အခန်း ၅၂၂

အခန်း (၅၂၂) - ဖုံးကွယ်ထားသော တယ်လီပို့စနစ်

မျောက်ဝံရုပ်တုကြီးက မြှားတံကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပြန်လည်ဆွဲထုတ်ပစ်လိုက်သည်ကို တွေ့လိုက်ရသောအခါ ကျောက်ရှောင်ချွမ်း၏ နှုတ်ခမ်းများ မသိမသာ တွန့်သွားခဲ့ရ၏။

၎င်းက မည်သည့်နာကျင်မှုကိုမှ မခံစားရခြင်းပင်။

မြှားက လုံလောက်အောင် စိုက်မဝင်သွားခဲ့လို့များလား။

မဟုတ်ရင်တော့ ယခုတစ်ကြိမ် ဤကျောက်ဆစ်ရုပ်တုကြီး၏ အားနည်းချက် နေရာက မူလအတိုင်း ရင်ဘတ် မဟုတ်တော့ဘဲ အခြားတစ်နေရာဆီသို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ခြင်းများလား မသိပါချေ။

သူသည် ဝမ်ကွေ့ရှင်းနှင့် ဝမ်လေ့တို့ ရှိနေကြသော နေရာဆီသို့ အနောက်သို့ လှမ်း၍ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်မိရာ ၎င်းတို့နှစ်ဦးစလုံးမှာမူ ကျောက်ဆစ်ရုပ်တုကြီးများ ပိတ်ဆို့ထားခြင်းမျိုး လုံးဝ မရှိသေးသော အခြားသော လမ်းကြောင်းတစ်ခုမှနေ၍ အပြင်ဘက်ဆီသို့ အလျင်အမြန် ပြေးလွှားနေကြပြီဖြစ်ကြောင်း မြင်တွေ့လိုက်ရပေသည်။

၎င်းတို့၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ အပြင်ဘက်က အခြားသော အဖွဲ့သားများနှင့် အမြန်ဆုံး သွားရောက်ဆုံစည်းရန် ဖြစ်ပေသည်။

"...ငါလည်း အပြင်ဘက်ကိုပဲ အမြန်ဆုံး ထွက်တာပေါ့။"

သူသည် ထိုကျောက်ဆစ်ရုက်တုအုပ်စုကြီး၏ ကြားထဲမှနေ၍ စတင် ဖြတ်သန်းသွားခဲ့ပြီး လမ်းခရီးတစ်လျှောက်တွင်လည်း ၎င်းကျောက်ဆစ်ရုပ်တုအချို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ လက်ဖြင့် မသိမသာ နှစ်ကြိမ်ခန့်ပင် လှမ်း၍ တို့ထိစမ်းသပ်သွားခဲ့သေးပေသည်။

များမကြာမီမှာပင် သူသည် ၎င်းတို့နှစ်ဦး၏ အရှေ့သို့ လျင်မြန်စွာ ကျော်တက်သွားနိုင်ခဲ့ပြီး ဧရာမမြေကျင်းကြီး၏ အစွန်းဆုံး ချောက်ကမ်းပါးနေရာဆီသို့ အရင်ဆုံး ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

သူသည် မိမိ၏ လက်ထဲက ချိတ်ကြိုးစနစ်ကို ချက်ချင်းပင် အရှေ့သို့ လှမ်း၍ ပစ်လိုက်ရာ ၎င်းမှာ ကျောက်နံရံကြီးပေါ်သို့ တိကျစွာ စိုက်ဝင်သွားခဲ့ပြီး ၎င်းနောက် မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်အား အထက်သို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း ဆွဲတင်လိုက်ကာ အထူးစွမ်းရည်များကိုပါ လေထုထဲ၌ ချက်ချင်းပင် ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းလိုက်တော့သည်။

မြေကျင်းကြီး၏ အစွန်းနေရာ၌ မတ်တပ်ရပ်နေကြဆဲဖြစ်သော လူငါးဦးစလုံးမှာမူ အောက်ခြေမြေပြင်ပေါ်၌ အသည်းအသန် ပြေးလွှားနေကြဆဲဖြစ်သော ဝမ်ကွေ့ရှင်းနှင့် ဝမ်လေ့တို့၏ လှုပ်ရှားမှုများကို အသေအချာ စောင့်ကြည့်နေခဲ့ကြမိပေသည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် မြေကျင်းကြီးအတွင်းက ကျောက်ဆစ်ရုပ်တုကြီးများထံ၌မူ ၎င်းတို့အပေါ် ပြင်းထန်စွာ ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်လိုသည့် စိတ်ဆန္ဒမျိုး ကြီးကြီးမားမား ရှိမနေခဲ့ကြပါပေ။

၎င်းတို့၏ လှုပ်ရှားမှု အရှိန်မှာ တော်တော်လေး နှေးကွေးလွန်းလှခြင်း ဖြစ်ရုံမကဘဲ မြေကျင်းကြီးအတွင်း၌ ၎င်းတို့နှစ်ဦး ပြေးလွှားနေကြတဲ့ မြင်ကွင်းကိုလည်း လိုက်လံဖမ်းဆီးလိုတဲ့ ဆန္ဒမျိုးမရှိဘဲ ငြိမ်သက်စွာဖြင့်သာ စိုက်ကြည့်နေခဲ့ကြပေသည်။

၎င်းတို့သည် ရှင်ကျန်သူများရှိရာဆီသို့ မျက်လုံးများဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်မိကြပြီး ခြေလှမ်းအနည်းငယ်ခန့် လှမ်းလိုက်ကြကာ ၎င်းနောက် နေရာ၌တင် ပြန်လည်၍ လုံးဝ ရပ်တန့်သွားခဲ့ကြပြန်၏။

ဤခံစားချက်မှာ ၎င်းတို့အားလုံးသည် တစ်စုံတစ်ဦးက အနောက်ကွယ်မှနေပြီး အတင်းအဓမ္မ ကြိုးကိုင်ထိန်းချုပ်ခြင်းကိုသာ ခံနေကြရရှာခြင်း ဖြစ်ရပေမည်။

မိမိတို့၏ ကိုယ်ပိုင်စိတ်ဆန္ဒဖြင့် ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်နေကြခြင်းမျိုး လုံးဝ မဟုတ်ကြောင်း ထင်ရှားလှပေသည်။

ဤအချက်ကြောင့် ဧရာမမြေကျင်းကြီး၏ အစွန်း၌ ရှိနေကြသော လူအနည်းငယ်မှာ စိတ်ထဲ၌ မသိမသာ သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်နိုင်ကြတော့သည်။

လောလောဆယ် အခြေအနေအရဆိုလျှင်မူ ချက်ချင်းလက်ငင်း ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်မည့် အန္တရာယ်မျိုးလုံးဝ ရှိမနေသေးပါပေ။

ထိုခဏတွင် အားလုံးမှာ မိမိတို့၏ ဘေးကို ကျောက်ရှောင်ချွမ်းတစ်ယောက် ဘယ်အချိန်က ရောက်နေလဲဆိုသည်ကို ရုတ်တရက် သတိပြုမိသွားခဲ့ကြ၏။

"အီး..."

ခဲခဲလေးသည် စိတ်ထဲ၌ ထိတ်လန့်သွားခဲ့ပုံရပြီး တရစပ် အော်ဟစ်လိုက်မိကာ ရွှီရှင်း၏ ပုခုံးအထက်မှနေ၍ အောက်သို့ လဲကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့ရသဖြင့် သူမ၏ ထက်မြက်လှသော ခြေသည်းအသေးလေးများဖြင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ အလျင်အမြန် ပြန်လည်ကပ်တွယ်လိုက်ရရှာပေသည်။

လုဖေးအာကိုယ်တိုင်လည်း မိမိ၏ ခါးကြားက ဓားမြှောင်တိုကြီးကို ဆွဲထုတ်လျက် ချက်ချင်းပင် လှမ်း၍ ခုတ်ပစ်ရန်အထိ စိတ်ထဲ၌ ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်သွားခဲ့ရသည်မှာ မှန်သော်လည်း ရှေ့ကအရာမှာ လူသားတစ်ဦး ဖြစ်နေသည်ကို သေသေချာချာ မြင်တွေ့လိုက်ရသည့် အခါကျမှသာ မိမိ၏ ခါးကြားပေါ်သို့ တင်ထားခဲ့သော လက်ဖဝါးကို ဖြည်းည်းချင်း ပြန်လည်နှိမ့်ချလိုက်မိ၏။

ရွှီရှင်းနှင့် ကျိချောင်းယန်တို့ နှစ်ဦးစလုံး၏ မျက်စိသူငယ်အိမ်များမှာမူ တစ်ခဏချင်းအတွင်း ပြင်းထန်စွာ ကျုံ့သွားခဲ့ရပေသည်။

ဤကောင် ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ အထူးစွမ်းရည်ကတော့ တကယ့်ကို...။

အကယ်၍သာ သူသည် တကယ့်မြေပြင်က လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ရေးသမား တစ်ဦးသာ ဖြစ်ခဲ့မယ်ဆိုရင်တော့ သူ၏ လက်တွေ့မြေပြင် တိုက်ခိုက်ရေး ခွန်အား ပမာဏက တကယ့်ကို မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် ပြင်းထန်လွန်းလှမှာ သေချာပေသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ရန်သူဖက်က တုံ့ပြန်မှုတစ်ခုခု လုံးဝ မလုပ်နိုင်ခင် အချိန်အတွင်းမှာတင် သူ၏ ဓားမြှောင်ကြီး ဝင်သွားပြီး သွေးနီရောင် ဓားမြှောင်ကြီး ပြန်ထွက်လာခဲ့ပြီ ဆိုတဲ့ အခြေအနေဆိုးကြီးကို အလွယ်တကူ ဖန်တီးပေးနိုင်စွမ်း ရှိသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

"ဝါး... နင်က ဘယ်အချိန်ကတည်းက ဒီနေရာကို ရောက်နေခဲ့တာလဲ။"

လီဝမ်ရှီးကိုယ်တိုင်လည်း စိတ်ထဲ၌ အလွန် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး သူမ၏ ဗာဒံစေ့အလား မျက်လုံးအစုံကို ပြူးကျယ်လျက် "ငါတို့အားလုံး နင့်ရဲ့ တည်ရှိမှုကို လုံးဝ သတိမပြုမိလိုက်ကြဘူး" ဟု ဆိုလိုက်၏။

"ဟားဟား... အခုတင်ပဲ အောက်ကနေ တွားတက်လာခဲ့တာပါ"

ကျောက်ရှောင်ချွမ်းသည် မျက်နှာတွင် ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားသော အမူအရာအချို့ ပြသလိုက်ရင်း အားရပါးရ ပြုံးလိုက်ပြီး "ငါက ကျောက်ဆစ်ရုပ်တုအုပ်စုကြီးရဲ့ ကြားထဲကနေပြီးတော့ တိုက်ရိုက် ဖြတ်သန်းလာခဲ့တာ မို့လို့ပါ။ အခုလို လူကိုယ်တိုင် တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ် အစ်ကိုချောင်းယန်၊ အစ်ကိုရှင်း ပြီးတော့ အစ်မဝမ်ရှီးနဲ့ အစ်မရွှယ်ဖေး။ပြီးတော့ ဒီဘေးက တကယ့် အလှလေးကတော့ လုဖေးအာ သေချာပေါက် ဖြစ်ရမယ် မဟုတ်လား" ဟု မေးမြန်းလိုက်ပေသည်။

ချီရွှယ်ဖေးကတော့ တကယ့်ကို မတတ်သာလှသော လေသံဖြင့် ပြန်၍ စကားဆိုလိုက်ရရှာပေသည်။

"ငါက လုဖေးအာ မဟုတ်ပါဘူး၊ ငါ့နာမည်က ချီရွှယ်ဖေးပါ။"

"ငါကမှ လုဖေးအာ ပါ။"

လုဖေးအာသည် မိမိ၏ နှာခေါင်းလေးကို လက်ညှိုးလေးဖြင့် အသာအယာ တို့ထိပြလိုက်ရင်း ဝင်၍ ဆိုလိုက်၏။

"အား... ဟို..."

ကျောက်ရှောင်ချွမ်းသည် မိမိ၏ ခေါင်းကို လက်ဖြင့် ကုတ်လိုက်မိပြီး စိတ်ထဲ၌ တကယ့်ကို ရှက်သွားခဲ့ပေသည်။

သူသည် ယခင်က ဤနေရာက လူမှန်သမျှကို လူကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ဖူးခြင်းမျိုး လုံးဝ မရှိခဲ့ချေ။

၎င်းတင်မကသေးဘဲ ဗီဒီယို သို့မဟုတ် အသံဖုန်းခေါ်ဆိုမှုများဖြင့်ပင် ဆက်သွယ်ဖူးခြင်းမျိုး လုံးဝ မရှိခဲ့ဖူးရာ ၎င်းတို့၏ စူးစမ်းရှာဖွေသူ အုပ်စုလိုက် ချန်နယ်အတွင်း၌သာ စာသားများဖြင့် စဉ်ဆက်မပြတ် ဆက်သွယ်ဖူးခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

ထို့ကြောင့် ယခုတစ်ကြိမ် ဆုံတွေ့မှုကြီးကတော့ အခြေခံအားဖြင့် တကယ့် အွန်လိုင်းပေါ်က သူငယ်ချင်းအချင်းချင်း လက်တွေ့အပြင်မှာ လူကိုယ်တိုင် တိုက်ရိုက် လာရောက်ဆုံတွေ့ကြတဲ့ ဖြစ်စဉ်မျိုးနှင့် တကယ့်ကို တပုံစံတည်း တူလှပေသည်။

"ဆိုးတော့ မဆိုးပါဘူး၊ အနည်းဆုံးတော့ နင်က ငါ့ကိုအသေအချာ သိနေသေးတာပဲ မဟုတ်လား။"

လီဝမ်ရှီးက မျက်နှာတွင် တက်ကြွသော အပြုံးတစ်ခု ပြုံးလိုက်ရင်း လှမ်း၍ စကားဆိုလိုက်၏။

"အစ်မဝမ်ရှီးရဲ့ စကားပြောတဲ့ လေယူလေသိမ်းကိုတော့ ဘယ်လိုမှ မှားစရာ အကြောင်း လုံးဝ မရှိပါဘူး။ ဒါတင်မကသေးဘဲ ဒီနေရာမှာ ရှိနေတဲ့သူတွေထဲက အစ်ကိုရှင်းရဲ့ လက်မောင်းကြီးကို လွှတ်မပေးဘဲ တောက်လျှောက် ဖက်ထားတဲ့သူဆိုလို့လည်း အစ်မတစ်ယောက်တည်းပဲ ရှိတာကိုဗျာ။"

ကျောက်ရှောင်ချွမ်းသည် ရွှီရှင်း၏ လက်မောင်းကြီးကို တင်းကြပ်စွာ ဆွဲကိုင်ထားဆဲဖြစ်သော သူမ၏ လက်ရှိရာဆီသို့ လက်ညှိုးဖြင့် လှမ်း၍ ညွှန်ပြလိုက်ရင်း အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်ပေသည်။

"ဟင်... အာ... ဟိဟိ..."

လီဝမ်ရှီးသည် ၎င်းစကားလုံးများကို ကြားလိုက်ရသည့်ခဏ၌ မျက်နှာလေးတစ်ခုလုံး မသိမသာ နီမြန်းသွားခဲ့ပြီး ရွှီရှင်း၏ လက်မောင်းကြီးပေါ်သို့ တင်ထားခဲ့သော မိမိ၏ လက်ကလေးကိုလည်း ချက်ချင်းပင် အလျင်အမြန် ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းလိုက်ရရှာ၏။

"ကြည့်ရတာ မင်းက ငါ့ကိုလည်း အရင်က တစ်ခါမှ လူကိုယ်တိုင် တွေ့ဖူးတာမျိုး လုံးဝ မရှိခဲ့ဖူးသေးတဲ့ ပုံစံမျိုးပဲနော်။"

ရွှီရှင်းသည် မိမိ၏ ကိုယ်ကို ကျောက်ရှောင်ချွမ်းရှိရာ ဆီသို့ ပြန်လှည့်လိုက်ပြီး မျက်နှာတွင် အပြုံးတစ်ခုဖြင့် လှမ်း၍ စကားဆိုလိုက်ပေသည်။

သူသည် ဧရာမမြေကျင်းကြီးအတွင်းက ကျောက်ဆစ်ရုပ်တုကြီးများ၏ လှုပ်ရှားမှု ဖြစ်စဉ်အားလုံးကို တောက်လျှောက် သေသေချာချာ စောင့်ကြည့်နေခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး ယခုအခါ ၎င်းတို့အားလုံး အပြင်ဘက်ဆီသို့ ဇွတ်အတင်း ပြေးထွက်လျက် ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်လိုသည့် စိတ်ဆန္ဒမျိုး လုံးဝ မရှိကြတော့ကြောင်းကို အသေအချာ အတည်ပြုလိုက်နိုင်သည့် အခါကျမှသာ စိတ်ထဲ၌ စိတ်အေးသက်သာသွားခဲ့ရရှာခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

"သူက ငါ့ကို အစောကြီးကတည်းက တွေ့ဖူးခဲ့ပြီးသား ဖြစ်နေလို့ပါ။"

ကျိချောင်းယန်သည်လည်း ယခုအခါတွင် စိတ်ထဲ၌ များစွာ စိတ်အေးသွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်ပြီး မျက်နှာတွင် အပြုံးတစ်ခု ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်ရင်း ဝင်ရောက်၍ စကားဆိုလိုက်ပေသည်။

"ဟုတ်ပဗျာ၊ ဒီနေရာမှာ ရှိနေတဲ့ ရှင်ကျန်သူတွေထဲက အမျိုးသားဆိုလို့ လူနှစ်ယောက်တည်း ရှိတာကို အစ်ကိုချောင်းယန်ကလွဲရင် နောက်တစ်ယောက် ကတော့ သေချာပေါက် အစ်ကိုရှင်းပဲ ဖြစ်ရမှာပေါ့"

ထိုအချိန်တွင် အခြားသော အဖွဲ့သားနှစ်ဦးစလုံးမှာလည်း ဧရာမမြေကျင်းကြီး၏ အစွန်းနေရာမှတစ်ဆင့် ၎င်းတို့ ရှိနေကြသော နေရာသို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း လျှောက်ကာရောက်လာခဲ့ကြချေပြီ။

"ဒီဖက်ကို လာခဲ့ကြဦးဟေ့"

ကျောက်ရှောင်ချွမ်းသည် ၎င်းတို့နှစ်ဦးရှိရာ အရပ်ဆီသို့ လှမ်း၍ လက်ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်ပေသည်။

ဝမ်ကွေ့ရှင်းနှင့် ဝမ်လေ့တို့ နှစ်ဦးစလုံးမှာလည်း ၎င်းတို့ ရှိနေကြသော နေရာဆီသို့ တကယ့်ကို လျင်မြန်လှသော ခြေလှမ်းများဖြင့် လျှောက်လာခဲ့ကြပေသည်။

"ဟားဟား... ငါ နောက်ဆုံးတော့ မင်းတို့အားလုံးကို လူကိုယ်တိုင် တွေ့ခွင့် ရသွားခဲ့ပြီဟေ့"

ဝမ်လေ့သည် ၎င်းတို့၏ အနားသို့ ချဉ်းကပ်လာခဲ့ပြီး သူ၏ လေသံမှာ တကယ့်ကို တက်ကြွလွန်းလှပေသည်။

သို့သော်လည်း ဝမ်ကွေ့ရှင်းကတော့ ၎င်းတို့၏ ဘေးနားသို့ ချက်ချင်း တိုးကပ်လာခြင်းမျိုး လုံးဝ မပြုလုပ်ပေ။

"ငါတို့ကြားထဲမှာ အကွာအဝေးတစ်ခု သေသေချာချာ ထိန်းသိမ်းထားတာက ပိုပြီးတော့ ဘေးကင်းလိမ့်မယ်၊ အဲ့တာမှ မမျှော်လင့်ထားတဲ့ ကိစ္စတွေကို အပြည့်အဝ ရှောင်နိုင်မှာ ။"

သူမသည် လူတိုင်းနှင့် မီတာအနည်းငယ်ခန့် ဝေးသော နေရာ၌ တည်ငြိမ်စွာ ရပ်တန့်လိုက်ပြီး မိမိ၏ လက်နှစ်ဖက်ကို ရင်ဘတ်အရှေ့၌ စနစ်တကျ ယှက်တင်ထားလျက် မျက်နှာတွင် တကယ့်ကို စိတ်လှုပ်ရှားနေသော အမူအရာများ ပြည့်နှက်

နေလျက်...

"ရွှီရှင်းတစ်ယောက်ရုပ်ချောတယ်လို့ အမြဲတမ်း ရေးနေကြတာ မှန်ပေမယ့် လက်ရှိ အပြင်မှာ လူကိုယ်တိုင် မြင်လိုက်ရတဲ့ သူ့ရဲ့ ရုပ်ရည်က ငါ့ရဲ့ စိတ်ထဲက ကြိုတင်တွက်ချက်ထားမှု အားလုံးကို ကျော်သွားခဲ့ပြီ။ ဒါတင်မကသေးဘူး ဆရာကြီးကျိရာ... နင်လည်း လက်ရှိအပြင်မှာ မြင်လိုက်ရတဲ့ ရုပ်ရည်ပုံစံက ယခင်က ဗီဒီယိုဖိုင်တွေထဲကထက်စာရင် အများကြီးပိုခန့်တယ်။ ကြည့်ရတာ ငါတို့အဖွဲ့ထဲက လူအားလုံးက တကယ့်ကို ရုပ်ရည်ပိုင်းဆိုင်ရာ အရ အထူး ပြောင်မြောက်တဲ့ ထိပ်တန်း အလှနတ်ဘုရားတွေချည်းပဲ ဖြစ်ရမယ်" ဟု ဆိုလိုက်ပေသည်။

ရွှီရှင်းနှင့် ကျိချောင်းယန်တို့ နှစ်ဦးစလုံးမှာမူ ၎င်းစကားလုံးများကို ကြားလိုက်ရသည့်ခဏ၌ မထိန်းနိုင်ဘဲ ပြိုင်တူ ပြုံးမိလိုက်ကြပေသည်။

"ဟိဟိ... အမြဲတမ်း ပြောပြဖူးပါတယ်၊ ရွှီရှင်းက တကယ်ချောပါတယ်လို့"

လီဝမ်ရှီးသည် ဝမ်ကွေ့ရှင်း ရှိနေသော နေရာဆီသို့ ချက်ချင်းပင် အပြေးအလွှား သွားလိုက်ပြီး "အစ်မကွေ့ရှင်းတစ်ယောက် နောက်ဆုံးတော့ ငါတို့ကို ဝိုင်းကူပေးဖို့အတွက် တကယ်ကြီး ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီပေါ့" ဟု ဆိုလိုက်၏။

"ဟေး... ဟေး... ဟေး... အဲ့နေရာမှာတင် ချက်ချင်းပဲ ရပ်လိုက်"

ဝမ်ကွေ့ရှင်း၏ မျက်နှာတစ်ခုလုံးမှာ တစ်ခဏအတွင်း စိုးရိမ်ထိတ်လန့်မှု အမူအရာများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့ရပြီး လီဝမ်ရှီး မိမိရှိရာ နေရာသို့ ခြေလှမ်းလှမ်းလျက် တိုးကပ်လာနေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့် အခါ ခန္ဓာကိုယ်အား အနောက်ဘက်ဆီသို့ ခြေလှမ်းနှစ်လှမ်းခန့် ချက်ချင်းပင် အလျင်အမြန် ဆုတ်ခွာလိုက်ရ၏။

"နင် ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ အဲ့အဆိပ်တွေက အခြားသူတွေဆီကို ဒီလောက်အထိ လွယ်လွယ်ကူကူနဲ့ ကူးစက်သွားနိုင်တာမျိုး လုံးဝ မဟုတ်လောက်ဘူးနော်။"

လီဝမ်ရှီးသည် သူမ၏ အပြုအမူကြောင့် စိတ်ထဲ၌ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားခဲ့သည်မှာ မှန်သော်လည်း မိမိ၏ ခြေလှမ်းများကိုတော့ နေရာ၌တင် ချက်ချင်းပင် ပြန်လည်ရပ်တန့်လိုက်ရရှာပေသည်။

"..."

ဝမ်ကွေ့ရှင်းသည် မျက်နှာတွင် မတတ်သာလှသော ခါးသီးလှသည့် အပြုံးဖျော့ဖျော့လေးတစ်ခုသာ ပြုံးလိုက်မိရှာပေသည်။

"ဘုရားရေ... ဘာဖြစ်လို့ အဲ့တာက ဘယ်လိုမှ မကူးစက်နိုင်ဘူးလို့ နင်က ဇွတ်အတင်း ပြောနေရတာလဲ"

ဝမ်လေ့သည် မိမိကိုယ်မိမိ လက်ညှိုးဖြင့် ပြန်လည်ညွှန်ပြလိုက်မိပြီး စိတ်ထဲက မကျေနပ်မှုများကို ချက်ချင်းပင် တရစပ် အော်ဟစ်လိုက်ကာ "ငါကိုယ်တိုင် အဲ့ဒီပြင်းထန်လှတဲ့ အဆိပ်ကူးစက်ခြင်း ဒဏ်ကို ကိုယ်တိုင် ခံစားခဲ့ဖူးတဲ့ အဓိက သားကောင်ကြီးလေ။ အဲ့အချိန်တုန်းက ခံစားချက်ဆိုးကြီးက အတော်ကြောက်ဖို့ ကောင်းလွန်းလို့ ငါ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကလည်း ငါကိုယ်တိုင် ပိုင်တဲ့အရာ လုံးဝ မဟုတ်တော့ဘဲ အခြားတစ်ဦးရဲ့ ကြိုးကိုင်မှုအောက်ကို အပြည့်အဝ ရောက်ရှိသွားသလိုမျိုးကို ခံစားခဲ့ရတာ မို့လို့ပါ" ဟု ဆိုရှာ၏။

ကျောက်ရှောင်ချွမ်း၏ မျက်လုံးအစုံမှာမူ တစ်ခဏချင်းအတွင်း ပြူးကျယ်သွားခဲ့ရပြီး "မင်းကိုယ်တိုင်လည်း အဆိပ်ကူးစက်တဲ့ဒဏ်ကို ကိုယ်တိုင် ခံစားခဲ့ရဖူးတာ ဟုတ်လား။ ဘာဖြစ်လို့ ငါကျတော့ ဒီအကြောင်းတွေ အားလုံးကို အခုချိန်အထိ ဘာတစ်ခုမှမသိခဲ့ရတာလဲ" ဟု မေးမြန်းလိုက်၏။

ဝမ်ကွေ့ရှင်းသည် ဝမ်လေ့ရှိရာ နေရာသို့ လှမ်း၍ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်မိပြီးနောက် စိတ်ထဲ၌ မထိန်းနိုင်ဘဲ အားရပါးရ ရယ်မောလိုကပြီး "ကံကောင်းလို့ အဲ့တုန်းက ပြင်းထန်တဲ့ အဆိပ်ဖြေဆေးလုံးကို အချိန်မီ ကြိုတင် သောက်သုံးနိုင်ခဲ့လို့ပေါ့။အဲ့တာကြောင့်သာ မိနစ်အနည်းငယ် အချိန်လေးအတွင်းမှာတင် ခန္ဓာကိုယ် ကြံ့ခိုင်မှု အခြေအနေအားလုံး ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်လည်ကောင်းမွန်သွားခဲ့ရတာ။ ဒါကြောင့်မို့လို့ နင်တို့အားလုံးလည်း ငါ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်နားကို နီးနီးကပ်ကပ် တိုးမဝင်ကြဖို့အတွက် ထပ်ပြီး သတိပေးလိုက်ပါရစေ။ အဲ့တာက ငါ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုတည်းတင် အဆိပ်အတောက်တွေ ရှိနေတာမျိုး မဟုတ်ဘဲ၊ ငါကိုယ်တိုင် လက်နဲ့ မသိမသာ တို့ထိဖူးခဲ့တဲ့ အရာဝတ္ထုပစ္စည်း အချို့ပေါ်မှာလည်း အဲ့အဆိပ်အရှိန်အဝါတွေက သေချာပေါက် ကူးစက် သွားကြတာ။ အဲ့အချိန်တုန်းက ဝမ်လေ့တစ်ယောက် အဆိပ် ကူးတဲ့ဒဏ်ကို ခံစားခဲ့ရတာကလည်း ဒီလိုအကြောင်းတွေကြောင့်ပဲ မဟုတ်လား" ဟု ဆိုလိုက်ပေသည်။

"အဲ့လိုပဲဖြစ်ရမယ်"

ဝမ်လေ့သည် စိတ်ထဲက မကျေနပ်မှုများကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်၍ တရစပ် ထပ်ပြောပြီး "အဲ့တုန်းက ငါက သူမတစ်ယောက်တည်း အလုပ်လုပ်နေခဲ့တဲ့ အလုပ်ခုံကြီးပေါ်ကို လက်နဲ့ သာသာလေး ထိရသေးတာ အဆိပ်က ငါ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းထဲကို ချက်ချင်းပဲ တိုက်ရိုက် ကူးစက်သွားခဲ့တာ။ ဒါကြောင့်မို့လို့ သူမ အသုံးပြုနေတဲ့ အလုပ်ခုံကြီး ကိုယ်တိုင်ကလည်း ကြောက်ဖို့ကောင်းတဲ့ အဆိပ်ကူးစက်ခြင်းရဲ့ အဓိက အရင်းအမြစ်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်နေခဲ့တာ သေချာတယ်" ဟု မကျေမနပ်ဆိုရှာတော့၏။

အပိုင်း ၅၂၂ ပြီး။