မင်းသမီးရဲ့ ခန်းဝင်ပစ္စည်းတစ်ခုကို လိုချင်တယ်

စတုတ္ထမင်းသမီးသည် သူမ၏ အသံကို တတ်နိုင်သမျှ မြှင့်တင်ရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။

“သူက ရုပ်သေးကူပိုးကောင် အဆိပ်မိထားပြီး မိခင်ကူက အိမ်ရှေ့စံမင်းသားဆီမှာ ရှိနေတယ်။ အိမ်ရှေ့စံမင်းသားက မော့ယွမ်စဲ ကယ်ထုတ်ခံရတာကို သိသွားတာနဲ့ မိခင်ကူကို လှုံ့ဆော်ပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ ရှိတဲ့ ကလေးကူကို သတ်ပစ်လိမ့်မယ်။ ကလေးကူ သေသွားရင် မော့ယွမ်စဲလည်း အသက်ရှင်နိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။”

စတုတ္ထမင်းသမီးက ဤသို့ ပြောရန် မလိုအပ်ပါ။ မော့ကျိုးယွီနှင့် ဟဲကျစ်ယန်တို့သည် အိမ်ရှေ့စံမင်းသားက မော့ယွမ်စဲ ကယ်ထုတ်ခံရသည်ကို သိရှိပြီး မိခင်ကူကို ဖျက်ဆီးပါက သတ္တမမြောက်အစ်ကို၏ အသက် ဆုံးရှုံးရမည်ကို ကောင်းစွာ သိရှိထားပြီး ဖြစ်သည်။

သူတို့ ဦးစွာ လုပ်ဆောင်ရမည်မှာ အိမ်ရှေ့စံမင်းသားထံမှ မိခင်ကူကို အရယူရန် ဖြစ်သည်။ ထိုသို့ လုပ်ဆောင်မှသာ သတ္တမမြောက် မော့အစ်ကိုကို ကယ်ထုတ်ပြီး ကူပိုးကောင် ဖယ်ရှားရာတွင် အန္တရာယ်ကင်းရှင်းမှုကို အာမခံနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

မော့ကျိုးယွီသည် သူ့ဇနီး၏ ကူပိုးကောင် ဖယ်ရှားနိုင်သည့် စွမ်းရည်ကို စတုတ္ထမင်းသမီးအား ရှင်းပြလိုမည် မဟုတ်ပါ။

“မင်းသမီး၊ စိတ်မပူပါနဲ့။ ကျွန်တော် ကျွန်တော့်ရဲ့ သတ္တမအစ်ကိုကို ကယ်ထုတ်မယ်ဆိုရင် ဖြစ်လာနိုင်မယ့် အရာအားလုံးကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားမှာပါ။”

စတုတ္ထမင်းသမီးသည် မော့ကျိုးယွီ၏ စွမ်းရည်ကို ဘယ်သောအခါမှ သံသယမဝင်ပါ။

မော့ကျိုးယွီတို့ မော့ယွမ်စဲကို အောင်မြင်စွာ ကယ်ထုတ်နိုင်ဖွယ် ရှိသော်လည်း သူ့ထံမှ ကူပိုးကောင်ကို ဖယ်ရှားနိုင်မည် မဟုတ်ပါ။

“ရှင်တို့ အကျဉ်းထောင်ထဲကို အလျင်စလို သွားလို့မဖြစ်ဘူး။ အိမ်ရှေ့စံမင်းသားရဲ့ လူတွေက အဲဒီမှာ စောင့်ကြပ်နေကြတယ်။ မော့ယွမ်စဲ ကယ်ထုတ်ခံရတာကို သူတို့ သိသွားရင် အိမ်ရှေ့စံမင်းသားက မိခင်ကူကို ဖျက်ဆီးပစ်လိမ့်မယ်၊ အဲ့လိုဆို သူသေသွားလိမ့်မယ်။”

စတုတ္ထမင်းသမီးသည် တစ်ခါတည်း စကားအများကြီးပြောပြီးနောက် ရုတ်တရက် အသက်ရှူကြပ်လာသည်။

လန်အာသည် ထိတ်လန့်သွားပြီး ဟဲကျစ်ယန်ကို အလျင်အမြန် ဆွဲလိုက်ကာ “သခင်မလေး၊ ကျွန်မတို့ မင်းသမီးကို ထပ်ပြီး စစ်ဆေးပေးပါဦး။ လန်အာက သခင်မလေးကို ကျွန်မတို့မင်းသမီးကို ကယ်တင်ပေးဖို့ တောင်းဆိုပါတယ်။ သူက လူကောင်းတစ်ယောက်ပါ။”

လန်အာ ပြောလိုသည်မှာ မင်းသမီးသည် မော့မိသားစုအား မည်သည့်အမှားမှ မပြုလုပ်ခဲ့ပါ။ စတုတ္ထမင်းသမီးက သတ္တမမြောက် မော့သခင်လေးကို ဒီနေရာမှာ ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ဖို့ အတတ်နိုင်ဆုံး မကြိုးစားခဲ့လျှင် သတ္တမမြောက် မော့သခင်လေးသည် အသေခံစစ်သားအဖြစ် စေလွှတ်ခံရပြီး ယခုအချိန်တွင် အသက်ရှင်၊ မရှင်ကိုပင် မသိနိုင်ပေ။

ထိုစကားများကို မပြောခဲ့သော်လည်း ဟဲကျစ်ယန်နှင့် မော့ကျိုးယွီတို့သည် သူမ ပြောလိုသည့် စကားများကို နားလည်နိုင်ခဲ့သည်။

ဆိုရိုးစကားအဆိုင်း အမှားတိုင်းတွင် ကျူးလွန်သူရှိ၍ အကြွေးတိုင်းတွင် အကြွေးရှင် ရှိသည်။

မော့မိသားစု၏ အမျိုးသမီးများကို အဆိပ်ခတ်ခဲ့သူမှာ ဧကရီဖြစ်ပြီး မော့မိသားစုကို ပူးပေါင်းကြံစည်ခဲ့သူမှာ မင်းသားနန်ဟန် ဖြစ်သည်။

စတုတ္ထမင်းသမီးမှာ ဤအရာများနှင့် မသက်ဆိုင်ပါ။

သို့သော် ဟဲကျစ်ယန်၏ ထူးကဲသော ဆေးပညာစွမ်းရည်ဖြင့်ပင် စတုတ္ထမင်းသမီး၏ လက်ရှိအခြေအနေကို ပြန်လည်ပြောင်းလဲရန် နည်းလမ်း မရှိခဲ့ပါ။

ဟဲကျစ်ယန်သည် သူမ စတုတ္ထမင်းသမီး၏ သွေးခုန်နှုန်းကို စစ်ဆေးစဉ်ကတည်းက အသက်နှစ်ဆယ်အစောပိုင်းရှိ အမျိုးသမီးငယ်တစ်ဦး၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ ဆိုးရွားစွာ ယိုယွင်းနေနိုင်မည်နည်းဟု တွေးတောခဲ့မိသည်။

ယခုအခါ သူမ အကြောင်းအရင်းကို သိရှိလိုက်ရသည်။ အိမ်ရှေ့စံမင်းသား၏ ညှင်းပန်းနှိပ်စက်မှုသည် ဖြစ်နိုင်ခြေတစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ ကူပိုးကောင်များသည်လည်း အဓိကအခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်နေသည်။

ဤအရာကို တွေးမိရင်း ဟဲကျစ်ယန်သည် ရုတ်တရက် ပြဿနာတစ်ခုကို သတိပြုမိလိုက်သည်။

စတုတ္ထမင်းသမီးထံ လာရောက်ရခြင်း၏ အဓိကရည်ရွယ်ချက်မှာ တန့်ငှက်ဥအခွံကို ရယူရန် ဖြစ်သည်။

မော့ကျိုးယွီသည် သူ၏ သတ္တမမြောက်အစ်ကို အခြေအနေကို သိရှိလိုက်ရချိန်တွင် အနည်းငယ် ဆင်ခြင်တုံတရား မဲ့သွားခဲ့သည်။

သူမသည် သူနှင့်အတူ ရှုပ်ထွေးမှုထဲ မလိုက်ပါခဲ့ပါ။

ထို့ကြောင့် ဟဲကျစ်ယန်သည် မော့ကျိုးယွီကို တံတောင်ဖြင့် တွတ်ပြီး တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

“တန့်ငှက်ဥအခွံ”

သူမ၏ သတိပေးချက်ဖြင့် မော့ကျိုးယွီသည် စတုတ္ထမင်းသမီးထံ လာရောက်ရခြင်း၏ မူလရည်ရွယ်ချက်ကို ပြန်လည်သတိရလိုက်သည်။

“မင်းသမီး၊ ကျွန်တော် ဒီတစ်ကြိမ် အိမ်ရှေ့စံမင်းသားအိမ်တော်ကို လာတာက မင်းသမီးဆီကနေ ပစ္စည်း တစ်ခု တောင်းဆိုချင်လို့ပါ။”

စတုတ္ထမင်းသမီးသည် သူမ၏ တဖြည်းဖြည်း လေးလံလာသော မျက်ခွံများကို အားတင်းပြီး ဖွင့်ကြည့်လိုက်သည်၊ “ကျွန်မရဲ့ လက်ရှိအခြေအနေကို ရှင် သိတာပဲ၊ ရှင် ဘာကို တောင်းဆိုချင်တာလဲ။”

မော့ကျိုးယွီသည် ခဏတာမျှ တုံ့ဆိုင်းပြီးမှ ပြောလိုက်သည်။ “ကျွန်တော် မင်းသမီးရဲ့ ခန်းဝင်ပစ္စည်းထဲက တန့်ငှက်ဥအခွံကို လိုချင်ပါတယ်။”

“အဲဒီအသုံးမဝင်တဲ့အရာကို ဘာလို့ လိုချင်တာလဲ။”

စတုတ္ထမင်းသမီးက ဤသို့မေးသည်ကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် မော့ကျိုးယွီသည် သူမသည် မော့မိသားစု၏ အမျိုးသမီးများကို ဧကရီက အဆိပ်ခတ်ခဲ့သည်ကို မသိရှိကြောင်း အတည်ပြုနိုင်ခဲ့သည်။

“တစ်ယောက်ယောက်က ဆေးကုသမှုအတွက် တန့်ငှက်ဥအခွံ လိုအပ်နေပါတယ်။ မင်းသမီးရဲ့ ခန်းဝင်ပစ္စည်းထဲမှာ အဲဒီပစ္စည်းရှိတယ်ဆိုတာ ကျွန်တော် သိထားလို့ အဲဒီအရာကို တောင်းဖို့ ဒီကို လာခဲ့တာပါ။”

ဤသို့ကြားလိုက်ရချိန်တွင် စတုတ္ထမင်းသမီးသည် ထပ်မံ စဉ်းစားမနေတော့ပါ။ တန့်ငှက်ဥအခွံသည် အလွန် ရှားပါးသော ပစ္စည်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် မော့ကျိုးယွီသည် သူမအား ရှင်းကျန်းတောင်ပိုင်းသို့ လိုက်ပို့ခဲ့သူဖြစ်သည့်အတွက် သူမထံတွင် ဤပစ္စည်း ရှိကြောင်း သိထားခြင်းသည် မထူးဆန်းပေ။

သို့သော် လက်ရှိအချိန်တွင် သူမသည် မော့ကျိုးယွီကို မည်သို့မျှ ကူညီနိုင်စွမ်း မရှိတော့ပါ။

“တန့်ငှက်ဥအခွံက တကယ်တော့ ရှိသေးတယ်၊ ဒါပေမယ့် ကံမကောင်းစွာနဲ့ ကျွန်မရဲ့ ခန်းဝင်ပစ္စည်းတွေက အခု ကျွန်မလက်ထဲမှာ မရှိတော့ဘူး။”

မော့ကျိုးယွီ မျက်မှောင်ကြုံ့သွားသည်။ သာမန်မိသားစုတွင်ပင် အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ ခန်းဝင်ပစ္စည်းကို ထိတွေ့ကိုင်တွယ်လေ့ မရှိသလို၊ ရှင်းကျန်းတောင်ပိုင်းရှိ အိမ်ရှေ့စံမင်းသား၏ အိမ်တော်တွင် အိမ်ရှေ့မိဖုရား၏ ခန်းဝင်ပစ္စည်းကို အိမ်ရှေ့မင်းသား၏ ဘဏ္ဍာတိုက်အတွက် ဖြည့်ဆည်းရန် လိုအပ်သည်ဆိုတာ ဖြစ်နိုင်ပါမည်လား။

သူမ၏ သခင်မလေး ထပ်မံအသက်ရှူကြပ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လန်အာက ရှင်းပြလိုက်သည်။

“နဝမသခင်လေး မသိသေးဘူးပဲ။ ကျွန်မတို့မင်းသမီးရဲ့ ခန်းဝင်ပစ္စည်းတွေက အခု ကိုယ်လုပ်တော်ရှောင်းရဲ့ လက်ထဲမှာ ရှိနေတယ်။”

မော့ကျိုးယွီက မျက်မှောင်ကြုံ့ပြီး မေးလိုက်သည်။ “ကိုယ်လုပ်တော်ရှောင်းက ဘယ်မှာလဲ။”

ကိုယ်လုပ်တော်ရှောင်းအကြောင်း ပြောလာသောအခါ လန်အာသည် သူမကို အလွန်မုန်းတီးနေကြောင်း ထင်ရှားသည်။

“ကိုယ်လုပ်တော်ရှောင်းက အိမ်ရှေ့မင်းသားရဲ့ အမြတ်နိုးဆုံးသူဖြစ်တဲ့အတွက် အိမ်ရှေ့စံမင်းသားနဲ့ အနီးမှာ ရှိတယ်။”

မော့ကျိုးယွီတို့သည် အိမ်ရှေ့စံမင်းသား၏ ခြံဝင်းရှိ သီချင်းကခုန်သံများအပေါ် အခြေခံ၍ တည်နေရာကို ခန့်မှန်းနိုင်ခဲ့သည်။

သဘာဝအားဖြင့် အနီးတစ်ဝိုက်ရှိ ပတ်ဝန်းကျင်ကိုလည်း ဂရုတစိုက် စောင့်ကြည့်လေ့လာခဲ့သည်။

အိမ်ရှေ့မင်းသား၏ ခြံဝင်းနောက်ဘက်တွင် သိပ်မဝေးသောနေရာတွင် အလွန် ခမ်းနားထည်ဝါသော နေရာတစ်ခု ရှိသည်။

ထိုနေရာသည် ကိုယ်လုပ်တော်ရှောင်း၏ နေထိုင်ရာခြံဝင်း ဖြစ်ရမည်။

ဤအကျဉ်းချုံးဖလှယ်မှုမှတစ်ဆင့် မော့ကျိုးယွီ၏ အစောပိုင်းက စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

မော့ကျိုးယွီက တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။ “မင်းသမီး၊ ကျွန်တော်ရဲ့ သတ္တမအစ်ကိုကို ဒီကို ခေါ်လာတဲ့ ကူပိုးကောင်မွေးမြူသူက ဘယ်လိုပုံစံလဲဆိုတာ ပြောပြပေးနိုင်မလား။”

စတုတ္ထမင်းသမီးက ပြန်လည်တွေးတောပြီး ပြောလိုက်သည်။ “သူက ဦးထုပ်ဆောင်းထားတာမို့ သူ့မျက်နှာကို မမြင်ရဘူး။ ကျွန်မ သိတာက သူက ခပ်ပိန်ပိန် အမျိုးသားတစ်ယောက် ဆိုတာပဲ။”

မော့ကျိုးယွီသည် စတုတ္ထမင်းသမီးက သူတို့ကို ဖုံးကွယ်ရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိကြောင်း သိသည်။

သူမ မျက်နှာမမြင်ခဲ့ဘူးဟု ပြောလျှင် သူမ အမှန်တကယ် မမြင်ခဲ့တာပင်။

ဟဲကျစ်ယန်သည် ကုတင်ပေါ်ရှိ သနားစဖွယ်အမျိုးသမီးကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူမတွင် နည်းလမ်းရှိခဲ့ပါက သူမကိုလည်း ကယ်တင်ရန် အတတ်နိုင်ဆုံး ကြိုးစားမည်ဖြစ်သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ၊ သူမသည် အသက်နှစ်ဆယ်ကျော်သာ ရှိသေးပြီး မော့မိသားစုကို ထိခိုက်စေမည့် မည်သည့်အရာမျှ မလုပ်ဆောင်ခဲ့ပါ။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူမသည် အသက်ငင်နေသည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

ဟဲကျစ်ယန်သည် သူမ၏ နောက်ဘဝတွင် ကောင်းမွန်သော မိသားစုမှာ ပြန်လည်မွေးဖွားပြီး သာမန် ပျော်ရွှင်သော အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်လာနိုင်စေရန် မျှော်လင့်ခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် စတုတ္ထမင်းသမီးသည် ရုတ်တရက် အသက်ရှူမဝ ဖြစ်လာသည်။ သူမ အသက်ရှု၍ မရသလို ချောင်းဆိုးလို့လည်း မရသော်လည်း ဟဲကျစ်ယန်က သူမထံတွင် ပြောလိုသေးသည့် စကားများ ရှိနေသေးကြောင်း မြင်နိုင်ခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် သူမ အလျင်အမြန် ငွေအပ်များဖြင့် သူမ၏ သွေးကြောအချို့ကို စိုက်ပေးလိုက်သည်။

“မင်းသမီး၊ ရှင့်မှာ နောက်ထပ် အများဆုံးနေမှ ဆယ့်ငါးမိနစ်ပဲ ကျန်ပါတော့တယ်။ မင်းသမီး ပြောချင်တာမှန်သမျှ ခပ်မြန်မြန် ပြောလိုက်ပါ။”

အပ်စိုက်ခြင်းသည် သိသာထင်ရှားသော အကျိုးသက်ရောက်မှုရှိခဲ့သည်။

စတုတ္ထမင်းသမီး၏ အသက်ရှူသံသည် သိသိသာသာ တည်ငြိမ်လာသည်။

လန်အာနှင့် အခြားအစေခံမိန်းကလေးတစ်ဦးသည် ချက်ချင်းပင် ကုတင်ဘေးတွင် ဒူးထောက်လျက် မင်းသမီး၏လက်ကိုကိုင်ကာ ငိုကြွေးလိုက်ကြသည်။

“မင်းသမီး၊ စိတ်ချလက်ချ ထွက်သွားပါ။ ယွီအာနဲ့ ကျွန်မက မင်းသမီးရဲ့ အနောက်ကို လိုက်ခဲ့မှာမို့ လမ်းခရီးမှာ အထီးကျန်နေရမှာ မဟုတ်ပါဘူး။”

စတုတ္ထမင်းသမီးသည် အစေခံမိန်းကလေးနှစ်ဦး၏ လက်များကို အားယူ၍ ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

“မဟုတ်ဘူး၊ မင်းတို့ကို အဲဒီလိုလုပ်ဖို့ ငါခွင့်မပြုဘူး။”

မင်းသမီးက အားအင်စုစည်းပြီး မော့ကျိုးယွီကို ကြည့်လိုက်သည်၊ “မော့ကျိုးယွီ၊ ဒီမင်းသမီးက ရှင့်ကို တစ်ခုလောက် အကူအညီတောင်းလို့ရမလား။”

ဟဲကျစ်ယန်သည် စတုတ္ထမင်းသမီး၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် သိလိုက်သည်။

တကယ်လို့ အချိန်ကောင်းသာ ဖြစ်နေပါက သူမ မော့ကျိုးယွီကို “နဝမသခင်လေးရဲ့ မက်မွန်ပွင့်ဝေတဲ့အချိန်ရောက်ပါလား...” ဟု ကျီစယ်မိပေလိမ့်မည်။

မော့ကျိုးယွီသည် သူ့ဇနီးလောက် စတုတ္ထမင်းသမီး၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို နားမလည်သေးပါ။ ဤအချိန်တွင် သူမသည် အရေးကြီးသောကိစ္စတစ်ခုကို သူ့ထံ တောင်းဆိုလိမ့်မည်ဟု တကယ်ထင်ခဲ့သည်။

ဥပမာအားဖြင့် ဧကရာဇ်ရွှင်းဝူအား သူမ အမှန်တကယ် သေဆုံးရသည့် အကြောင်းအမှန်ကို သိစေလိုခြင်းကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

မော့ကျိုးယွီက သူမ၏ စကားကို ငြင်းဆန်ခြင်း မပြုသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ စတုတ္ထမင်းသမီးက ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောလိုက်သည်။

“ကျွန်မရဲ့ အစေခံမိန်းကလေးနှစ်ဦးကို ယွီအာနဲ့ လန်အာလို့ခေါ်တယ်။ သူတို့က ငယ်ငယ်ကတည်းက ကျွန်မကို အစေခံလာခဲ့တာပါ။ ကျွန်မတို့က သခင်နဲ့ အစေခံ ဆိုပေမယ့် ညီအစ်မတွေလို ရင်းနှီးတယ်။ သူတို့ကို ကျွန်မလိုမျိုး ဒီရှင်းကျန်းတောင်ပိုင်းမှာ အဓိပ္ပါယ် မရှိဘဲ မသေဆုံးသွားစေချင်ဘူး။”

“မဟုတ်ဘူး… မင်းသမီး၊ မင်းသမီး ဘယ်ကိုသွားသွား ကျွန်မတို့ လိုက်ပါချင်ပါတယ်။”

အစေခံမိန်းကလေးနှစ်ဦးသည် သေဆုံးရန် အသင့်ပြင်ဆင်ထားပြီးဖြစ်သည်။

မော့ကျိုးယွီသည် စတုတ္ထမင်းသမီး၏ စစ်မှန်သော ရည်ရွယ်ချက်ကို နားမလည်သေးပါ။

“ကျွန်တော့်ကို တောင်းဆိုချင်တာက ဒီအမျိုးသမီးနှစ်ဦးကို တာ့ရွှင်းကို ပြန်ခေါ်သွားစေချင်တာဆိုရင် ပြန်ခေါ်သွားပေးနိုင်ပါတယ်။”

ဟုတ်ပါသည်၊ သူသည် သူတို့ကို တာ့ရွှင်းသို့ ခေါ်ဆောင်သွားနိုင်သော်လည်း မြို့တော်သို့ ခေါ်သွားနိုင်မည်မဟုတ်ပါ။

မဟုတ်လျှင် သူ၏ လတ်တလော လှုပ်ရှားမှုများ ဖော်ထုတ်ခံရနိုင်သည်။

***