← Chapters

အမေနဲ့ မရီးတို့နှစ်ယောက်က အစ်ကိုတို့ ပြန်လာမှာကို စောင့်နေသေးတယ်

Vol. 25 Ch. 273

အမေနဲ့ မရီးတို့နှစ်ယောက်က အစ်ကိုတို့ ပြန်လာမှာကို စောင့်နေသေးတယ်

Vol. 25 Ch. 273

“သတ္တမအစ်ကို၊ နဝမခယ်မလေးရဲ့ ဆေးပညာ ကျွမ်းကျင်မှုကို ယုံကြည်လိုက်ပါ၊ သူမ ဆေးကုသတဲ့နေရာမှာ တကယ်ကို ထူးချွန်တယ်။”

သူပြောတာတွေက အလကား မဟုတ်ကြောင်း သက်သေပြဖို့အတွက် စတုတ္ထမြောက်အစ်ကိုက တမင်တကာ တံတောင်ဆစ်ကို အားပြုပြီး ထိုင်ပြလိုက်သည်။

“ကျွန်တော့်ကို ကြည့်ပါလား၊ နဝမညီလေးတို့ ကျွန်တော့်ကို ကယ်တင်ခဲ့တုန်းက ကျွန်တော့်ခန္ဓာကိုယ်က ယိုယွင်းပုံပျက်နေခဲ့တာ၊ ဒါပေမယ့် အခုတော့ ကျွန်တော် ဒီလို ထထိုင်နိုင်ပြီ။”

သတ္တမမြောက်အစ်ကိုက စတုတ္ထမြောက်အစ်ကို အိပ်ရာခေါင်းရင်းမှာ မှီထိုင်နေတာကို ကြည့်ပြီး ပြောသည်။ “အင်း၊ ငါလည်း မကြာခင် သက်သာလာလိမ့်မယ်။”

သူ့အစ်ကိုနှစ်ယောက်သား ယုံကြည်မှု ပြန်လည်ရှင်သန်လာတာကို မြင်တဲ့အခါ မော့ကျိုးယွီက အားပေးသည်။

“အစ်ကိုတို့ သေချာပေါက် သက်သာလာမှာပါ။ အမေနဲ့ မရီးနှစ်ယောက်က အစ်ကိုတို့ အသက်ရှင်လျက် ပြန်လာတာကို မြင်ရရင် သေချာပေါက် အရမ်းပျော်ရွှင်ကြလိမ့်မယ်။”

စတုတ္ထမြောက်အစ်ကိုနဲ့ သတ္တမမြောက်အစ်ကိုတို့သည် မူလကတည်းက အားနည်းနေခဲ့ပြီး ဟဲကျစ်ယန်က စိတ်ငြိမ်ဆေး ထိုးပေးထားတာကြောင့် နိုးလာပြီးနောက် အိပ်ချင်မူးတူး ဖြစ်နေကြသည်။

ညီအစ်ကိုအချင်းချင်း ပြန်လည်ဆုံဆည်းခြင်းသာ မရှိခဲ့ရင် သူတို့သည် ဒီလောက်ထိ ထိန်းထားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ အခုဆိုရင် ညီအစ်ကိုတွေနဲ့ စကားပြောနေတာ အချိန်အတော်ကြာသွားပြီမို့ သူတို့ရဲ့ မျက်လုံးများသည် တဖြည်းဖြည်းချင်း မဖွင့်နိုင်တော့ပါ။

ဒါကို မြင်တဲ့အခါ မော့ကျိုးယွီက ထရပ်လိုက်သည်။

“စတုတ္ထအစ်ကို၊ သတ္တမအစ်ကို၊ အစ်ကိုတို့ ခဏအနားယူလိုက်ပါ။ ကျွန်တော် စွင်းကျစ်ကို လာပြီး စောင့်ကြည့်ခိုင်းလိုက်မယ်။”

အစ်ကိုနှစ်ယောက်သည် နဝမမြောက်ညီလေးတို့လင်မယားရဲ့ ပင်ပန်းနေမှာကို စိတ်ပူတဲ့အတွက် သူတို့လည်း အနားယူဖို့ ပြန်ခွင့်ပြုလိုက်သည်။

သူတို့အခန်းကို အခု လန်အာနှင့် ယွီအာတို့က သိမ်းပိုက်ထားသည်။ သူတို့နှစ်ယောက်သား အိမ်နောက်ဖေးက သီးသန့်နေရာတစ်ခုဆီ တည့်တည့်သွားပြီး နေရာလပ်နယ်မြေထဲကို ဝင်သွားကြသည်။

မော့ကျိုးယွီသည် အစ်ကိုတွေအတွက် စိတ်ပူနေခဲ့ပေမယ့် သူ့ဇနီးက သူ့ကို စိတ်မကြည်နေတာကို မမေ့ခဲ့ဘူး။

နယ်မြေထဲ ဝင်လာတာနဲ့ သူက သူမကို ရင်ခွင်ထဲ ဆွဲသွင်းလိုက်သည်။

“ယန်ယန်၊ မင်း စိတ်ဆိုးနေတာလား။”

ဟဲကျစ်ယန်တွင် မိန်းမပျိုလေးတစ်ယောက်ရဲ့ စိတ်နေစိတ်ထားမျိုး မရှိပါ။ အခုလိုသာ မော့ကျိုးယွီက မမေးခဲ့လျှင် မင်းသားအိမ်တော်မှာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တဲ့ အဖြစ်အပျက်လေးကို သူမ မေ့လျော့သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် သူမ မော့ကျိုးယွီ၏ သူမအပေါ် ထားတဲ့ ခံစားချက်များကို ယုံကြည်သည်။ သူက အခြားအမျိုးသမီးတွေအပေါ် မသင့်လျော်သော အတွေးများ ဘယ်တော့မှ ရှိမည် မဟုတ်ပေ။

အကယ်၍ သူ့မှာ အဲဒီလို အတွေးတွေရှိခဲ့ရင်တောင် ဟဲကျစ်ယန် မကြောက်ပါ။ မသင့်လျော်တဲ့ အိမ်ထောင်ရေးကြောင့်ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ တစ်ဖက်လူရဲ့ ဖောက်ပြန်မှုကြောင့်ပဲဖြစ်ဖြစ် ကွာရှင်းသွားသည့် စုံတွဲများ အများကြီး ရှိသည်။

သူမဆီမှာလည်း ထိုကဲ့သို့သော ကိစ္စရပ်မျိုး ဖြစ်လာလျှင် သူမ ဘယ်တော့မှ အလျှော့မပေးဘူး။ ဒါပေမယ့် ဒါက သူမ၏ အိမ်ထောင်ရေးအတွက် အနိမ့်ဆုံးစံနှုန်းပဲ။ အခုဆို သူမနဲ့ မော့ကျိုးယွီတို့သည် သဟဇာတဖြစ်နေတာမို့ သူမ အလွန်အမင်း တွေးတောနေစရာ မလိုပါ။

ဒါပေမယ့် သူက တမင်တကာ စတင်ပြောဆိုလာသည့်အခါ ဟဲကျစ်ယန် သူ့ကို အနည်းငယ် စနောက်ချင်မိသည်။

“ကျွန်မမျက်လုံးထဲမှာ သဲတစ်စက်တောင် အဝင်မခံနိုင်ဘူး။ တစ်နေ့မှာ ရှင့်စိတ်ထဲ ကျွန်မ မရှိတော့ဘူးဆိုရင် ကျွန်မကို တိုက်ရိုက်ပြောလို့ရတယ်။ ကျွန်မ အေးအေးဆေးဆေး ထွက်သွားနိုင်တယ်... ။”

သူမ ဒီလိုပြောတာကို မြင်သည့်အခါ မော့ကျိုးယွီက ပိုပြီး စိုးရိမ်လာသည်။

“ယန်ယန်၊ ကိုယ် မော့ကျိုးယွီက ဒီဘဝမှာ မင်းကိုပဲ ချစ်မယ်လို့ ကျိန်ဆိုတယ်။ တကယ်လို့ ကိုယ်စိတ်ပြောင်းသွားခဲ့ရင် ကောင်းကင်ဘုံက ကိုယ့်ကို မိုးကြိုးပစ်ပြီး အပြစ်ပေးပါစေ...”

“ကောင်းပြီ၊ ကျွန်မ သိပြီမို့ ထပ်မပြောနဲ့။” ဟဲကျစ်ယန်က သူ့ပါးစပ်ကို လက်နဲ့အုပ်ပြီး ဆက်မပြောခိုင်း‌‌ပေ။

ဒါကို မြင်သည့်အခါ မော့ကျိုးယွီက သူမကို ပိုတင်းကျပ်စွာ ဖက်လိုက်သည်။

“ချစ်ရတဲ့ ယန်ယန်လေး၊ မင်းက တကယ်ကို နားလည်ပေးတတ်တာပဲ။”

ဟဲကျစ်ယန်က မျက်လုံးလှန်ကြည့်လိုက်သည်။ ဒီလူ ဘယ်အချိန်ကစပြီး ဒီလောက် ချိုသာသောစကားများ ပြောတတ်လာတာလည်း သူမ မသိခဲ့ပါ။

သူတို့နှစ်ယောက် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ဖက်ထားပြီး ရင်းနှီးလာဖို့အလုပ်မှာ ထမင်းလုံးလေးက အလိုက်မသိ ပြေးလာသည်။

ဒီကလေးက မွေးမြူရေးခြံဘက်ကို အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ဟိန်းဟောက်ပြီး သူတို့ကို အဲဒီဘက်ကို ကြည့်ဖို့ အချက်ပြသည်။

ဒီရက်ပိုင်းအတွင်း အစ်ကိုများ၏ ကိစ္စကြောင့် သူတို့နှစ်ယောက်သည် ရင်းနှီးဖို့ စိတ်အခြေအနေ မရှိခဲ့ဘူး။

အခုတလော စိတ်အားထက်သန်တဲ့ အခိုက်အတန့် မဟုတ်လျှင် ဒီအချိန်မှာ ဘာမှလုပ်ဖို့ ရွေးချယ်မှာ မဟုတ်ဘူး။

အခု ထမင်းလုံးလေး၏ ရောက်လာမှုသည် သူတို့၏ ခေါင်းအပေါ် ရေအေးတစ်ဇလုံ လောင်းချလိုက်သလိုပဲ ခံစားရသည်။

ဟဲကျစ်ယန်က မော့ကျိုးယွီ လွှတ်မပေးခင် သူ့ကို အရင်တွန်းဖယ်လိုက်သည်။

သူတို့နှစ်ယောက် မွေးမြူရေးခြံဘက်ကို အတူလျှောက်သွားကြသည်။

အနားကပ်လာသည့်အခါ နွားများက နွားပေါက်လေးများ မွေးထားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ဒီနို့စားနွားများကို ဟဲကျစ်ယန်က အနောက်မြောက်ပိုင်းကို မလာခင်ကတည်းက မွေးမြူထားခဲ့တာဖြစ်သည်။

မကြာသေးခင်က အခြားသော ကိစ္စရပ်များဖြင့် အလုပ်များနေသောကြောင့် သူမမှာ သူတို့ကို စစ်ဆေးဖို့ အခွင့်အရေး မရခဲ့ဘူး။ နွားတွေက နွားပေါက်လေးတွေ မွေးထုတ်လာသည်မှာ နယ်မြေထဲကနေ နွားနို့ရတော့မယ်ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပါယ် ဖြစ်သည်။

ဒီရှေးခေတ်မှာ ခန္ဓာကိုယ် အားနည်းနေတဲ့ အစ်ကိုနှစ်ယောက်အတွက် နွားနို့သည် အာဟာရဓာတ် ဖြည့်တင်းပေးနိုင်သော အကောင်းဆုံးအရာ တစ်ခု ဖြစ်သည်။

ဟဲကျစ်ယန်သည် ထိန်းချုပ်ခန်းသို့သွားပြီး လည်ပတ်ကာ နို့ပုံးကြီး တစ်ပုံး ညှစ်ထုတ်လိုက်သည်။

မနက်စောစော ထွက်ခွာမသွားခင် သူမသည် နွားနို့ကို ဆူပွက်အောင် ကျိုပြီး အိမ်နောက်ဖေးသို့ ယူလာခဲ့လိုက်သည်။

လန်အာနှင့် ယွီအာတို့သည်လည်း အိပ်ရာထပြီး ခြံဝင်းကို သန့်ရှင်းရေးလုပ်နေကြသည်။

မော့ကျိုးယွီနှင့် ဟဲကျစ်ယန်တို့ အိမ်နောက်ဖေးကနေ ပြန်လာပြီး အခိုးအငွေ့ထွက်နေတဲ့ သစ်သားပုံးတစ်လုံးကို ယူလာတာကို တွေ့ရသည်။

သူတို့နှစ်ယောက်က မနေ့ညက အနီးနားက တည်းခိုခန်းမှာ သွားတည်းပြီး မနက်စောစောမှာ နံရံကျော်ပြီး ပြန်လာကာ မနက်စာယူလာတာ ထင်ခဲ့ကြသည်။

လန်အာက တံမြက်စည်းကို ချထားပြီး အပြစ်ရှိသလို ပြောလာသည်။

“နဝမသခင်နဲ့ သခင်မ တည်းခိုခန်းမှာ သွားတည်းရတာ အားလုံးက ကျွန်မတို့အမှားပါ။”

ဟဲကျစ်ယန်သည် လက်ဝှေ့ရမ်းပြီး ပြောလိုက်သည်။ “အဆင်မပြေတာ မရှိဘူး၊ ဘယ်နေရာမှာနေနေ အတူတူပါပဲ။”

သူမက ချက်ချင်း ဆက်မေးလိုက်သည်။ “မနေ့ညက အေးအေးချမ်းချမ်း ရှိရဲ့လား။”

လန်အာက ခေါင်းညိတ်သည်။ “အားလုံး အဆင်ပြေခဲ့ပါတယ်။”

သူမ ပြောပြီးသည်နှင့် လန်အာက လျင်မြန်စွာ ယွီအာကို ခေါ်ပြီး မော့ကျိုးယွီ ကိုင်ထားသော သစ်သားပုံးကို ကူသယ်ခိုင်းလိုက်သည်။

သူတို့နှစ်ယောက်သား ပုံးကို လှမ်းယူလိုက်တဲ့အခါ နွားနို့ရဲ့ မွှေးရနံ့ကို ရလိုက်ကြသည်။

ဒီခေတ်အချိန်ခါမှာ နွားနို့သည် အဖိုးတန်ပစ္စည်းတစ်ခုဖြစ်ပေမယ့် နန်းတွင်းမှာ ကြီးပြင်းလာတဲ့ နန်းတွင်းသူများအတွက်တော့ ဒါက ထူးဆန်းသည့်အရာမဟုတ်ပေ။

“နဝမသခင်နဲ့ သခင်မ၊ နွားနို့ကို အပြင်သွားပြီး ဝယ်လာတာလား။”

ဟဲကျစ်ယန်က မရေမရာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ “လမ်းမှာ နွားနို့ရောင်းနေတဲ့သူကို တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် တွေ့လို့ ဝယ်လာခဲ့တာပါ။”

သူတို့ကို ဒီအကြောင်းနှင့် ပတ်သက်ပြီး ဆက်လက် စကားများမနေစေရန်အတွက် ဟဲကျစ်ယန်က တိုက်တွန်းလိုက်သည်။

“အရင်ဆုံး မီးဖိုချောင်ကို ယူသွားလိုက်ပါ။ စတုတ္ထအစ်ကိုနဲ့ သတ္တမအစ်ကိုကို တစ်ယောက် တစ်ပန်းကန်စီ ပေးပြီး၊ နင်တို့လည်း သောက်နိုင်တယ်။ နင်တို့သောက်နိုင်သလောက် ဘယ်လောက်ဖြစ်ဖြစ် သောက်လို့ရတယ်။”

အိမ်အကူမိန်းကလေးနှစ်ယောက်သည် နဝမမြောက်သခင်မက ဒီလောက် အဖိုးတန်တဲ့ နွားနို့ကို သူတို့အား ဝေမျှပေးမယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ပါ။

သူတို့နှစ်ယောက်၏ စိတ်ထဲတွင် ရုတ်တရက် နွေးထွေးသွားသည်။ မင်းသမီးက သူတို့အား နဝမမြောက်သခင်နှင့် သခင်မတို့ထံ အပ်ထားခဲ့သည်မှာ မဆန်း‌တော့ပါ။

မင်းသမီးက လူတွေကို အကဲဖြတ်ရာမှာ ထူးချွန်တာပဲ။ နဝမမြောက်သခင်မဟာ ရက်စက်သော သခင်မမျိုး မဟုတ်တာ လုံးဝ သေချာတယ်။

ဒီလိုတွေးရင်း လန်အာနဲ့ ယွီအာတို့သည် အနာဂတ်ဘဝအပေါ် ခုခံမှု နည်းပါးလာကြသည်။

ဟဲကျစ်ယန်က သူတို့ရဲ့ အတွေးတွေကို မသိခဲ့ဘူး။ နွားနို့တစ်ပန်းကန် သောက်ပြီးနောက် သူမသည် အစ်ကိုနှစ်ယောက်အတွက် မနက်စာကို ကိုယ်တိုင်ပြင်ဆင်ပေးသည်။

အစ်ကိုနှစ်ဦးအတွက် မနက်စာက အာဟာရ မျှတသော အမျိုးအစား ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်က အားနည်းလွန်းသဖြင့် အချိန်တိုအတွင်း အနောက်မြောက်ပိုင်းဒေသသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိမည်ဟု သူမ ခန့်မှန်းထားသည်။

မိသားစုဝင်တွေ အများကြီး ထပ်တိုးလာတာနဲ့အမျှ G-Classကို အသုံးမပြုနိုင်တော့ပေ။ လမ်းခရီးကို မြင်းလှည်းဖြင့် သွားလာရမည်ဖြစ်ပြီး လမ်းမကောင်းမှုကြောင့် လှုပ်ခတ်မှုများကို ခံစားရမည်ဖြစ်သည်။

သူတို့၏ ကျန်းမာရေးကသာ အနည်းငယ် မတိုးတက်ခဲ့ရင် ဟဲကျစ်ယန်သည် သူတို့အား ဒီလှုပ်ခတ်မှုတွေကို မခံနိုင်မှာ စိုးရိမ်မိသည်။

မနက်စာပြင်ဆင်ပြီးနောက် ဟဲကျစ်ယန်နှင့် မော့ကျိုးယွီတို့သည် အစ်ကိုနှစ်ယောက်နှင့် အခန်းထဲတွင် စကားပြောဖို့ နေခဲ့ကြသည်။

စကားဝိုင်း၏ အကြောင်းအရာကတော့ မော့မိသားစုက အစ်ကိုတချို့ကို ရှာတွေ့ခဲ့ပြီး အနောက်မြောက်ပိုင်းဒေသမှ သူတို့၏ ဘဝအကြောင်း ဖြစ်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ရှင်းကျန်းတောင်ပိုင်းနယ်စပ်၏ ဧကရာဇ်နန်းတော်တွင် အိမ်ရှေ့စံမင်းသားသည် ခန်းမဆောင်အလယ်မှာ ရပ်နေပြီး သူ့မျက်နှာမှာ ကူကယ်ရာမဲ့နေသည့် ဒေါသများ ပြည့်နှက်နေသည်။

“ဖခမည်းတော် ဧကရာဇ်မင်းကြီး၊ ဘယ်သူ့မှာ ဒီလောက် ကြီးမားတဲ့ စွမ်းရည်ရှိလဲ မသိဘူး၊ သူတို့က အိမ်ရှေ့စံမင်းသားရဲ့ အိမ်တော်ကို လုံးဝ ဗလာကျင်းအောင် ခိုးယူသွားခဲ့တယ်။”

အိမ်ရှေ့မင်းသားသည် မနေ့ညက နန်းတော်ကို အကူအညီတောင်းဖို့ လူလွှတ်ပြီး ဒီကိစ္စအား ရှင်းကျန်းတောင်ပိုင်းနယ်စပ်ရဲ့ ဧကရာဇ်ထံ အစီရင်ခံခဲ့ပြီးပြီဖြစ်သည်။

ဒါပေမယ့် တက်ရောက်လာသည့် ဝန်ကြီးများမှာ ဒါကို မသိကြပေ။ အိမ်ရှေ့စံမင်းသားက ဒီလိုပြောတာကို ကြားသည့်အခါ လူတိုင်းက မယုံနိုင်ဖြစ်သွားကြသည်။

အထူးသဖြင့် ဒီသုံးစားမရတဲ့ အိမ်ရှေ့စံမင်းသားသည် မသင့်လျော်သောအရာတွေ အများကြီး လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ သူပြောတာကို ယုံကြည်ချင်သူ အနည်းငယ်သာ ရှိသည်။

သို့ပေမယ့် ဧကရာဇ်၏ မျက်နှာမှ စိုးရိမ်သည့်အမူအရာကို မြင်ရသောအခါ ၎င်းသည် မှန်ကန်နေပုံရသည်။

မင်းအရာရှိများနှင့် စစ်ဘက်အရာရှိများအားလုံး အံ့သြထိတ်လန့်နေကြသည့် အချိန်မှာပဲ နယ်စပ်ကနေ သတင်းတစ်ခု ရောက်လာကြောင်း လူတစ်ယောက်က လာအစီရင်ခံသည်။

***

All Chapters