အခန်း ၉၅၉
Vol. 64 Ch. 959
အခန်း (၉၅၉) ဘိုးဘေးတို့၏ ဂုဏ်ရောင်ကို တုန်လှုပ်စေသော နတ်ပိုးချည်ကျင့်စဉ်။ ရှေးဟောင်းသူတော်စင် မှတ်တမ်း။ (၂)
"ဒီအရည်ထဲမှာ ပါဝင်တဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေက ပိုပြီးတော့ အဆင့်မြင့်ပြီး သန့်စင်တယ်။ ဒါက အကောင်းဆုံး ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေထက် အဆတစ်ရာလောက် ပိုပြီးတော့ အစွမ်းထက်တယ်။ ငါ့ရဲ့ ဆန်းကြယ်လိပ် နတ်ဘုရားမျိုးစေ့တောင်မှ ဒါကို အငမ်းမရ တောင့်တနေတယ်။ ဒါက... ရှေးဟောင်းသူတော်စင် မှတ်တမ်းတွေထဲမှာ ရေးထားတဲ့ 'မူလအဆီအနှစ်အရည်' များလား။"
စူးချန်ခုန်း၏ စိတ်အာရုံ လှုပ်ရှားသွားလေ၏။ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ပြည့်နှက်နေသော ဤအရည်သည် သူဖတ်ဖူးသော မှတ်တမ်းများထဲမှ ရတနာတစ်ခုကို သတိရစေခဲ့သည်။
မူလအဆီအနှစ်အရည်သည် မြင့်မြတ်သော ရှေးဟောင်းနိုင်ငံတွင်ပင် သာမန်လူများ လက်လှမ်းမမီနိုင်သော ရတနာတစ်မျိုး ဖြစ်သည်။ ၎င်းကို ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အထူထပ်ဆုံးသော နေရာများတွင်သာ တွေ့ရှိနိုင်ပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ အဆီအနှစ်များ ပါဝင်နေသည်။ ၎င်းသည် နတ်ဘုရားမျိုးစေ့များအတွက် အဓိက အာဟာရဓာတ်ဖြစ်ပြီး မူလအဆီအနှစ်အရည်ကို စုပ်ယူနိုင်ပါက နတ်ဘုရားမျိုးစေ့များ ကြီးထွားမှုကို များစွာ မြန်ဆန်စေကာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ခက်ခဲစွာ ကျင့်ကြံရမည့် အချိန်များကို သက်သာစေနိုင်သည်။
သို့သော် ၎င်းသည် အလွန်ရှားပါးလှသဖြင့် အင်အားကြီးဂိုဏ်းများမှ တပည့်များပင်လျှင် နေ့စဉ်ကျင့်ကြံမှုအတွက် အသုံးမပြုနိုင်ကြချေ။ သူတို့သည် ကျင့်ကြံမှုတွင် အခက်အခဲများနှင့် ကြုံတွေ့ရသည့် အခါမျိုး၌သာ အသုံးပြုကြလေ့ရှိသည်။
ဤမူလအဆီအနှစ်အရည်ကို မြင့်မြတ်သော ရှေးဟောင်း နိုင်ငံတော်မှ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်များ အကြားတွင် အခြားကိုးနိုင်ငံရှိ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကဲ့သို့ တန်ဖိုးထားကြသည်။ သို့သော် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများထက် များစွာ ပိုမိုအဖိုးတန်လှပေသည်။
"ဒီမှာ မူလအဆီအနှစ်အရည် ၁၀၀ ကျပ်သားလောက် ရှိတယ်... ဒါကို နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ အချို့နဲ့တောင် လဲလှယ်နိုင်လောက်တယ်။"
စူးချန်ခုန်း တံတွေးမြိုချမိလိုက်သည်။ မှတ်တမ်းစာအုပ်ထဲရှိ အချက်အလက်များအရ မူလအဆီအနှစ်အရည်သည် နတ်ဘုရားမျိုးစေ့များကို ဝယ်ယူနိုင်သည်အထိ အဖိုးတန်လှသည်။
နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ တစ်စေ့၏ တန်ဖိုးမှာ မူလအဆီအနှစ်အရည် ၁၀ ကျပ်သားမှ ၁၀၀ ကျပ်သားအထိ ရှိနိုင်ပြီး နတ်ဘုရားမျိုးစေ့၏ အရည်အသွေးနှင့် ပါဝင်သော အတတ်ပညာအပေါ် မူတည်၍ တန်ဖိုးကွဲပြားကြသည်။
အမှန်တော့ အင်အားစု အများစုမှာ သူတို့၏ နတ်ဘုရားမျိုးစေ့များကို ရောင်းချလေ့မရှိကြပေ။ နတ်ဘုရားမျိုးစေ့တစ်ခု ရှိခြင်းဖြင့် သူတို့၏ အစဉ်အလာကို လက်ဆင့်ကမ်းနိုင်ပြီး သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင် များစွာကို မွေးထုတ်ပေးနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
အလွန်အမင်း ဆုတ်ယုတ်ပျက်စီးလာသော အခါမျိုး၌သာ အရင်းအမြစ်များ ရရှိရန်အတွက် နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ကို ရောင်းချရန် ရွေးချယ်ကြလိမ့်မည်။
သာမန် နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်တစ်ဦးအတွက် မူလအဆီအနှစ်အရည် ၁၀၀ ကျပ်သားမှာ အလွန်ကြီးမားသော ပိုင်ဆိုင်မှုတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။ ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာဂိုဏ်းမှ ထူးချွန်သော တပည့်တစ်ဦးဖြစ်သည့် ဝမ်ကျန့်ချိုးပင်လျှင် ဤအရည် ၁၀၀ ကျပ်သားကို အရေးပေါ်အခြေအနေအတွက် စုဆောင်းထားခြင်းဖြစ်ပြီး မဆင်မခြင် အသုံးပြုရန် ဝန်လေးနေခဲ့သူ ဖြစ်သည်။
ဝမ်ကျန့်ချိုးသည် အဘယ်ကြောင့် မီးလျှံအင်ပါယာသို့ လာ၍ စီးပွားရှာရန် ကြံစည်ခဲ့သနည်းဆိုသည်မှာ အံ့သြစရာမဟုတ်တော့ပေ။ မည်သည့်သိုင်းပညာရှင်မဆို ကျင့်ကြံမှုအတွက် လိုအပ်ချက်များကြောင့် နွမ်းပါးသွားတတ်ကြစမြဲပင်။ လုယက်တိုက်ခိုက်ခြင်းမှာ အရင်းအနှီးများစွာ မလိုဘဲ အကျိုးအမြတ် အများဆုံးရနိုင်သော လုပ်ငန်းတစ်ခု ဖြစ်နေသည် မဟုတ်ပါလား။
ယခုမူ ဝမ်ကျန့်ချိုးသည် စူးချန်ခုန်း၏ လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးသွားပြီဖြစ်ရာ ဤမူလအဆီအနှစ်အရည်များမှာ စူးချန်ခုန်း၏ လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
"ကျစ် ကျစ်... ဒီလောက် သေးငယ်တဲ့ အရည်ပမာဏလေးက နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ အတော်များများနဲ့ ညီမျှနေတာလား။"
စူးချန်ခုန်းသည် အံ့သြမိသည်။ လူသားကိုးနိုင်ငံမှ သိုင်းပညာရှင် အများစုမှာ ဤမူလအဆီအနှစ်အရည်ကို မြင်ဖူးကြလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။ စူးချန်ခုန်းသည် ဝေးလံသော နေရာမှ လာရောက်၍ လက်ဆောင်ပေးခဲ့သော ဝမ်ကျန့်ချိုးကို စိတ်ထဲမှ ကျေးဇူးတင်မိသည်။ သူသည် ဤအရည်ကြောင့် ကမ္ဘာကြီးကို ပိုမိုကျယ်ပြန့်စွာ မြင်နိုင်ခွင့် ရရှိခဲ့သည်။
"နောင်မှ ဒီအရည်တွေကို သန့်စင်ပြီး ငါ့ရဲ့ ဆန်းကြယ်လိပ်နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ ကြီးထွားဖို့ ဘယ်လောက် ကူညီပေးနိုင်မလဲဆိုတာ ကြည့်ရမယ်။"
လောလောဆယ်တွင် စူးချန်ခုန်းသည် နတ်ပိုးချည်ကျင့်စဉ်ကို ကျင့်ကြံရန် ဦးစားပေးထားသဖြင့် ထိုအရည်ကို မထိတွေ့သေးပေ။ မိစ္ဆာဝိညာဉ်ချိပ်စည်းသည် စူးချန်ခုန်း၏ အသက်ဓာတ်ကို အဆက်မပြတ် စုပ်ယူနေသဖြင့် သူသည် နတ်ပိုးချည်ကျင့်စဉ်ကို ပိုမိုမြင့်မားသော အဆင့်သို့ ရောက်အောင် ကျင့်ကြံရမည်ဖြစ်သည်။ ထိုမှသာ မိမိ၏ အသက်ဓာတ် ပြန်လည်ပြည့်ဖြိုးမှုနှုန်းကို မြှင့်တင်နိုင်ပြီး မျှခြေတစ်ခုကို ထိန်းသိမ်းနိုင်မည် ဖြစ်သည်။
စူးချန်ခုန်းသည် အသက်ပြင်းပြင်းရှူ၍ စိတ်ကို တည်ငြိမ်စေကာ နတ်ပိုးချည်ကျင့်စဉ်ကို ဆက်လက်ကျင့်ကြံလေသည်။
"ဒီကျင့်စဉ်ကို အဆင့် ၁၀ အထိ ရောက်ပြီးတဲ့နောက်မှာ သာမန်အတိုင်း ကျင့်ကြံရုံနဲ့ အဆင့်တက်ဖို့ ခက်ခဲလာပြီ။"
စူးချန်ခုန်းသည် စဉ်းစားမိသည်။ ယခင်က သူ၏ နတ်ပိုးချည်စွမ်းအင်နှင့် အသက်ဓာတ်များကို မိစ္ဆာဝိညာဉ်တံဆိပ်က စုပ်ယူခြင်းအားဖြင့် အဆင့်တက်နိုင်ခဲ့သော်လည်း ယခုမူ ပိုမိုပြင်းထန်ပြီး အန္တရာယ်ရှိသော ကျင့်စဉ်မျိုး လိုအပ်နေပြီ ဖြစ်သည်။
"ငါ့ရဲ့ နတ်ပိုးချည်စွမ်းအင်ရဲ့ အမြစ်ကိုပါ မိစ္ဆာဝိညာဉ်တံဆိပ်ကို အစုပ်ခံလိုက်ရင် ကောင်းမလား..."
အတွေးတစ်ခုက စူးချန်ခုန်း၏ ခေါင်းထဲသို့ ဝင်လာသည်။ မည်သည့်ကိုယ်ခံပညာတွင်မဆို စွမ်းအင်များကို ကျင့်ကြံပြီးပါက အမြစ်နှင့် မျိုးစေ့များ ရှိနေသဖြင့် ကုန်ဆုံးသွားသည့်တိုင် လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ရရှိနိုင်သည်။ အကယ်၍ အမြစ်ကိုပါ နုတ်ယူခံလိုက်ရပါက ထိုသိုင်းပညာမှာ ပျက်စီးသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး အစမှ ပြန်လည်ကျင့်ကြံရမည် ဖြစ်သည်။
နတ်ပိုးချည်ကျင့်စဉ်သာ မရှိတော့ပါက အသက်ဓာတ်ကို ဖြည့်တင်းပေးမည့် စွမ်းအင်များလည်း ရှိတော့မည်မဟုတ်ပေ။ ထိုအခါ မိစ္ဆာဝိညာဉ်ချိပ်စည်း၏ တိုက်ခိုက်မှုကို သူ ကြာကြာခံနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
သို့သော် စူးချန်ခုန်းသည် ချက်ချင်းပင် ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်သည်။ ဤကဲ့သို့ မလုပ်ဆောင်ပါက သုံးနှစ်အတွင်း ဤခက်ခဲလှသော ကျင့်စဉ်ကို ပိုမိုမြင့်မားသော အဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန် ခဲယဉ်းပေလိမ့်မည်။
"လာစမ်းပါ... မင်းကပဲ ပိုမြန်မလား၊ ငါကပဲ ပိုမြန်မလား ကြည့်ကြတာပေါ့။"
စူးချန်ခုန်း၏ မျက်လုံးများတွင် ပြတ်သားသော အလင်းတန်းများ တောက်ပနေသည်။ မိစ္ဆာဝိညာဉ်ချိပ်စည်းဆိုသည်မှာ မိစ္ဆာဘုရင်များသာ ဖန်တီးနိုင်သော အရာဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် လက်ခံသူနှင့် မိမိကိုယ်တိုင် နှစ်ဦးလုံးကို ပျက်စီးစေရန် ရည်ရွယ်ပြီး လက်ခံသူ၏ အသက်ဓာတ်ကို အငမ်းမရ စုပ်ယူကာ အဆက်မပြတ် မဟာနတ်ဘုရားစွမ်းရည် သိုင်းပညာရှင်များပင်လျှင် ဤဒဏ်ကို ကြာကြာမခံနိုင်ဘဲ သေဆုံးကြရစမြဲပင်။
ယခုမူ စူးချန်ခုန်းသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ မိစ္ဆာဝိညာဉ်ချိပ်စည်းနှင့်အတူ မဖြစ်နိုင်သော ကြီးထွားမှုပြိုင်ပွဲကို ဆင်နွှဲနေခြင်း ဖြစ်သည်။ စူးချန်ခုန်းသည် သူ၏ နတ်ပိုးချည်စွမ်းအင်များကို မိစ္ဆာဝိညာဉ်ချိပ်စည်းအတွင်းသို့ တမင်တကာ ထည့်သွင်းပေးလိုက်သည်။
မိစ္ဆာဝိညာဉ်တံဆိပ်သည် စူးချန်ခုန်း၏ စွမ်းအင်များကို အငမ်းမရ စုပ်ယူလေသည်။ စူးချန်ခုန်းသည်လည်း မတားဆီးဘဲ စွမ်းအင်အမြောက်အမြားကို ပေးသွင်းလိုက်ရာ ထိုချိပ်စည်းမှာ မည်မျှပင် ထည့်ပေးစေကာမူ မပြည့်နိုင်သော ချောက်နက်ကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။
စူးချန်ခုန်းသည် မိမိကိုယ်မိမိ ပိုမိုအားနည်းလာသည်ကို ခံစားရသည်။ ခေတ္တမျှကြာသော် သူသည် မောဟိုက်လာပြီး မျက်နှာမှာ ဖြူဖျော့သွားလေ၏။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ကောင်းကင်ပိုးချည်စွမ်းအင်များမှာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ အမြစ်မှာလည်း မိစ္ဆာဝိညာဉ်တံဆိပ်၏ ဝါးမြိုခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီဖြစ်ရာ သူ နှစ်ပေါင်းများစွာ ခက်ခဲစွာ ကျင့်ကြံခဲ့သော နတ်ပိုးချည်ကျင့်စဉ်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
နတ်ပိုးချည်ချီစွမ်းအင် မရှိတော့သည့်အခါ မိစ္ဆာဝိညာဉ်ချိပ်စည်းသည် စူးချန်းခုန်း၏ အသက်ဓာတ်ကို တိုက်ရိုက်စုပ်ယူလေတော့သည်။ ၎င်းက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ကြီးမားသော ဒဏ်ပိစေသည်။ တစ်ရက်တာ ကုန်ဆုံးသွားခြင်းမှာ သူ့အတွက် တစ်နှစ်ကုန်ဆုံးသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး သူသည် လျင်မြန်စွာ အိုမင်းရင့်ရော်လာခဲ့သည်။ ရက်ဝက်ခန့်အတွင်းမှာပင် သူသည် လူငယ်လေးတစ်ဦးအဖြစ်မှ လူလတ်ပိုင်းအရွယ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ လျင်မြန်စွာ အိုမင်းသွားလေတော့သည်။