အခန်း ၉၅၄

အခန်း (၉၅၄) လူဝင်စား ဓားသွားနတ်ဘုရားနှင့် ဓားသွားနတ်ဘုရား တာ့ဝူဖုန်း။ (၃)

သို့သော် စူးချန်ခုန်း၏ လေသံမှာ ရုတ်တရက် အေးစက်သွားပြီး ဆက်ပြောလိုက်သည်။ "ငါ့တပည့်နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ကိစ္စကိုတော့ ငါ ခွင့်လွှတ်ပေးနိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းတို့က ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာဂိုဏ်းရဲ့ တပည့်တွေ ဖြစ်နေပြီးတော့ စည်းမျဉ်းတွေကို မလိုက်နာဘဲ ဒီလို ဝေးလံတဲ့ နိုင်ငံငယ်လေးကို လာပြီး ဗိုလ်ကျစိုးမိုးနေကြတာပဲ။ ဒီနေ့သာ ငါ ဒီမှာ မရှိရင် မီးလျှံအင်ပါယာက ကြီးမားတဲ့ ပရမ်းပတာ ဖြစ်ရပ်တွေနဲ့ ကြုံတွေ့ရမှာ သေချာသလို သန်းနဲ့ချီတဲ့ ပြည်သူတွေလည်း ဒုက္ခရောက်ကြရလိမ့်မယ်"

ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ဝမ်ကျန့်ချိုးနှင့် ဟုန်မန်ထျန်းတို့၏ မျက်နှာများမှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။ တစ်ဖက်လူမှာ သူတို့ကို လွယ်လွယ်နှင့် လွှတ်ပေးရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိကြောင်း ထင်ရှားနေသည်။

ဝမ်ကျန့်ချိုးက အံကြိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "စီနီယာ... ကျွန်တော် တကယ်ပဲ မဆင်မခြင် လုပ်မိသွားပါတယ်။ ကျွန်တော် အခုချက်ချင်း ဒီကနေ ထွက်သွားပါ့မယ်။ ဒီနိုင်ငံငယ်လေးကိုလည်း နောက်တစ်ခါ ဘယ်တော့မှ ခြေမချတော့ဘူးလို့ ကျိန်ဆိုပါတယ်"

ဟုန်မန်ထျန်းသည်လည်း အကြိမ်ကြိမ် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး စိတ်ထဲမှ ကံဆိုးမှုကို ကျိန်ဆဲနေမိသည်။ ဤကဲ့သို့သော စွမ်းအားရှင်ကြီးတစ်ယောက် ဤနိုင်ငံငယ်လေးတွင် ရှိနေလိမ့်မည်ဟု မည်သူက ထင်ထားမည်နည်း။

"နောက်ကျသွားပြီ။ ငါသာ မင်းတို့ကို နမူနာအဖြစ် အရေးမယူရင် ရှေးဟောင်းနိုင်ငံတော်က လူတွေ အားလုံးကလည်း မင်းတို့နောက်ကို လိုက်လုပ်ကြလိမ့်မယ်။ အဲဒါဆိုရင် ကျန်တဲ့ ကိုးနိုင်ငံဟာလည်း အကြီးအကျယ် ပျက်စီးသွားလိမ့်မယ်။ မင်းတို့နှစ်ယောက်... ဒီကနေ ထွက်သွားလို့ မရတော့ဘူး"

စူးချန်ခုန်းက သတ်ဖြတ်လိုစိတ် အပြည့်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ အမှန်တော့ သူသည် 'လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော သိုင်းပညာရှင်' အနေဖြင့် ဤလူများကို အရေးယူရန် ခိုင်လုံသော အကြောင်းပြချက်တစ်ခု ရှာနေခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့မှသာ ပုဂ္ဂိုလ်ရေး ရန်ငြိုးကို ဘေးဖယ်ထားပြီး သူတို့၏ စည်းမျဉ်းချိုးဖောက်မှုကြောင့်သာ သူက ဝင်ရောက်တားဆီးရခြင်း ဖြစ်သည်ဟု ပုံဖော်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ တရားမျှတပြီး ခိုင်လုံသဖြင့် ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာဂိုဏ်းအနေဖြင့် ဤကိစ္စကြောင့် ရှယန်မျိုးနွယ်စုကို အပြစ်ရှာ၍ မရနိုင်တော့ပေ။

စကားပြောပြီးသည်နှင့် စူးချန်ခုန်းသည် တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ စတင်လှုပ်ရှားလိုက်သည်။

"ရွှီး"

ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါ်လာပြီးနောက် ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ စူးချန်ခုန်း၏ မူလဝိညာဉ်သည် ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားကာ စိတ်ကူးထားသည်ထက်ပင် ပို၍ လျင်မြန်သော အရှိန်ဖြင့် ဝမ်ကျန့်ချိုး၏ မျက်ခုံးအလယ်သို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်သွားသည်။ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် စိတ်ကူးလိုက်ရုံမျှဖြင့် ရောက်ရှိသွားသဖြင့် ရှောင်တိမ်းရန် သို့မဟုတ် တုံ့ပြန်ရန် အခွင့်အရေး လုံးဝမရှိနိုင်တော့ပေ။

ဝမ်ကျန့်ချိုးမှာ ကျောထဲတွင် စိမ့်သွားပြီး တစ်ဖက်လူ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းမှုကို ယခင်ကပင် မြည်းစမ်းခဲ့ဖူးသည်။ သူ ဂုဏ်ယူထားသော ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာ စစ်နတ်ဘုရား ခန္ဓာကိုယ်နှင့် နတ်ဘုရားအမှတ်အသား ၅၇ ခုအထိ ရှိသော နတ်ဘုရားမျိုးစေ့မှာ ဘာမှ မဟုတ်တော့ပေ။ တစ်ဖက်လူက သူ၏လက်ကို စက္ကူကို ဖြတ်သကဲ့သို့ အလွယ်တကူ ဖြတ်တောက်ပစ်ခဲ့သည်။ ဤတိုက်ကွက်ကို ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် ခုခံရန် ကြိုးစားခြင်းမှာ မိမိကိုယ်ကိုယ် သတ်သေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

"ပုံရိပ်ယောင်မိစ္ဆာ ဟင်းလင်းပြင်"

ဝမ်ကျန့်ချိုးက အံကြိတ်ကာ သူ၏ နတ်ဘုရားမျိုးစေ့အတွင်းမှ နတ်ဘုရားစွမ်းအားများကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး သူ၏ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်ကို အသုံးပြုလျက် လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ သူ၏ ရှေ့မှ ဟင်းလင်းပြင်မှာ ရုတ်တရက် ကျုံ့ဝင်သွားပြီး အရာအားလုံးကို ပိတ်လှောင်ထားသည့် ဝေဝါးသော ဟင်းလင်းပြင်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

လှည့်စားမိစ္ဆာ ဟင်းလင်းပြင်မှာ ဝမ်ကျန့်ချိုး၏ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်များထဲမှ တစ်ခုဖြစ်ပြီး ရန်သူကို ပိတ်မိစေရန် ဟင်းလင်းပြင်တစ်ခု ဖန်တီးကာ ထိုနေရာတွင် ရန်သူမှာ လှည့်စားမှုများကြောင့် ဇဝေဇဝါဖြစ်ပြီး မထွက်နိုင်တော့ဘဲ နောက်ဆုံးတွင် ဝိညာဉ်ပါ ပျက်စီးကာ သေဆုံးသွားစေခြင်း ဖြစ်သည်။

မူလဝိညာဉ် အဘိုးအိုကြီးနှင့် ရင်ဆိုင်ရသဖြင့် ဝမ်ကျန့်ချိုးမှာ မပေါ့ဆရဲဘဲ အခွင့်အရေး တစ်ခုရရန် သူ၏ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်ကို အစွမ်းကုန် ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။

စူးချန်ခုန်း၏ မူလဝိညာဉ်မှာ ပုံရိပ်ယောင်မိစ္ဆာ ဟင်းလင်းပြင်အတွင်းသို့ ကျရောက်သွားသည်။ ထိုနေရာမှာ အဆုံးအစမရှိဘဲ သရဲတစ္ဆေများနှင့် မိစ္ဆာဆိုးများစွာ ပေါ်ထွက်နေသည့် နေရာတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်မှာ အသူရာငရဲဘုံကဲ့သို့ သွေးနီရောင်များ လွှမ်းနေသည်။

"ရှီး"

သို့သော် စူးချန်ခုန်း၏ မူလဝိညာဉ်မှာ ထိုပြင်ပ လှုံ့ဆော်မှုများကြောင့် တုန်လှုပ်ခြင်း မရှိပေ။ ထိုလှည့်စားမှုများမှာ သူ့ကို ဇဝေဇဝါ မဖြစ်စေနိုင်ဘဲ သူ၏ ဝိညာဉ်ထံမှ လှိုင်းများကို ထုတ်လွှတ်ကာ ပုံရိပ်ယောင်မိစ္ဆာ ဟင်းလင်းပြင်၏ အားနည်းချက်များကို ချက်ချင်း သိမြင်လိုက်သည်။ တားဆီး၍မရသော အရှိန်ဖြင့် ဆွဲဖြဲသံနှင့်အတူ ထိုဟင်းလင်းပြင်၏ အတားအဆီးမှာ ရွှေရောင် မူလဝိညာဉ်၏ ထိုးဖောက်မှုကို ခံလိုက်ရပြီး ဝမ်ကျန့်ချိုးဆီသို့ ဆက်လက် တိုက်ခိုက်သွားသည်။

"ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာ စစ်လှံရှည်"

ဝမ်ကျန့်ချိုး၏ နဖူးတွင် အကြောများ ထောင်ထွက်လာပြီး သူ၏ ညာလက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။ သူ၏အတွင်းမှ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်တစ်ခုမှာ နိုးထလာပြီး ရှေးဟောင်းခေတ်၏ နက်ရှိုင်းသော နေရာမှ မည်းနက်သော လှံရှည်ကြီးတစ်ခုကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ ၎င်းမှာ ဓားကဲ့သို့လည်း ခုတ်နိုင်ပြီး လှံကဲ့သို့လည်း ထိုးနိုင်သော လက်နက်ဖြစ်သည်။

ဆယ်ပေမြင့်သော သူ၏ မိစ္ဆာခန္ဓာကိုယ်ကြီးမှာ လှံရှည်ကြီးကို ကိုင်စွဲလျက် သာမန် လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုတည်းဖြင့်ပင် မြို့တစ်မြို့ကို နှစ်ခြမ်းခွဲနိုင်စွမ်း ရှိသည်။ သူသည် သားရဲတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဟိန်းဟောက်ကာ ပုံရိပ်ယောင်မိစ္ဆာ ဟင်းလင်းပြင်ကို ထိုးဖောက်လာသည့် ရွှေရောင်လူရုပ်သွင်ထံသို့ လှံရှည်ကြီးဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ဝေ့ယမ်းတိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

ဝမ်ကျန့်ချိုးက တိုက်ပွဲမဝင်ဘဲ အရှုံးပေးရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိဘဲ တစ်ခုတည်းသော ရွေးချယ်စရာမှာ မိမိ၏ ခွန်အားအားလုံးဖြင့် ပြန်လည် တိုက်ခိုက်ရန်သာ ဖြစ်သည်။

"ကလောင်"

ရွှေရောင် မူလဝိညာဉ်သည် လှံရှည်ကြီးနှင့် တိုးတိုက်မိသွားရာ သတ္တုချင်း ထိခိုက်သံမှာ မိုးကြိုးပေါက်ကွဲသံကဲ့သို့ ဟိန်းထွက်သွားပြီး မီးလျှံမြို့တော်၏ ကောင်းကင်ယံ တစ်ခွင်တွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားတော့သည်။

အောက်ဘက်ရှိ ပြည်သူများမှာ ထိုအသံကြောင့် နားများကို အုပ်ထားရသော်လည်း နာကျင်လွန်းသဖြင့် အော်ဟစ်နေကြရသည်။ အချို့မှာ နားစည်များ ပေါက်ထွက်ကာ နားနှင့် နှာခေါင်းမှ သွေးများ ထွက်လာပြီး သတိလစ်ကုန်ကြသည်။ ဤမျှ အစွမ်းထက်သော ပုဂ္ဂိုလ်များ၏ တိုက်ပွဲမှာ အဝေးမှပင် သာမန်လူများကို သေစေနိုင်လောက်သော အရှိန်အဝါ ရှိနေသည်။

"ချွမ်း"

ရှယန်လုံနှင့် အခြားသူများ၏ ထိတ်လန့်နေသော မျက်လုံးများရှေ့တွင် ဝမ်ကျန့်ချူး၏ လက်ထဲမှ မည်းနက်သော လှံရှည်ကြီးမှာ ရွှေရောင် မူလဝိညာဉ်နှင့် ထိတွေ့ပြီးနောက် ထိပ်ဖျားမှနေ၍ ပေါက်ကွဲပျက်စီးသွားတော့သည်။ ကျိုးပဲ့သွားသော အပိုင်းအစများမှာ ဝမ်ကျန့်ချိုး၏ နတ်ဘုရားရတနာ သံချပ်ကာကို ဖောက်ထွက်ကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ စိုက်ဝင်သွားသည်။

တစ်ကြိမ်တည်း တိုက်ခိုက်လိုက်ရုံဖြင့် ဝမ်ကျန့်ချိုး၏ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်မှ ပေါ်ထွက်လာသော လှံရှည်ကြီးမှာ စူးချန်ခုန်း၏ မူလဝိညာဉ်ကြောင့် အပိုင်းပိုင်း ပြတ်သွားရခြင်း ဖြစ်သည်။

စူးချန်ခုန်း၏ မူလဝိညာဉ်မှာ များပြားလှသော ရွှေဓာတ်စွမ်းအင်များဖြင့် သန့်စင်ထားခြင်း ဖြစ်ရာ 'ရွှေ' ဂုဏ်သတ္တိရှိသော ကုန်းသတ္တု၏ စွမ်းအင်များကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ ၎င်းမှာ သံဖြတ်ဓားသိုင်း၏ ထက်မြက်မှုနှင့် မည်သည့်အရာကမျှ မဖျက်ဆီးနိုင်သော ကြံ့ခိုင်မှုကို ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ဝမ်ကျန့်ချိုး ထိတ်လန့်သွားလေ၏။ သူ အပင်ပန်းခံ ကျင့်ကြံထားသော နတ်ဘုရားစွမ်းရည်များမှာ ဤမူလဝိညာဉ် စွမ်းအားရှင်ကြီး၏ ရှေ့တွင် အလွန်ပင် ပျော့ညံ့နေပြီး ဘာမှ အသုံးမဝင် ဖြစ်နေသည်။

"မလုပ်နဲ့... ဆရာ... ကယ်ပါဦး"

တိုက်ခိုက်မှုမှ ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာသော အဟုန်ကို အသုံးပြု၍ ဝမ်ကျန့်ချိုးမှာ အမြန် နောက်ဆုတ်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း ရွှေရောင်အလင်းတန်းမှာ အရိပ်တစ်ခုကဲ့သို့ လိုက်ပါလာပြီး သူ၏ မျက်ခုံးအလယ်သို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်နေသည်။ သူသည် ထိတ်လန့်လွန်းသဖြင့် ကြောက်ရွံ့စွာ အော်ဟစ်လိုက်မိသည်။

"ကလောင်"

ဤအရေးကြီးသော အချိန်တွင် ဝမ်ကျန့်ချူး၏ မျက်ခုံးအလယ်မှ အမှတ်အသားတစ်ခုမှာ ဖျတ်ခနဲ လင်းလက်လာပြီး ထွားကျိုင်းသော လူရုပ်သွင်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ရွှေရောင်အလင်းတန်းသည် ထိုလူရုပ်သွင်နှင့် တိုးတိုက်မိသွားရာ အလင်းမှာ အနည်းငယ် မှိန်သွားပြီးနောက် နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားသည်။

"ဟင်"

စူးချန်ခုန်း အနည်းငယ် အံ့သြသွားသည်။ ဝမ်ကျန့်ချိုး၏ မျက်ခုံးမှ အမှတ်အသားမှာ ထွားကျိုင်းသော လူကြီးတစ်ယောက်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုလူ၏ မျက်နှာမှာ ဝေဝါးနေသော်လည်း သူ၏ တည်ရှိမှု တစ်ခုလုံးမှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်ကို ဖိနှိပ်ထားသည့် မြင့်မြတ်သော နတ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့ ထူးကဲသော အရှိန်အဝါများ ဖြာထွက်နေသည်။

"ဆရာ"

သေဘေးမှ ကယ်တင်လိုက်သော ထိုလူကြီး ပေါ်လာသောအခါ၊ ချွေးအေးများ ထွက်ကာ တုန်လှုပ်နေသော ဝမ်ကျန့်ချိုးမှာ သူ၏ ရှေ့တွင်ရပ်နေသော ထိုလူကြီးကို အမြန် ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

"ဒါက စစ်မိစ္ဆာတောင်ထိပ်ရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ် ချင်ကျန့်ပဲ"

ဟုန်မန်ထျန်းက ထိုလူကြီးကို မှတ်မိသွားပြီး ဝမ်းသာအားရ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာဂိုဏ်းတွင် သယံဇာတ ကြွယ်ဝပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ ပြည့်ဝသော တောင်ထိပ်များ ရှိရာ ဂိုဏ်းအတွင်းရှိ အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်သော ပုဂ္ဂိုလ်များသာ ထိုတောင်ထိပ်များကို ပိုင်ဆိုင်ခွင့် ရှိသည်။ တောင်ထိပ်တစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ရန်အတွက် များသောအားဖြင့် နတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ်ကို ကျင့်ကြံထားသော သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်အဆင့် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်ရန် လိုအပ်သည်။

စစ်မိစ္ဆာတောင်ထိပ်၏ ဂိုဏ်းချုပ် ချင်ကျန့်မှာ ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာဂိုဏ်းမှ ထိုသို့သော သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး ဝမ်ကျန့်ချိုး၏ ဆရာလည်း ဖြစ်သည်။

"ခန္ဓာကိုယ်အစစ်မဟုတ်ဘူး... စွမ်းအားတစ်ခုရဲ့ ပုံရိပ်ပဲ"

စူးချန်ခုန်း၏ မူလဝိညာဉ်က တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံနှင့်ပင် မိမိရှေ့ရှိ ထိုလူရုပ်မှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်ကို တုန်လှုပ်စေနိုင်သော အရှိန်အဝါရှိသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင်မူ ကိုယ်ပွား သို့မဟုတ် ဝိညာဉ်ပုံရိပ်တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်သည်။

ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာဂိုဏ်းရှိ တောင်ထိပ်ဂိုဏ်းချုပ်အချို့သည် သူတို့၏ တပည့်များကို အလွန်တန်ဖိုးထားကြပြီး အသက်အန္တရာယ်နှင့် ကြုံတွေ့ရချိန်တွင် ကာကွယ်ရန်အတွက် အမှတ်အသားတစ်ခု ရိုက်နှိပ်ပေးထားလေ့ ရှိသည်။ ဂိုဏ်းချုပ် ချင်ကျန့်သည်လည်း ဝမ်ကျန့်ချိုးကို ထိုသို့သော အမှတ်အသားတစ်ခု ပေးထားခြင်း ဖြစ်ပြီး ခုနက ဝမ်ကျန့်ချိုး သေဘေးနှင့် ကြုံရချိန်တွင် ထိုအမှတ်အသား နိုးထလာခြင်း ဖြစ်သည်။ ချင်ကျန့် ချန်ထားခဲ့သော စွမ်းအားမှာ ပေါ်ထွက်လာပြီး သေစေနိုင်သော တိုက်ကွက်ကို တားဆီးပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုအမှတ်အသားမှ ပေါ်ထွက်လာသော ဂိုဏ်းချုပ် ချင်ကျန့်၏ ပုံရိပ်မှာ ရွှေရောင် မူလဝိညာဉ်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး သူကိုယ်တိုင်ပင် အာရုံစိုက်လိုက်ရသည် "မူလဝိညာဉ်လား။ မူလဝိညာဉ်အဆင့်ကို ကျင့်ကြံထားတဲ့ ရှေးဟောင်း စွမ်းအားရှင်တစ်ယောက်လား"

ဝမ်ကျန့်ချိုးက သေရေးရှင်ရေး အကျပ်အတည်းနှင့် ကြုံနေရကြောင်း ချင်ကျန့် သိလိုက်သော်လည်း ရန်သူမှာ မူလဝိညာဉ်ကို ကျင့်ကြံထားသော အစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။