သူရဲကောင်းကြီး၊ ကျွန်တော့်ကို အသက်ချမ်းသာပေးပါ

ဤဖြစ်ရပ်သည် သိသာစွာ ထူးဆန်းနေသည်။ မောကျိုးယွီသည် တောင်ပိုင်းရှင်းကျန်းသားကို စိုက်ကြည့်ပြီး မေးသည်၊ "သင်္ဘောပေါ်က လူတွေ ဘယ်မှာလဲ။"

ဤအချိန်တွင် တောင်ပိုင်းရှင်းကျန်းသားသည် အနည်းငယ် စိတ်လွတ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ သူ၏ အဆိပ်မှုန့်ကို မဖြန်းရသေးခင် တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ကို ဒဏ်ရာရစေခဲ့ပြီး၊ ချက်ချင်းဆိုသလို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ချည်နှောင်ခံလိုက်ရသည်။

ရုတ်တရက် မေးခံရသောအခါ သူသည် ခဏတာ တုံ့ပြန်မှု မရှိခဲ့ပေ။

ထိုအချိန်တွင် လူမိုက်များစွာသည် အပြင်ကနေ ပြန်ပြေးဝင်လာသည်။

သူတို့သည် ခြံဝင်းထဲသို့ ဝင်လာသည်နှင့် အရာရှိများက တားဆီးလိုက်သည်။

မောကျိုးယွီ၏ မျက်လုံးများသည်လည်း ချက်ချင်း ထိုလူမိုက်များဆီသို့ လှည့်သွားသည်။

လူမိုက်များထဲတွင် လမ်းပေါ်တွင် ဟူကုံးကို ရိုက်နှက်ခဲ့သူများလည်း ပါဝင်သည်။ မောကျိုးယွီကို မြင်သောအခါ သူတို့သည် ဗီဇအရ ထွက်ပြေးလိုကြသော်လည်း အရာရှိများက ထိန်းချုပ်ထားပြီးဖြစ်သဖြင့် နေရာတွင်သာ ရပ်နေရင်း မောကျိုးယွီကို ထိတ်လန့်စွာ စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

မောကျိုးယွီသည် ခေါင်းလှည့်ပြီး လူမိုက်များကို မေးသည်၊ "မင်းတို့ရဲ့ ခေါင်းဆောင်က ဘယ်မှာလဲ။"

လူမိုက်များသည် သူ၏ စွမ်းအားကို တွေ့ကြုံခံစားပြီးပြီဖြစ်သည်။ ယခုလည်း အရာရှိများက ထိန်းချုပ်ထားသည်။ သူတို့သည် သူတို့၏ အဆုံးသတ်ကို ရှင်းလင်းစွာ သိသည်။

ဤအချိန်တွင် ပိုမိုကောင်းမွန်စွာ ပြုမူခြင်းသည် ကွဲပြားသော အဆုံးသတ်ကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်။

"သူက ငါတို့ရဲ့ ခေါင်းဆောင်ပဲ။" လူမိုက်တစ်ဦးက ပြောရင်း သူ့အကြည့်များသည် တောင်ပိုင်းရှင်းကျန်းသားဆီသို့ လှည့်သွားသည်။

ဤစကားကို ကြားသောအခါ အရာရှိတစ်ဦးသည် ထွက်လာပြီး လူမိုက်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကန်ကျောက်လိုက်သည်။

"ရိုးသားစမ်း။ မင်းတို့ ဆိပ်ကမ်းကုန်စည်ပို့ဆောင်ရေးလုပ်ငန်းစုရဲ့ ခေါင်းဆောင်ကို ငါ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး မသိနိုင်ရမှာလဲ၊ သေမင်းနဲ့ ရင်ဆိုင်နေရတာတောင် မဟုတ်မမှန် ပြောဆိုရဲသေးတယ်ပေါ့လေ။"

အဆိုပါ လူမိုက်သည် ထိုကန်ချက်ကြောင့် အလွန်မတရားသလို ခံစားရသည်။

"အရာရှိမင်းကြီး၊ ကျွန်တော် မလိမ်ပါဘူး။ ဒီလူက လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်လကျော်က ငါတို့ဆိပ်ကမ်းကုန်စည်ပို့ဆောင်ရေးလုပ်ငန်းစုကို ရောက်လာခဲ့တယ်။ မူလခေါင်းဆောင်က သူ့ရာထူးကို သူ့ကို ဆန္ဒအလျှောက် လွှဲပေးခဲ့တယ်။"

"တကယ်ပဲ ဘာ‌တွေ ဖြစ်နေတာလဲ။" မောကျိုးယွီက မေးလိုက်သည်။

သူသည် တောင်ပိုင်းရှင်းကျန်းသားတစ်ဦးသည် ယွင်ချန်မြို့၏ ဆိပ်ကမ်းကုန်စည်ပို့ဆောင်ရေးလုပ်ငန်းစုသို့ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်လာရခြင်း အကြောင်းကို သိချင်ပြီး၊ ဤအဆိပ်သုံးသူ၏ ရည်ရွယ်ချက်သည် သူတို့မိသားစုနှင့် ဆက်စပ်နေနိုင်သည်ဟု သံသယဖြစ်မိသည်။

ဤလူမိုက်များကို မေးမြန်းခြင်းဖြင့် ရလဒ်မထွက်ပေါ်မည်ကို သူ သိသည်။

ထို့ကြောင့် သူ့အကြည့်များသည် တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ချည်နှောင်ခံထားရသော တောင်ပိုင်းရှင်းကျန်းသားဆီသို့ လှည့်သွားသည်။

တောင်ပိုင်းရှင်းကျန်းသား၏ မျက်လုံးများသည် သူ့အကြည့်ကို သိသာစွာ အနည်းငယ် ရှောင်တိမ်းနေသော်လည်း၊ သူ့အဖြေသည် ပုံမှန်ဖြစ်ပုံပေါ်သည်။

"သူတို့ဆိပ်ကမ်းကုန်စည်ပို့ဆောင်ရေးလုပ်ငန်းစုရဲ့ ခေါင်းဆောင်က ငါ့ကို အကြွေးတင်နေလို့ ဆိပ်ကမ်းကုန်စည်ပို့ဆောင်ရေးလုပ်ငန်းစုကို ငါ့ကို အပေါင်ထားခဲ့တာ။"

မောကျိုးယွီအပြင် ထိုလူမိုက်များပင်လျှင် သူ့ကို မယုံကြပေ။

ဆိပ်ကမ်းကုန်စည်ပို့ဆောင်ရေးလုပ်ငန်းစုသည် ယွင်ချန်မြို့တွင် ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကျော် လည်ပတ်လာခဲ့ပြီး၊ အမြဲတမ်း အာမခံမရှိသော လုပ်ငန်းများကို လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ သူတစ်ပါးကို အကြွေးတင်ဖို့ ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မည်နည်း။

မောကျိုးယွီသည် အေးစက်စွာ ရယ်လိုက်ပြီး၊ ဤနေရာသည် ဒီကိစ္စများကို စုံစမ်းရန် နေရာ မဟုတ်ကြောင်း စဉ်းစားမိသည်။

သူသည် အရာရှိများကို မူလသင်္ဘောခေါင်းဆောင်ရှိရာကို မေးမြန်းရန် အမိန့်ပေးသည်။

သူသည် အရာရှိ မဟုတ်သော်လည်း၊ မုန့်ဟွေနင်က ၎င်းကို အကြိမ် အနည်းငယ် ပြောပြခဲ့ဖူးသည်။

မကြာသေးမီက မုန့်ဟွေနင်သည် သင်္ဘောခေါင်းဆောင်၏ ရာဇဝတ်မှုသက်သေများ စုဆောင်းရန် အလုပ်များနေခဲ့သည်။

၎င်းတို့သည် လွန်ခဲ့သော ဆယ်စုနှစ်အတွင်း ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော အရာများ ဖြစ်သည်။

ဤတောင်ပိုင်းရှင်းကျန်းသားသည် တရားမဝင်လုပ်ရပ် တစ်ခုခု လုပ်ခဲ့သည်ဆိုဦးတော့၊ သူသည် ဒီကို ရောက်တာ တစ်လကျော်သာ ရှိသေးသည်။

မောကျိုးယွီသည် မူလသင်္ဘောခေါင်းဆောင်သည် ဤသူထံမှ ထိန်းချုပ်ခံထားရဖွယ်ရှိသည်ဟု ခန့်မှန်းသည်။

မုန့်ဟွေနင်သည် ဤတောင်ပိုင်းရှင်းကျန်းသားကို စစ်ဆေးမေးမြန်းရမည်ဖြစ်သည်။

မော့ကျိုးယွီသည် ရှေ့သို့ထွက်လာပြီး တောင်ပိုင်းရှင်းကျန်းသားကို ဆွဲယူကာ ခြေလှမ်းကျဲကျဲဖြင့် ထွက်သွားရင်း အရာရှိများကို ပြောသည်၊ "ငါ သူ့ကို ရုံးတော်ကို အရင်ခေါ်သွားမယ်။"

မုန့်ဟွေနင်သည် ဤသူကို စစ်ဆေးမေးမြန်းနိုင်သော်လည်း၊ ၎င်းမတိုင်မီ မောကျိုးယွီသည် သူသိလိုသည့်အရာများကို စုံစမ်းလိုသည်။

ထို့အပြင်၊ သူသည် ဇနီးဖြစ်သူကို လက်ဖက်ရည်ဆိုင်တွင် တစ်ယောက်တည်း ထားခဲ့ရသဖြင့် စိတ်မချရပေ။ သူမကို မြန်မြန်တွေ့ရမှသာ စိတ်ချမ်းသာမည်ဖြစ်သည်။

မောကျိုးယွီ၏ လက်ထဲတွင် ဒဏ်ရာရထားလုံးသော တောင်ပိုင်းရှင်းကျန်းသားသည် သေးငယ်သော ခွေးတစ်ကောင်နှင့်တူပြီး ခုခံနိုင်စွမ်းမရှိဘဲ လက်ဖက်ရည်ဆိုင်သို့ တစ်လျှောက်လုံး ဆွဲခေါ်ခံရသည်။

ဟဲကျစ်ယန်သည် အဆိပ်သင့်နေသူများ၏ အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်နေစဉ် အရာရှိတစ်ဦးက မောကျိုးယွီက တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ခေါ်ဆောင်လာလိမ့်မည်ဟု သွားရောက်အကြောင်းကြားပေးသည်။

ဟဲကျစ်ယန်သည် လက်ဖက်ရည်ဆိုင်မှ အလျင်အမြန် ထွက်လာပြီး စစ်ဆေးကြည့်သည်။

ဤအချိန်တွင် မောကျိုးယွီသည် တောင်ပိုင်းရှင်းကျန်းသားကို ထောင့်တစ်နေရာသို့ ပစ်ထည့်ထားပြီး မေးခွန်းအချို့ မေးမြန်းရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။

ဟဲကျစ်ယန်သည် ဦးစွာ မော့ကျိုးယွီကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူသည် ထိခိုက်မှုမရှိဘဲ ပြန်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ချက်ချင်း စိတ်သက်သာရာရသွားသည်။ ထို့နောက် သူပစ်ထည့်ထားသော လူကို ကြည့်လိုက်သည်။

"သူက တောင်ပိုင်းရှင်းကျန်းသားလား။”

မော့ကျိုးယွီသည် ခေါင်းညိတ်ပြီး၊ "အင်း၊ အဋ္ဌမမြောက်အစ်ကို ထိမှန်တဲ့ အဆိပ်ကို သူပဲ ပစ်လွှတ်ခဲ့တာ။ သူက ဆိပ်ကမ်းကုန်စည်ပို့ဆောင်ရေးလုပ်ငန်းစုကိုလည်း သိမ်းပိုက်ထားခဲ့တယ်..."

သူသိထားသမျှကို ဟဲကျစ်ယန်ကို ပြောပြသည်။ ဟဲကျစ်ယန်သည် မောကျိုးယွီနှင့် တူညီစွာ ဦးစွာ စဉ်းစားလိုက်သည်မှာ ဤတောင်ပိုင်းရှင်းကျန်းသား၏ မူလရင်းမြစ် ဖြစ်သည်။

"ရှင့်ကို ဘယ်သူစေလွှတ်ခဲ့တာလဲ။"

အမျိုးသမီးတစ်ဦးက သူ့ကို မေးခွန်းမေးနေသည်ကို မြင်သောအခါ တောင်ပိုင်းရှင်းကျန်းသား၏ မျက်ဆံများသည် ချက်ချင်း ကျုံ့သွားပြီး သူ၏ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော ပုံစံသည် ထင်ရှားစွာ ပေါ်လွင်လာသည်။

"မင်း ငါ့ကို လွှတ်ပေးရင်၊ ငါသိထားသမျှကို အကုန်ပြောပြမယ်။"

မောကျိုးယွီနှင့် ဟဲကျစ်ယန်တို့သည် တစ်ပြိုင်နက် အေးစက်စွာ ရယ်လိုက်သည်။ ဤသို့သော စကားများကို သရဲတောင်မယုံဘဲ၊ သူက ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ပြောရဲသေးသည်။

မောကျိုးယွီသည် ရှေ့သို့လျှောက်သွားပြီး သူ၏ ကျိုးနေသော လက်မောင်းကို တိုက်ရိုက်ကန်လိုက်သည်။ တောင်ပိုင်းရှင်းကျန်းသားသည် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး၊ အဆိုပါအော်သံသည် လမ်းသွားလမ်းလာများကို ရပ်တန့်ပြီး ကြည့်ရှုစေခဲ့သည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ မောကျိုးယွီသည် ထိုသူကို ထပ်မံ ဆွဲယူပြီး ဟဲကျစ်ယန်နှင့်အတူ ထွက်သွားသည်။

"ယန်ယန်၊ ပိုပြီး တိတ်ဆိတ်တဲ့ နေရာတစ်ခုကို ရှာကြစို့။"

သူတို့နှစ်ဦးသည် လူသူကင်းမဲ့သော လမ်းထဲသို့ လှည့်ဝင်သွားသည်။ မောကျိုးယွီသည် ထိုသူကို မြေပေါ်သို့ ထပ်မံပစ်ချလိုက်သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် တောင်ပိုင်းရှင်းကျန်းသားသည် တကယ်ကို ကြောက်လန့်သွားသည်။ ယခင်က လမ်းပေါ်တွင် လူသွားလူလာများစွာရှိသဖြင့် ဤသူသည် သူ့ကို ဘာမှမလုပ်ရဲဟု ထင်ခဲ့သည်။ ယခုတွင်မူ အနေအထားသည် ကွဲပြားသွားသည်။ ဤနေရာသည် လူသူကင်းမဲ့သည်။ တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ကို သတ်လျှင်ပင် မည်သူမျှ မသိလိမ့်မည်။

"သခင်...သခင်ကြီး၊ ကျွန်တော့်အသက်ကို လွှတ်ပေးပါ။"

မောကျိုးယွီသည် မျက်နှာအမူအရာမပါဘဲ ရှေ့သို့လျှောက်သွားပြီး အေးစက်စွာ ပြောသည်။

"အသက်ရှင်ချင်ရင် မင်းရဲ့ အရင်းအမြစ်ကို ရိုးသားစွာ ပြောပြစမ်း။"

ယခုအခါ သူ့ဇနီးသည် ကိုယ်ဝန်ရှိနေသဖြင့် သူမကို အသိစိတ်စစ်ဆေးနည်း ထပ်မံ အသုံးပြုစေလိုခြင်း မရှိပေ။ ၎င်းက သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိခိုက်စေမည်ဆိုပါက မထိုက်တန်ပေ။

ထို့အပြင်၊ သူ့ရှေ့ရှိ တောင်ပိုင်းရှင်းကျန်းသားသည် သိသာစွာ သတ္တိမရှိသူ ဖြစ်သည်။ သူခန့်မှန်းထားသည်မှာ သိပ်မဖိအားပေးဘဲ အမှန်တရားကို ပြောပြစေနိုင်လိမ့်မည်ဖြစ်သည်။ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း၊ တောင်ပိုင်းရှင်းကျန်းသားသည် လောဘကြီးပြီး ကြောက်တတ်သူဖြစ်သည်။

တောင်ပိုင်းရှင်းကျန်းသားသည် သူအသက်ရှင်ရန်အတွက် သူသိသမျှကို ဝန်ခံလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်က တောင်ပိုင်းရှင်းကျန်းသားပါ။"

"အဲဒါကို ငါသိတယ်၊ အဓိကအချက်တွေကို ပြောစမ်း။" မောကျိုးယွီသည် သိသာစွာ စိတ်မရှည်ဖြစ်လာသည်။

သူ့အကြည့်များသည် ဓားသွားများကဲ့သို့ ထက်မြလာသည်ကို မြင်သောအခါ တောင်ပိုင်းရှင်းကျန်းသားသည် ကြောက်လန့်ပြီး တစ်ကိုယ်လုံး ချွေးများဖြင့် စိုစွတ်လာသည်။ နဖူးပေါ်မှ ချွေးစေ့များသည် မထိန်းချုပ်နိုင်ဘဲ စီးကျလာသည်။ သို့သော် သူ့လက်နှင့် ခြေထောက်များသည် တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ချည်နှောင်ခံထားရသဖြင့် ၎င်းကို သုတ်လို့ မရနိုင်ပေ။

"ကျွန်တော့်သခင်က ကျွန်တော့်ကို ဒီကိုသွားဖို့ စေလွှတ်ခဲ့တာပါ။ တာ့ရွှင်းမှာ မော့မိသားစုရဲ့ အခြေအနေကို စုံစမ်းဖို့ပါ။"

ထင်မှတ်ထားသည့်အတိုင်း... မော့ကျိုးယွီက ဆက်မေးသည်။ "မင်းသခင်က သခင်စစ်မုန့်လား။"

"ဘယ်...ဘယ်လိုလုပ်ပြီး သိတာလဲ။" တောင်ပိုင်းရှင်းကျန်းသားသည် တစ်စုံတစ်ခုကို နားလည်သွားပုံရသည်။

သူက ထစ်ထစ်အအ ပြန်မေးသည်။ "မင်း... မင်းက မော့ကျိုးယွီလား"

သူက မောကျိုးယွီကို မျက်မြင်ဖြင့် မမြင်ဖူးသော်လည်း၊ မော့မိသားစု၏ အမျိုးသားများသည် ချောမောပြီး ကိုယ်ခံပညာတွင် ထူးချွန်ကြောင်း သူကြားဖူးသည်။

သူကိုယ်တိုင်လည်း ကိုယ်ခံပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ယခင်က သူသည် မည်သည့် ခုခံမှုမှ မပြုနိုင်ဘဲ ရိုက်နှက်ခံခဲ့ရသည်။

ယွင်ချန်မြို့တွင် ဤသို့သော ကျွမ်းကျင်မှုရှိသူသည် မော့ကျိုးယွီသာ ဖြစ်နိုင်သည်။

မောကျိုးယွီက သူ့ကို ဖုံးကွယ်မထားဘဲ "ငါပဲ" ဟု ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

သူဝန်ခံသည်ကို မြင်သောအခါ တောင်ပိုင်းရှင်းကျန်းသားသည် ကြောက်လန့်စွာ တစ်ကိုယ်လုံး ကျုံ့သွားသည်။

"သခင်... သခင်မော့၊ ကျွန်တော် ဒီကို မတတ်သာလို့ လာရတာပါ။ ဒီတစ်ကြိမ်တော့ ကျွန်တော့်ကို လွှတ်ပေးပါ။"

မောကျိုးယွီသည် သူ၏စကားကို မဖြေဘဲ၊ တိုက်တွန်းသည်၊ "ငါမင်းကိုကိုယ်တိုင် လမ်းပြန်ပို့မပေးစေချင်ရင်၊ ငါသိချင်တဲ့ အရာအားလုံးကို ပြောပြစမ်း။"

အနှေးပြောလျှင် သတ်ခံရမည်ကို ကြောက်သဖြင့် တောင်ပိုင်းရှင်းကျန်းသားသည် မောကျိုးယွီ ပြောပြီးသည်နှင့် အလျင်အမြန် ပြောသည်။ "ကျွန်တော့်သခင်က ကျွန်တော့်ကို ဒီကိုလာပြီး မော့မိသားစုအကြောင်း သတင်းရှာဖွေပြီး သူ့ထံ အမှန်အတိုင်း အစီရင်ခံတင်ပြဖို့ ပြောခဲ့တယ်။"

မော့ကျိုးယွီသည် ဤအဖြေကို အစောပိုင်းတွင် ကြားပြီးပြီဖြစ်သည်။ တောင်ပိုင်းရှင်းကျန်းသားသည် အချိန်အကြာကြီး ကွေ့ပတ်ပြောနေသည်ကို မြင်သောအခါ၊ သူသည် ရိုးရိုးလေး ပြန်မေးလိုက်သည်။

***