ဒီလူအတွက် တရားမျှတမှုကို ဆောင်ကြဉ်းပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးပါ လူကြီးမင်း
Vol. 27 Ch. 298
မကြာခင်မှာပင် ဟူကုံးသည် သူ့အပေါ်ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့်အရာများကို မုန့်ဟွေနင်အား အသေးစိတ် ပြန်ပြောပြသည်။
ဟူကုံး၏ ရှင်းပြချက်ကို နားထောင်ပြီးနောက် မုန့်ဟွေနင်သည် အချက်ပေးခေါင်းလောင်းကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရိုက်လိုက်သည်။
“ဆိပ်ကမ်းကုန်စည်ပို့ဆောင်ရေးလုပ်ငန်းစုက လူတွေက ဥပဒေကို တကယ် လေးစားမှု မရှိဘူး။”
ဟူကုံး၏ ကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ မုန့်ဟွေနင်သည် သိပ်မစုံစမ်းလိုခဲ့ပေ။ အကြောင်းမှာ သူ့လက်ထဲရှိ သက်သေများတွင် အလားတူအမှုများစွာ ပါဝင်ပြီး သက်သေများသည် သိသာထင်ရှားနေပြီဖြစ်သည်။
ဟူကုံး၏ ကိစ္စကို သူစုဆောင်းထားသော သက်သေများနှင့် တွဲဖက်ကိုင်တွယ်နိုင်သည်။
မုန့်ဟွေနင်သည် အစောင့်အကြပ်တစ်ဦးကို ခေါ်၍ မော့ချူဟန်ကို ခေါ်လာရန် အမိန့်ပေးသည်။ ဆိပ်ကမ်းကုန်စည်ပို့ဆောင်ရေးလုပ်ငန်းစု၏ အကြီးအကဲသည် ကိုယ်ခံပညာတွင် ကျွမ်းကျင်သူဖြစ်သည်ဟု ဆိုကြသည်။
ကိုယ်ခံပညာ အနည်းငယ်သာ တတ်ကျွမ်းသော အစောင့်အကြပ်များကို စေလွှတ်လျှင် အားနည်းချက် ဖြစ်လိမ့်မည်။
မကြာခင်မှာပင် အပြင်တွင် ကင်းလှည့်နေသော မော့ချူဟန်ကို ပြန်ခေါ်လာသည်။
မောကျိုးယွီတို့လင်မယားရှေ့တွင် မုန့်ဟွေနင်သည် မော့ချူဟန်အား အစောင့်အကြပ် နှစ်ဆယ်ကို ဦးဆောင်ပြီး ဆိပ်ကမ်းကုန်စည်ပို့ဆောင်ရေးလုပ်ငန်းစုသို့ အလျင်အမြန်သွားကာ ခေါင်းဆောင်ကို သေချာဖမ်းဆီးရန် အမိန့်ပေးသည်။
မော့ချူဟန်သည် လူများနှင့်အတူ ထွက်ခွာသွားသည်။ မုန့်ဟွေနင် ယခုလုပ်ရမည်မှာ စောင့်ဆိုင်းရန်ဖြစ်သည်။
သူသည် မောကျိုးယွီတို့ ဇနီးမောင်နှံနှင့် ဟူကုံးကို နောက်ခန်းမတွင် စကားပြောရန် ဖိတ်ခေါ်ပြီး၊ ဟူကုံးအား ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ အညစ်အကြေးများကို ဆေးကြောရန် ရေနွေးယူလာရန် တစ်စုံတစ်ဦးကို စေလွှတ်ကာ သူဝတ်ရန် သန့်ရှင်းသော အဝတ်အစားတစ်စုံကို ရှာပေးသည်။
ဟူကုံးသည် အဝတ်အစားလဲပြီး ပြန်လာသောအခါ လုံးဝပြောင်းလဲသွားသည့်သူတစ်ဦးနှင့် တူသည်။ သူ့ထံတွင် မူလရှိခဲ့သော ပညာရှင်ဆန်သော အမူအရာသည် ငြင်းမရနိုင်ပေ။
မုန့်ဟွေနင်သည် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး မေးသည်၊ "အစ်ကိုဟူ၊ စိတ်မရှိပါနဲ့။ ဆိပ်ကမ်းကုန်စည်ပို့ဆောင်ရေးလုပ်ငန်းစုက အဖွဲ့ဝင်တွေကို ဖမ်းဆီးပြီး တရားစီရင်ပြီးတဲ့အခါကျရင် ဒီအရာရှိက ကိုယ့်ကိုယ့်ကိုယ် ရောင်းစားထားတဲ့ စာချုပ်ကို ဖျက်သိမ်းပေးမှာပါ။ ပြီးတော့ သူတို့ဆီက သိမ်းဆည်းရရှိတဲ့ ပစ္စည်းတွေထဲက အစ်ကိုဟူအတွက် သင့်လျော်တဲ့ လျော်ကြေးပေးပါမယ်။"
ဟူကုံးက ကျေးဇူးတင်စွာ မတ်တပ်ရပ်ပြီး ဦးညွှတ်လိုက်သည်၊ "ကျွန်တော့်အတွက် တရားမျှတမှု ရှာဖွေပေးတဲ့အတွက် အရာရှိမင်းကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။"
မုန့်ဟွေနင်သည် သူ့ကို မတ်တပ်ရပ်မနေဖို့ လက်ဟန်ပြသည်။
မောကျိုးယွီသည်လည်း ဟူကုံး၏ အခြေအနေကို အလွန်စိုးရိမ်သည်၊ "အစ်ကိုဟူ၊ အခု အစ်ကို့အိမ် မီးရှို့ခံရတယ်ဆိုတော့ အစ်ကို နေဖို့ သင့်လျော်တဲ့ နေရာရှိရဲ့လား။"
ဟူကုံးက စိတ်ဓာတ်ကျစွာ ခေါင်းခါသည်၊ "ငါ တံငါရွာကို ပြန်မသွားချင်တော့ဘူး၊ ငါးဖမ်းတာလည်း မလုပ်ချင်တော့ဘူး။ တခြားရွာတစ်ရွာကို ရှာပြီး စစ်မှန်တဲ့ လယ်သမားဖြစ်သွားတာက ပိုကောင်းလိမ့်မယ်။"
ဟူကုံးသည် လယ်သမားဖြစ်လိုသည်ဟု ပြောသည်ကို ကြားသောအခါ ဟဲကျစ်ယန်၌ ရုတ်တရက် အကြံအစည်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။
သူမသည် မောကျိုးယွီထံမှ ဟူကုံးသည် တာ့ရွှင်းမင်းဆက်၏ နံပါတ်တစ် လက်မှုပညာရှင်ဖြစ်သည်ဟု ကြားဖူးသည်။
သို့သော် သူသည် အမြဲတမ်း ရိုးသားတည်ငြိမ်ပြီး၊ အနောက်မြောက်ဘက်အရပ်သို့ ရောက်ပြီးနောက် သူ၏ အရည်အချင်းများကို ဘယ်သောအခါမှ ထုတ်ဖော်ပြသခဲ့ခြင်း မရှိပေ။
ဤသို့သော ထူးချွန်သူတစ်ဦးသည် ရှေးခေတ်တွင်သာမက၊ မော်ဒန်ခေတ်တွင်ပင် ထိပ်တန်းအင်ဂျင်နီယာတစ်ဦးနှင့် တူသည်။
သူမနှင့် မောကျိုးယွီသည် ရှီလင်ကျေးရွာတွင် စွန့်ပစ်ထားသော အိမ်များနှင့် မြေကွက်များစွာကို ဝယ်ယူထားသည်။
၎င်းသည် မိသားစုနေထိုင်ရန်အတွက် အိမ်များ တည်ဆောက်ရုံသာမက၊ အသေးစားအလုပ်ရုံများကိုပါ တည်ဆောက်ရန်ဖြစ်သည်။
အလုပ်ရုံများတွင် အဆင့်မြင့်ကိရိယာများ လိုအပ်မည်မှာ မလွှဲမရှောင်သာဖြစ်သည်။ သူမသည် တာ့ပေါင်မောလ်မှ ထိုကိရိယာများကို ဝယ်ယူနိုင်သော်လည်း၊ ၎င်းတို့ကို လူသိရှင်ကြား အသုံးပြုရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။
ဟူကုံး ရှိနေပါက အကျိုးသက်ရောက်မှုမှာ ကွဲပြားသွားမည်ဖြစ်သည်။ သူမသည် ပုံစံများကို ပေးနိုင်ပြီး ဟူကုံးအား ၎င်းတို့ကို ပြုလုပ်ရန် အကူအညီတောင်းနိုင်သည်။
ဤသို့ဖြင့် ၎င်းတို့ကို လူသိရှင်ကြား အသုံးပြုနိုင်ပြီး သူမ၏ ပြဿနာများကို လုံးဝဖြေရှင်းနိုင်မည်ဖြစ်သည်။
ထို့အပြင်၊ သူမကိုယ်တိုင်လည်း ဟူကုံးသည် ထူးချွန်သော အရည်အချင်းရှိသူဖြစ်သည်ဟု ခံစားရပြီး၊ သူသည် ဆက်လက်၍ အမှောင်ထဲတွင် နစ်မြှုပ်နေရလျှင် အင်မတန် နစ်နာပေလိမ့်မည်။
"အစ်ကိုဟူက တံငါရွာကို ပြန်မသွားဖို့ အစီအစဉ်မရှိဘူးဆိုတော့၊ ရှီလင်ကျေးရွာမှာ မော့မိသားစုနဲ့ အိမ်နီးချင်းလုပ်ဖို့ စဉ်းစားမလား၊ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ကျွန်မတို့အားလုံး မြို့တော်ကလူတွေပဲ။ နီးနီးနားနားနေရင် တစ်ယောက်နဲ့ တစ်ယောက် ဂရုစိုက်ပေးနိုင်လိမ့်မယ်။"
မောကျိုးယွီသည် သူ့ဇနီးဖြစ်သူ၏ စိတ်ကူးကို ချက်ချင်း နားလည်သွားပြီး အားပေးကူညီသည်၊ "ရှီလင်ကျေးရွာက ရွာသားတွေက အရမ်းရိုးသားတယ်၊ ပြီးတော့ အဲဒီမှာ လယ်မြေတွေလည်း အများကြီး ရှိတယ်။ ကျွန်တော်တို့လည်း အိမ်တွေ တည်ဆောက်ဖို့ လုပ်ထားတယ်။ အစ်ကိုဟူက စိတ်မဆိုးရင်၊ ကျွန်တော်တို့နဲ့ လာပူးပေါင်းလို့ ရတယ်။"
ဆိပ်ကမ်းကုန်စည်ပို့ဆောင်ရေးလုပ်ငန်းစုက ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်သွားပြီးနောက် ဟူကုံးသည် ဘဝအပေါ် မျှော်လင့်ချက်မဲ့သွားသည့် ခံစားချက်ကို ရရှိခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။
သူ့ဘဝသည် ဤသို့ဖြင့် ပြီးဆုံးသွားပြီဟု ထင်ခဲ့သည်။
ဆိပ်ကမ်းကုန်စည်ပို့ဆောင်ရေးလုပ်ငန်းစုမှ ထွက်ပြေးလာပြီးနောက် မောကျိုးယွီက သူ့ကို ကယ်တင်ခဲ့ပေးခဲ့သည်။ သူသည် သူ့အနာဂတ်အတွက် အစီအစဉ်များကို စိတ်ကူးယဉ်ပြောဆိုခဲ့ရုံမျှဖြစ်ပြီး အသေးစိတ် အစီအစဉ် မရှိခဲ့ပေ။
ထို့အပြင်၊ ယခုအချိန်တွင် သူ့အိတ်ထဲတွင် တစ်ပြားတစ်ချပ်မှ မရှိသလို၊ နေစရာ နေရာပင် မရှိခဲ့ပေ။
ခရိုင်အုပ်ချုပ်ရေးမှူးပြောသည့်အတိုင်း ဖြစ်ခဲ့ပါက၊ သူသည် ဆိပ်ကမ်းကုန်စည်ပို့ဆောင်ရေးလုပ်ငန်းစုထံမှ လျော်ကြေးအချို့ ရရှိနိုင်မည်ဖြစ်သည်။
ထိုအခါတွင် ရှီလင်ကျေးရွာသို့သွား၍ မော့မိသားစုနှင့် အိမ်နီးချင်းလုပ်ရန် အမှန်တကယ် စဉ်းစားနိုင်သည်။
"ကျွန်တော့်မှာ ကန့်ကွက်စရာ မရှိပါဘူး၊ ဒါပေမယ့်…”
ဟူကုံး ပြောနေရင်း၊ သူ့အကြည့်များသည် မုန့်ဟွေနင်ကို အကြည့်မလွှဲနိုင်ဘဲ ကြည့်နေမိသည်။
ဆိပ်ကမ်းကုန်စည်ပို့ဆောင်ရေးလုပ်ငန်းစုထံမှ လျော်ကြေးရရှိနိုင်မည်ဟု မုန့်ဟွေနင်ထံမှ အတည်ပြုချက်ရလိုသည့်ဆန္ဒဖြင့်ဖြစ်သည်။
မမျှော်လင့်ဘဲ မုန့်ဟွေနင်သည် သူ့ကို မကြည့်ဘဲ လက်ထဲရှိ လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ငေးကြည့်နေသည်။
ဟူကုံးက မပြောခဲ့သော်လည်း မောကျိုးယွီသည် သူ့လက်ရှိအခက်အခဲကို ရှင်းလင်းစွာ နားလည်သည်။
"အစ်ကိုဟူ၊ သိပ်စိတ်မပူပါနဲ့။ ရှီလင်ကျေးရွာမှာ အခြေချဖို့ ကျွန်တော် အစ်ကို့ကို ငွေအနည်းငယ် အရင်ဆုံး ချေးပေးထားနိုင်တယ်။"
ဟူကုံး၏ အိတ်ထဲတွင် တစ်ပြားတစ်ချပ်မှ မရှိပေ။ ယခုအချိန်သည် ယဉ်ကျေးစွာ ငြင်းဆိုဟန်ဆောင်ရန် အချိန် မဟုတ်ပေ။
"ဒီလိုဆိုရင်၊ ကျွန်တော်က မော့သခင်လေးနဲ့ ငြင်းဆိုမနေတော့ပါဘူး။ ကံကောင်းထောက်မစွာနဲ့ ဆိပ်ကမ်းကုန်စည်ပို့ဆောင်ရေးလုပ်ငန်းစုထံမှ လျော်ကြေးရခဲ့ရင် ချက်ချင်း ပြန်ဆပ်ပါ့မယ်။ အကယ်၍ မရခဲ့ရင်တောင် ကျွန်တော့်မှာ အရည်အချင်းတွေ ရှိပါတယ်။ အချိန်ပေးရင် ငွေကို သေချာပြန်ဆပ်နိုင်မှာပါ။"
မော့ကျိုးယွီနှင့် ဟဲကျစ်ယန်တို့သည် နိုင်ငံ့ဘဏ္ဍာတိုက် နှစ်ခု၏ အရင်းအမြစ်များကို လက်ထဲတွင် ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။
အနည်းငယ်သော ငွေကို သူတို့ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဂရုစိုက်မှာတဲ့လဲ။
သူတို့ ဟူကုံးကို ကူညီလိုရခြင်းသည် သူ၏ အရည်အချင်းနှင့် အကျင့်စရိုက်ကို တန်ဖိုးထားသည့်အတွက်သာ ဖြစ်သည်။
ဤနှစ်ခုစလုံးသည် မဖျောက်ဖျက်နိုင်သော အရေးပါမှုရှိသည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။
"အစ်ကိုဟူ၊ သိပ်စဉ်းစားမနေပါနဲ့။ ရှီလင်ကျေးရွာမှာ အခြေချလိုက်ပါ။"
ဟူကုံး၏ ကိစ္စကို ယာယီ စီစဉ်ပြီးသည့်နောက်၊ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး စကားပြောပြီးနောက် နာရီဝက်ခန့်အကြာတွင် ဟဲကျစ်ယန်သည် အနည်းငယ် စိတ်မငြိမ်မသက်ဖြစ်လာသည်။
ရုတ်တရက် အစောင့်အကြပ်တစ်ဦး ထိတ်လန့်တကြီး ပြေးဝင်လာပြီး အလောတကြီးဖြစ်လွန်းသဖြင့် တံခါးခေါက်ရန်ပင် မေ့သွားသည်။
"လူကြီးမင်း၊ သတင်းဆိုးပါခင်ဗျာ၊ ဆိပ်ကမ်းကုန်စည်ပို့ဆောင်ရေးလုပ်ငန်းစုရဲ့ ခေါင်းဆောင်က အဆိပ်သုံးတတ်ပါတယ်။ အခုလေးတင် ခေါင်းဆောင် မော့ချူဟန်နဲ့ သူတို့ကို ဖမ်းဆီးဖို့ သွားတဲ့အခါ ခြံထဲကို ဝင်လို့ မရခဲ့ပါဘူး။ ရှေ့ဆုံးမှာ လျှောက်နေတဲ့ ညီအစ်ကိုတချို့ အဆိပ်သင့်ပြီး သတိလစ်သွားပါတယ်။"
ဤစကားကို ကြားသောအခါ မုန့်ဟွေနင် မတ်တပ် ထရပ်လိုက်မိသည်။ "ဘာပြောလိုက်တယ်၊ ဆိပ်ကမ်းကုန်စည်ပို့ဆောင်ရေးလုပ်ငန်းစုရဲ့ ခေါင်းဆောင်က အဆိပ်သုံးတယ်လို့ ပြောလိုက်တာလား၊ ငါတို့လူတွေ ဘယ်လိုဖြစ်နေပြီလဲ။"
သူ ယခုအချိန်တွင် အလွန်စိုးရိမ်နေသည်မှာ သူ့လက်အောက်ငယ်သားများ၏ အသက်များကိုပင် ဖြစ်သည်။
အစောင့်သည် နဖူးပေါ်မှ ချွေးများကို သုတ်လိုက်ပြီး ဆက်လက်အစီရင်ခံသည်၊ "ရှေ့ဆုံးမှာ လျှောက်နေတဲ့ ညီအစ်ကိုတချို့ သတိလစ်သွားပြီး မော့ချူဟန်လည်း အနည်းငယ် မူးဝေနေပါတယ်။"
ယခုအခါ မောကျိုးယွီသည် ထိတ်လန့်လာသည်။ သူ့အဋ္ဌမမြောက်အစ်ကိုသည် သေရာမှ အနိုင်နိုင် လွတ်မြောက်လာခဲ့တာ ဖြစ်သည်။
ထိုလူဆိုးများက သူ့ကို ထပ်မံ ထိခိုက်စေခွင့်ပြုလို့ မဖြစ်ပေ။ ထို့အပြင်၊ သူနှင့် ဟဲကျစ်ယန်တို့သည် တူညီသော အတွေးရှိသည်။
ယွင်ချန်မြို့တွင် ဆိပ်ကမ်းကုန်စည်ပို့ဆောင်ရေးလုပ်ငန်းစုသည် ဒေသခံလူဆိုးများသာဖြစ်ပြီး သူတို့အများစုသည် လူမိုက်တချို့သာဖြစ်သည်။
သို့သော်၊ အဆိပ်သုံးတတ်သူတစ်ဦးဖြစ်ပြီး အစောင့်များကို အဆိပ်ဖြင့် တိုက်ခိုက်ရဲသူသည် ထိုလူမိုက်များထဲတွင် ထူးခြားသူဖြစ်ရမည်။
အကျဉ်းချုံး ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာမှုမှတစ်ဆင့် သူတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် ဤဆိပ်ကမ်းကုန်စည်ပို့ဆောင်ရေးလုပ်ငန်းစု၏ ခေါင်းဆောင်သည် သာမန်မဟုတ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။ လက်ရှိအခြေအနေသည် အရေးပေါ်ဖြစ်သည်။
မောကျိုးယွီသည် မတ်တပ်ထရပ်လိုက်ပြီး မုန့်ဟွေနင်ကို ပြောသည်၊ "အစ်ကိုမုန့်၊ ကျွန်တော် အခု အဲဒီကို သွားကြည့်လိုက်မယ်။"
ဟဲကျစ်ယန်သည် မော့ကျိုးယွီက အဋ္ဌမမြောက်အစ်ကို၏ လုံခြုံမှုအတွက် စိုးရိမ်နေသည်ကို သိသည်။ သူသည် အဆိပ်အကြောင်း ဘာမှ မသိပေ။
ဤသို့မဆင်မခြင်အလျင်စလိုသွားလျှင် ထိခိုက်နစ်နာဖို့ လွယ်ကူလွန်းသည်။ သူမလည်း ထရပ်လိုက်ပြီး၊ "ယောကျာ်း၊ ကျွန်မလည်း လိုက်မယ်"
ဟဲကျစ်ယန်သည် ထိုသို့ပြောနေစဉ် သူမ၏ မျက်လုံးများသည် အလွန်ပြတ်သားစွာ သန္နိဋ္ဌာန်ချထားပုံရသည်။
ဤတစ်ကြိမ်တွင် မောကျိုးယွီသည် သူမကို မစဉ်းစားဘဲ ငြင်းဆန်ခဲ့သည်။
"မဖြစ်ဘူး၊ မင်း အခု ကိုယ်ဝန်ရှိနေတယ်။ မင်းကို အန္တရာယ် မဖြစ်စေချင်ဘူး။"
ဟဲကျစ်ယန်သည် သူမ၏ ဝမ်းဗိုက်ကို မသိစိတ်ဖြင့် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ အမှန်ပင်၊ ဤအချိန်တွင် သူမ အလွန်ရဲရင့်လွန်းနေလို့ မဖြစ်ပေ။
ဟဲကျစ်ယန်သည် နှစ်ခါလောက် ပြန်စဉ်းစားပြီးနောက် မောကျိုးယွီနောက်သို့ လိုက်သွားခဲ့သည်။
လူမရှိသော လမ်းထောင့် တစ်နေရာတွင် သူမသည် မောကျိုးယွီအား မမြင်ရသော အဆိပ်ကာကွယ်ရေးမျက်နှာဖုံး တစ်ခုကို ပေးလိုက်သည်။
ဤအရာသည် တစ်ကြိမ်သုံးပစ္စည်းဖြစ်ပြီး အလွန်ပါးလျသည်။ ၎င်းသည် သူမ၏ ဆေးခန်းတွင် အဆိပ်ဓာတ်ငွေ့များ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ခြင်းမှ ကာကွယ်ရန် မစ်ရှင်များအတွင်း အသုံးပြုခဲ့သော စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ ပစ္စည်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။
***