မင်းသား၏ စံအိမ်သို့ ဝင်ရောက်ခြင်း

စွင်းကျစ်သည် သူ့အတွက် အစားအစာလည်း ပြင်ဆင်ပေးထားသော်လည်း၊ စွင်းကျစ်၏ အချက်အပြုတ်လက်ရာသည် သိပ်မကောင်းသဖြင့် သူပြင်ဆင်သော အစားအစာသည် ဗိုက်ပြည့်ရုံသာ ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်သည်။

မော့ရှို့ယန်၏ ကိုယ်ခန္ဓာသည် အားနည်းနေပြီး စားချင်စိတ်လည်း မရှိသဖြင့် အနည်းငယ်သာ စားပြီး ရပ်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် မော့ကျိုးယွီနှင့် ဟဲကျစ်ယန်တို့သည် ပင်လယ်သခွားသီးဆန်ပြုတ်နှင့် ဟင်းလျာများကို ယူလာသည်။

မော့ကျိုးယွီသည် သူ့စတုတ္ထမြောက်အစ်ကိုအား အနည်းငယ် ထပ်ကျွေးပြီးနောက်၊ ဟဲကျစ်ယန်သည် မော့ရှို့ယန်အတွက် သင့်လျော်သော ဆေးများကို စွင်းကျစ်ထံ လွှဲပေးကာ အချိန်မှန် တိုက်ကျွေးရန် မှာကြားသည်။

မော့ရှို့ယန် ဆေးသောက်ပြီးနောက် သူတို့နှစ်ဦးစလုံး ရုပ်ဖျက်ထားဆဲဖြစ်သည်ကို မြင်ပြီး “နဝမညီလေး၊ မင်းတို့ အပြင်ထွက်ဖို့ စီစဉ်နေသေးလား” ဟု မေးသည်။

ယနေ့တွင် မော့ရှို့ယန်သည် အလွန်အားနည်းနေသည်။ မော့ကျိုးယွီသည် ပြည်နှင်ဒဏ်ခံရသည့် အကြောင်းကိုသာ ပြောပြခဲ့ပြီး အသေးစိတ်ကို မသိရသေးပေ။

သူသည် မော့ကျိုးယွီတို့ ရှင်းကျန်းတောင်ပိုင်းနယ်စပ်သို့ လာရသည့် တကယ့် ရည်ရွယ်ချက်ကိုလည်း မသိခဲ့ပေ။

အကယ်၍ စတုတ္ထမြောက်အစ်ကို ကျန်းမာနေပါက မော့ကျိုးယွီသည် ဤအရာများကို ပြောပြရန် ရွေးချယ်မည်ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ လက်ရှိအခြေအနေအရ နောက်ထပ် ထိခိုက်မှုများကို ခံနိုင်ရည် မရှိပေ။

ထို့ကြောင့် မော့ကျိုးယွီသည် ဤအရာများကို ယာယီဖုံးကွယ်ထားရန် စီစဉ်သည်။

သို့သော် မော့မိသားစု၏ သားတစ်ဦးအနေဖြင့် သူသည် ဤအရာများကို သိပိုင်ခွင့်ရှိသည်။

မော့ကျိုးယွီသည် စတုတ္ထမြောက်အစ်ကို၏ ကျန်းမာရေး အနည်းငယ် တိုးတက်လာသည့်အခါ ပြောပြရန် ရွေးချယ်မည် ဖြစ်သည်။

“စတုတ္ထအစ်ကို၊ ငါနဲ့ ယန်ယန်က ဒီကို ပစ္စည်းတစ်ခုရှာဖို့လာခဲ့တာ။ အဲဒါတွေ့ရင် အနောက်မြောက်ဘက်ဒေသကို အတူတူ ပြန်ကြမယ်” ဟု သူက ဆိုသည်။

မော့ရှို့ယန်သည် မော့ကျိုးယွီက ဘာကို ရှာဖွေနေလဲဆိုတာကို မသိသလို၊ ထောင်ပေါင်းများစွာ ခရီးထွက်လာရသည့် အကြောင်းကိုလည်း မသိပေ။

မော့ရှို့ယန်သည် ထပ်မံ မေးခွန်းမထုတ်ဘဲ ခေါင်းသာ ညိတ်ပြပြီး “မင်းတို့နှစ်ယောက် အပြင်ထွက်တဲ့အခါ အထူးသတိထားကြပါ” ဟုဆိုသည်။

“စိတ်မပူပါနဲ့၊ စတုတ္ထအစ်ကို” ဟု မော့ကျိုးယွီက ပြောပြီး စွင်းကျစ်အား မော့ရှို့ယန်ကို ဂရုတစိုက်ထားရန် မှာကြားကာ ဟဲကျစ်ယန်နှင့်အတူ ထွက်ခွာသွားသည်။

ယနေ့ သူတို့နှစ်ဦး၏ ရည်မှန်းချက်မှာ ရှင်းကျန်းတောင်ပိုင်းရှိ မင်းသားအိမ်တော်ဖြစ်ပြီး၊ သူတို့ တောင်ပိုင်းနယ်စပ်သို့ ခရီးထွက်လာရခြင်း၏ ဒုတိယပန်းတိုင်ကို ပြီးမြောက်ရန် ဖြစ်သည်။

တာ့ရွှင်း၏ စတုတ္ထမင်းသမီးသည် ရှင်းကျန်းတောင်ပိုင်းနယ်စပ်မင်းသားနှင့် လက်ထပ်ရန် ဤသို့ရောက်ရှိလာခဲ့သည့်အတွက်၊ တန်းပိကို ရှင်းကျန်းတောင်ပိုင်းမင်းသားအိမ်တော်တွင် ရှာဖွေရန်က အကောင်းဆုံး ဖြစ်သည်။

မော့ကျိုးယွီသည် ယခင်က တောင်ပိုင်းနယ်စပ်မြို့တော်ကို တိုက်ခိုက်ရန် တပ်ဖွဲ့များကို ဦးဆောင်ခဲ့ဖူးသူ ဖြစ်သောကြောင့် ဤနေရာ၏ မြေမျက်နှာသွင်ပြင်ကို ရင်းနှီးသည်။

သူတို့နှစ်ဦးသည် မြင်းကို အပြင်းနှင်လာပြီး မကြာမီ ရှင်းကျန်းတောင်ပိုင်းမင်းသားအိမ်တော်၏ တံခါးဝသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

ရှင်းကျန်းတောင်ပိုင်းမင်းသားအိမ်တော်၏ ကာကွယ်ရေးသည် အလွန်တင်းကြပ်ကြောင်း ဝန်ခံရမည်။

မျက်စိဖြင့်ပင် တံခါးဝတွင် စစ်သားအဖွဲ့နှစ်ဖွဲ့သည် အပြန်ပြန် အလှန်လှန် ကင်းလှည့်နေသည်ကို တွေ့ရပြီး၊ လျှို့ဝှက်ကာကွယ်နေသော စစ်သား မည်မျှရှိမည်ကို မပြောနိုင်ပေ။

သူတို့သည် နံရံကိုတက်ကာ ခိုးဝင်လိုလျှင်ပင် ဖုံးကွယ်ထားသော မျက်လုံးများကို သတိထားရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းသည် မည်မျှ ခက်ခဲကြောင်း ပြသသည်။

သို့သော် ဤအရာသည် မော့ကျိုးယွီနှင့် ဟဲကျစ်ယန်တို့၏ ရှင်းကျန်းတောင်ပိုင်းမင်းသားအိမ်တော်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်စုံစမ်းရန် ဆုံးဖြတ်ချက်ကို လျော့ကျမသွားစေပေ။

သူတို့နှစ်ဦးသည် ရှင်းကျန်းတောင်ပိုင်းမင်းသားအိမ်တော်၏ နံရံတစ်လျှောက် လှည့်ပတ်ကာ အိမ်နောက်ဖက်သို့ ဖြတ်သွားသယောင် ဟန်ဆောင်လိုက်သည်။

ထိုနေရာတွင် ကာကွယ်ရေးသည် ရှေ့ခြံဝင်းထက် အနည်းငယ် နည်းသော်လည်း ကင်းလှည့်နေသော စစ်သားများစွာ ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

မော့ကျိုးယွီသည် အခွင့်အရေးကို ဆုပ်ကိုင်ကာ ဟဲကျစ်ယန်ကို ဖက်ထားရင်း နံရံပေါ်သို့ ခုန်တက်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင်ကင်းစစ်သားတစ်ဖွဲ့သည် ဖြတ်သွားနေသည်။ သူသည် ဟဲကျစ်ယန်ကို လျင်မြန်စွာ ဆွဲ‌ခေါ်ကာ ထောင့်တစ်နေရာတွင် ပုန်းနေပြီး ထိုစစ်သားများ ဝေးသွားသည်အထိ စောင့်ဆိုင်းကာ သတိထားစွာ ထွက်လာသည်။

ဤမျှတင်းကြပ်သော လုံခြုံရေးရှိသည့် ရှင်းကျန်းတောင်ပိုင်းမင်းသားအိမ်တော်အတွင်း လွတ်လပ်စွာ သွားလာနိုင်ရန် မော့ကျိုးယွီသည် အကြံတစ်ခု ထုတ်လိုက်သည်။

မကြာမီ ညစောင့်နှစ်ဦး အနီးအနားမှ ဖြတ်သွားသည်။ သူနှင့် ဟဲကျစ်ယန်သည် တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ထိုညစောင့်များနောက်သို့ သွားကာ လျင်မြန်စွာ လက်ဖြင့် ရိုက်ပြီး တစ်ဦးစီကို သတိမေ့သွားအောင် လုပ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူတို့၏ အဝတ်အစားများကို လျင်မြန်စွာ လဲလှယ်ဝတ်ဆင်ပြီး ညစောင့်များ အသုံးပြုသည့် ကိရိယာများကို ကောက်ယူလိုက်သည်။

သတိမေ့နေသော ညစောင့်များ နိုးလာမည်ကို ကာကွယ်ရန် ဟဲကျစ်ယန်သည် တစ်ဦးစီအား မေ့ဆေးထိုးပြီး ဘာမှမဖြစ်စေရန် သေချာအောင် လုပ်ဆောင်သည်။

ဤသည်မှာ သူတို့၏ နှလုံးသားနူးညံ့မှုကြောင့် မဟုတ်ပေ၊ အထူးသဖြင့် ဟဲကျစ်ယန်အတွက်မူ သူမ၏ ယခင်ဘဝတွင် စစ်ဆေးဆရာဝန်တစ်ဦးဖြစ်ခဲ့ပြီး လူ့အသက်များကို မည်သည့်အခါမှ မကစားခဲ့ပေ၊ သို့သော် အလွန်ဆိုးရွားသော လူများကိုမူ ခြွင်းချက်ထားသည်။

ဤညစောင့်နှစ်ဦးသည် ရှင်းကျန်းတောင်ပိုင်းမင်းသားအိမ်တော်မှ ဝယ်ယူထားသော ကျွန်များနှင့် အလုပ်သမားများ ဖြစ်ပြီး၊ သူတို့သည် အစားအစာရရှိရန်အတွက် သူတို့၏ အလုပ်အကိုင်ကို လဲလှယ်ထားရသူများဖြစ်သည်။

သူတို့ကို အကုန် သတ်ဖြတ်ရန် မလိုအပ်ပေ။

ဤနေရာရှိ အရာအားလုံးကို စီမံပြီးနောက် ဟဲကျစ်ယန်သည် မီးအိမ်တစ်လုံးကို ကောက်ယူပြီး မော့ကျိုးယွီသည် ညစောင့်များ အသုံးပြုသည့် ဝါးတုတ်ကို ကောက်ယူသည်။

သူတို့နှစ်ဦးသည် ရှင်းကျန်းတောင်ပိုင်းမင်းသားအိမ်တော်အတွင်း လှည့်လည်သွားလာနေသည်။

မော့ကျိုးယွီသည် တောင်ပိုင်းနယ်စပ်မြို့တော်၏ မြေမျက်နှာသွင်ပြင်ကို ရင်းနှီးသော်လည်း ရှင်းကျန်းတောင်ပိုင်းမင်းသားအိမ်တော် အတွင်းပိုင်း၏ ဖွဲ့စည်းပုံကို သိပ်မသိရှိပေ။

သူတို့သည် အတွေ့အကြုံပေါ်တွင်သာ မှီခိုရပြီး၊ ရှင်းကျန်းတောင်ပိုင်းမင်းသားက တာ့ရွှင်းတိုင်းပြည်၏ မင်းသမီးကို တရားဝင်ဇနီးသည်အဖြစ် လက်ထပ်ခဲ့သည့်အတွက် သူမ၏ ခြံဝင်းသည် အနည်းငယ် ပို၍ ကြီးမားဖွယ်ရှိသည်ဟု ယူဆကာ ခြံဝင်းကျယ်များကို ဦးစားပေးရှာဖွေသည်။

သတိမထားမိဘဲ သူတို့သည် ခြံဝင်းကျယ်တစ်ခု၏ အပြင်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

ဤခြံဝင်းသည် အခြားခြံဝင်းများနှင့် အလွန်ကွာခြားသည်။ အပြင်မှကြည့်လျှင် မီးအလင်းရောင်များ ထွန်းလင်းနေပြီး အတွင်းမှ နူးညံ့သော ဂီတသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထို့အပြင် အလွန်ကောင်းမွန်သော အာရုံခံနိုင်စွမ်းရှိသည့် မော့ကျိုးယွီသည် အမျိုးသမီးများ၏ ရယံသံများကို ကြားနိုင်သည်။

သူ ထပ်မံ စောင့်ကြည့်ရန် ကြံစည်နေစဉ်၊ ရုတ်တရက် အနက်ရောင်ဝတ်စုံဖြင့် အရိပ်ကိုယ်ရံတော်နှစ်ဦး သူတို့ရှေ့တွင် ပေါ်ထွက်လာသည်။

ထိုအရိပ်ကိုယ်ရံတော်များက သူတို့အား ထွက်သွားရန် ဟိန်းဟောက်သည်။

“မင်းတို့နှစ်ယောက် မြန်မြန်ထွက်သွား။ မင်းသားရဲ့ နေရာက မင်းတို့ ချောင်းကြည့်ချင်တိုင်း ချောင်းကြည့်လို့ရတဲ့ နေရာ မဟုတ်ဘူး” ဟုဆိုသည်။

မော့ကျိုးယွီသည် ဟဲကျစ်ယန်ကို ဆွဲခေါ်ပြီး ထိုအရိပ်ကိုယ်ရံတော် နှစ်ဦးအား ခေါင်းညိတ်ပြပြီး “ဟုတ်ကဲ့၊ ဟုတ်ကဲ့၊ ကျွန်တော်တို့ အခုထွက်သွားပါ့မယ်” ဟု ဆိုလိုက်သည်။

အရိပ်ကိုယ်ရံတော်များက ချောင်းကြည့်မှုအတွက် နှင်ထုတ်ခံရသော်လည်း အရှုံးတော့ မရှိခဲ့ပေ။

အနည်းဆုံး ယခုသူတို့သည် တောင်ပိုင်းနယ်စပ်မင်းသားသည် အတွင်းတွင် ရှိနေသည်ကို သိရှိခဲ့သည်။

ဤမင်းသားသည် အပျော်အပါးကို နှစ်သက်ပုံရသည်။ ဤသည်မှာ ကောင်းမွန်ပေသည်၊ သူတို့အား စတုတ္ထမင်းသမီး၏ တည်နေရာကို ရှာဖွေရာတွင် အဟန့်အတား မဖြစ်စေပေ။

မင်းသားနေရာမှ ထွက်ခွာပြီး မကြာမီ၊ သူတို့သည် အစေခံမိန်းကလေးအဝတ်အစား ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် မင်းသား၏ အိပ်ခန်းဆီသို့ အလျင်စလို ပြေးသွားသည်ကို တွေ့ရသည်။

ထိုအစေခံမိန်းကလေးသည် အလွန် အလျင်စလို ဖြစ်နေပုံရသည်။ သူမသည် သူတို့အနီးသို့ ပြေးလာချိန်တွင် ဘာကိုမှန်းမသိ နင်းမိပြီး လဲကျသွားသည်။

ဟဲကျစ်ယန်သည် အခွင့်အရေးကို ဆုပ်ကိုင်ကာ ထိုအမျိုးသမီးကို ထရန် ကူညီပေးရင်း သူမ၏ အသံကို တမင်သက်သာစွာ ပြောလိုက်သည်။

“အစ်မ၊ သတိထားပါ” ဟု ဆိုသည်။

အစေခံမိန်းကလေးသည် ဟဲကျစ်ယန်၏ လက်မောင်းကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ထားပြီး မတ်တပ်ရပ်ရန် ရုန်းကန်လိုက်သည်။

သို့သော် သူမ၏ ခြေကျင်းဝတ်သည် နာကျင်နေပုံရသည်။ ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းပြီးနောက် သူမ ထပ်မံ လဲကျသွားသည်။

ယခုအခါ အစေခံမိန်းကလေးသည် ပို၍ပင် စိုးရိမ်ထိတ်လန့်လာသည်။

“အစ်ကို၊ ကျေးဇူးပြုပြီး မင်းသားဆီ သွားပြီး မင်းသမီး နေမကောင်းကြောင်း သတင်းပို့ပေးပါ။ သူ့ကို မှော်ဆေးဆရာတစ်ဦးကို ပင့်ပေးဖို့ စကားပါးပေးပါဦး” ဟု သူမက ပြောသည်။

ဟဲကျစ်ယန်သည် ရှင်းကျန်းတောင်ပိုင်းနယ်စပ်သားများသည် မှော်ဆေးဆရာများကို အားကိုးကြောင်း သိထားသည်။

သို့သော် နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံ၏ မင်းသမီးတစ်ဦးသည် မှော်ဆေးဆရာတစ်ဦးကို ပင့်ရန် မင်းသားထံမှတစ်ဆင့် သွားရမည်ကို နားမလည်ပေ။

ထို့အပြင်၊ သူမသည် အစေခံမိန်းကလေး၏ စကားသံက တာ့ရွှင်းနိုင်ငံ၏ လေယူလေသိမ်း ဖြစ်ကြောင်း သတိပြုမိသည်။

သူမသည် စတုတ္ထမင်းသမီး၏ အဖော်အဖြစ် လိုက်ပါလာသော နန်းတွင်းအစေခံမိန်းကလေး တစ်ဦး ဖြစ်ပုံရသည်။

မော့ကျိုးယွီသည်လည်း ဤအချက်ကို သတိပြုမိသည်။

မော့ကျိုးယွီသည် အစေခံမိန်းကလေးက ဟဲကျစ်ယန်၏ လေယူလေသိမ်း မမှန်ကြောင်း သတိပြုမိမည်ကို ကာကွယ်ရန်အတွက် သူသည် လျင်မြန်စွာ ရှေ့သို့ထွက်လာပြီး “အဲဒီနေရာက ကျွန်တော်တို့လို လူတွေ ဝင်လို့ရတဲ့ နေရာ မဟုတ်ဘူး” ဟု ပြောလိုက်သည်။

“ဒါဆို ဘယ်လိုလုပ်မလဲ၊ မင်းသမီးရဲ့ ရောဂါဝေဒနာက ပြင်းထန်တယ်။ မှော်ဆေးဆရာတစ်ယောက်ကို မပင့်ရင် သူသေသွားနိုင်တယ်” အစေခံမိန်းကလေးသည် ငိုကြွေးလုမတတ်ဖြစ်နေပြီး၊ ၎င်းသည် သူမ၏ အဆင်မပြေမှုကို ပြသသည်။

ဤအရာကို မြင်သောအခါ ဟဲကျစ်နယ်သည် မော့ကျိုးယွီအား မျက်လုံးဖြင့် အမြန်အချက်ပြသည်။

မော့ကျိုးယွီသည် ချက်ချင်းနားလည်သွားပြီး “ဒီညီလေးရဲ့ ဘိုးဘေးတွေက မှော်ဆေးဆရာတွေပဲ။ သူလည်း ဆေးပညာ အနည်းငယ် တတ်တယ်။ ငါတို့တွေ မင်းသမီးကို အရင်သွားကြည့်ပေးပြီး မင်းက မင်းသားကို သွားတောင်းဆိုဖို့ တစ်ယောက်ယောက်ကို ရှာလိုက်ရင်ရော ဘယ်လိုလဲ” ဟု ဆိုသည်။

အစေခံမိန်းကလေးသည် သူမ၏ လက်ရှိအခြေအနေအရ မင်းသားထံ ထပ်သွားတောင်းဆိုလျှင် အချိန်များစွာ နှောင့်နှေးနိုင်မည်ကို သိသည်။

ဤနေရာသည် မင်းသမီး၏ အိပ်ခန်းနှင့် နီးသည်။

သူမသည် သူတို့ကို အရင်ခေါ်သွားပြီး အခြားသူများကို မင်းသားအား သွားရှာရန် လွှတ်လိုက်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

***