နဝမခယ်မလေး၊ အမြန်ထွက်သွား

ယခုအခါ ရှင်းကျန်းတောင်ပိုင်းနယ်စပ်ဧကရာဇ်က အိမ်ရှေ့မင်းသားအိမ်တော်တွင်လည်း ခိုးယူမှုတစ်ခုဖြစ်ပွားခဲ့ပြီး အလားတူ ဘဏ္ဍာတိုက်အလွတ်သာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်ဟု ပြောကြားခဲ့သည်။ ဤအရာက သခင်စစ်မုန့်အား တစ်ခဏတာ အံ့ဩထိတ်လန့်စေခဲ့သည်။

သူ ဤနေရာသို့ အနားယူရန် ရောက်ရှိလာပြီးကတည်းက ဆိုးရွားသော သတင်းများကို ဆက်လက်လက်ခံရရှိနေခဲ့သည်။

ပထမဦးစွာ သူ့တပည့် ယွင်လီ ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့သည်။ ယခုမူ ယွင်လီ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်ရှိ မော့ယွင်ဖုန့်လည်း သဲလွန်စမရှိ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

အကယ်၍ ယွင်လီ သေဆုံးသွားခဲ့လျှင် သူသိပ်စိတ်မပူရပေ။ အကြောင်းမှာ မိခင်ကူပိုးကောင်သည် ယွင်လီ၏ လက်ထဲတွင်ရှိပြီး မော့ယွင်ဖုန့်လည်း အသက်ရှင်ရန် မျှော်လင့်ချက် မရှိတော့ပေ။

သေဆုံးခြင်းသည် သိပ်ဆိုးရွားလှမည် မဟုတ်ပေ။ သူ၏ သေဆုံးမှုသည် မော့မိသားစုမှ အခြားသူများထက် အနည်းငယ်စောရုံသာဖြစ်သည်။ သူသည် ရှောင်မုန့်ထံတွင် တောင်းပန်ရုံသာဖြစ်သည်။

သူ့ကို တကယ်ခေါင်းကိုက်စေသည်မှာ မော့မိသားစု၏ ပဉ္စမမြောက်သားနှင့် မော့ကျိုးယွီ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ဤရှင်းကျန်းတောင်ပိုင်းနယ်စပ်တွင် ပြဿနာရှာသူသည် မော့ကျိုးယွီ ဖြစ်ခဲ့လျှင် သူသည် ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးချပြီး ဘယ်သောအခါမှ ပြန်မလာနိုင်အောင် သေချာလုပ်ဆောင်မည်ဖြစ်သည်။

ဤအကြောင်းကို စဉ်းစားရင်း သခင်စစ်မုန့်က ပြောကြားလိုက်သည်။

"ဒီအရာကို ကျွန်တော့်လက်ထဲ အပ်ထားလိုက်ပါ။"

သခင်စစ်မုန့် သဘောတူသည်ကိုမြင်သောအခါ ရှင်းကျန်းတောင်ပိုင်းနယ်စပ်ဧကရာဇ်က အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်၊ "ဒါဆိုရင် ဆရာသခင်ကို ဒုက္ခပေးရတော့မှာပဲ။"

သခင်စစ်မုန့်က သူ့ကို အရင်ထွက်သွားခွင့်ပြုရန် လက်ဝှေ့ယမ်းပြသည်။ ယခုအကြိမ်တွင် သူ တကယ်ကို သူ၏ အကြီးမားဆုံးသော အကြံအစည်ကို အသုံးပြုရတော့မည်ဟု ထင်ရသည်။

ရှင်းကျန်းတောင်ပိုင်းနယ်စပ်ဧကရာဇ် ထွက်သွားပြီးနောက် သူသည် ညောင်စောင်းပေါ်မှ ထကာ အခြားလမ်းကြောင်းတစ်ခုမှတဆင့် တိုက်ရိုက်ထွက်သွားသည်…

ရှင်းကျန်းတောင်ပိုင်းမြို့တော်ရှိ ငှားရမ်းထားသော ခြံဝင်းတွင်။

ဟဲကျစ်ယန်သည် ငွေအပ်များကို အသုံးပြု၍ သူမ၏ အစ်ကိုနှစ်ဦးကို အိပ်ပျော်စေသည့် ‌ နေရာများအား ထိုးပေးပြီး သူတို့အား သွေးရည်ကြည် ထပ်မံ သွင်းပေးကာ ပရိုတင်းဆေးများကို ထိုးပေးခဲ့သည်။

တစ်နာရီအကြာတွင် သွေးရည်ကြည်အားလုံး သွင်းပေးပြီးသွားကာ မော့အစ်ကိုနှစ်ဦးလည်း တဖြည်းဖြည်းနိုးလာခဲ့သည်။

သူတို့သည် ယခုအခါ စိတ်အားထက်သန်မှုများစွာ ခံစားရသည်။ သူတို့သည် သူတို့၏ နဝမမြောက်ခယ်မလေး ဟဲကျစ်ယန်က အာဟာရဓာတ်ပြည့်ဝသော အစားအစာများ ပြင်ဆင်ပေးခဲ့ပြီး ကောင်းမွန်စွာ အနားယူခဲ့ခြင်းကြောင့်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့ကြသည်။

ဟဲကျစ်ယန်ကလည်း ၎င်းနှင့် ပတ်သက်၍ များများစားစား ရှင်းပြခဲ့ခြင်း မရှိပေ။

သူမ ယုံကြည်သည်မှာ ရှင်းကျန်းတောင်ပိုင်းနယ်စပ်မြို့တော်သည် မနေ့ညက အိမ်ရှေ့မင်းသားအိမ်တော်တွင် ဖြစ်ပွားခဲ့သည့်အရာများကြောင့် ယနေ့ အဓိကရုဏ်းဖြစ်နေလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။

သူမသည် မော့ကျိုးယွီနှင့်အတူ အပြင်ထွက်ကာ ကြည့်ရှုရန် စီစဉ်ထားသည်။ အိမ်ရှေ့စံမင်းသားသည် နန်းတော်၏ ဘဏ္ဍာတိုက်ကို ခိုးယူသူနှင့် သူတို့၏ သတ္တမမြောက်အစ်ကိုအား ကယ်တင်သူကို မတွေ့ရှိရသေးသဖြင့် အလွယ်တကူ လွှတ်ထားလိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။

ထို့အပြင် ဤအချိန်တွင် သူသည် နံနက်ခင်းညီလာခံသို့ တက်ရောက်ပြီးလောက်ပြီဖြစ်သည်။ ဤအရာကို တရားရုံးတွင် ထုတ်ဖော်ပြောဆိုပါက စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုတွင် ပါဝင်သူဦးရေ ပိုမိုများပြားလာမည်မှာ သေချာသည်။

မနေ့ညက ရှာဖွေမှုမှ အနိုင်နိုင် လွတ်မြောက်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ သတိမထားလျှင် မဖြစ်ပေ။

အကယ်၍ ရှာဖွေနေသော စစ်သားများ ထပ်မံ ရောက်ရှိလာပါက သူတို့ မရှိချိန်တွင် အိမ်ရှိလူများအတွက် အန္တရာယ်ရှိနိုင်သည်။

နောက်ဆုံး ဆွေးနွေးပြီးနောက် သူတို့နှစ်ဦးအနက် မော့ကျိုးယွီ တစ်ဦးတည်း အပြင်ထွက်ရန်နှင့် ဟဲကျစ်ယန်က အိမ်တွင်နေရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။

အရေးပေါ်အခြေအနေတွင် သူမသည် အားလုံးကို သတိလစ်စေပြီး သူမ၏ နေရာလပ်နယ်မြေထဲသို့ ဝင်ရောက်ပုန်းအောင်းနိုင်သည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာ သူတို့သည် ထိုသို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ မော့ကျိုးယွီ ထွက်သွားပြီး မကြာမီတွင် ခြံဝင်းအပြင်ဘက်တွင် ဆူညံသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ထိုစစ်သားများသည် အိမ်တစ်အိမ်ချင်းစီ ထပ်မံရှာဖွေမှု စတင်ခဲ့သည်။ ဤအကြိမ်တွင် သူတို့သည် မနေ့ညကထက် ပိုမိုပြင်ဆင်ထားသည်။

မင်းသမီးသေဆုံးပြီး သူမ၏ အစေခံနှစ်ဦးလည်း တပြိုင်နက် ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့သဖြင့် လန်အာနှင့် ယွီအာတို့ဟာ အားနည်းသော အမျိုးသမီးများ ဖြစ်နေသော်လည်း သံသယဖြစ်ဖွယ်ရှိသည်။

ဤမျှကာလပတ်လုံး အငွေ့ပျံသလို ပျောက်ကွယ်သွားခြင်းသည် သံသယ မဖြစ်စရာ မရှိပေ။

အိမ်ရှေ့မင်းသားအိမ်တော်မှ ခိုးယူသွားသူ၏ ပုံစံကို သူတို့ သိရှိမထားသော်လည်း စတုတ္ထမင်းသမီး၏ အနီးကပ် အစေခံနှစ်ဦး၏ ပုံပန်းသဏ္ဍာန်ကိုမူ သိရှိထားသည်။

ထို့ကြောင့် ရှင်းကျန်းတောင်ပိုင်းနယ်စပ်၏ အိမ်ရှေ့စံမင်းသားက သူတို့အား လန်အာနှင့် ယွီအာတို့၏ ပုံတူများကို အသုံးပြု၍ အိမ်တိုင်ရာရောက် စုံစမ်းစစ်ဆေးရန် အမိန့်ပေးခဲ့သည်။

ဤအချိန်တွင် ထိုသူများသည် လန်အာနှင့် ယွီအာတို့၏ ပုံတူများကိုကိုင်ဆောင်ကာ အိမ်တိုင်ရာရောက် ရှာဖွေနေကြပြီး အိမ်ရှေ့စံမင်းသား၏ စကားအရ ပြည့်စုံစွာ စစ်ဆေးရန်နှင့် ကြွက်တွင်း တစ်တွင်းကိုပင် လွတ်မသွားစေရန် ဖြစ်သည်။

လန်အာနှင့် ယွီအာတို့သည် အပြင်မှ ဆူညံသံများကို ကြားသောအခါ ဟဲကျစ်ယန်ထံသို့ အလျင်အမြန် ပြေးသွားကြသည်။

"နဝမသခင်မလေး၊ အရာရှိတွေက ပုံတူထဲက အမျိုးသမီးနှစ်ဦးကို တစ်ယောက်ယောက် မြင်ဖူးလားလို့ မေးနေတယ်လို့ ကြားလိုက်ရတယ်။ ကျွန်မတို့ကို မေးနေတာဖြစ်လောက်တယ်။ အခု ကျွန်မတို့ အပြင်ထွက်သွားတာ ပိုကောင်းလိမ့်မယ်။ နဝမသခင်မနဲ့ သခင်ကြီးတို့ကို ထိခိုက်စေလို့မဖြစ်ဘူး။"

ထိုသို့ပြောပြီး လန်အာနှင့် ယွီအာတို့သည် တစ်ယောက်နှင့် တစ်ယောက် လက်ဆွဲကာ ပင်မဝင်ပေါက်ဆီသို့ ထွက်သွားရန် ပြင်ဆင်ကြသည်။

"ရပ်"

ဟဲကျစ်ယန်က သူတို့ကို ရပ်တန့်ရန် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

လန်အာနှင့် ယွီအာတို့သည် သူမကို လှည့်ကြည့်လိုက်စဉ်တွင် သူတို့ရှေ့ လေထုထဲမှာ အဖြူရောင်မှုန့်များ ပြည့်နှက်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

သူတို့နှစ်ဦးစလုံး တပြိုင်နက်တည်း သတိလစ်သွားကြသည်။ ဟဲကျစ်ယန်သည် သူတို့ကို သူမ၏ နေရာလပ်နယ်မြေထဲသို့ အမြန်ပို့လိုက်သည်။

စွင်းကျစ်နှင့် ပတ်သက်လျှင်မူ ဟဲကျစ်ယန်သည် ထိုမျှ နူးညံ့စွာ ဆက်ဆံခဲ့ခြင်း မရှိပေ။ အကြောင်းမှာ သူမ ပြင်ဆင်ထားသော မေ့ဆေးမှုန့်သည် အနည်းငယ်သာ ကျန်ရှိတော့သဖြင့် ဖြစ်သည်။ မေ့ဆေးမှုန့်ကို ဖြစ်နိုင်သမျှ သိမ်းဆည်းထားရမည်ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ဟဲကျစ်ယန်သည် စွင်းကျစ်ကို လက်ဝါးဇောင်းအုပ်ပြီး သတိလစ်စေကာ သူမနှင့်အတူ နေရာလပ်နယ်မြေထဲသို့ ပို့လိုက်သည်။

အခန်းထဲရှိ သူမ၏ အစ်ကိုနှစ်ဦးနှင့် ပတ်သက်လျှင် သူတို့သည် ကိုယ်ခံပညာရှင်များ ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များ အားနည်းနေသော်လည်း အပြင်မှ ဆူညံသံများကို ဝိုးတဝါး ကြားနိုင်နေသေးသည်။

သူတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် သူတို့၏ နဝမမြောက်ခယ်မကို ထိခိုက်စေလိုခြင်း မရှိပေ။

မော့အစ်ကိုနှစ်ဦးသည် ဆွေးနွေးပြီး မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ နဝမမြောက်ခယ်မအား သူတို့ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ တစ်ယောက်တည်း ထွက်သွားရန် စည်းရုံးရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြသည်။

ထိုအချိန်တွင် ဟဲကျစ်ယန် ဝင်လာသည်။

"နဝမခယ်မ မင်း အရင်ပုန်းနေ၊ ငါတို့ကို ဂရုမစိုက်နဲ့။"

"ငါတို့ပြောတာကို နားထောင်၊ နဝမခယ်ခလေး၊ အမြန်ထွက်သွား။"

မော့ရှို့ယန်နှင့် မော့ယွမ်စဲတို့သည် သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များ ဤမျှအားနည်းနေသဖြင့် သူတို့၏ ညီမလေးကို ထိခိုက်စေနိုင်သည်ဟု ပထမဦးဆုံးအကြိမ် မိမိကိုယ်ကိုယ် အပြစ်တင်ခဲ့ကြသည်။

ဟဲကျစ်ယန် ဝင်လာချိန်တွင် တံခါးဆီသို့ ခြေသံများ တဖြည်းဖြည်း နီးကပ်လာသည်ကို ကြားနေရပြီဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် သူမမှာ များများစားစား ရှင်းပြရန် အချိန်မရှိတော့ပေ။ မော့အစ်ကိုနှစ်ဦးအား မေ့မြောသွားစေရန် ငွေအပ်စိုက်ရန်မှာလည်း နောက်ကျသွားပြီဖြစ်သည်။

သူမသည် မေ့ဆေးမှုန့်တစ်အိတ်ကို ပက်ဖြန်းပြီး သူတို့ကို သူမ၏ နေရာလပ်နယ်မြေထဲသို့ အမြန်ပို့လိုက်သည်။

ဟဲကျစ်ယန်သည် သူမ၏ နေရာလပ်နယ်မြေထဲသို့ ရောက်ရှိလာချိန်တွင် ထမင်းလုံးလေးက သူမကို လာရှာသည်။

ဟဲကျစ်ယန်၏ စိတ်အခြေအနေသည် ချစ်စရာကောင်းပြီး နူးညံ့သော အကောင်လေးကို ကြည့်ရင်း ချက်ချင်း အနည်းငယ် ပြေလျော့သွားသည်။ သူမသည် ထမင်းလုံးလေးအတွက် အရသာရှိသော အစားအစာအချို့ ပြင်ဆင်ပေးပြီး ၎င်းကို တစ်ယောက်တည်း ဆော့ကစားရန် လွှတ်လိုက်သည်။

မော့အစ်ကိုနှစ်ဦး သတိလစ်နေချိန်တွင် ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးပြု၍ သူမသည် သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များကို ထပ်မံ စစ်ဆေးပေးခဲ့သည်။ စစ်ဆေးမှုရလဒ်များသည် မဆိုးလှပေ။

အရာအားလုံးသည် ဟဲကျစ်ယန် မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း တိုးတက်နေသည်။ အထူးသဖြင့် စတုတ္ထမြောက်အစ်ကို၏ နှလုံးညွှန်းကိန်းများ ပြန်လည်သန်စွမ်းမှုနှုန်းသည် ကောင်းမွန်သည်။ လဝက်အတွင်း ခွဲစိတ်မှုပြုလုပ်ရန်အတွက် လုံးဝ ပြဿနာ မရှိပေ။

သတ္တမမြောက်အစ်ကို၏ ခန္ဓာကိုယ်က အနည်းငယ် အားနည်းနေသော်လည်း သိသာထင်ရှားသော တိုးတက်မှု ရှိသည်။ မကြာမီတွင် သူသည်လည်း ဖြည်းဖြည်းချင်း လမ်းလျှောက်နိုင်လိမ့်မည်ဖြစ်သည်။

အချိန်ကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်တော့ သူတို့သည် နောက်ထပ် ခဏလောက် အိပ်ပျော်နေဦးမည်ဖြစ်သည်။ ဟဲကျစ်ယန်သည် အိမ်ရှေ့မင်းသားအိမ်တော်မှ ရယူလာသော စစ်လက်နက်များကို စိတ်ဖြင့် စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။

သူမ၏ အဓိကရည်မှန်းချက်မှာ တန်းပိငှက်ဥအခွံကို ရှာဖွေရန်ဖြစ်သည်။ ကံကောင်းစွာဖြင့် ခဏရှာဖွေပြီးနောက် သူမသည် ထိုသေတ္တာငယ်ကို ရှာတွေ့ခဲ့သည်။ တန်းပိငှက်ဥအခွံသည် မူလကပင် သေးငယ်သည်။

ထိုသို့သော တန်ဖိုးရှိသော ဆေးဖက်ဝင်ပစ္စည်းသည် ဤတစ်ဖဲ့သာရှိသည်။ သေတ္တာသည် အနည်းငယ် လှပမနေပါက အရမ်း မသိသာဘူးဟု ဆိုနိုင်သည်။

သူမတို့ နေရာလပ်နယ်မြေထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်မှာ တစ်နာရီကျော် ကြာသွားပြီဖြစ်သည်။ အပြင်တွင် ရှာဖွေနေသော စစ်သားများ ထွက်သွားလောက်ပြီဖြစ်သည်။

ဟဲကျစ်ယန်သည် အားလုံးကို အတူတကွ အပြင်သို့ ပြန်ခေါ်လာခဲ့သည်။ သူမတို့ အခန်းထဲ ပေါ်လာချိန်တွင် မော့ကျိုးယွီ ပြန်ရောက်လာသည်။

"အပြင်မှာ အခြေအနေ ဘယ်လိုရှိလဲ။"

မော့ကျိုးယွီ၏ မျက်နှာအမူအရာသည် အနည်းငယ် တည်နေသည်။

"လမ်းတွေပေါ်မှာ စစ်သားတွေ ပြည့်နှက်နေတယ်။ အိမ်ရှေ့မင်းသားအိမ်တော်က ခိုးယူမှုကြောင့် ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်နေကြတယ်။ သူတို့က လန်အာနဲ့ ယွီအာတို့ရဲ့ ပုံတူတွေကို ကိုင်ထားပြီး လိုက်ရှာနေကြတယ်။ ရှင်းကျန်းတောင်ပိုင်းနယ်စပ်ဧကရာဇ်က လူထပ်ပို့ပေးပြီး ဆက်ရှာဖို့ အမိန့်ပေးထားတယ်လို့ ကြားတယ်။"

ဟဲကျစ်ယန်သည် ၎င်းက အနည်းငယ် ရယ်စရာကောင်းသည်ဟု ခံစားရသည်။

သူမမှာ ဤနေရာလပ်နယ်မြေသာ မရှိခဲ့လျှင် ကြွားလုံးထုတ်ဝံ့မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဤနေရာလပ်နယ်မြေရှိခြင်းဖြင့် ရှင်းကျန်းတောင်ပိုင်းနယ်စပ်လူများသည် မြို့တော်ကို အထက်အောက် လှန်လိုက်သည်ပင်ဖြစ်စေ သူတို့ကို ရှာမတွေ့နိုင်ပေ။

သို့သော်လည်း သူမသည် အဲဒီအတွက် သတိလက်လွတ် နေမည်မဟုတ်ပေ။

"အပြင်မှာ ဒီလောက်ရှုပ်ယှက်ခတ်နေတာဆိုတော့ ဒီည လှုပ်ရှားဖို့ ခက်ခဲမယ်ထင်တယ်။"

ဟဲကျစ်ယန်လည်း ဤအချက်ကို သတိပြုမိသည်။

အကယ်၍ သူမသည် ပစ္စည်းစုဆောင်းသူအား တောင်ပင်လယ် မဟူရာပုလဲကို ရှာဖွေပေးမည်ဟုကတိမပေးထားခဲ့လျှင် သူမသည် ဤနေရာမှ ချက်ချင်းထွက်ခွာရန် နည်းလမ်းရှာဖွေရန် စဉ်းစားလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူမသည် တောင်ပင်လယ် မဟူရာပုလဲကို ရှာတွေ့သည်ဖြစ်စေ၊ မတွေ့သည်ဖြစ်စေ သူမ၏ ပြောစကားကိုတည်ဖို့ ရှင်းကျန်းတောင်ပိုင်းနယ်စပ် တော်ဝင်နန်းတော်သို့ အနည်းဆုံး တစ်ကြိမ်လောက် သွားပြီး စစ်ဆေးရန် လိုအပ်သည်။

ယနေ့ ရှင်းကျန်းတောင်ပိုင်းနယ်စပ်တွင် ရာသီဥတုသည် သိပ်မကောင်းလှပေ။ နေ့အချိန်တွင် လေပြင်းတိုက်ခတ်နေသည်။ ညအချိန်ရောက်သည်နှင့် မိုးသည်းထန်စွာ ရွာသည်။

***