အခန်း ၁၀၃၃
Vol. 75 Ch. 1033
အခန်း ၁၀၃၃ အိမ်ပြန်ချင်တယ်
စိမ်းပြာရောင် မှန်ချပ်ကြီးထဲမှ လေမုန်တိုင်းသည် ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံနှင့်အတူ ပျံ့နှံ့ထွက်ပေါ်လာပြီး အလွန် ပြင်းထန်လွန်းသဖြင့် မှန်ချပ်ကြီးမှာ ဆက်လက် မခံနိုင်တော့ချေ။ မှန်ချပ်ကြီးသည် မရေမတွက်နိုင်သော အပိုင်းအစများအဖြစ် ကြေမွသွားပြီး တစ်နယ်မြေလုံးသို့ လွင့်စင်သွားတော့သည်။
မှန်ချပ်ကြီး ပြိုကျသွားခြင်းကြောင့် ပဉ္စမမြောက် သမုဒ္ဒရာသည် သူ့ကို ဖိနှိပ်ထားသည့်အရာ မရှိတော့သည့်အလား ဖြစ်သွားပြီး သမုဒ္ဒရာကြီးသည် နှိုင်းယှဉ်၍မရနိုင်လောက်အောင် ကျယ်လောင်စွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ကာ ရိုက်ခတ်မှုများက အပြင်သို့ ပျံ့နှံ့ထွက်ပေါ်သွားသည်။
ထိုအထဲတွင် သမုဒ္ဒရာ၏ ရူးသွပ်သော လှိုင်းလုံးများက လိမ့်တက်လာပြီး မြူခိုးအမြောက်အမြားက အထက်သို့ မြင့်တက်လာကာ ပြန်လည် ကျဆင်းသွားသည်။ ရိုက်ခတ်မှုက ပျံ့နှံ့သွားပြီး ထိုအရာများနှင့် ထိတွေ့မိသောအခါ တစ်လွှာပြီးတစ်လွှာ အငွေ့ပျံသွားသကဲ့သို့ ချက်ချင်း ပြိုကွဲသွားတော့သည်။
တစ်စုံတစ်ယောက်က ပဉ္စမမြောက် သမုဒ္ဒရာကို အထက်မှ ကြည့်လိုက်မည်ဆိုလျှင် လှိုင်းထန်နေစဉ်အတွင်း ဖြစ်ပေါ်လာသော အင်အားသည် အလင်းစက်ဝိုင်း တစ်ကွင်းကို ဖန်တီးလိုက်သည်အား ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နိုင်မည် ဖြစ်သည်။ အင်အားသည် ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံများနှင့်အတူ ဒေသတစ်လျှောက် ဖြတ်သန်းသွားရာ ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသည့် ပျက်စီးမှုကြီးတစ်ခု ချက်ချင်းပင် ဖြစ်ပွားခဲ့သကဲ့သို့ပင်။
ခဏအကြာတွင် ထိုနေရာတစ်ခုလုံးသည် ရိုက်ခတ်မှုအောက်တွင် အငွေ့ပျံသွားတော့သည်။ ပေါက်ကွဲသံများသည် နတ်ဘုရား အနှစ်သာရ ကြယ်ပင်လယ်၏ အတွင်းပိုင်းများတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ ကျယ်ပြောသော ပင်လယ်ရေများသည် ပျောက်ကွယ်သွားတော့မည့် လက္ခဏာများ စတင် ပြသလာသည်။
ပျောက်ကွယ်သွားသည်က ပျော်ရွှင်ခြင်း၊ ဒေါသထွက်ခြင်း၊ ဝမ်းနည်းခြင်းနှင့် နာကြည်းခြင်း မျက်နှာဖုံး တပ်ဆင်ထားသူများ ဖြစ်ကြသည်။ မှန်ချပ်ကြီး ကွဲအက်သွားပြီးနောက် သူတို့သည် လျင်မြန်စွာ ဆုတ်ခွာသွားခဲ့သည်။ သူတို့ မျက်နှာပေါ်ရှိ မျက်နှာဖုံးများမှ မှောင်မိုက်သော အလင်းလှိုင်းများ တောက်ပလာပြီးနောက် ခန္ဓာကိုယ်များကို ဖုံးလွှမ်းသွားကာ အရိပ်အယောင်မျှ မကျန်ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားကြတော့သည်။
ထိုသို့ ထွက်ခွာသွားခြင်းသည် သူတို့၏ ရည်ရွယ်ချက် မဟုတ်နိုင်သော်လည်း မျက်နှာဖုံးမှ အလင်းရောင်နှင့် ပဉ္စမမြောက် သမုဒ္ဒရာထံမှ ဟိန်းဟောက်သံများ ပေါင်းစပ်သွားကာ သူတို့ ခုခံ၍ မရနိုင်သော စွမ်းအားတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သည်။ အင်အားသည် လွတ်မြောက်ရန် သူတို့ ရည်ရွယ်ချက်နှင့် ပတ်သက်သမျှ အရာအားလုံးကို အတင်းအကျပ် ဝင်ရောက် စွက်ဖက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။
ပေါက်ကွဲသံများက ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် ဆက်လက် ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။ ပဉ္စမမြောက် သမုဒ္ဒရာသည် ဟိန်းဟောက် လှိုင်းထန်နေပြီး တဖြည်းဖြည်း အငွေ့ပျံကာ နတ်ဘုရား အနှစ်သာရ ကြယ်ပင်လယ် အတွင်းပိုင်း၏ ဗဟိုချက်မှ ထာဝရ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။
ပဉ္စမမြောက် သမုဒ္ဒရာ မူလက တည်ရှိခဲ့သော နေရာသည် ထူထပ်သော မြူခိုးများဖြင့် ဝန်းရံခံထားရပြီး ထိုအချိန်မှစ၍ ထိုအတိုင်းသာ ရှိနေတော့မည် ဖြစ်သည်။
ရက်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် ပေါက်ကွဲသံများ တဖြည်းဖြည်း ငြိမ်သက်သွားသောအခါ မြူခိုးများထဲတွင် ပုံရိပ်တစ်ရိပ် ပေါ်လာပြီး အဝေးမှ ဖြည်းညင်းစွာ ချဉ်းကပ်လာသည်။ ခြေတစ်လှမ်းချင်းစီ လှမ်းလျက် ပုံရိပ်သည် မြူခိုးများထဲမှ ထွက်လာပြီး မီးခိုးရောင် အလင်းတန်း ချက်ချင်း ပျံ့နှံ့သွားသည်။ ဤသည်မှာမီးခိုးရောင် စုမင်ပင် ဖြစ်သည်။
သူ့ဘေးတွင် သူ့အတွက် လုံးဝ ဖီလာဆန့်ကျင်နေသည့် အဆင့်အတန်းမရှိသော ထိပ်ပြောင်ကြိုးကြာ ရှိနေသည်။ အတုအယောင် ပဉ္စမမြောက် မဟာလောကအတွင်း စုမင် ရှိနေစဉ်က ထိပ်ပြောင်ကြိုးကြာကို မတွေ့ခဲ့ရသော်လည်း ထိုနေရာမှ သူ ထွက်လာသည်နှင့် ထိပ်ပြောင်ကြိုးကြာသည် သူ့အလိုလို ပေါ်လာခဲ့သည်။
ရှင်းလင်းစွာပင် ထိုအရာအားလုံးသည် အတုအယောင် ပဉ္စမမြောက် မဟာလောကနှင့် ဆက်စပ်နေသည်။
ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ထိပ်ပြောင်ကြိုးကြာသည် စုမင် နောက်မှ လိုက်ပါလာစဉ် ခေါင်းကို မော့ထားလေသည်။
စုမင်၏ အမူအရာက မည်းမှောင်နေသည်။ သူ မြူခိုးများထဲမှ ထွက်လာသောအခါ ခေါင်းကို နောက်သို့ လှည့်၍ တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ထိုအချိန်တွင် ပဉ္စမမြောက် သမုဒ္ဒရာသည် မှတ်မိရန် မဖြစ်နိုင်လောက်အောင် ပုံပျက်နေပြီ ဖြစ်သည်။
'ပျော်ရွှင်ခြင်း၊ ဒေါသထွက်ခြင်း၊ ဝမ်းနည်းခြင်းနဲ့ နာကြည်းခြင်း မျက်နှာဖုံးတွေနဲ့ လူလေးယောက်ထဲက တစ်ယောက်က ငါ့ဆရာ ဖြစ်မယ်ဆိုတာ သေချာတယ်။ နောက်တစ်ယောက်က လဲ့ရှန်ရှူပဲ။ သူတို့က ဘယ်သူတွေများ ဖြစ်မလဲ။ ပြီးတော့ ကျန်တဲ့ နှစ်ယောက်ကရော ဘယ်သူတွေလဲ...'
'အခု ပဉ္စမမြောက် သမုဒ္ဒရာက ပြန့်ကျဲသွားပြီး အဲဒီလေးယောက်လည်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီဆိုတော့ သူတို့ဆီကို သွားတဲ့ အရိပ်အယောင်တွေကို ငါ ရှာမတွေ့နိုင်တော့ဘူး။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ဒါတွေအားလုံးက ယင်မရဏ နယ်မြေက ရှေးဟောင်း စိတ်အလိုတော်နဲ့ အများကြီး ပတ်သက်နေတယ်'
'အဲဒီ ရှေးဟောင်း စိတ်အလိုတော်ကို ငါ ရှာတွေ့တာနဲ့ သူတို့ကို ငါ ရှာတွေ့နိုင်မှာပဲ'
စုမင်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အေးခဲစေသော အလင်းတစ်ချက် လင်းလက်သွားသည်။ သူ ခေါင်းငုံ့လိုက်သောအခါ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ထိုအချိန်အတွင်း အတုအယောင် ပဉ္စမမြောက် မဟာလောက အတွင်းရှိ ရှေးဟောင်း စိတ်အလိုတော်နှင့် သူတို့ တိုက်ပွဲကို သူ မှတ်မိသွားသည်။
ထိုတိုက်ပွဲက ရိုးရှင်းပုံရသော်လည်း ရေတွက်၍မရနိုင်သော နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုများနှင့်အတူ စုရွှမ်ရီနှင့် ရှေးဟောင်း စိတ်အလိုတော် ကြားရှိ မမြင်ရသော တိုက်ပွဲတစ်ပွဲလည်း ပါဝင်နေသည်။
'ငါ့ရဲ့ အရင် ခန့်မှန်းချက်က တကယ်ကို မှန်ကန်ခဲ့တယ်။ တာအိုခုန်း နတ်ဘုရား အနှစ်သာရ ကြယ်ပင်လယ်ထဲကို ဝင်လာတာက စုရွှမ်ရီရဲ့ စိတ်အလိုတော်က သူ့ကို အဲဒီကို ခေါ်လာလို့ပဲ။ သူက ငါ့ကို ဒီခန္ဓာကိုယ် ပို့ပေးခဲ့တာ။ သူ့ရည်ရွယ်ချက်က ငါ့ကို အဲဒီခန္ဓာကိုယ် သိမ်းပိုက်စေဖို့ပဲ'
'ငါ တာအိုခုန်းကို သိမ်းပိုက်ပြီးတာနဲ့ နံနက်ခင်း တာအိုလောကရဲ့ ကံကြမ္မာကို ငါ ရရှိလိမ့်မယ်။ ဒါပေမယ့် အဲဒါတွေ အားလုံးက ယင်မရဏ နယ်မြေရဲ့ စိတ်အလိုတော်ကို မျက်ကွယ်ပြုဖို့ သက်သက်ပဲ။ အစစ်အမှန် တိုက်ခိုက်မှုက ရှောင်ဟုန် အတိတ်က ငါ့ကို ပေးခဲ့တဲ့ အမည်းရောင် ကျောက်တုံး အပိုင်းအစ ဖြစ်တဲ့ အသက် ပျက်စီးခြင်း မျိုးစေ့ပဲ'
'အဲဒါတွေ အားလုံးက စုရွှမ်ရီ ပြင်ဆင်ထားခဲ့တာ' စုမင်၏ အမူအရာက အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးနေသည်။ အရှုံးကို လက်မခံနိုင်ဘဲ ဟိန်းဟောက်ပြီးနောက် အဆုံးတွင် ပျောက်ကွယ်သွားသော ရှေးဟောင်း စိတ်အလိုတော်အား သူ မှတ်မိနေသည်။
ရှင်းလင်းစွာပင် ထိုရှေးဟောင်း စိတ်အလိုတော်သည် ယင်မရဏ နယ်မြေတွင် သူ သိလိုသမျှ အရာအားလုံးကို သိရှိနိုင်သည်။ သို့သော် စုရွှမ်ရီသည် ရှောင်ဟုန်က စုမင်ကို အတိတ်က ထိုအမည်းရောင် အပိုင်းအစ ပေးခဲ့သည်ဟူသော အချက်အား ဖုံးကွယ်ရန် အမည်မသိ နည်းလမ်းအချို့ကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ သို့မဟုတ် ရှေးဟောင်း စိတ်အလိုတော်ကို ကျောက်တုံး အပိုင်းအစနှင့် ပတ်သက်၍ မှားယွင်းသော အယူအဆတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်စေရန် သူ ဖန်တီးခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်ပြီး ထိုအကြောင်းကြောင့် ၎င်းကို လျစ်လျူရှုခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
သို့သော် ရှေးဟောင်း စိတ်အလိုတော်သည် အဆုံးတွင် အရာအားလုံးကို နားလည်သွားခဲ့ပြီး ထို့ကြောင့်ပင် ထိုစကားအား သူ ပြောခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှ အရာအားလုံးကို စုမင် မှတ်မိသွားသောအခါ စုရွှမ်ရီနှင့် ပတ်သက်၍ ရှုပ်ထွေးသော ခံစားချက်များ သူ့အတွင်း၌ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ထိုအထဲတွင် နာကြည်းမှု ရှိသော်လည်း အဓိပ္ပာယ်များစွာ ပါဝင်သော သက်ပြင်းချသံ တစ်ချက်လည်း ရှိနေသည်။
သူသည် ဖခင်ဖြစ်သူနှင့် တစ်ခါမျှ မတွေ့ဖူးသော်လည်း ထိုလူ၏ လုပ်ရပ်များသည် ကြီးမားသော ဖခင်မေတ္တာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ အသက် ပျက်စီးခြင်း မျိုးစေ့ကို ပေးအပ်ခြင်း ဖြစ်စေ ခန္ဓာကိုယ် သိမ်းပိုက်ရန်အတွက် တာအိုခုန်းကို ပို့ဆောင်ပေးခြင်း ဖြစ်စေ အမှန်တကယ်ပင် ယခုအချိန်အထိ စုမင် သတိမထားမိသေးသော အခြားအရာများလည်း သေချာပေါက် ရှိနေပြီး ထိုအရာများထံမှ ဖခင်မေတ္တာကို သူ ခံစားနိုင်သည်။
"အဲဒီလို ဆိုရင် ဘာလို့ ကျွန်တော့်ကို မာန်နယ်မြေမှာ တစ်ယောက်တည်း ထားခဲ့တာလဲ။ ဘာလို့ ကျွန်တော့် ဝိညာဉ်ကို ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်ကနေ ခွဲထုတ်ခဲ့တာလဲ။ ဘာလို့... မေမေ့ကို ပဉ္စမမြောက် မီးဖိုထဲမှာ အိပ်နေအောင် ထားခဲ့တာလဲ"
"ခင်ဗျား... ဘယ်မှာလဲ။ ခင်ဗျား... ဘယ်သူလဲ" စုမင် တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။ နံနက်ခင်း တာအိုလောကသို့ သူ ပြန်ရောက်သောအခါ အရာအားလုံး သူ့ရှေ့တွင် ပေါ်လာမည်ကို သူ သိသည်။
ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် တောက်ပသော အလင်းတစ်ချက် သူ့မျက်လုံးများထဲတွင် လင်းလက်သွားသည်။
"ပဉ္စမမြောက် မဟာလောကရဲ့ အစစ်အမှန် ဝင်ပေါက်ကို ငါ ရှာမတွေ့နိုင်တော့ဘူးဆိုရင် နတ်ဘုရား အနှစ်သာရ နယ်မြေကနေ ထွက်ခွာဖို့ အချိန်တန်ပြီ။ ပြီးတော့ နံနက်ခင်း တာအိုလောကကို ပြန်ရမယ်" စုမင် ခေါင်းကို လှည့်ကာ အဝေးရှိ နဂါးငွေ့တန်းသို့ ကြည့်လိုက်သည်။ သန္နိဋ္ဌာန်နှင့် ပြတ်သားမှု အရိပ်အယောင် တစ်ခု သူ့မျက်လုံးများထဲတွင် ပေါ်လာသည်။
သူသည် နံနက်ခင်း တာအိုလောကသို့ ပြန်သွားပြီး သူ့ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်လည် ရယူချင်သည်။ သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှု အားလုံး၏ အဖြေများကို သူ သိချင်ပြီး စုရွှမ်ရီ ဆိုသည်မှာ မည်သူဖြစ်ကြောင်း သူ ရှာဖွေချင်သည်။
"အဲဒါ အမှန်ပဲ။ နံနက်ခင်း တာအိုလောကကို ပြန်သွားကြစို့။ သောက်ကျိုးနည်း ငါလည်း ပြန်သွားချင်ပြီ။ နံနက်ခင်း တာအိုလောကက သလင်းကျောက်တွေ အားလုံးက ကြီးမြတ်တဲ့ ငါ့ကို ခေါ်နေတာကို ငါ ကြားနေရတယ်။ သူတို့ အားလုံးက ကြီးမြတ်ပြီး အထွတ်အထိပ် ဖြစ်တဲ့ ငါ့ကို၊ ငါကိုယ်တိုင်၊ ပြီးတော့ ငါ့ကို သူတို့က ချစ်ဖို့ စောင့်နေကြတယ်။ မြန်မြန် လုပ်။ အမြန် သွားကြစို့"
ထိပ်ပြောင်ကြိုးကြာက မျက်နှာပေါ်တွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် မတ်တတ်ရပ်ကာ ဝမ်းသာအားရ အော်ဟစ်နေသည်။ သူ့အမူအရာက ညှို့ငင်ဖမ်းစားခံထားရသူ တစ်ဦး၏ အမူအရာ ဖြစ်ပြီး ပျော်ရွှင်ပြီး ဂုဏ်ကျက်သရေရှိသော အရာတစ်ခုခုကို စိတ်ကူးယဉ်နေကြောင်း သိသာစေသော လက္ခဏာပင်။
"တာအိုချန်..." စုမင် ရှေ့သို့ တိုးသွားပြီး သူ ရှေ့သို့ ပြေးဝင်သွားစဉ် လေထုကို ဖြတ်တောက်သွားသော အသံ လျင်မြန်စွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။
ပဉ္စမမြောက် မီးဖိုကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး အသက် ပျက်စီးခြင်း မျိုးစေ့၏ လက်ရှိ မျိုးဆက်အဖြစ် သူသည် နတ်ဘုရား အနှစ်သာရ ကြယ်ပင်လယ် အတွင်း အစွမ်းအထက်ဆုံး ပုဂ္ဂိုလ် ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ အရှင်သခင် နယ်ပယ်မှ တန်ခိုးရှင် ရန်သူတစ်ဦးနှင့် သူ ကြုံတွေ့ရလျှင်ပင် အဘယ်ကြောင့် ဂရုစိုက်ရမည်နည်း။ စုမင်သည် ထိုတန်ခိုးရှင်ကို သူ့ချည်းသက်သက် တိုက်ခိုက်ရန် ပဉ္စမမြောက် မီးဖိုကို အသက်သွင်းရန်ပင် မလိုအပ်တော့ပေ။
ကံကြမ္မာ နယ်ပယ်မှ တန်ခိုးရှင် တစ်ဦးနှင့် သူ ကြုံတွေ့ရလျှင်ပင် စုမင်တွင် ကံကြမ္မာကို ဖြတ်တောက်နိုင်သော သိုင်းပညာရှိပြီး ပဉ္စမမြောက် မီးဖိုနှင့်အတူ ထိုလူအား သူ တိုက်ခိုက်နိုင်သည်။
ဤအရာနှင့် ပတ်သက်၍ တစ်ခုတည်းသော နှမြောစရာမှာ စုမင်သည် ပဉ္စမမြောက် မီးဖိုကို ယူမသွားချင်ခြင်းပင်။ ယင်းကို သူ့နေရာတွင် ထားခဲ့ပါက အကျိုးသက်ရောက်မှု အပိုင်းတွင် အကောင်းဆုံး အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိမည် ဖြစ်သည်။
'ငါ ဒီနေရာကနေ ထွက်ခွာပြီး နံနက်ခင်း တာအိုလောကကို ပြန်သွားမယ်။ ငါ... အိမ်ပြန်ချင်တယ်'
စုမင် ပိုမို မြန်ဆန်လာသည်။ သူသည် အလင်းတန်းရှည် တစ်တန်းအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ နဂါးငွေ့တန်းကို ဖြတ်၍ ရှေ့သို့ ပြေးဝင်သွားစဉ် သူ့ဆံပင်အရောင်က တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲသွားသည်။ ယင်းက အနီရောင် မဟုတ်ဘဲ ရွှေရောင်လည်း မဟုတ်ပေ။ ထိုအစား မူလအရောင်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားပြီး တမ်းတလွမ်းဆွတ်မှုက သူ့မျက်လုံးများထဲတွင် ပေါ်လာသည်။
"စီနီယာ အစ်ကိုကြီး၊ စီနီယာအစ်ကိုလတ်... ပြီးတော့ ဟူကျီ..." စုမင် ပို၍ပင် မြန်ဆန်လာသည်။ သူ နေရာရွှေ့ပြောင်းပြီး နဂါးငွေ့တန်းကို ဖြတ်၍ ပစ်ထွက်သွားသည်။
"ယွီရွှမ်လည်း ပါတယ်" ထိပ်ပြောင်ကြိုးကြာက ဘေးမှ ချက်ချင်း အော်ဟစ်လိုက်သည်။ အသူရာနဂါး၏ အစ်ကိုကြီးအဖြစ် ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အသူရာနဂါး စကားပြောရန် ကူညီပေးဖို့ လိုအပ်သည်ဟု သူ ခံစားလိုက်ရသည်။
"ယွီရွှမ်..." အတိတ်ကို လွမ်းဆွတ်နေသော အကြည့်တစ်ခု စုမင်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ပေါ်လာသည်။ သူ့မှတ်ဉာဏ်များထဲတွင် သူ့ကို စိုက်ကြည့်ရင်း အပြုံးနှင့်အတူ နေကြာစေ့များ စားနေသော မိန်းကလေး တစ်ယောက် ရှိနေသည်။
ရက်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် သူသည် နတ်ဘုရား အနှစ်သာရ ကြယ်ပင်လယ်၏ အတွင်းပိုင်းနှင့် အစွန်အဖျားကြားရှိ ဒေသတစ်ခုတွင် မီးတောက်နေသော ဂြိုဟ်တစ်ဂြိုဟ် အပြင်ဘက်၌ ပေါ်လာသည်။ ထိုဂြိုဟ်ပေါ်တွင် ထူထပ်သော မီးတောက်များ လောင်ကျွမ်းနေပြီး ထိုနေရာသည် မီးတောက်မိစ္ဆာ ဘိုးဘေး နေထိုင်သော နေရာ ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ သူ့နယ်မြေ ဖြစ်သည်။
စုမင် ထိုဂြိုဟ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ အချိန်အနည်းငယ် အကြာတွင် သူ ရုတ်တရက် ပါးစပ်ကို ဟလိုက်ပြီး သူ့အသံက အရပ်မျက်နှာ အနှံ့ ပဲ့တင်ထပ်သွားသော မိုးခြိမ်းသံများနှင့်အတူ မီးတောက်မိစ္ဆာဂြိုဟ်ဆီသို့ သွားနေစဉ် ထွက်ပေါ်လာသည်။
"ဘိုးဘေး ဟောင်ကွေ့၊ ပဉ္စမမြောက် မီးဖိုထဲက မင်းရဲ့ မိတ်ဆွေဟောင်းကို မှတ်မိသေးရဲ့လား"
"ဟောင်ကွေ့၊ မင်းရဲ့ ဘိုးဘိုး ကြိုးကြာကို မှတ်မိသေးရဲ့လား" ထိပ်ပြောင်ကြိုးကြာကလည်း ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူက စုမင် ရှေ့တွင် တမင်တကာ ရပ်နေသည်။ ထိုသို့ ပြုလုပ်ခြင်းဖြင့် သူသည် အာရုံစိုက်မှု၏ စစ်မှန်သော ဗဟိုချက် ဖြစ်သည်ဟု ခံစားရစေမည် ဖြစ်သည်။ စုမင်က သူ့နောက်တွင် ရှိနေသောကြောင့် သူက အစောင့်အရှောက် တစ်ဦးသာ ဖြစ်သည်။
လူနှင့် ကြိုးကြာ၏ အသံများက မီးတောက်မိစ္ဆာဂြိုဟ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီး မီးတောက်မိစ္ဆာ တစ်ကောင်စီ၏ နားထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။ ထိုအသံများမှ ဖြစ်ပေါ်လာသော မိုးခြိမ်းသံ ဟိန်းဟောက်မှုသည် ကြီးမားသော ဖိအားတစ်ခု အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ထိုအသံ ဆင်းသက်လာသောအခါ ဂြိုဟ်တစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားပြီး မီးတောက်မိစ္ဆာများ အားလုံး ချက်ချင်း တုန်ခါသွားကြသည်။ ထိုကြီးမားသော ဖိအားအောက်တွင် သူတို့ထံ၌ ခုခံလိုသော အတွေး လုံးဝ ပေါ်လာခြင်း မရှိချေ။ ကမ္ဘာကြီး ပြိုကျနေပြီး သူထဲတွင် မည်သည့်အရာမျှ မရှိတော့သကဲ့သို့ သူတို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူတို့ တုန်ယင်နေစဉ် မတ်တတ်မရပ်နိုင်ဘဲ မြေပြင်ပေါ်တွင် မှောက်လျက် အနေအထားဖြင့် စူးရှစွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ကြသည်။
မီးတောက်မိစ္ဆာဂြိုဟ်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာတွင် ချော်ရည်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ထုံးကျောက်ဂူတစ်လုံး ရှိသည်။ ထိုထဲတွင် ထိုအခိုက်အတန့်၌ တုန်ခါသွားသော ရုပ်တုတစ်ရုပ် ရှိပြီး အပေါ်တွင် အက်ကွဲကြောင်း အများအပြား လျင်မြန်စွာ ပေါ်လာကာ မီးတောက်မိစ္ဆာ ဘိုးဘေး၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖော်ပြလိုက်သည်။ သူ့မျက်လုံးများက ပိတ်နေသဖြင့် သူတို့ကို လျင်မြန်စွာ ဖွင့်လိုက်ပြီး နဂါးငွေ့တန်း ရှိရာ အရပ်သို့ ကြည့်ကာ ရိုင်းစိုင်းပြီး မယဉ်ကျေးသော ဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
"ဘယ် မိတ်ဆွေဟောင်းက... ဟင်"
သူ စကားပြော၍ မပြီးမီ မီးတောက်မိစ္ဆာ ဘိုးဘေး တုန်ယင်လာပြီး သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပေါ်လာသည်။ မည်သည့် တုံ့ဆိုင်းမှုမျှ မရှိဘဲ သူသည် အလင်းတန်းရှည် တစ်တန်းအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ဂြိုဟ်တစ်ခုလုံးကို တုန်ခါသွားစေလျက် မြေပြင်မှ ပေါက်ကွဲသံနှင့်အတူ ပစ်ထွက်သွားသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း သူ အပြင်သို့ ပြေးထွက်သွားပြီး နဂါးငွေ့တန်းထဲတွင် ရပ်လိုက်သည်။ သူ ထိုသို့ ပြုလုပ်လိုက်သောအခါ သူ့ကို ကြည့်နေသော စုမင်ကို မြင်လိုက်ရသည်။
"မင်း... မင်းက..." မီးတောက်မိစ္ဆာ ဘိုးဘေး စုမင်ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ သူ့မျက်နှာပေါ်ရှိ စိတ်လှုပ်ရှားမှုက အံ့အားသင့် ဝမ်းသာမှု အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ စုမင် တစ်နေ့ သေချာပေါက် ပြန်လာမည်ကို သူ သိသည်။
"ငါ ပြန်လာပြီ"
စုမင် မီးတောက်မိစ္ဆာ ဘိုးဘေးကို စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သူသည် ပဉ္စမမြောက် မီးဖိုထဲတွင် မီးတောက်မိစ္ဆာ ဘိုးဘေးနှင့်အတူ အရာများစွာကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရသည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။ အစပိုင်းတွင် သူတို့နှစ်ဦးသည် အချင်းချင်း တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြပြီးနောက် ဟောင်ကွေ့က သူ့ကို အညံ့ခံခဲ့သည်။ အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ သူတို့ အချင်းချင်း ရင်းနှီးလာကြပြီး သူငယ်ချင်းများ ဖြစ်နေသကဲ့သို့ ခံစားရစေသည့် သံယောဇဉ်တစ်ခုကို တဖြည်းဖြည်း တည်ဆောက်နိုင်ခဲ့ကြသည်။
အဆုံးတွင် ကျိလုံနှင့် လုံဟိုင်းတို့ ထွက်သွားပြီးနောက် မီးတောက်မိစ္ဆာ ဘိုးဘေးက အံကြိတ်ကာ ကျန်ရစ်ခဲ့သောအခါ စုမင်က သူ့ကို ရန်သူတစ်ဦးအဖြစ် မဆက်ဆံတော့ဘဲ သူငယ်ချင်း တစ်ယောက်အဖြစ် ဆက်ဆံခဲ့သည်။
"ပဉ္စမမြောက် သမုဒ္ဒရာ ကိစ္စအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်" စုမင်က သူ့လက်သီးကို လက်ဝါးဖြင့် ထုပ်ကာ အရိုအသေပေးရင်း မီးတောက်မိစ္ဆာ ဘိုးဘေးအား ပြောလိုက်သည်။
ထိုအရိုအသေပေးသည့် လုပ်ရပ်က မီးတောက်မိစ္ဆာ ဘိုးဘေးကို ချက်ချင်း စိုးရိမ်သွားစေသည်။ သူက ဗီဇအရ နောက်သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ဆုတ်လိုက်ပြီး စုမင်ကို မသေချာမှုများဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်။ စုမင် သူ့စိတ်ထဲတွင် ချန်ထားခဲ့သော ပုံရိပ်က အလွန် အားကောင်းလွန်းသဖြင့် သူက ဤမျှ ယဉ်ကျေးစွာ စကားပြောသောအခါ မီးတောက်မိစ္ဆာ ဘိုးဘေးသည် ၎င်းကို အလွန် ထူးဆန်းသည်ဟု ထင်မြင်ပြီး သံသယ ဝင်သွားသည်။