သခင်စစ်မုန့်

အကယ်၍ မော့ကျိုးယွီ သိခဲ့မည်ဆိုပါက သူက ဤသတင်းသည် နည်းနည်း နောက်ကျလာသည်ဟု ပြောလိမ့်မည်။

အကြောင်းရင်းမှာ နယ်စပ်ကာကွယ်ရေးဦးစီးချုပ်သည် လူများ ခိုးဝင်လာသည့်ကိစ္စကြောင့် ဧကရာဇ်ထံမှ အပြစ်ပေးခံရမည်ကို စိုးရိမ်နေပြီး ထိုကိစ္စကို ဖြေရှင်းရန် လူများကို စေလွှတ်ရန် စဉ်းစားခဲ့သည်။

သို့သော် သူသည် လူအများအပြားကို စေလွှတ်ခဲ့သော်လည်း မည်သည့် သဲလွန်စမျှ ရှာမတွေ့ခဲ့ပေ။

ကာကွယ်ရေးဦးစီးချုပ်က ထိုဝင်ရောက်လာသူများသည် မြို့ထဲသို့ ရောနှောဝင်ရောက်သွားပြီဟု ခန့်မှန်းခဲ့သည်။

ဤကိစ္စကို ဆက်လက် ဖုံးကွယ်ထားပါက ကြီးမားသော ပြဿနာ တစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်ပြီး သူ လွတ်မြောက်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ထို့ကြောင့် သူသည် မြို့တော်သို့ စာတစ်စောင် ပေးပို့ရန် လူတစ်ဦးကို စေလွှတ်ခဲ့ရသည်။

နယ်စပ်မှ ဝင်ရောက်လာသူများရှိကြောင်း သတင်းကြားသောအခါ အိမ်ရှေ့စံမင်းသားသည် သူ့အိမ်တော်တွင် ဖြစ်ပွားခဲ့သော ထူးဆန်းသည့် အဖြစ်အပျက်များနှင့် ချက်ချင်း ဆက်စပ်တွေးမိသည်။

"ဖခမည်းတော်၊ တာ့ရွှင်းက သစ္စာဖောက်တွေ ခိုးဝင်လာတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။ သူတို့တွေ သားတော်ရဲ့ အိမ်တော်ကနေ ပစ္စည်းတွေကို ခိုးယူနိုင်ခဲ့တာ ဖြစ်လိမ့်မယ်" ဟု အိမ်ရှေ့စံမင်းသားက စကားဆိုသည်။

ရှင်းကျန်းတောင်ပိုင်းနယ်စပ်ဧကရာဇ်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။

"နယ်စပ်ကနေ ပေးပို့လာတဲ့ စာအရ ခိုးဝင်လာသူ နှစ်ဦးပဲရှိတယ်။ ဒီလိုလူနှစ်ဦးတည်းက အိမ်ရှေ့စံမင်းသားအိမ်တော်ရဲ့ ဘဏ္ဍာတိုက် တစ်ခုလုံးကို အကုန်ယူနိုင်တဲ့ စွမ်းရည်ရှိမတဲ့လား။"

ဧကရာဇ်က ဤသို့ပြောလိုက်သည်နှင့် မကြာခင်မှာပင် ဝန်ကြီးများက သဘောတူပြောဆိုကြသည်။

"ဟုတ်ပါတယ်။ ဒီလူဆိုးတွေက နတ်ဘုရားတွေသာ မဟုတ်ရင် အိမ်ရှေ့စံမင်းသားအိမ်တော်ရဲ့ တင်းကျပ်တဲ့ ကာကွယ်ရေးစနစ်ကို ဘယ်လို ဖြတ်ကျော်ပြီး ဘဏ္ဍာတိုက် တစ်ခုလုံးကို အပျောက်ရှင်းနိုင်ပါ့မလဲ။"

ဤစကားကြောင့် အိမ်ရှေ့စံမင်းသားသည် ဒေါသထွက်သွားသည်။ "မင်းတို့က ငါလိမ်နေတယ်လို့ ပြောနေတာလား။"

“ဒီလက်အောက်ငယ်သားက မပြောဝံ့ပါဘူး။"

"ဟမ်း… မင်းတို့က အရမ်းသတ္တိကောင်းကြတာပဲ။"

ရှင်းကျန်းတောင်ပိုင်းနယ်စပ်ဧကရာဇ်သည် စိတ်ဆိုးနေပြီဖြစ်သည်။ နန်းတော်ရှိ ညီလာခံတွင် သူတို့နှစ်ဦး ငြင်းခုံနေသည်ကို ကြည့်ရင်း ဒေါသတကြီး စားပွဲကို ရိုက်လိုက်သည်။

"အားလုံး တိတ်စမ်း"

အိမ်ရှေ့စံမင်းသားနှင့် ဝန်ကြီးတို့ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး အကြည့်ချင်းဖလှယ်ပြီး ချက်ချင်း ပါးစပ်ပိတ်လိုက်ကြသည်။

ထိုအချိန်တွင် ရှင်းကျန်းတောင်ပိုင်းနယ်စပ် ဧကရာဇ်သည်လည်း ဤကိစ္စကို မည်သို့ကိုင်တွယ်ရမည်ကို မသိခဲ့ပေ။ သူ လူသိရှင်ကြား လုပ်ဆောင်နိုင်သည်မှာ လူပိုမိုစေလွှတ်စေပြီး စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ရန်သာ ဖြစ်သည်။

ဤစီစဉ်မှုများပြုလုပ်ပြီးနောက် ရှင်းကျန်းတောင်ပိုင်းနယ်စပ်ဧကရာဇ်သည် စိတ်မရှည်စွာဖြင့် ဝန်ကြီးများကို ပြန်ကြဖို့ အမိန့်ပေးခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူသည် အလျင်အမြန် ထွက်ခွာသွားသည်။

အိမ်ရှေ့စံမင်းသားသည် နန်းတော်တွင် အချိန်အကြာကြီး ညည်းညူခဲ့သော်လည်း မည်သည့် ရလဒ်မျှ မရခဲ့ပေ။

သူ့ဖခင်က လူများကို ပိုမိုစေလွှတ်စေပြီး စုံစမ်းရန် ပြောခဲ့သော်လည်း ဤသည်မှာ သူ့အိမ်တော်မှ ခိုးယူခံရသော ပစ္စည်းများနှင့် ပတ်သက်၍ မည်သည့် အကူအညီမျှ မဖြစ်ခဲ့ပေ။

ဘဏ္ဍာတိုက် ဓားပြတိုက်မှုကြောင့် အိမ်ရှေ့မင်းသားသည် စတုတ္ထမင်းသမီး၏ နောက်ဆုံး ဈာပနကိစ္စများကို လျစ်လျူရှုခဲ့သည်။

အိမ်ရှေ့စံမင်းသား အိမ်တော်သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ အစေခံများက အိမ်ရှေ့စံမင်းသား၏ ကြင်ယာတော် ဈာပနကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ နောက်ထပ် လုပ်ဆောင်ရန်များကို မေးမြန်းလာကြသည်။

ထိုအခါမှသာ အိမ်ရှေ့စံမင်းသားသည် သူ့ကြင်ယာတော်၏ ဈာပနကိစ္စများကို မပြီးမြောက်သေးကြောင်း သတိရလိုက်သည်။

သူသည် တာ့ရွှင်း၏ စတုတ္ထမင်းသမီးကို ဂရုမစိုက်ခဲ့သော်လည်း သူမသည် သူ့အိမ်ထောင်ဖက်ဖြစ်ရန် ရောက်ရှိလာခဲ့သူဖြစ်သည်။

သူမ၏ ဈာပနကိစ္စများကို အရမ်း ရိုးရှင်းစွာ မလုပ်ဆောင်နိုင်ပေ။ အပြင်လူများ၏ အကြည့်များရှိနေသည့်အတွက် ဟန်ပြအတွက်သော်လည်းကောင်း၊ ဈာပနပွဲကို သင့်တင့်စွာ လုပ်ဆောင်ရမည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် စိတ်မရှည်စွာ ကျွန်များကို နောက်ဆက်တွဲ လုပ်ငန်းများကို ကိုင်တွယ်ရန် စီစဉ်ပေးခဲ့သည်။

ထို့နောက် သူသည် ရုတ်တရက် စတုတ္ထမင်းသမီးနှင့်အတူ အိမ်ထောင်ဖက်အဖြစ် လိုက်ပါလာခဲ့သော အစေခံမိန်းကလေးနှစ်ဦးဖြစ်သည့် လန်အာနှင့် ယွီအာတို့ကို မတွေ့ရကြောင်း သတိရလိုက်သည်။

သူတို့သည် ဘဏ္ဍာတိုက်မှ ပစ္စည်းများကို ခိုးယူပြီး ထွက်ပြေးသွားသူများဖြစ်နိုင်မလား။

အိမ်ရှေ့စံမင်းသားသည် ရုတ်တရက် အမှန်တရားကို သိမြင်လိုက်သလို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူသည် လန်အာနှင့် ယွီအာ၏ သွားရာ လမ်းကြောင်းကို ထပ်မံ ရှာဖွေရန် အမိန့်ပေးခဲ့သည်…

ထိုအချိန်တွင် ရှင်းကျန်းတောင်ပိုင်းနယ်စပ် နန်းတော်အတွင်း၌။

ရှင်းကျန်းတောင်ပိုင်းနယ်စပ် ဧကရာဇ်သည် သူ၏ စာကြည့်ခန်းသို့ ပြန်ရောက်လာသည်။ အလုံးစုံ လိုက်ပါသူများကို ဖယ်ရှားပြီးနောက်၊ သူသည် ကြီးမားသော ခန်းဆီးနောက်သို့ သွားခဲ့သည်။

သူသည် လျှို့ဝှက်ခန်း တံခါးဖွင့်ရန် ခလုတ်တစ်ခုကို နှိပ်ပြီး အထဲသို့ ဝင်သွားသည်။ လျှို့ဝှက်ခန်း၏ အတွင်းပိုင်းသည် ခမ်းနားထည်ဝါပြီး တင့်တယ်လှသည်။

ထိုလျှို့ဝှက်ခန်းရှိ ပရိဘောဂများသည် ဧကရာဇ်၏ စာကြည့်ခန်းထက် မလျော့ပါးပေ။

ထို့အပြင် လိုအပ်သော နေ့စဉ်သုံးပစ္စည်းများအားလုံး ရှိပြီး အိမ်သာပင်လျှင် ရွှေဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည်။

ရှင်းကျန်းတောင်ပိုင်းနယ်စပ်ဧကရာဇ်သည် အထဲသို့ဝင်ရောက်လာသည်နှင့် စိတ်အားထက်သန်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဆရာသခင်၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီတစ်ကြိမ်တော့ ဆရာသခင် ကူညီပေးမှ ရမှာပါ။"

သူ၏ အသံထဲတွင် လေးစားမှုနှင့် သတိထားမှုတို့ ပါဝင်နေပြီး အနည်းငယ် ကြောက်ရွံ့မှုလည်း ရောယှက်နေသည်ကို သတိထားမိရန် မခက်ခဲပေ။

ထိုအချိန်တွင် လူတစ်ဦးသည် ခုတင်ပေါ်တွင် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လှဲလျောင်းနေသည်။ ရှင်းကျန်းတောင်ပိုင်းနယ်စပ်ဧကရာဇ်၏ ရောက်ရှိလာမှုက သူ့ကို ထရပ်ရန် တွန်းအား မပေးခဲ့ပေ။

ထိုလူသည် ဦးခေါင်းတွင် မင်ရောင်ဦးထုပ်ဆောင်းထားပြီး၊ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် အမျိုးသမီးဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော်လည်း သူ စကားပြောသောအခါတွင် သူ့အသံမှာ အမျိုးသားတစ်ဦး၏ အသံ ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် သူ၏ လေသံသည် လူများကို မသိစိတ်ဖြင့် စိတ်မရှည်သလို ခံစားရစေသည်။

"ဘာတွေဖြစ်ပျက်ခဲ့လို့များ အရှင်မင်းကြီးကို ဒီလောက်ထိ စိတ်ပူပန်စေနိုင်ခဲ့တာလဲ။"

ရှင်းကျန်းတောင်ပိုင်းနယ်စပ်ဧကရာဇ်သည် ထိုလူရှေ့တွင် ရိုသေလေးစားစွာဖြင့် ဆက်ရပ်နေပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ခုနလေးတင် နယ်စပ်က သတင်းပို့လာတယ်။ တာ့ရွှင်းက လူဆိုးနှစ်ဦး ခိုးဝင်လာပြီး အခုထိ ရှာမတွေ့သေးဘူးလို့ ပြောတယ်။

ဒါတင်မကဘူး၊ မနေ့ညက အိမ်ရှေ့စံမင်းသားရဲ့ အိမ်တော်မှာ ထူးဆန်းတဲ့ အဖြစ်အပျက်တွေ ထပ်ဖြစ်ခဲ့တယ်။ ဒါတွေဟာ အဲဒီလူဆိုးနှစ်ဦးနဲ့ ဆက်စပ်နေတယ်လို့ ကျွန်‌တော်ထင်တယ်..."

ရှင်းကျန်းတောင်ပိုင်းနယ်စပ်ဧကရာဇ်၏ စကားများကြားရသောအခါ ခုတင်ပေါ်ရှိလူသည် စိတ်ဝင်တစားဖြစ်လာသည်။ သူသည် ဖြည်းဖြည်းချင်း ထထိုင်ပြီး မေးသည်။

"မင်းပြောတာက အဲဒီလူဆိုးနှစ်ဦးမှာ ကောင်းကင်ဘုံကို ကျော်လွန်နိုင်တဲ့ ကိုယ်ဖော့ပညာတွေရှိပြီး အိမ်ရှေ့စံမင်းသားရဲ့ အိမ်တော်က ဘဏ္ဍာတိုက် တစ်ခုလုံးကို တစ်ခါတည်း အကုန်ယူသွားနိုင်ခဲ့တယ်ဆိုတဲ့ သဘောလား။"

ယခင်ကဆိုလျှင် သူသည် ဤသို့သော အဓိပ္ပာယ်မရှိသည့် စကားများကို ယုံကြည်မည် မဟုတ်ပေ။

နောက်ကြောင်းပြန်လှည့်ကြည့်လျှင် တာ့ရွှင်း၏ နိုင်ငံတော်ဘဏ္ဍာတိုက်သည် တစ်ညအတွင်း လုံးဝ အပြောင်ရှင်း ခိုးယူခံရပြီး သူခိုးသည် နောက်ပိုင်းတွင် ဘဏ္ဍာတိုက်ကိုမီးရှို့ထားခဲ့သည်။

ထို့ပြင် တာ့ရွှင်းမင်းဆက် ခရိုင်တရားသူကြီးမင်းတစ်ဦး၏ အိမ်သည်လည်း အလားတူနည်းလမ်းဖြင့် ဓားပြတိုက်ခံခဲ့ရသည်။

အရေးကြီးသည်မှာ မနေ့ညကပင် သူကိုယ်တိုင် စစ်မုန့်အိမ်တော်ရှိ သူ၏ စာကြည့်ခန်းသည် လုံးဝ ဗလာကျင်းသွားသည်ကို မျက်မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။

သူ ထားရစ်ခဲ့သော တပည့်အနည်းငယ်သည်လည်း အားလုံး သေဆုံးခဲ့ပြီး မော့ရှို့ယန်ကိုလည်း တစ်စုံတစ်ယောက်က ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။

ဝမ်းနည်းစရာမှာ သူ ရှာဖွေတွေ့ရှိချိန်တွင် နောက်ကျသွားပြီဖြစ်ပြီး သူခိုးသည် သဲလွန်စမရှိ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

အကယ်၍ သူသည် မနေ့ညက စစ်မုန့်အိမ်တော်သို့ မသွားခဲ့ဘဲ မြို့တော်တွင်သာ နေခဲ့မည်ဆိုပါက အိမ်ရှေ့စံမင်းသား အိမ်တော်တွင် ဖြစ်ပွားခဲ့သော ကြီးမားသည့် ဆူညံမှုကြောင့် သူသည် ချက်ချင်း ရောက်ရှိပြီး စုံစမ်းနိုင်ခဲ့မည်ဖြစ်ပြီး ယခုကဲ့သို့ သဲလွန်စ ရှာဖွေရန် အကောင်းဆုံးအချိန်ကို လက်လွှတ်ဆုံးရှုံးရမည် မဟုတ်ပေ။

ဤကိစ္စကြောင့် သူ ဒေါသထွက်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ယခုမူ ရှင်းကျန်းတောင်ပိုင်းနယ်စပ်ဧကရာဇ်က သူ့ထံ အကူအညီတောင်းလာသည်။

သခင်စစ်မုန့်သည် ရှင်းကျန်းတောင်ပိုင်းနယ်စပ်ဧကရာဇ်အား ချက်ချင်း အကြောင်းမပြန်ခဲ့ပေ။

ယင်းအစား သူသည် ဤဖြစ်ရပ်များ၏ တူညီမှုများကို ဂရုတစိုက် ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာခဲ့သည်။

ပထမဦးစွာ၊ တာ့ရွှင်း၏ နိုင်ငံတော်ဘဏ္ဍာတိုက်ခိုးယူခံရမှုသည် မော့မိသားစု နှင်ထုတ်ခံရသည့်ည မတိုင်မီ ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။

သူ့လက်အောက်ငယ်သားများ၏ သတင်းပေးပို့မှုအရ မော့ကျိုးယွီသည် သူ၏ မင်္ဂလာပွဲကျင်းပပြီးနောက်တွင် ဧကရာဇ်ရွှင်းဝူမှ နန်းတွင်းသို့ ဆင့်ခေါ်ခြင်းကို ခံခဲ့ရပြီး၊ နောက်ပိုင်းတွင် ကြိမ်ဒဏ် အချက် ( ၅၀ ) အပေးခံရပြီး အိမ်သို့ သယ်ပြီး ပြန်အပို့ခံရခဲ့သည်။

ကိုယ်ခံပညာ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအနေဖြင့် ကြိမ်ဒဏ် အချက်ရေ ( ၅၀ ) ရိုက်နှက်ခံရခြင်းသည် မည်သည့်အဓိပ္ပာယ်ရှိမှန်းကို သူရှင်းရှင်းလင်းလင်း နားလည်သည်။

အကယ်၍ သူဖြစ်ခဲ့ပါက ထိုရိုက်နှက်မှု အချက် ( ၅၀ )ကို ခံရပြီးနောက် အနည်းဆုံး တစ်လခန့် အိပ်ရာထဲလှဲနေရမည်ဖြစ်သည်။

မော့ကျိုးယွီ၏ ကိုယ်ခံပညာသည် သူ့ထက် သာလွန်သည်ဆိုစေကာမူ အနည်းဆုံး လဝက်ခန့် အိပ်ရာထဲမှ မထနိုင်ဘဲ လှုပ်ရှားလို့ မရနိုင်သလို တင်းကျပ်စွာ စောင့်ကြပ်ထားသော နိုင်ငံတော်ဘဏ္ဍာတိုက်ကို ခိုးယူရန်ဆိုသည်မှာ ပိုတောင်မဖြစ်နိုင်ပေ။

ဘယ်လိုကြည့်ကြည့် ဤကိစ္စသည် မော့ကျိုးယွီ လုပ်သည့် ကိစ္စ မဟုတ်ပုံရသည်။

သို့သော် မော့ကျိုးယွီ၏ ပါဝင်ပတ်သက်မှုကိုလည်း လုံးဝ မဖယ်ရှားနိုင်သေးပေ။

နောက်တစ်ခုမှာ ခရိုင်တရားသူကြီးမင်းတစ်ဦး၏ မိသားစုကိစ္စဖြစ်သည်။ အချို့က ဒဏ်ရာရရှိခဲ့ပြီး၊ အချို့မှာ ထိတ်လန့်သွားကာ ဘဏ္ဍာတိုက်ထဲရှိ ပစ္စည်းများအားလုံး တစ်ညအတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

သူ့လက်အောက်ငယ်သားများ၏ စုံစမ်းမှုအရ ထိုအချိန်တွင် မော့မိသားစု၏ နှင်ထုတ်ခံရသူများသည် အနီးအနားတွင် ရှိနေခဲ့သည်။

သို့သော် သူတို့၏ တိကျသော တည်နေရာကို မတွေ့ရှိခဲ့ပေ။

ဤဖြစ်ရပ်နှစ်ခုမှတစ်ဆင့် မော့ကျိုးယွီကို ညွှန်ပြသည့် သက်သေမတွေ့ရှိခဲ့သော်လည်း၊ သူ၏ဗီဇက ဤသည်မှာ မော့ကျိုးယွီနှင့် သေချာပေါက် ဆက်စပ်နေသည်ဟု ပြောနေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ စစ်မုန့်အိမ်တော်ဖြစ်သည်။ သိရှိထားရမည်မှာ မြေအောက်စာကြည့်ခန်းတွင် ပစ္စည်းအများအပြားရှိသည်။

ကိုယ်ဖော့ပညာကို သိသူတစ်ဦးပင်ဖြစ်စေ၊ အပေါ်ထပ်သို့ ရွှေ့ပြောင်းရန်အတွက် အနည်းဆုံး အကြိမ်ပေါင်းများစွာ သွားလာရမည် ဖြစ်သည်။

သူသည် ထိုနေရာကို ဂရုတစိုက် စစ်ဆေးခဲ့ရာ၊ အပြင်လူများ၏ ခြေရာနှစ်စုံသာ ရှိသည်။

ထို့ပြင် ခြေရာများ၏ အရွယ်အစားများကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ထိုနှစ်ဦးသည် အမျိုးသားတစ်ဦးနှင့် အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်ရမည်။

သူသည် အမျိုးသားမှာ မော့ကျိုးယွီ ဖြစ်နိုင်သည်ဟု ခန့်မှန်းနိုင်သည်။ မော့ရှို့ယန်သည် ညစ်ပတ်နေပြီး ဖရိုဖရဲဖြစ်နေသည်။

အကယ်၍ မော့ကျိုးယွီသည် သူ၏ အစ်ကို မဟုတ်ခဲ့ပါက သူ့ကိုတွေ့လျှင်ပင် ကယ်တင်ချင်စိတ် မရှိနိုင်ပေ။

သူ မသိနိုင်ခဲ့သည်မှာ ထိုအမျိုးသမီးမှာ မည်သူဖြစ်နိုင်သည်နည်း။

စစ်မုန့်အိမ်တော်ထဲသို့ ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်ရန်အတွက် သိသာထင်ရှားသည့် စွမ်းရည် မရှိပါက အထဲသို့ပင် ဝင်ရောက်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် သူ၏ နားလည်မှုအရ မော့မိသားစု၏ အမျိုးသမီးများထဲတွင် ကိုယ်ခံပညာတတ်ကျွမ်းသူ မည်သူမျှ မရှိပေ။

သခင်စစ်မုန့်သည် တွေးလေလေ၊ ဤကိစ္စ၏ အဓိကအချက်ကို ဆုပ်ကိုင်နိုင်ခြင်း မရှိသည်ဟု ပိုမိုခံစားရလေဖြစ်သည်။

***