အခန်း ၁၃၁၂
Vol. 115 Ch. 1312
အခန်း ၁၃၁၂
အမျိုးသမီး အများအပြား ရှိလိမ့်မည်မဟုတ်ဟု သူကနဦးက တွေးထားခဲ့သော်လည်း တစ်ယောက်ယောက်က စကားစလိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် အမျိုးသမီးထုကြီး တစ်စုလုံး ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာကြတော့သည်။
ပထမအဆင့်၏ စမ်းသပ်ချက်ကို အောင်မြင်စွာ ဖြတ်ကျော်နိုင်ခဲ့သည့် အမျိုးသမီးများသည် အခြေခံအားဖြင့် အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ စွမ်းဆောင်ရည်ရှိကြသူများသာ ဖြစ်ပြီး ရုပ်ချောရုံသက်သက်ဖြင့် ပါလာသူဟူ၍ အလွန်ရှားပါးလှသည်။
သို့သော် ရှောင်းယီက ထိုအချက်ကို ဂရုမစိုက်အားပေ။ ဤအတောအတွင်း အာကာသချိတ်ကြိုးက ရိက္ခာသေတ္တာတစ်လုံးကို ဖမ်းမိထားကြောင်း အချက်ပေးလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
“ဒီနေ့တော့ တော်တော်စောသားပဲ။”
ရှောင်းယီက တိုးတိုးရေရွတ်ရင်း ပစ္စည်းသိမ်းဆည်းသည့်အခန်းဆီသို့ အပြေးအလွှား သွားလိုက်သည်။ သူ ရိက္ခာသေတ္တာကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်၏။
“ရရှိသောပစ္စည်းများ - အုတ်မြစ်ကျောက် ၁၂၊ အနက်ရောင်ရွှေ ၃၊ ဖရဲစေ့ ၅။”
“ပစ္စည်းကောင်းပဲ။ သာမန်အဆင့်ပဲ ဆိုရင်တောင်မှပေါ့။”
ဖရဲစေ့များကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ရှောင်းယီက တိုးတိုးလေး တွေးလိုက်သည်။
မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ယခုအချိန်တွင် မျိုးစေ့များ ရရှိနိုင်ခြင်းကပင် တော်တော်လေး ကောင်းမွန်နေပြီဖြစ်ရာ အလွန်အကျွံ မတောင်းဆိုသင့်တော့ပေ။
ထိုသို့တွေးပြီး ရှောင်းယီသည် ဖရဲစေ့များကို စိုက်ပျိုးရေးအခန်းသို့ ယူဆောင်သွားကာ ခရမ်းချဉ်သီးပျိုးပင်များကြားရှိ မြေကွက်လပ်တွင် စိုက်ပျိုးလိုက်တော့သည်။
ရေအနည်းငယ် လောင်းပြီးနောက်တွင် မိမိ၏ ရေသန့်မှာ အနည်းငယ် နည်းပါးနေပြီဖြစ်ကြောင်း ရှောင်းယီ သတိပြုမိသွားခဲ့သည်။
ရှောင်းယီသည် မောင်းနှင်သူခန်းသို့ ပြန်လည်မျောလွင့်လာပြီး ကျွန်းအထိမ်းအမှတ်ကျောက်တိုင်ပေါ်ရှိ အရောင်းအဝယ်များကို ချိန်ညှိကာ လောင်စာဆီအချို့ကို သန့်စင်ပြီးရေနှင့် လဲလှယ်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။
အနည်းငယ် စဉ်းစားပြီးနောက် မည်သူမဆို ခွဲဝေလဲလှယ်လိုခြင်း ရှိ၊ မရှိ သိနိုင်ရန် လောင်စာဆီနှင့် အောက်ဆီဂျင်အချို့ကို မျိုးစေ့များနှင့် လဲလှယ်ရန်အတွက်ပါ စာရင်းတင်လိုက်သည်။
ရှောင်းယီက သူ၏အရောင်းအဝယ်များကို ပြောင်းလဲလိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် သူသည် ချက်ချင်းပင် အများသုံးချန်နယ်ရှိ စကားဝိုင်း၏ အဓိကအာရုံစိုက်ရာ ဖြစ်သွားတော့သည်။
“သူဌေး အခု ရေပြတ်နေတာလား။”
“တိတိကျကျပြောရရင် ရေသန့်ပြတ်နေတာ ဖြစ်ရမယ်။ ငါက သူဌေးမှာ အရာအားလုံး ရှိနေတယ်လို့ အမြဲထင်နေတာ။”
“ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ သူ့မှာ အားလုံးရှိနေရင် အရောင်းအဝယ်လုပ်ဖို့တောင် လိုမှာမဟုတ်ဘူးလေ။”
“အခုက ငါတို့အတွက် အခွင့်အရေးပဲ။ မြန်မြန် ရေသန့်နဲ့ သွားလဲကြစို့။ မဟုတ်ရင် သူဌေး ပြန်ဖျက်သွားရင် မရဘဲနေမယ်။”
“ငါ့အကြံကတော့ ဘယ်သူမှ သူဌေးနဲ့ မလဲကြနဲ့ဦး။ သူ ရေပြတ်နေတာဆိုတော့ ငါတို့အားလုံးက မလဲဘဲ နေကြရင် သူ စျေးနှုန်းကို ထပ်မြှင့်ပေးရမှာပဲ။”
“အကြံကောင်းပဲ။ အဲဒါဆိုရင် ငါတို့ လောင်စာဆီနဲ့ အောက်ဆီဂျင်တွေ ပိုရနိုင်တယ်။”
“မင်းတို့တွေ သူဌေးရဲ့ ရှေ့မှောက်မှာတင် စျေးကစားဖို့ လုပ်နေကြတာ တကယ်ပဲ အဆင်ပြေရဲ့လား။”
“မင်းကော လောင်စာဆီ ပိုမရချင်ဘူးလား။”
“အင်း... ရချင်တာတော့ ရချင်တာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ လူတိုင်းက ဒီလိုပဲ လုပ်ကြမှာ သေချာလို့လား။”
“အားလုံးပဲ အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်လိုက်ကြရအောင်။”
အများသုံးချန်နယ်တွင် ဆွေးနွေးပြီးနောက် သူတို့သည် အမှန်တကယ်ပင် မဟာမိတ်တစ်ခု ဖွဲ့စည်းလိုက်ကြပြီး ရှောင်းယီနှင့် အရောင်းအဝယ်လုပ်ရန် ရေသန့်ကို တစ်ယောက်မျှ တင်မလာကြတော့ပေ။
ကျူးဝူက ရှောင်းယီထံ ချက်ချင်း ဆက်သွယ်လာခဲ့သည်။
“သူဌေး ဒီလူတွေက ဘာလို့ ဒီလိုဖြစ်နေရတာလဲ။”
ရှောင်းယီသည်လည်း ထိုမြင်ကွင်းကို သဘာဝကျကျ မြင်တွေ့နေရပြီး အတန်ငယ် စကားဆွံ့အသွားခဲ့သည်။
“ငါ သူတို့အပေါ် တော်တော်လေး ကောင်းပေးမိခဲ့ပုံပဲ။”
ယခင်က အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ ပိုမိုများပြားစွာ အသက်ရှင်နိုင်ရေးကိုသာ သူထည့်သွင်းစဉ်းစားခဲ့သဖြင့် လောင်စာဆီ၊ အောက်ဆီဂျင်နှင့် လျှပ်စစ်ဓာတ်အားတို့အတွက် ရှောင်းယီ သတ်မှတ်ခဲ့သည့် စျေးနှုန်းများမှာ အလွန်ပင် သင့်တင့်လျောက်ပတ်ခဲ့သည်။
ယခုအခါ သူကသာ လက်ဝါးကြီးအုပ်ထားသည့် အနေအထားတွင် ရှိနေပြီး ဤအရင်းအမြစ်များသည် လူတိုင်း၏ ရှင်သန်မှုနှင့် တိုက်ရိုက်သက်ဆိုင်နေသဖြင့် အစကတည်းက စျေးနှုန်းများကို ယခုထက် အဆမတန် မြှင့်တင်ထား၍ ရနိုင်သည်။
မည်သို့ပင်ဆိုစေ သေခြင်းတရားနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် မည်သည့်အရင်းအမြစ်က ပိုအရေးကြီးသလဲဆိုသည်ကို မည်သူမျှ ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ပေ။ မိမိအသက်ထက် အရေးကြီးသည့် အရာဟူ၍ မရှိပါချေ။
စျေးနှုန်းကို မည်မျှပင် အမြင့်ကြီး သတ်မှတ်ထားပါစေ သေချာပေါက် ဝယ်မည့်သူ ရှိနေမည်သာ ဖြစ်သည်။
ရှောင်းယီ ယခင်က စျေးပေါပေါဖြင့် ရောင်းချခဲ့ခြင်းမှာ အုတ်မြစ်ကျောက်များနှင့် အနက်ရောင်ရွှေများကို ရရှိရန်အတွက်ဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့နှစ်ခုစလုံးမှာ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ အရေအတွက် အခြေခံအပေါ်တွင် မူတည်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
“ဒါဆိုရင်လည်း သူတို့အပေါ် အဲလောက်ကြီး ကောင်းမနေနဲ့တော့။ ဒီကျေးဇူးကန်းတဲ့ ဝံပုလွေအုပ်က အဲလိုကောင်းပေးတာနဲ့ မထိုက်တန်ဘူး။”
ကျူးဝူက ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်သည်။ ရှောင်းယီက ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။
“ဟုတ်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါ သူတို့ကို သင်ခန်းစာပေးဖို့ ဝင်ပါလိုက်မယ်ဆိုရင်တော့ ငါတို့ဘက်ကလည်း ရေသန့် ပြတ်လပ်တဲ့ကာလတစ်ခုကို အနည်းငယ် အောင့်အီးသည်းခံရလိမ့်မယ်။”
“ရပါတယ်။ ကျွန်တော်လည်း ရေကို အစ်အောက်ခြိုးခြံပြီး သောက်ပါ့မယ်။”
ကျူးဝူက ချက်ချင်းပြောလိုက်သည်။
“ဒီကျေးဇူးကန်းတဲ့ ဝံပုလွေတွေကို သေချာပေါက် သင်ခန်းစာပေးရမယ်။”
“ကောင်းပြီ။ အမှန်တော့ ငါ့ဆီမှာ ရေသန့်စက်တစ်လုံး ရှိတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်က နိမ့်တယ်။ သူထုတ်ပေးတဲ့ ရေသန့်က ငါတို့ အသက်မသေအောင်တော့ အာမခံနိုင်လောက်ပါတယ်။”
ရှောင်းယီက ဆက်ပြောလိုက်သည်။
“ဒါဆိုရင် ပိုလို့တောင် ပြဿနာမရှိတော့ဘူး။”
ကျူးဝူက ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။
“ဒီကျေးဇူးကန်းတဲ့ ဝံပုလွေတွေကို နောင်တရခိုင်းလိုက်စို့...ဟားဟားဟား။”
“အင်း...ဒါပေမဲ့ ငါ့ခန့်မှန်းချက်အရတော့ သူတို့ တော်တော် ကြာကြာ တောင့်ခံနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။”
ရှောင်းယီက ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။
ရှောင်းယီသည် အမြဲတမ်း အဆိုးဆုံးအခြေအနေအတွက် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားလေ့ ရှိသည်။
“မှန်တယ်။ ကျွန်တော့်အထင်တော့ သူတို့ အလွန်ဆုံး တောင့်ခံနိုင်ရင် နေ့တစ်ဝက်လောက်ပဲ။ အဲဒီနောက်မှာတော့ လက်နက်ချလာကြရမှာပဲ။”
ကျူးဝူက သေချာနေဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
“ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါတို့က သူတို့လက်ထဲမှာရှိတဲ့ ပစ္စည်းတွေကို လိုအပ်တယ်ဆိုပေမဲ့ မလောဘူး။ ဒါပေမဲ့ ငါတို့လက်ထဲမှာရှိတဲ့ ပစ္စည်းတွေကျတော့ တစ်မျိုးပေါ့။”
ရှောင်းယီက ပြုံးကာ ပြန်ဖြေလိုက်ပြီး အများသုံးချန်နယ်သို့ မက်ဆေ့ခ်ျများ စတင်ပေးပို့လိုက်သည်။
“အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ အားလုံးရဲ့ လုပ်ရပ်တွေကို ထောက်ရှုပြီး အခုအချိန်ကစပြီး ဒီကနေရောင်းချမယ့် လောင်စာဆီ၊ အောက်ဆီဂျင်နဲ့ လျှပ်စစ်ဓာတ်အား စျေးနှုန်းအားလုံးကို နှစ်ဆ မြှင့်တင်လိုက်တယ်။”
ရှောင်းယီသည် ဈေးကွက်ခန်းမရှိ ပစ္စည်းအားလုံး၏ စျေးနှုန်းများကို ချက်ချင်းချိန်ညှိလိုက်ပြီး ဈေးကွက်အားလုံးအတွက် ယခုအခါ အနက်ရောင်ရွှေ တစ်မျိုးတည်းကိုသာ လက်ခံတော့မည် ဖြစ်သည်။
အရင်းအမြစ်အမျိုးမျိုး၏ စျေးနှုန်းများ ချက်ချင်းနှစ်ဆ တက်သွားပြီး အရောင်းအဝယ်အတွက် အနက်ရောင်ရွှေကိုသာ လက်ခံတော့သည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အခြားအသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများအားလုံး ဆွံ့အသွားကြသည်။
“ချီးပဲ...စောစောက သူဌေးကို ခြိမ်းခြောက်ဖို့ စဉ်းစားခဲ့တဲ့ ဦးနှောက်မရှိတဲ့ အရူးက ဘယ်သူလဲကွ။”
“အခုတော့ကောင်းရော...မင်း အရောင်းအဝယ်လုပ်ချင်ရင်လည်း လုပ်၊ မလုပ်ချင်ရင်လည်း နေပေါ့။ ဘယ်သူက မင်းတို့ကို ဂိုဏ်းဂဏတွေ ဖွဲ့ခိုင်းလို့လဲ။”
“ဟုတ်တယ်။ အခုတော့ သွားပြီ။ ငါ့လက်ထဲမှာရှိတဲ့ အနက်ရောင်ရွှေ အနည်းငယ်လေးက ဘာမှဝယ်ဖို့ မလုံလောက်တော့ဘူး။”
“သူဌေး...ကျေးဇူးပြုပြီး ဒီလိုမလုပ်ပါနဲ့။ ကျွန်တော့်လက်ထဲက ရေသန့်ကို ပေးအပ်ဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်။ ကျေးဇူးပြုပြီး အောက်ဆီဂျင်အချို့နဲ့ လဲလှယ်ဖို့ အုတ်မြစ်ကျောက်တွေကို အသုံးပြုခွင့် ပေးပါ။”
“ဟုတ်တယ်။ ကျွန်တော်လည်း တူတူပဲ။ ကျွန်တော့်လက်ထဲမှာ ရေသန့် ၂ ကီလိုဂရမ် ရှိတယ်။ သူဌေးနဲ့ လဲလှယ်ဖို့ ၁ ကီလိုဂရမ် ထုတ်ပေးဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်။”
“အားလုံးပဲ မထိတ်လန့်ကြပါနဲ့။ ယီရန်ပင်းက ကြောက်အောင် ခြောက်နေတာ ဖြစ်ရမယ်။ သူ သုံးရက်ထက်ပိုပြီး သေချာပေါက် တောင့်ခံနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ငါလောင်းရဲတယ်။ လူတိုင်းသာ သုံးရက်လောက် တောင့်ခံထားလိုက်ရင် သူက စျေးနှုန်းတွေကို သေချာပေါက် ပြန်ချပေးလိမ့်မယ်။”
“ဟုတ်တယ်။ ငါလည်း အဲလိုပဲ ထင်တယ်။ အားလုံးပဲ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကူညီပြီး အောင့်အီးသည်းခံကြရအောင်။ သုံးရက်ကြာရင် ငါတို့ အရင်းအမြစ်တွေကို ပိုပြီးသက်သာတဲ့စျေးနဲ့ လဲလှယ်နိုင်လိမ့်မယ်။ အဲဒါက ပိုမကောင်းဘူးလား။”
“ချီးပဲ...မင်းပါးစပ်က ပြောရတာ လွယ်တာပေါ့။ သုံးရက် ဟုတ်လား။ သုံးရက်ဆိုရင် မင်း ငါ့အလောင်းကို လာကောက်ရလိမ့်မယ်။”
“ဟုတ်တယ်။ ငါ့ရဲ့ အောက်ဆီဂျင်က သုံးရက်အထိ ဘယ်လိုမှ ခံမှာမဟုတ်ဘူး။ မင်းတို့ရဲ့ အောက်ဆီဂျင်အချို့ကို ငါ့ကို အရင်ခွဲပေးကြမလား။”
“ရတယ်။ ငါ မင်းကို အောက်ဆီဂျင် နည်းနည်းပေးနိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်း သူဌေးနဲ့ အရောင်းအဝယ် မလုပ်ဘူးဆိုတာကိုတော့ အာမခံရမယ်။”
“ငါ အာမခံပါတယ်။”
တစ်ဖက်လူက အမှန်တကယ် အောက်ဆီဂျင်အချို့ကို လွှဲပြောင်းပေးလိုက်သည်။
ကျူးဝူသည် အများသုံးချန်နယ်ရှိ ထိုအသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများ၏ လှည့်ကွက်များကို မြင်သောအခါ အံ့အားသင့်သွားမိ၏။
“မင်းတို့တွေ သူဌေးကို ကန့်သတ်ချုပ်ချယ်ဖို့အတွက် တကယ်ပဲ ဘာမဆို လုပ်ရဲကြတာပဲ။”
ကျူးဝူက ဂရုထဲတွင် မနေနိုင်ဘဲ ဝင်ပြောလိုက်သည်။
“ဒါဆိုရင်လည်း နောင်တရဖို့သာ စောင့်နေကြပေတော့။”
“ဒီတစ်ခါ ကချေသည်ဝက်နဲ့ သခင်ကြီးလုတို့ ဘာလို့ ထွက်မလာကြသလဲလို့ ငါတွေးနေတာ။ နောက်ဆုံးတော့ မအောင့်နိုင်တော့ဘဲ ထွက်လာကြပြီပေါ့ ဟုတ်လား။”
“ဒီနှစ်ယောက်က ယီရန်ပင်းရဲ့ လက်ပါးစေ ခွေးတွေ ဖြစ်ရမယ်။”
“သေချာတယ်...။ မဟုတ်ရင် သူတို့က ဘာလို့ ယီရန်ပင်းဘက်ကနေ အမြဲတမ်း ရှေ့နေလိုက်ပေးနေရမှာလဲ။”
“ချီးပဲ... မင်းကမှ ခွေး၊ မင်းတစ်မိသားစုလုံး ခွေးတွေကွ။ မင်းတို့က ကျေးဇူးကန်းတဲ့ ဝံပုလွေတွေပဲ။”
ကျူးဝူက ဒေါသတကြီး ပြန်ပြောလိုက်သည်။
“ကြည့်ကြဦး။ သူ ပျာယာခတ်နေပြီ။ ဒါကိုကြည့်ရင် ယီရန်ပင်းမှာ ရေ အလွန်အမင်း ပြတ်လပ်နေတာ သေချာတယ်။”
“မှန်တယ်။ ငါတို့ဘက်ကသာ ခိုင်ခိုင်မာမာ ရပ်တည်ထားရင် ယီရန်ပင်းကို သေချာပေါက် ခေါင်းငုံ့လာအောင် လုပ်နိုင်လိမ့်မယ်။”
ထိုအချိန်တွင် လုမေယွီတစ်ယောက် နောက်ဆုံးတွင် ထွက်ပေါ်လာပြီး ဂရုထဲ၌ တိုက်ရိုက်ပြောလိုက်သည်။
“အားလုံးပဲ ဒီလိုတော့ မလုပ်သင့်ပါဘူး။ ဒီလိုလုပ်တာက ငါတို့ ဂလက်ဆီထဲက အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတွေရဲ့ ရှင်သန်နှုန်းကိုပဲ ကျဆင်းစေလိမ့်မယ်။ ဘာအကျိုးကျေးဇူးမှ ရှိမှာမဟုတ်ဘူး။”
“ကြည့်စမ်း။ ဒီမှာ တစ်ယောက် လာပြန်ပြီ။ ယီရန်ပင်းကို စျေးချလာအောင် ဒီလိုလုပ်တာကမှ ငါတို့ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူအားလုံးအတွက် အကျိုးရှိမှာကွ။”
ရှောင်းယီသည် လူတိုင်း၏ ဆွေးနွေးငြင်းခုံမှုများကို ကြည့်ရင်း အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး အများသုံးချန်နယ်သို့ မက်ဆေ့ခ်ျတစ်စောင် ပေးပို့လိုက်သည်။