တာ့ရွှင်းမင်းဆက်၏ မျက်နှာကို ဖြတ်ရိုက်ခြင်း

အစေခံမိန်းကလေးသည် ပြတ်သားစွာ ဆုံးဖြတ်ချက်ချပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ဒီလိုဆိုရင် တခြားနည်းလမ်း မရှိတော့ဘူး။"

အစေခံမိန်းကလေး သဘောတူသည်ကိုမြင်သောအခါ ဟဲကျစ်ယန်က သူမကို ဦးစွာထောက်ပံ့ပေးကာ ရှင်းကျန်းတောင်ပိုင်း အိမ်ရှေ့မိဘုရား၏ အိမ်ခြံဝင်းဆီသို့ တစ်လှမ်းချင်း လျှောက်သွားလိုက်သည်။

သူတို့ ထင်ထားသည်နှင့် ဆန့်ကျင်စွာ ရှင်းကျန်းတောင်ပိုင်း အိမ်ရှေ့မိဘုရား၏ အိမ်ခြံဝင်းသည် အိမ်ရှေ့မင်းသား၏ အိမ်တော်အတွင်းတွင် အကြီးဆုံး မဟုတ်ခဲ့ဘဲ၊ ယိုယွင်းပြီး ဝေးလံခေါင်ဖျားသော နေရာတစ်ခု ဖြစ်နေသည်။

ဟဲကျစ်ယန်၏ ယခင်ဘဝတွင် ရုပ်မြင်သံကြား ဇာတ်လမ်းများ ကြည့်ရှုခဲ့သည့် အတွေ့အကြုံအရ၊ အိမ်ရှေ့စံမင်းသား၏ ပင်မဇနီးသည် ဤကဲ့သို့သော နေရာတွင် နေထိုင်ရခြင်းသည် အိမ်ရှေ့စံမင်းသားထံ မျက်နှာသာမရသူဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြသည်။

အိမ်ရှေ့စံမင်းသား၏ အိမ်တော်ကို မပြောနှင့်၊ သာမန်မိသားစုများပင် ပင်မဇနီးသည်ကို ဤကဲ့သို့သော နေရာတွင် နေစေမည် မဟုတ်ပေ။

သံသယများနှင့် ပြည့်နှက်နေသော စိတ်ဖြင့် နှစ်ဦးသား အစေခံမိန်းကလေးနောက်မှ အိမ်ရှေ့မိဘုရား နေထိုင်ရာ ခြံဝင်းထဲသို့ လိုက်သွားကြသည်။

တကယ်တော့ သူတို့ မသိခဲ့သည်မှာ ဤနေရာသည် အိမ်ခြံဝင်း တစ်ခု မဟုတ်ဘဲ၊ အိမ်ရှေ့စံမင်းသား အိမ်တော်အတွင်းရှိ အအေးနန်းဆောင်တစ်ခုဖြစ်သည်။

အစေခံမိန်းကလေးသည် သူတို့အားလုံး အိမ်ရှေ့စံမင်းသား၏ အိမ်တော်မှ လူများဖြစ်ပြီး ဤအရာများကို သိထားသည်ဟု ထင်ထားသောကြောင့် ဘာမှ ရှင်းပြခဲ့ခြင်း မရှိပေ။

အပြင်မှကြည့်လျှင် အိပ်ခန်းငယ်တစ်ခုနှင့် တူသော်လည်း၊ အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လိုက်သောအခါ ဟဲကျစ်ယန်နှင့် မော့ကျိုးယွီတို့ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

နှစ်ဦးသားသည် ဤနေရာသည် အအေးနန်းဆောင်ဖြစ်နိုင်ကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်ကြသည်။

ဟဲကျစ်ယန်သည် စိတ်ထဲတွင် မနေနိုင်ဘဲ ညည်းညူလိုက်သည်။ ဧကရာဇ်ရွှင်းဝူသည် တကယ်ကို ရှေးရိုးဆန်လွန်းသည်။

ထိုစဉ်က မော့မိသားစု အမျိုးသားများသည် နယ်စပ်များကို စောင့်ကြပ်ပြီး ရှင်းကျန်းတောင်ပိုင်းနယ်စပ်ရှိ ရန်သူများကို အနိုင်ယူသည့်အချိန်ကို ပြန်တွေးကြည့်မိသည်။

ဤသို့ အရေးမပါသော ရှုံးနိမ့်ထားသည့်နိုင်ငံသို့ သူ့သမီးတော်ကို နိုင်ငံရေးအရ ထိမ်းမြားမင်္ဂလာအတွက် ပို့လွှတ်ရန် အဘယ်ကြောင့် လိုအပ်ခဲ့သနည်း။

တောင်ပိုင်းနယ်စပ်သည် တာ့ရွှင်းမင်းဆက်ကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်သည်မှာ ထင်ရှားသည်။

သို့မဟုတ်ပါက လက်ထပ်ရန် ရောက်လာသော မင်းသမီးကို ဤကဲ့သို့ ရိုင်းစိုင်းစွာ ဆက်ဆံရဲမည်မဟုတ်ပေ။

ဤသည်မှာ တာ့ရွှင်းမင်းဆက်၏ မျက်နှာကို ဖြတ်ရိုက်လိုက်ခြင်းပင်…

သေချာသည်မှာ သူတို့၏ ဤအကြိမ် ရည်ရွယ်ချက်မှာ စတုတ္ထမင်းသမီးကို တွေ့ရန် ဖြစ်သည်။

ဧကရာဇ်ရွှင်းဝူကိုယ်တိုင် စိုးရိမ်သင့်သည့် အရာများကို သူတို့ ဂရုမစိုက်ပေ။

ရှင်းကျန်းတောင်ပိုင်းနယ်စပ်သည် တာ့ရွှင်းမင်းဆက်ကဲ့သို့ စည်းကမ်းတင်းကြပ်မှုများ မရှိဘဲ၊ လူထုဓလေ့ထုံးတမ်းများသည် တာ့ရွှင်းထက် ပိုမိုပွင့်လင်းသည်။

အပြင်လူများ အအေးနန်းဆောင်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ခွင့် မရှိသည့် စည်းမျဉ်းလည်း မရှိပေ။

ထို့ကြောင့် အစေခံမိန်းကလေးနှင့်အတူ အအေးနန်းဆောင်သို့ လမ်းတစ်လျှောက် မည်သူကမျှ သူတို့ကို မေးခွန်းထုတ်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

အစေခံမိန်းကလေးသည် ခပ်သွက်သွက်ဖြင့် သူတို့နှစ်ဦးကို စတုတ္ထမင်းသမီး၏ အခန်းသို့ တိုက်ရိုက်ခေါ်သွားပြီး၊ နောက်ထပ်အစေခံမိန်းကလေးတစ်ဦးကို အိမ်ရှေ့စံမင်းသားထံသို့ သွားရောက်ကာ မှော်ဆေးဆရာကို ပင့်ဖိတ်ပေးဖို့ အကြောင်းကြားရန် ပြောလိုက်သည်။

မော့ကျိုးယွီနှင့် ဟဲကျစ်ယန်တို့သည် အခန်းကို ရိုးရှင်းစွာ ကြည့်လိုက်ကြသည်။ အခန်းထဲတွင် မှိန်ဖျော့ဖျော့ ဆီမီးတစ်ခုသာ လင်းထိန်နေပြီး၊ အခန်းထဲတွင် ပရိဘောဂများ မရှိသဖြင့် အေးစက်နေသည်။

တံခါးနှင့်မျက်နှာချင်းဆိုင် ကျိုးပဲ့နေသော သစ်သားကုတင်ပေါ်တွင် ဆံပင်ဖရိုဖရဲဖြစ်နေသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး လှဲလျောင်းနေသည်။

ဟဲကျစ်ယန်နှင့် မော့ကျိုးယွီတို့သည် သူမထံသို့ အလျင်အမြန် လျှောက်သွားကြသည်။

မော့ကျိုးယွီသည် ငယ်စဉ်ကတည်းက နန်းတွင်းသို့ မကြာခဏ ရောက်ခဲ့ဖူးပြီး၊ စတုတ္ထမင်းသမီးအား ရှင်းကျန်းတောင်ပိုင်းသို့ လက်ထပ်ပွဲပြုရန် သူကိုယ်တိုင် ကာကွယ်ပြီး ပို့ဆောင်ခဲ့သူ ဖြစ်သောကြောင့် သူ့ရှေ့တွင်ရှိသော အမျိုးသမီး၏ ပုံပန်းသွင်ပြင်ကို ရင်းနှီးသည်။

စတုတ္ထမင်းသမီး၏ အထောက်အထားကို အတည်ပြုပြီးနောက် မော့ကျိုးယွီက ဟဲကျစ်ယန်ကို ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

ထိုအခါမှသာ ဟဲကျစ်ယန်သည် စတုတ္ထမင်းသမီး၏ လက်ကောက်ဝတ်နားကို ထိကာ သွေးခုန်နှုန်းကို စမ်းသပ်လိုက်သည်။

နှစ်မိနစ်ခန့်အကြာတွင် ဟဲကျစ်ယန်သည် လက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။

အစေခံမိန်းကလေးက စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သည်။

"အိမ်ရှေ့စံမိဘုရားရဲ့ အခြေအနေက ဘယ်လိုလဲ။"

ဟဲကျစ်ယန်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"သူက မီးစာကုန် ဆီခမ်းသွားတဲ့အချိန်ကို ရောက်နေပြီ။ အခုဆို အသက်က ခပ်မြော့မြော့ပဲ ကျန်တော့တယ်။ မင်းတို့ စိတ်ပြင်ဆင်ထားတာ ပိုကောင်းလိမ့်မယ်။"

သူမ မပြောခဲ့သည်မှာ သွေးခုန်နှုန်းစမ်းသပ်စဉ် မော့မိသားစု ညီအစ်ကိုများတွင် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သော အဆိပ်သင့်မှုနှင့် ဆင်တူသည့် သွေးခုန်နှုန်းကို ခံစားရသော်လည်း အတိအကျ တူညီခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

ဟဲကျစ်ယန်သည် စတုတ္ထမင်းသမီး အဆိပ်သင့်နိုင်သည်ဟု ခန့်မှန်းခဲ့သော်လည်း၊ ၎င်းသည် မော့မိသားစု ညီအစ်ကိုများတွင်ရှိသော ရုပ်သေးကူအဆိပ်နှင့် မတူညီပေ။

ဟဲကျစ်ယန်က အပြည့်အဝ အတည်မပြုနိုင်သေးသောကြောင့် မပြောခဲ့ပေ။

"မဟုတ်ဘူး... အဓိပ္ပာယ် မရှိတာတွေ မပြောနဲ့။ အိမ်ရှေ့စံမိဘုရားရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က အဖိုးတန်တယ်။ သူ ဒီလို သေသွားမှာ မဟုတ်ဘူး။ မင်းက ဆေးပညာမတတ်လို့ ဒီလိုပြောနေတာ။"

တကယ်တော့ အစေခံမိန်းကလေးသည် အိမ်ရှေ့စံမင်းသား၏ ဇနီးသည် တကယ်တမ်း သေလုနီးပါး ဖြစ်နေကြောင်း ကောင်းစွာ သိရှိထားသော်လည်း၊ ဤအချက်ကို လက်မခံချင်ခဲ့ပေ။

သူမသည် ငယ်စဉ်ကတည်းက စတုတ္ထမင်းသမီးအား နန်းတွင်းတွင် အမှုထမ်းရန် ဝင်ရောက်ခဲ့သူ ဖြစ်သည်။

စတုတ္ထမင်းသမီးသည် သူမကို အလွန်ကောင်းမွန်စွာ ဆက်ဆံခဲ့ပြီး၊ သူမ၏ မိသားစုကိုလည်း မကြာခဏ ကူညီပေးခဲ့သည်။

သူမသည် စတုတ္ထမင်းသမီး၏ လူအဖြစ် တစ်သက်လုံး နေမည်ဟု အရင်ကတည်းက ဆုံးဖြတ်ထားခဲ့သည်။

ရှင်းကျန်းတောင်ပိုင်းနယ်စပ်သို့ လက်ထပ်ရန် လိုက်ပါသွားပြီး မင်းသမီးသည် အိမ်ရှေ့စံမင်းသား၏ မျက်နှာသာ မရသည့် ဇနီး ဖြစ်လာခဲ့သော်လည်း၊ သူမသည် ထွက်သွားရန် တစ်ခါမှ မစဉ်းစားခဲ့ပေ။

စတုတ္ထမင်းသမီး တကယ်သေဆုံးသွားလျှင်ပင်၊ မင်းသမီးတစ်ယောက်တည်း မဖြစ်စေရန် သူမလည်း လိုက်ပါသွားမည်ဟု စဉ်းစားထားခဲ့သည်။

ဟဲကျစ်ယန်လည်း ဤအခြေအနေအတွက် အလွန် အားမလို အားမရ ဖြစ်နေသည်။

သူမသည် ဆရာဝန်တစ်ဦးဖြစ်သည်၊ နတ်ဘုရား မဟုတ်ပေ။

ဤအချိန်တွင် စတုတ္ထမင်းသမီး၏ အခြေအနေသည် မော့ရှို့ယန်ကို ကယ်တင်ခဲ့စဉ်ကထက် များစွာ ဆိုးရွားနေပြီး၊ ဆေးဝါးကုသမှုဖြင့်ပင် မတတ်နိုင်တော့ပေ။

ထို့အပြင် စတုတ္ထမင်းသမီး၏ သွေးခုန်နှုန်းမှ သူမ သိရှိခဲ့သည်မှာ မင်းသမီးသည် သုံးကြိမ်ထက်မနည်း ကိုယ်ဝန်ပျက်ကျခဲ့ပြီး၊ ၎င်းသည် သူမအား အလုံးစုံ ထိခိုက်စေခဲ့သည်။

သူမ၏ အလွန်အမင်း စိတ်နှလုံးပူဆွေးနေများမှုနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ၊ ဤညအတွင်းမှာပင် သူမ အသက်မရှင်နိုင်လောက်တော့ဘူးဟု ထင်ရသည်။

ဟဲကျစ်ယန်သည် ဝမ်းနည်းနေသော အစေခံမိန်းကလေးကို ကြည့်ပြီး သူမ၏ လက်များကို အားမလိုအားမရဖြင့် ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

"အိမ်ရှေ့စံမိဘုရားရဲ့ အခြေအနေက မင်းမြင်တဲ့အတိုင်းပဲ။ ငါ့စကားကို မယုံရင် ငါလည်း ဘာမှ မလုပ်ပေးနိုင်ဘူး။"

ဤသို့ပြောသော်လည်း ဟဲကျစ်ယန်သည် ထွက်သွားရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိခဲ့ပေ။

အကြောင်းမှာ အိမ်ရှေ့စံမင်းသားသည် စတုတ္ထမင်းသမီးကို ဤကဲ့သို့သော နေရာသို့ ပို့ဆောင်ထားနိုင်သည့်အတွက်၊ တာ့ရွှင်းမင်းဆက်နှင့် လက်ထပ်မင်္ဂလာကို စွန့်လွှတ်ပြီး သူမ၏ သေရေးရှင်ရေးကို ဂရုမစိုက်တော့ဖွယ်ရှိသည်ဟု သူမ ခန့်မှန်းထားခဲ့သည်။

အိမ်ရှေ့စံမင်းသားကို ရှာဖွေရန် ထွက်သွားခဲ့သော အစေခံမိန်းကလေးသည် ရလဒ်မကောင်းဘဲ ပြန်လာနိုင်ဖွယ် ရှိသည်။

ထိုအခါတွင် သူတို့သည် နောက်ဆုံးမျှော်လင့်ချက်ကို သူမထံသို့ ထားရှိရပေဦးမည်။

ထင်မှတ်ထားသည့်အတိုင်း၊ နာရီဝက်ခန့်အကြာတွင် အိမ်ရှေ့မင်းသားကို ရှာဖွေရန် ထွက်သွားခဲ့သော အစေခံမိန်းကလေး ပြန်လာခဲ့သည်။

"အစ်မလန်၊ အိမ်ရှေ့မင်းသားရဲ့ လူတွေက ကျွန်မကို လုံးဝ ဝင်ခွင့်မပေးဘူး။ အိမ်ရှေ့မင်းသားရဲ့ အပန်းဖြေမှုကို အနှောင့်အယှက်ပေးရင် ကျွန်မကို အပြစ်ပေးမယ်လို့ ပြောတယ်။"

ဤအချိန်တွင် လန်အာသည် လုံးဝ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားသည်။

ခဏကြာပြီးနောက် သူမသည် တုန်ယင်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"မင်းသမီးက ဒီလိုမျိုး တောင်ပိုင်းနယ်စပ်မှာ သေသွားရမှာလား။"

သူမ၏ စကားသံ ဆုံးသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အစေခံမိန်းကလေးနှစ်ဦးသည် ငိုကြွေးလိုက်ကြပြီး၊ စတုတ္ထမင်းသမီးကို နိုးထစေရန် ကုတင်ဘေးတွင်ထိုင်ပြီး သူမ၏ လက်ကို လှုပ်ယမ်းကြည့်ကြသည်။

ဤအရာကိုမြင်သောအခါ ဟဲကျစ်ယန်သည် သူတို့၏ လုပ်ရပ်ကို အလျင်အမြန် တားဆီးလိုက်သည်။

"သူမကိုယ်တိုင် အခုတောင် အသက်ကို မနည်းရှူနေရတာ၊ ဒီလိုလုပ်နေတာ မင်းတို့ သူ့ကို ပိုမြန်မြန်သေစေချင်တာလား။"

ဤအခိုက်အတန့်တွင် လန်အာသည် ဟဲကျစ်ယန်၏ အသံထဲတွင် မလေးစားမှု မရှိတော့သည်ကို ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ပေ။

သူမသည် ဟဲကျစ်ယန်ရှေ့တွင် ဒူးထောက်လျက် ငိုကြွေးပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်မတို့ရဲ့ မင်းသမီးကိုကယ်တင်ပေးပါ။ မင်းသမီးကို အသက်ရှင်အောင် ကယ်တင်ပေးနိုင်ရင်၊ ကျွန်မတို့ ဒီအကြွေးကို နွားလို ရုန်းကန်ရပါစေ မြင်းလို ရုန်းကန်ရပါစေ ပြန်ဆပ်ပေးဖို့ အသင့်ပါပဲ။"

ဟဲကျစ်ယန်သည် စတုတ္ထမင်းသမီးကို အထင်မကြီးသော်လည်း ဤအစေခံမိန်းကလေးနှစ်ဦးသည် လုံးဝသစ္စာရှိခဲ့ကြသည်။

ထိုသို့သောလူများနှင့် ရင်ဆိုင်ရသဖြင့် သူမသည် လုံးဝ မျက်နှာလွှဲခဲပစ် ရက်စက်နိုင်ပေ။

သို့သော် စတုတ္ထမင်းသမီး၏ လက်ရှိအခြေအနေအတွက် သူမလည်း မတတ်နိုင်ခဲ့ပေ။

သူမသည် လန်အာကို ညင်သာစွာ ထူမလိုက်ပြီး သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"မင်းသမီးကို သတိပြန်လည်လာအောင် လုပ်ပေးနိုင်တဲ့ နည်းလမ်းတစ်ခု ငါ့မှာ ရှိတယ်။ ဒီအချိန်မှာ သူက မင်းတို့ကို တချို့အရာတွေ ပြောပြပေးနိုင်မယ်။ ဒါပေမယ့် သူ့ကို အသက်ဆက်ရှင်အောင် လုပ်ပေးနိုင်တဲ့ စွမ်းရည် ငါ့မှာ မရှိဘူး။"

သူမ၏ အသံထဲတွင် ခိုင်မာမှုရှိပြီး လိမ်ညာမှု မရှိကြောင်း မြင်ရပြီး၊ ကုတင်ပေါ်တွင် မျက်လုံးများ ပိတ်ထားကာ အနည်းငယ်မျှ လှုပ်ရှားမှုမရှိသည့် စတုတ္ထမင်းသမီးကို ကြည့်ရင်း လန်အာသည် သင်္ဂြိုဟ်ရန်အတွက် ပြင်ဆင်ပြီးနှင့်ပြီဖြစ်သည်။

သို့သော် ထိုသို့ မဖြစ်မီ၊ သူမသည် စတုတ္ထမင်းသမီးအတွက် ထပ်မံ အမှုထမ်းလိုသေးသည်။

လန်အာသည် မျက်ရည်များကို သုတ်လိုက်ပြီး ပြောသည်။

"ကျေးဇူးပြုပြီး မင်းသမီးကို နိုးထလာအောင် လုပ်ပေးပါ။"

ဟဲကျစ်ယန်လည်း တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ၊ သူမ၏ နေရာလပ်နယ်မြေထဲမှ အပ်အိတ်နှင့် နှလုံးအားဆေးတစ်မျိုးကိုလည်း ထုတ်ယူလာခဲ့သည်။

ဤနှစ်ခု ပေါင်းစပ်လျှင် စတုတ္ထမင်းသမီးကို သေချာပေါက် နိုးထလာစေမည်ဖြစ်သည်။

သူမသည် ဦးစွာ စတုတ္ထမင်းသမီး၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ငွေအပ်များဖြင့် အချက်များစွာ စိုက်ပြီး၊ အစေခံမိန်းကလေးနှစ်ဦး ဂရုမထားမိသည့် အခွင့်အရေးကို အသုံးပြုကာ စတုတ္ထမင်းသမီးအား နှလုံးအားဆေးတစ်ချက် ထိုးပေးလိုက်သည်။

ငါးမိနစ်ခန့်အကြာတွင် စတုတ္ထမင်းသမီးသည် ဖြည်းဖြည်းချင်း နိုးလာသည်။

သူမ မျက်လုံးဖွင့်လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လန်အာနှင့် အခြားအစေခံမိန်းကလေးသည် ကုတင်ဘေးသို့ အလျင်အမြန် ပြေးသွားကြသည်။

"မင်းသမီး၊ နောက်ဆုံးတော့ နိုးလာပြီ။"

စတုတ္ထမင်းသမီးသည် အင်အားမရှိသလို သူမနှင့်အတူ ကြီးပြင်းလာခဲ့သော အစေခံမိန်းကလေးနှစ်ဦးကို ကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမ၏ အကြည့်ကို မော့ကျိုးယွီနှင့် ဟဲကျစ်ယန်ထံသို့ ပြောင်းလိုက်သည်။

"သူတို့က... ဘယ်သူတွေလဲ။"

ဤအချိန်တွင် မော့ကျိုးယွီနှင့် ဟဲကျစ်ယန်တို့သည် သူတို့၏ အထောက်အထားများကို ဖုံးကွယ်ရန် မလိုအပ်တော့ကြောင်း ခံစားမိသည်။

အထူးသဖြင့် ဟဲကျစ်ယန်သည် စတုတ္ထမင်းသမီးကို ယခု နိုးထစေသည့် နည်းလမ်းသည် သူမ၏ အသက်ရှင်ချိန်ကို ရှည်ကြာစေမည် မဟုတ်ဘဲ၊ သေဆုံးမှုနှုန်းကို ပိုမိုမြန်ဆန်စေလိမ့်မည်ဟု စိတ်ထဲတွင် အတိအလင်း သိရှိထားသည်။

***