အခန်း ၉၄၇

အခန်း (၉၄၇) သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင် ဝင်ရောက်ခြင်းနယ်ပယ်မှ တတိယကောင်းကင်ဘုံအဆင့် ထိပ်တန်း သိုင်းပညာရှင်။ သွေးတိမ်တိုက်များ မီးလျှံမြို့တော်ကို ဖုံးလွှမ်းခြင်း။ (၁)

"ရှယန်မျိုးနွယ်စုလား။ သူတို့အထဲမှာ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင် ဘယ်နှစ်ယောက်ရှိသလဲ။ ပြီးတော့ သူတို့ရဲ့ ခွန်အားက ဘယ်အဆင့်မှာ ရှိလဲ" ဝမ်ကျန့်ချိုးက မေးမြန်းလိုက်သည်။

ဟုန်မန်ထျန်း၏ ရင်ထဲတွင် ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားသည်။ ဝမ်ကျန့်ချိုးက ဤသို့စုံစမ်းသည်မှာ အရေးယူရန် စဉ်းစားနေခြင်းဖြစ်ကြောင်း သူ သိလိုက်သဖြင့် အခွင့်အရေးကို လက်မလွှတ်ဘဲ မြှောက်ပင့်လိုက်သည်။ သူက အငြိုးအတေးကြီးသူဖြစ်ရာ ရှယန်မျိုးနွယ်စု ပျက်စီးသွားသည်ကို မြင်တွေ့လိုလှသည်။

ဟုန်မန်ထျန်းက မဆိုင်းမတွပင် ပြန်ဖြေလေသည်။ "ရှယန်မျိုးနွယ်စုဆိုတာ မဟာမီးလျှံအင်ပါယာကြီးရဲ့ ဘုရင်မျိုးနွယ်စုပါ။ သူတို့ဆီမှာ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင် ဆယ်ယောက်ထက် မပိုပါဘူး။ အဲဒီအထဲက ထက်ဝက်နီးပါးက နတ်ဘုရားမျိုးစေ့တွေကို သန့်စင်ပြီးမှ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်အဆင့်ကို ရောက်လာကြတာလို့ ကျွန်မ ခန့်မှန်းပါတယ်။ သူတို့ထဲမှာ အသန်မာဆုံးကတော့ မဟာမီးလျှံအင်ပါယာရဲ့ ရှယန်လုံပဲ။ သူက သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင် အဆင့်ဝင်ရောက်ခြင်းရဲ့ ဒုတိယကောင်းကင်ဘုံအဆင့်ကို ရောက်နေပါပြီ။ လက်ထဲမှာ နတ်ဘုရားလက်နက်တစ်ခု ရှိနေတာနဲ့ဆိုရင်တော့ အင်အားအတန်အသင့် ရှိတယ်လို့ ပြောလို့ရပေမဲ့ အစ်ကိုနဲ့ ယှဉ်ဖို့ဆိုတာကတော့ အဝေးကြီးပါပဲ"

"သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင် ဆယ်ယောက်လား။ အဲဒါဆိုရင် နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ ဆယ်ခုထက်မက ရှိနေတာပေါ့" ဝမ်ကျန့်ချိုးက နှုတ်ခမ်းကို လျှာဖြင့်သပ်လိုက်ပြီး မျက်လုံးများထဲတွင် ထူးဆန်းသော အလင်းတန်းများ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။ "ရှေးဟောင်းနိုင်ငံတော်မှာ နိုင်ငံငယ်လေးတွေရဲ့ ကိစ္စထဲ ဝင်မပါရဘူးဆိုတဲ့ မရေးမသားထားတဲ့ စည်းမျဉ်းတွေ ရှိပေမဲ့လည်း ဒီရှယန်မျိုးနွယ်စုရဲ့ အကြီးအကဲက ငါတို့ဂိုဏ်းရဲ့ တပည့်တစ်ယောက်ကို သတ်ပြီး အဲဒီအပြစ်ကို ဖုံးကွယ်ပေးထားတယ်။ အဲဒီတော့ ငါ့အနေနဲ့ ငါတို့ဂိုဏ်းရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို ကာကွယ်ရမှာပေါ့"

"မီးလျှံမြို့တော်ကို သွားကြစို့"

ဝမ်ကျန့်ချိုးက တဟဲဟဲ ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့"

ဟုန်မန်ထျန်းလည်း အတိုင်းထက်အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။ လူအများရှေ့တွင် အရှက်ခွဲခံခဲ့ရသဖြင့် သူ၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ပြန်အဖက်ဆယ်နိုင်ရန် တက်ကြွနေတော့သည်။ ဝမ်ကျန့်ချိုး၏ စိတ်နေစိတ်ထားအရ ရှယန်မျိုးနွယ်စုသည် ကြီးမားသော ဘေးဒုက္ခနှင့် ရင်ဆိုင်ရတော့မည် ဖြစ်သည်။

နှစ်ယောက်သား မီးလျှံမြို့တော်ရှိရာ ဘက်သို့ လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာသွားကြသည်။

မီးလျှံမြို့တော်သည် မဟာမီးလျှံအင်ပါယာတွင် အစည်ကားဆုံးနေရာဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ ဗဟိုချက်မဖြစ်သော နန်းမြို့တော်သည် အင်ပါယာ၏ အစစ်အမှန် ခံတပ်ကြီးလည်း ဖြစ်သည်။

ခန်းမဆောင်တစ်ခုအတွင်း တင်ပလ္လင်ခွေ ထိုင်နေသော ရှယန်လုံ၏ မျက်လုံးများ ရုတ်တရက် ပွင့်လာသည်။ သူ၏ နှလုံးခုန်နှုန်းများ မြန်လာကာ မကောင်းသော နိမိတ်တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

"ရုတ်တရက် ရင်တုန်လာတာပဲ... ဘာလို့ ဒီလို မလုံခြုံတဲ့ ခံစားချက်ကြီး ဖြစ်နေတာလဲ။ တစ်ခုခု ကြီးကြီးမားမား ဖြစ်တော့မှာလား"

ရှယန်လုံ၏ မျက်နှာသည် အလွန်အမင်း တည်ကြည်လေးနက်သွားသည်။ သူ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်အရ ဤကဲ့သို့ ရုတ်တရက်ဖြစ်ပေါ်လာသော အသိစိတ်သည် များသောအားဖြင့် မကြာမီ ဖြစ်ပျက်တော့မည့် အန္တရာယ်ကို သဘာဝအလျောက် ကြိုတင်သိမြင်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ထိုအန္တရာယ်က မည်သည့်နေရာမှ ရောက်လာမည်ကို ရှယန်လုံ မသေချာသေးပေ။

"ဟင်"

ရှယန်လုံ စဉ်းစားနေစဉ်မှာပင် မီးလျှံမြို့တော်အတွင်းရှိ မြောက်မြားစွာသော လူထုသည် ကောင်းကင်ယံကို ကြည့်ကာ အံ့အားသင့် ထိတ်လန့်ကုန်ကြသည်။

မွန်းတည့်ချိန်ဖြစ်၍ နေမင်းက ထိပ်တည့်တည့်တွင် ရှိနေသော်လည်း လေထုသည် ရုတ်တရက် အရိုးထဲထိ အေးစိမ့်သွားကာ အလင်းရောင်များ မှိန်ဖျော့သွားသည်။

"အဲဒါ... အဲဒါ ဘာကြီးလဲ"

လူတစ်ယောက်က ကောင်းကင်ယံကို ကြောင်စီစီဖြင့် ငေးကြည့်နေ၏။ ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ မြင်ကွင်းတစ်ခုမှာ ကောင်းကင်ယံရှိ သွေးရောင်တိမ်တိုက်တစ်ခုသည် သေးငယ်ရာမှ ကြီးမားလာပြီး ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် အရူးအမူး ကျယ်ပြန့်လာသည်။ ထိုသွေးရောင်တိမ်တိုက်သည် နန်းမြို့တော်၏ ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားကာ နေမင်းကို ကွယ်ပျောက်သွားစေသည်။

မီးလျှံနန်းမြို့တော် တစ်ခုလုံးသည် သွေးနီရောင်များ လွှမ်းခြုံသွားပြီး အရိုးကွဲမတတ် အေးစိမ့်သော လေကြမ်းများ တိုက်ခတ်လာရာ နန်းမြို့တော်အတွင်းရှိ အစောင့်တပ်သားများ အားလုံး တုန်လှုပ်ချောက်ချားကုန်ကြသည်။

လွန်ခဲ့သော တစ်စက္ကန့်က တောက်ပနေသော နေရောင်ခြည်သည် နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သွေးရောင်ပဝါအောက် ရောက်သွားကာ ငရဲပြည်သို့ ကျရောက်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

"သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်ပဲ။ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင် ရောက်လာပြီ"

နန်းမြို့တော်ရှိ အစောင့်တပ်သားများစွာသည် သွေးနီရောင် တိမ်တိုက်များထဲတွင် အမျိုးသားတစ်ယောက်နှင့် အမျိုးသမီးတစ်ယောက်သည် မာန်အပြည့်ဖြင့် ကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်ကျော်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူတို့ဆီမှ ထွက်ပေါ်လာသော ဖိအားများကြောင့် တည့်တည့်ပင် မကြည့်ရဲကြပေ။

ထိုနေရာ၌ရှိနေသူများသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားရှိသည့် သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်များဖြစ်ကြောင်း သူတို့ ချက်ချင်း သိလိုက်ကြသည်။

ရောက်လာသူများမှာ အခြားသူများမဟုတ်ဘဲ သဲဝါပင်လယ်မှ အပြင်းအနှင် လာခဲ့ကြသော ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာဂိုဏ်းမှ ဟုန်မန်ထျန်းနှင့် ဝမ်ကျန့်ချိုးတို့ပင် ဖြစ်သည်။

"ဝှစ် ဝှစ် ဝှစ်"

သူတို့နှစ်ဦး အကြာကြီးစောင့်စရာမလိုလိုက်ဘဲ နန်းမြို့တော်အတွင်းမှ လူရိပ်ဆယ်ယောက်နီးပါး ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်လာကြသည်။

ခေါင်းဆောင်မှာ ရှယန်လုံဖြစ်ပြီး ထိုအထဲတွင် ထွမ်မုထောင်၊ ရှယန်ယီနှင့် အခြားသူများ ပါဝင်သည်။

နန်းမြို့တော်အထက်ရှိ ထူးခြားသော အခြေအနေကို ခံစားမိသည်နှင့် မီးလျှံမြို့တော်တွင် ရှိနေသော သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်အဆင့်ရှိ ပုဂ္ဂိုလ်များအားလုံး ချက်ချင်းပင် ရောက်လာကြခြင်းဖြစ်သည်။

"သူက... ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာဂိုဏ်းက သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင် ဟုန်မန်ထျန်းပဲ"

ရှယန်လုံနှင့် ရှယန်ယီတို့သည် ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ထိုအမျိုးသမီးကို ချက်ချင်း မှတ်မိသွားကြသည်။

"သွေးရောင် သံချပ်ကာနဲ့ လူက ဘယ်သူလဲဟ။ သူ့ရဲ့ စွမ်းအင်တွေက ဖုံးကွယ်ထားပေမဲ့ နက်ရှိုင်းလွန်းတယ်။ ကြည့်ရတာတင် ကျောချမ်းစရာပဲ"

သို့သော် အားလုံး၏ အာရုံကို ဖမ်းစားထားသူမှာ သူ့ဘေးရှိ သွေးရောင် သံချပ်ကာ ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ် ဝမ်ကျန့်ချိုးပင် ဖြစ်သည်။

ဤနေရာတွင်ရှိနေသော သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်တိုင်း သူ၏ ကြောက်မက်ဖွယ် တည်ရှိမှုကို ခံစားနေရသည်။ သူသည် အလွန်အမင်း အန္တရာယ်ရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားနေသည်။

"အရှင်တို့နှစ်ယောက်က ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာဂိုဏ်းက ဂုဏ်သရေရှိ ဧည့်သည်တော်များလား။ ကိုယ်တော်မင်းမြတ်က ရှယန်လုံပါ။ အဝေးကနေ ကြိုဆိုဖို့ ပျက်ကွက်ခဲ့တာကို ခွင့်လွှတ်ပေးပါ"

ရှယန်လုံက အမြန်စဉ်းစားပြီးနောက် ဦးညွှတ်နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။ ဖိတ်ခေါ်ခြင်းမရှိဘဲ ခန့်ညားထည်ဝါစွာ ရောက်လာခြင်းသည် မကောင်းသော ရည်ရွယ်ချက်ရှိကြောင်း သူ သိထားသည်။

"ရှယန်လုံ၊ ဟန်ဆောင်မနေနဲ့တော့။ ငါတို့ ဘာလို့ ဒီကို ရောက်လာတာလဲဆိုတာ မင်း သိပြီးသားပါ"

သွေးရောင် သံချပ်ကာဝတ် လူငယ် ဝမ်ကျန့်ချိုးက တည်ငြိမ်နေသော်လည်း ဟုန်မန်ထျန်းကတော့ အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

ထို့နောက် ဟုန်မန်ထျန်းက အရိုးကွဲမတတ် အေးစက်သော မျက်နှာထားဖြင့် "တာ့ဝူဖုန်း ဘယ်မှာလဲ။ သူက ငါတို့ ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာဂိုဏ်းရဲ့ တပည့်တစ်ယောက်ကို သတ်ခဲ့တယ်။ ပြီးတော့ ပြီးခဲ့တဲ့အကြိမ်က မင်းတို့က ငါလက်စားချေဖို့ကို နှောင့်ယှက်ခဲ့တယ်။ အခု အဲဒီလုပ်ရပ်တွေအတွက် မင်းတို့ ပြန်ပေးဆပ်ရတော့မယ်"

"မင်းတို့က အကြီးအကဲတာ့အတွက် ရောက်လာတာလား"

ရှယန်လုံ၊ ရှယန်ယီနှင့် အခြားသူများ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

စူးချန်ခုန်းသည် ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာဂိုဏ်းမှ ကျင့်ကြံသူ အချို့ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်။ မှန်ကမ္ဘာကောင်းကင်ဘုံမှ ထွက်လာပြီးနောက် သူသည် ဟုန်မန်ထျန်း၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်ခဲ့ရရာ ရှယန်လုံက ဝင်ရောက်ကူညီပြီး သူ့ကို ဆုတ်ခွာစေခဲ့သည်။ သူ ပျိုးထောင်ထားသော သွေးနတ်ဘုရား သူငယ်ကိုလည်း စူးချန်ခုန်းက ထိုနေရာမှာပင် သတ်ပစ်ခဲ့သည်။

ထိုကိစ္စသည် ပြီးဆုံးသွားပြီဟု သူတို့ ထင်ခဲ့သော်လည်း ဟုန်မန်ထျန်း၏ အငြိုးကြီးမှုကြောင့် နှစ်အနည်းငယ်အကြာတွင် ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာဂိုဏ်းမှ ထိပ်တန်းပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးကို ခေါ်ဆောင်ကာ မီးလျှံမြို့တော်သို့ လက်စားချေရန် ပြန်ရောက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

ဝမ်ကျန့်ချိုးက စကားမပြောသေးသော်လည်း သူ့ထံမှ ထွက်ပေါ်နေသော ပြင်းထန်သည့် အန္တရာယ်အရိပ်အယောင်များကို လူတိုင်း ခံစားနေရသည်။ သူသည် လွယ်လွယ်နှင့် ရင်ဆိုင်၍ရမည့်သူ မဟုတ်သည်မှာ ထင်ရှားသည်။

ဝမ်ကျန့်ချိုးကို အားကိုးကာ ရှယန်မျိုးနွယ်စုကို အလွယ်တကူ ချေမှုန်းနိုင်လိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်ချက်ဖြင့် ဟုန်မန်ထျန်း ရောက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

ရှယန်လုံ၏ စိတ်ထဲတွင် အမြန်တွေးတောရင်း ပြောလိုက်သည်။ "အကြီးအကဲတာ့က ကိုယ်တော်ဧကရာဇ်တို့ရဲ့ ရှယန်မျိုးနွယ်စုဝင် မဟုတ်ပါဘူး။ သူက ဧည့်သည်တော် အကြီးအကဲ တစ်ယောက်ပါပဲ။ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်အဆင့်ကို ရောက်ပြီးတဲ့နောက်မှာ သူ့ရဲ့ သွားလာမှုတွေက လျှို့ဝှက်ချက်ဖြစ်သွားလို့ သူ ဘယ်မှာရှိနေလဲဆိုတာ ဧကရာဇ်တို့လည်း မသိပါဘူး။ ဖြစ်နိုင်တာကတော့ သူ ရှေးဟောင်း နိုင်ငံတော်ကို ထွက်သွားလောက်ပါပြီ"