ခြေတစ်လှမ်း နောက်ကျသွားပြီ

ဟဲကျစ်ယန်က ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက်သာကြည့်ပြီး လက်ဝှေ့ယမ်းကာ ပစ္စည်းအားလုံးကို သူ၏ နယ်မြေထဲသို့ သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။ ပြီးနောက် သူတို့နှစ်ယောက်က မူလလမ်းအတိုင်း ပြန်လှည့်ပြီး နိုင်ငံ့ဘဏ္ဍာတိုက်နောက်က သီးသန့်ဘဏ္ဍာတိုက်ဆီ ပြေးသွားကြသည်။

အဲဒီနေရာက ဟဲကျစ်ယန် မဖြစ်မနေ သွားရမည့် နေရာ ဖြစ်သည်။ အဘယ့်ကြောင့်ဆိုသော် တောင်ပင်လယ် မဟူရာပုလဲသည် အဲဒီမှာ ရှိနိုင်လို့ပဲ။

တူညီသည့် နည်းလမ်းကို သုံးပြီး သူတို့သည် သီးသန့်ဘဏ္ဍာတိုက်ထဲဝင်ကာ အရာအားလုံးကို သိမ်းဆည်းလိုက်ကြသည်။

နောက်ထပ် သူတို့၏ ရည်မှန်းချက်ကတော့ နယ်မြေထဲက သားကူပိုးကောင်အား ထပ်လွှတ်ပြီး ကူပိုးဆရာသခင်၏ တည်နေရာကို ရှာဖွေရန် ဖြစ်သည်။

လမ်းတစ်လျှောက် ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် ပုန်းရှောင်ရင်း၊ သူတို့နှစ်ယောက်သည် သားကူပိုးကောင်နောက်ကို လိုက်ကာ စာကြည့်ခန်းဆီ ရောက်လာကြသည်။

သားကူပိုးကောင်က စာကြည့်ခန်းပတ်လည်မှာ ပျံဝဲနေပြီး အထဲဝင်ဖို့ ကြိုးစားနေသည်မှာ ထင်ရှားသည်။

ထိအချိန်တွင် ရှင်းကျန်းတောင်ပိုင်း ဧကရာဇ်က အိပ်ခန်းထဲမှာ အနားယူနေပြီဖြစ်သည်။

စာကြည့်ခန်းတံခါးဝမှာ အစောင့်နှစ်ယောက်ပဲရှိပြီး သူတို့ကလည်း အိပ်ငိုက်နေကြသည်။

အရင်နည်းအတိုင်း ထပ်သုံးပြီး အစောင့်နှစ်ယောက်ကို ဖယ်ရှားကာ မော့ကျိုးယွီက စာကြည့်ခန်းရဲ့ တံခါးကြီးကို ဖွင့်ဖို့ တက်သွားလိုက်သည်။

တံခါးကြီးမှာ အက်ကွဲတစ်ခုပေါ်လာတာနဲ့ သားကူပိုးကောင်က အထဲသို့ အလျင်အမြန် ဝင်သွားသည်။

မော့ကျိုးယွီနှင့် ဟဲကျစ်ယန်သည်လည်း အခန်းထဲ မြန်မြန်ဝင်ပြီး တံခါးကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပိတ်လိုက်ကြသည်။

သားကူပိုးကောင်သည် တံခါးကို ဖြတ်ကျော်ပြီး စာအုပ်စင်တစ်ခုဆီ ပျံသွားပြီး ထပ်မံ ပျံဝဲနေပြန်သည်။

မော့ကျိုးယွီက ဒါသည် လျှို့ဝှက်ခန်းတစ်ခု၏ ဝင်ပေါက်တစ်ခုဖြစ်မယ်လို့ ခန့်မှန်းလိုက်သည်။

သားကူပိုးကောင်အား စိုက်ကြည့်ရင်း၊ သူနှင့် ဟဲကျစ်ယန်တို့ အတူတူ အခန်းထဲမှာ လျှို့ဝှက်ခန်းထဲဝင်ဖို့ ခလုတ်ကို စတင်ရှာဖွေလိုက်ကြသည်။

လျှို့ဝှက်ခန်းထဲမှာ သခင်စစ်မုန့်က တစ်ခုခု မူမမှန်ဘူးလို့ ပိုပြီး တွေးမိလာသည်။

သူ အဆိပ်သင့်လူတွေနဲ့ မော့မိသားစု ဆဋ္ဌမမြောက်သား၏ ခြေရာများအား တွေ့ရှိခဲ့သည်မှာ တစ်နာရီထက် ပိုကြာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

အကယ်၍ မော့မိသားစု၏ ဆဋ္ဌမမြောက်သားက အဲဒီမှာ သေသွားခဲ့လျှင် မိခင်ကူပိုးကောင်ကို ရှာဖွေသော အရှိန်ဖြင့် သားကူပိုးကောင်သည် မိခင်ကူပိုးကောင်ဆီ ပြန်ရောက်လာရမည်ဖြစ်သည်။

သူ စာကြည့်ခန်းအပြင်မှာ အချိန်အကြာကြီး စောင့်နေခဲ့ပေမယ့် သားကူပိုးကောင် ပြန်လာသည်အား မတွေ့ခဲ့ရပေ။

ဒါက သူ့စိတ်ထဲမှာ ပိုပြီး စိုးရိမ်စိတ်ဖြစ်ပေါ်လာစေသည်။

ဒီလိုအခြေအနေမှာ သားကူပိုးကောင် မသေသွားခဲ့လျှင် ဒီကိုပြန်လာရန် အချိန် ဤမျှ မကြာသင့်ပါ။

ဒါဆိုရင် တစ်ဖက်လူသည် ကူပိုးဆရာသခင်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ရုပ်သေးကူပိုးကောင်အား ဖယ်ရှားနိုင်သည့်သူမျိုးဖြစ်ရမည်။

သူသိထားသလောက်ဆိုရင် ကူပိုးကောင်မွေးမြူတဲ့လောကမှာ ဤကဲ့သို့ ဆရာမျိုး မရှိချေ။

သူ သိတဲ့ သတင်း အချက်အလက် နည်းနေတာလား။

တကယ်လို့ သူ၏ သားကူပိုးကောင်ကို ဖမ်းဆီးနိုင်သောသူတစ်ယောက်ရှိလျှင် မိခင်ကူပိုးကောင်နဲ့အတူ သူ၏ တည်နေရာကို ရှာတွေ့ဖို့ ဆိုသည်မှာ ပိုမို လွယ်ကူသည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က ပြန်လည် မသက်သာသေးချေ။ မကြာခင်က အန္တရာယ်ကနေ ထွက်ပြေးလာတုန်း အတွင်းအားကို သုံးလိုက်ရသည့်အတွက် ခုနစ်ပုံရှစ်ပုံလောက် ပြန်သက်သာလာသော ခန္ဓာကိုယ်က မူလအခြေအနေကို ပြန်ရောက်သွားသည်။

ကူပိုးဆရာသခင်တစ်ယောက်နှင့် တွေ့ပါက သူ မရင်ဆိုင်နိုင်လောက်ဘူး ဖြစ်‌သည်။ သူ တန်ပြန်နည်းလမ်းတွေကို တွေးနေတုန်း၊ ရုတ်တရက် လျှို့ဝှက်ခန်းတံခါးမှာ လှုပ်ရှားသံကို ကြားလိုက်ရသည်။

မော့ကျိုးယွီသည် လျှို့ဝှက်ခန်းရဲ့ ခလုတ်ကို အောင်မြင်စွာ ရှာတွေ့ခဲ့သည်။

နံရံနဲ့ ထိနေတဲ့ စာအုပ်စင်က ဖြည်းဖြည်းချင်း ခွဲထွက်သွားသည်။

သခင်စစ်မုန့်သည် ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်။

ဒီလျှို့ဝှက်ခန်းကို ရှင်းကျန်းတောင်ပိုင်း၏ ဧကရာဇ်နှင့် ယွင်လီပဲ သိရှိထားသည်။

ယခု ယွင်လီက ပျောက်ဆုံးနေတာ ကြာနေပြီဖြစ်သည့်အတွက် ဒီနေရာကို သိတဲ့သူက ရှင်းကျန်းတောင်ပိုင်း၏ ဧကရာဇ်တစ်ယောက်ပဲ ကျန်ရှိတော့သည်။

ဒီအချိန်မှာ သူ့ကို လာရှာသည့်သူမှာ ရှင်းကျန်းတောင်ပိုင်း၏ ဧကရာဇ် မဟုတ်ကြောင်းကို သူ သေချာပြောနိုင်သည်။

ဘာလို့ဆို သူပြန်လာတဲ့အခါ လာမည့်ရက်အနည်းငယ်အတွင်း ဒဏ်ရာကုသဖို့ အတွင်းအား ကျင့်ကြံမယ့်အကြောင်း ရှင်းပြထားပြီးပြီ။

ကောင်းကင်ပြိုကျလာလျှင်တောင် သူ့ကို အနှောင့်အယှက်မပေးဖို့ ပြောထားသည်။

ရှင်းကျန်းတောင်ပိုင်း၏ ဧကရာဇ်မှာ ဒီကို လာဖို့ သတ္တိမရှိဘူးဟု သူယုံကြည်သည်။

ဒါ့အပြင် သူနှင့် ရှင်းကျန်းတောင်ပိုင်း ဧကရာဇ်ကြားမှာ သဘောတူညီချက် တစ်ခု ရှိသည်။

ရှင်းကျန်းတောင်ပိုင်းဧကရာဇ်က လာသည့်အခါ လျှို့ဝှက်ခန်းတံခါး ဖွင့်ပြီးလျှင် တံခါးရွက်ကို သုံးချက် ခေါက်ရမည် ဖြစ်သည်။

ဒါပေမယ့် အခုအချိန်မှာ လျှို့ဝှက်ခန်းတံခါးက ဖွင့်လိုက်ပြီဆိုတာ ထင်ရှားပေမဲ့ တံခါးခေါက်သံကို မကြားလိုက်ရပေ။

ဒါကို တွေးမိသည့်အခါ သခင်စစ်မုန့်က အလျင်အမြန်ထပြီး ပစ္စည်းထုပ် တစ်ထုပ်ကို ဆွဲယူကာ လျှို့ဝှက်ခန်း၏ တစ်ဖက် ဦးတည်ရာဆီ ပြေးသွားလိုက်သည်။

ထိုနေရာတွင် နန်းတော်ပြင်ပကို ထွက်သွားနိုင်တဲ့ လှိုဏ်ခေါင်း တစ်ခု ရှိသည်။ ဒါပေမယ့် သူ၏ ပုန်းအောင်းရာနေရာကနေ ပိုဝေးနေသည်။ များသောအားဖြင့် သူက စာကြည့်ခန်းကနေ ဝင်လေ့ ရှိသည်။ အရေးပေါ် မဟုတ်လျှင် ဒီလှိုဏ်ခေါင်းကနေ ထွက်သွားဖို့ ရွေးချယ်မည် မဟုတ်ပေ။

လျှို့ဝှက်ခန်းတံခါးဖွင့်လိုက်တာနှင့် အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခု ပေါ်လာတာနဲ့ သားကူပိုးကောင်သည် ချက်ချင်း အထဲသို့ ပျံဝင်သွားသည်။

သူတို့နှစ်ယောက်လည်း အမြန်လိုက်ဝင်လာပေမဲ့ ကံမကောင်းစွာဖြင့် ခြေတစ်လှမ်း နောက်ကျသွားသည်။

ခမ်းနားသော လျှို့ဝှက်ခန်းထဲတွင် မီးအလင်းရောင်များ ရှိနေသေးသည်ကို မြင်ရသောအခါ မော့ကျိုးယွီနှင့် ဟဲကျစ်ယန်တို့သည် ခဏလောက် စောင့်ကြည့်ဖို့ ရည်ရွယ်လိုက်ကြသည်။

ဟဲကျစ်ယန်နှင့် မော့ကျိုးယွီတို့သည် လျှို့ဝှက်ခန်းထဲက အခြေအနေကို ခဏလောက် စောင့်ကြည့်ဖို့ ရည်ရွယ်ထားကြသည်။

သားကူပိုးကောင် ထွက်မပျံသွားအောင် မော့ကျိုးယွီက ၎င်းအား ပုလင်းထဲ ပြန်ထည့်လိုက်သည်။

ဟဲကျစ်ယန်က ကုတင်ကို ထိကြည့်လိုက်တော့ အနွေးဓာတ် အနည်းငယ် ကျန်ရှိနေသေးသည်။

"ဒီနားမှာ နွေးနွေးလေး ခံစားရသေးတယ်။ အဲဒီလူက သိပ်မကြာသေးခင်ကမှ ထွက်သွားတာ ဖြစ်မယ်။"

မော့ကျိုးယွီသည် သားကူပိုးကောင် အခုနက ပျံသန်းမည် လုပ်ထားသည့် ဦးတည်ရာကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။

"အဲဒီမှာ နောက်ထွက်ပေါက် တစ်ခု ရှိမယ် ထင်တယ်။"

ဟဲကျစ်ယန်က လက်ဝှေ့ယမ်းပြီး လျှို့ဝှက်ခန်းထဲက ပစ္စည်းအားလုံးကို နေရာလပ်နယ်မြေထဲသို့ သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။

မော့ကျိုးယွီသည် သားကူပိုးကောင်ကို ထပ်လွှတ်ပြီး နောက်ကနေ လိုက်သွားခဲ့သည်။

သခင်စစ်မုန့်က လျှို့ဝှက်လှိုဏ်ခေါင်းကနေ ထွက်လာပြီး နန်းတော်နှင့် မဝေးသော သစ်တောဆီ ရောက်လာသည်။

သူသည် အမြဲတမ်း သတိထားတတ်သူဖြစ်ပြီး အခု လက်ရှိခန္ဓာကိုယ်အခြေအနေဖြင့် အန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်ရလျှင် မကိုင်တွယ်နိုင်မှာကို စိုးရိမ်နေသည်။

ကူပိုးဆရာသခင်တစ်ယောက်က သူ့ကို ရှာတွေ့ဖို့ တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းက သားကူပိုးကောင်ကတစ်ဆင့်ဖြစ်တယ်လို့လည်း တွေးမိသည်။

သေချာစဉ်းစားပြီးနောက် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်လုံခြုံမှုက အရေးအကြီးဆုံးပဲဖြစ်သည်။

နန်းတော်ကနေ ထွက်ပြေးလာခဲ့ပေမယ့် နောက်ပိုင်းမှာ အမြဲတမ်း လုံခြုံမည်ဟု အာမခံ၍ မရချေ။

နောက်ဆုံးမှာ သူသည် စိတ်ပိုင်းဖြတ်လိုက်ပြီး ကြွေပုလင်းထဲက မိခင်ကူပိုးကောင်ကို လွှတ်လိုက်သည်။ ပြီးတော့ မန္တန်တချို့ကို ရွတ်ဆိုပြီး မော့ကျင်းနျဉ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲ ထည့်ထားသည့် သားကူပိုးကောင်အား မိမိကိုယ်ကိုယ် အဆုံးစီရင်စေလိုက်သည်။

သခင်စစ်မုန့်၏ ဦးနှောက်က တုံ့ပြန်မှု အရမ်းမြန်သည်ဟု ဆိုရမည်။ သူ၏ လုံခြုံမှုအတွက် ဤကဲ့သို့ တန်ဖိုးရှိသော ကူပိုးကောင်အား စွန့်လွှတ်ဖို့ ဆန္ဒရှိခဲ့သည်။

ဒီသားကူပိုးကောင်ကို သူ ငယ်စဉ်ကတည်းက အထူးနည်းလမ်းဖြင့် မွေးမြူခဲ့တာဖြစ်သည်။ သားကူပိုးကောင်ကို အဆိပ်အမျိုးမျိုးကို ကျွေးမွေးထားပြီး ကူပိုးထည့်သွင်းထားတဲ့သူကို အသုံးပြုကာ အဆိပ်သင့်လူတွေကို ထိန်းချုပ်ခဲ့တာပဲဖြစ်သည်။

တစ်ခုချင်း လုပ်ဆောင်ပြီးနောက် သခင်စစ်မုန့်၏ နာကျင်မှုက သိသာထင်ရှားလှသည်။

သူ့မှာ အခြားနည်းလမ်း မရှိခဲ့ချေ။ လွန်ခဲ့သည့် ခြောက်လလုံးလုံး ဘာမှ အဆင်မပြေလှပေ။ မော့မိသားစု၏ ပဉ္စမမြောက်သားကို ရှာဖို့ စေလွှတ်လိုက်သော လူတွေက ပြန်မလာသေးပါ။

ထို့နည်းတူ အနောက်မြောက်ဘက်ဒေသသို့ မော့ကျိုးယွီအား စုံစမ်းဖို့ စေလွှတ်လိုက်သည့် လူများဆီကလည်း သတင်းတစ်စုံတစ်ရာမှ မရခဲ့ပေ။

လာမည့်ဇူလိုင်လဆိုရင် မုန့်အာအတွက် လက်စားချေဖို့ သူကျိန်ဆိုထားတဲ့ နောက်ဆုံးရက် ဖြစ်သည်။

အခု မော့မိသားစုရဲ့ အမျိုးသားတွေ အများကြီး အပြင်မှာ ရှိနေသေးသည်။

ယနေ့မှာ မော့ကျင်းနျဉ်အား ဆုံးရှုံးလိုက်ရပြန်သည်။

တခဏအတွင်း သခင်စစ်မုန့်၏ စိတ်ခံစားချက်တွေ အတော်လေး ကျဆင်းသွားသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ သူ့ပန်းတိုင်ကိုရောက်ရန် လူများ ပိုမိုစေလွှတ်မည်ဟု လျှို့ဝှက်ကတိပြုလိုက်သည်။

ရှင်းကျန်းတောင်ပိုင်းမှာ သူ ဆက်နေလို့ မရတော့ချေ။ တာ့ရွှင်းမှာသာ သူ ယာယီလုံခြုံနိုင်လိမ့်မည်။

သခင်စစ်မုန့်သည် မိခင်ကူပိုးကောင်ကို ကြွေပုလင်းထဲ ပြန်သိမ်းပြီး တာ့ရွှင်းဆီ အလျင်အမြန် ထွက်သွားသည်။

ဒါကို မဖြစ်မနေ ပြောရလျှင် သခင်စစ်မုန့်၏ ရဲရင့်ပြတ်သားမှုနှင့် ရက်စက်မှုက သူ၏ အသက်ကို ယာယီထိန်းသိမ်းထားနိုင်ခဲ့သည်။

ဟဲကျစ်ယန်နှင် မော့ကျိုးယွီတို့သည် သားကူပိုးကောင်နောက်ကို လိုက်ပြီး သစ်တောထဲ ရောက်လာသည်။

မိခင်ကူပိုးကောင်ကို အမြန်လိုက်ပျံနေတဲ့ သားကူပိုးကောင်သည် ရုတ်တရက် ရပ်သွားပြီး သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်ဆီ ပျံသွားကာ ဝင်တိုက်လိုက်သည်။

"မဖြစ်ဘူး၊ သားကူပိုးကောင်က သူ့ကိုယ်သူ အဆုံးစီရင်တော့မယ်။"

မော့ကျိုးယွီသည် ထူးခြားမှုကို မြင်ပြီး အော်လိုက်ကာ ချက်ချင်း ပြေးသွားသည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူ၏ လှုပ်ရှားမှုက ခြေတစ်လှမ်း နောက်ကျသွားသည်။

သားကူပိုးကောင်၏ သေးသွယ်သော ခန္ဓာကိုယ်က သစ်ပင်ကြီးနှင့် ပြင်းပြင်းထန်ထန် တိုက်မိပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း မြေပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားသည်။

ဒီလိုအခြေအနေက သူတို့နှစ်ယောက်အတွက် မစိမ်းသက်ပါ။

ကူပိုးမွေးမြူခြင်းအကြောင်း စာအုပ်တွေ ဝယ်ဖတ်ခဲ့သည်မှာ အချည်းနှီး မဟုတ်ခဲ့ချေ။

သူတို့နှစ်ယောက်သည် ပြည်ထောင်စုလမ်းမပေါ်တွင် တွေ့ခဲ့သော အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့်လူက ယခု ကူပိုးကောင်မွေးမြူသည့်ဆရာဖြစ်ကြောင်းကို သေချာပေါက် ပြောနိုင်သွားသည်။

သူသည် သားကူပိုးကောင်က သူ၏ တည်နေရာကို ရှာတွေ့မည်အား စိုးရိမ်ကာ မိခင်ကူပိုးကောင်ကို အသုံးပြုပြီး သားကူပိုးကောင်အား မိမိကိုယ်ကိုယ် အဆုံးစီရင်ဖို့ ရွေးချယ်လိုက်သည်။

ယခုနည်းအတိုင်းဆိုလျှင် သူ့ကို ထပ်ရှာဖို့ ခက်ခဲသွားပေပြီ။

မော့ကျိုးယွီသည် ဒေါသတကြီး အံကြိတ်လိုက်သည်။ "သူက တကယ် လှည့်ကွက်များတာပဲ။"

ဟဲကျစ်ယန်လည်း အတော်လေး နောင်တရမိသွားသည်။ သူတို့ ခက်ခက်ခဲခဲ ရရှိလာသော သဲလွန်စလေးတစ်ခုသည် ယခု ပြတ်တောက်သွားသည်။

နောက်ပိုင်း မိခင်ကူပိုးကောင် ကိုင်ဆောင်ထားတဲ့သူကို ရှာတွေ့ရန် ဆိုသည်မှာ ပင်လယ်ထဲ အပ်ရှာဖွေရသလိုပဲ ဖြစ်လိမ့်မည်။

ထိုသို့ ဖြစ်ရသည်မှာ သူမနှင့် မော့ကျိုးယွီတို့ သေသေချာချာ မစဉ်းစားခဲ့မိခြင်ကြောင့် ဖြစ်သည်။

"ဒီသဲလွန်စက ပြတ်တောက်သွားပြီဆိုတော့ သူက ရှင်းကျန်းတောင်ပိုင်း ဧကရာဇ်ရဲ့ စာကြည့်ခန်းလျှို့ဝှက်ခန်းထဲမှာ ရှိနေတဲ့သူ ဖြစ်နိုင်တယ်လို့ ကျွန်မ ထင်တယ်။ ရှင်းကျန်းတောင်ပိုင်း ဧကရာဇ်ကတော့ သူ့ရဲ့ အထောက်အထားကို သိမှာပဲ။ မနက်မိုးမလင်းခင် လျှို့ဝှက်လှိုဏ်ခေါင်းကနေ ပြန်သွားပြီး ရှင်းကျန်းတောင်ပိုင်း ဧကရာဇ်ကို စစ်ဆေးမေးမြန်းကြည့်ကြမယ်။ အနည်းဆုံးတော့ တစ်ခုခုတော့ သိရမှာပဲ။"

မော့ကျိုးယွီက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "အခုတော့ ဒါပဲ တတ်နိုင်တော့မယ်။"

သားကူပိုးကောင်က သစ်ပင်နှင့် တိုက်မိပြီး မိမိကိုယ်ကိုယ် အဆုံးစီရင်ခဲ့ပေမယ့် ဟဲကျစ်ယန်က ၎င်း၏ အလောင်းကို စွန့်လွှတ်ရန် မရည်ရွယ်ထားခဲ့ချေ။

နောက်ပိုင်းမှာ သူက နေရာလပ်နယ်မြေထဲမှ အဆိပ်သင့်လူတွေအတွက် ဖြေဆေးဖော်ရာမှာ အသုံးဝင်နိုင်လောက်သည်။

ထို့ကြောင့် ဟဲကျစ်ယန်သည် မော့ကျိုးယွီ၏ လက်ထဲမှ ကြွေပုလင်းကို ယူပြီး သားကူပိုးကောင်အား ပြန်ထည့်လိုက်သည်။

သူတို့နှစ်ယောက်သည် မူလလမ်းအတိုင်း ရှင်းကျန်းတောင်ပိုင်း၏ တော်ဝင်နန်းတော်ဆီ ပြန်သွားသည်။

မော့ကျိုးယွီက သူမကို ရှင်းကျန်းတောင်ပိုင်း ဧကရာဇ်၏ အိပ်ခန်းဆီ တည့်တည့် ခေါ်ဆောင်သွားသည်။

***