အခန်း ၁၃၁၄
Vol. 115 Ch. 1314
အခန်း ၁၃၁၄
ရှောင်းယီသည် ယာဉ်မောင်းခန်းမှ စွမ်းအင်အခန်းဆီသို့ မျောလွင့်သွားပြီး ထိုနေရာရှိ ပစ္စည်းသိမ်းဆည်းသည့်ကိရိယာကို မြင်သောအခါ အသာအယာ ခေါင်းညိတ်လိုက်မိသည်။
“ဒီလိုဆိုရင်တော့ ငါတို့အတွက် ရေအများကြီး လိုတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။”
ရှောင်းယီ စိတ်ထဲမှ ရေရွတ်လိုက်သည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လောင်စာဆီလောင်ကျွမ်းပြီးနောက် ရေကို ပြန်လည်ဖြစ်ပေါ်စေသဖြင့် ဤပစ္စည်းသိမ်းဆည်းသည့်ကိရိယာ ရှိနေပါက ၎င်းကို ပြန်လည်အသုံးပြုနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
အနည်းငယ် လေလွင့်ဆုံးရှုံးမှု ရှိနိုင်သော်လည်း အများစုကိုတော့ ပြန်လည်ရရှိနိုင်မည် ဖြစ်သည်။
ရှောင်းယီသည် ယာဉ်မောင်းခန်းသို့ ပြန်လည်မျောလွင့်လာပြီး ဈေးကွက်ခန်းမမှ အောင်မြင်သွားသော အရောင်းအဝယ်ပစ္စည်းများကို သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။
သူသည် ရေသန့်များကို စိုက်ပျိုးရေးအခန်းသို့ သယ်ဆောင်လာခဲ့သည်။ သူ ရောက်ရှိသွားချိန်တွင် ခရမ်းချဉ်သီးပင်များသည် အမြင့် ၃၀ စင်တီမီတာအထိပင် ကြီးထွားနေပြီ ဖြစ်သည်။
ထို့ပြင် မနက်ကမှ စိုက်ပျိုးထားခဲ့သည့် ဖရဲစေ့များသည်လည်း စတင်ကာ အညှောက်ပေါက်နေပြီ ဖြစ်သည်။
၎င်းတို့ကို ရေသန့်အချို့ လောင်းပေးပြီးနောက် ရှောင်းယီသည် အများသုံးချန်နယ်ရှိ ဆွေးနွေးမှုများကို စောင့်ကြည့်ရန် ကျွန်းအထိမ်းအမှတ်ကျောက်တိုင်ထံသို့ ပြန်လာခဲ့လိုက်သည်။
“ချီးပဲ...အခု အရင်းအမြစ်အားလုံးက စျေးနှစ်ဆ ဖြစ်သွားပြီ။ ငါတော့ မနည်း တောင့်ခံနေရတယ်။”
“ဘာဖြစ်လို့လဲ။ သေချင်လို့လား။”
“အသက်ရှင်ရတာ ခက်ခဲလွန်းတယ်လို့ ခံစားရလို့ပါ။”
“ဟုတ်ပြီ...ယီရန်ပင်းသူဌေး မရှိတဲ့ တခြားဂလက်ဆီတွေကိုပဲ တွေးကြည့်လိုက်စမ်းပါ။ အဲဒါဆိုရင် မင်း စိတ်သက်သာရာရသွားလိမ့်မယ်။”
“အဲဒါတော့ ဟုတ်သား။ စျေးကြီးတယ်ဆိုရင်တောင် ငါတို့မှာ ဝယ်စရာပစ္စည်း ရှိသေးတယ်။ တကယ်လို့ ဝယ်စရာ ဘာမှမရှိရင် ငါတို့ တကယ်ပဲ သေဖို့ ထိုင်စောင့်ရတော့မှာပဲ။”
“မှန်တယ်။ ငါတို့ဂလက်ဆီက တော်တော်လေး ကောင်းပါသေးတယ်။ အနည်းဆုံးတော့ အသက်ရှင်ဖို့ လိုအပ်တဲ့ ရိက္ခာတွေကို ဈေးကွက်ခန်းမမှာ ဝယ်လို့ရသေးတယ်။ စျေးနှုန်းပိုင်းကျတော့လည်း ငါတို့ဘာသာငါတို့ ရှာခဲ့တဲ့ ပြဿနာမဟုတ်ဘူးလား။ သူများကို သွားမပြစ်တင်နဲ့။”
“ငလူး...ကိုယ့်ဘာသာ ရှာခဲ့တဲ့ ပြဿနာလို့ ဘယ်လိုပြောနိုင်ရတာလဲ။ အဲဒါ စောစောက ဦးဆောင်ခဲ့တဲ့ကောင်တွေကြောင့်ပဲ။”
“တကယ်လို့ ငါတို့သာ သူဌေးနဲ့ အချိန်မီ အရောင်းအဝယ်လုပ်ဖို့ အဆိုပြုခဲ့ရင် သူဌေးက ဒီအရင်းအမြစ်တွေရဲ့ စျေးနှုန်းကို မြှင့်တင်မှာမဟုတ်ဘူး။ အဲဒီဦးဆောင်တဲ့ကောင်တွေက တကယ်ပဲ မုန်းဖို့ကောင်းပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ကလည်း အားပေးအားမြှောက်ပြုသလို ဖြစ်ခဲ့တာပဲ။ အခုချိန်မှာ ဘာပြောပြော သူဌေးက စျေးပြန်ချပေးတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။ စိတ်အေးအေးပဲ ထားလိုက်ကြရအောင်။”
“ဟုတ်တယ်။ မင်း ဒေါသထွက်ပြီး သေသွားရင်တောင် အဲဒီကီးဘုတ်လောကီသားတွေက ပျော်ပျော်ကြီး အသက်ရှင်နေဦးမှာပဲ။”
“အတိအကျပဲ။ ငါ့ဆီမှာ ဆလတ်ရွက်မျိုးစေ့အချို့ ရထားတာရှိတယ်။ သူဌေးနဲ့ သွားလဲမလို့။ သူဌေးက ငါ့ကို အရင်းအမြစ်အချို့ နည်းနည်းသက်သာတဲ့စျေးနဲ့ ရောင်းပေးနိုင်ဖို့ မျှော်လင့်တာပဲ။”
၎င်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ရှောင်းယီ မျက်ခုံးပင့်မိသွားပြီး အများသုံးချန်နယ်တွင် ချက်ချင်း ပြောလိုက်သည်။
“ဘယ်အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူပဲဖြစ်ဖြစ် ငါ့ဆီကို မျိုးစေ့တွေ လာလဲရင် အရင်းအမြစ်ဝယ်ယူတဲ့နေရာမှာ ၃၀ ရာခိုင်နှုန်း စျေးလျှော့ပေးမယ်။”
၃၀ ရာခိုင်နှုန်း စျေးလျှော့ပေးသည်ဆိုလျှင်ပင် ယခင်ကထက် စျေးကြီးနေသေးသော်လည်း လက်ရှိအနေအထားထက်စာလျှင် များစွာ ကောင်းမွန်လှပေသည်။
“အရမ်း ကောင်းတာပဲ။ ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သူဌေး။ ကျုပ် အခုချက်ချင်း ဆလတ်ရွက်မျိုးစေ့တွေကို သူဌေးနဲ့ လာလဲပါ့မယ်။”
“ကျုပ်ဆီမှာ ပန်းသီးမျိုးစေ့တွေ ရှိတယ်။ သူဌေး လိုချင်လား။”
“ဘယ်မျိုးစေ့မဆို ငါ့ကို မေးနေစရာ မလိုဘူး။ ငါ အားလုံး လိုချင်တယ်။ တကယ်လို့ မင်းတို့ရဲ့ မျိုးစေ့တွေက အရမ်းကောင်းတယ်တယ်လို့ ထင်ရင် ငါ့ကို သီးသန့်မက်ဆေ့ခ်ျ ပို့နိုင်တယ်။ စျေးနှုန်းကို သီးသန့် ညှိနှိုင်းကြတာပေါ့။”
ရှောင်းယီက အများသုံးချန်နယ်တွင် ပြောလိုက်သည်။
“ဒါဆိုရင်တော့ အဆင်ပြေတာပေါ့။ သူဌေး... သီးသန့်စကားပြောကြစို့။”
ရှောင်းယီသည် သီးသန့်ချန်နယ် မျက်နှာပြင်သို့ ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်။
“မင်းရဲ့ ပန်းသီးမျိုးစေ့က အဆင့်ရှိလား။”
“မရှိပါဘူး။ သာမန်အဆင့်ပါပဲ။”
“ဒါဆိုရင် မင်း ဘာနဲ့ လဲချင်လဲ။”
“ပန်းသီးမျိုးစေ့ သုံးစေ့ကို လောင်စာဆီ အပြည့်တစ်ခါစာရယ်၊ အောက်ဆီဂျင် ၂၀ လီတာရယ်နဲ့ လဲရင် အဆင်ပြေမလား သူဌေး။”
တစ်ဖက်လူက သတိကြီးစွာဖြင့် မေးလာခဲ့သည်။ ရှောင်းယီက အနည်းငယ် တွက်ချက်ကြည့်ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ပြောလိုက်သည်။
“ပြဿနာမရှိဘူး။ လဲကြစို့။”
“ပန်းသီးမျိုးစေ့ ၃ - လောင်စာဆီ ၁၀၀% (ကယ်ဆယ်ရေးယာဉ်၏ လောင်စာဆီကန်အခြေခံ)၊ အောက်ဆီဂျင် ၂၀ လီတာ။”
ရှောင်းယီသည် အရောင်းအဝယ်ကို ချက်ချင်း သဘောတူလိုက်ပြီး ပန်းသီးမျိုးစေ့ သုံးစေ့ကို ရရှိသွားခဲ့သည်။
အရောင်းအဝယ် ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် ရှောင်းယီသည် အခြားအသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများ မျိုးစေ့များ လာရောက်လဲလှယ်ခြင်း ရှိ၊ မရှိ သိနိုင်ရန် ခေတ္တမျှ ထပ်မံစောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။
တစ်နာရီခန့် ကုန်ဆုံးသွားသော်လည်း မည်သူမျှ ရှောင်းယီထံသို့ မျိုးစေ့များ လဲလှယ်ရန် သီးသန့်မက်ဆေ့ခ်ျ ပို့မလာကြတော့ပေ။
“မျိုးစေ့တွေက တော်တော်လေး ရှားပါးနေသေးပုံပဲ။”
ရှောင်းယီ စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်ပြီး ဆလတ်ရွက်မျိုးစေ့များနှင့် ပန်းသီးမျိုးစေ့များကို စိုက်ပျိုးရေးအခန်းသို့ ယူဆောင်သွားခဲ့တော့သည်။
ဆလတ်ရွက်မျိုးစေ့များကိုမူ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတစ်ဦးက အရောင်းအဝယ်ခန်းမတွင် တိုက်ရိုက် လဲလှယ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။
သူသည် ပန်းသီးမျိုးစေ့များကို ထောင့်လေးထောင့်တွင် စိုက်ပျိုးပြီး ဆလတ်ရွက်မျိုးစေ့များကို ကြဲပက်ကာ ရေထပ်လောင်းပေးလိုက်သည်။
“ဒီ...ဒီ...အမည်မသိ အသေးစားအာကာသယာဉ်တစ်စင်း ချဉ်းကပ်လာနေသည်ကို တွေ့ရှိရပါသည်။”
အလင်းမျက်နှာပြင် ထောက်လှမ်းရေးကိရိယာက သတိပေးချက်တစ်ခု ပေးပို့လာ၏။ ၎င်းသည် အခန်းအချို့ ခြားနေသဖြင့် အသံမှာ အနည်းငယ် တိုးနေသော်လည်း ရှောင်းယီ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ကြားလိုက်ရဆဲ ဖြစ်သည်။
ဤနေရာတွင် အခြားဆူညံသံ လုံးဝမရှိဘဲ မိမိ၏ အသက်ရှူသံကိုပင် ကြားရလောက်အောင် တိတ်ဆိတ်နေခြင်းကြောင့်လည်း ပါသည်။
ဤသတိပေးသံကို ကြားလျှင်ပင် ရှောင်းယီသည် အလင်းမျက်နှာပြင် ထောက်လှမ်းရေးကိရိယာကို စစ်ဆေးရန် ယာဉ်မောင်းခန်းဆီသို့ ချက်ချင်း အပြေးအလွှား မျောလွင့်လာခဲ့သည်။ သေချာပေါက်ပင် ကီလိုမီတာ ၄၀ ခန့်အကွာတွင် အသေးစားအာကာသယာဉ်တစ်စင်း ရပ်တန့်ထားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
“သူက ဘာလို့ မလှုပ်မယှက် ဖြစ်နေတာလဲ။”
ရှောင်းယီသည် အဝေးက အာကာသယာဉ်ကို အတန်ငယ် ဇဝေဇဝါဖြင့် ကြည့်လိုက်မိ၏။
တစ်မိနစ်ခန့် ကြာပြီးနောက်တွင် တစ်ဖက်လူသည် စတင်လှုပ်ရှားလာပြီး မိမိထံသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်လာခဲ့သည်။ ရှောင်းယီသည် ပြေးဝင်လာသော အာကာသယာဉ်ကို ကြည့်ကာ မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် အကွာအဝေးကို ခန့်မှန်းကြည့်လိုက်သည်။
“ဒီအချိန်ပဲ...။”
ရှောင်းယီ စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်ပြီးနောက် လေဆာအမြောက် လေးလက်စလုံးကို တစ်လက်ပြီးတစ်လက် ဆက်တိုက် ပစ်ခတ်လိုက်တော့သည်။
“ဗျူး ဗျူး ဗျူး ဗျူး...”
လေဆာတန်းလေးခု ဆက်တိုက် ပျံသန်းထွက်ပေါ်သွားခဲ့သည်။ ပထမတစ်ချက် လွဲချော်သွားသော်လည်း ဒုတိယတစ်ချက်မှာမူ တစ်ဖက်လူ၏ လက်ဝဲဘက်အခြမ်းကို ထိမှန်သွားခဲ့သည်။
မျက်နှာချင်းဆိုင်မှ အသေးစားအာကာသယာဉ်သည် ရှောင်းယီဘက်မှ လေဆာပစ်ခတ်လိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ ပျာပျာသလဲ ဖြစ်သွားပုံရသည်။ အာကာသယာဉ်တစ်ခုလုံး ဘယ်ပြန်ညာပြန် ယိမ်းထိုးသွားပြီးနောက် နောက်ပြန်လှည့်ကာ ထွက်ပြေးသွားတော့သည်။
တစ်ဖက်လူ၏ အာကာသယာဉ်မှာ ပျက်စီးသွားခဲ့သော်လည်း ၎င်း၏အရှိန်မှာ နှေးကွေးမနေသေးပေ။ အချိန်တိုအတွင်း ရှောင်းယီ၏ အသေးစားအာကာသယာဉ်အနေဖြင့် မည်သို့မျှ မှီအောင်မလိုက်နိုင်တော့ချေ။
တစ်ဖက်လူ၏ အာကာသယာဉ်မှာ ငါးစာမျှသာ ဖြစ်နေပါက လိုက်လံဖမ်းဆီးရင်း ရန်သူ့ထောင်ချောက်ထဲ သက်ဆင်းသွားမိလျှင် အကြီးအကျယ် ဆုံးရှုံးရလိမ့်မည် ဖြစ်သောကြောင့် သူလည်း လိုက်မဖမ်းတော့ဘဲ နေလိုက်တော့သည်။
အသေးစားအာကာသယာဉ် မိမိမျက်စိရှေ့မှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို စောင့်ကြည့်ရင်း ရှောင်းယီ အနည်းငယ် စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် မိမိ၏ အသေးစားအာကာသယာဉ်ကို နှိုးကာ တစ်ဖက်လူ ထွက်ခွာသွားသည့် လားရာနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်အရပ်သို့ မောင်းနှင်သွားခဲ့သည်။
ထိုအာကာသယာဉ်သည် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတစ်ဦး ဖြစ်နိုင်သော်လည်း ဤစကြဝဠာ၏ ဒေသခံလူမျိုးတစ်ဦး ဖြစ်နိုင်ချေ ပိုများသည်။
အကယ်၍ ထိုအာကာသယာဉ် ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် နောက်ထပ် စစ်ကူများ ထပ်မံခေါ်ဆောင်လာပါက မိမိ၏ အာကာသယာဉ်မှာ အန္တရာယ်ရှိလာနိုင်ပေသည်။
မူလတည်နေရာမှ ကီလိုမီတာ ငါးရာခန့် ဝေးကွာအောင် မောင်းနှင်ပြီးနောက် ရှောင်းယီ ရပ်တန့်လိုက်သည်။
အာကာသဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် ကီလိုမီတာ ငါးရာဆိုသည်မှာ မဝေးလှသော်လည်း အနည်းဆုံးတော့ ရှောင်းယီသည် မူလတည်နေရာတွင် ရှိမနေတော့ပေ။
အာကာသယာဉ်ကို ရပ်တန့်ပြီးနောက် ရှောင်းယီသည် ကျွန်းအထိမ်းအမှတ်ကျောက်တိုင်၏ အများသုံးချန်နယ်ကို ပြန်လည်ကြည့်ရှုလိုက်သည်။
“ဝိုး...ငါလည်း အာကာသယာဉ်တစ်စင်း မြင်လိုက်ရတယ်။”
“မဖြစ်နိုင်တာ...။ ညီအစ်ကို မင်း မြန်မြန် ပုန်းနေလိုက်ဦး။ တကယ်လို့ ဖမ်းမိသွားရင် မင်း သေချာပေါက် သေပြီပဲ။”
“ငါ ပုန်းပြီးပြီ။ ကံကောင်းလို့ ငါ့ရဲ့ ကယ်ဆယ်ရေးယာဉ်က သိပ်မကြီးဘဲ ဂြိုဟ်ခါးပတ်ထဲမှာ ပုန်းနေလို့ လုံးဝ မမြင်ရတာ။”
၎င်းကို မြင်သောအခါ ရှောင််းယီ စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်မိသည်။
“သူတို့ မြင်လိုက်တာ ငါ့ရဲ့ အာကာသယာဉ်များလား။”
“ညီအစ်ကို... မင်းမြင်လိုက်တဲ့ အာကာသယာဉ်က ဘယ်လိုပုံစံလဲဆိုတာ ပြောပြပါဦး။”
“ပန်းကန်ပြားပျံလိုပဲ...ဝီခနဲ ဖြတ်သွားတာ။ တိကျတဲ့ အသေးစိတ်အချက်အလက်တွေကိုတော့ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မမြင်လိုက်ရဘူး။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီအာကာသယာဉ်က ထိခိုက်ထားတဲ့ ပုံပဲ။”
“ထိခိုက်ထားတယ်ဟုတ်လား။ လာနောက်နေတာလား။ အာကာသယာဉ်က ဘယ်လိုလုပ် ထိခိုက်ရမှာလဲ။”
“သူ့ရဲ့ ဘေးတစ်ဖက်ကနေ မီးခိုးတွေ အဆက်မပြတ် ထွက်နေပြီး ကိုယ်ထည်ကလည်း နည်းနည်း တုန်ခါနေတယ်။ အဲဒါက အာကာသယာဉ်တစ်စင်းရဲ့ ပုံမှန် ပျံသန်းတဲ့ ပုံစံမဟုတ်ဘူးလို့ ငါထင်တယ်။”
“စောစောက အဲဒီဂြိုဟ်သိမ်ဂြိုဟ်မွှားနဲ့ တိုက်မိတာများလား။”
“လုံးဝ မဟုတ်ဘူး။ တကယ်လို့ တိုက်မိရင် အဲ့ဒီအာကာသယာဉ်က သေချာပေါက် ပျက်စီးသွားမှာပေါ့။”
“ဒါဆိုရင် ပွတ်တိုက်မိတာ နေမှာပေါ့။”
“အဲလိုလည်း မဟုတ်လောက်ဘူး ငါ ခံစားရတယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ အာကာသယာဉ် မီးခိုးထွက်နေတဲ့နေရာက အလယ်နားနဲ့ ပိုနီးလို့ပဲ။ တကယ်လို့ ပွတ်တိုက်မိတာဆိုရင် သေချာပေါက် အနားစွန်းကိုပဲ ထိမှာပေါ့။”