← Chapters

ခုနစ်ရောင်ခြယ်ဖားပြုတ်

Vol. 23 Ch. 257

ခုနစ်ရောင်ခြယ်ဖားပြုတ်

Vol. 23 Ch. 257

ခုနစ်ရောင်ခြယ်ဖားပြုတ်ဟူသော အမည်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ဟဲကျစ်ယန်သည် ၎င်းကို ရင်းနှီးသလို ခံစားရသည်။

သူမ၏ မရီးများ အဆိပ်ခတ်ခံထားရတယ်လို့ သိရှိပြီးနောက် သူမ ဝယ်ယူခဲ့သော ရှေးခေတ်နှင့် ခေတ်သစ်အဆိပ်များအကြောင်း စာအုပ်တွင် ခုနစ်ရောင်ခြယ်ဖားပြုတ်၏ သွေးကို အခြားဆေးဖက်ဝင်ပစ္စည်းများနှင့် ရောစပ်ပြီး အိပ်ဆေးနှင့် အဆင့်မြင့် အချစ်ဆေးများ ပြုလုပ်နိုင်သည်ဟု မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။

ခုနစ်ရောင်ခြယ်ဖားပြုတ်သည် စိုစွတ်ပြီး မှောင်မိုက်သော ပတ်ဝန်းကျင်ကို နှစ်သက်ပြီး ၎င်း၏ အစာမှာ မြွေအဆိပ်နှင့်ကင်းမြီးကောက်ကဲ့သို့သော အဆိပ်ရှိသတ္တဝါများ ဖြစ်သည်။

ခုနစ်ရောင်ခြယ်ဖားပြုတ်သည် မြွေအဆိပ်နှင့်ကင်းမြီးကောက်များကို စားသောက်နိုင်သည့်အတွက် ၎င်း၏ စွမ်းအင်သည်လည်း အလွန်ပြင်းထန်သည်ဟု စိတ်ကူးယဉ်နိုင်သည်။

ဤခုနစ်ရောင်ခြယ်ဖားပြုတ်များသည် တကယ်ပဲ ရတနာများဖြစ်သည်ဟု ဟဲကျစ်ယန်သည် ရုတ်တရက် ခံစားရသည်။

ဟဲကျစ်ယန်သည် ၎င်းတို့ကို ပိုင်ဆိုင်လိုသော စိတ်အားထက်သန်မှုကို ခံစားရပြီး ၎င်းတို့ကို မွေးမြူနိုင်မည်ဖြစ်စေ မဖြစ်စေကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ၎င်းတို့ကို လက်ဝယ်ရရှိထားပါက ၎င်းတို့၏ သွေးကို ထုတ်ယူနိုင်လိမ့်မည်ဟု တွေးခဲ့သည်။

ဤအတွေးဖြင့် သူမသည် နေရာလပ်နယ်မြေထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီး သံလှောင်အိမ်တစ်ခုကို ဝယ်ယူကာ ခုနစ်ရောင်ခြယ်ဖားပြုတ်များအားလုံးကို ထည့်သွင်းရန် ရည်ရွယ်သည်။

သူတို့၏ လက်ရှိအနေအထားသည် ရေတွင်းအဖွင့်နေရာတွင်ရှိပြီး ခုနစ်ရောင်ခြယ်ဖားပြုတ်များနှင့် အကွာအဝေးမှာ အနည်းငယ် ရှိသောကြောင့် ၎င်းတို့ကို သတိဖြင့် လှောင်အိမ်ထဲသို့ ထည့်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

ထိုသတ္တဝါများသည် နေရာအနှံ့ အဆိပ်ပြည့်နေသည်ကို စဉ်းစားပြီး သူမသည် ရေတွင်းထဲသို့ အလျင်စလို မဆင်းရဲပေ။

ခုနစ်ရောင်ခြယ်ဖားပြုတ်များအားလုံးကို လှောင်အိမ်ထဲသို့ ထည့်ရန် သူမ၏ ချစ်လှစွာသော ထမင်းလုံးလေး၏ အကူအညီ လိုအပ်မည်ဟု ထင်ရသည်။

ထင်ထားသည့်အတိုင်း ထမင်းလုံးလေးသည် သူ ထွက်လာသည်နှင့် ခုနစ်ရောင်ခြယ်ဖားပြုတ်များကို ချက်ချင်း ဂရုစိုက်လိုက်သည်။

၎င်းသည် ခုနစ်ရောင်ခြယ်ဖားပြုတ်များဆီ အော်ဟစ်လိုက်ရာ ၎င်းတို့သည် ရေတွင်းနံရံများကို လျင်မြန်စွာ တက်လာပြီး ရေတွင်းအဖွင့်မှ ခုန်ထွက်ကာ လှောင်အိမ်ထဲသို့ နာခံစွာ ဝင်သွားသည်။

ထမင်းလုံးလေးသည် ၎င်း၏ စစ်သုံ့ပန်း သိမ်းဆည်းမှုကို ကြည့်ရန် ၎င်းပိုင်ရှင်၏ ရင်ခွင်ထဲမှ ရုန်းထွက်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း ဟဲကျစ်ယန်သည် ၎င်းကို နေရာလပ်နယ်မြေထဲသို့ ကြမ်းတမ်းစွာ ပြန်ပို့လိုက်သည်။ ဤခုနစ်ရောင်ခြယ်ဖားပြုတ်များသည် အခြားသတ္တဝါများနှင့် မတူဘဲ သေစေနိုင်သော အဆိပ်များ ရှိနေသည်။ အကယ်၍ ထမင်းလုံးလေးသာ မတော်တဆ ထိမိပါက ကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှု ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ဘေးကင်းစေရန် ဟဲကျစ်ယန်သည် နေရာလပ်နယ်မြေထဲတွင် သံလှောင်အိမ်ကို ထည့်ထားနိုင်သော သေတ္တာတစ်လုံးကို ဝယ်ယူပြီး လှောင်အိမ်ကို ထည့်ထားကာ သော့ခတ်ပြီးမှ ထမင်းလုံးလေးကို နေရာလပ်နယ်မြေထဲသို့ ပို့လိုက်သည်။

ဟဲကျစ်ယန်သည် ထမင်းလုံးလေးသည် အတင်းအကြပ် နေရာလပ်နယ်မြေထဲသို့ အပို့ခံရသဖြင့် မပျော်မရွှင်ဖြစ်နေမည်ကို သိပြီး ၎င်းကို နှစ်သိမ့်ရန် သူမ၏ နေရာလပ်နယ်မြေထဲသို့ သတိဖြင့် ဝင်ရောက်ရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် ရေတွင်းအောက်ခြေမှ လှုပ်ရှားမှုတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

“စီနီယာအစ်ကို၊ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ခုနစ်ရောင်ခြယ်ဖားပြုတ်တွေအားလုံး ပျောက်သွားပြီ၊ ယန္တရားတွေကိုလည်း တစ်ယောက်ယောက်က ဖျက်ဆီးထားတယ်” ဟု ရေတွင်းအောက်ခြေမှ တစ်ယောက်ယောက် ပြောသံကို ကြားရသည်။

ဟဲကျစ်ယန်နှင့် မော့ကျိုးယွီတို့သည် အောက်ခြေမှ တစ်ယောက်ယောက်ပြောနေသံကို ကြားနိုင်သော်လည်း ထိုသူ၏ကိုယ်ခံပညာစွမ်းရည်ကို မသိရပေ။

သူတို့နှစ်ဦးသည် ဘေးကင်းစေရန်အတွက် အနီးရှိ သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်နောက်သို့ အလျင်အမြန် ဆုတ်ခွာသွားသည်။

“ဒါက ထမင်းလုံးလေးရဲ့ အော်သံကြောင့် လူတွေကို အပြင်ထွက်လာစေတာဖြစ်မယ်” ဟု ဟဲကျစ်ယန်က ခန့်မှန်းသည်။

“ဟုတ်တယ်၊ ဒါက မဆိုးဘူး။ အနည်းဆုံး ရေတွင်းထဲမှာ လူတွေရှိတယ်ဆိုတာ သိလိုက်ရပြီ” ဟု မော့ကျိုးယွီ ပြောသည်။

သူတို့ စကားပြောနေစဉ်တွင် မော့ကျိုးယွီသည် ရေတွင်းထဲမှ တစ်ယောက်ယောက် တက်လာနေသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

“တစ်ယောက်ယောက် တက်လာနေတယ်” ဟု သူက တိုးညင်းစွာ သတိပေးသည်။

ဟဲကျစ်ယန်က ပြန်မဖြေဘဲ ရေတွင်းအဝကို စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။

မကြာမီတွင် အရပ်ရှည်သူနှင့် အရပ်ပုသူ၊ အရွယ်ကောင်း အမျိုးသားနှစ်ဦးသည် ရေတွင်းမှ တက်လာသည်။

၎င်းတို့သည် ပထမဆုံး မော့ကျိုးယွီ ဖျက်ဆီးခဲ့သော ယန္တရားထိန်းချုပ်ကိရိယာကို စစ်ဆေးသည်။

အရပ်ရှည်သူက “မကောင်းတော့ဘူး၊ ငါ့ရဲ့ ခုနစ်ရောင်ခြယ်ဖားပြုတ်တွေအားလုံး ပျောက်သွားပြီ” ဟု ပြောသည်။

အရပ်ပုသူသည် စကားမပြောသော်လည်း ၎င်း၏ မျက်လုံးများသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို စူးစမ်းကြည့်ရှုပြီး လက်တစ်ဖက်ဖြင့် အဝတ်ထဲမှ သေးငယ်သော ကြွေပုလင်းများကို ထုတ်ယူသည်။

၎င်းသည် ပုလင်းတစ်လုံး၏ အဖုံးကို ဖယ်ပြီး အဆိပ်ရှိသော ကူပိုးကောင်ကို လွှတ်လိုက်သည်။

“ချစ်လှစွာသော ကူလေးရေ၊ လူတွေရဲ့ အနံ့ကို ရှာပေးပါ” ဟု ၎င်းက ပြောသည်။

ထိုသို့ပြောပြီးသည်နှင့် ပျားတစ်ကောင်ခန့်အရွယ်ရှိသော ကူပိုးကောင်သည် မော့ကျိုးယွီနှင့် ဟဲကျစ်ယန်တို့ဆီ ဦးတည်ကာ ပျံသန်းလာသည်။

ဟဲကျစ်ယန်သည် အင်းဆက်ဖယ်ရှားဆေးမှုန့်သည် ကူပိုးကောင်များကို ထိန်းချူပ်နိုင်ကြောင်း စာအုပ်ထဲမှာ ဖတ်ရှုဖူးသည်။ ၎င်းသည် အမှန်တကယ် အလုပ်ဖြစ် မဖြစ်ကို သူမကိုယ်တိုင်မတွေ့ကြုံဖူးသောကြောင့် မလုပ်ရဲပေ။

ဟဲကျစ်ယန်သည် လုံခြုံဘေးကင်းစေရန် သူမ၏ နေရာလပ်နယ်မြေထဲမှ မီးမှုတ်စက်တစ်ခုကို ထုတ်ယူပြီး မော့ကျိုးယွီ၏ လက်ထဲသို့ ထည့်ပေးသည်။

လိုအပ်ပါက ၎င်းတို့သည် ကူပိုးကောင်ကို မီးရှို့သတ်ရန်ထက် သူတို့ကိုယ်သူတို့ ထုတ်ဖော်ရန် ရွေးချယ်မည်ဖြစ်သည်။

ကူပိုးကောင်သည် ၎င်းတို့ကို ဖုံးကွယ်ထားသော သစ်ပင်ကြီးနားသို့ တည့်တည့်ပျံသန်းလာပြီး နီးကပ်လာသည့်အခါ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။

ထို့နောက် ၎င်းသည် ဦးတည်ရာ မရှိသော ယင်ကောင်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ရှုပ်ထွေးစွာ ပျံသန်းနေသည်။

ကူပိုးကောင်၏ တုံ့ပြန်မှုကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဟဲကျစ်ယန်သည် အင်းဆက်ဖယ်ရှားဆေးမှုန့်သည် အမှန်တကယ် အလုပ်ဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုနိုင်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် သက်ပြင်းချနိုင်ခဲ့သည်။

သူမနှင့် မော့ကျိုးယွီသည် ထိုလူနှစ်ဦးကို မကြောက်ရွံ့သော်လည်း ဘာမှမသိရှိမီ သူတို့ကိုယ်သူတို့ ထုတ်ဖော်မထားခြင်းသည် အကောင်းဆုံး ဖြစ်သည်။

ကူပိုးကောင် ပျံထွက်သွားသည်ကို ကြည့်ရင်း အရပ်ပုသူသည် အံ့အားသင့်သွားသည်။

“စီနီယာအစ်ကို၊ ကျွန်တော်ရဲ့ ကူပိုးကောင်က ဒီနေ့ ဘာလို့ မူမမှန်နေတာလဲ” ဟု ၎င်းက ပြောသည်။

အရပ်ရှည်သူသည်လည်း အနည်းငယ် စိတ်ရှုပ်ထွေးနေသည်။ ၎င်းတို့ ကူပိုးကောင်မွေးမြူလာသည့် နှစ်များအတွင်း ဤသို့သော အခြေအနေကို တစ်ခါမျှ မကြုံတွေ့ဖူးပေ။

“မင်းရဲ့ ကူပိုးကောင် မူမမှန်ဖြစ်သွားတာက အဲဒီသစ်ပင်ကြီးရှေ့မှာ ဖြစ်သွားတာ။ အဲဒီနားမှာ တစ်ခုခု မသင်္ကာစရာ ရှိလိမ့်မယ်” ဟု သူက ပြောသည်။

ထိုသို့ပြောနေစဉ် သူတို့နှစ်ဦး၏ အကြည့်များသည် သစ်ပင်ကြီးဦးတည်ချက်ဆီ ကျရောက်သွားသည်။

“စီနီယာအစ်ကို၊ သွားကြည့်ကြရအောင်” ဟု အရပ်ပုသူက ပြောသည်။

“ကောင်းပြီ” ဟု အရပ်ရှည်သူက ဖြေသည်။

သူတို့နှစ်ဦးသည် ဂရုတစိုက် စစ်ဆေးရင်း လျှောက်လာကြသည်။

မော့ကျိုးယွီကလည်း အရေးယူဖို့ အဆင်သင့်ဖြစ်နေပြီ။

ထို့နောက် ဟဲကျစ်ယန်သည် နေရာလပ်နယ်မြေထဲမှ ငွေလက်စွပ်မြွေအဆိပ်နှင့် ပြုလုပ်ထားသော မေ့ဆေးကို ထုတ်ယူပြီး ထိုလူနှစ်ဦး ချဉ်းကပ်လာသောအခါတွင် သူမသည် ၎င်းတို့ကို ဦးစွာ ထုတ်ပစ်ခဲ့သည်။

သူတို့နှစ်ဦးသည် လက်တစ်ဖက်တွင် လက်နက်ကိုင်ထားပြီး ကျန်လက်တစ်ဖက်က ကူပိုးကောင်များပါရှိသည့် ကြွေပုလင်းကိုကိုင်ထားကာ အချိန်မရွေး လှုပ်ရှားရန် အဆင်သင့်ဖြစ်နေသည်။

မော့ကျိုးယွီသည် လှုပ်ရှားရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် ဟဲကျစ်ယန်က သူ့ကို လက်ဖြင့် ဆွဲထားပြီး ခေါင်းခါပြသည်။

သူမသည် မော့ကျိုးယွီကို ခေါင်းခါပြပြီး သူ့အနားသလို့ အမြန်လျှောက်လာပြီး အိပ်ဆေးမှုန့်တစ်မျိုးကို ထိုလူနှစ်ဦးဆီ ဖြူးလိုက်သည်။

ချက်ချင်းဆိုသလို သူတို့နှစ်ဦးသည် တုံ့ပြန်ရန် အခွင့်အရေး မရှိဘဲ လဲကျသွားသည်။

ဟဲကျစ်ယန်သည် လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး သူတို့နှစ်ဦးကို နေရာလပ်နယ်မြေထဲသို့ ပို့ထားလိုက်သည်။

ယခုအခါ သတင်းအချက်အလက် မေးမြန်းရန် လူရရှိထားပြီးဖြစ်သောကြောင့် သူမနှင့် မော့ကျိုးယွီသည် ရေတွင်းထဲသို့ ဆင်းပြီး စုံစမ်းရန် အလျင်မလိုတော့ပေ။

သူတို့နှစ်ဦးသည် နေရာလပ်နယ်မြေထဲသို့ အတူဝင်ရောက်သွားသည်။

မော့ကျိုးယွီသည် ပထမဆုံး ထိုလူနှစ်ဦးကို ရှာဖွေရာ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ကူပိုးကောင်များပါဝင်သော ကြွေပုလင်းလေး ( ၅ ) လုံးကို အံ့အားသင့်ဖွယ် တွေ့ရှိခဲ့သည်။

ဤလူနှစ်ဦးသည် သာမန်ကူပိုးကောင်မွေးမြူသူများ မဟုတ်လောက်ပေ။

သာမန်ကူပိုးကောင်မွေးမြူသူတစ်ဦးသည် ဘဝတွင် ကူပိုးကောင်နှစ်ကောင် မွေးမြူနိုင်ပါက ထူးချွန်သည်ဟု ယူဆရသော်လည်း ဤလူနှစ်ဦးသည် အပြင်တွင် လွှတ်ထားခဲ့သော ကူပိုးကောင်တစ်ကောင် အပါအဝင် စုစုပေါင်း ကူပိုးကောင် ခြောက်ကောင် ရှိသည်။

ဆိုလိုသည်မှာ သူတို့တစ်ဦးစီသည် ကူပိုးကောင် သုံးကောင်စီ မွေးမြူထားသည်။

မော့ကျိုးယွီသည် ဤကူပိုးကောင်အင်းဆက်များကို အလွန်မုန်းတီးသည်။

အိမ်မှာတွေ့ရတဲ့ ညီအစ်ကိုသုံးဦးအနက် နှစ်ဦးသည် ကူပိုးကောင်အဆိပ်ခတ်ခံခဲ့ရပြီး သူတို့ ဘယ်လောက်တောင် အန္တရာယ်ထဲ ကျရောက်ခဲ့ရတယ်ဆိုတာကို မျက်မြင်သိရှိထားသည်။

ဟဲကျစ်ယန်သည် ပြောစရာမလိုဘဲ သူသည် မီးမှုတ်စက်ကို ထုတ်ယူပြီး ကူပိုးကောင် ငါးကောင်ကို ဖျက်ဆီးလိုက်သည်။

သို့သော် သူတို့ မသိခဲ့တာက ထိုကူပိုးကောင်ငါးကောင်အနက် တစ်ကောင်သည် အရပ်ရှည်သူ၏ အသက်သွေးကြော ကူပိုးကောင် ဖြစ်နေခဲ့သည်။

ကူပိုးကောင်အင်းဆက် သေဆုံးသွားသည်နှင့်အမျှ သတိလစ်နေသော အရပ်ရှည်သူသည် သွေးအန်ပြီး မရဏဘုံသို့ ထွက်ခွာသွားသည်။

မော့ကျိုးယွီ …

သူသည် ကူပိုးကောင်အင်းဆက်များကို မုန်းတီးရုံသာဖြစ်ပြီး ထိုသူသည် အသက်သွေးကြော ကူပိုးကောင်ကို မွေးမြူထားသည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။

သူ မေးမြန်းရန် ရည်ရွယ်ထားသူသည် မေးမြန်းရန် အခွင့်အရေးပင် မရလိုက်ဘဲ သေဆုံးသွားခဲ့သည်။

ဟဲကျစ်ယန်သည်လည်း ခဏတာမျှ စကားမပြောနိုင်ဖြစ်သွားသည်။

သူမသည် မော့ကျိုးယွီ၏ လုပ်ဆောင်ချက်များကို မြင်တွေ့ခဲ့ပြီး မတားဆီးခဲ့ပေ။

အကြောင်းမှာ သူမသည်လည်း အရပ်ရှည်သူသည် အသက်သွေးကြော ကူပိုးကောင်ကို မွေးမြူထားလိမ့်မည်ဟု ထင်မထားခဲ့ပေ။

ယခု အသက်ရှင်နေသူတစ်ဦးသာ ကျန်ရှိတော့သောကြောင့် နောက်ထပ် မတော်တဆမှုများ လုံးဝ ဖြစ်ပေါ်၍ မရတော့ပေ။

ဘေးကင်းစေရန် မော့ကျိုးယွီသည် အရပ်ပုသူကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ချည်နှောင်ထားပြီးမှ ဟဲကျစ်ယန်ကို ၎င်းအား နှိုးရန် ခွင့်ပြုသည်။

အရပ်ပုသူသည် မျက်လုံးဖွင့်လိုက်ရာ ရှေ့တွင်ရှိသော စိမ်းလန်းစိုပြည်သော ရှုခင်းကို မြင်ပြီး ထိတ်လန့်သွားသည်။

သူ၏ ပထမဆုံး အတွေးမှာ ထရပ်ရန်ဖြစ်သော်လည်း သူ့ခန္ဓာကိုယ်သည် ကောက်ညှင်းထုပ်ကဲ့သို့ ချည်နှောင်ခံထားသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

သူ ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်တော့ မျက်နှာတည် နှစ်ခုကို မြင်ရပြီး ခေါင်းငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ သူ့စီနီယာအစ်ကို၏ ရုပ်အလောင်းကို တွေ့လိုက်ရသည်…

***

All Chapters