← Chapters

အခန်း ၁၀၃၅

Vol. 75 Ch. 1035

အခန်း ၁၀၃၅

Vol. 75 Ch. 1035

အခန်း ၁၀၃၅ အရှင်သခင် ပြန်လာတာကို ကြိုဆိုပါတယ်

သီးခြားနယ်မြေသည် အပိုင်းပိုင်းကွဲကြေလျက် အနောက်ငွေ့ရည်တိမ်တိုက် အပါအဝင် နဂါးငွေ့တန်း၏ ရေတွက်၍ မရနိုင်သော အက်ကြောင်းများအတွင်း တည်ရှိနေသည်။ ရာစုနှစ်များစွာ ကြာမြင့်ခဲ့သော်လည်း ထိုနေရာနှင့် ပတ်သက်သည့် နက်နဲမှုများနှင့် ကောလာဟလများမှာ ကျင့်ကြံသူများ၏ ရင်ထဲမှ မပျောက်ကွယ်သွားပေ။

​ထိုနေရာသို့ တစ်ကြိမ် ဝင်မိပါက ပြန်ထွက်နိုင်ရန် မဖြစ်နိုင်လုနီးပါးပင်။ ထိုနေရာ၏ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော မျက်နှာဖုံးမှာ စုမင်အတွက် အမည်ခံမျှသာ ဖြစ်သော်လည်း အခြားကျင့်ကြံသူ အများစုအတွက်မူ ထိုနက်နဲမှုမှ ဖန်တီးလိုက်သော ကြီးမားသည့် ဖိအားမှာ အသက်ရှူပင် ကျပ်စေလောက်အောင် ပြင်းထန်သည်။

​စုမင် ထိုနေရာကို မမြင်တွေ့ရသည်မှာ နှစ်ရာပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်ခဲ့ပြီ ဖြစ်ပြီး အနောက်ငွေ့ရည်တိမ်တိုက်၏ သီးခြားနယ်မြေသို့ သူ ပြန်ရောက်လာသောအခါ နဂါးငွေ့တန်းရှိ အက်ကြောင်းများအား စိုက်ကြည့်နေမိသည်။ သူ စကားတစ်ခွန်းမျှ မဆိုခဲ့ချေ။ သူ့မျက်စိရှေ့တွင် လွန်ခဲ့သော နှစ်ရာပေါင်းများစွာက မဟာလောကကြီး လေးခု၏ အင်အားစုများကြောင့် အတွင်းသို့ အတင်းအကျပ် ဝင်ရောက်ခဲ့ရသည့် သူ့ကိုယ်သူ ပြန်လည် မြင်ယောင်လာသကဲ့သို့ ရှိသည်။ ထို့နောက် အပြင်သို့ ထွက်လာပြီးနောက် ထိုသူတို့၏ နယ်မြေအတွင်း မွှေနှောက်ဖျက်ဆီးခဲ့ပုံနှင့် အရှင်သခင် နယ်ပယ်မှ တန်ခိုးရှင် တစ်ဦး၏ လိုက်လံ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံခဲ့ရပုံများကိုလည်း သူ ပြန်မြင်ယောင်လာသည်။

​ထို အရှင်သခင် နယ်ပယ်မှ တန်ခိုးရှင်သာ ယခု စုမင်ကို ထပ်မံ တိုက်ခိုက်ဝံ့မည်ဆိုပါက တုံ့ဆိုင်းနေမှု အလျင်းမရှိဘဲ ထိုသူ၏ လက်ဝါးမှာ ချက်ချင်း ပြတ်ထွက်သွားမည် ဖြစ်သည်။

​"စီနီယာ ချန်ဟယ်၊ ဒီနေရာမှာပဲ စောင့်နေပေးပါ။ ကျွန်တော် ဒီမှာ လုပ်စရာ ကိစ္စလေးတွေ ရှိသေးလို့" စုမင်က ခပ်ဖွဖွ ပြောလိုက်သည်။ ကျူးယိုချိုက်သည် စကားမဆိုဘဲ မျက်လုံးများကို မှိတ်ကာ နဂါးငွေ့တန်းထဲတွင် တင်ပလ္လင်ခွေ ထိုင်ချလိုက်သည်။

​စုမင်က ခေါင်းလှည့်ကာ မီးတောက်မိစ္ဆာ ဘိုးဘေးကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ပိန်လှီလှီ အဘိုးအိုသည် စုမင်၏ စကားကို အမိန့်တော်သဖွယ် မှတ်ယူထားသည့်အလား ချက်ချင်းပင် အသနားခံ ဖော်ရွေသော အပြုံးတစ်ခု မျက်နှာပေါ်တွင် ပေါ်လာပြီး အလျင်အမြန် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

​ထိုကဲ့သို့သော အပြုအမူနှင့် ပတ်သက်၍ စုမင် တစ်စုံတစ်ရာ မပြောရသေးမီ ဦးနှောက်မသုံးဘဲ နေတတ်သည့်အလား မှိုင်တွေဝမ်းနည်းနေပုံ မပေါ်တော့သည့် ထိပ်ပြောင်ကြိုးကြာသည် မီးတောက်မိစ္ဆာ ဘိုးဘေးကို ရုတ်တရက် စူးရဲစွာ ကြည့်လိုက်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ခေါင်းထဲသို့ တိုက်ရိုက် ပြေးဝင်လာသော မယုံနိုင်လောက်အောင် ကြီးမားသည့် ခြိမ်းခြောက်မှု တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသောကြောင့်ပင်။

​ထိုခြိမ်းခြောက်မှုမှာ မီးတောက်မိစ္ဆာ ဘိုးဘေး၏ ဖော်ရွေလွန်းသော အမူအရာမှ လာခြင်း ဖြစ်သည်။ အဘိုးအို၏ အမူအရာက ထိပ်ပြောင်ကြိုးကြာကို အလွန်အမင်း စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်သွားစေသည်။ ထိပ်ပြောင်ကြိုးကြာက အမွေးအမျှင်မရှိသော တောင်ပံများကို ချက်ချင်း ဖြန့်ကားလိုက်ပြီး မောက်မာသော ဟန်ပန်ဖမ်းကာ မီးတောက်မိစ္ဆာ ဘိုးဘေးအား အဓိပ္ပာယ်ပါသော အကြည့်ဖြင့် စူးရဲစွာ ကြည့်လိုက်သည်။

​ထို့နောက် ခါးကို ကိုင်းညွှတ်ကာ စုမင်အား ထိုကဲ့သို့ ဖော်ရွေသော အကြည့်မျိုးဖြင့် ကြည့်ရင်း အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။ "အစ်ကိုကြီး... ကျွန်တော် အရင် သွားပြီး အခြေအနေကို စစ်ဆေးပေးရမလား။ ဘယ်လို အန္တရာယ်မျိုးပဲ ရှိနေပါစေ၊ ကျွန်တော့် အရည်အချင်းနဲ့ဆို သေချာပေါက် ဖြေရှင်းပေးနိုင်ပါတယ်။ တစ်ကိုယ်လုံး မီးတွေလောင်နေပြီး အန္တရာယ်ကို ဘယ်လို မျှဝေခံစားပေးရမလဲ ဆိုတာတောင် မသိတဲ့ တချို့လူတွေလိုတော့ မဟုတ်ပါဘူး" ထိပ်ပြောင်ကြိုးကြာ၏ အလိုတော်ကျ ပြောဆိုသော စကားများမှာ ယခင်က ထိုငှက်ထံမှ ကြားရခဲသော စကားမျိုး ဖြစ်သည်။ စုမင်က ထိပ်ပြောင်ကြိုးကြာကို ဘေးတိုက် တစ်ချက်ကြည့်ကာ ခပ်ဖွဖွ ပြုံးလိုက်သည်။

​မီးတောက်မိစ္ဆာ ဘိုးဘေးသည် ခဏမျှ မှင်သက်သွားပြီးနောက် ငှက်ကို သေချာစွာ အကဲခတ်ကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် စုမင်နှင့်အတူ အန္တရာယ်ကို ရင်ဆိုင်လိုသော အမူအရာတစ်ခု မျက်နှာပေါ်တွင် ပေါ်လာသည်။ သူသည် အရှင်သခင် နယ်ပယ်မှ တန်ခိုးရှင် တစ်ဦး ဖြစ်နိုင်သော်လည်း သက်ရှိဝိညာဉ်များအတွက် ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့် မည်မျှပင် မြင့်မားနေပါစေ သူတို့၏ မူလသဘာဝကို ပြောင်းလဲရန်ကား ခက်ခဲလှသည်။

​မီးတောက်မိစ္ဆာ ဘိုးဘေးအတွက်လည်း ထိုအတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။ သူ ဘိုးဘေး မဖြစ်လာမီက အလားအလာ ကောင်းများ ရှိခဲ့နိုင်သော်လည်း လက်ရှိ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်နှင့် ယခင် မီးတောက်မိစ္ဆာ ဘိုးဘေး၏ အမွေအနှစ်ကို ရရှိခဲ့ခြင်း၊ အခြားသော အမွေခံများစွာကို သတ်ဖြတ်ကျော်ဖြတ်ပြီးနောက် အရှင်သခင် နယ်ပယ်သို့ တစ်ဟုန်ထိုး ရောက်ရှိလာနိုင်ခြင်းမှာ အတိတ်က သူ၏ ဘိုးဘေးကို မြှောက်ပင့်ဖော်ရွေရာတွင် ကျွမ်းကျင်ခဲ့သောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။

​သို့သော် ထိုကျွမ်းကျင်မှုကို အသုံးမပြုခဲ့သည်မှာ အလွန်ကြာမြင့်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ပြန်သုံးသောအခါ အနည်းငယ် သံချေးတက်နေသလို ဖြစ်နေပြီး အတိတ်ကလောက် မကောင်းတော့ပေ။

​စုမင်သည် မီးတောက်မိစ္ဆာ ဘိုးဘေးနှင့် ထိပ်ပြောင်ကြိုးကြာတို့၏ အပြန်အလှန် စကားဖြင့် တိုက်ခိုက်နေမှုကို ဂရုမစိုက်တော့ပေ။ သူသည် အနောက်ငွေ့ရည်တိမ်တိုက်၏ သီးခြားနယ်မြေဆီသို့ ဦးတည်နေသော အက်ကြောင်းဆီသို့ လျှောက်သွားပြီး အက်ကြောင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်ကာ အရိပ်အယောင်မျှ မကျန်ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

​ထိပ်ပြောင်ကြိုးကြာမှာ စကားကြီး စကားကျယ်များ ပြောနေနိုင်သော်လည်း အမှန်တကယ်တွင် ရင်တွင်းနက်ရှိုင်းသော နေရာမှ အနောက်ငွေ့ရည်တိမ်တိုက်၏ သီးခြားနယ်မြေသို့ ထပ်မံ မဝင်ရောက်လိုတော့ပေ။ သတိလစ်သွားခဲ့ရသည့် အချိန်က စိတ်ဒဏ်ရာ ရစေခဲ့သည်။ စုမင် တစ်ယောက်တည်း ထိုနေရာသို့ ဝင်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ ရင်ထဲတွင် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်မိသည်။ သို့သော် နောက်တစ်ခဏတွင် မျက်နှာပေါ်၌ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ပေါ်လာပြီး ခေါင်းကို လှည့်ကာ မီးတောက်မိစ္ဆာ ဘိုးဘေးအား စူးရဲစွာ ကြည့်လိုက်သည်။

​အဘိုးအို၏ အမူအရာ ပြောင်းလဲမသွားပေ။ သူက ပြုံးဖြီးဖြီးဖြင့် ထိပ်ပြောင်ကြိုးကြာကို စိုက်ကြည့်ရင်း ဖော်ရွေသော အမူအရာအား ပြသလိုက်သော်လည်း ရင်ထဲတွင်မူ အေးစက်စွာ ရယ်မောနေသည်။ အတိတ်က သူ၏ မျိုးနွယ်များစွာကို ဤဟန်ပန်ဖြင့် လှည့်စားနိုင်ခဲ့ကြောင်း တွေးတောနေသည်။ တွက်ချက်တတ်ပြီး ပါးနပ်သော စုမင်ကမူ သူ လှည့်စား၍ မရနိုင်သူ ဖြစ်သော်လည်း ဤငှက်ကလေးကမူ သူ့လက်ဖဝါးပေါ်တွင် အလွယ်တကူ ကစား၍ ရနိုင်သူဟု သေချာပေါက် တွေးနေသည်။

​မီးတောက်မိစ္ဆာ ဘိုးဘေး၏ ဟန်ပန်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ထိပ်ပြောင်ကြိုးကြာ၏ ရင်ထဲတွင် ဒိန်းခနဲ ဖြစ်သွားပြီး ယခင်က သူ့ကို အထင်သေးမိသွားသည်ဟု တွေးလိုက်သည်။ ထို့ကြောင့် ရင်ထဲတွင် အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သော်လည်း မျက်နှာအမူအရာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားသည်။ စူးရဲသော အကြည့်များက အပြုံးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ပိန်လှီသော မီးတောက်မိစ္ဆာ ဘိုးဘေးကို သွားရောက် ဖက်ယမ်းကာ ရယ်မောရင်း မိတ်ဆွေကောင်းများအလား ဟန်ဆောင်လိုက်သည်။

​"မီးတောက်ကောင်လေး... မင်းကို မြင်လိုက်ကတည်းက ငါနဲ့ မိတ်ဆွေကောင်း ဖြစ်နိုင်တဲ့ သူပဲလို့ ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရတယ်"

​"မြှောက်ပင့်လွန်းနေပါပြီ တာအိုရောင်းရင်း ကြိုးကြာရာ။ မင်းဆီမှာ အင်မော်တယ် တစ်ပါးရဲ့ ဟန်ပန်နဲ့ တာအို လမ်းစဉ်က အရိုးစုတွေ ရှိနေတော့ ငါ့လို အရိုးဆွေးကြီးက ဒီလို အဆင့်အတန်း မြင့်မားတဲ့သူနဲ့ မိတ်ဆွေဖွဲ့ဖို့ သတ္တိမရှိပါဘူး"

​'ဟင်... မင်းက မင်းရဲ့ ဘိုးဘိုး ကြိုးကြာကို အထင်သေးနေတာလား'

​လူနှင့် ငှက် နှစ်ဦးစလုံးမှာ စကားလုံးများဖြင့် အပြန်အလှန် တိုက်ခိုက်နေရင်း ကိုယ်ပိုင် အတွေးအသီးသီး ရှိနေကြသော်လည်း သူတို့ နှစ်ဦးကြားမှ အခြေအနေနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက် အနောက်ငွေ့ရည်တိမ်တိုက်၏ သီးခြားနယ်မြေမှာမူ တိတ်ဆိတ်နေသည်။ ကျောက်တိုင် တစ်သိန်းကျော်အနက် အတော်များများမှာ ပေတစ်သန်းကျော်အထိ ရောက်ရှိနေပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် မြင့်မားစွာ မတ်တပ်ရပ်နေကြသည်။

​ထိုအထဲတွင် ကျောက်တိုင် တစ်သောင်းခန့် ရှိသည်။ သူတို့၏ အရောင်မှာ သာမန်ဟု ထင်ရသော်လည်း အနီးကပ် သေချာကြည့်မည်ဆိုလျှင် ခရမ်းရောင် ဖြစ်နေကြောင်း သိနိုင်ပေမည်။

​ထိုကျောက်တိုင် တစ်သိန်းအောက်တွင် ထိုင်၍ ကျင့်ကြံနေသူ အများအပြား ရှိသည်။ တစ်ခါတစ်ရံ သူတို့သည် ခေါင်းမော့ကာ ခရမ်းရောင် ကျောက်တိုင် တစ်သောင်းကို ကြည့်တတ်ကြပြီး သူတို့ အားလုံး၏ မျက်နှာပေါ်တွင် လိုချင်တပ်မက်မှုနှင့် မနာလိုမှုများအား ပြသနေကြသည်။

​ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကျောက်တိုင်များ အောက်၌ ထိုင်နေသူ ဒါဇင်နှင့်ချီ၍ ရှိနေသည်။ သူတို့က မလှုပ်မယှက်ဘဲ အမူအရာများမှာ တည်ငြိမ်နေသည်။ သို့သော် ထိုတိတ်ဆိတ်မှုထဲတွင် ပြတ်သားမှုနှင့် ကြီးစိုးသော အငွေ့အသက် တစ်ခု ရှိနေသည်။

​အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့သည် ခရမ်းရောင် ကျောက်တိုင်များကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး သူတို့၏ ကျောက်တိုင်များသာလျှင် ကျောက်တိုင် တစ်သိန်းအနက် ထိုမြေရှိ နိယာမ အလိုတော်၏ ဖျက်ဆီးခြင်းကို မခံရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ခရမ်းရောင် ကျောက်တိုင်များတွင် လူများ ထပ်တိုးလာမည်သာ ဖြစ်သော်လည်း သူတို့ထဲမှ မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်ကိုမျှ ဆုံးရှုံးသွားမည် မဟုတ်ပေ။

​သို့သော် ယင်းမှာ ပကတိ အကြွင်းမဲ့တော့ မဟုတ်ပေ။ အပြင်လူများ ဝင်ရောက် အစားထိုးခြင်းကြောင့် သူတို့ သေဆုံးသွားမည် မဟုတ်သော်လည်း ခရမ်းရောင် ကျောက်တိုင်များကြားတွင် အခြားသော နိယာမတစ်ခု ရှိသေးပြီး ထိုနေရာရှိ လူအားလုံး ၎င်းအကြောင်းကို သိကြသည်။

​နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်း သေဆုံးရမည့်သူများ ရှိပြီး ထိုဆယ်ဦးမှာ အုပ်စုထဲတွင် အားအနည်းဆုံး ဆယ်ဦး ဖြစ်ပေမည်။

​လူတစ်ယောက်၏ ကျောက်တိုင် မည်မျှ မြင့်မားနေစေကာမူ အရေးမကြီးပေ။ သူတို့၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်က အောက်ဆုံးတွင် ရှိနေသရွေ့ နှစ်တစ်ရာကျော်အတွင်း သူတို့ ရှင်းလင်း ဖယ်ရှားခံရမည် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ခရမ်းရောင် ကျောက်တိုင်များကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူများသည် သူတို့၏ ဘဝတစ်သက်တာလုံး ကျင့်ကြံခြင်းတွင် နစ်မြုပ်နေရသည့်အချက်အပြင် အနည်းငယ် ထူးခြားနေကြသည်။

​"ခရမ်းရောင် ကျောက်တိုင်... နှမြောစရာပဲ၊ ငါ ဒီနေရာကို ဝင်လာတုန်းက ခရမ်းရောင် ကျောက်တိုင်တွေက ငါ့ကို မရွေးချယ်ခဲ့ဘူး။ မဟုတ်ရင် ငါလည်း သူတို့ရဲ့ ယဇ်ကောင် တစ်ယောက် ဖြစ်လာနိုင်မှာ။ ပြီးတော့ နေ့တိုင်း အမြဲတမ်း ကြောက်ရွံ့မှုထဲမှာ နေနေစရာ မလိုတော့ဘူး။ အသတ်မခံရအောင် ရူးရူးမူးမူး ကျင့်ကြံနေဖို့ပဲ လိုတော့မှာ"

​"ဒါက ငါတို့ရဲ့ ဘဝတွေပဲ။ ဒါပေမယ့် ဘာလို့ ခရမ်းရောင် ကျောက်တိုင်တွေက ဒီလောက် ထူးခြားနေရတာလဲ။ ပြီးတော့ ငါ မြင်ရသလောက်ဆို သူတို့ အရေအတွက်က ထောင်ဂဏန်းလောက်ပဲ ရှိတာနော်"

​"မင်း ဒီကို ရောက်လာတာ အချိန်တိုလေးပဲ ရှိသေးလို့ပါ။ အဲဒါက အတိတ်က ဒဏ္ဍာရီတစ်ခုနဲ့ အများကြီး ဆက်စပ်နေတယ်လေ" ကျောက်တိုင် တစ်သိန်း ရှိသော တိတ်ဆိတ်သည့် မြေပြင်တွင် တစ်ခါတစ်ရံ ခရမ်းရောင် ကျောက်တိုင် တစ်သောင်းပေါ်သို့ ကျရောက်လာမည့် အကြည့်အချို့ ရှိပြီး လူအနည်းငယ် ပြောဆိုနေသော တိုးတိတ်သည့် အသံများကို ကြားရတတ်သည်။

​သူတို့အချင်းချင်း ဆွေးနွေးပြောဆိုနေကြစဉ် အမြင့်ဆုံး ခရမ်းရောင် ကျောက်တိုင်ကြီးက ရုတ်တရက် တောက်ပလာပြီး ပေတစ်သန်းကျော် မြင့်မားသော ထိုကျောက်တိုင်ထဲမှ အဘိုးအို တစ်ဦး လျှောက်ထွက်လာသည်။

​အဘိုးအိုထံတွင် ရှေးကျသော အငွေ့အသက် တစ်ခု ရှိနေသည်။ သူ လျှောက်ထွက်လာသည့် အခိုက်အတန့်တွင် ဧရိယာ တစ်ဝိုက်ရှိ လူအားလုံး၏ အကြည့်များကို ဆွဲဆောင်သွားခဲ့ပြီး အထူးသဖြင့် ခရမ်းရောင် ကျောက်တိုင်များ အောက်ရှိ ဒါဇင်နှင့်ချီသော လူများပင် ဖြစ်သည်။ သူတို့အားလုံး မတ်တတ်ရပ်ကာ သူ့ကို ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်လိုက်ကြသည်။

​"ဂါရဝပြုပါတယ် ဘိုးဘေး"

​အဘိုးအိုက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ စကားတစ်ခွန်းမျှ မဆိုဘဲ သူ့ကျောက်တိုင်အောက်တွင် တင်ပလ္လင်ခွေ ထိုင်ချလိုက်ပြီ ကျင့်ကြံရန် မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားလိုက်သည်။

​"အဲဒါ ကျောက်မိသားစုရဲ့ ဘိုးဘေးပဲ" အခြား ကျောက်တိုင်များမှ လူများကြားရှိ တိုးတိတ်သော ဆွေးနွေးသံများ လေထုထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

​"ဟုတ်တယ်။ အဲဒီလူရဲ့ ကျောက်တိုင်က သူ အပြင်ထွက်လို့ရတဲ့ အရွယ်အစားကို ရောက်နေတာ ကြာပြီ။ ဒါပေမယ့် သူက တစ်ခါမှ ထွက်မသွားဘူး။ အဲဒီအစား သူက ရူးရူးမူးမူး ကျင့်ကြံနေတာ..."

​"အရမ်း ကြာခဲ့ပြီဖြစ်တဲ့ ဒဏ္ဍာရီတစ်ခုအကြောင်း လူတစ်ယောက်ဆီက ငါ ကြားဖူးတယ်။ အဲဒီတုန်းက မော့စု လို့ခေါ်တဲ့ လူတစ်ယောက် ရှိခဲ့တယ်တဲ့..."

​"တိုးတိုးနေ၊ ဒီနေရာမှာ သူ့နာမည်ကို မပြောတာ အကောင်းဆုံးပဲ။ သူက ငါတို့လို လူတွေ ပြောလို့ရတဲ့သူ မဟုတ်ဘူး"

​"အို... ဒါဆို ဘာလို့ အစ်ကိုကျိုးကကျတော့ သူ့အကြောင်း ပြောလို့ရတာလဲ"

​"အစ်ကိုကျိုး ဟုတ်လား၊ မင်း ပြောနေတာ ကျိုးခန်း ကို ပြောတာမလား။ သူက ငါတို့နဲ့ မတူဘူးလေ"

​အခြား ကျောက်တိုင်များမှ လူများက အတိတ်က အကြောင်းအရာများကို အချင်းချင်း ဆွေးနွေးနေကြစဉ် ကျောက်တိုင် တစ်သိန်း ရှိသော မြေပြင် တစ်လျှောက် ပြင်းထန်သော တုန်ခါမှု တစ်ချက် ဖြတ်သန်းသွားသည်။ လေပြင်းများ တိုက်ခတ်လာပြီး တိမ်တိုက်များ လှိုင်းထလာသကဲ့သို့ မိုးခြိမ်းသံများ လေထုထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

​ယင်းအသံများက အရပ်မျက်နှာ အနှံ့သို့ ပျံ့နှံ့သွားပြီး မြေကြီးကို တုန်ခါသွားစေကာ လေထုကို အဆက်မပြတ် လှိုင်းထန်သွားစေသည်။ ထို့နောက် မြေပြင် တစ်လျှောက် လွှမ်းခြုံသွားသော ကြီးမားသည့် အပြောင်းအလဲ တစ်ခု အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

​အံ့ဩတုန်လှုပ်သော အော်ဟစ်သံများ အရပ်မျက်နှာ အနှံ့ ချက်ချင်း ပျံ့နှံ့သွားသည်။ မရေမတွက်နိုင်သော ကျောက်တိုင်များ မတ်တပ်ရပ်နေပြီး ၎င်းတို့အောက်တွင် ကျင့်ကြံသူ အချို့သာ တင်ပလ္လင်ခွေ ထိုင်နေကြသော မြေပြင်ကြီးသည် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး ပေါက်ကွဲသံများက နားကွဲမတတ် ကျယ်လောင်လာသည်။

​ကျောက်တိုင်များ တုန်ခါနေစဉ် ၎င်းတို့သည် စူးရှတောက်ပသော အလင်းရောင်များဖြင့် ချက်ချင်း လင်းလက်လာပြီး သူတို့၏ ကျင့်ကြံသူများ အပြင်သို့ အတင်းအကျပ် တွန်းထုတ်ခံလိုက်ရသည်။ အချို့၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မှုန်ကုပ်သော အမူအရာများ ရှိနေပြီး အချို့မှာမူ သိသိသာသာ ထိတ်လန့်နေကြသည်။ သူတို့ အားလုံး အထက်သို့ မော့ကြည့်လိုက်ကြသည်။

​ဝုန်း...

​ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံ တစ်သံက ကောင်းကင်ဘုံ၏ အာဏာစက်ကဲ့သို့ အောက်သို့ ဆင်းသက်လာသောအခါ မြေပြင်ရှိ ကျောက်တိုင် တစ်သိန်းအနက် ခရမ်းရောင် ကျောက်တိုင် တစ်သောင်း အထက်မှ မူလက မထင်မရှား ရှိနေသော ခရမ်းရောင် အဆင်းသည် ယခင်က မည်သူမျှ မမြင်ဖူးလောက်အောင် တောက်ပသော ခရမ်းရောင် အလင်းဖြင့် လင်းလက်လာသည်။ ၎င်းက စူးရှသော အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ မြေပြင်တစ်ခုလုံးကို ချက်ချင်း ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး ကျောက်တိုင် တစ်သိန်းကြားရှိ ခရမ်းရောင် ကျောက်တိုင် တစ်သောင်းကို မယုံနိုင်လောက်အောင် ပေါ်လွင် ထင်ရှားသွားစေတော့သည်။

​ကျောက်မိသားစု ဘိုးဘေး၏ နှလုံးသား တုန်ခါသွားသည်။ သူ မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ပြီး အထက်သို့ မော့ကြည့်လိုက်သောအခါ တွေ့ရခဲသော စိတ်လှုပ်ရှားမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် ပေါ်လာသည်။ သူ့ဘေးရှိ အခြားသော ခရမ်းရောင် ကျောက်တိုင် ပိုင်ရှင်များလည်း ပြင်းထန်စွာ တုန်ယင်လာကြသည်။ သူတို့သည် နှိုင်းယှဉ်၍မရနိုင်လောက်အောင် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်နေသည့် အငွေ့အသက် တစ်ခုကို အာရုံခံမိပြီး သူတို့အတွင်း၌ ဦးညွှတ် ဂါရဝပြုလိုသော ကြီးမားသည့် ဆန္ဒတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ မြေပြင်ရှိ တုန်ခါမှုများ ပိုမို အားကောင်းလာသည်နှင့်အမျှ ထိုဆန္ဒကလည်း သူတို့၏ နှလုံးသားထဲတွင် ပိုမို အားကောင်းလာတော့သည်။

​ဤမြေပြင်ရှိ အပြောင်းအလဲမှာ သူတို့ တစ်ခါမျှ မကြုံတွေ့ဖူးသောကြောင့် လူအများအပြား မမှတ်မိသည့် အရာတစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း ဝိုးတဝါး မှတ်မိနေပုံရသည့် လူအနည်းငယ် ရှိနေသေးပြီး သူတို့၏ အမူအရာများမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့် စိုးရိမ်ပူပန်မှု ရောနှောနေသည့် ပုံစံမျိုးသို့ ပြောင်းလဲသွားကြသည်။

​ကျိုးခန်းသည် သူ့ကျောက်တိုင် အောက်တွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ထိုင်နေသည်။ သူ ခေါင်းမော့ကာ အထက်ရှိ လှိုင်းထန်နေသော လေထုကို ကြည့်လိုက်သောအခါ လွမ်းဆွတ်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု သူ့မျက်လုံးများထဲတွင် ပေါ်လာသည်။ မော့စု ပြန်လာပြီ ဖြစ်ကြောင်း သူ သိလိုက်သည်။

​"ကျွန်တော် ကျောက်ထျန်းကန်း... အရှင်သခင် ပြန်လာတာကို ကြိုဆိုပါတယ်" ကျောက်မိသားစု ဘိုးဘေးသည် မတ်တတ်ရပ်ကာ လက်သီးကို လက်ဝါးဖြင့် ထုပ်ပြီးနောက် ကောင်းကင်ယံသို့ လေးနက်စွာ ဦးညွှတ် ဂါရဝပြုလိုက်သည်။

​သူ၏ ရှေးကျသော အသံ လေထုထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသောအခါ ခရမ်းရောင် ကျောက်တိုင် ပိုင်ရှင်များ အားလုံးသည်လည်း ကောင်းကင်ယံသို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဦးညွှတ် ဂါရဝပြုလိုက်ကြသည်။

​"အရှင်သခင် ပြန်လာတာကို ကြိုဆိုပါတယ်"

​သူတို့၏ အသံများ ပျံ့နှံ့သွားပြီး အခြားသော ကျောက်တိုင် ကိုးသောင်းမှ လူများကို တုန်လှုပ်သွားစေသည့် ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံများကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ သူတို့၏ အမူအရာများ အဆက်မပြတ် ပြောင်းလဲသွားစဉ် ကောင်းကင်ကြီး ဟိန်းဟောက်သွားပြီး မြူများနှင့် တိမ်တိုက်များသည် နှစ်ဖက်သို့ ရူးသွပ်စွာ ဆုတ်ခွာသွားကာ ဧရာမ အက်ကွဲကြောင်းကြီး တစ်ကြောင်းအား ဖော်ပြလိုက်သည်။ ထို့နောက် အေးစက်သော အမူအရာဖြင့် ပုံရိပ်တစ်ခု အဝေးမှ လျှောက်လှမ်းလာသည်။ တဖြည်းဖြည်းနှင့် ၎င်းသည် လူတိုင်း၏ မျက်စိရှေ့တွင် ပိုမို ထင်ရှားလာတော့သည်။

​မော့စု...

​မှတ်ချက် - ကျိုးခန်း : စုမင် ရောက်ရှိလာစဉ်က သီးခြားနယ်မြေနှင့် ပတ်သက်၍ အကျဉ်းချုပ် ရှင်းပြခဲ့သူ၊ စုမင်အပေါ် ဖော်ရွေသူ၊ ဇနီးဖြစ်သူ စီမာယွဲ့ သတ်ဖြတ်ခံခဲ့ရပြီးနောက် စုမင်က သူ့ကို အပြာရောင် ကျောက်တိုင်မှ ခရမ်းရောင် ကျောက်တိုင်သို့ ပြောင်းရွှေ့ပေးခဲ့ကာ ဇနီးဖြစ်သူကို သတိရနေလိုသောကြောင့် ဤနေရာမှ ထွက်ခွာရန် ငြင်းဆန်ခဲ့သူ ဖြစ်သည်။

All Chapters