အတိအကျ ဘာလုပ်မှာလဲ

“မင်းက ဘယ်သူလဲ အတိအကျပြောစမ်း။”

ထိုအရပ်ပုသူသည် ရဲရင့်သည်။ တစ်စုံတစ်ယောက်၏ လက်ထဲသို့ ကျရောက်သွားသော်လည်း လုံးဝ မကြောက်ရွံ့ပေ။

မသိသူတစ်ဦးက ကြည့်လျှင် သူ့တွင် အသက်ကယ်နိုင်မည့် အကွက်တစ်ခုခု ကျန်ရှိနေသေးသည်ဟု ထင်ရနိုင်သည်။

မော့ကျိုးယွီ အေးစက်စွာ ဟက်ခနဲ ရယ်လိုက်ပြီး ထိုလူပုလေးအား သူ၏ လက်ရှိအခြေအနေကို သတိပေးရန် ပြင်းထန်စွာ ခြေထောက်ဖြင့်ကန်လိုက်သည်။

ထိုကန်ချက်သည် ရက်စက်ပြတ်သားလှသည်။ အရပ်ပုသူသည် နာကျင်မှုကြောင့် အော်ဟစ်မြည်တမ်းပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် နာမည်မဖော်ပြထားသည့် ကြောက်ရွံ့မှုတစ်ခု သူ့စိတ်ထဲတွင် ပေါ်ပေါက်လာသည်။

အရပ်ပုသူသည် သူ့ကို ဖမ်းဆီးသူများအား အဘယ်ကြောင့် သူ့ကို ဖမ်းဆီးခဲ့သလဲဟု ထပ်မံ မေးမြန်းရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် ရုတ်တရက် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ တစ်ခုခုက ပြင်းထန်စွာ ဝင်တိုက်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

မော့ကျိုးယွီနှင့် ဟဲကျစ်ယန်တို့သည် ထိုအရာသည် ထမင်းလုံးလေးဖြစ်ကြောင်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။

သခင်ဖြစ်သူက ထိုလူအား ဒေါသထွက်လွန်းသဖြင့်ကန်လိုက်သည်ကို မြင်ပြီး ထိုသတ္တဝါလေးကလည်း ကူညီလိုခဲ့သည်။

မူလက အလွန်တည်ကြည်လေးနက်သည့် မြင်ကွင်းတစ်ခုသည် ထိုသတ္တဝါလေး၏ ဝင်ရောက်နှောင့်ယှက်မှုကြောင့် ပျက်စီးလုနီးပါး ဖြစ်သွားပြီး ဟဲကျစ်ယန်အား ရယ်ချင်စိတ်ပေါက်သွားစေသည်။

ယခုအချိန်သည် ထမင်းလုံး‌လေး ဆိုးသွမ်းရန် အချိန် မဟုတ်ပေ။ ဟဲကျစ်ယန်သည် ရယ်မောမှုကို ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး ၎င်းအား ဝါးတောထဲသို့ တစ်ယောက်တည်း သွားကစားရန် ပို့လိုက်သည်။

လူပုလေးသည်လည်း သတိပြန်ဝင်လာသည်။ သူသည် ရှင်းကျန်းတောင်ပိုင်းမှ နာမည်ကျော်ကြားသော ကူပိုးကောင်မွေးမြူသူတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ယခုမူ အနက်ရောင်နှင့် အဖြူရောင်ဘောလုံး တစ်လုံးက သူ့ကို ပြက်ရယ်ပြုခံရသည်ဟု တွေးမိသည်။

သူ့စိတ်ထဲတွင် ကျိန်ဆဲလိုစိတ် ပေါ်ပေါက်လာသော်လည်း မော့ကျိုးယွီ၏ အေးစက်ပြီး ထိုးဖောက်နိုင်သော အကြည့်များကို မြင်သောအခါ သူ့သတ္တိသည် ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

"မင်း... မင်းတို့က ဘယ်သူတွေလဲ၊ ငါနဲ့ မင်းတို့မှာ ရန်ငြှိုး မရှိဘူး။ အကျိုးအကြောင်း မရှိဘဲ ဘာကြောင့် ငါ့ကို ဒီလိုဆက်ဆံရတာလဲ။"

"ငါ ဘယ်သူဆိုတာ မင်း သိစရာ မလိုဘူး။ ငါသိချင်တာကို ဖြေလိုက်ရင် မင်းကို မြန်မြန်လေး မနာမကျင် အဆုံးသတ်ပေးမယ်။"

သူသည် ဟာသမပြောကြောင်း ပြသရန်၊ ထိုစကားပြောပြီးသည်နှင့် မော့ကျိုးယွီသည် ဓားကို လူပုလေး၏ လက်ချောင်းတစ်ချောင်းထက် ထားလိုက်သည်။

ထိုအနေအထားသည် လူပုလေးအား အကယ်၍ သူ ဖြေရန် ငြင်းဆန်လျှင် ဤလက်ချောင်းသည်လည်း ဆုံးရှုံးရမည်ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောပြလိုက်သည်။

ဟဲကျစ်ယန်ကလည်း အိပ်မွေ့ချရန်သုံးသည့် အိတ်ဆောင်နာရီတစ်လုံးကို ပြင်ဆင်ထားပြီးပြီ ဖြစ်သည်။

မော့ကျိုးယွီက ထိုလူထံမှ အသုံးဝင်သည့် အချက်အလက်များ မမေးမြန်းနိုင်ပါက သူမသည် အိပ်မွေ့ချခြင်းနည်းလမ်းကို စမ်းကြည့်မည်ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် သူမသည် လူပုက မော့ကျိုးယွီ၏ ခြိမ်းခြောက်မှုများကို တကယ်ကြောက်ရွံ့သော်လည်း ခေါင်းမာစွာဖြင့် ထုတ်ပြောရန် ငြင်းဆန်နေသည်ကို သတိပြုမိသည်။

ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် သူတို့အား ထိန်းချုပ်ထားသည့် တစ်စုံတစ်ခုကြောင့် ပြောရန် မဖြစ်နိုင်သည့် အကြောင်း အမျိုးမျိုး ရှိတတ်သည်။

သို့ပေမယ့် မော့ကျိုးယွီက ထိုလူ၏ လက်ချောင်း သုံးချောင်းကို ဖြတ်တောက်ပြီးနောက်တွင်လည်း ရလဒ်မှာ အတူတူပင် ဖြစ်သည်။

ဟဲကျစ်ယန်သည် မော့ကျိုးယွီ၏ အနားသို့ကပ်ပြီး သူ့အင်္ကျီလက်ကို ဆွဲလိုက်သည်။

"ကျွန်မကို စမ်းကြည့်ခွင့်ပေးပါ" ထို့နောက် သူမသည် လူပုရှေ့တွင် ထိုင်ချလိုက်သည်။

"ရှင်ပြောဖို့ မလိုလားရင် ကျွန်မတို့လည်း မဖိအားပေးဘူး။ ဒါပေမယ့် ဒီပစ္စည်းကို ရှင် သတိထားမိရဲ့လားလို့ သိချင်တယ်။"

ထိုသို့ပြောရင်း ဟဲကျစ်ယန်သည် အိတ်ဆောင်နာရီကို လူပု၏ အရှေ့တွင် ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်သည်။

အစပိုင်းတွင် ထိုသူသည် တုန်ခါနေသောအရာကို သေချာခွဲခြားရန် ကြိုးစားနေသေးသည်။

သို့သော် အကြောင်းအမျိုးမျိုးကြောင့် ၎င်းကို ခဏစိုက်ကြည့်ပြီးနောက် သူသည် အိပ်ငိုက်လာသလို ခံစားရသည်။

မကြာမီတွင် သူ၏ မျက်လုံးများသည် မှိုင်းညှို့ပြီး အသက်မရှိသလို ဖြစ်လာသည်။

အိပ်မွေ့ချခြင်း အောင်မြင်မှုရှိမရှိ စမ်းသပ်ရန် ဟဲကျစ်ယန်သည် ရိုးရှင်းသော မေးခွန်းအချို့ကို ဦးစွာမေးမြန်းခဲ့သည်။

"ရှင့်နာမည်က ဘယ်သူလဲ။"

လူပု: "ငါ့နာမည်က ဟွမ်းရှု"

ဟဲကျစ်ယန်: "ရှင် ဘယ်ကလာတာလဲ။"

ဟွမ်းရှု: "ငါက ရှင်းကျန်းတောင်ပိုင်းရဲ့ တော်ဝင်မြို့တော်ကပါ။"

ဟဲကျစ်ယန်: "ရှင် ဘယ်မှာနေလဲ။"

ဟွမ်းရှု: "ငါက စစ်မုန့်အိမ်တော်မှာ နေတယ်။"

ဤမေးခွန်းအနည်းငယ်ကို မေးပြီးနောက် ဟွမ်းရှု၏ မှိုင်းညှို့နေသော မျက်လုံးအမူအရာကို သတိပြုမိရင်း ဟဲကျစ်ယန်သည် သူက လုံးဝ အိပ်မွေ့ချခံထားရသည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားပြီဖြစ်ကြောင်း အပြည့်အဝ သိရှိနိုင်ခဲ့သည်။

သူမသည် မော့ကျိုးယွီကို အကြည့်ဖြင့် အချက်ပြပြီး မေးခွန်းများမေးရန် သူ့ကို လာခိုင်းလိုက်သည်။

မော့ကျိုးယွီသည် သူ၏ဇနီးဘေးတွင် ထိုင်ချလိုက်ပြီး နက်ရှိုင်းသောအသံဖြင့် မေးလိုက်သည်၊ "သခင်စစ်မုန့်က ဘယ်သူလဲ။"

ဟွမ်းရှုသည် ခဏတုံ့ဆိုင်းပြီးမှ ဖြေသည်၊ "သခင်စစ်မုန့်က ငါ့ဆရာပါ။"

မော့ကျိုးယွီ: "သူ အခု ဘယ်မှာလဲ။"

ဟွမ်းရှု: "ငါ မသိဘူး။ ငါ ဆရာ့ကို မတွေ့တာ သုံးနှစ်လောက် ရှိပြီ။"

သူ မသိဘူးဟု ကြားလိုက်ရသောအခါ မော့ကျိုးယွီသည် ချက်ချင်းဆိုသလို မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။

ဟဲကျစ်ယန်သည် အိတ်ဆောင်နာရီကို ဝှေ့ယမ်းပြီး ဆက်လက်မေးမြန်းသည်၊ "ရှင့်ဆရာကို ဘယ်လိုရှာရမလဲ။"

ဟွမ်းရှု: "ငါ့ဆရာက နတ်ဆိုးတစ်ကောင်လို လှုပ်ရှားတယ်။ သူက ကိစ္စရှိရင် သူ့ဘာသာသူ ပေါ်လာလိမ့်မယ်။"

ဟဲကျစ်ယန်: "ရှင့်ဆရာကို အရေးပေါ်ကိစ္စတစ်ခုကို အစီရင်ခံဖို့လိုရင် ဘာလုပ်မလဲ။"

ဟွမ်းရှု: "အရေးပေါ်ကိစ္စရှိရင် နှစ်စဉ်ဇူလိုင်လမတိုင်ခင် တာ့ရွှင်းအနောက်ဘက်နယ်စပ်ကို သွားပြီး သတင်းပို့ရတယ်။ ငါ့ဆရာက နှစ်စဉ်ဇူလိုင်လဆို အဲဒီကို တစ်ကြိမ် သွားတယ်။"

ဟဲကျစ်ယန်: "ဇူလိုင်လတိုင်း တာ့ရွှင်းအနောက်ဘက်နယ်စပ်ရဲ့ ဘယ်နေရာမှာ ရှင်တို့အုပ်စုက ရှင်တို့ဆရာကို ရှာနိုင်လဲ။"

ဟွမ်းရှု: "ငါ မသိဘူး။ ငါ တာ့ရွှင်းအနောက်ဘက်နယ်စပ်မှာ ဆရာ့ကို ရှာဖို့ တစ်ခါမှ မသွားဖူးဘူး။"

ဟဲကျစ်ယန်သည် ဆက်လက် မေးသည်၊ "ရှင်တို့အုပ်စုထဲက တစ်ယောက်မှ တာ့ရွှင်းအနောက်ဘက်နယ်စပ်မှာ ရှင်တို့ဆရာကို ရှာဖို့ မသွားခဲ့ဘူးလား။"

ဟွမ်းရှု: "ဘယ်သူမှ သူ့ကို ရှာဖို့ မသွားခဲ့ဘူး။"

ဟဲကျစ်ယန်သည် ဟွမ်းရှုသည် အိပ်မွေ့ချခံထားရစဉ်တွင် လိမ်ညာရန် မဖြစ်နိုင်ကြောင်း သိထားသည်။

ဆိုလိုသည်မှာ သူသည် သခင်စစ်မုန့်ရှိရာ နေရာကို တကယ် မသိခြင်း ဖြစ်သည်။

သူ မသိသည့်အတွက် အလဟဿ မေးမြန်းနေရန် မလိုအပ်တော့ပေ။ "မင်းတို့ဆရာရဲ့ နာမည်အပြည့်အစုံက ဘာလဲ။"

ဟွမ်းရှု: "ငါ့ဆရာက သူ့နာမည်ကို တစ်ခါမှ မဖော်ပြခဲ့ဘူး။ ငါ့စီနီယာအစ်ကိုဆီကနေ သူ့မျိုးရိုးနာမည်က ရှောက်လို့ ကြားခဲ့ဖူးတယ်။"

တကယ်ပဲ မျိုးရိုးနာမည် ရှောက်ဖြစ်နေသည်။

သခင်မကြီးမော့၏ အတိတ်အကြောင်း ပြောပြချက်အရ ယွမ်မုန့်ကို စွဲလမ်းခဲ့သည့် လူငယ်သခင်လေးရှောက်နှင့် မျိုးရိုးနာမည်တူဖြစ်ပြီး ဤသခင်စစ်မုန့်သည်လည်း မျိုးရိုးနာမည်တူဖြစ်သည်။ သံသယ မရှိလောက်အောင်ပင် ၎င်းသည် လူတစ်ဦးတည်း ဖြစ်သည်။

ဟဲကျစ်ယန်က ဆက်မေးသည်၊ "ရှင်တို့ဆရာရဲ့ ရုပ်ရည်က ဘယ်လိုလဲ။"

ဟွမ်းရှု: "ငါ့ဆရာရဲ့ တစ်ခေါင်းလုံး ဆံပင်ဖြူနေတယ်။ သူ ငါတို့ကို လာတွေ့တဲ့အခါတိုင်း ရုပ်ဖျက်ထားတယ်၊ ဒါကြောင့် သူ့ရဲ့ မူလရုပ်သွင်ကို ငါတို့ မသိဘူး။"

ဆံပင်ဖြူတွေကို ဖော်ပြလိုက်သည်နှင့် ဟဲကျစ်ယန်၏ စိတ်ထဲတွင် ပထမဆုံး ပေါ်လာသည်မှာ ဆံပင်ဖြူရှိပြီး နုပျိုတဲ့ မျက်နှာသွင်ပြင်ရှိကြောင်း ယွင်လီ ပြောပြခဲ့ဖူးတာကိုပင် ဖြစ်သည်။

သူမက ဆက်မေးသည်၊ "ရှင်တို့ဆရာက ဆံပင်ဖြူရှိပြီး ငယ်ရွယ်နုပျိုတဲ့ မျက်နှာနဲ့ ပေါ်လာဖူးလား။"

ဟွမ်းရှု: "သူက ဆံပင်ဖြူနဲ့ တစ်ကြိမ်ပဲ ပေါ်လာဖူးတယ်။ နောက်နှစ်ကြိမ်ကတော့ အမျိုးသမီးလိုပုံစံရယ် အဘိုးကြီးလိုပုံစံရယ် ပေါ်လာခဲ့ဖူးတယ်။"

ဟဲကျစ်ယန်: "ရှင်က သူ့ရဲ့ မူလရုပ်သွင်ကို မသိဘူး။ ဒါဆို သူ့ရဲ့ အထောက်အထားကို ဘယ်လိုအတည်ပြုလဲ။"

ဟွမ်းရှု: "ငါ့ဆရာမှာ အထောက်အထား သင်္ကေတ တစ်ခု ရှိတယ်။ ငါတို့က အဲဒီသင်္ကေတနဲ့ သူ့ကို အသိအမှတ်ပြုကြတယ်။"

မေးခွန်းပေါင်းများစွာ မေးမြန်းပြီးနောက်တွင် အသုံးဝင်သည့် သဲလွန်စများ မရှိသလောက် ဖြစ်နေပြီး သခင်စစ်မုန့်သည် သခင်မကြီးမော့ ပြောခဲ့သည့် ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုနိုင်ရုံသာ ရှိခဲ့သည်။

ဟဲကျစ်ယန်သည် ဟွမ်းရှု၏ အိပ်မွေ့ချခံထားရသည့် အခြေအနေကို သတိပြုမိပြီး ၎င်းသည် ယခုအချိန်တွင် မှေးမှိန်သွားသည့် လက္ခဏာ မပြသေးပေ။

ထို့ကြောင့် သူမသည် အခြားမေးခွန်းအချို့ကိုလည်း ရိုးရှင်းစွာ မေးလိုက်သည်။

"စစ်မုန့်အိမ်တော်ကို သွားတဲ့လမ်းကို ပိတ်ဆို့ထားတဲ့ မြွေတွေကို ရှင်တို့အုပ်စု ထားခဲ့တာလား။"

"ကျွန်တော်တို့ကပဲ ထားခဲ့တာပါ။" ဟွမ်းရှု ပြန်ဖြေသည်။

"ဘာကြောင့်လဲ။" ဟဲကျစ်ယန် မေးသည်။

ဟွမ်းရှု: "နှစ်သစ်ကူးမတိုင်ခင်မှာ ငါတို့ရဲ့ ညီငယ်လေးတစ်ယောက်က ထောက်ပံ့ပစ္စည်းတွေ ဝယ်ဖို့ ထွက်သွားပေမယ့် ပြန်မလာခဲ့ဘူး။ စစ်မုန့်အိမ်တော်ရဲ့ လုံခြုံရေးအတွက် စိုးရိမ်တာကြောင့် မြွေတွေကို ထားထားခဲ့တာပါ။"

ဟဲကျစ်ယန်: "မြွေတွေကို ဘယ်သူက ထိန်းချုပ်နေတာလဲ။"

ဟွမ်းရှု: "ငါ့ရဲ့ စီနီယာအစ်ကိုပါ။"

ဟဲကျစ်ယန်: "ရှင့်ရဲ့ စီနီယာအစ်ကိုက ဘယ်သူလဲ။"

ဟွမ်းရှု: "ကျွန်တော်နဲ့အတူရှိတဲ့သူပါ။"

ဟဲကျစ်ယန်: "ဒါဆို ရေတွင်းအောက်ခြေမှာ ရှိတဲ့ ရောင်စုံဖားတွေကရော ဘယ်သူ့ဟာတွေလဲ။"

ဟွမ်းရှု: "အဲဒါတွေက ငါ့စီနီယာအစ်ကိုရဲ့ အဖိုးတန် အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်တွေပါ။"

ဟဲကျစ်ယန်: "ဒါဆို ရေတွင်းအဝက ရှင်တို့ရဲ့ လျှို့ဝှက်အခန်းဆီကို ဦးတည်နေတာလား။"

ဟွမ်းရှု: "ဟုတ်ပါတယ်။"

ဟဲကျစ်ယန်: "အခု လျှို့ဝှက်အခန်းထဲမှာ လူဘယ်နှစ်ယောက် ကျန်သေးလဲ။"

ဟွမ်းရှု: "ငါတို့ ဖမ်းထားတဲ့ လူတစ်ယောက်ကလွဲရင် ငါ့ရဲ့ ညီလေး သုံးယောက်က အဲဒီမှာ ရှိတယ်။”

***