ယန်ယန်၊ မင်း ကိုယ်ဝန်ရှိနေတာလား

ရှင်းကျန်းတောင်ပိုင်းတွင် သဲလွန်စများ ရှာဖွေရန်မှာ မော့မိသားစု၏ အမျိုးသားများ တာဝန်ဖြစ်သင့်သော်လည်း သူသည် အလွန် အရည်အချင်း မပြည့်မီသောကြောင့် သူ၏ နူးညံ့သိမ်မွေ့သော ဇနီးဖြစ်သူကိုသာ ဤခရီးတွင် ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ရသည်။

မော့ကျိုးယွီသည် တွေးလေလေ ပိုမိုအပြစ်ရှိသလို ခံစားရလေလေ ခံစားရ၏။ သူသည် ရှေ့သို့ လှမ်းကာ ဟဲကျစ်ယန်၏ ကျောပြင်ကို ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်ပေးလိုက်သည်။

"ယန်ယန်၊ ဒီရှင်းကျန်းတောင်ပိုင်း ခရီးက မင်းကို တကယ်ပင်ပန်းစေခဲ့တယ်။ မနက်မိုးလင်းတာနဲ့ ဒီကနေ ထွက်ခွာဖို့ ကိုယ်တို့ စီစဉ်ကြမယ်။"

ဟဲကျစ်ယန်သည် ယခုအခါ အလွန်မသက်မသာဖြစ်နေပြီး သူ၏စကားများကို ဖြေကြားရန် နည်းလမ်း မရှိခဲ့ပေ။

ဟဲကျစ်ယန်သည် အစာအိမ်ထဲမှ အက်ဆစ် အမြောက်အမြား အန်ထုတ်ပြီးနောက် အနည်းငယ် သက်သာလာသလို ခံစားရပြီး ဖြည်းညင်းစွာ ထရပ်လိုက်သည်။

မော့ကျိုးယွီသည် သူမကို အမြန်ထူပေးပြီး သေသေချာချာ ရေသန့်တစ်ခွက်ကို ပေးလိုက်သည်။

"ယန်ယန်၊ မနက်မိုးလင်းတာနဲ့ ငါမင်းကို မြို့ထဲက သမားတော်ဆီ ခေါ်သွားမယ်။"

မော့ကျိုးယွီသည် သမားတော်များဟာ မိမိကိုယ်ကိုယ်တော့ မကုသနိုင် ဟူသည့် စကားကို သိရှိထားသည်။

ဟဲကျစ်ယန်လည်း ဤအတူတူပင် တွေးထင်နေမည်ဟု ယူဆသည်။

ဟဲကျစ်ယန်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "ကျွန်မ အဆင်ပြေတယ်၊ ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် စစ်ဆေးကြည့်လို့ရတယ်။"

သူမ စကားပြောပြီးတာနဲ့ မော့ကျိုးယွီက သူမကို ထမင်းစားခန်းထဲရှိ ကုလားထိုင်တစ်လုံးပေါ်သို့ ထိုင်နိုင်စေရန် ကူညီပေးခဲ့သည်။

ထို့နောက် ဟဲကျစ်ယန်သည် သူမ၏ လက်ကောက်ဝတ်ပေါ်တွင် လက်ချောင်းများကို တင်ကာ သွေးခုန်နှုန်းကို စစ်ဆေးလိုက်သည်။ ဤစစ်ဆေးမှုသည် မမျှော်လင့်ထားသည့် အရာ ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ဟဲကျစ်ယန်သည် သူမကိုယ်တိုင်ပင် အံ့အားသင့်သွားသည်။

သူမသည် ရှင်းကျန်းတောင်ပိုင်း၏ စိမ်းသက်ပြီး ရင်းနှီးမှုမရှိသော ပတ်ဝန်းကျင်ကြောင့် အစာအိမ်ရောဂါဖြစ်သည်ဟု ထင်ခဲ့သည်။

မမျှော်လင့်ဘဲ သူမမှာ ကိုယ်ဝန်ရှိနေခဲ့သည်။

ထို့အပြင် သွေးခုန်နှုန်းနှင့် အချိန်အရ ခန့်မှန်းကြည့်လျှင် နှစ်လနီးပါးပင် ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် ဟဲကျစ်ယန်သည် ရယ်ရမည်လား၊ ငိုရမည်လား မသိချေ။

မော့မိသားစုသည် နောက်မျိုးဆက်ကို မျှော်လင့်နေခဲ့သော်လည်း ဤကလေးသည် ဤအချိန်ကို ရွေးချယ်၍ ရောက်လာခဲ့သည်။

သူတို့သည် ယခုအခါ ရှင်းကျန်းတောင်ပိုင်းတွင်ရှိနေပြီး မကြာမီ အခွင့်အရေး ရသည်နှင့် ထွက်ခွာရန် စီစဉ်ထားသည်။

ဆဋ္ဌမမြောက်အစ်ကို၊ သတ္တမမြောက်အစ်ကိုနှင့် စတုတ္ထမင်းသမီး၏ အစေခံနှစ်ဦးကို ခေါ်ဆောင်လာရန် မလွယ်ကူခဲ့ပေ။

ယခုအခါ သူမမှာလည်း ကိုယ်ဝန်ရှိနေသည်။ ဇူလိုင်လကိစ္စလည်း ရှိသေးသည်။

မော့မိသားစု၏ အမျိုးသားများကို ဖိနှိပ်သူမှာ သခင်စစ်မုန့်ဖြစ်ကြောင်း ယခုအခါ အတည်ပြုနိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ သူသည် ဇူလိုင်လတွင် အနောက်နယ်စပ်သို့ သွားရမည်ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ ယောက္ခထီး၊ အကြီးဆုံးအစ်ကိုနှင့် ဒုတိယမြောက်အစ်ကိုတို့ကို ကယ်တင်ရန် တစ်ခုတည်းသော အခွင့်အရေး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

သခင်စစ်မုန့်သည် ကူပိုးကောင် မွေးမြူတဲ့ ကျွမ်းကျင်ဆရာသခင်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

သူ့လက်ထဲမှ လူများကို ကယ်တင်လိုပါက ကူပိုးကောင်အား ခွဲစိတ်ဖယ်ရှားရန် သူမ၏ ကိုယ်ပိုင် ခွဲစိတ်ကျွမ်းကျင်မှု မရှိမဖြစ် လိုအပ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် သူမ ကလေးမွေးဖွားပြီးတာ ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်လောက်သည်။ ထိုလူများကို ကယ်တင်ဖို့ မော့ကျိုးယွီကို ဘယ်လိုကူညီနိုင်ပါ့မလဲ။

ဟဲကျစ်ယန်သည် တွေးလေလေ ခေါင်းကိုက်လေလေ ဖြစ်လာ၏။

တစ်ခဏမျှ သူမသည် မော့ကျိုးယွီကို ဤသတင်းကို ပြောပြရန် မေ့လျော့သွားခဲ့သည်။

သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မျက်မှောင်ကြုတ်နေသည့် အမူအရာကို မြင်သောအခါ မော့ကျိုးယွီသည် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် ဆိုးရွားသည့်အရာတစ်ခုခု ဖြစ်ပျက်နေသည်ဟု ထင်ခဲ့သည်။

သူသည် ရှေ့သို့လှမ်းကာ ဇနီးဖြစ်သူ၏ လက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး သူ့အသံတွင် မဖုံးဖိနိုင်သော စိုးရိမ်မှုများ ထင်ရှားစွာ ပေါ်လွင်နေသည်။

"ယန်ယန်၊ မင်း ဘာဖြစ်နေတာလဲ၊ အခုပဲ အပြင်ထွက်ပြီး ကိုယ် မင်းကို သမားတော်ဆီ ခေါ်သွားပေးမယ်။"

သူ၏ ပြောင်းလဲသွားသော အမူအရာကို မြင်သောအခါ ဟဲကျစ်ယန်သည် အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်မ ကိုယ်ဝန်ရှိနေတာ ဖြစ်လောက်တယ်။"

"ဘာပြောလိုက်တာလဲ။ ယန်ယန်၊ မင်း ကိုယ်ဝန်ရှိနေတာလား။"

မော့ကျိုးယွီ၏ မျက်လုံးထဲရှိ စိုးရိမ်မှုများသည် ချက်ချင်း အလင်းတန်းတစ်ခုဖြင့် အစားထိုးသွားသည်။ သူသည် မည်မျှပျော်ရွှင်နေသည်ကို မိုးကောင်းကင်သာ သိပေလိမ့်မည်။

ယန်ယန်နှင့် ရင်းနှီးပြီးနောက် မော့ကျိုးယွီသည် သူတို့ ချစ်ခြင်းမေတ္တာ၏ အသီးအပွင့်ကို မကြာမီ ရရှိရန် မျှော်လင့်ခဲ့သည်။

ယခု ယန်ယန်က သူမ၏ ဗိုက်ထဲတွင် သူတို့၏ ကလေးလေးရှိနေပြီဟု ပြောပြလာခဲ့သဖြင့် မော့ကျိုးယွီသည် ဝမ်းသာအားရဖြစ်သွားကာ နေရာ၌ ကြက်သေသေပြီး ရပ်တန့်နေခဲ့သည်။

မော့ကျိုးယွီထံမှ တုံ့ပြန်မှု မရှိသည်ကို မြင်သောအခါ ဟဲကျစ်ယန်သည် သူလည်း သူမကဲ့သို့ပင် ဤသေးငယ်သောအသက်သည် မသင့်လျော်သောအချိန်တွင် ရောက်ရှိလာသည်ဟု ခံစားရသည်ဟု ထင်ခဲ့သည်။

"ကျွန်မလည်း သူက ဒီအချိန်မှာ ရွေးလာမယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူ့ကို ကာကွယ်ဖို့ အကောင်းဆုံး ကြိုးစားမယ်။"

သူ့ဇနီးဖြစ်သူက ဤသို့ပြောလိုက်သည်ကို ကြားသောအခါ မော့ကျိုးယွီသည် သတိပြန်ဝင်လာသည်။

"ယန်ယန်၊ ဒါက ကိုယ်တို့ရဲ့ ကလေး။ သူ့ကို ကာကွယ်ဖို့က ကိုယ့်တာဝန်ပဲ။ စိတ်မပူပါနဲ့၊ ဒီနေ့ပဲ ရှင်းကျန်းတောင်ပိုင်းကနေ ထွက်ခွာပြီး အိမ်ပြန်ဖို့ နည်းလမ်း ရှာမယ်။ မင်းက ကိုယ်ဝန်ကို ကောင်းကောင်း ပြုစုပျိုးထောင်ဖို့ပဲ အာရုံစိုက်ထားလိုက်။"

ဟဲကျစ်ယန်သည် မော့ကျိုးယွီက ဤစကားများပြောနေစဉ် အနည်းငယ် တောင့်တင်းနေသည်ကို သတိပြုမိသည်။ သူသည် အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားနေပုံရသည်။

သူမကဲ့သို့ပင် မိဘတစ်ဦးဖြစ်ရန် မပြင်ဆင်ရသေးပုံရသည်။

"ကလေးရောက်လာတာ ရုတ်တရက်နိုင်တယ်၊ ဒါပေမယ့် စိတ်မပူပါနဲ့။ ကျွန်မ သေချာပေါက် အဖေ၊ အကြီးဆုံးအစ်ကိုနဲ့ ဒုတိယအစ်ကိုတို့ကို ဘေးကင်းစွာ ပြန်ခေါ်လာနိုင်ဖို့ ကူညီပေးမယ်။"

သူ့ဇနီးဖြစ်သူက ဤသို့ပြောလိုက်သည်ကို ကြားသောအခါ မော့ကျိုးယွီသည် သူမ တစ်ခုခုကို နားလည်မှု လွဲမှားနေပြီဟု ခံစားရသည်။

"မဟုတ်ဘူး၊ မဟုတ်ဘူး၊ အခု မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က ဦးစားပေးပဲ။ အဖေနဲ့ အစ်ကိုတွေကို ကယ်တင်ရမယ့်ကိစ္စကို ကိုယ်နဲ့ တခြားအစ်ကိုတွေ ကိုင်တွယ်လိုက်မယ်။ မင်းက ရှီလင်ကျေးရွာကို ပြန်ရောက်တဲ့အခါ ကိုယ်ဝန်ကို အာရုံစိုက်ပြီး ပြုစုပျိုးထောင်ဖို့ပဲ လုပ်ပါ။"

သူ့ဖခင်နှင့် အစ်ကိုများသည် အရေးကြီးသလို သူနှင့် ယန်ယန်၏ ကလေးသည်လည်း အရေးကြီးသည်။ ဤသို့သော ကိစ္စမျိုးသည် မူလက အမျိုးသားများက ထမ်းဆောင်ရမည့် အရာ ဖြစ်သည်။

ယခု ကိုယ်ဝန်ဆောင်နေသော ဇနီးဖြစ်သူကို ပါဝင်ပတ်သက်စေခြင်းသည် မော့ကျိုးယွီအား အလွန်စိတ်မကောင်းဖြစ်စေသည်။

နောင်တွင် သူ၏ ကိုယ်ဝန်ဆောင်ဇနီးကို နောက်ထပ် အန္တရာယ်တောထဲ ဝင်ခိုင်းမည် မဟုတ်ပေ။

မော့ကျိုးယွီ၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများသည် သိသာထင်ရှားသည်။

ဟဲကျစ်ယန်သည် သူ့ကို အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားမနေစေလိုဘဲ အားပေးစကားဆိုသည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့၊ ကျွန်မက အဲဒီလောက် အရမ်းနုနယ်နေတဲ့သူ မဟုတ်ဘူး။"

"မဟုတ်ဘူး၊ မင်းက ကိုယ့်နောက်လိုက်ရင်း အများကြီး ခံစားခဲ့ရပြီးပြီ။ အခု မင်းက ကိုယ်တို့ကလေးကို ကိုယ်ဝန်လွယ်ထားရတာဆိုတော့ ကိုယ် မင်းကို ခင်ပွန်းတစ်ယောက်အနေနဲ့ ကောင်းကောင်း ကာကွယ်ပေးရမယ်။"

ဟဲကျစ်ယန်သည် သူမ၏ ယခင်ဘဝတွင် စစ်တပ်ထဲတွင် နေခဲ့ရသည့်အတွက် သာမန်မိန်းမပျိုလေးများ၏ အကျင့်စရိုက်မျိုး မရှိခဲ့ကြောင်း သူမကိုယ်သူမ သိထားသည်။

ယခု သူမကို ချစ်ခင်မြတ်နိုးသည့် ခင်ပွန်းသည်တစ်ဦး ရရှိထားပြီ ဖြစ်သဖြင့် အနည်းငယ် ပို၍ နူးညံ့သိမ်မွေ့သည့် ပုံစံမျိုး ပြသသင့်ဟု ခံစားရသည်။

လူတွေ အမြဲပြောကြသည်မှာ အလွန် သန်မာသော အမျိုးသမီးများသည် ကောင်းချီး မရရှိဟု ဆိုကြသည်။

"ကောင်းပြီ၊ ရှင့်ပြောစကားကို နားထောင်မယ်။"

မော့ကျိုးယွီသည် စိတ်ထဲတွင် နွေးထွေးမှုတစ်ခုကို ခံစားရသည်။

မော့ကျိုးယွီသည် သူ၏ နူးညံ့သိမ်မွေ့သော ဇနီးဖြစ်သူကို ရင်ခွင်ထဲသို့ ဖက်လျက် သူမ၏ ကျောပြင်ကို ညင်သာစွာ ပုတ်ပေးလိုက်သည်။

"ဒီနေ့ပဲ အနောက်မြောက်ဘက်ကို ပြန်ထွက်ဖို့ ကြိုးစားကြည့်မယ်။"

"ကောင်းပြီ။" ဟဲကျစ်ယန်သည် အသံတစ်ခုဖြင့် သဘောတူပြီး ထရပ်ကာ ဆဋ္ဌမမြောက်အစ်ကို၏ အခြေအနေကို စစ်ဆေးရန် ခွဲစိတ်ခန်းသို့ ဝင်သွားလိုက်သည်။

"ဆဋ္ဌမအစ်ကိုက မကြာခင် နိုးလာတော့မယ်။ ရှင်းကျန်းတောင်ပိုင်း ဧကရာဇ်ကို ကိုင်တွယ်ပြီးရင် ကျွန်မတို့ ထွက်သွားမယ်။"

မူလက မော့ကျိုးယွီသည် ရှင်းကျန်းတောင်ပိုင်း ဧကရာဇ်ကို ပြင်းထန်စွာ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ရန် စီစဉ်ထားခဲ့သည်။

မော့မိသားစုအပေါ် သူပြုခဲ့သော မတရားမှုများအတွက် စိတ်ထဲရှိ မကျေနပ်မှုများသည် သူ့ကို အရေခွံခွာသတ်လျှင်တောင် ရှင်းလင်းနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

ယခုအခါ အကြောင်းရင်းတစ်ခုမှာ သူသည် ဤနေရာမှ အမြန်ထွက်ခွာရန် အလျင်စလိုဖြစ်နေပြီး သူ့ကို ညှဉ်းပန်းရန် အချိန်များစွာ မရှိခြင်း ဖြစ်သည်။

နောက်အကြောင်းရင်းတစ်ခုမှာ သူ့ဇနီးသည် သူ၏ ကလေးကို ကိုယ်ဝန်ဆောင်ထားသဖြင့် သူ၏ ကလေးအတွက် ကောင်းချီးများ ပိုမို စုဆောင်းလိုပြီး သွေးထွက်သံယို နည်းလမ်းများကို အသုံးမပြုရန် စီစဉ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် မော့ကျိုးယွီသည် ရှင်းကျန်းတောင်ပိုင်း ဧကရာဇ်ရှေ့သို့ သွားကာ သူ့လည်ပင်းကို ပြင်းထန်စွာ လှည့်ချိုးလိုက်ရင်း သူ၏ ထိတ်လန့်တကြား ဖြစ်နေသော အကြည့်များကို ကြည့်နေလိုက်သည်။

ရှင်းကျန်းတောင်ပိုင်း ဧကရာဇ်ကို ညှဉ်းပန်းခြင်း မပြုခဲ့သော်လည်း သူ့ကို ဤသို့ ရိုးရှင်းစွာ လွှတ်ပေးရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိခဲ့ပေ။

ထိုစဉ်က မြို့တံခါးဝတွင် ချိတ်ဆွဲထားခဲ့သော ဦးခေါင်းများသည် မော့မိသားစု အမျိုးသားများ၏ ဦးခေါင်းများ မဟုတ်ခဲ့သော်လည်း ရှင်းကျန်းတောင်ပိုင်း ဧကရာဇ်သည် ၎င်းကို မသိခဲ့ပေ။

သူသည် မော့မိသားစု အမျိုးသားများ၏ ဦးခေါင်းများကို မြို့တံခါးဝတွင် ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ချိတ်ဆွဲပြီး ပြည်သူများအား ပြသခဲ့သည်။

ဤအရှက်တရားကို လက်စားချေရမည်ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် သူတို့နှစ်ဦး နယ်မြေမှ ထွက်ခွာသည့်အခါ မော့ကျိုးယွီသည် ရှင်းကျန်းတောင်ပိုင်း ဧကရာဇ်၏ အလောင်းကို အတူ မယူဆောင်သွားခဲ့ပေ။

သူသည် ဟဲကျစ်ယန်အား ဂရုတစိုက် ခြံစည်းရိုးကို ကျော်တက်ရန် ကူညီပေးပြီး ဆဋ္ဌမမြောက်အစ်ကိုကို ပင်မဝင်ပေါက်မှတဆင့် ခေါ်ဆောင်လာရန် ပြင်ဆင်သည်။

သူသည် ဆဋ္ဌမမြောက်အစ်ကို၏ အသွင်အပြင်ကို ပြီးပြည့်စုံစွာ အကြောင်းပြချက် ပေးနိုင်လိမ့်မည်ဖြစ်သည်။

မမျှော်လင့်ဘဲ သူတို့သည် နယ်မြေထဲမှ ထွက်လာသည်နှင့်တပြိုင်နက် စွင်းကျစ်သည် အရာရှိ သုံးဦးကို ခေါ်ဆောင်လာပြီး တစ်စုံတစ်ခုကို လက်ဟန်ခြေဟန်ဖြင့် ညွှန်ပြနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

အရာရှိများသည် လန်အာနှင့် ယွီအာ၏ ပုံများကို ကိုင်ထားရင်း စွင်းကျစ်က သူတို့၏ တည်နေရာကို ညွှန်ပြနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"ဒါက ဆိုးတာပဲ၊ စွင်းကျစ်က အရာရှိတွေကို ဒီကို ခေါ်လာတယ်။"

ဟဲကျစ်ယန်က ထိုသို့ ပြောနေစဉ်မှာပင် သူမ၏ နေရာလပ်နယ်မြေထဲမှ လက်ပစ်မြှားများကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

မော့ကျိုးယွီလည်း လက်ပစ်မြှားကို လွှဲယူလိုက်သည်။ သူတို့နှစ်ဦးသည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း စစ်သားများကို ပစ်ခတ်လိုက်သည်။

စစ်သားသုံးဦးစလုံး သေဆုံးကာ မြေပေါ်သို့ လဲကျသွားပြီး စွင်းကျစ် တစ်ဦးတည်းသာ မျက်လုံးနှင့် ပါးစပ်များ ဖွင့်ဟလျက် ထိတ်လန့်တကြား ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

မော့ကျိုးယွီသည် ဟဲကျစ်ယန်ကို စွင်းကျစ်ထံသို့ ဆွဲခေါ်သွားပြီး သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် ဒေါသနှင့် စိတ်ပျက်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

သူတို့သည် သူတို့ ဝယ်ယူထားသော ကျွန်သည် ဤမျှ လျင်မြန်စွာ သူတို့ကို သစ္စာဖောက်ဖို့ ကြိုးစားလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

သူတို့ကို မြင်သောအခါ စွင်းကျစ်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ဗီဇအလျောက် တုန်ယင်သွားသည်။

သူသည် ချက်ချင်း ဒူးထောက်ကာ ပါးစပ်မှ မရေမရာအသံများ ထုတ်လွှတ်ရင်း ထပ်ခါတလဲလဲ ဦးညွှတ်နေသည်။

...