အခန်း ၁၃၁၅
Vol. 115 Ch. 1315
အခန်း ၁၃၁၅
“အဲဒါ တကယ် ယုတ္တိရှိတယ်။ ဥက္ကာခဲအသေးစားလေးတစ်ခုနဲ့ အတိုက်ခံလိုက်ရတာများလား။”
“ဒါမှမဟုတ် အဲဒီအာကာသယာဉ်က မဆင်မခြင် မောင်းနှင်ရင်း သူ့ဘာသာသူ ပွတ်တိုက်မိသွားတာလား။”
“အမျိုးသမီး ယာဉ်မောင်းများလား။”
“ဘာလဲ။ အမျိုးသမီး ယာဉ်မောင်းတွေက ဘာဖြစ်လို့လဲ။ စာရင်းဇယားတွေအရ အမျိုးသားတွေက အမျိုးသမီးတွေထက် ယာဉ်တိုက်မှု၊ ပွတ်တိုက်မှု ဖြစ်ပွားနှုန်း ပိုပြီး အများကြီး မြင့်မားတယ်ဟဲ့။”
“အတိအကျပဲ။ ငါတို့ ပွတ်တိုက်မိတဲ့အခါကျမှပဲ သတင်းတွေမှာ ငါတို့ရဲ့ ကျား/မ ခွဲခြားမှုကို အမြဲ ထည့်ပြောကြတာ။ အဲဒါ တကယ်ပဲ မတရားဘူး။”
“ငါ့ရဲ့ ညီအစ်မတွေအတွက် ငါ သက်သေပြချင်တယ်။ ငါ ကားမောင်းလာတာ နှစ်ပေါင်းနှစ်ဆယ် ရှိပြီ။ တစ်ခါမှ ယာဉ်တိုက်မှု မဖြစ်ဖူးဘူး။ အသေးအမွှားလေးတောင် မပွတ်မိဖူးဘူး။”
“အပေါ်က ပြောတဲ့သူက ကားမောင်းတာ နှစ်နှစ်ဆယ် ရှိပြီ ဟုတ်လား။ မင်္ဂလာပါ အဒေါ်ကြီး။”
“လစ်လိုက်စမ်း။ ငါက ထာဝရ အသက်တစ်ဆယ့်ရှစ်နှစ်ပဲ...ဟုတ်ပြီလား။”
“မင်းတို့တွေ လမ်းချော်ကုန်ပြီ။ ငါတို့ အဲဒီအာကာသယာဉ်အကြောင်း ဆွေးနွေးသင့်တာ မဟုတ်ဘူးလား။”
“ဟုတ်တယ်။ လမ်းမချော်ကြပါနဲ့။ မင်းတို့အထင်တော့ ဒီအာကာသယာဉ်က အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတစ်ယောက်ယောက်ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို ခံလိုက်ရတာ ဖြစ်နိုင်မလား။”
“မဖြစ်နိုင်တာ။ အဲဒီ လေကြောင်းလေယာဉ်ပစ် စက်အမြောက်လေးတွေနဲ့လား။ အဲဒီလိုလက်နက်မျိုးက အာကာသယာဉ်ရဲ့ အရှိန်ကိုတောင် မှီအောင် လိုက်နိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။”
“တကယ်လို့ ရုတ်တရက် ချုံခိုတိုက်ခိုက်တာမျိုးဆိုရင်တော့ ဖြစ်နိုင်ခြေ အများကြီး ရှိသေးတယ်လို့ ငါထင်တယ်။”
“ဟုတ်တယ်။ တစ်ဖက်လူက ငါတို့ကို ကယ်ဆယ်ရေးယာဉ်လေးပဲဆိုပြီး ပေါ့ဆသွားတာ ဖြစ်ရမယ်။ တကယ်လို့ သူတို့ မဆင်မခြင် ချဉ်းကပ်လာတဲ့အချိန်မှာ ကိုယ်က အခွင့်ကောင်းကို စောင့်ပြီး တစ်ချက်လောက် ပစ်လိုက်ရင် အဲဒါ အကွက်ကွင်းကျကျ ထိမှန်သွားမှာပဲ။”
“မင်းက အကောင်းမြင်လွန်းနေတာပဲ။ ငါတို့မှာ အခုရှိနေတဲ့ စက်အမြောက်တွေက ပစ်မှတ်ချိန်စနစ်ရှိတာ မဟုတ်ဘူး။ ကိုယ့်မျက်စိနဲ့ကိုယ် ချိန်ပစ်ရတာချည်းပဲ။ ပြောစမ်းပါဦး...မင်းတို့ထဲက ဘယ်နှယောက်ကများ ကိုယ့်ရဲ့ ပြတင်းပေါက် ဧရိယာကို အကျယ်ကြီး ချဲ့ထားနိုင်လို့လဲ။”
“ကောင်းပြီလေ။ ကောင်းမွန်တဲ့ မြင်ကွင်းကွင်းပြင်မရှိဘူး၊ လက်နက်တွေကလည်း ခေတ်မမှီဘူးဆိုရင်တော့ အဲဒီအာကာသယာဉ်ကို ထိမှန်ဖို့ ဖြစ်နိုင်ခြေက သုညနဲ့ အနီးစပ်ဆုံး တူညီနေမှာပဲ။”
အများသုံးချန်နယ်ရှိ ဆွေးနွေးမှုများကို မြင်သောအခါ ထိုသူတို့ ပြောနေကြသည်မှာ မိမိ၏အာကာသယာဉ်အကြောင်း မဟုတ်မှန်း ရှောင်းယီ သိလိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အာကာသယာဉ် ထွက်ခွာသွားသည့် လားရာဘက်တွင် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတစ်ဦး ရှိနေကြောင်း သူ သုံးသပ်မိလိုက်၏။
ရှောင်းယီသည် ယခုအချိန်တွင် အနည်းငယ် အထီးကျန်သည်ဟု ခံစားနေရသော်လည်း မိမိနှင့် ဂြိုဟ်ချင်းမတူသည့် အဖော်များကို လိုက်လံရှာဖွေရန်အတွက်မူ မပြင်ဆင်ထားသေးပေ။
လောလောဆယ်တွင်တော့ သည်းခံပြီး အောင့်အီးနေလိုက်ခြင်းက ပိုကောင်းပေလိမ့်မည်။
ဤအချိန်တွင် ကျူးဝူက အရောင်းအဝယ် တောင်းဆိုချက်တစ်ခု ပေးပို့လာခဲ့သည်။
“ရေ ၃၂၆၈ ကီလိုဂရမ်၊ အနက်ရောင်ရွှေ ၂၀၀ - အခမဲ့လဲလှယ်ခြင်း။”
ရှောင်းယီသည် အရောင်းအဝယ်ကို ချက်ချင်း လက်ခံလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။
“ဒီနေ့တော့ အနက်ရောင်ရွှေ ရတာ သိပ်မများဘူးပဲ။”
“သူဌေး ကျွန်တော် ဘာမှ ချန်မထားပါဘူး။ ဒါက ကျွန်တော် စုဆောင်းမိသမျှ အနက်ရောင်ရွှေ အားလုံးပါပဲ။”
ကျူးဝူက အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။
“ဒီနေ့ ပစ္စည်းတွေ ထွက်တဲ့နေရာက မနေ့က နေရာနဲ့ အတူတူပါပဲ။”
ရှောင်းယီက ပြုံးလိုက်သည်။
“ငါက ညည်းတွားရုံတင်ပါ။ မင်း ချန်ထားတယ်လို့ မပြောပါဘူး။ မလန့်ပါနဲ့။”
ကျူးဝူသည် သက်ပြင်းတစ်ချက် အရှည်ကြီး ချလိုက်မိ၏။
“ဒါဆိုရင် တော်သေးတာပေါ့၊ တော်သေးတာပေါ့။”
“ဒါနဲ့... အခု အစားအစာနဲ့ ရေက တော်တော်လေး လုံလောက်နေပြီဆိုတော့ ငါတို့ နေ့တိုင်း အရောင်းအဝယ် လုပ်မနေရအောင် မင်းအတွက် တစ်ခါတည်း နည်းနည်းလောက် လွှဲပေးထားလိုက်မယ်။”
ရှောင်းယီက ပြောရင်း ကျူးဝူထံသို့ တစ်ပတ်စာအပြည့် အစားအစာနှင့် ရေကို အရောင်းအဝယ် လုပ်ပေးလိုက်သည်။
အနည်းငယ် စဉ်းစားပြီးနောက် သူသည် အောက်ဆီဂျင်ဘူး အချို့ကိုပါ ထည့်သွင်း လွှဲပြောင်းပေးလိုက်၏။
ထိုအရာက ကျူးဝူကို စိတ်အေးချမ်းသာစွာဖြင့် အလုပ်လုပ်နိုင်စေမည်ဖြစ်ပြီး ရှောင်းယီကိုလည်း နေ့တိုင်း အစားအစာ သို့မဟုတ် အောက်ဆီဂျင် လဲလှယ်ပေးနေရသည့် အလုပ်မှ သက်သာစေမည် ဖြစ်သည်။
“ကျေးဇူးအများကြီးတင်ပါတယ် သူဌေး။”
ကျူးဝူက ချက်ချင်း ဝမ်းသာအားရ ပြောလိုက်သည်။ အောက်ဆီဂျင်၊ အစားအစာနှင့် ရေများကို ကြည့်ရင်း သူသည် အမှန်တကယ်ပင် အနှိုင်းမဲ့ အေးချမ်းမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။
“ဒါနဲ့ သူဌေး... ဂရုထဲမှာ သူတို့ပြောနေကြတဲ့ အာကာသယာဉ်ကို သူဌေး မြင်လိုက်လား။”
ကျူးဝူက စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။
“မြင်လိုက်တယ်။ အဲဒါ ငါ ပစ်လိုက်လို့ ပျက်စီးသွားတဲ့ အစင်း ဖြစ်ရမယ်။”
ရှောင်းယီက ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
ကျူးဝူ ကြောင်အသွားခဲ့၏။ သူ ကနဦးက မေးမြန်းချင်သည်မှာ ရှောင်းယီ ဂရုထဲရှိ အကြောင်းအရာများကို မြင်တွေ့ခြင်း ရှိ၊ မရှိသာ ဖြစ်သည်။
သို့သော် ရှောင်းယီက ထိုအာကာသယာဉ်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ရုံသာမက ၎င်းကို ထိခိုက်ပျက်စီးအောင် လုပ်လိုက်သည့်သူမှာလည်း သူကိုယ်တိုင် ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။
“သူဌေး... အခု သူဌေးက အာကာသယာဉ်တစ်စင်းကိုတောင် ပျက်စီးအောင် လုပ်နိုင်နေပြီလား။”
ကျူးဝူက အနည်းငယ် မဝေခွဲနိုင်သလိုမျိုး မေးလိုက်သည်။
“ဘာလဲ...။ မယုံဘူးလား။”
ရှောင်းယီက ပြုံးလျက် ပြန်မေးလိုက်၏။
“မဟုတ်ပါဘူး၊ မဟုတ်ပါဘူး။ နည်းနည်း မယုံနိုင်စရာကောင်းလို့ပါ။”
ကျူးဝူက အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။
“အဲဒါကို တကယ် ငါ ပစ်လိုက်တာပဲ။ တစ်ဖက်လူက ပေါ့ဆသွားလို့လည်း ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီအာကာသယာဉ်က အသေးစားအာကာသယာဉ်လေးပဲ ရှိသေးတယ်။ အနိမ့်ဆုံးအဆင့် အာကာသယာဉ်ပဲ ဖြစ်ရမယ်။”
ရှောင်းယီက ရှင်းပြလိုက်သည်။
“ဒါဆိုရင် သူဌေး... သူဌေးဆီမှာလည်း အခု အာကာသယာဉ်တစ်စင်း ရှိနေပြီပေါ့ ဟုတ်လား။”
ကျူးဝူက သတိကြီးစွာဖြင့် ထပ်မံမေးမြန်းလာခဲ့သည်။
ဤမေးခွန်းမှာ သူဌေး၏ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ လျှို့ဝှက်ချက်ဟု သတ်မှတ်နိုင်သော်လည်း ကျူးဝူတစ်ယောက် မအောင့်နိုင်ဘဲ မေးမိသွားခြင်း ဖြစ်သည်။
ရှောင်းယီက ပြုံးလိုက်သည်။
“မနေ့ကတင် ငါ မင်းကို ပြောခဲ့တယ်မဟုတ်ဘူးလား။ ငါ့ရဲ့ ကယ်ဆယ်ရေးယာဉ်က အာကာသယာဉ်အဖြစ် အဆင့်မြှင့်တင်ပြီးသွားပြီလို့။ သေချာတာပေါ့...။ အဲဒါကလည်း အသေးစားအာကာသယာဉ်ပဲ ရှိပါသေးတယ်။”
“သောက်ကျိုးနည်း...သူဌေးကတော့ လန်းလွန်းတယ်ဗျာ။”
ကျူးဝူက တိုက်ရိုက်ပင် အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။
“အင်း... နည်းနည်းလောက် တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် နေစမ်းပါ။ အလုပ်ကို ကြိုးစားလုပ်။ နောင်ကျရင် မင်းလည်း အာကာသယာဉ်အဖြစ် အဆင့်မြှင့်တင်ဖို့ အခွင့်အရေး ရှိလာမှာပဲ။ အဲဒီအခါကျရင် မင်းဘာသာမင်း ကြယ်တံခွန်ပေါ်ကနေ ထွက်ခွာနိုင်လိမ့်မယ်။”
ရှောင်းယီက ပြောလိုက်သည်။
“ဟုတ်ကဲ့ပါ သူဌေး။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်ကတော့ မထွက်ခွာတော့ဘူးလို့ ဆုံးဖြတ်ထားတယ်။ သူဌေးအတွက် ဒီကြယ်တံခွန်ကို အဆုံးထိ တူးဖော်ပေးချင်တယ်။”
ကျူးဝူက သူ၏ သဘောထားကို ချက်ချင်း ဖော်ပြလိုက်သည်။
“အဲဒါလည်း အဆင်ပြေပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါ့ဆီမှာ အခုလောလောဆယ် မင်းရဲ့ ကယ်ဆယ်ရေးယာဉ်ကို အဆင့်မြှင့်တင်ပေးနိုင်တဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်တော့ မရှိသေးဘူးနော်။”
“ရပါတယ်။ ကျွန်တော့်ရဲ့ ယာဉ်ငယ်လေးကို တစ်သက်လုံး အဆင့်မမြှင့်ရရင်တောင် ဂရုမစိုက်ဘူး။ ကြယ်တံခွန်ကို တူးဖော်လို့ ပြီးသွားတဲ့အခါကျရင် သူဌေးဆီကို ပြန်ပြီးပျံသန်းလာပြီး သူဌေးအတွက် ဆက်ပြီး အလုပ်အကျွေးပြုမှာပါ။ အဲဒီအချိန်ကျရင် သူဌေးရဲ့ အာကာသယာဉ်ပေါ်မှာ တစ်ညလောက် ပေးအိပ်မယ်ဆိုရင်တင် ကျွန်တော် ကျေနပ်ပါပြီ။”
ကျူးဝူက ချက်ချင်း ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
“တကယ်လို့ မင်း ကြယ်တံခွန်ကို တူးဖော်ပြီးတဲ့အထိတောင် မင်းရဲ့ ကယ်ဆယ်ရေးယာဉ်ကို အဆင့်မမြှင့်နိုင်သေးဘူးဆိုရင်တော့ ငါ့ရဲ့ အာကာသယာဉ်ပေါ်မှာ မင်းအတွက် အခန်းတစ်ခန်း သေချာပေါက် ဖယ်ထားပေးပါ့မယ်။”
ရှောင်းယီက ပြုံးကာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။
“ဒီစကားကို ကျွန်တော် စခရင်ရှော့ရိုက်ပြီး သိမ်းထားလိုက်ပြီနော်။ နောက်ကျရင် ကတိဖျက်လို့ မရဘူး။”
ကျူးဝူက ပြောလိုက်သည်။
“ငါ ကတိမဖျက်ပါဘူး။”
ကျူးဝူနှင့် စကားပြောပြီးနောက် ရှောင်းယီသည် သူ၏ နေ့လယ်စာကို စားသောက်ပြီးသွားကာ မောင်းသူထိုင်ခုံတွင် ထိုင်လျက် ကျွန်းအထိမ်းအမှတ်ကျောက်တိုင်၏ အများသုံးချန်နယ်ကို ကြည့်ရှုလိုက်သည်။
ရှောင်ယီ မထင်မှတ်ထားသည်မှာ သူ ကျူးဝူကို အသေးစားအာကာသယာဉ်အကြောင်း ပြောပြပြီးသည်နှင့်တပြိုင်နက် ကျူးဝူက အများသုံးချန်နယ်ထဲတွင် ထိုအကြောင်းကို ချက်ချင်း သွားရောက် ပြောဆိုလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
“ပါးစပ် တော်တော်ဖွာတဲ့ကောင်ပဲ။”
ရှောင်းယီက အားကိုးရာမဲ့စွာ ခေါင်းခါလိုက်သော်လည်း ကျူးဝူ ထိုသို့ သွားရောက်ပြောဆိုလိုက်ခြင်းကို အမှန်တကယ် စိတ်ထဲမထားမိချေ။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မည်သူမျှ ယုံကြည်ကြမည်မဟုတ်သောကြောင့်ပင်။
“သောက်ကျိုးနည်း... မင်းက မူကြမ်းတောင် မဆွဲဘဲ တကယ်ကြီး ကြွားလုံးထုတ်နေတာပဲ။ အခုအချိန်မှာ အာကာသယာဉ် ထုတ်လုပ်မှုပုံစံကို ရနိုင်ပြီ ဟုတ်လား။ ဘယ်သူက ယုံမှာလဲကွ။”
“ဟုတ်တယ်။ လူတိုင်းက အခုထိ ကယ်ဆယ်ရေးယာဉ်တွေထဲမှာပဲ ရှိနေသေးတယ်။ အချို့လူတွေဆို အောက်ဆီဂျင်တောင် မလုံလောက်ကြဘူး။”
“မင်း သူဌေးရဲ့ ခြေထောက်ကို ဖက်ထားနိုင်ပြီဆိုတာ ငါတို့ သိပါတယ်ကွာ။ ဒါပေမဲ့ ဒီလောက်ကြီးအထိ ဖားနေစရာ မလိုပါဘူး။”
“အတိအကျပဲ။ ဖားတဲ့သူတွေက ကောင်းမွန်တဲ့အဆုံးသတ် မရှိဘူး။”
ထိုအခါ ကျူးဝူက ချက်ချင်းပင် ပြန်ပြောလိုက်သည်။
“မင်းတို့ ယုံမှာမဟုတ်ဘူးဆိုတာ ငါ သိပြီးသား။ ကောင်းပြီ... အခု ငါပြောမယ့်အရာကိုလည်း မင်းတို့ သေချာပေါက် ယုံကြဦးမှာ မဟုတ်ဘူး။ စောစောက မင်းတို့ မြင်လိုက်ရတဲ့ ထိခိုက်ဒဏ်ရာရထားတဲ့ အာကာသယာဉ်က သူဌေး ပစ်လိုက်လို့ ပျက်စီးသွားတာပဲ။”
“ဖူး...ညီအစ်ကိုကျူး မင်းက အရင်တုန်းက ပုံပြောတဲ့သူ ဖြစ်ခဲ့တာလား။ ပုံပြင်ပြောတာ တော်တော်လေး ကောင်းတာပဲ။”
“ဟားဟား... ဒါဆိုရင် အဲဒီအာကာသယာဉ်ကို ငါ့ရဲ့ ဆီးတစ်ပေါက်နဲ့ လှမ်းပက်ပြီး ဖျက်ဆီးလိုက်တာလို့ ပြောတာကမှ ပိုကောင်းဦးမယ်။”
“အပေါ်က ညီအစ်ကို ဒါက နည်းနည်းတော့ ပိုလွန်းသွားပြီ မဟုတ်ဘူးလား။”
“ရပါတယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အားလုံးက ကြွားနေကြတာပဲဥစ္စာ။ ဘယ်သူက ပိုကြီးအောင် ကြွားနိုင်လဲ၊ ဘယ်သူက ပိုသေးလဲ ဆိုတာပဲ ကွာတာပါ။”
“မင်းတို့ ယုံသည်ဖြစ်စေ၊ မယုံသည်ဖြစ်စေ ငါကတော့ ယုံတယ်။”
ကျူးဝူက ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။ သူသည် သူတို့နှင့် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ပြီး အပြင်းအထန် ငြင်းခုံမနေတော့ချေ။ ထိုသို့လုပ်ရန် လုံးဝ မလိုအပ်ဟု သူ ခံစားရသည်။
သူက အချိန်ဖြုန်းနေရုံသက်သက်သာဖြစ်ပြီး ဂရုထဲတွင် လူတိုင်း ကြွားလုံးထုတ်နေကြသည်ကို ထိုင်ကြည့်ရသည်မှာလည်း တစ်မျိုး စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းနေသည်မဟုတ်ပါလော။
ထိုအချိန်တွင် လုမေယွီသည် ကျူးဝူ၏ ပြောစကားများကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ စိတ်ထဲ၌ ထိတ်ခနဲ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။
“ဒါက အမှန်တကယ် ဖြစ်နေတာတော့ မဟုတ်လောက်ပါဘူးနော်။”
ထိုသို့တွေးမိပြီး လုမေယွီသည် ရှောင်းယီထံသို့ ချက်ချင်း သီးသန့်မက်ဆေ့ခ်ျ ပို့လိုက်တော့သည်။
“သူဌေး... စောစောက ညီအစ်ကိုကျူး အများသုံးချန်နယ်ထဲမှာ ပြောသွားတဲ့စကားတွေက အမှန်တွေပဲလား။”