← Chapters

တောင်ပိုင်းနယ်စပ်မှာ မင်းကို မျိုးရိုးအမည်မတူတဲ့ မင်းသားဘွဲ့ ခန့်အပ်ပေးမယ်

Vol. 26 Ch. 282

တောင်ပိုင်းနယ်စပ်မှာ မင်းကို မျိုးရိုးအမည်မတူတဲ့ မင်းသားဘွဲ့ ခန့်အပ်ပေးမယ်

Vol. 26 Ch. 282

သူတို့ အသည်းအသန် ရှာဖွေနေခဲ့သော သခင်စစ်မုန့်သည် အမှန်တကယ်ပင် ထိုနေရာ၌ ရှိနေခဲ့သည်။

သို့သော် သူတို့သည် တစ်လှမ်းနောက်ကျသွားပြီး တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ကို ထွက်ပြေးစေရန် ကူညီပေးသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။

ဤခံစားချက်သည် မကောင်းလှချေ။ သူတို့သည် သခင်စစ်မုန့်နှင့် တိုက်ရိုက်ထိတွေ့ဆက်ဆံခြင်း မရှိခဲ့သော်လည်း သူပြသခဲ့သော လက္ခဏာများအားလုံးက ဤလူသည် အလွန်လိမ္မာပါးနပ်သူဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြခဲ့သည်။

သခင်စစ်မုန့် ဤသို့ ထွက်ပြေးသွားသည်အား မော့ကျိုးယွီသည် အလွန်စိတ်ဆိုးဒေါသထွက်စေခဲ့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လမ်းမပေါ်တွင် သူတို့အား အဆိပ်မှုန့်ဖြူးခဲ့သူသည် သခင်စစ်မုန့် ဖြစ်မည်ဟု သူ သံသယရှိခဲ့မိသည်။

ထိုသူသည် သခင်စစ်မုန့် ဟုတ်သည် ဖြစ်စေ၊ မဟုတ်သည် ဖြစ်စေ၊ မော့ကျိုးယွီသည် ယခုအချိန်တွင် ဤအရာများအတွက် စိတ်ဆိုးနေရန် အချိန်မဟုတ်ကြောင်း စိတ်ထဲတွင် ရှင်းလင်းစွာ သိထားသည်။

လမ်းမပေါ်တွင် သူတို့တွေ့ခဲ့သော အဖြူရောင်ဝတ်ထားသူသည် သခင်စစ်မုန့် ဟုတ် မဟုတ်ကို ထပ်မံ အတည်ပြုရန် လိုအပ်သည်။

"သူ မနေ့က အဖြူရောင်အဝတ်နဲ့ ဦးထုပ်ဆောင်းထားသလား။"

ရှင်းကျန်းတောင်ပိုင်း ဧကရာဇ်: "ဟုတ်တယ်။"

ယခုအခါ ထိုသူသည် သခင်စစ်မုန့် ဖြစ်ကြောင်း လုံးဝ အတည်ပြုနိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤလူသည် အလွန် လိမ္မာပါးနပ်ပြီး အခွင့်အရေးရှိခဲ့သည့် နှစ်ကြိမ်လုံး ထွက်ပြေးသွားခဲ့သည်မှာ ဝမ်းနည်းစရာပင်။

သူသည် ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ပုန်းအောင်းနေသည်ဖြစ်ရာ နောင်တွင် သူ့ကိုရှာဖွေရန် ပို၍ခက်ခဲလာမည်ဖြစ်သည်။

မော့ကျိုးယွီသည် တွန့်ဆုတ်နေပြီး နောက်မေးခွန်းကို ဆက်မမေးသောကြောင့် ဟဲကျစ်ယန်သည် အိပ်မွေ့ချထားသည့်အချိန်ကို တန်ဖိုးထားလိုခဲ့သည်။

အစောပိုင်းတွင် ရှင်းကျန်းတောင်ပိုင်း ဧကရာဇ်ကို အိပ်မွေ့ချစဉ်က သူမသည် မကြာသေးမီ ရက်အနည်းငယ်အတွင်း အနားမယူခဲ့ရသည့်အတွက်လားမသိ၊ အိပ်မွေ့ချစဉ်တွင် မူးဝေသလို ခံစားရပြီး ဤအိပ်မွေ့ချခြင်းသည် သိပ်ကြာရှည်မခံနိုင်မည်ကို စိုးရိမ်ခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် သူတို့ မေးမြန်းရန် လိုအပ်သည့်အရာများကို အမြန်စစ်ဆေးရန် အကောင်းဆုံး ဖြစ်သည်။

"မော့မိသားစု သားအဖတွေရဲ့ သတင်းကို မင်းသိလား။"

ရှင်းကျန်းတောင်ပိုင်း ဧကရာဇ်: "မော့ချင်းက သေသွားပြီ မဟုတ်ဘူးလား။ သူ့ဦးခေါင်းကို ငါ့က မြို့ရိုးမှာ ချိတ်ဆွဲပြသနေတုန်းပဲ။

ငါသိတာက မော့မိသားစုရဲ့ ဆဋ္ဌမသားက သခင်စစ်မုန့်နဲ့ တစ်နေ့လုံး အတူရှိနေပြီး၊ သတ္တမသားက မင်းသားစံအိမ်မှာ ထိန်းသိမ်းခံထားရတယ်။ ကျန်တဲ့သူတွေကတော့ သူ့အဆိပ်ကြောင့် သေဆုံးသွားကြပြီ။"

ဤစကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ဟဲကျစ်ယန်သည် မော့ကျိုးယွီအား ကြည့်ပြီး တိုးညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်၊ "အိပ်မွေ့ချခံထားရသူက လိမ်ညာပြောဆိုနိုင်စွမ်း မရှိဘူး။ သူ တကယ် မသိတာပဲ။"

မော့ကျိုးယွီသည်လည်း ဤအချက်ကို နားလည်သဘောပေါက်သည်။

ရှင်းကျန်းတောင်ပိုင်း ဧကရာဇ်ထံမှ အသုံးဝင်သော သတင်းအချက်အလက်များ မရရှိခဲ့သဖြင့် သူတို့ သိသိသာသာ စိတ်ပျက်သွားခဲ့မိသည်။

သို့သော် အခွင့်အရေးရှိစဉ်တွင် ပိုမိုအသုံးဝင်သော အရာများကို အမြန်မေးမြန်းရန် သူ စီစဉ်ထားသည်။

"သခင်စစ်မုန့်က မင်းရဲ့ စာကြည့်ခန်းထဲက လျှို့ဝှက်အခန်းထဲမှာ ဘာကြောင့် ပုန်းနေတာလဲ။"

ရှင်းကျန်းတောင်ပိုင်း ဧကရာဇ်: "သူက ငါ့ဧကရီရဲ့ ဆရာသခင်ပဲ။ ဧကရီက သူ့ဒဏ်ရာ ပြန်သက်သာလာပြီးနောက် တောင်ပိုင်းနယ်စပ်ကို အမှုထမ်းနိုင်မှာဖြစ်ပြီး၊ ငါ့ကို ကြီးမားတဲ့ အံ့အားသင့်မှုတစ်ခုတောင် ပေးနိုင်မယ်လို့ ပြောခဲ့တယ်။

သူ့စွမ်းရည်တွေကို ငါသိထားပြီး နောင်မှာ သူက ငါ့အတွက် အထောက်အကူဖြစ်နိုင်မယ်လို့ ထင်ခဲ့တဲ့အတွက် သူ့ကို အဲဒီနေရာမှာ ထားခဲ့တာ။"

ဤအချက်ကို စစ်ဆေးမေးမြန်းစဉ်တွင် ယွင်လီက လုံးဝ ထုတ်ဖော်ပြောဆိုရန် ငြင်းဆန်ခဲ့သော ဆရာသည် သခင်စစ်မုန့် ဖြစ်ကြောင်း သံသယဖြစ်စရာမလိုပေ။

မော့ကျိုးယွီသည် ဤသတင်းအချက်အလက်များကို စိတ်ထဲတွင် လျင်မြန်စွာ စီစဉ်ဖွဲ့စည်းရင်း ဆက်လက်မေးမြန်းသည်။

"မော့မိသားစုကို ဝင်ရောက်စီးနင်းမှုက မင်းအမိန့်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့တာလား။"

ရှင်းကျန်းတောင်ပိုင်း ဧကရာဇ်: "ငါ့ရဲ့ ဧကရီက တာ့ရွှင်းတိုင်းပြည်က မင်းသားဟန်နဲ့ အဆက်အသွယ် ရှိတယ်။ သူမက အစပိုင်းမှာ မင်းသားဟန်ဆီ လုပ်ကြံထားတဲ့ စာအတုတွေကို ပေးခဲ့ပြီး သူတို့က မော့မိသားစုဟာ ရန်သူနဲ့ ပေါင်းကာ နိုင်ငံသစ္စာဖောက်ကြောင်း သက်သေအဖြစ် အသုံးပြုခဲ့တယ်။"

ယွင်လီကို အိပ်မွေ့ချစဉ်က သူတို့သည် ဤဦးတည်ချက်ကို မစဉ်းစားခဲ့သဖြင့် ဤအကြောင်းကို မမေးခဲ့ပေ။

ယခုအခါ ကြည့်ရသည်မှာ မော့မိသားစုအား ဝင်ရောက်စီးနင်းပြီး နှင်ထုတ်ခံရခြင်းသည် ရှင်းကျန်းတောင်ပိုင်း၏ ယွင်လီ၊ မင်းသားဟန်တို့နှင့် ဆက်နွယ်မှုရှိသည်မှာ သေချာသည်။

မော့မိသားစု ခံစားခဲ့ရသော ဖိနှိပ်မှုများကို တွေးကြည့်ရင်း သူတို့ကို အစပိုင်းတွင် ရိုးရှင်းစွာ သေစေလိုက်ခြင်းသည် အမှန်တကယ်ပင် သက်သာလွန်းသည်။

ရှင်းကျန်းတောင်ပိုင်း ဧကရာဇ်သည် ဤကိစ္စတွင် တိုက်ရိုက်ပါဝင်ခြင်း မရှိခဲ့သော်လည်း မော့မိသားစု၏ ဒုက္ခသည် သူနှင့်လည်း ပတ်သက်ဆက်နွယ်နေသည်။

အကယ်၍ သူသည် မေးခွန်းများဆက်လက်မေးမြန်းရန် ကြိုးစားနေခြင်းမဟုတ်ခဲ့လျှင် မော့ကျိုးယွီသည် ယခုအခါ သူ့ကို အရေခွံခွာပြီး ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်လိုစိတ်ရှိခဲ့မည်ဖြစ်သည်။

ဟဲကျစ်ယန်သည် သူ စိတ်မသက်မသာဖြစ်နေသည်ကို သိပြီး သူ၏ လက်ကို ညင်သာစွာ ဆုပ်ကိုင်ထားပေးခဲ့သည်။

"ဒေါသမထွက်နဲ့။ သူက ကျွန်မတို့လက်ထဲမှာ ရှိနေတာ။ မေးခွန်းတွေ မေးပြီးရင် ရှင် လုပ်ချင်သလို လုပ်လို့ရတယ်။"

မော့ကျိုးယွီသည် အနည်းငယ် တည်ကြည်စွာ "အင်း" ဟု တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

သူက ဆက်လက်မေးမြန်းခဲ့သည်။ "အဲဒီ တောင်ပင်လယ် မဟူရာပုလဲက ဘယ်မှာလဲ။"

သူ ဒေါသထွက်နေသော်လည်း သူ့ဇနီးဖြစ်သူ၏ အကြောင်းကိစ္စများကို မမေ့ခဲ့ပေ။

မူလက တောင်ပိုင်းနယ်စပ် တော်ဝင်နန်းတော်ထဲသို့ ခိုးဝင်ခဲ့ရသည့် ရည်ရွယ်ချက်မှာ

ဤအကြောင်းကြောင့်ပင်ဖြစ်သည်။ ရလဒ်အနေဖြင့် သူတို့သည် မရည်ရွယ်ဘဲ ဆဋ္ဌမမြောက်အစ်ကိုကို ကယ်တင်ခဲ့ရသည်။

ရှင်းကျန်းတောင်ပိုင်း ဧကရာဇ်: "အဲဒါက ငါ့ရဲ့ သီးသန့်ဘဏ္ဍာတိုက်ထဲမှာ ရှိတယ်။"

ရှင်းကျန်းတောင်ပိုင်း ဧကရာဇ်သည် သူ၏ သီးသန့်ဘဏ္ဍာတိုက်သည် ဗလာဖြစ်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း မသိသေးချေ။

ဟဲကျစ်ယန်သည် သူမ လက်ထဲရှိ အိတ်ဆောင်နာရီကို လွှဲယမ်းနေစဉ် ရုတ်တရက် ခေါင်းမူးလာသလို ခံစားရပြီး အိပ်မွေ့ချခြင်းကို ဆက်လက်အာရုံစိုက်နိုင်ခြင်း မရှိတော့ပေ။

အိတ်ဆောင်နာရီ၏ လွှဲယမ်းမှု ကြိမ်နှုန်းသည် တဖြည်းဖြည်း မမှန်မကန်ဖြစ်လာပြီး သူမကိုယ်တိုင်ပင် အိပ်ငိုက်လာသလို ခံစားရသည်။

မော့ကျိုးယွီသည် သူမထံတွင် မူမမှန်မှုကို ဖြစ်ပေါ်သည်နှင့်တပြိုင်နက် သတိပြုမိသည်။

သူသည် အိပ်မွေ့ချခြင်းကြောင့် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုဖြစ်သည်ဟု ထင်ကာ သူမလက်ထဲမှ အိတ်ဆောင်နာရီကို အမြန်ဆွဲယူလိုက်သည်။

"ယန်ယန်၊ ဘယ်နေရာက မသက်မသာဖြစ်နေတာလဲ။"

"ဒီရက်ပိုင်းအတွင်း ကျွန်မ အနားမယူခဲ့ရလို့ဖြစ်မယ်၊ နည်းနည်း မူးဝေနေရုံပဲ၊ ဘာမှ မဖြစ်ပါဘူး။"

သူတို့နှစ်ဦး စကားပြောနေစဉ်မှာပင် ရှင်းကျန်းတောင်ပိုင်း ဧကရာဇ်သည် တဖြည်းဖြည်း နိုးထလာသည်။

မူလက အမူအရာ ကင်းမဲ့နေခဲ့သော မျက်နှာသည် ချက်ချင်း ထိတ်လန့်မှုအမူအရာကို ပြောင်းသွားသည်။

သူသည် အစောပိုင်းတွင် ဘာဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်ကို မသိခဲ့ပေ။ ထူးဆန်းသောအရာတစ်ခု သူ့ရှေ့တွင် ပေါ်လာခဲ့ပြီးနောက် အိပ်ငိုက်လာသလို ခံစားရသည်ကိုသာ မှတ်မိသည်။

"မော့… မော့ကျိုးယွီ၊ မင်းငါ့ကို အသက်ရှင်ခွင့်ပေးရင် တောင်ပိုင်းနယ်စပ်မှာ မင်းကို မျိုးရိုးအမည်မတူတဲ့ မင်းသားဘွဲ့ ခန့်အပ်ပေးမယ်၊ မျိုးဆက်တွေ အစဉ်အဆက် စံစားနိုင်မယ့် စည်းစိမ်ဥစ္စာတွေနဲ့ ဘုန်းအသရေတွေကို ခံစားခွင့်ပေးမယ်။"

ဤသို့ပြောရင်း ရှင်းကျန်းတောင်ပိုင်း ဧကရာဇ်သည် မော့ကျိုးယွီ၏ အမူအရာကို အနီးကပ် စေ့စပ်စွာ ကြည့်ရှုနေသည်။

သူ၏ ကြီးမားသော သွေးဆောင်မှုကို တစ်ဖက်လူက လုံးဝ တုံ့ပြန်မှု မပြသသည်ကို မြင်သောအခါ သူသည် ချက်ချင်း စိုးရိမ်ထိတ်လန့်လာသည်။

"ပြီးတော့ ငါ့ရဲ့ အချစ်ဆုံးသမီးကို မင်းနဲ့ လက်ထပ်ပေးမယ်၊ ဒါဆို ငါကတိဖျက်မှာကိုလည်း မင်း စိတ်ပူစရာ မလိုတော့ဘူး။"

ဤသို့ပြောခြင်းဖြင့် မော့ကျိုးယွီအတွက် ကြီးမားသော သွေးဆောင်မှုဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူထင်ခဲ့သည်။

မမျှော်လင့်ဘဲ သူ့ကို အကြမ်းပတမ်း ရိုက်နှက်မှုတစ်ခုက ကြိုဆိုလိုက်သည်...

ဤလှုပ်ရှားမှုသည် ရှင်းကျန်းတောင်ပိုင်း ဧကရာဇ်အား အနည်းငယ် အဆင်မပြေဖြစ်စေခဲ့သည်။

တောင်ပိုင်းနယ်စပ်ဧကရာဇ်သည် ဗီဇအလျောက် သူ၏ တွန့်လိမ်နေသော မျက်နှာကို ကာကွယ်ရန် တံတောင်များကို အသုံးပြုခဲ့သည်။

"မော့ကျိုးယွီ... မင်း ဘာလိုချင်လဲ ဘာမဆို တောင်းဆိုလို့ရတယ်၊ ငါလုပ်နိုင်တာဆို ငါသဘောတူမယ်။"

မော့ကျိုးယွီသည် သူ့ကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ဘဲ ဒေါသထွက်မှုကို ဆက်လက် ထုတ်ဖော်နေသည်။

သေချာပေါက် ဒေါသထွက်ရန် အကောင်းဆုံး နည်းလမ်းမှာ သူ့ရှေ့ရှိလူကို သူ့မိခင်ပင် မမှတ်မိနိုင်လောက်အောင် ရိုက်နှက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ရှင်းကျန်းတောင်ပိုင်း ဧကရာဇ်သည် ယခင်က ကိုယ်ခံပညာကို လေ့ကျင့်ခဲ့ဖူးသော်လည်း ဧကရာဇ်ဖြစ်လာပြီးနောက် သူသည် တာ့ရွှင်းကို သိမ်းပိုက်ရန် တစ်နေ့လုံး တွေးတောနေခဲ့သဖြင့် သူ၏ ကိုယ်ခံပညာစွမ်းရည်များသည် အနည်းနှင့်အများ ပျက်စီးယိုယွင်းသွားခဲ့သည်။

ယခုအခါ သူသည် ရိုက်နှက်ခံရရုံသာ တတ်နိုင်သည်။

မော့ကျိုးယွီသည် ရိုက်နှက်လေလေ ပိုမိုအားပြည့်လာလေလေပင်။

ရှင်းကျန်းတောင်ပိုင်း ဧကရာဇ်သည် သူ၏ ဦးခေါင်းကို ကာကွယ်နိုင်ခြင်း မရှိတော့ပေ။ သူ၏ သွားများထဲမှ အချို့သည် ကျွတ်ထွက်သွားသည်။

တောင်ပိုင်းနယ်စပ်ဧကရာဇ်သည် သွေးတစ်ပွက်နှင့်အတူ သွားများစွာကို ထွေးထုတ်လိုက်သည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် ဟဲကျစ်ယန်သည် ရုတ်တရက် ဗိုက်ထဲတွင် လှုပ်ရှားသလို ခံစားရသည်။

သူမသည် ခင်ပွန်းဖြစ်သူက လူဆိုးကို ကိုင်တွယ်နေသည်ကို ဆက်လက်ကြည့်ရှုရန် ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ အလျင်အမြန်လှည့်ကာ ဆေးခန်းအတွင်းရှိ အိမ်သာသို့ ပြေးသွားသည်။

မော့ကျိုးယွီသည် တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ရိုက်နှက်နေသော်လည်း သူ့ဇနီးဖြစ်သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများကို အမြဲတမ်း အာရုံစိုက်ထားသည်။

သူ၏ ဇနီးသည် နှာခေါင်းကို အုပ်ကာ ဆေးခန်းဆီသို့ ပြေးသွားသည်ကို မြင်သောအခါ သူမထံတွင် ဘာဖြစ်ပျက်နေသည်ကို မသိခဲ့ပေ။

သူသည် ရှင်းကျန်းတောင်ပိုင်း ဧကရာဇ်၏ လည်ပင်းနောက်ကို ရိုက်ချကာ သတိမေ့စေပြီး သူမနောက်သို့ လိုက်သွားသည်။

"ယန်ယန်၊ မင်း ဘာဖြစ်နေတာလဲ။"

ဟဲကျစ်ယန်သည် သူ့ကို လုံးဝ ဖြေကြားနိုင်ခြင်း မရှိပေ။

သူမသည် အိမ်သာထဲသို့ အမြန်ပြေးဝင်ကာ အိမ်သာအိုးရှေ့တွင် ထိုင်ချလျက် အန်ချလိုက်သည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် မော့ကျိုးယွီသည် ထိတ်လန့်သွားသည်။

သူ၏ အထင်တွင် သူ့ဇနီးသည် အနည်းငယ် နုနယ်သည်ဟု ထင်ရသော်လည်း သူမသည် ကျန်းမာရေး ကောင်းမွန်သူ ဖြစ်သည်။

ယနေ့ ဤသို့ ဖြစ်နေရခြင်းသည် မကြာသေးမီ ရက်အနည်းငယ်အတွင်း အနားမယူခဲ့ရခြင်းကြောင့် ဖြစ်ရပေမည်။

သူ့ဇနီးသည်က သူ့ကို ကူညီရန် အလွန်ကြိုးစားခဲ့ရသည်ဟု တွေးမိရင်း မော့ကျိုးယွီသည် စိတ်ထဲတွင် အပြစ်ရှိသလို အနည်းငယ် ခံစားလိုက်ရသည်။

...

All Chapters