အခန်း ၉၅၅

အခန်း (၉၅၅) ဝိညာဉ် ဓားသွားအဖြစ် အသွင်ပြောင်းခြင်း။ ဓားသွားနတ်ဘုရား၏ ဒဏ္ဍာရီ။ (၁)

"ဝမ်ကျန့်ချိုးက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလို မူလဝိညာဉ် ရှေးဟောင်း စွမ်းအားရှင်တစ်ယောက်ကို သွားပြီး ရန်စမိတာလဲ"

ချင်ကျန့် အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သွားသည်။ သူသည် စစ်မိစ္ဆာတောင်ထိပ်တွင် တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံနေစဉ် သူ၏ အမှတ်အသား နိုးထလာမှုကို အာရုံခံမိပြီး ထိုအမှတ်အသား၏ ဆက်သွယ်မှုမှတစ်ဆင့် စွမ်းအားများကို လွှတ်ထုတ်ကာ ပုံရိပ်အဖြစ် ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ ဝမ်ကျန့်ချိုး သေရေးရှင်ရေး အခြေအနေနှင့် ကြုံနေရကြောင်း သူ သိလိုက်ရသော်လည်း ရန်သူမှာ မူလဝိညာဉ်ကို ကျင့်ကြံထားသော စွမ်းအားရှင်ကြီးတစ်ဦး ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။

ချင်ကျန့်က အနည်းငယ် ဦးညွှတ်ကာ "ကျွန်တော်က စစ်မိစ္ဆာတောင်ထိပ်ရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ် ချင်ကျန့်ပါ။ ဒီမလိမ္မာတဲ့ တပည့်ရဲ့ ဆရာလည်း ဖြစ်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်တပည့်က စီနီယာနဲ့ ဘယ်လို ရန်ငြိုးများ ရှိလို့ပါလဲ"

ချင်ကျန့်သည် မိမိ၏ အမည်နှင့် ရာထူးကို ပြောဆိုရာတွင် အလွန်ပင် နှိမ့်ချသော အမူအရာ ရှိနေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တစ်ဖက်လူမှာ မူလဝိညာဉ်ကို ကျင့်ကြံထားသော အစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထိုအဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန်မှာ သာမန်လူများ မဖြစ်နိုင်ဘဲ များသောအားဖြင့် နှစ်ပေါင်းများစွာ အသက်ရှင်ခဲ့သော ရှေးဟောင်း စွမ်းအားကြီး ပုဂ္ဂိုလ်များသာ ဖြစ်ကြသည်။

စူးချန်ခုန်းသည် ချင်ကျန့်ဟူသော အမည်ကို ယခင်က မကြားဖူးသော်လည်း အမှတ်အသားတစ်ခုမှတစ်ဆင့် ပုံရိပ်တစ်ခု ဖန်တီးနိုင်စွမ်း ရှိသည်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် တစ်ဖက်လူမှာ သာမန် သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင် မဟုတ်ဘဲ နတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ်ကို ကျင့်ကြံထားသော သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင် တစ်ဦး ဖြစ်နိုင်ကြောင်း ခန့်မှန်းလိုက်သည်။

နတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ်ကို ကျင့်ကြံထားသော သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်တစ်ဦးမှာ မြင့်မြတ်သော ရှေးဟောင်းနိုင်ငံတော်တွင် နယ်မြေတစ်ခုကို စိုးမိုးထားနိုင်သော အဆင့်မြင့် ပုဂ္ဂိုလ်များ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့မှာ သိုင်းဝိဇ္ဇာ သူတော်စင်များအကြားတွင် ထိပ်တန်းအလွှာမှ ဖြစ်ကြသည်။

ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာဂိုဏ်းတွင်လည်း ချင်ကျန့်မှာ တောင်ထိပ်တစ်ခုကို အုပ်စိုးသော ဂိုဏ်းချုပ်တစ်ဦး ဖြစ်ရာ သူ၏ ခွန်အားနှင့် အဆင့်အတန်းမှာ မသေးလှပေ။

ရွှေရောင် မူလဝိညာဉ်မှာ ဟင်းလင်းပြင်တွင် တည်ငြိမ်စွာ ရပ်နေပြီး သူ၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် ရွှေရောင် အငွေ့အသက်များ ဝန်းရံနေသည် "မင်းရဲ့ ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာဂိုဏ်း တပည့်က ဝေးလံတဲ့ မဟာမီးလျှံအင်ပါယာ နိုင်ငံငယ်လေးထဲကို ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ပြီး ဒေသခံ အုပ်ချုပ်သူ မိသားစုကို တိုက်ခိုက်ခဲ့တယ်။ ရှေးဟောင်းနိုင်ငံတော်ရဲ့ မရေးမသားထားတဲ့ စည်းမျဉ်းတွေကိုလည်း သူက ချိုးဖောက်ခဲ့တယ်။ ဒါကြောင့် သူ လုပ်ခဲ့တဲ့ အမှားအတွက် ထိုက်တန်တဲ့ အကျိုးဆက်ကို သူ ခံရမယ်။ တကယ်လို့ ရှေးဟောင်းနိုင်ငံတော်က လူတိုင်းသာ သူ့လို လိုက်လုပ်ကြမယ်ဆိုရင် ဒီနိုင်ငံငယ်လေးတွေက သန်းနဲ့ချီတဲ့ အသက်ပေါင်းများစွာ ဒုက္ခရောက်ကုန်ကြလိမ့်မယ်"

ရှယန်လုံ၊ ရှယန်ယီနှင့် အခြားသူများသည် ဤ 'စီနီယာ ဓားသွားနတ်ဘုရား' ကို အလွန်ပင် ကျေးဇူးတင်နေကြသည်။ ထိုပုဂ္ဂိုလ်မှာ ရှယန်မျိုးနွယ်စု တစ်ခုတည်းအတွက် မဟုတ်ဘဲ လူသားမျိုးနွယ်၏ ကိုးနိုင်ငံလုံးအတွက် ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာဂိုဏ်းကဲ့သို့သော အင်အားကြီးအဖွဲ့အစည်းကို ရန်စရန် ဝန်မလေးဘဲ ဝင်ရောက်တားဆီးပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဟင်"

ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ချင်ကျန့်က အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး ဝမ်ကျန့်ချိုးကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

ဝမ်ကျန့်ချိုးမှာ စကားမပြောနိုင်တော့ဘဲ ခေါင်းငုံ့ထားရသည်။ သူမှားတာ သူ သိပါသည်။ ဤကဲ့သို့သော မူလဝိညာဉ် စွမ်းအားရှင်ကြီးတစ်ယောက်ကို ရန်စမိကာ လက်ပူးလက်ကြပ် အမိဖမ်းခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

ချင်ကျန့်က ချက်ချင်းပင် ပြောလိုက်သည်။ "ဒီတပည့်ကို ကျွန်တော် သေချာပေါက် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဆုံးမပါ့မယ်။ နောင် အနှစ်တစ်ရာအတွင်း ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာဂိုဏ်းကနေ အပြင်တစ်ဖက် မထွက်ရအောင်လည်း ပိတ်ပင်ထားပါ့မယ်။ ကျွန်တော့်မျက်နှာနဲ့ ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာဂိုဏ်းရဲ့ မျက်နှာကို ထောက်ထားပြီး သူ့ကို ဒီတစ်ကြိမ်တော့ ခွင့်လွှတ်ပေးဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။ ကျွန်တော် အများကြီး ကျေးဇူးတင်မိမှာပါ"

ချင်ကျန့်မှာ အားကိုးရာမဲ့စွာဖြင့် ဝမ်ကျန့်ချိုးကို အပြစ်ပေးမည်ဟု ကတိပေးကာ တစ်ဖက်လူက သူ့ကို လွှတ်ပေးရန် တောင်းဆိုလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

အဓိက အကြောင်းရင်းမှာ ချင်ကျန့်သည် အမှတ်အသားမှ ပေါ်လာသော ပုံရိပ်တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်ပြီး တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း မရှိသလောက် နည်းပါးသောကြောင့် ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာဂိုဏ်း၏ အမည်ကို အသုံးပြု၍ ဖျောင်းဖျနေရခြင်း ဖြစ်သည်။

"မင်းရဲ့ မျက်နှာကို ထောက်ရမယ် ဟုတ်လား။ ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာဂိုဏ်းရဲ့ မျက်နှာကိုထောက်ရမယ်ပေါ့။ ငါ သတ်ချင်တဲ့သူကို သတ်ဖို့ ဘယ်သူမှ တားလို့ မရဘူး"

စူးချန်ခုန်းက အေးစက်စွာ လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။ အကယ်၍ သူသာ ဝမ်ကျန့်ချူးနှင့် ဟုန်မန်ထျန်းကို အခုလွှတ်ပေးလိုက်ပါက သူတို့ကို သတ်ရန် အခွင့်အရေး ဆုံးရှုံးသွားနိုင်သည်။ ထို့ပြင် သူသာ နောက်ဆုတ်လိုက်ပါက ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာဂိုဏ်းက သူ့ကို ကြောက်နေသည်ဟု ထင်မှတ်သွားပြီး ပို၍ပင် တိုက်ခိုက်လာနိုင်သည်။

ထို့ကြောင့် သူ ပို၍ ပြတ်သားရန် လိုအပ်သည်။ သူသည် ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာဂိုဏ်းကို မကြောက်ကြောင်း ပြသနိုင်မှသာ ထိုဂိုဏ်းက သူ့ကို သတိထား ဆက်ဆံပေလိမ့်မည်။

ချင်ကျန့် အလွန်ပင် စိတ်ဆိုးသွားသည်။ သူသည် ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာဂိုဏ်းရှိ စစ်မိစ္ဆာတောင်ထိပ်၏ ဂိုဏ်းချုပ်တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး တစ်ဖက်လူကို လုံလောက်သော အရိုအသေပေးကာ ယဉ်ကျေးစွာ ပြောဆိုခဲ့သော်လည်း တစ်ဖက်လူက ရပ်တန့်ရန် ဆန္ဒမရှိသေးပေ။

ချင်ကျန့်က တင်းမာသော လေသံဖြင့် "ခင်ဗျားရဲ့ နာမည်ကို ပြောရဲလား"

"ဓားသွားနတ်ဘုရား"

စူးချန်ခုန်းက သူ၏ အမည်ဝှက်ကို တည်ငြိမ်စွာပင် ထပ်ပြောလိုက်သည်။

"ဓားသွားနတ်ဘုရားလား"

ထိုအမည်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ချင်ကျန့်သည် သူ၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲ၌ သက်ဆိုင်ရာ အချက်အလက်များကို အလျင်အမြန် ရှာဖွေလိုက်သည်။

ချင်ကျန့်၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး "ဒါဆိုရင်... ရှေးဟောင်းသူတော်စင်ကိုးဦးကို စိန်ခေါ်ခဲ့တဲ့ အဲဒီ ဓားသွားနတ်ဘုရားလား"

ဓားသွားနတ်ဘုရား ဟူသော အမည်ကို အသုံးပြုသူ များပြားသော်လည်း အကျော်ကြားဆုံးမှာ ရှေးဟောင်းသူတော်စင်များကို စိန်ခေါ်ခဲ့သူ 'ဓားသွားနတ်ဘုရား' ပင် ဖြစ်သည်။ ချင်ကျန့်သည် ရှေးဟောင်း မှတ်တမ်းများတွင် ရှေးခေတ်၏ လျှို့ဝှက်ချက်အချို့ကို ဖတ်ဖူးခဲ့သည်။

ရှေးခေတ် ရှေးဟောင်းမြင့်မြတ်သောနိုင်ငံတော်၏ အစဦးပိုင်းမှာ ရှေးဟောင်းသူတော်စင်ကိုးဦး၏ ခေတ် ဖြစ်သည်။ ထိုသူတော်စင်ကိုးဦးမှာ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်များ၏ အထွတ်အထိပ် ပုဂ္ဂိုလ်များ ဖြစ်ကြသည်။ ရှေးဟောင်းနိုင်ငံတော် အစပြုစဉ်က ထူးချွန်သော ပါရမီရှင်များစွာ ပေါ်ထွက်ခဲ့ရာ ထိုအထဲတွင် တစ်ဦးမှာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုးတက်လာပြီး သူ၏ ခေတ်ပြိုင်များကို နှိမ်နှင်းကာ ရန်သူအားလုံးကို အောင်နိုင်ခဲ့သည်။

ထိုသူသည် ဓားသိုင်းပညာတွင် ကျွမ်းကျင်ပြီး မဟာနတ်ဘုရားစွမ်းအားရှိသော သိုင်းပညာရှင်များစွာကို အနိုင်ယူခဲ့သဖြင့် 'ဓားသွားနတ်ဘုရား' ဟု ဘွဲ့ချီးမြှင့်ခြင်း ခံခဲ့ရသည်။

ထိုဓားသွားနတ်ဘုရားသည် အခြားသော အစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ်များကဲ့သို့ပင် ရှေးဟောင်းသူတော်စင် ကိုးဦးကို ကျော်ဖြတ်ကာ အင်အားအကြီးဆုံး ဖြစ်လာရန် ရည်မှန်းချက် ကြီးမားခဲ့သည်။ ဓားသွားနတ်ဘုရား၏ ကျော်ကြားမှုမှာ တစ်ခေတ်တစ်ခါက ပြိုင်ဘက်ကင်းခဲ့သော်လည်း မကြာမီမှာပင် သူသည် ခြေရာလက်ရာမရှိ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ ချင်ကျန့် ဖတ်ဖူးသော မှတ်တမ်းအကျဉ်းအရ ပို၍ အစွမ်းထက်သော လမ်းစဉ်ကို ရှာဖွေရန်အတွက် ထိုဓားသွားနတ်ဘုရားသည် ရှေးဟောင်းသူတော်စင် ကိုးဦးထဲမှ တစ်ဦးကို သွားရောက် စိန်ခေါ်ခဲ့သည်။

ရလဒ်အနေဖြင့် သူသည် သဘာဝကျစွာပင် ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရသည်။ ရှေးဟောင်းသူတော်စင် ကိုးဦး၏ ခွန်အားမှာ ရှေးဟောင်းမြင့်မြတ်သောနိုင်ငံတော်၏ အုတ်မြစ်ဖြစ်ပြီး သူတို့ ချန်ထားခဲ့သော အမွေအနှစ်များမှာ မနှိုင်းယှဉ်နိုင်အောင် ကြီးမားလှသည်။ သူတို့ တစ်ဦးချင်းစီမှာ သူတော်စင်တစ်ဦး ရောက်ရှိနိုင်သည့် အမြင့်ဆုံး အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိထားသူများ ဖြစ်ကြသည်။

သို့သော်လည်း ရှေးဟောင်းသူတော်စင်များကို သွားရောက် စိန်ခေါ်ရဲခြင်းနှင့် သူတော်စင်တစ်ဦးက ထိုစိန်ခေါ်မှုကို လက်ခံခြင်းမှာပင် ဓားသွားနတ်ဘုရား၏ အစွမ်းကို သက်သေပြနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ပညာရှိ၏ လက်ခံမှုမှာ ထိုသူသည် စိန်ခေါ်ရန် ထိုက်တန်သူဟု အသိအမှတ်ပြုခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

စိန်ခေါ်မှုအပြီးတွင် ဓားသွားနတ်ဘုရား ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ မှတ်တမ်းများအရ သူသည် ကြီးမားသော စိတ်ဓာတ်ကျဆင်းမှုနှင့် ကြုံတွေ့ရကာ တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံနေခဲ့သည်ဟု ဆိုသလို အချို့ကမူ ထိုတိုက်ပွဲမှ ရရှိသော ဒဏ်ရာများကြောင့် သေဆုံးသွားခဲ့သည်ဟု ဆိုကြသည်။

မိမိကိုယ်ကိုယ် ဓားသွားနတ်ဘုရားဟု ခေါ်ဆိုပြီး မူလဝိညာဉ်ကို ကျင့်ကြံထားသော ဤသူကို မြင်သောအခါ ချင်ကျန့်သည် ရှေးခေတ်က သူတော်စင်ကို စိန်ခေါ်ခဲ့သော ဓားသွားနတ်ဘုရားကို ချက်ချင်း ပြေးမြင်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဒါဆိုရင်... သူက အဲဒီ ဓားသွားနတ်ဘုရားရဲ့ လူဝင်စားလား။ ရှေးဟောင်းသူတော်စင် ကိုးဦးနဲ့ ရှေးခေတ်က အစွမ်းထက်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်အချို့ဟာ ပျက်စီးသွားကြပြီးနောက် သူတို့ရဲ့ မူလဝိညာဉ်တွေဟာ လောကထဲမှာ ကျန်ရစ်ပြီး လူပြန်ဝင်စားကြတယ်လို့ ဆိုကြတယ်... ဒါက အမှန်ပဲကိုး"

ချင်ကျန့်၏ အကြည့်မှာ ယခင်ကထက် ပို၍ လေးနက်သွားတော့သည်။ လူပြန်ဝင်စားခြင်းဆိုသည်မှာ စိတ်ကူးယဉ်ဆန်သော်လည်း အမှန်တကယ်ပင် တည်ရှိနေသောအရာ ဖြစ်သည်။ ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာဂိုဏ်းအတွင်း၌ပင် ပြန်လည်မွေးဖွားလာကြသော 'လူဝင်စားသူများ'ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။