ဒီသင်္ဘောပေါ်မှာ အဆိပ်သုံးတတ်သူတွေ ရှိတယ်
Vol. 27 Ch. 299
ဟဲကျစ်ယန်သည် ဤအရာက အခြားသူများကို အဆိပ်သင့်ခြင်းမှ ကာကွယ်ပေးနိုင်ခြင်း မရှိသော်လည်း ဤအချိန်တွင် ဤမျှလောက် ဂရုမစိုက်နိုင်ကြောင်း သိသည်။
မော့ချူဟန် ဒုက္ခရောက်နေချိန်တွင် မောကျိုးယွီကို ကယ်တင်ဖို့ မသွားခိုင်းရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ သူမသည် သူ့ကို အဆိပ်သင့်ခြင်းမှ ဦးစွာကာကွယ်ပေးပြီး၊ ထိုလူများကို ဘေးကင်းသောနေရာသို့ ခေါ်ဆောင်သွားကာ အချိန်မီ ဆေးကုပေးရန်သာ လုပ်နိုင်သည်။
အရာရှိ၏ အစီရင်ခံချက်အရ အဋ္ဌမမြောက်အစ်ကို အဆိပ်နှင့် ထိတွေ့ပြီးနောက် အနည်းငယ် မူးဝေရုံသာ ခံစားရသည်။
၎င်းသည် သင်္ဘောပိုင်ရှင် အသုံးပြုသော အဆိပ်သည် ပြင်းထန်မှု မရှိကြောင်း ဖော်ပြရုံမျှဖြင့် သူ့ကို ကယ်တင်ရန် အချိန်ရှိသေးသည်။
ဇနီးဖြစ်သူသည် ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူ့စကားကို နာခံစွာ နားထောင်သည်ကို မြင်သောအခါ မောကျိုးယွီသည် စိတ်သက်သာရာရသွားသည်။
သူသည် အဆိပ်ကာကွယ်ရေးမျက်နှာဖုံးကို ယူပြီး အစီရင်ခံတင်ပြသည့် အရာရှိနောက်သို့ သင်္ဘောပိုင်ရှင်ရှိရာသို့ သူ၏ ကိုယ်ဖော့ပညာကို အသုံးပြု၍ အလျင်အမြန် လိုက်သွားသည်။
ကံကောင်းစွာဖြင့် အဆိပ်ကာကွယ်ရေးမျက်နှာဖုံးသည် ရိုးရှင်းသောဗားရှင်းဖြစ်ပြီး ပါးလွှာသော အလွှာတစ်ခုသာ ရှိသည်။
ဟဲကျစ်ယန်က ၎င်းကို ရင်ဘတ်ထဲမှ ရုတ်တရက် ထုတ်ယူလျှင်လည်း သိပ်ထူးဆန်းပုံမပေါ်ပေ။
မောကျိုးယွီသည် ဤသို့သော ပစ္စည်းများအတွက် နိုင်ငံခြားသားများကို အကြောင်းပြချက်အဖြစ် အသုံးပြုလေ့ ရှိသည်။
မည်သူမှ မမေးလျှင် ထားလိုက်သည်။ တစ်စုံတစ်ယောက်က မေးမြန်းလာပါက နိုင်ငံခြားသားများဆီသို့ တွန်းပို့လိုက်သည်။
ဟဲကျစ်ယန်သည် မောကျိုးယွီနောက်သို့ လိုက်သွားရန် မဖြစ်နိုင်သော်လည်း အဆိပ်သင့်သူများကို ကုသရန် လိုအပ်သည့်အတွက် အရမ်း ဝေးဝေး မနေရဲပေ။
လမ်းခရီးတွင် အချိန်ကို တတ်နိုင်သမျှ လျှော့ချရန် ကြိုးစားရမည်ဖြစ်သည်။
သူမကို မောကျိုးယွီက အနီးအနားရှိ လက်ဖက်ရည်ဆိုင်တစ်ခုတွင် အခြေချပေးပြီး၊ သူမသည် သူ့ကို တဖြည်းဖြည်း အမြင်မှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်အထိ ကြည့်နေသည်။
မောကျိုးယွီသည် အဋ္ဌမမြောက်အစ်ကို၏ အခြေအနေကို စိုးရိမ်နေသည်။ ဟဲကျစ်ယန်ကို အခြေချပြီးနောက်၊ သူသည် အရာရှိ၏ လည်စည်းကို ဆုပ်ကိုင်ပြီး သင်္ဘောပိုင်ရှင်ရှိရာသို့ ကိုယ်ဖော့ပညာကို အသုံးပြု၍ အလျင်အမြန် ပြေးသွားသည်။
သင်္ဘောပိုင်ရှင်နေရာသို့ ရောက်သောအခါ မြင်ကွင်းသည် အရာရှိအစီရင်ခံစာ တင်ပြချိန်ထက် ပိုမိုဆိုးရွားနေသည်။
အရာရှိ လေးဦးသည် မြေပေါ်တွင် လဲကျနေပြီး သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များသည် အနည်းငယ် တဆတ်ဆတ် တုန်ခါနေသည်။
မော့ချူဟန်သည်လည်း လူနှစ်ဦး၏ ထောက်ပံ့မှုဖြင့် အားတင်းပြီး မတ်တပ်ရပ်နေရသည်။
မော့ကျိုးယွီသည် အခြားသူများကို ဂရုမစိုက်ဘဲ မော့ချူဟန်ထံသို့ ဦးစွာ ပြေးသွားသည်။ "အဋ္ဌမအစ်ကို၊ ဘယ်လို ခံစားရလဲ၊ ယန်ယန်က အနီးနားက လက်ဖက်ရည်ဆိုင်မှာ ရှိတယ်။ အစ်ကို့ကို ကုသဖို့ အရင်ခေါ်သွားခိုင်းလိုက်မယ်။"
မော့ချူဟန်၏ အခြေအနေသည် အလွန်အားနည်းနေသည်။ သူ၏ ခိုင်မာသော စိတ်ဆန္ဒက ထောက်ပံ့မထားခဲ့လျှင် သူလည်း လဲကျသွားပြီဖြစ်လိမ့်မည်။
"ငါ အဆင်ပြေတယ်။ နဝမညီလေး၊ သင်္ဘောပိုင်ရှင်နေရာမှာ အဆိပ်သုံးတဲ့သူ ရှိတယ်။ အနီးကပ်ကို သိပ်မသွားနဲ့။"
မော့ကျိုးယွီသည် တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် သူ့အဋ္ဌမမြောက်အစ်ကို မနည်းအားတင်းထားရကြောင်း သိသည်။ မော့ကျိုးယွီသည် သူ့ကို ထောက်ပံ့နေသည့် အရာရှိများကို ပြောလိုက်သည်၊ "ငါ့အစ်ကိုနဲ့ အဆိပ်သင့်နေတဲ့ အရာရှိတွေကို လက်ဖက်ရည်ဆိုင်ကို ခေါ်သွားပေးကြ။ ဒီနေရာကို ငါ့လက်ထဲ ထားခဲ့။"
ခေါင်းဆောင်နှင့် လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များစွာ အဆိပ်သင့်နေသည်ကို မြင်ပြီးနောက် အရာရှိများသည် ယခုအချိန်တွင် သတ္တိမရှိတော့ပေ။
ယခုအခါ တစ်စုံတစ်ယောက်က တာဝန်ယူလိုက်ပြီဖြစ်သဖြင့် သူတို့သည် စကားမပြောဘဲ လူများကို ထမ်းပြီး ထွက်သွားကြသည်။
ဟဲကျစ်ယန်သည် ပြတင်းပေါက်မှ စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်နေသည်။ မကြာခင်မှာပင် အရာရှိတစ်စုက သတိလစ်နေသူများကို ထမ်းပြီး လက်ဖက်ရည်ဆိုင်ရှိရာသို့ ပြေးလာသည်ကို မြင်သည်။
သူမသည် လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ချထားပြီး အပြင်သို့ လျှောက်ထွက်လာသည်။
"သူတို့ကို အရင်ချထားလိုက်၊ ကျွန်မ ကြည့်လိုက်မယ်။"
အရာရှိများသည် နာခံစွာ လူများကို ချထားသည်။ သူတို့ စကားမပြောရသေးခင် ဟဲကျစ်ယန်သည် အဋ္ဌမမြောက်အစ်ကိုထံသို့ လျှောက်သွားသည်။
ဤအချိန်တွင် အဋ္ဌမမြောက်အစ်ကိုသည် သတိလစ်နေပြီး သူ၏ မျက်နှာအရောင်သည် အနည်းငယ် ဖြူဖျော့နေသည်။
ဟဲကျစ်ယန်သည် ဦးစွာ သူ့သွေးခုန်နှုန်းကို စမ်းသပ်ပြီး သူ့အခြေအနေကို လျင်မြန်စွာ ဆုံးဖြတ်သည်။ ဤသည်မှာ ရိုးရှင်းသော မေ့ဆေးတစ်မျိုး ဖြစ်သည်။
သူ၏ အာနိသင်သည် သူမက ငွေလက်စွပ်မြွေဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော မေ့ဆေးနှင့် အလွန်ဆင်တူသည်။
ငွေလက်စွပ်မြွေ၏ အဆိပ်မှ မေ့ဆေးထုတ်ယူခြင်းသည် အလွန်အဆင့်မြင့်သော နည်းလမ်း ဖြစ်သည်။
ဟဲကျစ်ယန်သည် သူမ၏ နေရာထဲရှိ အဆင့်မြင့် ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ ပစ္စည်းများကို မအားကိုးလျှင် ၎င်းကို ပြီးမြောက်အောင် လုပ်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။
ထို့ကြောင့် သူမသည် အဋ္ဌမမြောက်အစ်ကို ရှူရှိုက်မိသော မေ့ဆေးသည် ငွေလက်စွပ်မြွေထံမှ ပြုလုပ်ထားသော အဆိပ်မဟုတ်ကြောင်း သေချာပြီး၊ ဖြစ်နိုင်ခြေအများဆုံးမှာ ခုနစ်ရောင်ဖားပြုတ်အဆိပ် ဖြစ်သည်။
စိုးရိမ်စရာမှာ ခုနစ်ရောင်ဖားပြုတ်၏ အဆိပ်များသည် ငွေလက်စွပ်မြွေ၏ အဆိပ်ထက် အာနိသင် ပိုမိုပြင်းထန်သည်။
၎င်းသည် မေ့ဆေး ဖြစ်သော်လည်း၊ အဆိပ်ဖြေဆေးကို အချိန်မီမပေးပါက အဆိပ်များသည် အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါ ငါးခုသို့ ပျံ့နှံ့သွားမည်ဖြစ်သည်။
ရိုးရိုးပြောရလျှင် ဤမေ့ဆေးသည် လူ့ခန္ဓာကိုယ်တွင် အချိန်ကြာရှည်ရှိနေပါက သေစေနိုင်သော အဆိပ်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားမည်ဖြစ်သည်။
၎င်းသည် အဆိပ်သင့်သူကို လျင်မြန်စွာ သေစေရုံသာ မဟုတ်ပေ။
ဤအချိန်တွင် အရာရှိများသည် လက်ဖက်ရည်ဆိုင်အတွင်းရှိ ဆိုင်ရှင်နှင့် စကားပြောပြီးနောက်၊ သတိလစ်နေသော လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များကို ယာယီအနားယူရန် အခန်းနှစ်ခန်းကို ရှင်းထုတ်ပေးရန် တောင်းဆိုခဲ့သည်။
အရာရှိများ၏ တောင်းဆိုမှုကို ရင်ဆိုင်ရသောအခါ ဆိုင်ရှင်သည် မလိုလားသော်လည်း ငြင်းဆိုရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။
မော့ချူဟန်သည် ဤအရာရှိများ၏ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်သည်။ ဟဲကျစ်ယန်က ဘာမှမပြောဘဲ သူ့ကို သီးသန့်အခန်းတစ်ခုသို့ တိုက်ရိုက်ပို့ဆောင်လိုက်သည်။
အရာရှိများသည် အခြားလုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များကို ဂရုစိုက်နေချိန်ကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး ဟဲကျစ်ယန်သည် မော့ချူဟန်၏ သွေးအနည်းငယ်ကို စစ်ဆေးရန် အလျင်အမြန် ထုတ်ယူလိုက်သည်။
ထင်မှတ်ထားသည့်အတိုင်း၊ အဋ္ဌမမြောက်အစ်ကို ရှူရှိုက်မိသော မေ့ဆေးသည် ခုနစ်ရောင်ဖားပြုတ်မှ ထုတ်ယူထားသည်မှာ သေချာသည်။
ခုနစ်ရောင်ဖားပြုတ်အဆိပ်ဖြစ်ကြောင်း သိရှိပြီးနောက် ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန် လွယ်ကူသွားပေလိမ့်မည်။
သူမနှင့် မောကျိုးယွီသည် စစ်မုန့်အိမ်တော်တွင် ခုနစ်ရောင်ဖားပြုတ် များစွာကို ဖမ်းဆီးခဲ့ပြီး ယခုအချိန်ထိ သူမ၏ နေရာလပ်ထဲတွင် သိမ်းဆည်းထားဆဲဖြစ်သည်။
ခုနစ်ရောင်ဖားပြုတ်သည် အဆိပ်ပြင်းထန်သော်လည်း ၎င်း၏ အဆိပ်များကို တန်ပြန်ရန် ပဋိဇီဝဆေးတစ်မျိုးကိုလည်း ထုတ်ပေးသည်။
ထို့ကြောင့် အဆိပ်ဖြေဆေးရရှိရန် ခုနစ်ရောင်ဖားပြုတ်မှပင် ထုတ်ယူရမည်ဖြစ်သည်။
ဟဲကျစ်ယန်သည် အနီးနားရှိ ဆေးဆိုင်တစ်ခုသို့ ဆေးဖက်ဝင်ပစ္စည်းများ ဝယ်ယူရန် ဟန်ဆောင်သွားပြီး၊ ဆေးဆိုင်၏ အနောက်ဘက် မီးဖိုချောင်အား အဆိပ်ဖြေဆေးကို ဖော်စပ်ရန် ခဏချေးငှားကာ အခြားသူများ အာရုံမထားချိန်တွင် ခုနစ်ရောင်ဖားပြုတ်ထံမှ ထုတ်ယူထားသော ပဋိဇီဝဆေးကို ထည့်သွင်းလိုက်သည်။
အဆိပ်ဖြေဆေးကို ဖော်စပ်ပြီးသည်နှင့် သူမသည် အရာရှိများအား လူတိုင်းကို သောက်သုံးစေသည်။
မျှော်လင့်မထားသော အဖြစ်အပျက် မရှိပါက တစ်နာရီခန့်အကြာတွင် လူများသည် တဖြည်းဖြည်း နိုးထလာမည်ဖြစ်သည်…
အဋ္ဌမမြောက်အစ်ကိုအား ထမ်းပြီး ခေါ်သွားသည်ကို မြင်ပြီးနောက် မောကျိုးယွီသည် သင်္ဘောပိုင်ရှင်၏ ပင်မဝင်ပေါက်သို့ တည့်တည့်လျှောက်သွားသည်။
မေ့ဆေး မရူမိသေးသော အရာရှိများသည် သူ့ကို တားဆီးရန် အလျင်အမြန် ထွက်လာသည်။
"နဝမသခင်လေး၊ အဲဒီတံခါးနားကိုကပ်မရဘူး။ အထဲက လူတွေက အဆိပ်မှုန့်တွေ ပစ်ပေါက်လာလိမ့်မယ်။"
မောကျိုးယွီသည် လက်ဝှေ့ယမ်းပြပြီး၊ "မင်းတို့အားလုံး ဝေးဝေးမှာ နေကြ။ ငါတစ်ယောက်တည်း ဝင်မယ်။"
ထိုသို့ပြောရင်း မော့ကျိုးယွီသည် ဇနီးဖြစ်သူ ပေးထားသော အဆိပ်ကာကွယ်ရေးမျက်နှာဖုံးကို တပ်ဆင်ပြီး တံခါးဆီသို့ ခြေလှမ်းကျဲကျဲ လျှောက်သွားသည်။
ထင်မှတ်ထားသလိုပင်၊ အရာရှိပြောခဲ့သည့်အတိုင်း တံခါးနားသို့ ချဉ်းကပ်လိုက်သည်နှင့် အဖြူရောင်အမှုန့် လက်တစ်ဆုပ်သည် သူ့ဆီသို့ အလျင်အမြန် ပြေးဝင်လာသည်။
မော့ကျိုးယွီသည် ၎င်းကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ပိတ်ထားသော တံခါးကို ခြေထောက်ဖြင့် ကန်ဖွင့်လိုက်သည်။
အထဲတွင် တောင်ပိုင်းရှင်းကျန်းသားတစ်ဦးကဲ့သို့ ဝတ်ဆင်စားထားသူတစ်ဦးသည် တံခါးရှိရာသို့ မာန်တက်စွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။
ရုတ်တရက် တံခါးကန်ဖွင့်ခံရပြီး သူ ချက်ချင်း အခက်တွေ့သွားသည်။
ဤဆေးမှုန့်ကို သူကိုယ်တိုင် ဂရုတစိုက် ပြင်ဆင်ထားသည်။
၎င်းနှင့် ထိတွေ့မိသူ မည်သူမဆို မေ့ဆေးအဆိပ်သင့်သွားရမည်ဖြစ်သည်။
ထိုသူသည် အံ့အားတသင့် မော့ကြည့်လိုက်ရာ ထူးဆန်းသော အရာတစ်ခုကို ဝတ်ဆင်ထားသူတစ်ဦး သူ့ရှေ့တွင် ရပ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်သည်။
"မင်း... မင်း ဘယ်သူလဲ။"
ဤသူ၏ ဝတ်စားပုံကို မြင်သောအခါ မောကျိုးယွီသည် ဦးစွာ သူ့အထောက်အထားကို သိရှိရန် စဉ်းစားသည်။
"မင်းကရော ဘယ်သူလဲ။"
တောင်ပိုင်းရှင်းကျန်းသားသည် တစ်ဖက်လက်ကို သူ၏အဝတ်အစားထဲသို့ ထည့်လိုက်ပြီး တစ်စုံတစ်ခုကို ထုတ်ယူရန် ကြိုးစားနေပုံရသည်။
တစ်ချိန်တည်းတွင် ဝင်လာသူကိုအားအင်ဖြင့် ခြိမ်းခြောက်ရန်လည်း ကြိုးစားသည်။
"ဟမ့် ငါက တောင်ပိုင်းရှင်းကျန်းက အဆိပ်ဆရာတစ်ယောက်ပဲ။ မသေချင်ရင် ဖယ်စမ်း၊ မဟုတ်ရင် မင်းကို ဘယ်တော့မှ ပြန်မလာနိုင်အောင် လုပ်ပေးမယ်။"
မောကျိုးယွီသည် သူ၏ ရုပ်ဆိုးသော မျက်နှာကို ဂရုမစိုက်ဘဲ သူအဝတ်အစားထဲသို့ ထည့်ထားသော လက်ကို လျင်မြန်စွာ လှမ်းဖမ်းပြီး အားအနည်းငယ်သုံးကာ သူ့ကို လက်လိမ်ချိုးလိုက်သည်။
တောင်ပိုင်းရှင်းကျန်းသားသည် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "အား... မင်း ငါ့ကို ထိခိုက်ရဲတယ်ပေါ့။"
ထိုသို့ပြောရင်း သူ၏ အခြားလက်တစ်ဖက်သည် အဝတ်အစားထဲသို့ ထပ်ပြီး လက်လှမ်းလိုက်သည်။
မောကျိုးယွီသည် သူ့ကို အဆိပ်ဖြင့် တိုက်ခိုက်ရန် ကြံရွယ်နေသည်ကို သိသည်။
သူ့ကို ဇနီးဖြစ်သူက အဆိပ်ကာကွယ်ရေးမျက်နှာဖုံး ပေးထားသော်လည်း သူသည် မဆင်မခြင်နေခြင်း မရှိပေ။
အလားတူနည်းဖြင့် သူသည် သူ့လက်တစ်ဖက်ကို ထပ်မံ ချိုးလိုက်သည်။
အခြေအနေ ဆိုးရွားလာသည်ကို မြင်သောအခါ တောင်ပိုင်းရှင်းကျန်းသားသည် ထွက်ပြေးရန် ကြံရွယ်သည်။
မောကျိုးယွီသည် လျင်မြန်စွာ ခြေလှမ်းတစ်လှမ်းတိုးကာ သူ့ကို မြေပေါ်သို့ ကန်ချလိုက်ပြီး အပြင်ရှိ အရာရှိများကို လှမ်းအော်ခေါ်လိုက်သည်။ "သူ့ကို ချည်နှောင်ပြီး အသေအချာ စောင့်ကြည့်ထားကြ။"
အရာရှိများသည် မောကျိုးယွီနှင့်အတူ သင်္ဘောပိုင်ရှင်ရှိရာဆီသို့ လိုက်မသွားခဲ့သော်လည်း၊ သူ၏ လုပ်ရပ်များကို အလွန်ရှင်းလင်းစွာ မြင်ခဲ့ရသည်။
ဤအဆိပ်သုံးသူသည် မောကျိုးယွီကြောင့် ထိခိုက်ဒဏ်ရာရပြီး သူတို့အတွက် အန္တရာယ်မဖြစ်တော့ကြောင်း မြင်သောအခါ၊ သူတို့သည် ပျားအုံလိုကဲ့သို့ အုံတက်ဝင်လာပြီး ထိုသူကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ချည်နှောင်လိုက်သည်။
ယခုအခါ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သော ဆူညံမှုသည် အတော်လေး ကျယ်လောင်ခဲ့သည်။
အကျိုးသင့်အကြောင်းသင့်အရ၊ သူသည် သင်္ဘောပိုင်ရှင်နေရာအတွင်းရှိ အခြားသူများကို သတိပေးသင့်သော်လည်း မည်သူမျှ မရောက်လာခဲ့ပေ။
***