စတုတ္ထအစ်ကိုရဲ့ ဒဏ်ရာတွေကို ကုသဖို့ ညီမ အကောင်းဆုံး ကြိုးစားပေးပါ့မယ်

နောက်ပိုင်းတွင် သူမသည် နဝမမြောက်ခယ်မလေးနှင့်အတူ အရုပ်လုပ်ငန်းလုပ်ကာ ငွေအနည်းငယ် စုဆောင်းခဲ့သည်။

သူမတွင် ခင်ပွန်းမရှိ၊ သားသမီးမရှိသဖြင့်၊ ဤငွေကို အိုမင်းရင့်ရော်မှုအတွက် သိမ်းဆည်းထားရမည်ဟု သူမ ထင်ခဲ့ပေမည်။

စတုတ္ထမြောက်မရီးသည် ဤငွေအားလုံးကို သူမထံ လွှဲပေးလိုက်ပြီး ခင်ပွန်းဖြစ်သူ ဆေးကုသမှုအတွက် အသုံးပြုရန် ဖြစ်သည်။

သူမသည် စတုတ္ထမြောက်အစ်ကိုအပေါ် သူမ၏ ချစ်ခင်မှု မည်မျှ နက်ရှိုင်းသည်ကို ပြသခဲ့သည်။

ရထားလုံးအတွင်းမှ သူ့ဇနီး၏ လုပ်ရပ်များကို ကြည့်နေရင်း စတုတ္ထမြောက်အစ်ကိုကဲ့သို့ ဤခိုင်မာသော ယောကျ်ားသည် မျက်ရည်များ ပြည့်လျှံလာပြီး ထိန်းမထားနိုင်တော့ပေ

ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူသည် အိမ်ပြန်ရောက်လာသည်နှင့် ဇနီးအတွက် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး ဖြစ်လာခဲ့သည်ကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း နောင်တရခဲ့သည်။

သို့သော် သူ့ခန္ဓာကိုယ်သည် လုံးဝ လှုပ်ရှားနိုင်စွမ်း မရှိသဖြင့် သူ့ဇနီးသည်ကို နှစ်သိမ့်ပေးရန်ပင် မတတ်နိုင်ခဲ့ပေ။

ဟဲကျစ်ယန်သည် စတုတ္ထမြောက်မရီးကို အလျင်အမြန် ထောက်ပံ့ပြီး ငွေအိတ်ကို သူမ၏ လက်ထဲသို့ ပြန်ပေးလိုက်သည်။

“စတုတ္ထမရီး၊ စိတ်ချပါ၊ ငါတို့အားလုံး မိသားစုပဲ။ စတုတ္ထအစ်ကိုရဲ့ ဒဏ်ရာတွေကို ကုသဖို့ ကျွန်မ အကောင်းဆုံး ကြိုးစားပေးပါ့မယ်။”

မော့ရှို့ယန်၏ ဒဏ်ရာများသည် အလွန်ပြင်းထန်လွန်းသဖြင့် ဟဲကျစ်ယန်သည် လူအများရှေ့တွင် အပြည့်အဝ ကတိပြုရန် မဝံ့ရဲပေ။

သူတို့သာ ကျော်လွှားလို့ မရတဲ့ အခက်အခဲတွေနဲ့ ရင်ဆိုင်ရရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။ အဲဒါက လူတိုင်းကို မျှော်လင့်ချက် သက်သက်မဲ့ ပေးလိုက်ရာ ရောက်သွားလိမ့်မလား။

စတုတ္ထမြောက်မရီးသည် နဝမမြောက်မရီးလေး ပြောသည့်စကားများကြောင့် အနည်းငယ် စိတ်သက်သာရာရလာသည်။

သူမသည် နဝမမြောက်မရီး၏ ဆေးပညာအရည်အချင်းကို အခိုင်အမာယုံကြည်ပြီး ၎င်းသည် သူမ ခင်ပွန်း၏ ရောဂါကို သေချာပေါက် ကုသပေးနိုင်လိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်သည်။

ရထားလုံး၏ တစ်ဖက်တွင် မော့မိသားစုမှ အမျိုးသားငါးဦးသည် မော့ရှို့ယန်နှင့် မော့ယွမ်စဲတို့ကို အိမ်ထဲသို့ သယ်ဆောင်လာခဲ့သည်။

စတုတ္ထမြောက်မရီးနှင့် သတ္တမမြောက်မရီးတို့သည် ချက်ချင်း လိုက်ပါလာကြသည်။ သူတို့ ခင်ပွန်းများသည် ဤမျှပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာများ ရရှိထားသဖြင့် သူတို့အား သက်တောင့်သက်သာ အနားယူနိုင်မည့် နေရာတစ်ခု ပြင်ဆင်ပေးလိုကြသည်။

သူတို့သည် စောင်အားလုံးကို ထုတ်ယူပြီး ထူထဲသော အိပ်ရာခင်းများ ပြင်ဆင်ပေးပြီးတော့ အပြင်သို့ အမြန်ထွက်ကာ ကန်ကို အပူပေးပြီး အခန်းကို ပိုမိုနွေးထွေးစေခဲ့သည်။

သခင်မကြီးမော့သည် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ မျက်ရည်များ ကျနေခဲ့ပေမယ့် သူမ၏ ဒဏ်ရာရထားသော သားနှစ်ဦးကို နေရာချထားပြီးသည်ကို မြင်ရသည့်အခါ သူမသည် မော့ကျိုးယွီနှင့် မော့ကျင်းနျဉ်တို့ကို ခေါ်ဆောင်ကာ ဧည့်ခန်းသို့ သွားခဲ့သည်။

“ကျိုးယွီ၊ ရှင်းကျန်းတောင်ပိုင်းကို သွားတဲ့ ခရီးက အန္တရာယ်များခဲ့လား၊ သေချာပေါက် အန္တရာယ်များခဲ့မှာပဲ။” သူမက မေးလိုက်သည်။

တကယ်တော့ အနည်းငယ် အန္တရာယ်များခဲ့သည်။ သို့သော် မော့ကျိုးယွီသည် အသေးစိတ် ရှင်းပြပြီး လူကြီးမိဘကို စိတ်ပူစေရန် မရည်ရွယ်ခဲ့ပေ။

“ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး။ ကျွန်တော်တို့ အရင်ဆုံး စစ်မုန့်အိမ်တော်ကို သွားခဲ့တယ်။ အဲဒီအိမ်တော်ရဲ့ လျှို့ဝှက်အခန်းတစ်ခုထဲမှာ စတုတ္ထအစ်ကိုကို တွေ့ခဲ့တယ်။”

မော့ရှို့ယန်ကို စစ်မုန့်အိမ်တော်မှာ တွေ့ခဲ့သည်ဟု ကြားလိုက်ရသည်နှင့် မော့ယွင်ဖုန့်သည် ချက်ချင်း ထရပ်လိုက်သည်။

“ကျိုးယွီ၊ မင်း စတုတ္ထအစ်ကိုကို စစ်မုန့်အိမ်တော်မှာ တွေ့ခဲ့တယ်လို့ ပြောတာလား။”

ဤအကြောင်းကို စဉ်းစားမိသည်နှင့် မော့ယွင်ဖုန့်သည် နောင်တရမှုကို ထင်ရှားစွာ ခံစားရသည်။ သူသည် စစ်မုန့်အိမ်တော်ကို ပထမဆုံး ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ သို့သော် လျှို့ဝှက်အခန်းများကို မတွေ့ရှိခဲ့သဖြင့် စတုတ္ထမြောက်အစ်ကို ဒုက္ခခံစားရသည့်ရက်များ ပိုမိုရှည်ကြာခဲ့ရသည်။

အကယ်၍ သူသာ ပိုမိုဂရုစိုက်ခဲ့လျှင်၊ စတုတ္ထမြောက်အစ်ကိုရှိရာ နေရာကို စောစီးစွာ ရှာတွေ့ခဲ့လျှင် စတုတ္ထမြောက်အစ်ကို၏ အခြေအနေသည် ပိုမိုကောင်းမွန်နိုင်ပေမည်။

မော့ကျိုးယွီသည် မော့ယွင်ဖုန့်၏ အတွေးများကို နားလည်သည်။ သူနှင့် ယန်ယန်တို့သည် ထိုခြောက်သွေ့သော ရေတွင်းထဲသို့ ကိုယ်တိုင် ဆင်းခဲ့ကြသည်။

ယန်ယန်၏ အကူအညီ မရှိခဲ့လျှင် သူလည်း ချောမွေ့စွာ ဝင်ရောက်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

အဆိပ်ပြင်း တိရိစ္ဆာန်များနှင့် ကူပိုးကောင်များ ပြည့်နှက်နေသော ထိုနေရာတွင် မော့ယွင်ဖုန့် သွားခဲ့လျှင်တောင်မှ စတုတ္ထမြောက်အစ်ကိုကို အောင်မြင်စွာ ကယ်တင်နိုင်မည်မဟုတ်သလို သူကိုယ်တိုင်ပင် ထောင်ချောက်ထဲ ပိတ်မိသွားနိုင်သည်။

“ယွင်ဖုန့်၊ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အပြစ်မတင်ပါနဲ့။ စတုတ္ထအစ်ကိုကို မြေအောက်လျှို့ဝှက်အခန်းထဲမှာ ပိတ်လှောင်ထားခဲ့တာ။ ကျွန်တော် မတော်တဆ ယန္တရားတစ်ခုကို မထိခဲ့ရင်၊ ကျွန်တော်လည်း ရှာမတွေ့ခဲ့ဘူး။”

မော့ယွင်ဖုန့်က တစ်ခုခုထပ်ပြောချင်နေသေးသည်ကို မြင်လျှင် သခင်မကြီးမော့သည် လက်ကို မြှောက်ပြီး သူ့ကို တားလိုက်သည်။

“ယွင်ဖုန့်၊ အရင်ထိုင်လိုက်ပါ၊ ကျိုးယွီက ရှင်းကျန်းတောင်ပိုင်း ခရီးစဉ်မှာ ဘာဖြစ်ခဲ့လဲဆိုတာကို ဆက်ပြောပြပါဦး။”

မိသားစုအကြီးအကဲက ပြောပြီးသည်နှင့် မော့ယွင်ဖုန့်တွင် ပြောစရာများစွာရှိသော်လည်း နာခံစွာ တိတ်ဆိတ်နေရရုံသာ တတ်နိုင်သည်။

မော့ကျိုးယွီသည် သူ၏ ပြောပြမှုကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်သည်။ “စတုတ္ထအစ်ကိုက ရှင်းကျန်းတောင်ပိုင်း စစ်သားတွေရဲ့ လိုက်ဖမ်းမှုကြောင့် ချောက်ကမ်းပါးပေါ်က ပြုတ်ကျခဲ့ပြီး ခြေထောက်နှစ်ဖက်စလုံး ကျိုးသွားခဲ့တယ်။ သူ့ကို ကျိန်စာသင့်အောင် လုပ်ထားပေမယ့် တစ်ဖက်က သူ့ကို ဘာမှမလုပ်ဖို့ ထိန်းချုပ်လို့ မရခဲ့ဘူး။ အဲဒါကြောင့် သူ့ကို အဲဒီမှာ အကျဉ်းချထားခဲ့တာ။”

သူမ၏ သား ချောက်ကမ်းပါးမှ ပြုတ်ကျပြီး ခြေထောက်နှစ်ဖက်စလုံး ကျိုးသွားကြောင်း ကြားသိရသောအခါ သခင်မကြီးမော့သည် စိတ်ငြိမ်ငြိမ်ထား၍ မရတော့ပေ။

“ကျိုးယွီ မင်း စတုတ္ထအစ်ကိုက ဒီနောက်ပိုင်း အောက်ပိုင်းသေသလိုဖြစ်သွားမယ်လို့ ပြောနေတာလား။”

သူမရဲ့ သား...

ကံကြမ္မာက ဘာလို့ ဒီလောက် ခန့်မှန်းရခက်ရတာလဲ။ နောက်ဆုံးတော့ မိသားစုနဲ့ ပြန်ဆုံနိုင်ခဲ့ပေမယ့် သူ့ခန္ဓာကိုယ်က ဘာလို့ အဲဒီလို ဖြစ်နေရတာလဲ။

မိခင်ဖြစ်သူ နှလုံးကြေကွဲနေသည်ကို မြင်တော့ မော့ကျိုးယွီက ချက်ချင်း နှစ်သိမ့်ပေးသည်။

“အမေ၊ ယန်ယန်က စတုတ္ထအစ်ကိုကို ကုသဖို့ နည်းလမ်းရှာမယ်လို့ ပြောတယ်။”

သခင်မကြီးမော့သည် အကြိမ်ကြိမ် ခေါင်းညိတ်သည်။

“ယန်ယန်ရဲ့ ဆေးပညာအရည်အချင်းက ထူးချွန်တယ်။ အမေယုံကြည်တယ်၊ သူမ သေချာပေါက် မင်း စတုတ္ထအစ်ကိုကို ကုသနိုင်လိမ့်မယ်။”

သူမသည် မော့ရှို့ယန်၏ အခြေအနေကို ကိုယ်တိုင် မြင်ခဲ့ရပြီး အထူးသဖြင့် သူ၏ ခြေထောက်ကျိုးခြင်းအကြောင်း ကြားရသည့်အခါ စစ်သည်မိသားစုဝင်တစ်ဦးအနေဖြင့် ဤဒဏ်ရာအမျိုးအစားကို သူမ အလွန်နားလည်သည်။

စစ်မြေပြင်တွင် အရိုးကျိုးသွားသော စစ်သည်အများစုသည် လုံးလုံးလျားလျား မပျောက်ကင်းနိုင်ဘဲ ပျောက်ကင်းသွားသည်ပင်ဖြစ်လျှင် မသန်မစွမ်း ဖြစ်နေတတ်သည်။

ထို့အပြင် မော့ရှို့ယန်သည် နှစ်ပေါင်းများစွာ ဒဏ်ရာရထားခဲ့သည်။ ကျိုးယွီ ဇနီးဖြစ်သူ၏ ဆေးပညာအရည်အချင်းသည် ထူးချွန်သည်ပင်ဖြစ်စေ သူ့ကို လုံးလုံးလျားလျား ပျောက်ကင်းအောင် ကုသရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

သူမသည် သူ၏ စစ်မှန်သော ခံစားချက်များကို လူအားလုံးရှေ့တွင် မဖော်ပြနိုင်ပေ။ အကြီးအကဲတစ်ဦးအနေဖြင့် သူမပင်လျှင် ယုံကြည်မှုဆုံးရှုံးသွားပါက သားသမီးများသည် ပို၍မျှော်လင့်ချက်မဲ့သွားလိမ့်မည်မဟုတ်ပါလား။

မော့ကျိုးယွီသည် သူ၏ ပြောပြမှုကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ပြီး ဆဋ္ဌမမြောက်အစ်ကိုနှင့် သတ္တမမြောက်အစ်ကိုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည့် လုပ်ငန်းစဉ်၏ အဓိကအချက်များကို ရှောင်လွှဲကာ အကျဉ်းချုံး ပြန်လည်ပြောပြခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် ရှင်းကျန်းတောင်ပိုင်း၏ ဧကရာဇ်ကို သတ်ဖြတ်ပြီး သူ့ဦးခေါင်းကို မြို့ရိုးပေါ်တွင် ချိတ်ဆွဲခဲ့သည်ဟု ဖော်ပြလိုက်သည်နှင့် စိတ်ဓာတ်ကျနေသော မော့မိသားစု ယောကျ်ားများ၏ မျက်လုံးများတွင် အံ့ဩရိပ်များ ထင်ဟပ်လာသည်။

မော့မိသားစုသည် တာ့ရွှင်း၏ ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုအတွက် တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့ပြီး ရှင်းကျန်းတောင်ပိုင်းမှ လူများ၏ လက်ထဲတွင် များစွာသော ဖုံးကွယ်ထားသော ဆုံးရှုံးမှုများကို ခံစားခဲ့ရသည်။

အထူးသဖြင့် သူတို့၏ ဖခင်ဖြစ်သူ မော့ချင်းသည် တိုက်ပွဲတွင် ကျဆုံးခဲ့ပြီး သူ့ဦးခေါင်းကို လူတိုင်းမြင်နိုင်စေရန် မြို့ရိုးပေါ်တွင် ခပ်မြင့်မြင့် ချိတ်ဆွဲထားရန် အမိန့်ပေးခဲ့သူမှာ ရှန်းကျန်းတောင်ပိုင်းဧကရာဇ် ဖြစ်သည်။

အခုတော့ လက်စားချေနိုင်တဲ့နေ့ကို ရောက်လာပြီ၊ ကောင်းကင်ဘုံမှာရှိတဲ့ အဖေ့ရဲ့ ဝိညာဉ် နှစ်သိမ့်မှု ရနိုင်မယ်လို့ မျှော်လင့်တယ်။

မော့မိသားစုဝင်တွေထဲက ဘယ်သူကမှ သူတို့ ဖခင် အသက်ရှင်နေသေးမယ်လို့ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ကြဘူး။ မော့ကျိုးယွီရဲ့ နောက်ထပ် စကားတွေက မိသားစု တစ်ခုလုံးကို အံ့အားသင့်သွားစေခဲ့သည်။

“အမေ၊ တောင်ပိုင်းနယ်စပ်ကို ခရီးထွက်တုန်းက ကျွန်တော်တို့တွေ လျှို့ဝှက်ချက်ကြီး တစ်ခုကို ရှာတွေ့ခဲ့တယ်။”

“ဘာလျှို့ဝှက်ချက်လဲ။ နဝမမြောက်ညီလေး၊ မြန်မြန် ပြောပါဦး။ ငါတို့ကို စိတ်လှုပ်ရှားအောင် မလုပ်ပါနဲ့” မော့ချူဟန်က စိတ်မရှည် လက်မရှည်ဖြင့် မော့ကျိုးယွီကို အမြန်ပြောပြရန် တိုက်တွန်းသည်။

“ကျွန်တော်တို့အဖေနဲ့ အစ်ကိုကြီးတို့ရဲ့ ဂူသင်္ချိုင်းမှာ ရှိနေတဲ့ ရုပ်အလောင်းတွေက မော့မိသားစုဝင်တွေ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ ကျွန်တော်တို့ ရှာတွေ့ခဲ့တယ်” မော့ကျိုးယွီက ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောလိုက်သည်။

အခုတော့ ညီအစ်ကိုတွေတင်မကဘူး၊ သခင်မကြီးမော့တောင် စိတ်မငြိမ်မသက်ဖြစ်နေခဲ့သည်။

“ကျိုးယွီ မင်းပြောတာ တကယ်လား” မော့ကျိုးယွီက ဂူသင်္ချိုင်းထဲကလူဟာ မော့မိသားစုဝင်တွေ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ ဘယ်လိုသိလာတာလဲနဲ့ ပတ်သက်ပြီး သခင်မကြီးမော့က မေးမြန်းဖို့ အရေးမစိုက်တော့ဘူး။ အခုအချိန်မှာ သူမ ဂရုအစိုက်ဆုံးက ရလဒ်ပဲ။

“မင်းရဲ့ အဖေ၊ အကြီးဆုံးအစ်ကိုနဲ့ ဒုတိယအစ်ကိုတို့ အားလုံး အသက်ရှင်နေသေးတယ်ဆိုရင် သူတို့ ဘယ်မှာလဲ။”

မော့ကျိုးယွီသည် ဤမေးခွန်းအတွက် တိကျသောအဖြေကို ယခုအချိန်တွင် မပေးနိုင်သေးပေ။

သူနှင့် ဟဲကျစ်ယန်တို့ နှစ်ဦးစလုံးက လူကို မရှာဖွေနိုင်ခင် တိကျသော ဖော်ပြချက်များ မပြုလုပ်သင့်ဘူးဟု ခံစားခဲ့ရသည်။

“သဲလွန်စတွေအရ၊ အဖေ၊ အကြီးဆုံးအစ်ကိုနဲ့ ဒုတိယအစ်ကိုတို့က အနောက်ပိုင်းဒေသမှာ ရှိနေဖို့ များတယ်။ သခင်စစ်မုန့်နဲ့ ဆုံဖို့ နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် အခွင့်အရေးရခဲ့ပေမယ့် အခွင့်ကောင်းကို လက်လွတ်ခဲ့ရတာ နှမြောစရာပဲ။”

“သခင်စစ်မုန့်လား၊ မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ” မော့ယွင်ဖန်းက စားပွဲပေါ် လက်နဲ့ ရိုက်ပြီး မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။

ထိုနှစ်က အဖြစ်အပျက်များအပြင် မိခင်၏ ဖော်ပြချက်နှင့် နဝမမြောက်ညီတို့၏ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုတို့ကို ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ ဤသခင်စစ်မုန့်သည် မော့မိသားစုမှ အမျိုးသားများကို နှိပ်စက်ညှင်းပန်းခဲ့သူဖြစ်ကြောင်း သံသယဖြစ်စရာမလိုပါ။

မော့ချူဟန်က မတ်တပ်ထရပ်လိုက်သည်၊ “မနက်ဖြန် အစိုးရကို ခွင့်တောင်းပြီး သူတို့ရဲ့ နေရာကို ရှာဖို့ အနောက်ဘက်ဒေသကို သွားမယ်။”

အခုအချိန်ထိ တိတ်ဆိတ်နေတဲ့ ပဥ္စမအစ်ကိုက မတ်တပ်ရပ်ပြီး မော့ချူဟန်ရဲ့ ပခုံးကို ပုတ်ပေးလိုက်သည်။

“အဋ္ဌမညီလေး၊ ဒီကိစ္စကို သေချာဆွေးနွေးဖို့ လိုတယ်။ ဒါ့အပြင် မိသားစုမှာ ညီအစ်ကိုတွေ အရမ်းများတော့ ခွင့်တောင်းစရာ မလိုဘူး။”

မော့ချူဟန်က သူ့ရဲ့ ပဥ္စမအစ်ကိုက သူ့ထက် ပိုစဉ်းစားတတ်တယ်ဆိုတာ သိလိုက်ဿည်။ မော့ချူဟန်သည် တိတ်ဆိတ်နေတဲ့ သူ့အမေကို လှမ်းကြည့်ပြီး စိတ်ဓာတ်ကျစွာနဲ့ သူ့ရဲ့ မူလထိုင်ခုံမှာ ပြန်ထိုင်လိုက်သည်။

ကျန်တဲ့သူတွေအားလုံးက သခင်မကြီးမော့နှင့် မော့ကျိုးယွီကို ကြည့်နေကြသည်။ သခင်မကြီးမော့က မော့မိသားစုမှာ အသက်ကြီးတဲ့သူမို့ သူမရဲ့ စကားတွေက သဘာဝအတိုင်း အလေးပါသည်။ နဝမညီလေးတို့လင်မယားက မော့မိသားစု တစ်ခုလုံးရဲ့ အဓိက ထောက်တိုင်တွေ ဖြစ်နေပြီ။ ထို့အပြင် မော့မိသားစု အမျိုးသားများ ပြန်လာနိုင်ခြင်းမှာ နဝမညီလေးတို့လင်မယားကြောင့်ဖြစ်ပြီး သူတို့ရဲ့ အမြင်တွေကို သဘာဝအတိုင်း အလေးထားရသည်။

***