အခန်း ၉၅၃

အခန်း (၉၅၃) လူဝင်စား ဓားသွားနတ်ဘုရားနှင့် ဓားသွားနတ်ဘုရား တာ့ဝူဖုန်း။ (၂)

ဝမ်ကျန့်ချိုး၏ စကားများမှာ ခိုင်မာလှသည်။ သူသည် ရှယန်မျိုးနွယ်စုကို ပစ်မှတ်ထားခြင်းမှာ ခိုင်လုံသော အကြောင်းပြချက်ရှိသည်ဟု ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်သည်။

ရှယန်လုံနှင့် အခြားသူများ၏ ရင်ထဲတွင် တင်းကျပ်သွားသည်။ ဝမ်ကျန့်ချိုးတွင် သူတို့ကို အရေးယူရန် အမှန်တကယ်ပင် အကြောင်းပြချက်ရှိနေကြောင်း သူတို့ သိထားသည်။ သို့သော် သူ၏ လုပ်ရပ်များမှာ လွန်လွန်းလှသည်။ တာ့ဝူဖုန်းကို အပ်နှံခိုင်းရုံသာမက သူတို့ မတတ်နိုင်သော နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ ဆယ်ခုကိုလည်း တောင်းပန်သည့်အနေဖြင့် အတင်းအဓမ္မ တောင်းဆိုနေခြင်း ဖြစ်သည်။

"မင်းတို့ ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာဂိုဏ်းရဲ့ တပည့်ကို သတ်လိုက်တဲ့သူရဲ့ နာမည်က ဘယ်လိုခေါ်လဲ"

စူးချန်ခုန်းက တည်ငြိမ်အေးဆေးသော လေသံဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

"သူ့နာမည်က တာ့ဝူဖုန်းပါ... ဒီလူရဲ့ အပြစ်တွေက သိပ်ကို ကြီးမားလွန်းပါတယ်။ ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာဂိုဏ်းက ရန်ငြိုးရှိရင် လက်စားချေတတ်သလို ကျေးဇူးရှိရင်လည်း ပြန်ဆပ်တတ်ပါတယ်။ စီနီယာအနေနဲ့ နားလည်ပေးနိုင်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"

ဝမ်ကျန့်ချိုးက အလျင်အမြန် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ အမှန်တော့ သူသည် တာ့ဝူဖုန်းအကြောင်း ဘာမှ သေချာမသိပေ။ သေဆုံးသွားသော ဂိုဏ်းဝင် သိုင်းပညာရှင် အနည်းငယ်ကိုလည်း သူ ဂရုမစိုက်ပေ။ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်အဆင့်သို့ မရောက်သေးသူများကို ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာဂိုဏ်း၏ အဓိကတပည့်များအဖြစ် မသတ်မှတ်ပေ။ သူ၏ တိုင်တန်းချက်များမှာ ရှယန်မျိုးနွယ်စုကို အကုန်အစင် ညှစ်ထုတ်ရန် အကြောင်းပြချက်သက်သက်သာ ဖြစ်သည်။

ရှယန်လုံ၏ ရင်ထဲတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ လွှမ်းခြုံထားသော ဤလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည့် သိုင်းပညာရှင်မှာ ခန့်မှန်းရခက်လောက်အောင် အစွမ်းထက်ပြီး ဝမ်ကျန့်ချိုးကိုပင် တစ်ချက်တည်းနှင့် နှိမ်နှင်းနိုင်ခဲ့သည်။ သို့သော် သူတို့မှာ ဆွေမျိုးတော်စပ်သူများလည်း မဟုတ်ကြပေ။ ဝမ်ကျန့်ချိုးတွင် အရေးယူရန် အကြောင်းပြချက် ရှိနေသည့်အပြင် ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာဂိုဏ်း၏ ထောက်ခံမှုလည်း ရှိနေသဖြင့် ဤသူစိမ်းမှာ ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာဂိုဏ်းကို ရန်စလိုမည် မဟုတ်ဟု သူတို့ ထင်နေကြသည်။

အကယ်၍ ဤလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော သိုင်းပညာရှင်က ဘေးထွက်ရပ်နေရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပါက သူတို့ ရှယန်မျိုးနွယ်စုမှာ မခံမရပ်နိုင်သော ထိုးနှက်ချက်နှင့် ကြုံတွေ့ရပေလိမည်။ ပြန်လည် နာလန်မထူနိုင်တော့သည်အထိ ကျရှုံးသွားနိုင်သလို မျိုးဖြုတ်သုတ်သင်ခြင်းနှင့်ပင် ရင်ဆိုင်ရနိုင်သည်။

"တိုက်ဆိုင်လိုက်တာ၊ မင်းပြောတဲ့ တာ့ဝူဖုန်းဆိုတာ... ငါ့ရဲ့ တပည့်ပဲ"

တင်းမာစွာ စောင့်ဆိုင်းနေကြသူများကြားတွင် စူးချန်ခုန်းက အေးအေးလူလူ ပြုံးလျက် ဆိုသည်။

"ဘာ"

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသည့် ခဏတွင် ယုံကြည်ချက်အပြည့်ဖြင့် ပြောဆိုနေသော ဝမ်ကျန့်ချိုးမှာ ဆွံ့အသွားတော့သည်။

"သူ... သူက တာ့ဝူဖုန်းရဲ့ ဆရာလား" ဟုန်မန်ထျန်း၏ နှုတ်ခမ်းများမှာ တဆတ်ဆတ်တုန်လျက် ကိုယ့်နားကိုပင် ကိုယ် မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်နေရသည်။

"သူက အကြီးအကဲတာ့ရဲ့ ဆရာလား။ ဒါကြောင့်... ဒါကြောင့် သူဝင်ပါတာကိုး"

ရှယန်လုံနှင့် အခြားသူများမှာမူ ခဏမျှ မှင်သက်သွားပြီးနောက် အတိုင်းထက်အလွန် ဝမ်းသာသွားကြတော့သည်။

"အကြီးအကဲတာ့ရဲ့ ဆရာလား။ မအံ့သြတော့ပါဘူး... ဒါကြောင့်လည်း အကြီးအကဲတာ့က ဒီလောက်အထိ ထူးခြားနေတာကိုး။ သူက ဆရာမရှိတဲ့သူ မဟုတ်ဘူးပဲ။ သူ့ဆရာက ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာဂိုဏ်းက သိုင်းပညာရှင်တွေတောင် ကြောက်ရတဲ့ အစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး ဖြစ်နေတာပဲ"

ရှယန်ယီ၊ ထွမ်မုထောင်နှင့် အခြားသူများသည်လည်း အခြေအနေကို နားလည်သွားကြသည်။

စူးချန်ခုန်း၏ စွမ်းဆောင်ရည်မှာ ထူးခြားလွန်းလှသည်။ သူ၏ တိုးတက်မှုမှာလည်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး သွေးမျိုးဆက် နိုးထသူများထက်ပင် သာလွန်နေသည်။ သို့သော် သူ၏ အကြောင်းမှာ ရှားပါးလွန်းလှရာ မိသားစု သို့မဟုတ် ဆရာသမား အစဉ်အလာ မရှိသူဟု ထင်မှတ်ခဲ့ကြသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင် သူ၏ဆရာမှာ သူတို့ စိတ်ကူးထားသည်ထက်ပင် သာလွန်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

အမှန်တော့ စူးချန်ခုန်းက ယခုအချိန်တွင် ဟန်ဆောင်ပြောဆိုနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာဂိုဏ်းအနေဖြင့် မဆင်မခြင် မလုပ်ရဲအောင် သူ၏ နောက်ကွယ်တွင် အင်အားကြီးသော အထောက်အပံ့တစ်ခု ရှိကြောင်း ပုံဖော်ရန် လိုအပ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ရွှေရောင်လူရုပ်သွင်က ဝမ်ကျန့်ချိုးကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်ရာ ဝိညာဉ်ထံမှ ဖိအားကြောင့် သူ၏ နဖူးတွင် ချွေးအေးများ ထွက်လာသည်။ ဝမ်ကျန့်ချိုး၏ ရင်ထဲတွင် ထိတ်လန့်မှုနှင့် မယုံကြည်နိုင်မှုတို့ ရောပြွမ်းနေသည်။ "တာ့ဝူဖုန်းက နိုင်ငံငယ်လေးက ဒေသခံတစ်ယောက် မဟုတ်ဘူးလား။ ဒီမူလဝိညာဉ် စွမ်းအားရှင်က တကယ်ပဲ သူ့ရဲ့ဆရာလား"

ထိုအချိန်တွင် ဟုန်မန်ထျန်းလည်း ပြဿနာတက်တော့မည်ကို ရိပ်မိသွားသည်။ ဤမူလဝိညာဉ် ရှေးဟောင်းစွမ်းအားရှင် ဝင်ပါရခြင်းမှာ သူသည် တာ့ဝူဖုန်း၏ ဆရာဖြစ်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"တာ့ဝူဖုန်းက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး မူလဝိညာဉ် ရှေးဟောင်းစွမ်းအားရှင်ကြီးတစ်ယောက်ရဲ့ တပည့်ဖြစ်ခွင့် ရသွားတာလဲ"

ဟုန်မန်ထျန်း ရင်ထဲတွင် အဆက်မပြတ် ကျိန်ဆဲနေမိသည်။ ဤကဲ့သို့သော နောက်ခံမျိုးရှိမှန်း သိခဲ့ပါက သူတို့ လုံးဝ ရမ်းကားရဲမည် မဟုတ်ပေ။ မြင့်မြတ်သော ရှေးဟောင်းနိုင်ငံတော်တွင်ပင် ရှားပါးလှသော မူလဝိညာဉ် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးမှာ သာမန်ဒေသခံတစ်ဦး၏ ဆရာဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု မည်သူက ခန့်မှန်းနိုင်မည်နည်း။

စူးချန်ခုန်းက အနည်းငယ် ရယ်မောလိုက်သည်။ "မင်းက ငါ့တပည့်ကို လက်စားချေဖို့ လာတာဆိုတော့ ငါက ဝင်မပါလို့ မဖြစ်တော့ဘူး မဟုတ်လား"

စူးချန်ခုန်းက ပြုံး၍ ပြောနေသော်လည်း ဝမ်ကျန့်ချိုးမှာမူ သူ၏ လေသံထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်နှင့် အေးစက်မှုကို အာရုံခံမိနေသည်။ သူက စိတ်ထဲမှ ကျိန်ဆဲနေမိသည်"ဒီအရူးမ ဟုန်မန်ထျန်းက.. ဒီလောက် အစွမ်းထက်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးကိုမှ သွားပြီး ရန်စမိတယ်လား"

ဝမ်ကျန့်ချိုး၏ အတွေးများ မြန်ဆန်နေပြီး ဖြတ်တောက်ခံထားရသော ဘယ်ဘက်လက်မှ နာကျင်မှုမှာ အရိုးထဲထိ စိမ့်နေသည်။ သူက အတင်းအဓမ္မ ပြုံးလိုက်ပြီး "ဒါ... ဒါဆိုတော့ တာ့ဝူဖုန်းက စီနီယာရဲ့ ထူးချွန်တဲ့ တပည့်ဖြစ်နေတာကိုး။ တကယ်တော့ ဒါက နားလည်မှုလွှဲသွားတာပါ။ ကျွန်တော်တို့ကြားမှာ အထင်အမြင်လွဲသွားတာ ထင်ပါတယ်။ စီနီယာက ဝင်ပါလာပြီဆိုတော့ ရန်ငြိုးတွေကို ဆက်ပြီး ထားထားမယ့်အစား သင်ပုန်းချေလိုက်တာက ပိုကောင်းပါတယ်။ ဒီကိစ္စကို ဒီမှာတင် အဆုံးသတ်လိုက်ကြရအောင်ပါ"

ရှယန်လုံ၊ ရှယန်ယီနှင့် အခြားသူများသည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ထူးဆန်းသော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ဝမ်ကျန့်ချိုးသည် သူတို့ရှေ့တွင် အလွန်ပင် မာန်တက်ခဲ့ပြီး သူ၏ ခွန်အားဖြင့် ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်ခဲ့သော်လည်း လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော သိုင်းပညာရှင်က မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည့် ခဏတွင် ချက်ချင်းပင် အညံခံကာ ရန်ငြိုးအားလုံးကို သင်ပုန်းချေလိုက်သည်။ အမှန်တကယ်ပင် အခြေအနေနှင့်အညီ လိုက်လျောညီထွေ လုပ်ဆောင်နိုင်သူ ဖြစ်သည်။

"သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်အဆင့်တောင် မရောက်သေးတဲ့ သိုင်းပညာရှင် နည်းနည်းပါးပါး လောက်သေတာ ဘာဖြစ်လဲ။ ဒီလို အမှိုက်တွေအတွက်နဲ့ မူလဝိညာဉ် စွမ်းအားရှင်တစ်ယောက်ကို သွားပြီး ရန်စရမှာလား"

ဝမ်ကျန့်ချိုးက စိတ်ထဲတွင် ကျိန်ဆဲနေမိသည်။ သူ ခေါင်းငုံ့လိုက်ရခြင်းမှာ တစ်ဖက်လူ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းမှုကို သိရှိနားလည်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ တစ်ဖက်လူမှာ သူ၏ စစ်မှန်သော ရုပ်သွင်ကိုပင် မပြသေးဘဲ မူလဝိညာဉ် တစ်ခုတည်းနှင့်ပင် ဝမ်ကျန့်ချိုး၏ လက်ကို တစ်ချက်တည်း ဖြတ်တောက်နိုင်ခဲ့သည်။ ဤအဘိုးအိုကြီး မည်မျှအထိ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းကြောင်း ခန့်မှန်းရန်ပင် မဖြစ်နိုင်ပေ။ ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာဂိုဏ်းရှိ မိစ္ဆာတောင်ထိပ်ကို အုပ်စိုးနေသော ဂိုဏ်းချုပ်များပင်လျှင် ဤကဲ့သို့သော ရှေးဟောင်းစွမ်းအားရှင်ကြီးတစ်ယောက်နှင့် ရန်သူမဖြစ်လိုကြသည်မှာ သေချာသည်။

သာလွန်သော အင်အားရှေ့တွင် ဝမ်ကျန့်ချိုးသည် သဘာဝကျစွာပင် ခေါင်းငုံ့လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

မည်သည့်အချိန်တွင် အာဏာပြရမည် မည်သည့်အချိန်တွင် အလိုက်သင့် ဦးညွှတ်ရမည်ကို သိသော ဝမ်ကျန့်ချိုး၏ ပါးနပ်မှုကို စူးချန်ခုန်းပင်လျှင် အံ့သြနေမိသည်။ သို့သော်လည်း စူးချန်ခုန်းသည် သူ့ကို ဤမျှလွယ်လွယ်နှင့် လွှတ်ပေးရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိပေ။

သူသာ အချိန်မီ ရောက်မလာခဲ့ပါက ရှယန်မျိုးနွယ်စုမှာ သူ၏အကြောင်းကြောင့် မတရား ဝင်ပါခဲ့ရပြီး အသေအပျောက် များပြားနိုင်သလို မျိုးဖြုတ်သုတ်သင်ခြင်းနှင့်ပင် ရင်ဆိုင်ရနိုင်သည်။ စူးချန်ခုန်း အနေဖြင့် မည်သို့လျှင် လွယ်လွယ်နှင့် လွှတ်ပေးနိုင်မည်နည်း။

စူးချန်ခုန်းက အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "မှန်တယ်၊ ရန်ငြိုးတွေကို ဆက်ထားမယ့်အစား သင်ပုန်းချေလိုက်တာက ပိုကောင်းပါတယ်။ ငါ့တပည့်ကလည်း ဘာမှ အထိအခိုက် မရှိတဲ့အတွက် ဒီကိစ္စကို ဒီမှာတင် ရပ်လိုက်ကြစို့"

ဝမ်ကျန့်ချိုးနှင့် ဟုန်မန်ထျန်းတို့မှာ သက်ပြင်းချနိုင်သွားကြသည်။ ထိုစွမ်းအားရှင်သည် သူတို့နောက်ကွယ်ရှိ ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာဂိုဏ်းကို ငဲ့ညှာသောကြောင့် ဆက်ပြီး အရေးမယူတော့ဟု သူတို့ ထင်မှတ်လိုက်ကြသည်။ မြင့်မြတ်သော ရှေးဟောင်းနိုင်ငံတော်တွင်‌ ရှေးအကျဆုံး ဂိုဏ်းကြီးတစ်ခုဖြစ်ပြီး ရှေးဟောင်းသူတော်စင် ကိုးဦးထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သည့် ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာသူတော်စင်မှ ဆင်းသက်လာသော ဂိုဏ်းဖြစ်သဖြင့် သူတို့တွင် ကြီးမားသော အမွေအနှစ်များ ရှိနေရာ မည်သူမျှ ပေါ့ပေါ့တန်တန် မဆက်ဆံရဲကြပေ။

ရှယန်လုံ၊ ရှယန်ယီနှင့် အခြားသူများသည်လည်း စိတ်သက်သာရာ ရသွားကြသည်။ ဝမ်ကျန့်ချိုး၏ မင်းမဲ့စရိုက်ဆန်သော လုပ်ရပ်များအပေါ် ဒေါသထွက်နေဆဲဖြစ်သော်လည်း အဆုံးတွင် သူတို့ ဘာမှ မထိခိုက်ခဲ့ပေ။ ဘေးအန္တရာယ်ကို ရှောင်ရှားနိုင်ခြင်းမှာ အကောင်းဆုံး ရလဒ်ပင် ဖြစ်သည်။