ရှင် လိုချင်တဲ့ တောင်ပင်လယ်ပုလဲကို ရှာတွေ့ပြီ

ဟဲကျစ်ယန်သည် သူတို့နှစ်ဦးစလုံး ယခုအချိန်တွင် ဝမ်းနည်းနေသေးကြောင်း သိသည်။ သူမသည် သူတို့အား အနာဂတ်အတွက် ရှင်းလင်းသော ဦးတည်ချက်တစ်ခု ရှိစေလိုသည့်ဆန္ဒဖြင့် ထိုအကြောင်းကို ဖော်ပြခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သူတို့က တကယ်မလိုလားပါက ဟဲကျစ်ယန်သည် သူတို့ကို အတင်းအကျပ် မလုပ်ဆောင်ပေးပါ။

“မင်းတို့ရဲ့ အတွေးတွေကို ငါလေးစားပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ငါ ပြောချင်တဲ့ အဓိပ္ပါယ်ကိုလည်း နားလည်ပေးဖို့ မျှော်လင့်တယ်။ မော့မိသားစုရဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်ကို မင်းတို့လည်း မြင်ပြီးပြီပဲ။ အခုက သာမန်လယ်သမားအိမ်ထောင်စု တစ်ခုပဲ။ ငါတို့မိသားစုမှာ အစေခံတွေ မလိုအပ်ဘူး။ လူတိုင်း အတူတကွ အလုပ်လုပ်နိုင်ရင် အကောင်းဆုံးပဲ။”

လန်အာသည် ထပ်ခါတလဲလဲ ခေါင်းညိတ်ပြသည်။ “နဝမသခင်မလေး၊ စိတ်မပူပါနဲ့။ ကျွန်မတို့ သေချာပေါက် ကြိုးစားလုပ်ကိုင်ပါ့မယ်။”

ဟဲကျစ်ယန်သည် သူတို့နှစ်ဦးကို လက်အမူအရာပြလိုက်သည်။

“မင်းတို့နှစ်ယောက်လုံး ထလို့ ရပြီ။ နောက်ပိုင်းမှာ စကားပြောရုံနဲ့တင် ရတယ်၊ အမြဲ ဒူးထောက်နေစရာ မလိုဘူး။”

ဤစကားကို ကြားသောအခါ လန်အာသည် နာခံစွာဖြင့် ယွီအာကို ဆွဲထူလိုက်သည်။

“နဝမသခင်မလေး၊ စိတ်ချပါ။ ကျွန်မတို့ ဒီမှာနေတဲ့ ဘဝကို အလျင်အမြန် နေသားကျအောင် ကြိုးစားပါ့မယ်။ မော့မိသားစုအတွက် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး ဘယ်တော့မှ မဖြစ်ပါစေရဘူး။”

လန်အာ၏ သဘောထားက ဟဲကျစ်ယန်ကို အလွန်ကျေနပ်စေသည်။ ဟဲကျစ်ယန်သည် သူတို့နှစ်ဦးကို လက်ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်သည်။

“ငါ ခဏအနားယူချင်တယ်။ ဘာမှ အထွေအထူး မရှိရင် အနှောင့်အယှက်မပေးပါနဲ့။ မင်းတို့အတွက် နေစရာ နေရာနဲ့ ပတ်သက်လို့ အကြီးဆုံးမရီးဆီ သွားပြီး စီစဉ်ပေးဖို့ မေးကြည့်ပါ။ မိသားစုမှာ အိမ်လွတ်တွေ အနည်းငယ် ရှိသေးတယ်။”

လန်အာနှင့် ယွီအာတို့သည် ဦးညွှတ်နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် ပြန်လည်ထွက်ခွာသွားကြသည်။

အခန်းထဲတွင် ဟဲကျစ်ယန် တစ်ဦးတည်းသာ ကျန်ရှိတော့သည်။ ယခုမှာ နေ့အချိန်ဖြစ်ပြီး သူမသည် ကိုယ်ဝန်ဆောင်ဖြစ်သည့်အတွက် မိသားစုတစ်ခုလုံးက သူမကို အလွန်ဂရုစိုက်ကြသည်။

နောက်ပိုင်းတွင် တစ်စုံတစ်ယောက် ထပ်မလာနိုင်ဘူးလို့ သူမ အာမ,မခံနိုင်ဘူး။

ထို့ကြောင့် သူမသည် မသိစိတ်ဖြင့်သာ သူမ၏ နေရာလပ်နယ်မြေထဲသို့ ဝင်ရောက်ကာ လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုလိုက်သည်။

ယခုအချိန်တွင် သူမအား အများဆုံး စိတ်ဝင်စားစေသည်မှာ တောင်ပင်လယ် မဟူရာပုလဲ ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်က တောင်ပိုင်းနယ်စပ် ဧကရာဇ်၏ သီးသန့်ဘဏ္ဍာတိုက်မှ သူမသည် ပစ္စည်းများစွာကို ယူဆောင်လာခဲ့သော်လည်း၊ သူမနှင့် မော့ကျိုးယွီတို့သည် ၎င်းတို့ကို စစ်ဆေးရန် အချိန်မရခဲ့ပေ။

ယခုအခါ အားလပ်ချိန်ရရှိပြီး သိပ်မပင်ပန်းသည့်အခါ ကြည့်ရှုရန် အချိန်ကောင်း ဖြစ်သည်။

ဟဲကျစ်ယန်၏ အသိစိတ်သည် ထိုပစ္စည်းများကြားတွင် လှည့်လည်သွားလာရင်း သေတ္တာငယ်များကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဖွင့်ကြည့်လိုက်သည်။

ထိုသေတ္တာငယ်များကို ဖွင့်လိုက်သည်နှင့် သူမ၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

ဟုတ်ပါသည်၊ တောင်ပင်လယ် မဟူရာပုလဲလည်း ထိုနေရာတွင် ရှိနေသည်။ ထို့အပြင် လက်သီးဆုပ်အရွယ် ညလင်းပုလဲ နှစ်လုံးနှင့် လက်ဖဝါးအရွယ် ကျောက်စိမ်းဗုဒ္ဓရုပ်တု တစ်ခုလည်း ရှိသည်။

အနည်းငယ် ထင်ရှားသည်မှာ ၎င်းတို့ မဟုတ်ဘဲ အနီရင့်ရောင် တောင်ပင်လယ်ပုလဲ တစ်လုံးဖြစ်သည်။

တောင်ပင်လယ် မဟူရာပုလဲနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက အနီရင့်ရောင် တောင်ပင်လယ်ပုလဲသည် အလွန်ရှားပါးသည်။

၎င်းကို လူအချို့က ပြောပြဖူးသော်လည်း မည်သည့်နေရာတွင် သိုဝှက်ထားသည်ကို မကြားဖူးခဲ့ပေ။

ယခုအခါ ကြက်ဥအရွယ်ရှိ အနီရင့်ရောင် တောင်ပင်လယ်ပုလဲ တစ်လုံးသည် သူမ၏ မျက်စိရှေ့တွင် ထင်ရှားစွာ ပေါ်လွင်နေသည်။

ဟဲကျစ်ယန်၏ ပထမဆုံး အတွေးမှာ သူမသည် ချမ်းသာသွားပြီဟု ဖြစ်သည်။

သူမက အရမ်းချမ်းသာပြီးသားဖြစ်ပေမယ့် ပိုက်ဆံအရမ်းများတာကို ဘယ်သူက ညည်းညူမှာလဲ။

ထို့အပြင် အနီရင့်ရောင် တောင်ပင်လယ်ပုလဲ တစ်လုံး သာမက အခြားပစ္စည်းတစ်ခုခုကိုသာ ထုတ်ယူလျှင်လည်း တောင်ပင်လယ် မဟူရာပုလဲနှင့် ယှဉ်နိုင်လောက်သည့် တန်ဖိုးမဖြတ်နိုင်သော ရတနာ ဖြစ်သည်။

ဟဲကျစ်ယန်သည် သူမ၏ အသိစိတ်ဖြင့် ဤပစ္စည်းများကို သီးသန့်သိမ်းဆည်းထားလိုက်သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် စုဆောင်းသူလေးနှင့် ဆက်သွယ်ရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။

မရီးများအတွက် အဆိပ်ဖြေရန် တန့်ပိငှက်ဥအခွံလည်း ရှိသည်။ ၎င်းသည် အလွန်ပြည့်စုံသော တန့်ပိငှက်ဥအခွံ ဖြစ်ပြီး၊ မရီးရှစ်ဦးအတွက် အဆိပ်ဖြေဆေး ပြုလုပ်ရန် လုံလောက်မည် ဖြစ်သည်။

မရီးများကိုကတိပေးထားပြီးဖြစ်သဖြင့် သူမသည် အမြန်ဆုံး လှုပ်ရှားရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။

အဆိပ်ဖြေဆေးအတွက် တန့်ပိငှက်ဥအခွံ အပြင် ဆေးဖက်ဝင်ပစ္စည်းများစွာ လိုအပ်သည်။ အခြားပစ္စည်းများကို တာ့ပေါင်မောလ်မှ ဝယ်ယူနိုင်သည်။

သူမသည် ဆေးညွှန်းအတိုင်း ဆေးများကို အပြည့်အ ဝပြင်ဆင်ပြီး ဆေးခန်းထဲတွင် ဆေးပြားများအဖြစ် တိုက်ရိုက်ပြုလုပ်လိုက်သည်။

ဆေးပြားများ ပြုလုပ်ရန် နာရီအနည်းငယ်သာ ကြာမြင့်သည်။ ဟဲကျစ်ယန်သည် တာ့ပေါင်မောလ်အက်ပ်ကို ဖွင့်ကာ စုဆောင်းသူလေးနှင့် ဆက်သွယ်လိုက်သည်။

[မင်း ရှိလား။ မင်းလိုချင်တဲ့ တောင်ပိုင်းပင်လယ်ပုလဲကို ရှာတွေ့ပြီ။]

မကြာခင်မှာပင် စုဆောင်းသူလေးက အကြောင်းပြန်သည်။ [တွေ့ပြီလား။]

ဟဲကျစ်ယန်: [ကံကောင်းထောက်မစွာနဲ့ အချည်းနှီးမဖြစ်ခဲ့ဘူး။]

သူမသည် စကားပြောရင်း တောင်ပင်လယ် မဟူရာပုလဲ၏ ဓာတ်ပုံကို ကုန်ပစ္စည်းတင်သည့်လုပ်ဆောင်ချက်ဖြင့် ရိုက်ကာ စုဆောင်းသူလေးထံသို့ ပြသရန် ပို့လိုက်သည်။

စုဆောင်းသူလေး: [ဟုတ်တယ်၊ ဒါက တောင်ပင်လယ် မဟူရာပုလဲပဲ၊ ငါ ပျောက်သွားတဲ့ဟာနဲ့ အတူတူပဲ။]

ဟဲကျစ်ယန်: [ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အတူတူဖြစ်တယ်ဆိုတာ သိတာလဲ။]

စုဆောင်းသူလေးသည် မူရင်းဓာတ်ပုံပေါ်တွင် အနီရောင်မျဉ်းဖြင့် အမှတ်အသားတစ်ခု ပြုလုပ်ကာ သူမထံသို့ ပြန်ပို့လိုက်သည်။

[ဒီနားကို ကြည့်ကြည့်ပါ၊ သေချာကြည့်ရင် အနည်းငယ် ဖောင်းထွက်နေတာကို တွေ့ရမယ်။]

ဟဲကျစ်ယန်သည် ပုလဲလုံးကို ကောက်ယူပြီး သေသေချာချာ ကြည့်လိုက်သည်။ စုဆောင်းသူလေး အမှတ်အသားပြုလုပ်ထားသည့် နေရာတွင် သိသိသာသာ မထင်မရှား ဖောင်းထွက်နေသည့် အမှတ်တစ်ခု ရှိသည်။

စုဆောင်းသူလေး ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့သော တောင်ပင်လယ် မဟူရာပုလဲမှာ ဤခေတ်မှ ထုတ်ကုန်တစ်ခုဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။

ဟဲကျစ်ယန်ထံတွင် ရုတ်တရက် အကြံတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

[ဒီတောင်ပင်လယ်ပုလဲက မင်းလက်ထဲရောက်သွားရင်၊ ဒါက ခိုးယူသွားတဲ့သူဆီမှာ သေချာပေါက် မရှိတော့ဘူး။ ဒီသဲလွန်စကို အသုံးပြုပြီး သူခိုးကို မင်း ရှာတွေ့နိုင်တယ်။]

ဤစကားကို ကြားသောအခါ စုဆောင်းသူလေး၏ မျက်လုံးများ ရုတ်တရက် လင်းလက်သွားသည်။

[မင်းအကြံက ကောင်းတယ်။ ငါ သက်ဆိုင်ရာကို ဆက်သွယ်ပြီး သူခိုးကို ပိုပြီး ဂရုတစိုက် ရှာဖွေဖို့ လုပ်လိုက်မယ်။]

ဤအချိန်တွင် ဟဲကျစ်ယန်တွင်လည်း သံသယတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာသည်။ သူမသည် တာ့ပေါင်မောလ်တွင် ရှေးဟောင်းလက်ရေးလှများနှင့် ပန်းချီကားများစွာကို ရောင်းချခဲ့ပြီး၊ ဤအရာများသည် တစ်ခုတည်းသော ထူးခြားသည့် ပစ္စည်းများ ဖြစ်သည်။

ဒီရှေးဟောင်းပန်းချီကားတွေနဲ့ လက်ရေးလှတွေကို စုဆောင်းထားတဲ့ မော်ဒန်ခေတ်စုဆောင်းသူတွေဟာ သူတို့ရဲ့ ပစ္စည်းတွေ ပျောက်ဆုံးသွားမှာလားလို့ သူမ တွေးလိုက်မိတယ်။

အကယ်၍ ဤသို့ဖြစ်ခဲ့ပါက သူမသည် ဤရှေးဟောင်းပစ္စည်းများကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ရောင်းချလို့ မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။

ထိုသို့လုပ်ဆောင်ခြင်းသည် မော်ဒန်ခေတ်ဥပဒေနှင့် စည်းကမ်းများကို အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေမည်မဟုတ်လား။

ဤအကြောင်းများကို တွေးမိပြီး၊ ဟဲကျစ်ယန်က မေးမြန်းလိုက်သည်။

[ငါ ရောင်းချခဲ့တဲ့ တာ့ရွှင်း ရှေးဟောင်းပစ္စည်းတွေက တစ်ခုတည်းသော ထူးခြားတဲ့အရာတွေပဲ။ အဲဒီဘက်က လူတွေရဲ့ စုဆောင်းမှုထဲမှာ ပျောက်ဆုံးသွားတဲ့ ရတနာတွေ ရှိ မရှိ သိချင်တယ်။]

စုဆောင်းသူလေး: [ဒါနဲ့ ပတ်သက်ပြီး စိတ်ချလက်ချနေနိုင်တယ်။ သမိုင်းမှတ်တမ်းတွေအရ၊ တာ့ရွှင်းမင်းဆက်နဲ့ အနီးတဝိုက်က နိုင်ငံငယ်လေးတွေအတွင်းမှာ စစ်ပွဲများ မကြာခဏ ဖြစ်ပွားခဲ့တာကြောင့် ရှေးဟောင်းပစ္စည်းတွေ ဘာမှ မကျန်ရစ်ခဲ့ဘူးလို့ သိရတယ်။ အဲဒီတောင်ပင်လယ်ပုလဲက ဥပမာ တစ်ခုပဲ။ သူ့ရဲ့ စျေးနှုန်းမြင့်မားရတဲ့ အကြောင်းရင်းက ရတနာရဲ့ မူလတန်ဖိုးကိုယ်တိုင်ကြောင့် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းဖြစ်ပြီး အဓိကအကြောင်းကတော့ သူက တာ့ရွှင်းခေတ်က ထုတ်ကုန်ဖြစ်ပြီး စုဆောင်းမှုတန်ဖိုး မြင့်မားတာကြောင့်ပဲ။]

ဟုတ်ပြီ၊ ဒါက ဒီလို ရှိနေတာပဲ။ အကယ်၍ သူမ ရောင်းချခဲ့တဲ့ ပစ္စည်းတစ်ခုကြောင့် မော်ဒန်ခေတ်မှာ တစ်စုံတစ်ယောက်ရဲ့ ပစ္စည်းတစ်ခု ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့ရရင် သူမသည် ဤရှေးဟောင်းပစ္စည်းတွေကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ရောင်းချလို့ မရတော့ဘူး။ မဟုတ်ရင် မော်ဒန်ခေတ်ရဲ့ ဥပဒေနဲ့ စည်းကမ်းတွေကို အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေလိမ့်မည်။

[ဒါဆို မင်းပြောတာက ငါ မင်းကို ရောင်းချခဲ့တဲ့ ပစ္စည်းတွေက ဘာပြဿနာမှ မဖြစ်စေခဲ့ဘူးပေါ့။]

စုဆောင်းသူလေး: [ဟုတ်တယ်။ တာ့ရွှင်းခေတ်က ရှေးဟောင်းပစ္စည်းအများစုဟာ လက်ဆင့်ကမ်းမလာခဲ့တာမို့ မင်းဆီက ငါဝယ်ယူခဲ့တဲ့ ရှေးဟောင်းပစ္စည်းတွေက အလွန်တန်ဖိုးရှိတယ်။]

စုဆောင်းသူလေးရဲ့ စကားကို ကြားသောအခါ ဟဲကျစ်ယန်သည် စိတ်သက်သာရာရသွားသည်။ သို့သော်လည်း သူမသည် ယခင်ကလို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လုပ်ဆောင်ရဲမည် မဟုတ်ပေ။

အကယ်၍ သူမ ရောင်းချတဲ့ ရှေးဟောင်းပစ္စည်းတွေက မော်ဒန်ခေတ်မှာ ပေါ်ပေါက်လာပြီး စည်းကမ်းတွေကို အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေခဲ့ရင် မကောင်းဘူး။

[မင်းက ပရော်ဖက်ရှင်နယ် ရှေးဟောင်းပစ္စည်းရောင်းဝယ်သူတစ်ယောက်ဆိုရင် ငါတို့ ရေရှည်ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်နိုင်မယ်လို့ မျှော်လင့်တယ်။ ငါ့မှာရှိတဲ့ ရှေးဟောင်းပစ္စည်းတွေကို မင်းကို ပြသမယ်။ ပြဿနာမရှိရင် ရောင်းချလို့ ရတယ်။ ဒါကို ဘယ်လို သဘောရသလဲ။ မင်းကိုယ်တိုင် မဝယ်ရင်တောင် ရောင်းချလို့ ရ မရ ဆိုတာကို ဆုံးဖြတ်ပေးဖို့ ကူညီပေးရုံပဲ။]

သူမ ရောင်းချသည့် ရှေးဟောင်းပစ္စည်းတွေက ထိုသို့သော ပြဿနာများ မဖြစ်ပေါ်စေဖို့ သူမ မျှော်လင့်သည်။

စုဆောင်းသူလေး: [ပြဿနာမရှိဘူး။ ငါ့မှာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုအရင်းအနှီးကို လည်ပတ်နိုင်သရွေ့၊ မင်းရဲ့ ရှေးဟောင်းပစ္စည်းတွေအားလုံးကို ငါဝယ်ယူနိုင်တယ်။]

ဟဲကျစ်ယန်: [အဲဒီလိုလုပ်ဖို့ မလိုအပ်ပါဘူး။ မင်းက ရောင်းချလို့ ရ မရ ဆိုတာကို ဆုံးဖြတ်ပေးရုံပဲ လုံလောက်ပြီ။]

သူမသည် မော်ဒန်ခေတ်ရှေးဟောင်းပစ္စည်းစုဆောင်းမှုကို အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေချင်သလို မည်သူ့ကိုမှ အကျိုးအမြတ် မယူချင်ပေ။

အထူးသဖြင့် စုဆောင်းသူလေးနှင့်ပတ်သက်လျှင် ဤရှင်းကျန်းတောင်ပိုင်းခရီးစဉ်အတွက် သူသည် သူမကို လောင်စာဆီများစွာ ရယူပေးရာတွင် ကူညီပေးခဲ့သည်။ သူမသည် စီးပွားရေးတွင် စကားမဖောက်ဖျက်ဘဲ ဆောင်ရွက်မည်ဖြစ်သည်။

သူမသည် တောင်ပင်လယ် မဟူရာပုလဲကို သူ့ထံ ရှာဖွေပေးခဲ့သော်လည်း ၎င်းကို သူ့ထံ ရောင်းချရန် ရည်ရွယ်ထားဆဲဖြစ်ပြီး ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ အကျိုးပြုမှုများကို ရောထွေးမထားပေ။

ဟုတ်ပါသည်၊ သူမသည် စုဆောင်းသူလေးကို သူ၏ အကူအညီအတွက် လျော်ကြေးပေးရန် ကောင်းမွန်သောပစ္စည်းအချို့ကို ဈေးနည်းနည်းဖြင့် ရောင်းချပေးနိုင်သည်။

ဥပမာ၊ သူမ ရွေးထုတ်လိုက်သော ပစ္စည်းကောင်းများသည် မော်ဒန်ခေတ်တွင် တန်ဖိုးမဖြတ်နိုင်သော ရတနာများ ဖြစ်သည်။

***