အခန်း ၅

အခန်း ၅: နှာဘူးကောင်

နာရီအနည်းငယ်ကြာအောင် လှည့်လည်သွားလာပြီးနောက်...

လုရန်သည် မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း အထောက်အထားမရှိခြင်းက အဆင်မပြေကြောင်း သဘောပေါက်လာသည်။ နေရာတော်တော်များများကို သူ သွား၍မရပေ။

သို့သော် ဤဧရာမဂိုဏ်းကြီးကို စနစ်တကျ စီမံခန့်ခွဲထားသည်ကို မြင်ရသောအခါ လုရန် အလွန်စိတ်ကျေနပ်သွားသည်။

ထိုကောင်မလေးယွဲ့လင်သည် စီမံခန့်ခွဲမှုတွင် ဤမျှထိ ထူးချွန်လိမ့်မည်ဟု သူ မျှော်လင့်မထားခဲ့ပေ။

နေမင်းကြီးသည် တောင်တန်းများနောက်သို့ ဝင်ရောက်သွားပြီး ကောင်းကင်ယံသည် စတင်၍ မှောင်မိုက်လာပေ၏။

လုရန်သည် သိုင်းပညာလေ့ကျင့်ရေးကွင်းသို့ ရောက်ရှိလာပြီး ကောင်းကင်တိုင်းတာခြင်းပေတံရှေ့တွင် မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည်။

ယခင်က စုယွဲ့လင်ကို သူ ပေးခဲ့သော ကောင်းကင်တိုင်းတာခြင်းပေတံသည် စိတ်ဝိညာဉ်နယ်မြေသို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် သံတိုသံစတစ်ခု ဖြစ်သွားလိမ့်မည်ဟု သူ မျှော်လင့်မထားခဲ့ပေ။

အောက်ဘုံတွင် ပြိုင်ဘက်ကင်းသော စွမ်းအားရှိခဲ့သည့် ကောင်းကင်တိုင်းတာခြင်းပေတံသည် စိတ်ဝိညာဉ်နယ်မြေတွင် အညံ့ဆုံး စိတ်ဝိညာဉ်ရတနာတစ်ခုအဖြစ်ပင် သတ်မှတ်ခံရမည် မဟုတ်ပေ။

ထို့အပြင် ဤအရာကို အသက်သွင်းရန်အတွက် မူလက အောက်ဘုံ၏ ချီကို လိုအပ်သည်။ စိတ်ဝိညာဉ်နယ်မြေတွင် ချီများသည် ကောင်းကင်တာအို၏ နိယာမများဖြင့် စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီးနောက်တွင် ကောင်းကင်တိုင်းတာခြင်းပေတံကို အသုံးမပြုနိုင်တော့ချေ။

စုယွဲ့လင်က ထိုအရာကို လွှင့်မပစ်ရက်သဖြင့် သိုင်းပညာလေ့ကျင့်ရေးကွင်းတွင် လာရောက်စိုက်ထူထားခြင်းပင်။

မဟာလော့ဓားဂိုဏ်း၏ တပည့်များသည် ထိုအရာကို နေ့ရောညပါ ဖြတ်လျှောက်သွားကြပြီး မဟာလော့ ဓားဂိုဏ်း၏အခြေခံအုတ်မြစ်တစ်ခုကဲ့သို့ အမြဲတစေ ရှုမြင်ကြ၏။

လုရန်တွင် စိတ်ဝိညာဉ်ရတနာတစ်ခု ရှိနေပြီဖြစ်သဖြင့် သူ စိတ်မလောပေ။ တက်ရောက်စာရင်းသွင်းခြင်းမှ ရရှိသော ဆုလာဘ်များသည် ကျပန်းဖြစ်ပြီး တစ်ခါတစ်ရံတွင် အမြင့်ဆုံးရမှတ်များ ရရှိတတ်ကာ ပို၍မြင့်မားသော အဆင့်ရှိသည့် ပို၍များပြားသော ဆုလာဘ်များကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

သူ စိတ်ဝိညာဉ်ရတနာများကို ရရှိလာကာ အရာအားလုံးကိုလည်း ရရှိလာပေမည်။

"အသစ်ရောက်လာတာလား..."

စမ်းရေကဲ့သို့ ကြည်လင်သော အသံတစ်သံက သူ၏နောက်မှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

လုရန်က လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

ဤသည်က အလွန်လှပသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးဖြစ်နေကြောင်း သူ မြင်တွေ့မိလေ၏။

သူမသည် အဖြူရောင်ပိုးဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး မဟာလော့ဓားဂိုဏ်းတွင် သူမ၏အဆင့်အတန်း အလွန်မြင့်မားပုံရသည်။

"ဟုတ်ပါတယ်... ငါက ဒီနေ့မှ အထက်ဘုံကို တက်လှမ်းလာတာပါ..."

လုရန်က ပြောလိုက်သည်။

"နင်က မုယွန်ကျုံး ပြောပြတဲ့ နောက်တစ်ယောက် ဖြစ်မယ်... ငါက မဟာလော့ဓားဂိုဏ်းရဲ့ မဟာအကြီးအကဲ စုမေပါ..."

စုမေက အပြုံးနှင့် နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

အော်... ဒါက မဟာအကြီးအကဲလား... မဟာလော့ ဓားဂိုဏ်းကို စီမံခန့်ခွဲရာမှာ စုယွဲ့လင်ကို ကူညီပေးတဲ့သူပေါ့...

"မဟာအကြီးအကဲကို အရိုအသေပြုပါတယ်..."

လုရန်က သူ၏လက်ကိုပူးဆုပ်ကာ နှုတ်ဆက်လိုက်၏။

အစစ်အမှန် အင်မော်တယ်နယ်ပယ်သို့ တက်လှမ်းလာသူတစ်ဦးအနေဖြင့် သူသည် တပည့်တစ်ယောက် မဟုတ်ဘဲ ဧည့်သည်နှင့် ပြင်ပအင်အားဖြည့်တင်းသူတစ်ဦးအဖြစ် တည်ရှိနေသော ဧည့်အကြီးအကဲပင်။

ထို့ကြောင့် ရှုပ်ထွေးသော ကျင့်ဝတ်များ ပြုလုပ်နေရန် မလိုအပ်ပေ။

"နင်က အခုမှ အထက်ဘုံကို တက်လှမ်းလာတာဆိုတော့ အရာရာနဲ့ အသားကျမှာ မဟုတ်သေးဘူး... ဒါပေမဲ့ ခဏလောက် နေပြီးရင်တော့ အသားကျသွားမှာပါ... ငါတို့မဟာလော့ ဓားဂိုဏ်းက ရှပြည်နယ်ကို လွှမ်းမိုးထားတယ်လို့တော့ မပြောနိုင်ပေမဲ့ မိုင်တစ်ထောင်အတွင်းမှာတော့ ငါတို့က တော်တော်လေး ထူးခြားတယ်...နင် ဒီမှာ နေလို့ရပါတယ်... စိတ်ဝိညာဉ်နယ်မြေနဲ့ ရင်းနှီးသွားလို့ နင် ထွက်သွားချင်တယ်ဆိုရင်တောင် ငါတို့က တားမှာမဟုတ်ဘူး..."

စုမေက ပွင့်လင်းသော သဘောထားဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ထိုသို့ပြောဆိုပြီးနောက် တစ်ခုခုကို သတိရသွားသည့်အလား သူမက မေးလိုက်သည်။

"ဒါနဲ့ နင်ရဲ့နာမည်က ဘယ်လိုခေါ်လဲ..."

လုရန်သည် သူ၏နာမည်ကို ပြောထွက်လုနီးပါး ဖြစ်သွားသော်လည်း အချိန်တခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် နာမည်လွှဲ၍ ပြောလိုက်၏။

"ယဲ့နန်ပါ..."

ယဲ့နန်သည် နာမည်တုမဟုတ်ဘဲ ရွှမ်ထျန်းကုန်းမြေသို့ မကူးပြောင်းမီက လုရန် အသုံးပြုခဲ့သော နာမည်ပင်။

ရွှမ်ထျန်းကုန်းမြေတွင် ရှိနေစဉ်က လုရန်သည် အထက်ဘုံသို့ မတက်လှမ်းနိုင်သဖြင့် လုပ်စရာမရှိသည့်အချိန်တွင် လောကကြီးအနှံ့ လှည့်လည်သွားလာခဲ့ပြီး ယဲ့နန်ဟူသော နာမည်ကို တစ်ခါတစ်ရံ အသုံးပြုခဲ့သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ရွှမ်ထျန်းကုန်းမြေတွင် လုရန်၏ ဂုဏ်သတင်းမှာ အလွန်ကြီးမားလွန်းလှသည်။

သူ၏ နာမည်ရင်းကို အသုံးမပြုရခြင်း အကြောင်းရင်းမှာ အမှန်အားဖြင့် လုရန်တွင် ကိုယ်ပိုင်အစီအစဉ်လေးတစ်ခု ရှိနေသောကြောင့်ပင်။

ယခုအချိန်တွင် မဟာလော့ ဓားဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးက လုရန်ကို ရှာဖွေရန် ဆူညံနေကြသည်။ တကယ်၍ သူ ပြောလိုက်လျှင် သတင်းသည် စုယွဲ့လင်ထံ ချက်ချင်း ရောက်သွားမည်ဖြစ်ပြီး အံ့အားသင့်စရာအစီအစဉ် ပျက်စီးသွားမည် မဟုတ်လော။

သူတို့ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် မတွေ့ရသည်မှာ နှစ်ပေါင်း တစ်သောင်းကျော် ရှိခဲ့လေပြီ။ ထိုသို့ ပျင်းစရာကောင်းသော တွေ့ဆုံမှုမျိုးသည် အမှန်တကယ်ကို စိတ်ဝင်စားစရာ မကောင်းပေ။

သူသည် စုယွဲ့လင်ရှေ့တွင် လူကိုယ်တိုင် ထွက်ပေါ်လာပြီး သူမကို အံ့အားသင့်စေချင်သည်။

"ဒါက ကောင်းကင်တိုင်းတာခြင်းပေတံပဲ... ရတနာတစ်ခု မဟုတ်ပေမဲ့ ငါတို့ဂိုဏ်းအတွက်တော့ အရမ်းအရေးပါတယ်... ဧည့်အကြီးအကဲတစ်ယောက်အနေနဲ့ နင့်မှာ လွတ်လပ်ခွင့် အပြည့်အဝ ရှိပါတယ်... ဒါပေမဲ့ ဒီအရာကို ပေါ့ပေါ့ဆဆ မထိမိဖို့ သတိထားပါ... ဒါက ဂိုဏ်းချုပ် အမြတ်နိုးဆုံး ပစ္စည်းပဲ..."

လုရန်က ကောင်းကင်တိုင်းတာခြင်းပေတံကို စိုက်ကြည့်နေသည်ကို မြင်သောအခါ စုမေက သတိပေးလိုက်သည်။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လုရန် အလွန်စိတ်ကျေနပ်သွားပေ၏။

ဒီဖက်တီးမလေးက အသိတရား ရှိသေးတာပဲ...

"ဒီည စောစော အနားယူလိုက်ပါ... နင့်ရဲ့လက်ရှိ အဆင့်အတန်းအရ ဂိုဏ်းထဲမှာ လျှောက်သွားဖို့ အဆင်မပြေဘူး... မနက်ဖြန် မနက်ခင်း စုဝေးပွဲကျရင် ဧည့်အကြီးအကဲအနေနဲ့ နင့်ရဲ့ အဆင့်အတန်းကို ကြေညာပေးပြီး တံဆိပ်ပြားတစ်ခု ထုတ်ပေးမယ်... အဲ့ဒါဆိုရင် ပိုပြီးလွယ်ကူသွားလိမ့်မယ်..."

စုမေက ပြောလိုက်သည်။

မင်းက တကယ်ကို သဘောကောင်းတာပဲ...

လုရန်က စိတ်ကျေနပ်စွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ဤအမျိုးသမီး စုယွဲ့လင်၏နံဘေးတွင် ရှိနေခြင်းသည် အမှန်တကယ်ကို ကောင်းမွန်လှ၏။

ထို့နောက် လုရန်သည် သူ၏အခန်းသို့ ပြန်လာပြီး တောင်စောင်းအနီးတွင် ညနေခင်းလေညင်းကို ခံစားနေလိုက်သည်။

စုမေသည် နေ့လယ်ပိုင်းက တပည့်များထံမှ သတင်းများကို စုစည်းရန်အတွက် စုယွဲ့လင်နှင့် သွားတွေ့ခဲ့သည်။

သို့သော် ရလဒ်မှာ သိသာထင်ရှားနေသည်။

"အင်မော်တယ်ဆေးကြောရေး ရေကန်မှာ တာဝန်ကျနေတဲ့ တပည့်တချို့ ရှိနေသေးတယ်... ဒါပေမဲ့ ဒီည သန်းခေါင်ကျော်သွားရင်တော့ အခွင့်အရေး ရှိဖို့ သိပ်မသေချာတော့ဘူး..."

စုမေက စဉ်းစားဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

သူမသည် ဤရလဒ်ကို ကြိုတင် ခန့်မှန်းထားပြီး ဖြစ်သော်လည်း...

စုယွဲ့လင်သည် အလွန်စိတ်ပျက်နေဆဲပင်။

သူမက ခေါင်းညိတ်ပြပြီး ပြောလိုက်၏။

"ရပါတယ်... ဆရာ့ကို ငါ့ရဲ့ ညီအစ်ကိုမောင်နှမတွေ အောင်မြင်စွာ သွားကြိုနိုင်ပါစေလို့ပဲ ဆုတောင်းရမှာပေါ့... ဆရာက စိတ်ဝိညာဉ်နယ်မြေကို တက်လှမ်းလာပြီဆိုတော့ နောက်ဆုံးတော့ ငါတို့ တွေ့ရမှာပါ..."

စုယွဲ့လင်သည် ဤသို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် နှစ်သိမ့်ရုံသာ တတ်နိုင်ခဲ့သည်။

"ဒါနဲ့... မုယွန်ကျုံး ပြောတဲ့ အထက်ဘုံတက်လှမ်းလာတဲ့သူနဲ့ ငါ ခုလေးတင် တွေ့ခဲ့တယ်... သူက တော်တော်လေး ရုပ်ချောတဲ့ လူငယ်လေးပဲ... နင် သိလား..."

စုမေက နောက်ပြောင်လိုက်သည်။

"သူက ဘယ်လောက်တောင် ချောမှာမို့လို့လဲ... ငါ့ဆရာလောက် ချောလို့လား... ငါ့ဆရာက အချောဆုံးပဲ..."

စုယွဲ့လင်က စကားဖြတ်ပြောသည်။

စုမေ ချက်ချင်းပင်ဆွံ့အသွားပြီး ရယ်ရမလို ငိုရမလို ဖြစ်သွားသည်။

စုယွဲ့လင်သည် သူမ၏ဆရာနှင့် ပတ်သက်လာသမျှ သူမ အမြဲတစေ ကြွားလုံးထုတ်ပေမည်။

စုယွဲ့လင်၏ စိတ်ထဲတွင် ကောင်းကင်ဘုံကိုးထပ်နှင့် မြေကမ္ဘာဆယ်လွှာအပြင် ဘုံခြောက်ပါးရှိ သက်ရှိအားလုံးတို့တွင် လုရန်သည် တစ်ပါးတည်းသော အစစ်အမှန် နတ်ဘုရားဖြစ်နေသည့်အလားပင်။

စုမေ အနည်းငယ် သံသယဝင်သွားပြီး စုယွဲ့လင်သည် ကလေးဆန်သော စိတ်ကူးယဉ်မှုများကို ခံစားနေရကာ သူမ၏ဆရာအပေါ် အလွန်အမင်း မှီခိုနေသည်ဟု တွေးလိုက်၏။

နောက်တစ်နေ့ နံနက်ခင်းတွင်...

သိုင်းပညာလေ့ကျင့်ရေးကွင်း၌ လူများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ဤသည်မှာ မဟာလော့ဓားဂိုဏ်း၏ တပည့်အများအပြား အပြင်ဘက်သို့ ရောက်ရှိနေပြီး ပြန်မရောက်နိုင်သေးသည့် အခြေအနေတွင်ပင်ဖြစ်သည်။

စုယွဲ့လင်သည် သိုင်းပညာလေ့ကျင့်ရေးကွင်းရှေ့ရှိ စင်မြင့်ပေါ်မှ ဂိုဏ်းချုပ်ပလ္လင်ပေါ်တွင် ထိုင်ကာ အောက်ဘက်ရှိ လူအုပ်ကြီးကို ကြည့်နေပြီး သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အနည်းငယ် အထီးကျန်ပြီး စိတ်ဓာတ်ကျနေပုံရသည်။

မနေ့ညက တာဝန်ကျနေသော တပည့်များထံမှ သတင်းများလည်း ပြန်ရောက်လာလေပြီ။

အထက်ဘုံသို့ တက်လှမ်းလာသော တခြားလူအနည်းငယ်ကို လက်ခံရရှိပြီး ခေါ်ယူနိုင်ခဲ့သော်လည်း လုရန်၏သတင်းမှာမူ မကြားရပေ။

သို့သော် ဧည့်အကြီးအကဲများအနေဖြင့် သူတို့သည် အချိန်မရွေး ထွက်ခွာသွားနိုင်ပြီး ဂိုဏ်းအတွက် ယာယီ တိုက်ခိုက်ရေးအင်အားအဖြစ်သာ တာဝန်ထမ်းဆောင်နိုင်သဖြင့် ယုံကြည်စိတ်ချရမှု မရှိသောကြောင့် စုယွဲ့လင်သည် သိပ်ဂရုမစိုက်ပေ။

နံနက်ခင်း စုဝေးပွဲသည် မဟာလော့ ဓားဂိုဏ်း၏ ရိုးရာအစဉ်အလာတစ်ခုဖြစ်ပြီး ယေဘုယျအားဖြင့် ဂိုဏ်းအတွင်းရှိ တချို့သော ကိစ္စရပ်များကို ညှိနှိုင်းခွဲဝေရန်ပင်။

တစ်ခါတစ်ရံတွင် ကြီးမားသော စုဝေးပွဲများ၌ ဂိုဏ်းချုပ်နှင့် အကြီးအကဲများက လူသိရှင်ကြား ဟောပြောပို့ချလေ့ရှိသည်။

သို့သော် ယနေ့တွင် စုယွဲ့လင်၌ ထိုသို့လုပ်ရန် စိတ်ကူးမရှိသည်မှာ ထင်ရှားသည်။

"ရိုးရိုးရှင်းရှင်းပဲ လုပ်ကြရအောင်... ဧည့်အကြီးအကဲ အဆင့်အတန်း ပေးပြီးတာနဲ့ စုဝေးပွဲကို ရပ်လိုက်တော့..."

စုယွဲ့လင်က သူမ၏နံဘေးရှိ စုမေကို ပြောလိုက်၏။

တခြားသော အကြီးအကဲအနည်းငယ်သည်လည်း အမျိုးသမီးများ ဖြစ်ကြပြီး စုယွဲ့လင်၏ တက်ကြွမှုမရှိသော အသွင်အပြင်ကို မြင်တွေ့ရသောအခါ သူမတို့၏နှလုံးသားထဲမှ နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

သို့သော် သူမတို့ ဘာမှတတ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ မနေ့က ပြီးသွားပြီဖြစ်ပြီး သတင်းမရှိဟုဆိုသည်မှာ သတင်းမရှိခြင်းပင်။

အထက်ဘုံတက်လှမ်းသူများစာရင်းက လိမ်ညာမည်မဟုတ်ပေ။ မနေ့က မဟာလော့ ဓားဂိုဏ်းသည် ဂိုဏ်း၏နယ်နိမိတ်အတွင်းရှိ အင်မော်တယ်ဆေးကြောရေး ရေကန်အားလုံးကို သိမ်းပိုက်ခဲ့ပြီး လုရန်ကို မတွေ့ခဲ့ရသဖြင့် သူ အထက်ဘုံသို့ တက်လှမ်းသည့်နေရာသည် ဤဒေသတွင် မဟုတ်ကြောင်းကိုသာ ဆိုလိုနိုင်သည်။

ထိုအချိန်တွင် သိုင်းပညာလေ့ကျင့်ရေးကွင်း၏ အစွန်၌...

လုရန်ကို မုယွန်ကျုံးက ခေါ်ထားပြီးဖြစ်သည်။

သူ၏နံဘေးတွင် ရပ်နေသူမှာ မနေ့က ကောင်မလေး မုယောင်ပင်။

သူမ၏ဒဏ်ရာများ ပြန်ကောင်းလာပြီး စွမ်းအားများ ပြည့်ဝနေသည်။ သူမသည် အဝတ်အစားသစ်များ လဲလှယ်ကာ သေသပ်စွာ ပြင်ဆင်ပြီးနောက် အမှန်တကယ်ကို ချောမောလှပသည်ဟု ဆိုရပေမည်။

ယခုအချိန်တွင် သူမက လုရန်နှင့် တက်တက်ကြွကြွ စကားပြောနေသည်။

လုရန်ကမူ အနည်းငယ် စိတ်လွင့်နေပြီး သိုင်းပညာလေ့ကျင့်ကွင်း၏ရှေ့ရှိ စင်မြင့်ကို မျက်လုံးမှေး၍ ကြည့်နေသည်။

စင်မြင့်ပေါ်ရှိ ဂိုဏ်းချုပ်ပလ္လင်ပေါ်တွင်...

ထိုရင်းနှီးနေသော မျက်နှာသည် အထက်ဘုံသို့ မတက်လှမ်းမီက တက်ကြွလှုပ်ရှားနေသော အသွင်အပြင်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက အနည်းငယ် ပို၍ ရင့်ကျက်လာသည်မှလွဲ၍ နှစ်ပေါင်း တစ်သောင်းသုံးထောင်အတွင်း သိပ်မပြောင်းလဲသေးပေ။

လုရန်သည် စိတ်မကောင်းမဖြစ်ဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ချေ။

အောက်ဘုံတွင် ရှိစဉ်က ဤဖက်တီးမလေး စုယွဲ့လင်သည် သူမကိုယ်သူမ မည်သို့ ဂရုစိုက်ရမည်အား အမှန်တကယ် မသိခဲ့ပေ။

အင်မော်တယ်နယ်မြေသို့ တက်လှမ်းပြီးနောက် ယခုအချိန်အထိ အရာရာကို သူမဘာသာ ထောက်ပံ့နေရသဖြင့် ဒုက္ခများစွာ ခံစားခဲ့ရမည်မှာ သေချာပေါက်ပင်။

"ဟေ့... ယဲ့နန်... အဲ့ဒါက ဘယ်လို အကြည့်မျိုးလဲ... အရမ်း နှာဘူးကျလွန်းတယ်... အဲ့ဒါ ဂိုဏ်းချုပ်လေ... နှာဘူးကောင်ရဲ့..."

သူ၏နံဘေးမှ မုယောင်သည် လုရန်က သူမကို လျစ်လျူရှုထားသည်ကို မြင်သောအခါ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် မကျေမနပ် ပြောလိုက်သည်။

ဤမုယောင်သည် ပေါင်းသင်းရလွယ်ကူပြီး အလွန်တက်ကြွသည်။

လုရန်သည် သူ၏အကြည့်ကို အနေရခက်စွာ ရုပ်သိမ်းလိုက်၏။

သူ ပြန်မပြောခင်မှာပင် နံဘေးမှ မုယွန်ကျုံးက ဝင်ရောက်ပြောဆိုသည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်စုယွဲ့လင်က မရေမတွက်နိုင်တဲ့ လူတွေရဲ့ အိပ်မက်နတ်သမီးလေးလေ... မင်းလို ကောင်လေးက ညှို့ယူဖမ်းစားခံရတာ သာမန်ပါပဲ... ဒါပေမဲ့ ခဏနေ ဂိုဏ်းချုပ်ရှေ့ရောက်ရင် မင်း ဒီလိုမျိုး ရိုင်းစိုင်းလို့ မရဘူး..."

လုရန်က ပခုံးတွန့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ငါ ကြိုးစားကြည့်ပါ့မယ်..."