ကိုယ့်ကိစ္စကိုယ် ဂရုစိုက်ပါ

ထိုသူသည် ရုန်းကန်လှုပ်ရှားရင်း မရှင်းလင်းသော စကားလုံးအချို့ကို ရေရွတ်ကာ ငြင်းခုံသည်။

"မင်းတို့ မဟုတ်မမှန်ပြောနေတာ။ ငါ့ကို အရက်မူးအောင် တိုက်ပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ရောင်းစားတဲ့ စာချုပ်မှာ လက်ဗွေနှိပ်ခိုင်းခဲ့တာ။ ငါ့အတွက် တရားမျှတအောင် ဆုံးဖြတ်ပေးဖို့ ဒါကို အာဏာပိုင်တွေဆီ သွားတိုင်မယ်။"

ထိုသူ၏ ဆံပင်များ ဖရိုဖရဲမဖြစ်ခဲ့လျှင် ဟဲကျစ်ယန်နှင့် မော့ကျိုးယွီတို့သည် သူ့ကို မမှတ်မိနိုင်ပေ။ သို့သော် သူ စကားစပြောသည်နှင့် သူ့အသံသည် သူတို့အတွက် အတော်လေး ရင်းနှီးနေသည်။

သူတို့နှစ်ဦး တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်သည်။

"အဲ့တာ ဟူကုံးလား။" ဟဲကျစ်ယန်သည် သူ့ခန့်မှန်းချက်ကို အတည်ပြုလိုသည်။

မော့ကျိုးယွီက ခေါင်းညိတ်သည်၊ "ဟုတ်တယ်၊ သူပဲ။"

အကျိုးသင့်အကြောင်းသင့်အရ မော့ကျိုးယွီသည် အခြားသူ၏ အရေးကိစ္စများတွင် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်လိုသူမျိုး မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ဟူကုံး၏ အကျင့်စရိုက်ကို သူ အတော်လေး အသိအမှတ်ပြုထားပြီး၊ အထူးသဖြင့် သူနှင့် မော့မိသားစုသည် တူညီသော ဒုက္ခသည်များ ဖြစ်သည်။

လမ်းပေါ်တွင် ဤသို့သော အဖြစ်အပျက်ကို ကြုံတွေ့ရသောအခါ သူ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မည်ဖြစ်သည်။

မော့ကျိုးယွီသည် သူ့ဇနီးကို လူအုပ်နှင့် အနည်းငယ်ဝေးသောနေရာသို့ ပို့ဆောင်ပြီး၊ ထို့နောက် လူမိုက်နှစ်ဦးရှေ့သို့ လျှောက်သွားသည်။

"ရပ်လိုက်။"

သူ့အော်သံကြောင့် ထိုနေရာတွင် မောက်မာစွာ ပြန့်ကျဲလှုပ်ရှားနေသော လူမိုက်နှစ်ဦးသည် ထိတ်လန့်တကြား တစ်ခဏတာမျှ ရပ်တန့်သွားသည်။

သို့သော် သူတို့သည် ချက်ချင်းပင် ပြန်လည်တုံ့ပြန်လာသည်။ သူတို့ကို လမ်းပိတ်ထားသူအား သေချာကြည့်ပြီးနောက်၊ သူသည် ရုပ်ရည်ချောမောသော လယ်သမားတစ်ဦးသာ ဖြစ်သည်။ ထိုနှစ်ဦးက သူ့ကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ပေ။

အသားအနည်းငယ် ညိုမည်းသော လူမိုက်က မော့ကျိုးယွီကို ကြာပွတ်နှင့် စိတ်မရှည်စွာ ရိုက်လိုက်သည်။

"ဖယ်စမ်း။ ဒီမှာ သူများကိစ္စထဲ ဝင်မစွက်ဖက်နဲ့။"

သူသည် ကြာပွတ်တစ်ချက် ရိုက်လိုက်ရုံဖြင့် ပိတ်ဆို့ထားသူကို ထိတ်လန့်အောင် လုပ်နိုင်မည်ဟု ထင်ခဲ့သည်။ သို့သော် သူ ကြာပွတ်ကို လွှဲလိုက်ချိန်တွင် ၎င်းကို ပြိုင်ဘက်က ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။

ထို့ထက်ပို၍၊ မော့ကျိုးယွီသည် အနည်းငယ် အားသုံးလိုက်ရုံဖြင့် လူမိုက်ကို ကြာပွတ်နှင့်အတူ လမ်းဘေးသို့ ပစ်ထုတ်လိုက်သည်။

ဤလုပ်ရပ်ကြောင့် ပရိသတ်များသည် မလှုပ်မယှက် အော်ဟစ်မိကြသည်။ သာမန်လူများသည် ထိုလူမိုက်နှစ်ဦးက ဟူကုံးကို ရိုက်နှက်သည်ကို အများဆုံး မြင်ဖူးကြသည်။ ကြာပွတ်ကို ဖမ်းဆုပ်ရုံဖြင့် လူတစ်ဦးကို ပစ်ထုတ်နိုင်သူကို ဘယ်သောအခါမှ မမြင်ဖူးကြပေ။

တစ်ခဏတာမျှ ထိတ်လန့်ပြီးနောက် လူအုပ်သည် လုံးဝ လှုပ်ရှားလာသည်။ အချို့က တိုးတိုးလေး "ကောင်းလိုက်တဲ့ရိုက်ချက်" ဟု အော်ဟစ်အားပေးကြသည်။

၎င်းသည် ထိုလူမိုက်များ မည်မျှ လူမထင်ကြသည်ကို ပြသသည်။

မော့ကျိုးယွီသည် ပရိသတ်များ၏ ဆွေးနွေးမှုကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ဟူကုံးဆီသို့ ခြေလှမ်းကျဲကျဲ လျှောက်သွားသည်။

ကျန်ရှိနေသော လူမိုက်သည် ဟူကုံး၏ ဆံပင်ကို ဆွဲကိုင်ထားဆဲဖြစ်သည်။ မော့ကျိုးယွီ လျှောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ထိတ်လန့်လွန်းသဖြင့် ကြာပွတ်ကို လွှတ်ပြီး ထွက်ပြေးရန်ပင် မစဉ်းစားမိဘူး။ မော့ကျိုးယွီက ကြက်ပေါက်လေးတစ်ကောင်လို သူ့ကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

ဟူကုံး၏ ခန္ဓာကိုယ် ပြေလျော့သွားသည်နှင့် ချက်ချင်း မြေပေါ်သို့ လဲကျသွားသည်။ သို့သော် သူ့ကို ကယ်တင်ပေးသူ၏ ပုံပန်းသွင်ပြင်ကို ကြည့်ရန် မမေ့ခဲ့ပေ။

"နဝမ‌မော့သခင်လေး"

"ငါပဲ။ အစ်ကိုဟူ၊ ဘာဖြစ်လို့ ဒီလူတွေရဲ့ အနိုင်ကျင့်တာကို ခံရတာလဲ။" မော့ကျိုးယွီက မေးသည်။

ထိုသို့ အမေးခံရသောအခါ ဟူကုံးသည် သိသိသာသာ ဒေါသထွက်နေသည်။ သူသည် ထိုလူမိုက်နှစ်ဦးကို ညွှန်ပြပြီး "သူတို့က ဆိပ်ကမ်းကုန်စည်ပို့ဆောင်ရေးလုပ်ငန်းစုက လူတွေ။ လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်က ငါ အဲဒီကို သင်္ဘောပြင်ပေးဖို့ သွားခဲ့တယ်။ သူတို့က ငါက သူတို့ရဲ့ အလုပ်ကို လုယူတယ်လို့ ပြောပြီး ငါ ရထားတဲ့ ငွေကို ထုတ်ပေးရမယ်လို့ ပြောတယ်။ ငါ သဘောမတူခဲ့ဘူး၊ အဲ့တာကြောင့် သူတို့က လူတွေကို စေလွှတ်ပြီး ငါ့အိမ်ကို မီးရှို့ခဲ့တယ်။ ပြီးတော့ ငါ့ကို ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ရောင်းစားတဲ့ စာချုပ်မှာ လက်မှတ်ထိုးခိုင်းပြီး နောက်ပိုင်းမှာ သူတို့ရဲ့ လုပ်ငန်းစုအတွက်ပဲ သင်္ဘောပြင်ပေးရမယ်လို့ လုပ်ခဲ့တယ်။ ငါ သူတို့ သတိလက်လွတ် ဖြစ်နေတဲ့အချိန်ကို အသုံးချပြီး ထွက်ပြေးခဲ့တယ်၊ အာဏာပိုင်တွေဆီ သွားတိုင်ဖို့ ကြံရွယ်ထားပေမယ့် လမ်းမှာ သူတို့က ငါ့ကို ဖမ်းမိသွားတယ်..."

မော့ကျိုးယွီ ပစ်ထုတ်လိုက်သော လူမိုက်သည် သူ့တစ်ကိုယ်လုံး နာကျင်စွာ ပြန်လျှောက်လာသည်။ မော့ကျိုးယွီကို အနည်းငယ် ကြောက်ရွံ့သော်လည်း ဟူကုံးကို ဆက်လက် ရန်စသည်။

"ဟူကုံး၊ မင်းရဲ့ အဆင့်အတန်းကို မမေ့နဲ့။ မင်းရဲ့ စာချုပ်က အခု ငါတို့ လက်ထဲမှာ ရှိတယ်။ မင်း မဖြစ်မနေ လုပ်ရမယ့်အရာကို မလုပ်ရင်၊ ဒုက္ခရောက်မှာကို သတိထားစမ်း။"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူသည် မော့ကျိုးယွီကို ထပ်ကြည့်သည်။ ဟူကုံးကို ဆက်ဆံသည့်ပုံစံနှင့် လုံးဝကွဲပြားသော သဘောထားရှိသည်။ "ပြီးတော့... မင်းကိုလည်း၊ အများကြီး ဝင်မစွက်ဖက်ဖို့ အကြံပေးတယ်။ သခင်လျို့က မင်းကို ယွင်ချန်မြို့မှာ ဆက်နေလို့မရအောင် လုပ်မှာကို သတိထားစမ်း။"

ဤသို့သော ဝါကြွားသူတစ်ဦးကို ရင်ဆိုင်ရသောအခါ မော့ကျိုးယွီသည် တစ်ချက်ကြည့်ရန်ပင် အားမထုတ်ခဲ့ပေ။

"စကားကြီးစကားကျယ်တွေ။" မော့ကျိုးယွီက ဟူကုံးကို ထူရင်း ပြောလိုက်သည်။

သူသည် ထိုလူမိုက်နှစ်ဦးကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်သော်လည်း ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စမျိုးကို အစိုးရမှ ဖြေရှင်းပေးခြင်းက အကောင်းဆုံး ဖြစ်သည်။

"အစ်ကိုဟူ၊ အခု အာဏာပိုင်တွေဆီ သွားကြစို့။"

မော့ကျိုးယွီ၏ အကူအညီဖြင့် ဟူကုံးသည် ခက်ခက်ခဲခဲ မတ်တပ် ထရပ်ပြီး သူ့နောက်သို့ လိုက်ကာ ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်သည်။

ဤမြင်ကွင်းကိုမြင်သောအခါ လူမိုက်နှစ်ဦးသည် စိုးရိမ်တကြီး မော့ကျိုးယွီရှေ့တွင် ပိတ်ရပ်လိုက်သည်။

"သူ့ရဲ့ စာချုပ်က ငါတို့လက်ထဲမှာ ရှိတယ်။ မင်း သူ့ကို အတင်းဆွဲခေါ်သွားရင် ငါတို့လည်း အာဏာပိုင်တွေဆီ သွားတိုင်မယ်။"

မော့ကျိုးယွီသည် သူတို့ကို စောင်းကြည့်လိုက်ရင်း ရိုက်နှက်လိုသော စိတ်ကို ထိန်းချုပ်ကာ ပြောလိုက်သည်၊ "ဒါဆိုလည်း မင်းတို့ရဲ့ အရာရှိကို တိုင်ကြပြီး ငါကလည်း ငါ့အရာရှိကို တိုင်မယ်။"

လူမိုက်နှစ်ဦးသည် မော့ကျိုးယွီ၏ အစွမ်းထက်မှုကို တွေ့ကြုံခံစားပြီးပြီဖြစ်သည်။ မော့ကျိုးယွီက လူကို ဤသို့ ခေါ်ထုတ်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ သူတို့ တားဆီးရဲခြင်း မရှိပေ။

သူတို့ တစ်ယောက်နှင့် တစ်ယောက် အကြည့်ချင်း ဖလှယ်ပြီးနောက် သူတို့သည် ဆိပ်ကမ်းသို့ အလျင်အမြန် ထွက်ပြေးသွားကြသည်။

မော့ကျိုးယွီသည် ဟူကုံးကို ကူညီပြီး ဟဲကျစ်ယန်ထံသို့ ပို့ဆောင်လိုက်သည်။ ဟဲကျစ်ယန်ကို လှည်းထဲတွင် ထိုင်စေပြီး၊ သူက ဟူကုံးကို ကူညီရင်း သူတို့သည် လှည်းပြင်ပတွင် ထိုင်ကြသည်။

လှည်းသည် ခရိုင်အာဏာပိုင်ရုံးသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ မောင်းနှင်သွားသည်။

မကြာသေးမီက မုန့်ဟွေနင်သည် မော့မိသားစုထံ မလာခဲ့ပေ။ သူသည် ယွင်ချန်မြို့ ကုန်စည်ပို့ဆောင်ရေးလုပ်ငန်းစု၏ ကိစ္စကြောင့် ဒုက္ခရောက်နေသည်။

သူသည် ဆိပ်ကမ်းကုန်စည်ပို့ဆောင်ရေးလုပ်ငန်းစု၏ တရားမဝင်လုပ်ဆောင်မှု သက်သေများကို လျှို့ဝှက်စုံစမ်းရန် လူများကို စေလွှတ်ထားခဲ့သည်။

ယနေ့ သူသည် နောက်ဆုံးတွင် သဲလွန်စအချို့ ရရှိခဲ့ပြီး၊ ဆိပ်ကမ်းကုန်စည်ပို့ဆောင်ရေးလုပ်ငန်းစု၏ လူကြီးပိုင်းများကို တစ်ခါတည်း ဖမ်းဆီးရန် အရေးယူတော့မည်ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် အရာရှိတစ်ဦးက လာရောက်အစီရင်ခံသည်။ တံခါးဝတွင် တစ်စုံတစ်ယောက်က စည်တီးပြီးဖြစ်စေ၊ ဒုက္ခရောက်ကြောင်း အော်ဟစ်ပြီးဖြစ်စေ တိုင်ကြားနေသည်ဟု ဆိုသည်။

မုန့်ဟွေနင်သည် အလုပ်ကြိုးစားပြီး ပြည်သူများကို ဂရုစိုက်သော အရာရှိတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

သူသည် လက်ရှိလုပ်ငန်းများဖြင့် အလုပ်များနေသော်လည်း ပြည်သူများအတွက် တရားမျှတမှုကို နှောင့်နှေးမည် မဟုတ်ပေ။

သူ၏ ဖြောင့်မတ်မှုနှင့် ဇွဲလုံ့လကြောင့် ယွင်ချန်မြို့ရှိ သာမန်ပြည်သူများ၏ ဘဝများသည် တစ်နေ့ထက် တစ်နေ့ ပိုမိုကောင်းမွန်လာသည်။

သိသာစွာ၊ အမျိုးသားနှင့် အမျိုးသမီးများကို အနိုင်ကျင့်သည့် လုပ်ရပ်များသည် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်လုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။ သူ၏ ရုံးတော်သည်လည်း လတ်တလော အေးချမ်းနေခဲ့သည်။

အစောပိုင်းတွင် နှစ်သစ်ကူးပြီးချိန်က သူသည် မိသားစုထံမှ စာတစ်စောင်ရရှိခဲ့ပြီး၊ မော့မိသားစုမှ မိန်းမပျိုတစ်ဦးနှင့် လက်ထပ်ရန် သူ့ရည်ရွယ်ချက်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ထောက်ခံခဲ့သည်။

အကယ်၍ ကုန်စည်ပို့ဆောင်ရေးလုပ်ငန်းစု၏ ခက်ခဲသောကိစ္စ မရှိခဲ့ပါက၊ သူသည် မော့ဟန်ယွဲ့နှင့် ရင်းနှီးရန် မော့မိသားစုထံ သွားရောက်လည်ပတ်လိုသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။

မုန့်ဟွေနင်သည် အရာရှိ အနည်းငယ်ကို ခေါ်ဆောင်ပြီး ဧည့်ခန်းသို့ ထွက်လာသည်။

မမျှော်လင့်ဘဲ၊ တိုင်ကြားသူများသည် မော့ကျိုးယွီ ဇနီးမောင်နှံ ဖြစ်နေသည်။ သူတို့နှင့် လိုက်ပါလာသူကို သူ မသိပေ။

သူ၏ အနာဂတ်တွင် ဆွေမျိုးတော်စပ်လာမည့်သူကို မြင်သောအခါ မုန့်ဟွေနင်သည် ငြိမ်မနေနိုင်ခဲ့ပေ။

သူသည် စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းများကို သိပ်ဂရုမစိုက်ဘဲ စားပွဲခုံနောက်မှ အလျင်အမြန် ထွက်လာခဲ့သည်။

"နဝမအစ်ကို၊ နဝမမရီး၊ ဘာဖြစ်လာတာလဲ။"

ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း ဟူကုံးသည် စိတ်ထဲတွင် ဆဲဆိုနေမိသည်။

သူသည် တော်ဝင်မြို့တော်တွင် အရာရှိအဖြစ် နှစ်ပေါင်းများစွာ တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့ပြီး၊ တရားရုံးခန်းများတွင် အမှုကြားနာမှုများကို ကြည့်ရှုခဲ့သည်။

ဤသည်မှာ အရာရှိတစ်ဦးက အလိုအလျောက် ထွက်လာပြီး မေးမြန်းသည်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးခြင်း ဖြစ်သည်။

သိကျွမ်းသူများဖြစ်သည်ဟု ဆိုစေကာမူ ဤမျှလောက် စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်ဖြစ်ရန် မလိုအပ်ပေ…။

မော့ကျိုးယွီတို့e ဇနီးမောင်နှံသည် မုန့်ဟွေနင်နှင့် ရင်းနှီးသောကြောင့် ၎င်းကို သိပ်မစဉ်းစားမိပေ။

မော့ကျိုးယွီသည် ဘေးနားရှိ ဟူကုံးကို ညွှန်ပြပြီး၊ "ဒါက ဟူကုံးပါ၊ ယခင်ဆောက်လုပ်ရေးဝန်ကြီးဌာနရဲ့ လက်ထောက်ဝန်ကြီးဖြစ်ခဲ့သူပါ။ မော့မိသားစုလိုပဲ ဒီကို ပြည်နှင်ဒဏ်ပေးခံရသူပါ။ သူ့မှာ တိုင်ကြားစရာ ဒုက္ခတစ်ခု ရှိပါတယ်။"

ထိုအခါမှ မုန့်ဟွေနင်သည် ဟူကုံးကို သေချာကြည့်ရှုသည်။

ဟူကုံး၏ လက်ရှိဖရိုဖရဲဖြစ်နေသော အခြေအနေကို စကားလုံးများဖြင့် ဖော်ပြရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ သူသည် ဤနေရာတွင် ရပ်နေရင်း သူတောင်းစားတစ်ဦးနှင့် တူသည်ဟု ဆိုရန်ပင် သင့်လျော်ပေလိမ့်မည်။ မုန့်ဟွေနင်သည် မျက်နှာသွင်ပြင်ကိုသာ ကြည့်တတ်သူမျိုး မဟုတ်ပေ။

ဟူကုံးကို မမြင်ဖူးသော်လည်း၊ သူ၏ အကြီးအကဲများပြောစကားအရ ဤသူသည် ဉာဏ်ပညာရှိပြီး လက်မှုပညာအရာတွင် ကျွမ်းကျင်သူဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြခဲ့ဖူးသည်။

ဟူကုံးသည် အနောက်မြောက်ဘက်အရပ်သို့ ပြည်နှင်ဒဏ်ပေးခံရခြင်းအကြောင်းကို သူ သိပ်မစုံစမ်းခဲ့ပေ။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ ဧကရာဇ်ရွှင်းဝူ၏ မဆင်မခြင် လုပ်ဆောင်မှုကြောင့် ဟူကုံး ကဲ့သို့သော ထူးချွန်သူများကို ဆုံးရှုံးရခြင်းသည် တရားရုံးအတွက် ဆုံးရှုံးမှုတစ်ခု ဖြစ်သည်။

"အစ်ကိုဟူ၊ ဘာဖြစ်ခဲ့သလဲဆိုတာကို ဒီအရာရှိကို ပြောပြလိုက်ပါ။"

ဟူကုံးသည် ဖရိုဖရဲဖြစ်နေသော်လည်း ပညာရှင်တစ်ဦး၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ဆက်လက် ထိန်းသိမ်းထားသည်။

သူသည် မုန့်ဟွေနင်ကို ရိုသေစွာ အရိုအသေပြုပြီး မာနမထောင်လွှားဘဲ၊ နှိမ့်ချခြင်းမပြုဘဲ ပြောသည်၊ "ဒီလူက ရာထူးကနေ ထုတ်ပယ်ခံရပြီး ပြည်နှင်ဒဏ်ပေးခံထားရသူပါ။ လူကြီးမင်း၊ ကျွန်တော့်ကို နာမည်နဲ့ပဲ ခေါ်ဆိုတာ ပိုကောင်းပါလိမ့်မယ်။”

***