အခန်း ၉၅၂

အခန်း (၉၅၂) လူဝင်စား ဓားသွားနတ်ဘုရားနှင့် ဓားသွားနတ်ဘုရား တာ့ဝူဖုန်း။ (၁)

"ဒီ…ဒီလောက် မြင့်မြတ်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်က ဘယ်သူများလဲ။ ဘာလို့ ငါ့ကို ကယ်ခဲ့တာလဲ"

ရှယန်ယီ၏ မျက်နှာမှာ ဖြူလျော့နေပြီး ဖြတ်တောက်ခံထားရသော လက်မောင်းမှ သွေးများမှာလည်း အဆက်မပြတ် စီးကျနေဆဲ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုအချိန်တွင် သူသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ဘဲ ထိုရွှေရောင် လူရုပ်သွင်ကိုသာ မှင်သက်စွာ ကြည့်နေမိသည်။

ချင်းမေ့ရှန်ထက်ပင် ပို၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဝမ်ကျန့်ချိုးသည် ထိုရွှေရောင် လူရုပ်သွင်နှင့် တစ်ကြိမ်မျှ ရင်ဆိုင်လိုက်ရုံဖြင့် လက်ဖဝါးတစ်ဖက် ဖြတ်တောက်ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဒါက... မူလဝိညာဉ်ပဲ။ မူလဝိညာဉ်ပါလား"

ဝမ်ကျန့်ချိုးနှင့် ဟုန်မန်ထျန်းတို့သည် ထိုရွှေရောင် လူရုပ်သွင်ကို စိုက်ကြည့်နေကြပြီး ခဏမျှ ကြောင်စီစီ ဖြစ်သွားပြီးနောက် ၎င်းမှာ ဒဏ္ဍာရီလာ မူလဝိညာဉ်ဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်း သိလိုက်ကြသည်။

"ဒါ... ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ ဒီလူက တကယ်တော့ ဘယ်သူလဲ။ မူလဝိညာဉ်အဆင့်အထိ ကျင့်ကြံထားတဲ့ ရှေးဟောင်းစွမ်းအားရှင်ကြီး တစ်ယောက်က ဒီလို နွမ်းပါးတဲ့ နေရာမှာ ဘာလို့ ပေါ်လာရတာလဲ"

ဝမ်ကျန့်ချိုးမှာ ကျောထဲတွင် စိမ့်သွားပြီး နှလုံးခုန်သံမှာလည်း စည်တီးနေသကဲ့သို့ ပြင်းထန်လာသည်။ မူလဝိညာဉ်ကို ကျင့်ကြံနိုင်ခြင်းက ဘာကို ဆိုလိုသည်ကို သူ ကောင်းကောင်း သိထားသည်။

ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ လမ်းစဉ်မှာ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာမှ ဝိညာဉ်ပိုင်းဆိုင်ရာသို့ ကူးပြောင်းခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ဝိညာဉ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကျင့်ကြံခြင်းမှာ အလွန်ပင် ခက်ခဲလှသည်။

မူလဝိညာဉ်အဆင့်သို့ ရောက်ရန်မှာ ကြိုးစားရုံမျှဖြင့် ရရှိနိုင်သောအရာ မဟုတ်ပေ။

မူလဝိညာဉ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိထားသူများမှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာရှည်စွာ အသက်ရှင်နေထိုင်ခဲ့ကြသော ရှေးဟောင်းစွမ်းအားရှင်ကြီးများ ဖြစ်ကြသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အသက်ရှည်ရှည် နေထိုင်လေလေ အချိန်နှင့်အမျှ သူတို့၏ ဝိညာဉ်များမှာ ကြီးထွားလာပြီး နောက်ဆုံးတွင် အသွင်ပြောင်းကာ မူလဝိညာဉ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားခြင်း ဖြစ်သည်။

မူလဝိညာဉ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိထားသူတိုင်းမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပုဂ္ဂိုလ်များ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့သည် မိမိတို့၏ မူလဝိညာဉ်ကို ခန္ဓာကိုယ်ပြင်ပသို့ ထွက်ခွာစေကာ မိုင်ပေါင်း ထောင်ချီဝေးသော နေရာရှိ ရန်သူကို ခေါင်းဖြတ်သုတ်သင်နိုင်စွမ်း ရှိကြသည်။ ထို့ပြင် ဝိညာဉ်ဖြင့် ခန္ဓာကိုယ် လုယူခြင်းနှင့် လူဝင်စားခြင်းတို့ကိုလည်း လုပ်ဆောင်နိုင်ကြသည်။ ထိုကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်များကို မည်သည့်ဂိုဏ်း သို့မဟုတ် မည်သည့်မျိုးနွယ်စုကမျှ အလွယ်တကူ မထိပါးရဲကြပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့ကို သတ်နိုင်ခဲ့လျှင်ပင် ထိုသူတို့၌ လူပြန်ဝင်စားနိုင်သည့် အခွင့်အရေး ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

မြင့်မြတ်သောရှေးဟောင်းနိုင်ငံတော်၏ သမိုင်းတွင် ဂိုဏ်းကြီးများမှာ 'လူဝင်စားသူများ'၏ လက်ချက်ဖြင့် ပျက်စီးသွားခဲ့ရသည့် မှတ်တမ်းများ ရှိသည်။

မြင့်မြတ်သောရှေးဟောင်းနိုင်ငံတော် တစ်ခုလုံးတွင်ပင် မူလဝိညာဉ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိထားသူမှာ အလွန်ပင် ရှားပါးလှပြီး မဟာနတ်ဘုရားစွမ်းအားများကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် သိုင်းဝိဇ္ဇာ သူတော်စင် များစွာပင်လျှင် မူလဝိညာဉ်အဆင့်သို့ မရောက်ရှိနိုင်ကြပေ။

ထို့ကြောင့် ဝမ်ကျန့်ချိုးမှာ ထိုမျှအထိ တုန်လှုပ်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤကဲ့သို့သော မူလဝိညာဉ် စွမ်းအားရှင်ကြီးတစ်ယောက်သည် မဟာမီးလျှံအင်ပါယာကဲ့သို့ သေးငယ်သော နေရာတွင် အဘယ်ကြောင့် ပေါ်လာရသနည်း။

"မူလဝိညာဉ်ကို ကျင့်ကြံထားတဲ့ ရှေးဟောင်းစွမ်းအားရှင်ကြီးတစ်ယောက်... ဒီမှာ ဘယ်လိုလုပ် ပေါ်လာတာလဲ" ဟုန်မန်ထျန်းသည်လည်း တုန်လှုပ်နေပြီး ထိုကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်များ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းမှုကို နားလည်ထားသည်။

ဤအဘိုးအိုကြီးမှာ ကြီးမားသော နတ်ဘုရားစွမ်းအားများ ပိုင်ဆိုင်သည့် မဟာနတ်ဘုရားစွမ်းရည် သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်တစ်ဦး ဖြစ်နိုင်ချေ ရှိသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မဟာနတ်ဘုရားစွမ်းအားများ ရှိသည့် သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်တိုင်းသည် မူလဝိညာဉ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနိုင်ခြင်း မရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထိုရွှေရောင် လူရုပ်သွင်မှာ စူးချန်ခုန်း၏ မူလဝိညာဉ်ပင် ဖြစ်သည်။

မီးလျှံမြို့တော် ပြင်ပသို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ စူးချန်ခုန်းသည် ဝမ်ကျန့်ချိုးနှင့် ဟုန်မန်ထျန်းတို့ မြို့ထဲတွင် ရှိနေသည်ကို အဝေးမှပင် အာရုံခံမိလိုက်သည်။ သူသည် အချိန်ဆွဲမနေတော့ဘဲ မီးလျှံမြို့တော် ပြင်ပရှိ တောအုပ်တစ်ခုတွင် ဆင်းသက်ကာ သူ၏ မူလဝိညာဉ်ကို ခန္ဓာကိုယ်ပြင်ပသို့ ချက်ချင်း စေလွှတ်ခဲ့သည်။ မိုင်ရာချီသော ခရီးကို ဖြတ်ကျော်ကာ မီးလျှံမြို့တော်၏ ကောင်းကင်ယံသို့ ရောက်ရှိလာပြီး ရှယန်ယီကို ဓားစာခံအဖြစ် ဖမ်းထားသော ဝမ်ကျန့်ချိုး၏ လက်တစ်ဖက်ကို ဖြတ်တောက်ပစ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ မူလဝိညာဉ်၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အချက်ပင် ဖြစ်သည်။ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ခွာကာ မိုင်တစ်ထောင် ပတ်လည်အတွင်း လွတ်လပ်စွာ လှုပ်ရှားနိုင်သည်။ ဤအကွာအဝေးမှာပင် နတ်ဘုရားစွမ်းရည်အဆင့်ရှိသော တိုက်ကွက်များ၏ ၉၀ ရာခိုင်နှုန်းခန့် မရောက်ရှိနိုင်သော အကွာအဝေး ဖြစ်သည်။

"အချိန်မီ ကူညီပေးတဲ့အတွက်.. အများကြီး ကျေးဇူးတင်ပါတယ် စီနီယာ"

ရှယန်လုံသည် ထိုရွှေရောင် လူရုပ်သွင်၏ ကြောက်မက်ဖွယ် ခွန်အားကြောင့် အံ့အားသင့်နေသော်လည်း တစ်ဖက်လူက ရှယန်ယီကို ကယ်တင်ခဲ့သဖြင့် ရန်သူမဟုတ်နိုင်ဟု ယူဆကာ ကျေးဇူးတင်စကား အမြန်ပြောလိုက်သည်။

"သူကလည်း ရှေးဟောင်းနိုင်ငံတော်က အစွမ်းထက်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက်လား။ အဲဒီ ဝမ်ကျန့်ချိုးဆိုတဲ့ လူက သိပ်ပြီး မာန်တက်နေခဲ့တာတောင် လက်တစ်ဖက် ဖြတ်ခံလိုက်ရတာကို ဒီစီနီယာရဲ့ ရှေ့မှာ ဒေါသမထွက်ရဲဘူးလား"

ထွမ်မုထောင်၊ ကုဖေးယန်နှင့် အခြားသူများသည်လည်း အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားကြသည်။ ဤလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ပညာရှင်မှာ မည်မျှအထိ အစွမ်းထက်ကြောင်း မည်သူမဆို မြင်နိုင်သည်။ ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာဂိုဏ်းမှ လာသော ဝမ်ကျန့်ချိုးကဲ့သို့ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်တစ်ဦးပင်လျှင် ထိုစီနီယာ၏ ရှေ့တွင် အလွန်ပင် ရိုသေကြောက်ရွံ့နေရသည်။

ရွှေရောင် လူရုပ်သွင်မှာ ဟင်းလင်းပြင်တွင် တင်ပလ္လင်ခွေ ထိုင်နေပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူတိုင်း၏ စိတ်ခံစားချက် အပြောင်းအလဲများကို စောင့်ကြည့်နေသည်။

ဝမ်ကျန့်ချိုးနှင့် ဟုန်မန်ထျန်းတို့၏ သိစိတ်ပင်လယ်အတွင်း၌ ပြင်းထန်သော တုန်ခါမှုများ ဖြစ်ပေါ်နေသည်ကို စူးချန်ခုန်း မြင်လိုက်ရရာ ဒါဟာ သူတို့ အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားနေတာကို ဖော်ပြနေသည်။

စူးချန်ခုန်းမှာ နှုတ်ဆိတ်နေသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင် စဉ်းစားနေခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် ဤလူနှစ်ဦးကို သေချာပေါက် သတ်ရမည် ဖြစ်သော်လည်း သူတို့မှာ ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာဂိုဏ်းမှ ဖြစ်သဖြင့် သူတို့ကို သတ်လိုက်ပါက ဂိုဏ်း၏ အာရုံစိုက်မှုကို ခံရပေလိမ့်မည်။ သူကတော့ မကြောက်သော်လည်း ရှယန်မျိုးနွယ်စုမှာမူ အကျိုးဆက်အနေဖြင့် ဒုက္ခရောက်နိုင်သည်။ သူသည် ဤပြဿနာကို ဖြေရှင်းရန် လိုအပ်သည်။

"စီနီယာရဲ့ မြင့်မြတ်တဲ့ ဘွဲ့တော်ကို သိပါရစေ။ ကျွန်တော်က ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာဂိုဏ်း၊ စစ်မိစ္ဆာတောင်ထိပ်ရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ တပည့်ရင်း ဝမ်ကျန့်ချိုးပါ"

ဝမ်ကျန့်ချိုးသည် လက်တစ်ဖက် ဖြတ်တောက်ခံလိုက်ရသဖြင့် အလွန်ဒေါသထွက်နေသော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ ကြောက်ရွံ့မှုသာ ရှိတော့ပြီး ဒေါသကို မထုတ်ရဲတော့ပေ။ သူသည် ခေါင်းကို အနည်းငယ် ညွှတ်ကာ မိမိ၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို နှိမ့်ချစွာ ပြောဆိုလိုက်ပြီး တစ်ဖက်လူက သူ့ကို မထိပါးရဲစေရန် သူ၏ နောက်ခံကိုလည်း ချက်ချင်း ဖော်ပြလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဝမ်ကျန့်ချိုး၏ မေးခွန်းကို စူးချန်ခုန်းက သူ၏ အသံဖြင့် လူတိုင်း၏ သိစိတ်ပင်လယ်အတွင်းသို့ တိုက်ရိုက် ပဲ့တင်ထပ်စေခဲ့သည်။ "ငါ့ကို... ဓားသွားနတ်ဘုရားလို့ ခေါ်ကြတယ်။ ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာဂိုဏ်းက လူတစ်ယောက်က ဘာလို့ ဒီမြေပေါ်မှာ ပေါ်လာပြီး နယ်ခံ သိုင်းပညာရှင်တွေကို တိုက်ခိုက်နေရတာလဲ။ မင်းက ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာဂိုဏ်းရဲ့ တပည့်ဖြစ်နေရုံနဲ့ ဘာအကျိုးအကြောင်း မဆင်မခြင်ဘဲ ထင်ရာစိုင်းလို့ရမယ် ထင်နေတာလား"

စူးချန်ခုန်း၏ အသံမှာ မကျယ်လောင်သော်လည်း ဝိညာဉ်အထိ တုန်ခါသွားစေကာ မူလဝိညာဉ်ထံမှ ဖိအားများကို သယ်ဆောင်လာသည်။

"ဓားသွားနတ်ဘုရားလား" ဝမ်ကျန့်ချိုးနှင့် ဟုန်မန်ထျန်းတို့သည် ထိုအမည်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားကြသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မိမိကိုယ်ကိုယ် ဓားသွားနတ်ဘုရားဟု ခေါ်ဆိုသူများမှာ များပြားလှသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သာမန် ဓားသိုင်းသမားများမှစ၍ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်အဆင့် သိုင်းပညာရှင်အချို့အထိ ဓားသွားနတ်ဘုရား သို့မဟုတ် ဓားသူတော်စင်ဟူသော ဘွဲ့ထူးများကို ခံယူထားကြသူများ ရှိသည်။

ဝမ်ကျန့်ချိုး၏ မျက်နှာမှာ တင်းမာသွားပြီး စိုးရိမ်ထိတ်လန့်မှုများ ဖြစ်ပေါ်လာသည် "ဒီမူလဝိညာဉ် ရှေးဟောင်းစွမ်းအားရှင်က ဒီကိစ္စကြောင့် ဝင်ပါတာလား"

မြင့်မြတ်သောရှေးဟောင်းနိုင်ငံတော်၏ မရေးမသားထားသော စည်းမျဉ်းမှာ ဒေသခံအင်အားစုများအနေဖြင့် ကျန်ကိုးနိုင်ငံ၏ ကိစ္စရပ်များတွင် ဝင်မစွက်ဖက်ရန် ဖြစ်သည်။ ဂိုဏ်းကြီးများမှာ ထိုကဲ့သို့သော အကျိုးအမြတ်ငယ်များကို စိတ်မဝင်စားကြဘဲ ဂိုဏ်းငယ်များမှာမူ စည်းမျဉ်းကို မချိုးဖောက်ရဲကြပေ။ ဝမ်ကျန့်ချိုး၏ အမြင်တွင် ဤမူလဝိညာဉ် စွမ်းအားရှင်မှာ သူသည် စည်းမျဉ်းကို ချိုးဖောက်သောကြောင့် ဝင်ရောက်တားဆီးခြင်း ဖြစ်သည်ဟု ယူဆလိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် ဝမ်ကျန့်ချိုးက လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "စီနီယာ... စီနီယာ မသိတာ တစ်ခုရှိပါတယ်။ ရှယန်မျိုးနွယ်စုက အကြီးအကဲတစ်ယောက်က ကျွန်တော်တို့ ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာဂိုဏ်းရဲ့ တပည့်အချို့ကို သတ်ခဲ့လို့ ကျွန်တော်က အရေးယူရတာပါ။ ဒါက ပုဂ္ဂိုလ်ရေး ရန်ငြိုးဖြစ်ပြီး ဒီနိုင်ငံငယ်လေးတွေရဲ့ ကိစ္စမှာ ဝင်စွက်ဖက်တာ မဟုတ်ပါဘူး။ ရှယန်မျိုးနွယ်စုကလွဲလို့ တခြား ဘယ်အပြစ်မဲ့သူကိုမှ ကျွန်တော် မထိခိုက်ခဲ့ပါဘူး။ စီနီယာအနေနဲ့ အမှားအမှန်ကို ဝေဖန်ပေးပါဦး"