ဒေါ်လေးကို စမ်းသပ်ခြင်း

အချိန်များမှာ တရွေ့ရွေ့ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့လေပြီ။

တောင်တန်းများကြားရှိ အချိန်များမှာ အကျဉ်းထောင် တစ်ခုပမာပင်။ ရှီဝမ် မည်မျှပင် သဘောမတူ ငြင်းဆန်နေစေကာမူ လီယွမ် ကမူ အချိန်ကာလရောင်စုံ လိပ်ပြာ ကို ကျွေးမွေးရန်အတွက် သူမ၏ သွေးများကို ထပ်ခါတလဲလဲ ဖောက်ယူနေဆဲပင် ဖြစ်၏။ တစ်ခါတစ်ရံတွင်လည်း အချိန်နှင့် ဟင်းလင်းပြင် ထူးခြားကူကောင် အသစ်များကို ပျိုးထောင်ရန်အတွက် သူမ၏ သွေးများကို အသုံးပြုနေသေးသည်။

ရှီဝမ် တစ်ယောက် ရူးသွပ်တော့မည့်အလား ခံစားနေရ၏။ ကန္တာရ၏ အလှဆုံး အမျိုးသမီး တစ်ဦး ဖြစ်ပါလျက်နှင့် ဤမျှလောက်အထိ အရှက်ခွဲခံရသဖြင့် သူမ၏ အထောက်အထား အမှန်ကို ဖွင့်ဟပြောပြချင်စိတ်များပင် အကြိမ်ကြိမ် ပေါ်ပေါက်ခဲ့ရသည်။

ညအချိန်တွင် သူမသည် မြင့်မားသော တောင်ကမ်းပါးယံပေါ်၌ ထိုင်နေရင်း... အေးစက်သော လေပြင်းများက သူမ၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ ရိုက်ခတ်နေတော့၏။ ချီနျန်ချူ နှင့် ပြုလုပ်ခဲ့သော သူမ၏ သဘောတူညီချက်ကို ပြန်တွေးမိတိုင်း သူမ အလွန်တရာ အကျပ်ရိုက်နေမိသည်။

အကယ်၍ ဤအတိုင်းသာ ဆက်သွားနေမည် ဆိုပါက စစ်ဆင်ရေးမှာ မလွဲမသွေ ကျရှုံးသွားမည် ဖြစ်ပြီး... ရှီ မိသားစု လည်း ကောင်းသော အဆုံးသတ်ကို ရရှိနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

'ဒါမှမဟုတ်...'

သူမ၏ ဗျူဟာကို ပြောင်းလဲရန် လိုအပ်နေပြီဟု ရှီဝမ် ခံစားလိုက်ရ၏။

ချီနျန်ချူ ကို ကူညီပြီး မင်းသမီးလေး ချစ်ရသူကို ဖျက်ဆီးမည့်အစား... မင်းသမီးလေး ဘက်မှ ကူညီပြီး သူမ ချစ်ရသူကို ကာကွယ်ပေးကာ ချီနျန်ချူ ကို ပြန်လည် ဒုက္ခပေးလိုက်လျှင် ပိုမို ကောင်းမွန်မည် မဟုတ်ပါလော။

မရေမတွက်နိုင်သော နာကျင်မှုများကို ခံစားရပြီးနောက် ထိုအတွေးမှာ သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် ပေါ်ပေါက်လာပြီး ဖယ်ရှား၍ မရနိုင်တော့ချေ။

... ... ...

လီယွမ် သည် တိတ်ဆိတ် ငြိမ်သက်သော ဘဝကို ဆက်လက် ဖြတ်သန်းနေခဲ့၏။ ကူကောင်များကို ပျိုးထောင်ခြင်းမှလွဲ၍ သူ အများဆုံး လုပ်ဖြစ်သည့် အရာမှာ ဓားနတ်သမီး ၏ ဓားသိုင်း လေ့ကျင့်မှုအား ကြည့်ရှုခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

အကြိမ်များစွာပင် ပြင်းထန်လှသော စွမ်းအင်လှိုင်း တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်ကို သူ အာရုံခံမိခဲ့၏။ ၎င်းမှာ ကောင်းကင်ဘုံ နယ်ပယ် တစ်ခု ဖွဲ့စည်းတည်ဆောက်လာတော့မည့် လက္ခဏာပင် ဖြစ်၏။ ဓားနတ်သမီး ၏ ကောင်းကင်ဘုံ နယ်ပယ် အပေါ် နားလည် သဘောပေါက်မှုမှာ အရေးကြီးသော အချိုးအကွေ့ တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ပြီး လှုံ့ဆော်မှု တစ်ခုသာ လိုအပ်နေတော့သည်။ လီယွမ် သည် ဓားနတ်သမီး ၏ ဓားသိုင်း စွမ်းရည်များကို အကြိမ်ကြိမ် မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီး နယ်ပယ် တစ်ခု၏ မူလ ပုံစံများကိုပါ တွေ့မြင်ခဲ့ရပြီး ဖြစ်၏။

ပြီးပြည့်စုံသော နယ်ပယ် တစ်ခု တည်ဆောက်နိုင်မည့် နေ့မှာ သိပ်မဝေးတော့ချေ။

သိပ်မကြာမီမှာပင် နယ်စပ်မှ သတင်းများ ရောက်ရှိလာခဲ့၏။ ရှောင်ချင်အာ ၏ ဦးဆောင်မှုအောက်တွင် အနောက်တောင် နယ်စပ် နှစ်ခုမှ တပ်မှူးများမှာ စန်းဟိုင်ဂိတ် တိုက်ပွဲကြီး ကို ပြန်လည် စတင်ရန်အတွက် ထပ်မံ တွေ့ဆုံ ဆွေးနွေးခဲ့ကြ၏။

ဆွေးနွေးပွဲများမှာ ရက်အနည်းငယ်အကြာတွင် အဆုံးသတ်သွားခဲ့သည်။ အံ့အားသင့်စရာ ကောင်းသည်မှာ ညဇီးကွက် သက်တော်စောင့် များ၊ စစ်သူကြီးချုပ် ပိုင်ချန်၊ ဟန်ဘုရင် နှင့် ချန်ဘုရင် တို့ အားလုံးက ရှောင်ချင်အာ ကို ထောက်ခံကြောင်း ထုတ်ဖော် ပြောဆိုလာကြခြင်းပင် ဖြစ်တော့သည်။ စစ်သူကြီးချုပ် ပိုင်ချန် ပင်လျှင် ရာထူးမှ ဆန္ဒအလျောက် နုတ်ထွက်ကာ ရှောင်ချင်အာ အား စန်းဟိုင်ဂိတ် တိုက်ပွဲ တွင် စစ်သေနာပတိချုပ် ရာထူးကို တာဝန်ယူရန် ဖိတ်ကြားခဲ့၏။

ဤရလဒ်မှာ လီယွမ် အတွက် အံ့အားသင့်စရာ ဖြစ်ခဲ့ရ၏။

“သူတို့ အားလုံးက တကယ့်ကို ပါးနပ်တဲ့ လူတွေချည်းပဲ...” လီယွမ်က သက်ပြင်းချလျက် ရေရွတ်လိုက်သည်။

ဤအခြေအနေတွင် ပြည်သူများ၏ နှလုံးသားကို ရရှိသူကသာ လောကကို အုပ်စိုးနိုင်မည် ဖြစ်၏။ ရှောင်ချင်အာ စတင်လိုက်သော လမ်းကြောင်းမှာ သေချာပေါက် အောင်မြင်ကျော်ကြားလာမည် ဖြစ်ပြီး... ၎င်းကို ဆန့်ကျင်ရန် ရဲတင်းသူ မည်သူမဆို အခြားသော အဓိက အင်အားစုကြီး နှစ်ခု၏ ပစ်မှတ်ထား တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံရမည်မှာ အသေအချာပင် ဖြစ်တော့သည်။

“ဒါပေမဲ့... ဒီအတိုင်းသာ ဆက်သွားနေမယ် ဆိုရင်... ညဇီးကွက်ဘုရင် အတွက် ပိုပြီး အကျိုးရှိသွားလိမ့်မယ်...”

စန်းဟိုင်ဂိတ် ကာကွယ်ရေး လမ်းကြောင်းကို ပြန်လည် သိမ်းပိုက်နိုင်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် တာ့ယန် ၏ ပိုင်နက်နယ်မြေမှာ ပြန်လည် ပြည့်စုံသွားမည် ဖြစ်ပြီး ကံကြမ္မာ အရှိန်အဝါ မှာလည်း အထွတ်အထိပ် သို့ ရောက်ရှိသွားမည် ဖြစ်ရာ... နတ်ဆိုးနယ်မြေ အနေဖြင့် နောက်ထပ် ပြဿနာရှာရန် ခက်ခဲသွားလိမ့်မည်။ ထိုအချိန်ကျလျှင် နတ်ဆိုးနယ်မြေ ၏ အနှောင့်အယှက်များ မရှိတော့သဖြင့် ညဇီးကွက်ဘုရင် ဘာလုပ်မည်ကို မည်သူ သိနိုင်မည်နည်း။

ဤလူ၏ စိတ်ထဲတွင် ဘာတွေ တွေးနေသည်ကို မည်သူမျှ ခန့်မှန်း၍ မရနိုင်ချေ။

“ဒါပေမဲ့ အနည်းဆုံးတော့ လောလောဆယ်မှာ ငါ့အတွက် အကျိုးရှိတာပေါ့...”

စန်းဟိုင်ဂိတ် တိုက်ပွဲကြီး ၏ အရေးကြီးဆုံး အချိန်ကာလမှာ အဓိက အင်အားစုကြီး သုံးခု၏ အပြန်အလှန် ထိန်းချုပ်မှု စတင်ပြီးနောက် ပထမဆုံးသော အားပြိုင်မှု ဖြစ်လာမည် ဖြစ်ရာ... ညဇီးကွက်ဘုရင် အနေဖြင့် လုံးဝ ပျက်ကွက်နေ၍ မရနိုင်ချေ။

သည်ဖြစ်ရပ်က လီယွမ် အနေဖြင့် ဓားနတ်သမီး ကို အလယ်ပိုင်း လွင်ပြင် သို့ ပြန်ခေါ်သွားရန် အကောင်းဆုံးသော အခွင့်အရေးကို ဖန်တီးပေးလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်တော့သည်။

ကြီးမားသော တိုက်ပွဲကြီး တစ်ခု စတင်တော့မည်။

နောက်တစ်ကြိမ်တွင်လည်း လောကအရပ်ရပ်မှ အင်အားစုများမှာ ရောက်ရှိလာကြပြန်သည်။ မြောက်ပိုင်း ရေခဲလွင်ပြင် မျိုးနွယ်စုများလည်း အပါအဝင်ပင်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် ရေခဲလွင်ပြင် မျိုးနွယ်စု များကို လူငယ် တပ်မှူး အန်းမူယောင် ဦးဆောင်လာပြီး ချီလင်ဘုရင် အန်းထိုယွမ် မလာရောက်ကြောင်း လီယွမ် သတင်းရရှိခဲ့၏။

“ဒေါ်လေး ဆီသွားပြီး ကောင်းကင်နဂါး ကံကြမ္မာ နည်းစနစ် ကို စမ်းသပ်ကြည့်ဖို့ အခွင့်ကောင်းပဲ...”

‘အင်ပါယာ တံဆိပ်တုံး’ ကို သူ လှည့်စားနိုင်မည်လား ဆိုသည်ကို လီယွမ် အမြဲတမ်း တွေဝေနေခဲ့၏။ ကောင်းကင်နဂါး ကံကြမ္မာ နည်းစနစ် မှ 'ချောက်နက် ပုန်းကွယ် နဂါး' ဟူသော ရွှေ့ကွက်က အလုပ်ဖြစ်မည်လား သူ၏ ဒေါ်လေး အပေါ်တွင်သာ စမ်းသပ်ကြည့်နိုင်ပေမည်။

ညဇီးကွက်ဘုရင် မှာမူ သူ့ကို စမ်းသပ်ခွင့် ပေးမည် မဟုတ်ချေ။ အကယ်၍ စမ်းသပ်မိပါက သေချာပေါက် သေဆုံးရမည် ဖြစ်၏။

... ... ...

ရက်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက်

မြောက်ပိုင်း ရေခဲလွင်ပြင် မျိုးနွယ်စုများမှာ တောင်ပိုင်းနယ်စပ်သို့ ရောက်ရှိလာကြပြီ ဖြစ်သည်။ လီယွမ် သည် ဝါးတောအုပ်လေးမှ တိတ်တဆိတ် ထွက်ခွာလာပြီး ရေခဲလွင်ပြင် မျိုးနွယ်စုများ၏ စခန်းချရာ နေရာသို့ ခိုးဝင်သွားခဲ့၏။

စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင် မှာ ယခုအခါ ချောက်နက် နယ်ပယ် သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ရာ... ပုန်းကွယ်နေသော တပ်မှူး တိမ်တိုက်သိမ်းငှက် ၏ စောင့်ကြည့်မှုများကို ကြောက်ရွံ့နေရန် မလိုတော့ဘဲ သူ၏ တည်ရှိမှုကို တစ်ဖက်လူက အာရုံခံနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

လီယွမ် သည် မကြာမီမှာပင် ရေခဲလွင်ပြင် စခန်း၏ အပြင်ဘက်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့၏။ သူသည် တောင်ကုန်းပေါ်တွင် ထိုင်လျက် အဝေးသို့ ငေးကြည့်နေတော့၏။ ရေခဲလွင်ပြင် မျိုးနွယ်စု ၏ စခန်းချရာ နေရာမှာ ထူးခြားသော မန္တန်အစီအရင် တစ်ခုဖြင့် ဝိုင်းရံထားပြီး စိတ်ဝိညာဉ်ဖြင့် စူးစမ်းရှာဖွေမှုများကို တွေ့ရှိပါက ရေခဲပြာရောင် အလွှာတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ ချောင်းမြောင်း ကြည့်ရှုမှု အားလုံးကို တားဆီးပေးနိုင်စွမ်း ရှိသည်။

ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် လီယွမ် သည် ရေခဲလွင်ပြင် မျိုးနွယ်စု နှင့် ဆင်တူသော သွေးမျိုးဆက်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာမှ ချီ စွမ်းအင်များကို အသက်သွင်းလိုက်၏။ ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ မန္တန်အစီအရင် ၏ အလွှာက သူ့ကို တားဆီးခြင်း မပြုတော့ချေ။

“တကယ်ပဲ အလုပ်ဖြစ်တာပဲ...”

လီယွမ် က သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်ပြီး စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင် များ စခန်းအတွင်းသို့ စိမ့်ဝင်သွားကာ သူ၏ ဒေါ်လေး ၏ ရွက်ဖျင်တဲ အတွင်းသို့ ရောက်ရှိသွားတော့၏။

စစ်ရေးကျမ်း တစ်အုပ်ကို ဖတ်ရှုနေသော အန်းမူယောင် မှာ မျက်မှောင်ကြုတ်သွား၏။

“ဘယ်သူလဲ...”

နောက်တစ်ခဏတွင် လေထုထဲတွင် လှိုင်းထသွားပြီး... အမျိုးသမီး တစ်ဦးမှာ ရွက်ဖျင်တဲ အတွင်း၌ လေထဲမှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာတော့၏။

၎င်းမှာ မိန်းမဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသော လီယွမ် ပင် ဖြစ်တော့သည်။ ဒေါ်လေး အနေဖြင့် သူ၏ ရုပ်ရည်သွင်ပြင် အပေါ် အခြေခံ၍ သူ၏ အထောက်အထားကို ခန့်မှန်းမိမည် စိုးသဖြင့်... သူ၏ ရုပ်သွင်ကို လုံးဝ ပြောင်းလဲပစ်ခဲ့ပြီး သူ၏ အထောက်အထားကို ဖုံးကွယ်ရန် ‘ချောက်နက်ထဲရှိ ပုန်းအောင်းနေသော နဂါး’ နည်းစနစ်ကို အသုံးပြုထားခဲ့၏။

သူသည် ‘အမွှာ ကျောက်စိမ်းဆွဲပြား’ များကိုပင် တမင်တကာ ဝတ်ဆင်ထားခဲ့သေးသည်။ ဤအခြေအနေမျိုးတွင် ပထမဆုံးအကြိမ် ဆုံတွေ့စဉ်က တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် သူ၏ အထောက်အထားကို ခန့်မှန်းမိခဲ့သော သူ၏ ဒေါ်လေး အနေဖြင့် အလိုလိုသိစိတ် မှတစ်ဆင့် သူ၏ အထောက်အထားကို ခွဲခြား သိမြင်နိုင်မည်လား ဆိုသည်ကို သူ သိချင်ရုံ သက်သက်သာ ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ခွဲခြားမသိနိုင်ပါက... ‘ကောင်းကင်နဂါး ကံကြမ္မာ နည်းစနစ်’ မှာ အပြည့်အဝ အလုပ်ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်ပြီး... အင်ပါယာ တံဆိပ်တုံး ၏ အာရုံခံမှုကို ကြောက်ရွံ့နေရန် မလိုတော့ကြောင်း သက်သေပြနေခြင်းပင် ဖြစ်၏။ ထိုသို့ဆိုလျှင် သူ၏ အနာဂတ် လှုပ်ရှားမှုများမှာ များစွာ ပိုမို လွတ်လပ်လာလိမ့်မည်။

“မင်းက ဘယ်သူလဲ...”

အန်းမူယောင် မှာ အလွန်တရာ သတိထားနေပြီး ရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်လာသော အမျိုးသမီးကို စူးစိုက် ကြည့်နေတော့၏။

“ရေခဲလွင်ပြင် ရဲ့ လူငယ် တပ်မှူး... ဟင်း... ဟင်း... ကျွန်မကို မမှတ်မိဘူးလား...”

လီယွမ် ၏ ကပြောင်းကပြန် နောက်ပြောင်ချင်စိတ်များ ပေါ်ပေါက်လာတော့သည်။

အန်းမူယောင် မှာ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် မြင်ကွင်းများစွာ ဖြတ်သန်းသွားသော်လည်း သူမ၏ ရှေ့မှောက်ရှိ လူနှင့် ပတ်သက်၍ မည်သည့် မှတ်ဉာဏ်မျှ မရှိခဲ့ချေ။

“မင်းကို ငါ မသိဘူး...”

“ရေခဲလွင်ပြင် မျိုးနွယ်စု က တောင်ပိုင်းနယ်စပ် မှာ ဘယ်သူ့ကိုမှ ရန်သူ အဖြစ် မသတ်မှတ်ခဲ့ဖူးသလို... မင်းနဲ့လည်း ဘာအငြိုးအတေးမှ မရှိဘူး... မိန်းကလေး အနေနဲ့ ငါ့ရဲ့ စခန်းထဲကို ဒီလိုမျိုး အတင်းအကျပ် ဝင်လာတာ နည်းနည်းတော့ မလွန်လွန်းဘူးလား...”

အန်းမူယောင် မှာ သတိထားနေဆဲ ဖြစ်ကာ အလျင်စလို မလှုပ်ရှားရဲခဲ့ချေ။ တစ်ဖက်လူ ပေါ်ထွက်လာပုံမှာ တကယ်ပင် ထူးဆန်းပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။

အကွာအဝေး တိုတောင်းသော ဟင်းလင်းပြင် ဖြတ်သန်းမှုနှင့် လျှပ်တစ်ပြက် နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်းများမှာ အဋ္ဌမအဆင့် ကျင့်ကြံသူ အများအပြား လုပ်ဆောင်နိုင်သော အရာများ ဖြစ်ကြ၏။ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ စည်းမျဉ်းများအပေါ် နားလည် သဘောပေါက်မှု အဆင့်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားပါက ဤအရာများ အားလုံးမှာ ခက်ခဲလှသည် မဟုတ်ချေ။

သို့သော် လေထုကို ဖြတ်သန်းကာ ဤမျှ ဝေးကွာသော အကွာအဝေးသို့ ခရီးသွားလာခြင်းနှင့်... ရေခဲလွင်ပြင် မျိုးနွယ်စု ၏ မန္တန်အစီအရင် အတားအဆီးကို ဖြတ်ကျော်ကာ သူမ၏ စခန်းသို့ တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိလာနိုင်ခြင်းမှာ သာမန် အဋ္ဌမအဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး အနေဖြင့် လုံးဝ မစွမ်းဆောင်နိုင်သော အရာပင် ဖြစ်တော့၏။ နဝမအဆင့် ကျင့်ကြံသူ အချို့ပင်လျှင် လုပ်နိုင်ချင်မှ လုပ်နိုင်လိမ့်မည်။

သူမ ရှေ့မှောက်ရှိ လူ၏ နည်းလမ်းများမှာ တကယ်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။ အကယ်၍ တစ်ဖက်လူသာ သူမကို သတ်လိုပါက... သူမသည် ထိုသူ၏ အကွက်ဆင်မှု အောက်တွင် ကျဆုံးသွားပြီး ဖြစ်လောက်သည်။

“ကျွန်မကို တကယ်ပဲ မမှတ်မိဘူးလား...”

လီယွမ် က ထပ်မံ မေးမြန်းလိုက်ပြန်သည်။

အန်းမူယောင် က တစ်ဖက်လူကို သေချာစွာ အကဲခတ်လိုက်ပြီး အရှိန်အဝါကို အာရုံခံကြည့်လိုက်သော်လည်း... ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှု အရိပ်အယောင်လေး တစ်ခုကိုမျှ ပြန်လည် မအမှတ်ရနိုင်သေးချေ။

“မိန်းကလေး နဲ့ ရေခဲလွင်ပြင် မျိုးနွယ်စု ကြားမှာ... နားလည်မှု လွဲမှားတာ တစ်ခုခု များ ရှိနေလို့လား...”

“နားလည်မှု လွဲမှားတာ... ဟုတ်လား...” လီယွမ် က သူ၏ ခါးမှ အမွှာ ကျောက်စိမ်းဆွဲပြား များကို ထုတ်ယူလိုက်၏။

“ကျွန်မကို မမှတ်မိရင်တောင်... ဒါကိုတော့ အနည်းဆုံး မှတ်မိသင့်တယ် မဟုတ်လား...”

“ဝုန်း…”

အန်းမူယောင် သည် ထိုကျောက်စိမ်းဆွဲပြားကို မြင်လိုက်ရသည့် အခိုက်အတန့်တွင် သူမ၏ အရှိန်အဝါများ မြင့်တက်လာပြီး အေးစက်လှသော သတ်ဖြတ်လိုသည့် ရည်ရွယ်ချက်များကို ဖုံးကွယ်မထားတော့ချေ။ ရေခဲလွင်ပြင် မန္တန်အစီအရင် တစ်ခုလုံး၏ စွမ်းအားများမှာ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ စတင် စီးဝင်လာတော့၏။

“မင်း...”

“ရှောင်လင်းအာ ကို မင်း ဘာလုပ်လိုက်တာလဲ...”

ရွက်ဖျင်တဲ အတွင်း၌ နှင်းခဲများ သိသိသာသာ ဖြစ်ပေါ်လာတော့သည်။ အန်းမူယောင် ၏ အနောက်တွင် ရေခဲပြာရောင် ချီလင် တစ်ကောင်၏ ပုံရိပ်ယောင် ပေါ်ထွက်လာပြီး လေထုကိုပင် ဓားတစ်လက်အလား ချွန်ထက်သွားစေတော့၏။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် လီယွမ် သည် ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားပြီး ဖြစ်ကာ ဆန်းကြယ်ပုံရိပ် ကူ ကို ကြိုတင် အသက်သွင်းထားသဖြင့် ချီစွမ်းအင်များ ယိုစိမ့်မှု မရှိအောင် တားဆီးထားနိုင်ခဲ့သည်။

“သိချင်လို့လား...” လီယွမ် က လက်ညှိုးဖြင့် ကွေးယမ်းခေါ်ပြလိုက်၏။ “ကျွန်မကို အရင် အနိုင်ယူကြည့်လေ...”

သူ၏ စကားမဆုံးမီမှာပင် ခြေဖဝါးများမှတစ်ဆင့် တက်လာသော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် အအေးဓာတ်ကို သူ ခံစားလိုက်ရပြီး... နှင်းခဲများက သူ၏ ခြေသလုံးများ တစ်လျှောက် တိုက်စားလာကာ သူ့ကို ရေခဲရုပ်တု တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်တော့မည့် အလား ခြိမ်းခြောက်နေတော့၏။

“ခွဲစမ်း...”

လီယွမ် ၏ အရေပြားပေါ်တွင် မီးလျှံအလွှာ တစ်ခု တောက်လောင်လာပြီး နှင်းခဲများကို လျှပ်တစ်ပြက်အတွင်း အရည်ပျော်သွားစေတော့သည်။

“မင်းက ကူသခင် လား...”

အန်းမူယောင် သည် တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေကြောင်း အာရုံခံမိသွားလေ၏။

“ကူသခင် သာ မဟုတ်ရင်... ရှင့်ရဲ့ ရှောင်လင်းအာ လေးကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဖမ်းမိမှာလဲ...”

လီယွမ် က နောက်ပြောင်သည့် အပြုံးဖြင့် ပြန်လည် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

“ကြည့်ရတာ... မင်းရဲ့ ပါးစပ်ကို မဆွဲဖြဲမချင်း... မင်းက အမှန်တိုင်း ပြောမှာ မဟုတ်ဘူး ထင်တယ်...”

အန်းမူယောင် တစ်ယောက် တကယ်ပင် ဒေါသထွက်သွားခဲ့လေပြီ။

သူတို့ နှစ်ဦးသည် သိုင်းကွက် ပေါင်းများစွာ အပြန်အလှန် တိုက်ခိုက်ကြပြီး... လှုပ်ရှားမှုများ ပိုမို ကြီးမားလာသည်နှင့်အမျှ... လီယွမ် အနေဖြင့် ဆက်လက်၍ ဖုံးကွယ်မထားနိုင်တော့ကြောင်း ခံစားလိုက်ရပြီး ဆက်လက်၍ နောက်ပြောင် ကစားရန် မဝံ့ရဲတော့ချေ။

သူသည် မတတ်သာသည့်အဆုံး သူ၏ မျက်နှာကို လက်ဖြင့် ပွတ်သပ်လိုက်ရာ မူလ ရုပ်သွင်သို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားတော့၏။

“ဒေါ်လေး... ကျွန်တော့်ကို မရိုက်ပါနဲ့တော့... ကျွန်တော်ပါဗျ…”