← Chapters

ကျွန်မ ခင်ပွန်းက လမ်းခရီးမှာ ကျွန်မကို ကောင်းကောင်းဂရုစိုက်ပေးခဲ့တယ်

Vol. 27 Ch. 292

ကျွန်မ ခင်ပွန်းက လမ်းခရီးမှာ ကျွန်မကို ကောင်းကောင်းဂရုစိုက်ပေးခဲ့တယ်

Vol. 27 Ch. 292

သခင်မကြီးမော့သည် သူမ၏ အတွေးများကို ခဏစီစဉ်ပြီးနောက် မော့ကျိုးယွီကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

“ကျိုးယွီ၊ ဒီအကြောင်းနဲ့ ပတ်သက်ပြီး သား ဘယ်လိုထင်လဲ။”

သူမသည် မျက်နှာပေါ်တွင် နဝမသားတို့လင်မယားက အခြားသားများကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်ဟု ထင်ရသော်လည်း အမှန်တကယ် စွမ်းဆောင်နိုင်သူမှာ သူမ သား၏ ဇနီးဖြစ်သူ ဟဲကျစ်ယန်ဖြစ်ကြောင်း သူမ သတိထားမိသည်။

မော့ကျိုးယွီကို မေးမြန်းခြင်းသည် ဟဲကျစ်ယန်၏ အမြင်ကို သွယ်ဝိုက်မေးမြန်းခြင်းနှင့် အတူတူပင်ဖြစ်သည်။

အခန်းထဲတွင် အမေနဲ့ သားနှစ်ယောက်သာ ရှိနေသော်လည်း မော့ကျိုးယွီ၏ စကားတွေက ဟဲကျစ်ယန်၏ အမြင်ကို အပြည့်အဝ ကိုယ်စားပြုနိုင်သည်။

မော့ကျိုးယွီသည် အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့စွာ ခံစားရသည်။ သခင်စစ်မုန့်နှင့် ရင်ဆိုင်ရာတွင် ဟဲကျစ်ယန်ရှိမှသာ အကူအညီဖြစ်နိုင်မည်ကို သူ သိသည်။

သူ့ဖခင်နှင့် ညီအစ်ကိုများကို ရှာဖွေပြီး ကူပိုးကောင်အဆိပ်ကို အမြန်ဆုံး ဖယ်ရှားနိုင်ရန် ကူညီပေးနိုင်သည်။ သို့သော် ဟဲကျစ်ယန်သည် ယခုလက်ရှိအချိန်တွင် ကိုယ်ဝန်ဆောင်နေရသည့်အတွက် သူမကို ထိုသို့ အန္တရာယ်များကို လိုက်ပါကိုင်တွယ်ဖို့ လုံးဝ ခွင့်မပြုနိုင်ပေ။

“အမေ၊ ဟဲကျစ်ယန်က အခု ကိုယ်ဝန်ရှိနေတာမို့ သားတစ်ယောက်တည်း အနောက်ပိုင်းဒေသကို သွားဖို့ စီစဉ်ထားပါတယ်။”

“ဟုတ်လား။” သခင်မကြီးမော့သည် သူမ သား၏ ဇနီးဖြစ်သူ ကိုယ်ဝန်ရှိသည့်သတင်းကို ကြားလိုက်ရသောအခါ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ထိန်းမထားနိုင်ခဲ့ပေ။

ဝမ်းမြောက်ခြင်းနှင့် ဝမ်းနည်းခြင်းရဲ့ အစွန်းနှစ်ဖက်ကို တွေ့ကြုံခံစားရခြင်းဆိုတာ ဒါပဲ ဖြစ်လိမ့်မည်။ သူမသည် အဖိုးကြီးမော့နှင့် သားနှစ်ဦး အသက်ရှင်နေသေးကြောင်း ကြားလိုက်ရသဖြင့် စိတ်ထဲတွင် ဝမ်းသာသွားပေမယ့် ဒီပျော်ရွှင်မှုဟာ ထူးဆန်းတဲ့ စိုးရိမ်ပူပန်မှုတစ်ခုနဲ့ အလျင်အမြန် အစားထိုးခံလိုက်ရသည်။

ယခု သူမ သား၏ ဇနီးဖြစ်သူ ကိုယ်ဝန်ရှိကြောင်း ကြားလိုက်ရပြန်သည့်အခါ ဝမ်းသာလွန်းသဖြင့် မျက်ရည်များ စီးကျလာသည်။

မော့ကျိုးယွီသည်သည် သူ့မိခင်က ဤသတင်းကြားလျှင် ဝမ်းသာမည်ကို သိထားသည်။ အိမ်ပြန်ရောက်လာသည်မှာ အချိန်အတော်ကြာပြီဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါမှသာ သခင်မကြီးမော့ကို ဝမ်းသာအောင် လုပ်ပေးနိုင်ခဲ့သည်။

“အမေ၊ ဟုတ်ပါတယ်။ ဟဲကျစ်ယန်က ကိုယ်ဝန် နှစ်လ ရှိနေပြီ။”

အဆိုပါ သတင်းကို အတည်ပြုပြီးနောက် သခင်မကြီးမော့သည် ငြိမ်ငြိမ်လေး ထိုင်မနေနိုင်တော့ပေ။

“ခရီးတစ်လျှောက် လှုပ်ခတ်မှုတွေကြောင့် သူမအတွက် ဒုက္ခဖြစ်ခဲ့မှာပဲ။ အမေ သွားကြည့်လိုက်ဦးမယ်။”

သခင်မကြီးမော့က ထိုသို့ပြောရင်း မတ်တပ်ထရပ်ကာ သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဝမ်းသာမှုအပြည့်ဖြင့် သားများကို ထားခဲ့ကာ ထွက်သွားသည်။

ဟဲကျစ်ယန်သည် ခရီးတစ်လျှောက် အမှန်တကယ် ဒုက္ခများစွာ ကြုံခဲ့ရသည်။ အထူးသဖြင့် မကြာသေးမီက မနက်ခင်း အော့အန်ခြင်းကို ခံစားလာရသည်။ ဘာကိုကြည့်ကြည့် အစာစားချင်စိတ် မရှိသဖြင့် သူမ တစ်ကိုယ်လုံး အားနည်းနေပုံရသည်။

လန်အာနှင့် ယွီအာတို့သည် သူမ ကိုယ်ဝန်ရှိနေကြောင်း သိထားပြီးဖြစ်သည်။ သူတို့နှစ်ဦးသည် ယခင်က ကိုယ်ဝန်ဆောင်ဖူးသော စတုတ္ထမင်းသမီးကို ပြုစုစောင့်ရှောက်ခဲ့ဖူးသဖြင့် ဤကိစ္စနှင့် မစိမ်းပေ။

သူတို့သည် ဟဲကျစ်ယန် ခရီးတစ်လျှောက် လှုပ်ခတ်ခဲ့ရသဖြင့် တစ်ကိုယ်လုံး အဆင်မပြေ ဖြစ်နေမည်ကို သိသဖြင့် သူမအနားတွင်နေကာ ပြုစုစောင့်ရှောက်ပေးခဲ့သည်။

ယခုအချိန်တွင် သူတို့နှစ်ဦးသည် ကုတင်ပေါ်တွင် အိပ်ယာခင်းပြင်ပေးကာ ဟဲကျစ်ယန်အား အနားယူစေခဲ့သည်။

လန်အာသည် မီးဖိုချောင်သို့ သွားကာ ရေနွေးဆူအောင် တည်ပြီး မျက်နှာသုတ်ပေးရန်အတွက် ရေနွေးယူလာသည်။

ဟဲကျစ်ယန်သည် လန်အာနှင့် ယွီအာတို့၏ ဂရုစိုက်မှုကို အလွန်တန်ဖိုးထားသည်။ ရေနွေးပုဝါဖြင့် မျက်နှာသုတ်ပြီးနောက် သူမ၏ မျက်နှာသည် ပိုမိုပေါ့ပါးလာသည်ဟု ခံစားရသည်။

သူမ အနည်းငယ် အိပ်ချင်စိတ်ပေါ်လာချိန်တွင် တံခါးခေါက်သံကို ကြားလိုက်ရသည်။

ယွီအာသည် တံခါးဖွင့်လိုက်ရာ သခင်မကြီးမော့ ရောက်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် ချက်ချင်းဆိုသလို ယဉ်ကျေးစွာ ဂါရဝပြုလိုက်သည်။

မော့ကျိုးယွီသည် စတုတ္ထမင်းသမီးနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့သည့်အကြောင်းကို အကျဉ်းချုံး ရှင်းပြထားသဖြင့် သခင်မကြီးမော့သည် မရင်းနှီးသော မျက်နှာနှစ်ခုကို အနည်းငယ် သိထားပြီး သူတို့သည် စတုတ္ထမင်းသမီး၏ အနီးကပ်အစေခံများဖြစ်ကြောင်း သိသည်။

သူမသည် အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြီး ဟဲကျစ်ယန်ထံသို့ တိုက်ရိုက်လျှောက်သွားသည်။

ယောက္ခမဖြစ်သူ ရောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ဟဲကျစ်ယန်သည် ထထိုင်လိုက်ချင်သော်လည်း သခင်မကြီးမော့က သူမကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဖိထားလိုက်သည်။

“လှဲနေပါ၊ ကိုယ်ဝန်ဆောင်ရတာက ပင်ပန်းနေပြီးသား၊ ဒုတိယအချက်ကတော့ မင်းတို့ ရထားလုံးနဲ့ ခရီးရှည်ကြီး နှင်လာခဲ့ရတာလေ။”

“အမေ၊ သိပြီးပြီလား။”

သခင်မကြီးမော့က ပြုံးကာ သူမဘေးတွင် ထိုင်လိုက်သည်။ “ကျိုးယွီ ပြောပြလိုက်တာ။ ဒီကောင်လေးက ဒီလောက်အရေးကြီးတဲ့အကြောင်းကို ပိုစောစောပြောသင့်တာပေါ့။”

ယောက္ခမဖြစ်သူ ဤမျှ ဝမ်းသာစွာ ပြုံးနေသည်ကို ဟဲကျစ်ယန် ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးခြင်း ဖြစ်သည်။ သူမသည် မြေးတစ်ယောက်ကို မည်မျှ တောင့်တနေသည်ကို ထင်ရှားစေသည်။

“အမေ၊ သမီး အဆင်ပြေပါတယ်။ ယောကျ်ားက ခရီးတစ်လျှောက် ဂရုစိုက်ပေးခဲ့ပါတယ်။”

ထိုအချိန်တွင် မော့ကျိုးယွီလည်း လိုက်လာခဲ့သည်။ သူ့မိခင်ဖြစ်သူ ဤမျှ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြုမူသည်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးခြင်း ဖြစ်သည်။

“အမေ၊ အခုကစပြီး သားက ယန်ယန်ကို ကောင်းကောင်း ဂရုစိုက်ပေးပါ့မယ်။ အမေက မကြာခင် ရောက်ရှိလာတော့မဲ့ မြေးလေးကို ပွေ့ချီဖို့သာ စောင့်နေပါ။”

သားဖြစ်သူ၏ အပိုအလိုလေးများနှင့် ပုံစံကို မြင်သောအခါ သခင်မကြီးမော့သည် မရယ်ဘဲ မနေနိုင်ပေ။

“ကောင်းပြီ၊ အမေက သားတို့ကလေးကို ပြုစုဖို့ စောင့်နေပါ့မယ်။”

မော့မိသားစု၏ သားများသည် သူ့ညီလေး၏ ဇနီးသည် ကိုယ်ဝန်ရှိနေကြောင်း ကြားသိရသောအခါ အလားတူ ဝမ်းသာမှုဖြင့် ပြည့်နှက်နေကြသည်။

သို့သော် အစ်ကိုကြီးများအနေဖြင့် လာရောက်လည်ပတ်ရန် မသင့်လျော်သဖြင့် တစ်ဦးစီ မိမိတို့၏ ဇနီးများကို ခေါ်လာရန် ပြန်သွားကြသည်။

မရီးများသည် အဆိုပါသတင်းကို ကြားသိရသည်နှင့် တစ်ဦးပြီး တစ်ဦး ရောက်လာကြသည်။ သူတို့၏ မျက်နှာများတွင် ဝမ်းသာမှုအပြင် အနည်းငယ် အားကျမှုလည်း ပါရှိသော်လည်း မနာလိုမှုမှာ လုံးဝ မရှိပေ။

၎င်းက သူတို့၏ စိတ်နှလုံးထား ဖြူစင်မှုကို ပြသလျက် ရှိသည်။

အထူးသဖြင့် ခင်ပွန်းများနှင့် ပြန်လည်ပေါင်းစည်းပြီးသည့် မရီးများသည် သူတို့၏ ဗိုက်များကို မသိမသာ ငုံ့ကြည့်လိုက်ကြသည်။

အကြောင်းမှာ ဟဲကျစ်ယန်သည် သူတို့အား အဆိပ်ခံရသဖြင့် မျိုးမအောင်ဖြစ်နေသည်ဟူသော အချက်ကို ထုတ်မပြောခဲ့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

မရီးများသည် ယခုထိ ဇဝေဇဝါဖြစ်နေကြဆဲဖြစ်သည်။ ယခင်က ခင်ပွန်းများသည် နှစ်ပေါင်းများစွာ မြို့တော်တွင် စစ်ရေးလှုပ်ရှားမှုများအတွက် ထွက်ခွာနေရသည်မှာ တစ်မျိုး ဖြစ်သော်လည်း မကြာသေးမီ လပိုင်းအတွင်း ခင်ပွန်းများနှင့် နေ့ရောညပါ အတူရှိနေသော်လည်း ကိုယ်ဝန်ရှိတဲ့ လက္ခဏာ အဘယ်ကြောင့် မပြသ,သနည်း။

ယခုအခါ မရီးများအား အဆိပ်ဖြေရန် တန့်ပိငှက်ဥကို ရှာဖွေတွေ့ရှိပြီးဖြစ်သဖြင့် ဟဲကျစ်ယန်သည် ထိုအချက်ကို ဆက်လက် ဖုံးကွယ်ထားရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိတော့ပေ။

သခင်မကြီးမော့နှင့် ဆွေးနွေးပြီးနောက် သူမသည် မရီးများအား အမှန်တရားကို ဖွင့်ဟပြောပြလိုက်သည်။

မရီးများသည် အိမ်ထောင်သက်တမ်း ကြာရှည်ပြီဖြစ်သော်လည်း သားသမီး မရခဲ့သည်မှာ တာ့ရွှင်းမိဖုရားခေါင်ကြီးမှ အဆိပ်ခတ်ထားတာကြောင့်ဖြစ်သည်ဟု ကြားသိရသောအခါ သူတို့အဖို့ လက်ခံနိုင်ရန် အနည်းငယ် ခက်ခဲခဲ့သည်။

ဒုတိယမြောက်မရီးသည် မော့မိသားစုသို့ လက်ထပ်ပြီးနောက် ခင်ပွန်းနှင့် အတူနေထိုင်ခဲ့ရသည်မှာ အကြာဆုံး ဖြစ်သည်။

ဤကိစ္စကြောင့် ဆရာဝန်များစွာထံ သွားရောက်ပြသခဲ့ရပြီး ဆေးခါးများကို အော့အန်လုမတတ် သောက်ခဲ့ရသော်လည်း ကိုယ်ဝန်မရခဲ့ပေ။

ယခုအချိန်မှ ထိုအဖြစ်ဟာ မိဖုရားခေါင်ကြီးမှ အဆိပ်ခတ်ထားခြင်းကြောင့်ဖြစ်သည်ဟု သိရသည်။

“ဒါက တကယ်လွန်လွန်းတယ်။ ကျွန်မတို့ မော့မိသားစုက သူမကို ဘာတွေ မကောင်းမှုများ လုပ်ခဲ့လို့ ဒီလို ဆက်ဆံတာလဲ။ ကျွန်မတို့ကို မိခင်ဖြစ်ခွင့်ကိုတောင် ပိတ်ပင်ထားတယ်။”

အခြားမရီးများသည် ဒုတိယမြောက်မရီးကဲ့သို့ ဒေါသတကြီး ထုတ်မပြောခဲ့သော်လည်း သူတို့၏ လက်သီးများကို တင်းတင်းဆုပ်ထားကာ သူတို့ စိတ်ထဲရှိ ဒေါသကို ပြသလျက် ရှိသည်။

ဟဲကျစ်ယန်သည် သူတို့အား အဆိပ်ခံထားရသည်ကို သိရှိပြီးနောက် အမှန်တရားကို မပြောခဲ့သည်မှာ သူ့မရီးများအတွက် မလိုအပ်သော ဒုက္ခများကို မပေးလိုသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ယခုမူ မတူတော့ပေ။ သူမသည် မရီးများအတွက် အဆိပ်ဖြေဆေးပြုလုပ်ရန် တန့်ပိငှက်ဥကို ရှာတွေ့ထားပြီးပြီ ဖြစ်သည်။

အဆိပ်ဖြေပြီးနောက် သူတို့၏ ကျန်းမာရေးကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်ကောင်းလာဖို့ ကူညီပေးနိုင်သည်။ ထို့အပြင် အစ်ကိုကြီးများကိုလည်း တစ်ဦးပြီး တစ်ဦး ရှာတွေ့ပြီးဖြစ်သဖြင့် သူတို့အတွက် သားသမီးများ မကြာမီ ရရှိလာနိုင်လိမ့်မည်ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ယခုအချိန်တွင် နေ့ရက်များသည် အနည်းငယ် ခက်ခဲသော်လည်း မြို့တော်ကဲ့သို့ လှည့်စားမှုနှင့် ကြံစည်မှုများ မရှိပေ။

မရီးများကလည်း ဤဘဝကို နှစ်သက်ကြသည်။ အနာဂတ်တွင် သားသမီးများနှင့်အတူ ဤဘဝတွင် နောင်တ မရှိတော့ပေ။

“မရီးတို့၊ စိတ်မပူပါနဲ့။ ဒီတစ်ကြိမ် ကျွန်မတို့လင်မယား တောင်ပိုင်းနယ်စပ်ကို သွားပြီး အစ်မတို့အတွက် အဆိပ်ဖြေဆေးပြုလုပ်နိုင်မယ့် ဆေးဖက်ဝင်ပစ္စည်းကို ရှာတွေ့ခဲ့ပါတယ်။

လာမယ့်ရက်အနည်းငယ်အတွင်း ဆေးဖော်ပြီး မရီးတို့ သောက်သုံးဖို့ ပြင်ဆင်ပေးပါ့မယ်။ အဲဒီနောက်မှာ ကျွန်မအတွက် တူ၊ တူမတွေ အများကြီး မွေးပေးဖို့ မရီးတို့ ကြိုးစားပေးပါ။”

ယခင်ကဆိုလျှင် မရီးများသည် ဟဲကျစ်ယန်၏ “ကြိုးစားပေးပါ” ဟူသော စကားကို ကြားရလျှင် ရှက်ရွံ့သွားကြမည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင် သူတို့သည် ရှက်ရွံ့မှုကို ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ဘဲ အာရုံအားလုံးကို အဆိပ်ဖြေဆေးပေါ်တွင်သာ ထားရှိနေကြသည်။

အဋ္ဌမမြောက်မရီးသည် ခင်ပွန်းဖြစ်သူနှင့် စောစီးစွာ ပြန်လည်ပေါင်းစည်းခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ သူမသည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ဟဲကျစ်ယန်၏ လက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

“နဝမယောင်းမလေး၊ ငါတို့ရဲ့ အဆိပ်ကို တကယ်ပျောက်ကင်းအောင် ကုသနိုင်မှာလား။”

ဟဲကျစ်ယန်က ပြုံးပြီး အဋ္ဌမမြောက်မရီး၏ လက်ကို နှစ်သိမ့်သလို ပုတ်ပေးလိုက်သည်။ “အဋ္ဌမမရီး၊ စိတ်မပူပါနဲ့။ ဒီအဆိပ်ကို သေချာပေါက် ပျောက်ကင်းအောင် ကုနိုင်ပါတယ်။”

“အံ့သြစရာပဲ၊ နဝမယောင်းမလေး ငါကိုယ်ပိုင်ကလေးတစ်ယောက်ရဖို့ ဘယ်လောက်တောင် မျှော်လင့်ထားသလဲဆိုတာ မင်း မသိလောက်ဘူး။”

အဋ္ဌမမြောက်မရီးဟာ ဝမ်းသာမျက်ရည်တွေ ကျနေခဲ့ပြီ။

အခြားမရီးများလည်း ထိုနည်းတူ ခံစားချက်မျိုး ရှိသည်။ ထိုအချိန်က သူတို့ ခင်ပွန်းများ စစ်ပွဲတွင် သေဆုံးသွားပြီဆိုတာ ကြားတုန်းက သူတို့ အနာဂတ်အတွက် မျှော်လင့်ချက်တွေ လုံးဝ ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ကြတယ်။

ခင်ပွန်းနှင့် ကလေးများ မရှိဘဲ သူမတို့ တစ်ဘဝလုံး တစ်ယောက်တည်း အိုမင်းရင့်ရော်သွားရန် ကံကြမ္မာ ရှိနေသည်။

အချို့မရီးများသည် စိတ်ပျက်အားငယ်မှုကို ခံစားရပြီး သူတို့ ခင်ပွန်းသည်များ သေဆုံးသွားသည်ဟု ကြားရသောအခါ မိမိကိုယ်ကိုယ် အဆုံးစီရင်ရန်ပင် စဉ်းစားခဲ့ကြသည်။

အခုတော့ အရာအားလုံး လုံးဝကွဲပြားသွားခဲ့ပြီ။ သူတို့ သေဆုံးသွားပြီဟု ထင်ခဲ့သော ခင်ပွန်းသည်များ အသက်ရှင်လျက် ပြန်လာနိုင်ခဲ့ပြီး အနာဂတ်တွင် မိမိတို့၏ ကိုယ်ပိုင်သားသမီးများကိုလည်း ပိုင်ဆိုင်နိုင်ဖွယ် ရှိသည်။ မရီးတွေဟာ အနာဂတ်အတွက် မျှော်လင့်ချက်ကြီးတွေ ချက်ချင်းဆိုသလို ပြည့်နှက်သွားခဲ့ကြသည်။

ဒါ့အပြင် အခုဘဝက နည်းနည်းခက်ခဲပေမယ့် မြို့တော်မှာတုန်းကလို လှည့်စားမှုတွေနဲ့ နောက်ကျောဓားထိုးမှုတွေကနေ လွတ်မြောက်နေသဖြင့် သူတို့ သဘောကျနှစ်သက်နေပေသည်။ နောင်တစ်ချိန်မှာ မိမိသွေးသားရင်း ကလေးတစ်ယောက် ရနိုင်မယ်ဆိုရင် ဒီဘဝအတွက် နောင်တကျန်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး။

***

All Chapters