အခန်း ၁၀၄၂

အခန်း ၁၀၄၂ မင်း တကယ် သေချင်နေတာလား

ထိပ်ပြောင်ကြိုးကြာသည် မိမိကိုယ်ကို ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားနေသော်လည်း စုမင်၏ စကားအား ကြားလိုက်ရသည့် အခိုက်အတန့်တွင် တုန်ခါသွားပြီး သူ့ဘက်သို့ အလျင်အမြန် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

​"သွားကြစို့။ အရင်တုန်းက မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်ယူဖို့ ကူညီပေးနိုင်လောက်တဲ့ စွမ်းအား ငါ့မှာ မရှိခဲ့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ငါ လုပ်နိုင်ပြီလို့ ယုံကြည်တယ်" စုမင် အဝေးရှိ နဂါးငွေ့တန်းကို စိုက်ကြည့်နေစဉ် သူ့အကြည့်ထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ် မရှိဘဲ ထူးဆန်းပြီး စွဲမက်ဖွယ်ကောင်းသော အလင်းတန်းတစ်တန်းသာ ရှိနေသည်။

​သူသည် သူ့ရှေ့ရှိ ဧရိယာထဲသို့ တိုးဝင်သွားသည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ထိပ်ပြောင်ကြိုးကြာသည် မီးတောက်မိစ္ဆာ ဘိုးဘေးနှင့် ရန်ဖြစ်ရန် စိတ်မဝင်စားတော့ဘဲ စုမင်နောက်သို့ အလျင်အမြန် လိုက်ပါသွားတော့သည်။

​"ငါ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်လား။ မင်း ပြောနေတာ ငါ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် အစစ်အမှန် အကြောင်းလား"

​"အစစ်အမှန် ယင်လောကရဲ့ အင်အားစုတွေ တပ်စွဲထားတဲ့ စခန်းထဲမှာ မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် ထက်ဝက် ရှိတယ်" စုမင် ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းရင်း တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

​"ဘယ်သူ့ဆီမှာ ရှိနေတာလဲ" ထိပ်ပြောင်ကြိုးကြာ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အလင်းတန်းတစ်ချက် ပေါ်လာသည်။

​"ဟုန်ကျူးဆီမှာ" စုမင်သည် လခြမ်းပုံ သက်တံရှည်တစ်စင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ အဝေးသို့ ပြေးဝင်သွားသည်။

​အတိတ်တုန်းက ဝူလီကျိသည် ထိပ်ပြောင်ကြိုးကြာကို စခန်းဆီသို့ မျှားခေါ်ရန် အစိမ်းရောင် အမွေးအတောင် တစ်ခုအား အသုံးပြုခဲ့ဖူးသည်။ ထိုအမွေးကို သူမအား လှုပ်ရှားမှုများ ထိန်းချုပ်နေသူ ဟုန်ကျူးက ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဝူလီကျိသည် ဟုန်ကျူး၏ ခြိမ်းခြောက်မှုကို ခံခဲ့ရပြီး ထိုမှတစ်ဆင့် ထိပ်ပြောင်ကြိုးကြာအား သူတို့ စခန်းဆီသို့ မျှားခေါ်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဟုန်ကျူး၏ နောက်ဆုံးပန်းတိုင်မှာ ထိပ်ပြောင်ကြိုးကြာ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် ပါဝင်နေသော နက်နဲဆန်းကြယ်မှုတစ်ခုကို ဖော်ထုတ်ရန် ဖြစ်သည်။

​အတိတ်တုန်းက စုမင် ဤအရာအားလုံးကို သိရှိထားကောင်း သိရှိထားနိုင်သော်လည်း ဟုန်ကျူးအား လိုက်ရှာရန် မဟာလောကကြီးများ၏ စခန်းအတွင်းပိုင်းအထိ မဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့ပေ။ သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မှာ မမြင့်မားသေးဘဲ နောက်ပိုင်းတွင် ပေါ်ထွက်လာသော အရှင်သခင် နယ်ပယ်မှ တန်ခိုးရှင်ကြောင့် အပြင်သို့ မောင်းထုတ်ခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ သူသည် အနောက်ငွေ့ရည်တိမ်တိုက်၏ သီးခြားနယ်ဆမြေသို့ ထွက်ပြေးပြီးမှသာ ဘေးအန္တရာယ်မှ လွတ်မြောက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

​သို့သော် ယခုလက်ရှိ စုမင်နှင့် အတိတ်က စုမင်တို့အကြား ကွာခြားချက်မှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။ ထို့အပြင် သူသည် အနိုင်ရရန်အတွက် သူ့စွမ်းအားကို အသုံးပြုရန် မရည်ရွယ်ပေ။ ထိုနေရာသို့ ဝင်ရောက်နိုင်ရန် သူ့တွင် ပိုမို ထိရောက်သော အရာတစ်ခု ရှိနေသည်။ ဤသည်မှာ နံနက်ခင်း တာအိုဂိုဏ်း၏ တိုက်ရိုက်မျိုးဆက်ဖြစ်သူ တာအိုခုန်း ဟူသော အဆင့်အတန်းပင် ဖြစ်သည်။

​သူတို့သည် လေချွန်သံနှင့်အတူ ရှေ့သို့ တိုးဝင်သွားကြသည်။ စုမင်က ရှေ့ဆုံးမှ ဖြစ်ပြီး ထိပ်ပြောင်ကြိုးကြာက သူ့ဘေးတွင် ရှိနေသည်။ ကျူးယိုချိုက်က သူတို့နောက်မှ လိုက်ပါလာပြီး မီးတောက်မိစ္ဆာ ဘိုးဘေးက နောက်ဆုံးမှ ဖြစ်သည်။ ထိုလူစုသည် အဆုံးအစမရှိသော နဂါးငွေ့တန်းကို ဖြတ်သန်းကာ မဟာလောကကြီး လေးခု၏ အင်အားစုများ တပ်စွဲထားရာ နေရာဆီသို့ တည့်တည့် ပြေးဝင်သွားကြတော့သည်။

​အချိန်များ ကုန်လွန်သွားသည်။ သူတို့၏ အရှိန်အဝါနှင့်ဆိုလျှင် တစ်ရက်အတွင်းပင် အဆုံးမဲ့သော နဂါးငွေ့တန်းကို ဖြတ်သန်းသွားနိုင်ခဲ့ပြီး အတိတ်က စုမင် ဖြတ်သန်းခဲ့ဖူးသော ကွဲအက်နေသည့် ကြယ်တာရာများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော အတားအဆီးကို တွေ့မြင်လိုက်ရသည်။

​ထိုအတားအဆီးကို မြင်လိုက်ရသည့် အခိုက်အတန့်တွင် သူသည် ညာလက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။ ထိပ်ပြောင်ကြိုးကြာသည် သူ့ထံတွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ ရှိနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သောကြောင့် သူ မည်သို့ လုပ်ချင်သည်ကို သဘာဝကျကျပင် နားလည်သည်။ သူသည် ချက်ချင်း လခြမ်းပုံ သက်တံရှည် တစ်စင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ စုမင်၏ သိုလှောင်အိတ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီး စုမင်က ကွဲအက်နေသော ကြယ်တာရာများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည့် အတားအဆီးဆီသို့ ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်သည်။

​ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုအသံမှာ ကောင်းကင်ယံအထိ ပျံ့လွင့်သွားသော်လည်း စုမင်၏ ခြေလှမ်းများကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့ပေ။ အတားအဆီးအဖြစ် အသုံးပြုထားသော မှော်သင်္ကေတမှ ပြင်းထန်သော စွမ်းအားတစ်ခု ပျံ့နှံ့လာသော်လည်း ၎င်းက စုမင်နှင့် ထိတွေ့မိသည့် အခိုက်အတန့်တွင် ညင်သာသွားပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် သန့်စင်သော ကြယ်တာရာဝတ်စုံ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

​ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူသည် စုမင် မဟုတ်တော့ဘဲ တာအိုခုန်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

​သန့်စင်သော ကြယ်တာရာဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ခြေဖျားအထိ ကျဆင်းနေသော ဆံပင်နက်များ၊ ခန့်ညားသော မျက်နှာနှင့် ခန့်ညားထည်ဝါသော အငွေ့အသက်များနှင့်အတူ စုမင်သည် ထိုအတားအဆီးအား အလွယ်တကူ ဖြတ်သန်းသွားခဲ့သည်။

​ထိုအတားအဆီးသည် ပြင်ပလူများ ဝင်ရောက်ခြင်းကို တားဆီးနိုင်ပြီး သတိပေးချက်အဖြစ် အသုံးပြုနိုင်သည်။ သို့သော် တာအိုခုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို သိမ်းပိုက်ထားသော စုမင်အတွက်မူ မဟာလောကကြီး လေးခုက သေချာပေါက် လိုက်လံ ဖမ်းဆီးမည် မဟုတ်ပေ။

​ကျူးယိုချိုက်အတွက်မူ ပြင်းထန်သော စွမ်းအားက သူ့ကို ထိတွေ့မိသည့် အခိုက်အတန့်တွင် သူသည် ဟင်းလင်းပြင် အလွတ်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။ ထိုပြင်းထန်သော စွမ်းအားသည် သူ၏ တည်ရှိမှုအား သတိမထားမိပုံရပြီး သူ့ကို အတားအဆီးအား အေးဆေးစွာ ဖြတ်သန်းသွားခွင့် ပြုလိုက်သည်။

​မီးတောက်မိစ္ဆာ ဘိုးဘေးမှာမူ အားအနည်းဆုံး ဖြစ်သော်လည်း သူသည် အဆုံးတွင်မူ အရှင်သခင် နယ်ပယ်မှ တန်ခိုးရှင်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ အပြည့်အဝ အသက်မသွင်းရသေးသော မှော်သင်္ကေတ တစ်လုံးက သူ့ကို တားဆီးနိုင်စရာ အကြောင်းမရှိပေ။ ပြင်းထန်သော စွမ်းအားက သူ့ထံသို့ ဦးတည်လာသည့် အခိုက်အတန့်တွင် သူက အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ရာ ထိုစွမ်းအားမှာ ပေါက်ကွဲသံနှင့်အတူ ချက်ချင်း နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားပြီး မီးတောက်မိစ္ဆာ ဘိုးဘေးအား မဟာလောကများ၏ အင်အားစုများ တပ်စွဲထားရာ နယ်မြေထဲသို့ ခြေချခွင့် ပြုလိုက်သည်။

​သို့သော် သူ မှော်သင်္ကေတကို ထိတွေ့မိသည့် အခိုက်အတန့်တွင် မဟာလောကကြီး လေးခုမှ တပ်စွဲထားသော တန်ခိုးရှင်အားလုံး သူ့အား ချက်ချင်း သတိပြုမိသွားကြသည်။

​စုမင် အစောပိုင်းက ရောက်ရှိလာစဉ်တွင် သူတို့သည် အထီးကျန်စွာဖြင့် ဆက်လက် သိပ်သည်းစွာ အိပ်မောကျနေခဲ့ကြသည်။ သူ သန်မာသော်လည်း အမှန်စင်စစ်တွင် သူတို့၏ အာရုံစိုက်မှုကို မဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့ပေ။

​သို့သော် မီးတောက်မိစ္ဆာ ဘိုးဘေး ရောက်ရှိလာခြင်းမှာမူ လုံးဝ ကွာခြားသည်။ သူ၏ အရှင်သခင် နယ်ပယ်မှ တန်ခိုးရှင်ဟူသော အဆင့်အတန်းနှင့် သူ့စွမ်းအားတို့ကြောင့် သူ အတားအဆီးကို ဖြတ်ကျော်လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် မဟာလောကကြီး လေးခု တပ်စွဲထားရာ နယ်မြေအတွင်း ကောင်းကင်ယံအထိ ပျံ့လွင့်သွားသော ကျယ်လောင်သည့် ပေါက်ကွဲသံနှင့်အတူ အစွမ်းထက်သော အငွေ့အသက် သုံးခု လှုပ်ခတ်သွားခဲ့သည်။ ထိုသည်က အစစ်အမှန် ယင်လောက စခန်းရှိ ကျင့်ကြံသူအားလုံးကို စိုးရိမ်ထိတ်လန့်သွားစေခဲ့ပြီး ထိုအငွေ့အသက် သုံးခုမှာ မြေကြီးအောက် နက်ရှိုင်းသော နေရာမှ အလျင်အမြန် မြင့်တက်လာခဲ့သည်။

​မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း သူတို့သည် စုမင် ရှေ့တွင် စိတ်အလိုတော် သုံးခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ နဂါးငွေ့တန်း တစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားပြီး ထိုစိတ်အလိုတော် သုံးခုမှာ လူသုံးယောက်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ သူတို့သည် စကြာဝဠာကဲ့သို့ ကြီးမားကျယ်ပြန့်သော သူတို့၏ အငွေ့အသက်များကို မည်သည့် ထိန်းချုပ်မှုမျှမရှိဘဲ ဖြန့်ကြက်လိုက်ကြသည်။ ၎င်းမှာ အလွန်ပင် အားကောင်းသဖြင့် အစစ်အမှန် ယင်လောကရှိ ကျင့်ကြံသူများကို တုန်ယင်သွားစေသည်။ သူတို့ ကောင်းကင်သို့ မော့ကြည့်လိုက်သောအခါ သူတို့၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ရူးသွပ်သော ကိုးကွယ်မှုနှင့် လေးစားမှုများ ပေါ်လာသည်။ ဤအရာမှာ နတ်ဘုရား အနှစ်သာရ နယ်မြေကို စောင့်ကြည့်ရန် တပ်စွဲထားသော စစ်မှန်သော သူတော်စင်များ၏ အငွေ့အသက် ဖြစ်ကြောင်း သူတို့ သိရှိကြသည်။

​"ဘိုးဘေး ဟောင်ကွေ့၊ မင်း စည်းကျော်လာပြီ" ထိုလူသုံးယောက်အနက် တစ်ဦးထံမှ ပေါက်ကွဲသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူက အရပ်မျက်နှာ အနှံ့ ပဲ့တင်ထပ်သွားသော မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ဟိန်းဟောက်သံအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ထိုအသံ ပျံ့နှံ့သွားသည်နှင့်အမျှ ကြီးမားသော မိုးကြိုးလျှပ်စီးများ ထိုဧရိယာတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းမိုးသွားတော့သည်။

​စကားပြောလိုက်သူမှာ အဖိုးအိုတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူသည် ခန္ဓာကိုယ် ကြီးမားထွားကျိုင်းပြီး ဝတ်ရုံရှည် တစ်ထည်ကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ သူ့မျက်လုံးများထဲတွင် မိုးကြိုးလျှပ်စီးများ ကိန်းအောင်းနေပုံရပြီး ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် မမြင့်မားသော သူများမှာ သူ့ကို စိုက်ကြည့်လိုက်ရုံမျှဖြင့် သူတို့၏ စိတ်ဝိညာဉ်များ ချက်ချင်း ပြိုကွဲပျက်စီးသွားသကဲ့သို့ ခံစားရစေသည်။

​သူ့ဘေးတွင် ရပ်နေသော လူနှစ်ယောက်မှာ အမျိုးသားတစ်ဦးနှင့် အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် သက်လတ်ပိုင်း အရွယ်များဟု ထင်ရသော်လည်း သူတို့၏ စွမ်းအားနှင့် သူတို့၏ အငွေ့အသက်များမှ ပေးစွမ်းသော အချိန်ကာလ ခံစားချက်တို့က သူတို့သည် နှစ်ပေါင်း မရေမတွက်နိုင်အောင် အသက်ရှင်ခဲ့သည့် မိစ္ဆာအိုကြီးများ ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားစေသည်။

​သူတို့ ဦးစွာ ကြည့်လိုက်သည်မှာ မီးတောက်မိစ္ဆာ ဘိုးဘေးကို ဖြစ်ပြီး ထို့နောက်တွင် ကျူးယိုချိုက်အား ဖြစ်ကာ နောက်ဆုံးမှသာ စုမင်ကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။

​သူတို့ မီးတောက်မိစ္ဆာ ဘိုးဘေးကို မြင်သောအခါ သူတို့၏ အမူအရာမှာ ပုံမှန်အတိုင်း ရှိနေသော်လည်း ကျူးယိုချိုက်အား မြင်လိုက်ရသောအခါ သူတို့၏ မျက်သူငယ်အိမ်များမှာ မသိမသာ ကျုံ့ဝင်သွားခဲ့သည်။ ကျူးယိုချိုက်သည် အရှင်သခင် နယ်ပယ်တွင်သာ ရှိနေပုံရသော်လည်း မှော်သင်္ကေတမှ သူတို့ထံ ပေးပို့သော တုံ့ပြန်ချက်အရ မီးတောက်မိစ္ဆာ ဘိုးဘေး တစ်ဦးတည်းသာ အရှင်သခင် နယ်ပယ်တွင် ရှိနေကြောင်း ဖော်ပြနေသည်။ နှစ်ပေါင်းများစွာ အသက်ရှင်ခဲ့သော တန်ခိုးရှင်များအတွက် တစ်ခုခု မှားယွင်းနေသည်မှာ ထင်ရှားသည်။

​အကယ်၍ ဤထူးခြားချက်မှာ တန်ခိုးရှင်မဟုတ်သော သူတစ်ဦးအပေါ်တွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့ပါက သူတို့၏ အာရုံစိုက်မှုကို ခံရမည် မဟုတ်သော်လည်း တန်ခိုးရှင်တစ်ဦးနှင့် ပတ်သက်လာသောအခါ ဤထူးခြားချက်သည် ပြောင်းလဲမှုတစ်ခုကို အဓိပ္ပာယ်ဆောင်နေသည်။

​ထိုသည်က ထိုလူသုံးယောက်ကို အရာများစွာအား မတွေးတောဘဲ မနေနိုင်အောင် ဖြစ်စေခဲ့သည်။ ကျူးယိုချိုက်၏ တည်ငြိမ်မှုကလည်း သူတို့အား သူ့အပေါ် အထူး အာရုံစိုက်ရန် တွန်းအားပေးခဲ့သည်။

​တစ်ဖက်တွင်မူ ထိုလူသုံးယောက်သည် စုမင်ကို အကြည့်တစ်ချက်မျှသာ လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး အလိုအလျောက် ကျော်ဖြတ်သွားကြသည်။ လကပ်ဘေးအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသည် သူတို့၏ အာရုံစိုက်မှုကို ခံယူရန် ရိုးရှင်းစွာပင် မထိုက်တန်ပေ။ ထို့အပြင် သူတို့သည် စုမင်၏ အထောက်အထားကို မှော်သင်္ကေတမှတစ်ဆင့် သဘာဝကျကျ သိရှိထားကြသည်။

​"တာအိုရောင်းရင်းတို့၊ အစစ်အမှန် ယင်လောကရဲ့ စခန်းဆီကို မင်းတို့ လာရတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ဘာလဲဆိုတာ ငါ သိချင်မိတယ်။ ပြီးတော့ နံနက်ခင်းတာအိုလောကရဲ့ နံနက်ခင်း တာအိုဂိုဏ်းက တိုက်ရိုက်မျိုးဆက် တစ်ယောက်ကိုတောင် ခေါ်လာခဲ့သေးတယ်" တစ်ကိုယ်လုံးမှ မိုးကြိုးလျှပ်စီးများ ပျံ့နှံ့နေသော အဖိုးအိုသည် အေးစက်သည့် အကြည့်တစ်ချက် ရှိနေသည်။ သူသည် ဟောင်ကွေ့နှင့် ကျူးယိုချိုက်ကို ကြည့်လိုက်စဉ် စုမင်အား လုံးဝ လျစ်လျူရှုထားခဲ့သည်။

​ကျူးယိုချိုက်က စကားမပြောပေ။ မီးတောက်မိစ္ဆာ ဘိုးဘေးမှာမူ ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်ရုံသာ ပြုသည်။ စုမင် ရှိနေသရွေ့ ထိုလူသုံးယောက်ကို နှုတ်ဆက်ရန် မလိုအပ်ဟု သူ ခံစားရသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ဤနေရာမှာ နတ်ဘုရား အနှစ်သာရ နယ်မြေတွင် တပ်စွဲထားသော မဟာလောကကြီး လေးခု၏ အဓိကစခန်း ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် သူသည် လက်ရှိ ရှိနေသော လူများနှင့် စုမင်၏ ဆက်နွှယ်မှု အကြောင်းကိုလည်း စိတ်ထဲမှ ခန့်မှန်းနေမိသည်။

​စုမင်သည်လည်း တည်ငြိမ်သော မျက်နှာအမူအရာနှင့်အတူ ထိုလူသုံးယောက်ကို အကြည့်တစ်ချက်မျှပင် မပေးခဲ့ပေ။ သူသည် ရိုးရှင်းစွာပင် ရှေ့သို့ ဆက်လက် လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့သည်။

​သို့သော် သူ ရှေ့သို့ လျှောက်လှမ်းသွားမှုက အစစ်အမှန် ယင်လောကမှ တန်ခိုးရှင်များကို မကျေမနပ် ဖြစ်သွားစေသည်။ အဖိုးအိုက စကားအများကြီး မပြောဘဲ အကြည့်ကို ဟောင်ကွေ့နှင့် ကျူးယိုချိုက်တို့ အပေါ်တွင်သာ ဆက်လက် စူးစိုက်ထားသော်လည်း သူ့ဘေးရှိ သက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသမီးကမူ ခပ်ဖွဖွ ပြုံးလိုက်သည်။

​"နံနက်ခင်း တာအိုဂိုဏ်းက လူငယ်လေး၊ ဒီနေရာက နံနက်ခင်းတာအိုလောကရဲ့ စခန်းမဟုတ်ဘူး။ မင်း စိတ်ကြိုက် လာချင်တိုင်းလာ၊ သွားချင်တိုင်းသွားလို့ရတဲ့ နေရာမျိုး မဟုတ်ဘူး။ နံနက်ခင်းတာအိုလောကက လူတွေ မင်းကို လာခေါ်တဲ့အထိ ဘေးမှာ သွားစောင့်နေပါ"

​စုမင်သည် သူမ၏ စကားကို မကြားချင်ယောင်ဆောင်ကာ ရှေ့သို့ ဆက်လက် လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့သည်။ အခြားသူများ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ထိုလူသုံးယောက်မှာ မြင့်မြတ်သော တန်ခိုးရှင်များနှင့် စစ်မှန်သော သူတော်စင်များ ဖြစ်ကြသော်လည်း စုမင်၏ မျက်လုံးထဲတွင်မူ သူတို့ကို သတ်ဖြတ်ရန်မှာ အလွန်ပင် လွယ်ကူသည်။

​မူလကတည်းက နံနက်ခင်းတာအိုလောကကို သဘောမကျသော သက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသမီးသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ မဟာလောကကြီး လေးခုသည် ဆက်နွှယ်နေပုံရသော်လည်း သူတို့အကြားတွင် အဆုံးမရှိသော အတွင်းပိုင်း ပဋိပက္ခများ ရှိနေသည်။ သို့သော် ရန်လိုမှုမှာ မလိုအပ်ဘဲ အခြားလောကမှ တိုက်ရိုက်မျိုးဆက် တစ်ဆက်ကို သတ်ဖြတ်ရအောင်ထိ မဆိုးရွားပေ။ အထူးသဖြင့် ဤကဲ့သို့သော အဆင့်အတန်းရှိသူကို ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် မှော်သင်္ကေတကို အာရုံခံမိသူမှာ သူတို့သုံးယောက်တည်း မဟုတ်ပေ။ နံနက်ခင်းတာအိုလောကမှ တန်ခိုးရှင်များသည်လည်း စုမင် အတားအဆီးကို ဖြတ်ကျော်လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် အသစ်ရောက်ရှိလာသူများအား သေချာပေါက် သတိပြုမိသွားကြမည်။ ထိုအချိန်တွင် သူတို့သည်လည်း အလျင်အမြန် လာနေလောက်ပြီ ဖြစ်သော်လည်း ရိုသေမှုမရှိသော ကောင်လေးအား လူကြီးသူမများကို ရိုသေရန် သင်ခန်းစာတစ်ခု ပေးရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သည်တော့ မဟုတ်ပေ။

​သူမက ညာလက်ကို မြှောက်ကာ စုမင်ထံသို့ ညွှန်ပြလိုက်သည်။ "ဒါဆိုရင်တော့ မင်းရဲ့ မိသားစုထဲက လူကြီးတွေကိုယ်စား လူကြီးသူမများကို မလေးမစား လုပ်မိတဲ့ တန်ဖိုးက ဘာလဲဆိုတာ ငါကပဲ သင်ပေးရတော့မှာပေါ့"

​ထိုအမျိုးသမီးက ညာဘက်လက်ညှိုးနှင့် သူ့ကို ညွှန်ပြလိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် စုမင်က ခေါင်းလှည့်ကာ သူမထံသို့ အေးစက်သော အကြည့်တစ်ခု ပေးလိုက်သည်။ "သိပ်ဆူတာပဲ၊ ခင်ဗျား သေချင်နေတာလား"

​သူ့အသံမှာ ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေဆဲဖြစ်ပြီး သူ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ သူ ပြန်လည် ပေါ်ထွက်လာသောအခါ ထိုအမျိုးသမီး ရှေ့သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် ညာလက်ကို မြှောက်ကာ တည်ငြိမ်သော မျက်နှာအမူအရာနှင့်အတူ သူမအား ပါးရိုက်လိုက်တော့သည်။

​ကျယ်လောင်သော ပါးရိုက်သံ တစ်ချက် လေထဲသို့ ပျံ့လွင့်သွားသည်။ သက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသမီးသည် သွေးတစ်လုပ်ကို အန်ထုတ်လိုက်ရသည်။ သူမ၏ သွားအများအပြားမှာ ထိုပါးရိုက်ချက်ကြောင့် ကြေမွသွားခဲ့ရ၏။ သူမ နောက်သို့ လဲကျသွားစဉ် သူမ၏ ဘယ်ဘက်ပါးပြင်မှာ ချက်ချင်းပင် ဖူးရောင်တက်လာခဲ့သည်။ သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် မယုံကြည်နိုင်မှုများ ပေါ်လာသော်လည်း သူမ ဒေါသထွက်ရန်ပင် အချိန်မရလိုက်ဘဲ အမူအရာမှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူမသည် စုမင်၏ လှုပ်ရှားမှုကို မြင်လိုက်ရသော်လည်း ရှောင်တိမ်းနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ ၎င်းမှာ စုမင် မြန်လွန်း၍ မဟုတ်ဘဲ သူ သူမအား ကြည့်လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် သူမ စိတ်ထဲ၌ ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူမ၏ အာရုံခံစားမှု အားလုံးကို ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ရခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

​သူမဘေးရှိ အဖိုးအိုသည် ခေါင်းကို ချက်ချင်း လှည့်ကာ စုမင်အား စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် ခက်ထန်သော အမူအရာနှင့် ယခင်က တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးသေးသည့် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုများ ပေါ်ပေါက်နေသည်။

​သူတို့ဘေးရှိ သက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသားသည် အသက်ကို ပြင်းထန်စွာ ရှူသွင်းလိုက်သည်။ သူ စုမင်ကို ကြည့်လိုက်သောအခါ သူ့အကြည့်မှာ ထိတ်လန့်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ သူသည်လည်း ထိုတိုက်ခိုက်မှုကို မြင်တွေ့ခဲ့ပြီး ဤသည်မှာ လကပ်ဘေး အဆင့် လူတစ်ဦး လုပ်ဆောင်နိုင်သော နတ်ဘုရား စွမ်းရည်မျိုး လုံးဝ မဟုတ်သည်မှာ သေချာသည်။

​"ဒီလူသုံးယောက်ကို ဒီနေရာမှာပဲ ဖမ်းဆီးထားလိုက်။ ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်လိုက်ရင် ရပြီ။ သူတို့ရဲ့ အသက်ကိုတော့ လောလောဆယ် ချန်ထားပေးလိုက်" စုမင်က ခပ်ပြတ်ပြတ် ပြောလိုက်သည်။

​"ငါ့ရဲ့ အရှင်သခင်ကို မလေးမစား လုပ်ရဲတဲ့သူတွေဟာ တကယ်ပဲ ပါးရိုက်ခံရဖို့ ထိုက်တန်တယ်" မီးတောက်မိစ္ဆာ ဘိုးဘေးထံမှ ရူးသွပ်ပြီး မောက်မာသော စကားသံများ လေထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ ထို့နောက်တွင် သူသည် ထိုလူသုံးယောက်ထံသို့ ပြေးဝင်သွားတော့သည်။

​ကျူးယိုချိုက်သည် သက်တောင့်သက်သာရှိသော မျက်နှာအမူအရာနှင့်အတူ သူ့ရှေရှိ ဟင်းလင်းပြင်အလွတ်ကို ဖမ်းဆုပ်ရန် ညာလက်အား မြှောက်လိုက်သည်။ ချက်ချင်းဆိုသလို နဂါးငွေ့တန်း တစ်ခုလုံး ဟိန်းဟောက်သွားပြီး ထိုလူသုံးယောက်၏ အမူအရာမှာ ပြင်းထန်စွာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူတို့ အတူတကွ နောက်သို့ ဆုတ်ခွာလိုက်စဉ် သူတို့ပတ်ပတ်လည်ရှိ နဂါးငွေ့တန်းမှာ ချိတ်ပိတ်ခံလိုက်ရပြီး လုံးဝ သော့ခတ်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ တွန့်လိမ်သွားတော့သည်။

​"အရှင်သခင် ဟုတ်လား။ နင်..." သက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသမီး၏ အမူအရာမှာ ထပ်မံ ပြောင်းလဲသွားသည်။ အခြားလူ နှစ်ယောက်သည်လည်း ထိုနည်းအတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ ခေါင်းထဲတွင် ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ဤအရာမှာ မီးတောက်မိစ္ဆာ ဘိုးဘေးက တာအိုခုန်းကို ခေါ်ဆိုရန် အသုံးပြုမည်ဟု သူတို့ တစ်ခါမျှ မတွေးတောဖူးသော နာမဝိသေသန တစ်ခု ဖြစ်သည်။

​သူတို့ကို ပိုမို ထိတ်လန့်သွားစေသည့် အရာမှာ ကျူးယိုချိုက်၏ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဖမ်းဆုပ်မှုက ထိုလူသုံးယောက်အား ထိုနဂါးငွေ့တန်းအတွင်း လုံးဝ ချိတ်ပိတ်ထားနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသားနှင့် အမျိုးသမီးအတွက် ထိုစွမ်းအားနှင့် ထိုနတ်ဘုရား စွမ်းရည်မှာ အရှင်သခင် နယ်ပယ်တွင် ရှိသော အရာမျိုး လုံးဝ မဟုတ်ပေ။ ဤသည်မှာ ကံကြမ္မာ နယ်ပယ်ပင် ဖြစ်သည်။

​သို့သော် အဖိုးအိုကမူ ထိုသို့ မယုံကြည်ပေ။ သူ့မျက်သူငယ်အိမ်များမှာ ပြင်းထန်စွာ ကျုံ့ဝင်သွားခဲ့သည်။ သူ ကျူးယိုချိုက်ကို ကြည့်လိုက်သောအခါ မျက်လုံးများထဲတွင် ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့မှုများ ပေါ်ပေါက်လာသည်။ သူ ခေါင်းလှည့်ကာ စုမင်ကို ကြည့်လိုက်သောအခါ သူ၏ အံ့ဩတုန်လှုပ်မှုမှာ ပိုမို ကြီးမားသွားခဲ့သည်။

​ပဉ္စမမြောက် မီးဖိုကို ရရှိထားပြီး အိစန်း၏ ဝိညာဉ်အား ဝါးမျိုထားသော စုမင်သည် နတ်ဘုရား အနှစ်သာရ ကြယ်ပင်လယ်နှင့် နတ်ဘုရား အနှစ်သာရ နယ်မြေ တစ်ခုလုံးတွင် အသန်မာဆုံးသူ ဖြစ်သည်။ သူသည် သူ အလိုရှိသလောက် အတ္တဆန်ဆန် ပြုမူနိုင်သည်။

​သန်မာသူက စိုးမိုးစမြဲ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ လူတစ်ဦးတွင် လုံလောက်သော စွမ်းအား ရှိနေပြီး သူ့ပခုံးပေါ်တွင် နှောင်ဖွဲ့ထားသော မည်သည့် ထိန်းချုပ်မှုမျှ မရှိပါက တန်ခိုးရှင်များကို အသာထား... သူသည် နတ်ဘုရား အနှစ်သာရ နယ်မြေအား ဖျက်ဆီးပစ်ချင်ပြီး ထိုနေရာရှိ သက်ရှိအားလုံးကို သတ်ဖြတ်ပစ်ချင်လျှင်ပင် ၎င်းမှာ သူ လုပ်ချင်စိတ် ရှိ၊ မရှိပေါ်တွင်သာ မူတည်တော့သည်။

​သက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသားသည် ရင်ထဲမှ ထိတ်လန့်မှုကို အတင်းအကျပ် ဖိနှိပ်ကာ ချက်ချင်း ပြောလိုက်သည်။ "တာအိုခုန်း၊ မင်း တကယ်ပဲ ဘာလုပ်ချင်နေတာလဲ။ ဒီနေရာက အစစ်အမှန် ယင်လောက ဖြစ်တယ်။ နံနက်ခင်း တာအိုလောကရဲ့ တိုက်ရိုက်မျိုးဆက် တစ်ယောက် အနေနဲ့ မင်း ငါတို့စခန်းကို အတင်းအကျပ် ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာရင် မင်း အစစ်အမှန် ယင်လောကကို ရှင်းလင်းချက် ပေးရလိမ့်..."

​"မင်း တကယ် သေချင်နေတာလား" စုမင် ခေါင်းလှည့်ကာ တတည်ကြည်သော အကြည့်နှင့်အတူ ထိုသက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသားကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

​သက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသား၏ နှလုံးသား တုန်ခါသွားသည်။ ဤသည်မှာ ယခင်က ကဲ့သို့သော စကားလုံးများပင် ဖြစ်သည်။ သူ တုန်ယင်သွားသော်လည်း တစ်ခုခု ပြောရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် သူ့ဘေးရှိ အဖိုးအိုက တိုးညင်းစွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

​"ပါးစပ်ပိတ်ထား" အဖိုးအို၏ စကားလုံးများမှာ ထိုသက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသားထံသို့ ဦးတည်ထားခြင်း ဖြစ်ပြီး ထို့နောက် ချက်ချင်းပင် သူသည် လက်သီးကို ဝါးမြှောက်ကာ စုမင်ထံသို့ နက်ရှိုင်းစွာ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။ "တာအိုရောင်းရင်း၊ မင်းမှာ အစစ်အမှန် ယင်လောကထဲက လူတစ်ယောက်နဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ရေး ရန်ငြိုး ရှိနေတယ်ဆိုရင် ငါတို့ သေချာပေါက် တားဆီးမှာ မဟုတ်ပါဘူး"

​အဖိုးအိုသည် ရင်ထဲမှ တုန်ရင်မှုများနှင့် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း မြင့်တက်လာသော ခဲယဉ်းစွာ မြင်တွေ့ရသည့် ကြောက်ရွံ့မှုကို အတင်းအကျပ် ဖိနှိပ်လိုက်သည်။ သူသည် ထိုဝဖြိုးသော လူမှာ ကံကြမ္မာ နယ်ပယ်တွင် ရှိနေခြင်း မဟုတ်ဘဲ ရှင်ခြင်း နယ်ပယ်တွင် ရှိနေကြောင်း သိရှိလိုက်ရပြီ ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

​သို့ဆိုလျှင် ရှင်ခြင်း နယ်ပယ်တွင် ရှိသော သူတစ်ဦးအား သူ့နောက်သို့ လိုလိုလားလား လိုက်ပါလာအောင် ပြုလုပ်နိုင်သော လူတစ်ဦးသည် မည်မျှပင် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလိုက်မည်နည်း။ သူ ထိုအရာအား ဆက်၍ မတွေးဝံ့တော့ပေ။