ခေါင်းဆောင်က ဘယ်သူလဲဆိုတာကို မြင်ချင်တယ်

သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများသည် အလွန်တောင့်တင်းနေပြီး သူ့လက်ကို မြင့်မြင့်မြှောက်ကာ မြင်းစီးနှုန်းကို မြှင့်တင်လိုက်သည်။

ခေါင်းဆောင်က အရှိန်မြှင့်လိုက်သည်နှင့် နောက်မှ လိုက်ပါလာသူများ၏ အရှိန်လည်း တစ်ပြိုင်နက် မြင့်တက်လာသည်။ ကိုယ်ဖော့ပညာကို မသုံးဘဲ သူတို့၏ အမြန်နှုန်းသည် ပြေးနှုန်းနှင့် တူညီသည်။

သူတို့ ပြေးသွားသည့်တိုင် သူတို့၏ လှုပ်ရှားမှုများသည် လုံးဝ မပြောင်းလဲသလို အနည်းငယ်မျှပင် ယိမ်းယိုင်ခြင်း မရှိခဲ့။

ထိုသူများ အရှိန်မြှင့်လာသည်နှင့်အမျှ မော့ကျိုးယွီ၏ အမြန်နှုန်းလည်း တိုးမြှင့်ရသည်။ သူသည် ဟဲကျစ်ယန်ကို ပွေ့ဖက်ကာ ကိုယ်ဖော့ပညာကို အသုံးပြု၍ ထိုသူများနောက်သို့ လျင်မြန်စွာ လိုက်သွားသည်။

ဟဲကျစ်ယန်မှာ မျက်မှောင်ကြုတ်ထားပြီး တစ်ခုခု မူမမှန်ကြောင်း သတိပြုမိသည်။

“အဲဒီလူသုံးဆယ်ကို ထိန်းချုပ်နေတဲ့သူက မြင်းစီးနေသူပဲ ထင်တယ်။”

သူမသည် ပြောရင်း သူမ၏ နေရာလပ်နယ်မြေထဲမှ စနိုက်ပါရိုင်ဖယ်တစ်လက်ကို ထုတ်ယူကာ ကျည်ဖြည့်ပြီး မြင်းစီးနေသူအား ချိန်ရွယ်လိုက်သည်။

မော့ကျိုးယွီကက သူမ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ခန့်မှန်းမိပြီး တားမြစ်လိုက်သည်။ “ယန်ယန်၊ မေ့ဆေးသေနတ်ကို သုံးပါလား။ ကိုယ် ခေါင်းဆောင်ရဲ့ အထောက်အထားကို သိချင်တယ်။”

ဟဲကျစ်ယန်က မော့ကျိုးယွီသည် ထိုသူများထံမှ အသုံးဝင်သော သဲလွန်စများ ရယူလိုသည်ဟု ထင်သဖြင့် စနိုက်ပါရိုင်ဖယ်ကို ချက်ချင်း သိမ်းကာ မေ့ဆေးသေနတ်တစ်လက်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

မော့ကျိုးယွီက သူ၏ ဇနီးသည် သေနတ်ပစ်ဖို့ ချိန်ရွယ်တော့မည်ကို သိသဖြင့် တမင်အရှိန်မြှင့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် မြင်းစီးနေသူနှင့် မီတာ ငါးဆယ်အကွာသို့ ရောက်ရှိသောအခါ ရပ်တန့်လိုက်သည်။

ဟဲကျစ်ယန်၏ ခန္ဓာကိုယ် တည်ငြိမ်သွားသည်နှင့် သူမသည် သေနတ်ပစ်လိုက်ရာ ခေါင်းဆောင်၏ ပခုံးကို တိကျစွာ ထိမှန်သည်။ ထိုသူသည် ခဏတာမျှ ရုန်းကန်ပြီးနောက် မြင်းကျောပေါ်မှ ပြုတ်ကျသွားသည်။

နောက်ကလိုက်လာသူများထံမှ ပြောင်းလဲမှု တစ်စုံတစ်ရာကို သတိထားရန် မော့ကျိုးယွီသည် ဟဲကျစ်ယန်ကို တစ်ဖန် ပွေ့ဖက်ကာ သစ်ပင်ထိပ်သို့ ခုန်တက်သွားသည်။

သူ ထင်ထားသည့် အန္တရာယ်မျိုး မဖြစ်ပေါ်ခဲ့ပေ။ မြင်းစီးသူ ပြုတ်ကျသွားပြီးနောက် ထိုသူများသည် ရွှံ့စေးစစ်သည်များကဲ့သို့ တစ်နေရာတည်း၌ ရပ်နေကြပြီး မည်သည့် တုံ့ပြန်မှုမျှ မရှိခဲ့ပေ။

ဟဲကျစ်ယန်သည် သက်ပြင်းချပြီး မြေပေါ်တွင် လဲနေသူကို ညွှန်ပြသည်၊ “သူတို့ကို အဲဒီသူက ထိန်းချုပ်ထားတာပဲ ဖြစ်ရမယ်။”

ထိုအချိန်တွင် မော့ကျိုးယွီလည်း ဤအချက်ကို သဘောပေါက်သွားသည်။ ထိုစစ်သည်များတွင် မည်သည့် လှုပ်ရှားမှုမျှ မရှိသည်ကို မြင်ပြီးနောက် ဟဲကျစ်ယန်ကို ခေါ်ကာ ခေါင်းဆောင်ထံသို့ သတိထားလျက် ချဉ်းကပ်သွားသည်။

အဆိုပါ လူသုံးဆယ်သည် အမှန်တကယ် သတိလစ်ခြင်း ဟုတ်၊ မဟုတ်၊ အသက်ရှင်ခြင်း ရှိ၊ မရှိ စစ်ဆေးရန် ဟဲကျစ်ယန်နှင့် မော့ကျိုးယွီတို့သည် သူတို့အနားမှ ဖြတ်သွားရင်း တမင်စမ်းသပ်ကြည့်သည်။

ဤစမ်းသပ်မှုက မော့ကျိုးယွီကို အံ့အားသင့်စေသည်။

သူ စမ်းသပ်ခဲ့သည်မှာ သူတို့၏ အသက်ရှူသံ ဖြစ်သော်လည်း လုံးဝ မရှိခဲ့ပေ။

ဟဲကျစ်ယန်ကမူ ထူးခြားသည်။ သူမသည် ဆရာဝန်တစ်ဦးဖြစ်သဖြင့် လူတစ်ဦး၏ အသက်ရှင်နေမှုကို စစ်ဆေးရာတွင် အသက်ရှူသံကိုသာ အားမကိုးဘဲ လည်ပင်းရှိ သွေးလွှတ်ကြောကို စမ်းသပ်သည်။

ဤနည်းဖြင့် မစမ်းသပ်ခဲ့ပါက သူမလည်း ထိုသူများ သေဆုံးနေပြီဟု ထင်မှတ်မိပေလိမ့်မည်။

အသက်ရှူသံ မရှိသော်လည်း သွေးလွှတ်ကြောတွင် အားနည်းသော နှလုံးခုန်သံ ရှိနေသည်။

ဟဲကျစ်ယန်သည် ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေကို တစ်ကြိမ်မျှ မကြုံဖူးခဲ့။

သူမ၏ တွေ့ရှိချက်ကို မော့ကျိုးယွီအား မပြောပြရသေးခင်တွင် သူသည် ခေါင်းဆောင်ထံသို့ ရောက်ရှိသွားပြီဖြစ်သည်။

ထိုအခါ ဟဲကျစ်ယန်သည် သူမ၏ နေရာလပ်နယ်မြေထဲမှ ဓာတ်မီးတစ်လက်ကို ထုတ်ယူကာ ထိုသူ၏ မျက်နှာပေါ်သို့ ထိုးလိုက်သည်။

မော့ကျိုးယွီသည် ထိုသူ၏ မျက်နှာဖုံးကို ဖယ်လိုက်ရာ ချက်ချင်း ထိတ်လန့်သွားပြီး လက်များပေါက်ပေါက်ပေကျံနေသည်ကို ဂရုမထားဘဲ ရွှံ့မြေပေါ်တွင် ထိုင်ချလိုက်သည်။

“ဆဋ္ဌမအစ်ကို... ဆဋ္ဌမအစ်ကိုပဲ...”

ဟဲကျစ်ယန်လည်း ထပ်တူ ထိတ်လန့်သွားသည်။ သူမသည် ဤသူများက သခင်စစ်မုန့်နှင့် ဆက်စပ်နေနိုင်သည်ဟု ခန့်မှန်းခဲ့သော်လည်း မော့မိသားစုမှ လူများကို စဉ်းစားမိခဲ့ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

မကြာသေးခင်က ကယ်တင်ခဲ့သော မော့ညီအစ်ကိုများသည် ဆိုးရွားစွာ ပိန်လှီနေကြသည်။

အထူးသဖြင့် စတုတ္ထမြောက်နှင့် သတ္တမမြောက် အစ်ကိုများမှာ အသက်ရှင်နေခြင်းသည် ပင်ပန်းခက်ခဲခဲ့သည်။

သို့သော် ယခုရှေ့တွင်ရှိသော ဆဋ္ဌမမြောက်အစ်ကိုမှာ လုံးဝ ပိန်လှီခြင်း မရှိသလို သူ၏ အသားအရေမှာလည်း မကျန်းမာပုံ မပေါက်ခဲ့ချေ။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူသည် မော့မိသားစုမှ အစ်ကိုတစ်ဦး ဖြစ်သဖြင့် ဟဲကျစ်ယန်သည် ဤနေရာတွင် မိုးရေထဲ ဆက်လက် မိုးစိုခံနေရန် အကြောင်း မရှိခဲ့ပေ။

သူမသည် လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းပြီး ဆဋ္ဌမမြောက်အစ်ကိုနှင့် မော့ကျိုးယွီတို့ကို သူမ၏ နေရာလပ်နယ်မြေထဲသို့ ခေါ်ဆောင်သွားလိုက်သည်။

သူတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် မိုးရေစိုစွတ်နေသော သူတို့၏ အဝတ်အစားများကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ဆဋ္ဌမမြောက်အစ်ကိုအား စစ်ဆေးရန် ခွဲစိတ်ခန်းထဲသို့ အလျင်အမြန် ဝင်သွားကြသည်။

စစ်ဆေးပြီးနောက် ဆဋ္ဌမမြောက်အစ်ကိုသည် အမှန်တကယ်ပင် ရုပ်သေးကူပိုးကောင်အဆိပ် ကူးစက်ခံထားရသည်ကို အတည်ပြု ရရှိခဲ့သည်။

မည်သည့် ပြောင်းလဲမှုမှ ဖြစ်ပေါ်မလာစေရန် ဟဲကျစ်ယန်နှင့် မော့ကျိုးယွီတို့သည် သူ့ထံမှ ရုပ်သေးကူပိုးကောင်များကို အမြန်ဆုံး ဖယ်ရှားလိုက်ကြသည်။

ထိုအချိန်တွင် စစ်မုန့်အိမ်တော်ရှိ လျှို့ဝှက်အခန်းတွင် ခြေပုလ္လင်ချိတ်ထိုင်နေသော သခင်စစ်မုန့်သည် ရုတ်တရက် သွေးတစ်ပွက် အန်ထွက်လာသည်။

တစ်ပြိုင်နက်တည်း သူ၏ ရင်ဘတ်ထဲတွင်ရှိသော မိခင်ရုပ်သေးကူပိုးကောင်ကို ထည့်ထားသည့် ပုလင်းလည်း မရပ်မနား တုန်ခါနေသည်။

သူသည် နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ သွေးများကို သုတ်ရန်ပင် ဂရုမထားဘဲ အလျင်အမြန် ကြွေပုလင်းကို ထုတ်ယူကာ စစ်ဆေးလိုက်သည်။

ဦးစွာ မိခင်ကူပိုးကောင်ကို သူ၏ လက်ဖဝါးပေါ်တွင် တင်လိုက်သည်။ မိခင်ကူပိုးကောင်သည် ၎င်း၏ အတောင်များကို ရိုက်ခတ်ကာ သူ၏ လက်ဖဝါးမှ ပျံထွက်သွားရန် ကြိုးစားသည်။

သခင်စစ်မုန့်သည် သူ့ခန္ဓာကိုယ် အခြေအနေကို လုံးဝ ဂရုမထားဘဲ ထိုကူပိုးကောင်နောက်သို့ လျင်မြန်စွာ လိုက်ပါသွားသည်။

သူသည် ကူပိုးကောင်မွေးမြူရာတွင် ပါရမီရှင်ဖြစ်ပြီး ရှင်းကျန်းတောင်ပိုင်းနယ်စပ်တွင် အကောင်းဆုံး ကူပိုးကောင်မွေးမြူသူဖြစ်သည်။

သူမွေးမြူထားသော ကူပိုးကောင်များ၊ အထူးသဖြင့် ဤရုပ်သေးကူပိုးကောင်များသည် သူနှင့် နှစ်ပေါင်းများစွာ အတူရှိခဲ့ပြီး အသိဉာဏ်အချို့ ပေါက်ဖွားလာခဲ့သည်။

သားကူပိုးကောင်များ၏ ပိုင်ရှင်တွင် ပုံမမှန်သော အခြေအနေ တစ်ခုခု ဖြစ်ပေါ်လာတိုင်း သူ၏ မိခင်ကူပိုးကောင်သည် အချိန်မီ တုံ့ပြန်ပြသသည်။

သို့သော် မည်သည့်ကူပိုးကောင်၏ ပိုင်ရှင်တွင် ပြဿနာဖြစ်ပေါ်နေသည်ကို သူ မသိရသေးပေ။

အကယ်၍ အနောက်နယ်စပ်တွင်ဖြစ်ပါက ပြဿနာကြီးပေလိမ့်မည်။ သူ့မှာ အတောင်ပံတွေရှိပြီး ပျံသန်းနိုင်သည့်တိုင် အချိန်မီရောက်ရှိနိုင်ဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူး။

သူ့ကို စိတ်သက်သာရာရစေသည့် တစ်ခုတည်းသော အရာမှာ ကမ္ဘာပေါ်တွင် သူထည့်သွင်းထားသော ကူပိုးကောင်များကို မည်သူမျှ ဖယ်ရှားနိုင်စွမ်း မရှိခြင်းပင်။

အများဆုံးအားဖြင့် ကူးစက်ခံရသူသည် သေဆုံးသွားမည်ဖြစ်ပြီး သူသည် မော့မိသားစုမှ လူတစ်ဦးကို ဆုံးရှုံးရမည်ဖြစ်သည်။

နှစ်ပေါင်းများစွာ ဂရုတစိုက် ပြုစုပျိုးထောင်ထားသော ဆေးလူသားများ သူတို့ကို အသုံးမပြုရသေးခင် ဆုံးရှုံးရခြင်းသည် အလွန်နှမြောစရာပင်။

သို့သော် ဒါက နှမြောစရာကောင်းသော်လည်း ထိုလူများကို သူ မထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း မရှိတော့ပါက သေသွားတာက အကောင်းဆုံး ရလဒ်ပါပဲ။

ဟုတ်ပါတယ်၊ အကယ်၍ မကြာသေးခင်က မြို့တော်မှ ထွက်ခွာသွားသော ဆဋ္ဌမမြောက်မော့အစ်ကို (မော့ကျင်းနျဉ်) ထံတွင် တစ်စုံတစ်ရာ ဖြစ်ပွားခဲ့ပါက မော့ကျင်းနျဉ်ကို ကယ်တင်နိုင်ရန် အခွင့်အရေး ရှိနေသေးသည်။

ထို့ကြောင့် သခင်စစ်မုန့်သည် သူ၏ ကိုယ်ဖော့ပညာကို အလျင်အမြန် အသုံးပြု၍ မော့ကျင်းနျဉ်၏ နောက်ကို လိုက်ရန် အပြေးထွက်သွားသည်။

မြို့တံခါးသို့ ရောက်သောအခါ သူသည် တံခါးစောင့်စစ်သည်များကို အထူးမေးမြန်းကာ မော့ကျင်းနျဉ်သည် သူ့လူများနှင့်အတူ မြို့ထဲမှ ထွက်ခွာသွားပြီးဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက် သူတို့နောက်သို့ တိုက်ရိုက်လိုက်သွားသည်။

ဤအချိန်တွင် ဟဲကျစ်ယန်နှင့် မော့ကျိုးယွီတို့သည် မော့ကျင်းနျဉ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ သားကူပိုးကောင်အား ဖယ်ရှားပြီးနှင့်ပြီးပြီဖြစ်သည်။

ဤသားကူပိုးကောင်သည် သူတို့ ယခင်က မော့အစ်ကိုများကို ကယ်တင်စဉ် တွေ့ခဲ့သော ကူပိုးကောင်များနှင့် အနည်းငယ် ကွဲပြားသည်။

ယခင်က ကယ်တင်ခဲ့သော မော့အစ်ကိုများ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ထုတ်ယူခဲ့သော ကူပိုးကောင်များအားလုံးသည် ဖောက်ထွင်းမြင်နိုင်သော အပြာရောင် ဖြစ်သော်လည်း ဆဋ္ဌမမြောက်အစ်ကိုဆီမှ ထုတ်ယူခဲ့သော ကူပိုးကောင်မှာ ခရမ်းပြာရောင်နှင့် အနည်းငယ် ဆင်တူသည်။

ထိုအရောင်သည် လူတစ်ဦး အဆိပ်သင့်သောအခါ အသားအရေတွင် ပေါ်လာသော မကျန်းမာသော အသားအရေ အရောင်နှင့် ဆင်တူသည်။

မော့ကျိုးယွီလည်း ဤသားကူပိုးကောင်၏ ကွဲပြားမှုကို သတိပြုမိသည်။ သူသည် လက်ထဲရှိ ဖန်ပုလင်းထဲတွင် ရုန်းကန်နေသော ကူပိုးကောင်ကို ဂရုတစိုက် ကြည့်ရှုခဲ့သည်။

“ယန်ယန်၊ ကြည့်ကြည့်၊ ဒီကူပိုးကောင်က သူ့ခေါင်းနဲ့ ပုလင်းအဖုံးကို ဆောင့်တိုက်နေတယ်။”

ဟဲကျစ်ယန်၏ အာရုံစိုက်မှုမှာ ဤအချက်ပေါ်တွင် မရှိပေ။

“ဒီကူပိုးကောင်ရဲ့ အရောင်က အရမ်းထူးဆန်းတယ်၊ အဆိပ်နဲ့ စိမ်ထားသလိုပဲ။”

ထိုအခါမှ မော့ကျိုးယွီသည် ကူပိုးကောင်၏ အရောင်ကို သတိပြုမိသည်။

“တကယ်ပဲ၊ ဒါက ဘယ်လိုမျိုးလဲ။”

အကယ်၍ လူတစ်ဦးဖြစ်ပါက ဟဲကျစ်ယန်သည် သွေးနမူနာယူ၍ စစ်ဆေးနိုင်သော်လည်း ကူပိုးကောင်တစ်ကောင်အတွက်မူ သူမ တကယ် မစွမ်းဆောင်နိုင်ပေ။

ထို့အပြင် အပြင်တွင် အမည်မသိလူများ ရှိနေသေးသည်။ အပြင်ရှိ လူများကို တွေးမိသောအခါ ဟဲကျစ်ယန်သည် ရုတ်တရက် တစ်စုံတစ်ရာကို သဘောပေါက်သွားသည်။

“ယောက်ျား၊ အပြင်က လူတွေက ဒဏ္ဍာရီထဲက ဆေးလူသားတွေ ဖြစ်မယ် ထင်တယ်။”

“ဆေးလူသားတွေ ဟုတ်လား” မော့ကျိုးယွီလည်း ဤအသုံးအနှုန်းကို ကြားဖူးသော်ငြား ကြားဖူးရုံသာဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် သူ၏ မှတ်ဉာဏ်အရ ဆေးလူသား ဖန်တီးနည်း လျှို့ဝှက်နည်းပညာသည် ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

သို့ဖြစ်ရာ ဆေးလူသားများ ပြန်လည်ပေါ်ပေါက်လာရသည့် အကြောင်းရင်းကား အဘယ်နည်း။

ဤအရာအားလုံးကို အတည်ပြုရန်နှင့် ဟဲကျစ်ယန်သည် မည်သည့်သဲလွန်စမျှ ချန်မထားရစ်လိုသဖြင့် သူမသည် နေရာလပ်နယ်မြေထဲမှ ချက်ချင်းထွက်လာပြီး ထိုလူများအားလုံးကို အတွင်းသို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူတို့တွင် အသိစိတ် မရှိသဖြင့် နေရာလပ်နယ်မြေအား ဖော်ထုတ်ခံရမည်ကို စိုးရိမ်ရန် မလိုအပ်ပေ။

***