အမြစ်ပြတ် ခြေမှုန်းခြင်း
Vol. 23 Ch. 253
မုရုံကျိုး ၏ ရုပ်ခန္ဓာသည် သေခြင်းချီများဖြင့် ကိုးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းခန့် ပြည့်နှက်နေပြီ ဖြစ်၏။ ချီ နှင့် သွေးများမှာလည်း လုံးဝနီးပါး ကုန်ခမ်းနေလေပြီ။
ယခုအခါ သူသည် အမြင့်ဆုံး နယ်ပယ်ကိုပင် အသုံးမပြုနိုင်တော့ချေ။ သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုက လီယွမ် ကို မသတ်နိုင်ခဲ့ခြင်းက သူ၏ ရှေ့တွင် ရွေးချယ်စရာ လမ်းတစ်လမ်းတည်းသာ ကျန်ရှိတော့ကြောင်း ဖော်ပြနေပေသည်။ ၎င်းမှာ နဝမအဆင့်၏ အသိအမြင်များကို အားကိုးကာ ကောင်းကင်ယံကို ကျော်လွန်၍ ဝိညာဉ် ခရီးသွားလာခြင်း ဟူသော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည့် နည်းစနစ်ကို ဖြင့် ပြိုင်ဘက်ကို သတ်ဖြတ်ရန်ပင် ဖြစ်၏။
ထိုကဲ့သို့သော နည်းစနစ်မျိုးကို အသုံးပြုရန်အတွက်ပင် ပြင်ပ အကူအညီများ လိုအပ်နေသေးသည်။
“ကောင်းကင်နဂါး အရိုး... ငါ့ကို ကူညီပါဦး...”
မုရုံကျိုး ၏ ကျောရိုးပေါ်ရှိ ထူးခြားသော အရိုးတစ်ပိုင်းက ရွှေရောင် နတ်ဘုရား အလင်းတန်းများကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး သူ၏ နည်းပါးလှသော စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင် များကို စုစည်းပေးလိုက်လေ၏။
လီယွမ် သည် အလွန်တရာ ပြင်းထန်သော အန္တရာယ် အငွေ့အသက်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သို့သော် အန္တရာယ်၏ ဖိအားထက် သူ၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုက ပိုမို ကြီးမားနေပြီး တောက်ပနေသော အရိုးကိုသာ စူးစိုက်ကြည့်နေတော့၏။
“ရွှီး... ရွှီး...”
ရှောင်ချိုက် ၏ မျက်လုံးများထဲရှိ အလင်းရောင်များက အရိုး၏ အလင်းရောင်ထက်ပင် ပိုမို တောက်ပနေပြီး ပြင်းပြသော ဆန္ဒများဖြင့် ပြည့်နှက်နေလေသည်။
လီယွမ် အံ့အားသင့်သွား၏။
“နဂါး ဆိုတာ တကယ်ပဲ တည်ရှိနေတာလား... အဲဒါက နတ်ဘုရား နဂါး ရဲ့ အကြွင်းအကျန် ဖြစ်ပြီး မုရုံ မျိုးနွယ်စု က တစ်ပိုင်း ရရှိထားတာများလား...”
“ရွှီး...”
ရှောင်ချိုက် က သူမ၏ သဘောတူညီမှုကို ဖော်ပြလိုက်သည်။ ဤအခြင်းအရာမှာ သက်ရှိသတ္တဝါ အားလုံး၏ အခြေခံအကျဆုံး ဆန္ဒပင် ဖြစ်၏။ လုံးဝ မှားယွင်းနိုင်စရာ အကြောင်း မရှိချေ။
လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း တစ်ထောင်ကတည်းက ကျဆုံးသွားခဲ့ပြီး ယခုအခါ မြေအောက်တွင် ခက်ခဲစွာ ရှင်သန်နေရသော အင်ပါယာ မင်းဆက်ဟောင်း၏ အကြွင်းအကျန် တစ်ခုတွင် ဤမျှ ကြီးမားသော အမွေအနှစ်များ ရှိနေသေးခြင်း အတွက် လီယွမ် အံ့သြမဆုံး ဖြစ်နေတော့၏။
‘လောကလူတွေ အားလုံးက ဘာလို့ ထိုက်ဇူ ဧကရာဇ် ရဲ့ ရတနာသိုက် ကို တပ်မက်နေကြသလဲ ဆိုတာ မဆန်းတော့ပါဘူး...’
ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူ အပြည့်အဝ နားလည်သွားလေပြီ။
‘အကယ်၍ ငါသာ မှူးမတ် တစ်ယောက် ဖြစ်နေရင်လည်း အဲဒါကို တပ်မက်နေမိမှာ သေချာတယ်...’
ယခုအချိန်တွင် ထို ကောင်းကင်နဂါး အရိုး ကို လုယူရန် သူ အလွန်အမင်း ဆန္ဒပြင်းပြနေတော့၏။
“လီ မျိုးနွယ်စု က သူခိုးလေး...”
မုရုံကျိုး ၏ အသံက အားကောင်းလာသည်။ သူ၏ ရုပ်ခန္ဓာမှာ လုံးဝ ပျက်စီးသွားပြီ ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ ဝိညာဉ်က ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ခွာလာပြီး တောက်ပစွာ လင်းလက်နေလေ၏။
“ငါက နဝမအဆင့်ကို ဝင်ရောက်ထားတဲ့သူပဲ... နဝမအဆင့် အောက်က လူတွေအားလုံးက ပုရွက်ဆိတ်တွေပဲ... ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်က ဟင်းလင်းပြင် နယ်ပယ်ကို လှည့်လည်သွားလာဖူးတယ်... သာမန်လူတွေက ငါ့ရဲ့ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ဘူး...”
အထွတ်အထိပ် သို့ တက်လှမ်းနေစဉ် သူ၏ မာနများက ပို၍ပို၍ ကြီးထွားလာတော့သည်။
လီယွမ်၏ မျက်နှာထားက လေးနက်သွားပြီး ဗူးထဲမှ သွေးရောင် သလင်းကျောက် တစ်လုံးကို တိတ်ဆိတ်စွာ ထုတ်ယူလိုက်၏။
“ခင်ဗျားးက စစ်မှန်တဲ့ နဝမအဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက် မဟုတ်ပေမယ့်... ကျုပ် လေးစားပါတယ်...”
ဤအခြင်းအရာမှာ သွေးနတ် အိမ်တော် ကူအိမ် မှ ထွက်ရှိသော စိတ်ဝိညာဉ် ပစ္စည်း တစ်ခု ဖြစ်သည်။
သွေးနတ် သလင်းကျောက်။
၎င်း၏ လုပ်ဆောင်ချက်မှာ ကြီးမားလှသော ချီ နှင့် သွေးများကို ထောက်ပံ့ပေးပြီး အချိန်တိုအတွင်း စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တိုက်ခိုက်မှု အားလုံးကို ခုခံနိုင်စွမ်း ရှိစေခြင်းပင်။ ဤနေရာသို့ မလာရောက်မီကတည်းက သွေးနတ် သလင်းကျောက် တစ်လုံးကို သူ ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားခဲ့လေ၏။
နဝမအဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး ပေါ်လာမည်ကို ကာကွယ်ရန် အတွက် ဖြစ်သည်။ သွေးနတ် သလင်းကျောက် ရှိနေပါက တိုက်ခိုက်ခြင်းနှင့် ကာကွယ်ခြင်း နှစ်ခုစလုံးကို သူ ပြုလုပ်နိုင်ပေသည်။
လီယွမ် သည် သွေးနတ် သလင်းကျောက် ကို လျှပ်တစ်ပြက်အတွင်း သန့်စင်လိုက်လေသည်။ သွေးများ အမြောက်အမြား ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး သူ၏ ရုပ်ခန္ဓာကို ပြည့်နှက်သွားစေ၏။ သူ၏ အသိစိတ် ပင်လယ် တွင် အနီရောင် အကာအကွယ် အလွှာတစ်ခု ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ အကာအကွယ် အလွှာ၏ အပြင်ဘက်တွင် ပကတိမဟုတ်သော အင်မော်တယ် များနှင့် နတ်ဘုရားများ ၏ ပုံရိပ်ယောင်များက စောင့်ကြပ်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေ၏။
ထိုနတ်ဘုရား ပုံရိပ်များသည် သွေးနတ် အိမ်တော် ကူအိမ် အတွင်းရှိ လူပုံစံ သွေးကျောက်တုံး များနှင့် အလွန်တရာ ဆင်တူနေပေသည်။
‘တကယ်ပဲ လောကကြီးမှာ ထူးဆန်းတဲ့ သွေးရောင် အင်မော်တယ် အိမ်တော် ဆိုတာ ရှိနေတာလား...’
လီယွမ် တစ်ခဏမျှ တွေးတောမိသွား၏။
“သေစမ်း... ကောင်လေး...”
မုရုံကျိုး သည် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် လောင်ကျွမ်းစေကာ သူ၏ နောက်ဆုံးသော တောက်ပမှုကို ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်သည်။ မရေမတွက်နိုင်သော အလင်းစက်လေးများ စုစည်းသွားပြီး လက်သည်း ငါးချောင်းပါ ရွှေနဂါး တစ်ကောင်၏ ပုံသဏ္ဌာန်သို့ ပြောင်းလဲသွားအောင် ကူညီပေးလိုက်လေ၏။
ဤအခြင်းအရာမှာ အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ဘုရင် ၏ အမှတ်အသား ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် မုရုံ မျိုးနွယ်စု ၏ အမြင့်မားဆုံးသော ဂုဏ်ကျက်သရေနှင့် နောက်ဆုံးသော ခမ်းနားမှုလည်း ဖြစ်ပေ၏။
"ဝုန်း"
လက်သည်း ငါးချောင်း ရွှေနဂါးက လီယွမ် ကို ကိုက်ခဲလိုက်၏။
ရွှေရောင် အလင်းတန်းများ ကောင်းကင်ယံတခွင် ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး လီယွမ် ၏ အသိစိတ် ပင်လယ် ကို အဆုံးမဲ့ ရက်စက်စွာ ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်တော့သည်။ လီယွမ် ၏ အသိစိတ် ပင်လယ် အကာအကွယ် အလွှာ အပြင်ဘက်ရှိ အနီရောင် အင်မော်တယ် များလည်း မျက်လုံးဖွင့်လာကြလေပြီ။ လက်သည်း ငါးချောင်းပါ ရွှေနဂါးကို တိုက်ရိုက် စိုက်ကြည့်ကာ ကောင်းကင်ယံရှိ အလင်းရောင် အားလုံးကို ဝါးမြိုပစ်လိုက်လေ၏။
လက်သည်း ငါးချောင်းပါ ရွှေနဂါး ၏ ပုံရိပ်ယောင်က တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန် ပျောက်ကွယ်သွားသော်လည်း အနီရောင် အကာအကွယ် အလွှာကို အနည်းငယ်မျှပင် မတုန်လှုပ်စေနိုင်ခဲ့ချေ။
ကမောက်ကမ ဖြစ်နေသော ပင်လယ်ကြမ်းပြင်မှာ ပြန်လည် ငြိမ်သက်သွားတော့၏။ အလင်းရောင်များ မှေးမှိန်သွားသည်နှင့်အမျှ ပင်လယ်ကြမ်းပြင်က အမှောင်ထုထဲသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားလေသည်။
အရိုးတစ်ချောင်းသာ ငြိမ်းသတ်၍ မရသော ရွှေရောင် နေမင်းကြီးကဲ့သို့ တောက်ပစွာ လင်းလက်နေ၏။
လီယွမ် က လျှောက်သွားလိုက်ရာ အမှောင်ထု ဖုံးလွှမ်းနေသော ပင်လယ်ကြမ်းပြင်တွင် မုရုံ အဘိုးအို၏ ရုပ်ခန္ဓာက တဖြည်းဖြည်း လွင့်စင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ အဘိုးအို၏ မီးခိုးရောင် မျက်လုံးများထဲတွင် နားမလည်နိုင်မှုများနှင့် သံသယများ ပြည့်နှက်နေလေ၏။
‘ဘာလို့... ဘာလို့ ဒီလို ဖြစ်ရတာလဲ...’
‘ဘာအကြောင်းပြချက်မှ မရှိပါဘူး...’
လီယွမ် က လက်လှမ်းကာ တောက်ပနေသော အရိုးကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။
ပြင်းထန်လှသော နဂါး အရှိန်အဝါ ကို သူ ခံစားလိုက်ရပြီး ယခုအခါ အစစ်အမှန် နဂါး ၏ အကြွင်းအကျန်က သူ၏ လက်ထဲတွင် ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ သူ၏ သံသယများ အားလုံးကို လုံးဝ အတည်ပြုပေးလိုက်လေပြီ။
ချီလင်၊ အစစ်အမှန် နဂါး နှင့် အခြားသော ရှေးဟောင်း နတ်ဘုရားများ တကယ်ပဲ တည်ရှိခဲ့ကြပေသည်။
“ရွှီး...”
ရှောင်ချိုက် မှာ အလွန်တရာ စိတ်လှုပ်ရှားနေပြီး တံတွေးများပင် ကျလုနီးပါး ဖြစ်နေတော့၏။
လီယွမ်လည်း မျှော်လင့်နေမိသည်။ ရှောင်ချိုက် သာ ဆင့်ကဲ ပြောင်းလဲသွားပါက 'နဂါး' အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားမည် မဟုတ်ဘဲ လုံးဝ အသစ်စက်စက် အဆန်းတကြယ် ကူ တစ်ကောင် ဖြစ်လာနိုင်ခြေ အလွန် များလှပေသည်။ ရှောင်ချိုက် ၏ စရိုက်ကို သူ နားလည်ထား၏။
ရှောင်ချိုက် သည် နဂါး တစ်ကောင် ဖြစ်လာရန် ဆန္ဒမရှိချေ။ သူမသည် အာဏာရှင် တစ်ယောက်ကဲ့သို့ နဂါးများကို ဝါးမြိုစားသောက်သော အဆန်းတကြယ် သတ္တဝါ တစ်ကောင် ဖြစ်လာလိုခြင်းသာပင်။
“မလောပါနဲ့...”
လီယွမ်က 'ကောင်းကင်နဂါး နတ်ဘုရား အရိုး' ကို သေချာစွာ သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး “ငါတို့ အိမ်ပြန်ရောက်ရင် မင်းကို သေချာပေါက် ပေးပါ့မယ်... လက်ရှိ ပြဿနာတွေကို အရင် ဖြေရှင်းကြတာပေါ့...” ဟု ပြောလိုက်၏။
တဆက်တည်း၌ သူက ရှေ့သို့ စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။
ဧရာမ ဝေလငါး အရိုးစုကြီး ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီးနောက် ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေသော အပျက်အစီးများ အောက်တွင် ပေါ်ထွက်လာသည်က သံမဏိ တံခါးကြီး တစ်ချပ်ပင်။ ၎င်းနေရာမှ သက်ရှိများ၏ အသက်ရှူသံများ ထွက်ပေါ်နေဆဲ ဖြစ်လေသည်။
မုရုံ မျိုးနွယ်စု ၏ ကျန်ရစ်သူများ အားလုံး ထိုအထဲတွင် ရှိနေကြ၏။
လီယွမ် က သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ကို ဖြန့်ကျက်လိုက်ရာ ရေအောက် နန်းတော် အတွင်း၌ အစွမ်းထက်သော သူများ လုံးဝ မကျန်ရှိတော့ဘဲ မုရုံ မျိုးနွယ်စု ၏ ဆွေမျိုးများနှင့် နောက်ပါများသာ ရှိတော့ကြောင်း အာရုံခံမိလိုက်သည်။
“ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်...”
လီယွမ်က ရေအောက် နန်းတော် ကို ကျောခိုင်းကာ လှည့်ထွက်လာခဲ့၏။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ မရေမတွက်နိုင်သော ကူကောင်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဆန်းကြယ်ပုံရိပ် ကူ ဖြင့် ဖွင့်လှစ်ထားသော လမ်းကြောင်းမှတစ်ဆင့် နန်းတော် အတွင်းသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဝင်ရောက်သွားကြတော့သည်။
မကြာမီမှာပင် ပင်လယ်ရေပြင်က သွေးရောင်ဖြင့် နောက်တစ်ကြိမ် နီရဲသွားလေ၏။
ဤအခိုက်အတန့်တွင် လီယွမ် ၏ ခံစားချက်များက ရှုပ်ထွေးနေတော့သည်။ သူက လှည့်မကြည့်တော့ဘဲ အရာအားလုံးကို ကူကောင် များထံ လွှဲအပ်ထားလိုက်သည်။
ဓားနတ်သမီး က သူ၏ ဘေးနားသို့ ရောက်လာပြီး သူ့ကို ကြည့်ကာ လက်နှစ်ဖက်ကို ဆန့်တန်း၍ သူ့ကို ဖက်လိုက်လေ၏။ ထို့နောက် ခြေဖျားထောက်ကာ သူ၏ ခေါင်းကို ပုတ်ပေးလိုက်သည်။
“လီ... ယွမ်... ဝမ်းနည်းနေတာလား...”
ဓားနတ်သမီး က အခက်တွေ့စွာ မေးမြန်းလိုက်၏။
“မဟုတ်ပါဘူး...” လီယွမ်က ခေါင်းခါပြလိုက်၏။
“ငါက နည်းနည်း စိတ်ထိခိုက်သွားရုံပါ... စိတ်ထိခိုက်တယ် ဆိုတာ ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ ဆိုတာ မင်း နားလည်လား...” သူက ပြန်မေးလိုက်သည်။
“ကျွန်မ မသိဘူး...”
ဓားနတ်သမီး က နားမလည်သော်လည်း သူမ၏ ရင်ဘတ်ကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ ပြောလိုက်၏။
“ဒါပေမယ့် ရှင် ခံစားရသလိုမျိုး ကျွန်မလည်း ခံစားရတယ်...”
“ကျေးဇူးပါပဲ...”
ဓားနတ်သမီး ထံမှ ထိုစကားများကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လီယွမ် အလွန်တရာ ထူးဆန်းသွားပြီး တားမြစ်လိုက်သည်။
“ဒါပေမယ့်... ငါ့ခေါင်းကို လာလာ မပုတ်နဲ့လေ...”
ဓားနတ်သမီး က ခေါင်းကို စောင်းလိုက်ပြီး မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်ကာ သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် သံသယ အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လွင်နေ၏။
“ဒါပေမယ့်... ရှင်က စိတ်ဓာတ်ကျနေတုန်းပဲလေ... ကျွန်မရဲ့ နှစ်သိမ့်မှုကို... လိုအပ်တယ်...”
ခေါင်းကို ပုတ်ပေးသည့် အပြုအမူက ဓားနတ်သမီး သည် သူ့ထံမှ သင်ယူထားခြင်း ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းနေပေသည်။
‘ဒါပေမယ့် အခြေအနေက တူလို့လား...’
သူက ဝူမေ့ နှင့် ရှောင်ချိုက် တို့ကို နှစ်သိမ့်ပေးရာတွင် အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်များ ကဲ့သို့ ဆက်ဆံခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။
ဓားနတ်သမီး ကတော့ အခြေအနေကို လုံးဝ ပြောင်းပြန် လုပ်ပစ်လိုက်လေပြီ။
လီယွမ် တစ်ယောက် ရယ်ရခက်၊ ငိုရခက် ဖြစ်သွားတော့သည်။
သူက ဓားနတ်သမီး ၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို ဆုပ်ကိုင်ကာ ဖယ်ရှားလိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။
“ကောင်းပြီလေ... ငါ နှစ်သိမ့်မှု မလိုတော့ပါဘူး...”
“ကျီ... ကျီ...”
အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် ဝူမေ့ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာပြီး မုရုံ မျိုးနွယ်စု ၏ အကြွင်းအကျန်များကို အမြစ်ပြတ် ခြေမှုန်းပြီးပြီ ဖြစ်ကြောင်း လီယွမ် အား သတင်းပို့လာသည်။
“ရွှီး...”
ရှောင်ချိုက် ကလည်း အနောက်မှ ကပ်ပါလာပြီး ရတနာများကို လုယူကာ ရတနာ နေရာလွတ် အတွင်း သိမ်းဆည်းခြင်းနှင့် သက်သေအထောက်အထား များကို နဂါးမီး ဖြင့် ဖျက်ဆီးခြင်း တာဝန်များကို ယူထားခဲ့၏။
“ဂွတ်... ဂွတ်...”
ထို့နောက် ရွှေရောင် ရတနာလေး သည် မုရုံ မျိုးနွယ်စု ပျက်စီးသွားပြီးနောက် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးထံသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားမည့် ကံကြမ္မာ ၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ဝါးမြိုစားသောက်လိုက်လေသည်။
ရွှေရောင် ရတနာလေး ၏ လုံးဝန်းသော ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် တောင်တန်းများ၊ မြစ်များနှင့် နိုင်ငံတော်၏ ပုံစံများက ရွှေရောင် အဆင်တန်ဆာများကဲ့သို့ တဖြည်းဖြည်း ပေါ်လွင်လာသည်ကို လီယွမ် ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။
ပိုင်ရှင် တစ်ယောက်အနေဖြင့် သူလည်း ထိုကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးကို ခံစားလိုက်ရသည်။
သူက ကောင်းကင်နဂါး ကံကြမ္မာ နည်းစနစ် ကို ချက်ချင်း အသက်သွင်းလိုက်သည်။ ပကတိမဟုတ်သော ကံကြမ္မာ ကို အသုံးပြုကာ တစ်ကိုယ်လုံးကို သန့်စင်လိုက်ရာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပိုမို ကြည်လင်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လောကကြီးနှင့် ပိုမို ဟန်ချက်ညီလာသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရလေ၏။
ဤအရာက လီယွမ် ၏ ကာလရှည်ကြာ ငြိမ်သက်နေသော နတ်ဘုရားနယ်ပယ် ကမ္ဘာ စတင် တည်ဆောက်
လာစေတော့သည်။
“သွားကြစို့...”
လီယွမ် က ချက်ချင်းပင် ပင်လယ်ထဲမှ ထွက်လာခဲ့ပြီး ကမ်းခြေသို့ ရောက်ရှိလာကာ ခြေချိတ်၍ ထိုင်လိုက်၏။ သူ၏ အတွေးများကို စုစည်း၍ အသိစိတ် ပင်လယ် ကမ္ဘာ အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားတော့၏။
အသိစိတ် ပင်လယ် ကမ္ဘာ တွင် လွင့်မျောနေသည်က တတိယမြောက် နဂါးဥ... ။
၎င်းသည် ကံကြမ္မာ နည်းစနစ် ၏ အမွေအနှစ် ကို ကိုယ်စားပြုပေသည်။ ရွှေရောင် ပုံစံများက နဂါးဥ တစ်ခုလုံးတွင် လျင်မြန်စွာ လွှမ်းခြုံနေလေပြီ။
ထိုသို့ဖြင့် အမွေအနှစ် နဂါးဥ သုံးခုစလုံးရှိ ရွှေရောင် ပုံစံများက အဆင့်တစ်ခုအထိ ရောက်ရှိသွားခဲ့ကြ၏။
“ဒါဆို အဓိပ္ပာယ်က...”
လီယွမ် အလွန်တရာ ဝမ်းသာသွားတော့သည်။
“အခု ငါက စတုတ္ထမြောက် အမွေအနှစ် ကို အသက်သွင်းလို့ ရပြီပေါ့... စစ်နတ်ဘုရား ရဲ့ ရတနာသိုက် ကို ကိုယ်စားပြုတဲ့ နဂါးဥ ပေါ့...”