အခန်း ၁၃

အခန်း ၁၃: ဓားအမိန့်နန်းဆောင်၏ ဘိုးဘေးအိုကြီး

နောက်တစ်နေ့ နံနက်စောစော၌....

လုရန်က တောင်စောင်းဘေးရှိ သူ၏သက်တောင့်သက်သာရှိသော တဲအိမ်လေးတွင် နိုးထလာသည်။

နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်ပြီးနောက်တွင်ပင် အိပ်စက်ခြင်းအလေ့အကျင့်ကို သူ မဖျောက်နိုင်သေးချေ။

လုရန်သည် ကျင့်ကြံရန် လုံးဝမလိုအပ်သောကြောင့် သူ့အတွက် အိပ်စက်ခြင်းသည် ပျော်ရွှင်မှုပုံစံတစ်မျိုးပင်။

အရသာရှိသော အစားအစာများကို စားသုံးခြင်းသည်လည်း အလားတူ ပျော်ရွှင်မှုမျိုး ဖြစ်ပေ၏။

သူ၏ လက်ရှိအင်မော်တယ်နယ်ပယ် အဆင့်အတန်းကို မဆိုထားနှင့် အောက်ဘုံတွင်ပင် သူသည် လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းသောင်းနှင့်ချီကတည်းက အစားအစာလိုအပ်မှုကို ကျော်လွန်ခဲ့ပြီးဖြစ်သော်လည်း လုရန်သည် စားသောက်ရသည်ကို နှစ်သက်ဆဲပင်။

ကုတင်ပေါ်တွင်ထိုင်ပြီး လုရန်က သူ၏ကျင့်ကြံဆင့်နယ်ပယ်ကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။

သူက စိတ်ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်ပြီး ရေရွတ်လိုက်၏။

"မဆိုးဘူး... အဆင့်မြင့် အင်မော်တယ်နယ်ပယ် တတိယအဆင့်... ဒီအမြန်နှုန်းက ငါ မျှော်လင့်ထားတာထက် အများကြီး ပိုမြန်တယ်..."

သူ သမ်းဝေလိုက်ပြီး မူလက ပြန်အိပ်ရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သော်လည်း ယနေ့အတွက် တက်ရောက်စာရင်းသွင်းရန် မေ့နေသေးကြောင်း ရုတ်တရက် သတိရသွားသည်။

ထို့ကြောင့် သူ တက်ရောက်စာရင်းသွင်းရန် ပြတ်ပြတ်သားသား ရွေးချယ်လိုက်သည်။

အောက်ဘုံရှိ သူ၏ နှစ်ပေါင်းတစ်သိန်းအတွင်း သူသည် တစ်ရက်မျှ မပျက်ကွက်ခဲ့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် စနစ်သည် သူ့ကို ကျင့်ကြံမှုများကိုသာ စက်ရုပ်ကဲ့သို့ ပေးစွမ်းနေသဖြင့် လုရန်သည် ထိုကိစ္စအပေါ် သိပ်စိတ်မဝင်စားတော့ချေ။

သို့သော် ယခုချိန်၌ စိတ်ဝိညာဉ်နယ်မြေတွင် သူ အစကနေ ပြန်စရသဖြင့် စနစ်မှ ပေးသမျှ အရာအားလုံး အသုံးဝင်လာသည်။

ကျင့်ကြံမှုများ၊ ဆေးလုံးများ၊ မှော်ရတနာများနှင့် တခြားအရာများ...

'တက်ရောက်စာရင်းသွင်းမယ်...'

လုရန်က သူ၏စိတ်ထဲတွင် တွေးတောလိုက်သည်။

ဒင်...

【တက်ရောက်စာရင်းသွင်းခြင်း အောင်မြင်ပါသည်】

【အိမ်ရှင်အား ကျင့်ကြံခြင်း ဆုလာဘ် ရရှိသည့်အတွက် ဂုဏ်ပြုပါသည်】

【အိမ်ရှင်အား နဂါးဝါ ဆေးလုံး ၁၀ လုံး ရရှိသည့်အတွက် ဂုဏ်ပြုပါသည်】

"အို... အမြင့်ဆုံးရမှတ် မဟုတ်ဘူးပဲ..."

လုရန်က ညည်းတွားလိုက်သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ အမြင့်ဆုံးရမှတ် ဖြစ်နိုင်ခြေမှာ အလွန်နည်းပါးလှသည်။

သူသည် နဂါးဝါ ဆေးလုံးများကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ထိုအရာများသည် ခန္ဓာကိုယ်ကို သန်မာစေရန်ဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိမိလေ၏။ စိတ်ဝိညာဉ်နယ်မြေတွင် နဂါးဝါ ဆေးလုံးများကို မည်သည့်အဆင့်အဖြစ် သတ်မှတ်ထားကြောင်း သူ မသိသော်လည်း စနစ်မှ ပေးအပ်သမျှ မည်သည့်အရာမဆို ဆိုးရွားမည်မဟုတ်ပေ။

ထို့ကြောင့် သူက ဆေးလုံးတစ်လုံးကို ပါးစပ်ထဲသို့ ပစ်ထည့်လိုက်သည်။

ဆေးစွမ်းအင်၏ လွှမ်းခြုံမှုအောက်တွင် သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးရှိ အသွေးအသားများသည် နွေးထွေးပြီး သက်တောင့်သက်သာရှိလာကာ အလွန်နေထိုင်ရကောင်းလှသည်။

ဤခံစားချက်ကို အခွင့်ကောင်းယူ၍ လုရန်သည် တစ်ဖက်လှည့်ကာ ပြန်အိပ်လိုက်၏။

မကြာမီမှာပင် သူ ဟောက်နေတော့သည်။

ဂိုဏ်း၏ မဟာလော့ခန်းမဆောင်တွင်....

စုယွဲ့လင်နှင့်တခြားသူများသည် စုဝေးနေကြလေပြီ။

"ယွဲ့လင်... နင့်ရဲ့ဆရာက နင်နဲ့ အတူလာနေဖို့ ပြောင်းမလာဘူးလား..."

စုမေက မေးလိုက်သည်။

"သူက အဲ့ဒီပတ်ဝန်းကျင်ကို သဘောကျလို့ သူ့ကို ဒီတိုင်းပဲ ထားလိုက်တယ်... နောက်ရက်အနည်းငယ်အတွင်းမှာ ဂိုဏ်းရဲ့ ကာကွယ်ရေးတွေနဲ့ ဂိုဏ်းအကာအကွယ်ဝင်္ကပါကြီးကို ငါတို့ ထိန်းညှိဖို့လိုတယ်... လုချင်ရှန်းက လက်လျှော့မှာ မဟုတ်ဘဲနဲ့ ပြဿနာတစ်ခုခု ရှာဖို့ ကြိုးစားလိမ့်မယ်လို့ ငါ ခံစားနေရတယ်..."

စုယွဲ့လင်က ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီလေ... ဒါဆို နင့်ရဲ့ဆရာက... သူ မလာဘူးလား..."

စုမေက ဆက်မေးလိုက်သည်။

"ဒီအချိန်ဆိုရင် သူ အိပ်ရာထ နောက်ကျနေလောက်တယ်... သူ့ကို ဂရုစိုက်နေစရာ မလိုဘူး..."

စုယွဲ့လင်က လွှတ်ခနဲ ပြောလိုက်၏။

ဟင်...

စုမေ တခဏကြာမျှ အံ့အားသင့်သွားသည်။

သူက အင်မော်တယ်နယ်ပယ်ကျင့်ကြံသူလေ... ဂုဏ်သိက္ခာရှိတဲ့ အဆင့်မြင့်အင်မော်တယ် တစ်ယောက်လေ...

သူက အိပ်ရာထ နောက်ကျတာလား...

စုမေသည် အိပ်စက်ခြင်း၏ ခံစားချက်ကို မေ့လျော့နေလေပြီ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ညဘက်တွင် ကျင့်ကြံခြင်းက အိပ်စက်ခြင်းနှင့် အကြမ်းဖျင်း တူညီသော အနားယူမှုအဆင့်ကို ပေးစွမ်းနိုင်ပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ ကျင့်ကြံမှုကိုလည်း တိုးတက်စေသောကြောင့်ပင်။

ထိုကဲ့သို့ အဖိုးတန်သော အချိန်များကို အိပ်စက်ခြင်းဖြင့် အလဟဿ မဖြစ်စေသင့်ချေ။

သို့သော် စုယွဲ့လင်အတွက်မူ လုရန် အိပ်ရာထနောက်ကျခြင်းကို သူမ ကျင့်သားရနေသည်မှာ ကြာမြင့်နေခဲ့လေပြီ။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်...

လီတောင်ပေါ်ရှိ ဓားအမိန့်ခန်းမဆောင်တွင်...

ဤနေရာသည် မဟာလော့ ဓားဂိုဏ်းနှင့် သိပ်မဝေးသော်လည်း ပတ်ဝန်းကျင်မှာ မ​ဟာလော့တောင်လောက် မကောင်းချေ။

လီတောင်ကို ဒေသခံများက ယင်တောင်ဟု ခေါ်ကြသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုနေရာသည် တောင်စွယ်များ၏ အနောက်ဘက်ခြမ်းတွင် ရှိသဖြင့် တစ်နှစ်ပတ်လုံး နေရောင်မရဘဲ ယင်စွမ်းအင်များ အလွန်ထူထပ်စွာ စုပုံနေသောကြောင့်ပင်။

ယခုအချိန်တွင် နန်းဆောင်သခင်၏ ခန်းမဆောင်အတွင်း၌....

လုချင်ရှန်းသည် လုရှောင်ယန်၏ ဒဏ်ရာများကို စစ်ဆေးနေပြီး သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် မသေချာမရေရာမှုများ ထင်ဟပ်နေသည်။

လုရှောင်ယန်ကို ကုသမှုမှာ အဆင်ပြေပြီး သူသည် လွတ်လပ်စွာ လှုပ်ရှားနိုင်ပြီဖြစ်သည်။

သို့သော် သူ၏ပျက်စီးသွားသော မရီဒါန်းများကို ပြုပြင်နိုင်သော်လည်း ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရသော ဓားစိတ်ဆန္ဒမူ သူ လုံးလုံးလျားလျား ပျက်စီးသွားပြီဖြစ်ကြောင်း ဆိုလိုသည်။

ဤသည်မှာ လုရှောင်ယန်၏ ဓားတာအို အခြေခံအုတ်မြစ်ပင်။

အကယ်၍ သူသည် တခြားကျင့်ကြံခြင်း လမ်းကြောင်းတစ်ခုသို့ မပြောင်းလဲပါက အဆင်ပြေမည်မဟုတ်ချေ။ သို့သော် ထိုသို့ပြုလုပ်ပါက ပထမအချက်အနေဖြင့် သူသည် အစကနေ ပြန်စရမည်ဖြစ်ပြီး ဒုတိယအချက်အနေဖြင့် တခြားလမ်းကြောင်းများအတွက် သူ၏ ပါရမီမှာ သာမန်သာ ဖြစ်နေသည်။

ဓားအမိန့်နန်းဆောင်၏ ယခင် မျှော်လင့်ချက်သည် ယခုအချိန်၌ သာမန် အညတရတစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့ပြီဖြစ်ရာ လုချင်ရှန်းကို သွေးအန်မတတ် ဒေါသထွက်စေခဲ့ပေ၏။

ထိုအချိန်မှာပင်...

သူ၏နောက်မှ တစ်စုံတစ်ယောက်က သတင်းပို့လာသည်။

"ကင်းထောက်တွေရဲ့ သတင်းတွေ ပြန်ရောက်လာပါပြီ... မနေ့က အဲ့ဒီယဲ့နန်ဆိုတဲ့သူက မဟာလော့ ဓားဂိုဏ်းရဲ့ ဧည့်အကြီးအကဲ မဟုတ်ပါဘူး... သူ့ရဲ့ နာမည်အရင်းက လုရန်ဖြစ်ပြီးတော့... သူက... သူက စုယွဲ့လင်ရဲ့ ဆရာပါ..."

ဤစကားများကို ကြားသည်နှင့် တပြိုင်နက် လုချင်ရှန်း အံ့အားသင့်သွားသည်။

"အပြာရောင်ကြယ်က အထက်ဘုံတက်လှမ်းလာသူတွေ ဒီနှစ်တွေတလျှောက်လုံး စောင့်မျှော်နေခဲ့တဲ့ အဲ့ဒီဆရာ လုရန်လား..."

လုချင်ရှန်းက မေးလိုက်၏။

"ဟုတ်ပါတယ်... လွန်ခဲ့တဲ့နှစ်ရက်က လုရန်ရဲ့ နာမည်က အထက်ဘုံတက်လှမ်းသူများစာရင်းမှာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့တယ်... မဟာလော့ဓားဂိုဏ်းက သူတို့ရဲ့ နယ်နိမိတ်အတွင်းမှာရှိတဲ့ အင်မော်တယ်ဆေးကြောရေး ရေကန်အားလုံးကို ရှာဖွေဖို့ လူတွေ စေလွှတ်ခဲ့တယ်... တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ပြည်နယ်ကိုးခုလုံးမှာရှိတဲ့ တခြား အပြာရောင်ကြယ်က အထက်ဘုံတက်လှမ်းလာသူ အများစုကလည်း သူ့ကို ရှာနေလောက်ပြီ..."

လက်အောက်ငယ်သားက ပြောလိုက်သည်။

လုချင်ရှန်း၏ ကျောပြင်ပေါ်တွင် အေးစက်သော ချွေးစေးများ ချက်ချင်းထွက်လာတော့သည်။

လုရန် အထက်ဘုံကို တက်လှမ်းလာလေပြီ။

လုရန်က မည်သည့်အရာကို ကိုယ်စားပြုသည်အား သူ နားလည်ထားသည်။

လုရန် တက်လှမ်းမလာမီ နှစ်ပေါင်း တစ်သိန်း အချိန်ယူခဲ့ရသဖြင့် ဤလူကို စုမေကဲ့သို့ပင် သူလည်း အထင်သေးခဲ့သော်လည်း...

သို့သော် ယခု ကြည့်ရသည်မှာ ဤလုရန်တွင် အမှန်တကယ်ကို စွမ်းရည်တချို့ ရှိနေသည်။

အထက်ဘုံသို့ တက်လှမ်းလာသည်မှာ တစ်ရက်သာ ရှိသေးသော်လည်း သူသည် လုရှောင်ယန်၏ ဓားစိတ်ဆန္ဒကို ခြေတစ်လှမ်းတည်းဖြင့် ခြေမွှဖျက်ဆီးနိုင်ခဲ့ပေ၏။

တကယ်ကို ကြောက်စရာကောင်းတာပဲ...

ထို့ပြင် ဤသည်က လုချင်ရှန်းကို စိုးရိမ်စေဆုံးအရာ မဟုတ်ပေ။

လုရန် အထက်ဘုံသို့ မတက်လှမ်းမီက အပြာရောင်ကြယ်တပည့်များ၏ ဂိုဏ်းအတိုင်းအတာသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် ကြီးမားသော်လည်း သူတို့သည် သဲပုံကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ပြန့်ကျဲနေခဲ့သည်။

သို့သော် ဤသည်မှာ သူတို့ စိတ်သဘောထား မတိုက်ဆိုင်သောကြောင့် မဟုတ်ဘဲ သူတို့၏ ဆရာကို ပထမဆုံး ကြိုဆိုလိုကြသောကြောင့် ပြည်နယ်ကိုးခုအနှံ့အပြားတွင် ပြန့်ကျဲနေခဲ့ခြင်းပင်။

စုယွဲ့လင်ကဲ့သို့ အပြာရောင်ကြယ်မှ အထက်ဘုံတက်လှမ်းလာသူတစ်ဦးကို သူ များစွာစိတ်ပူနေရန် မလိုပေ။ အဝေးမှရေသည် အနီးက ရေဆာခြင်းကို ဖြည့်ဆည်းမပေးနိုင်ဘူးချေ။ ထိုကြောင့် မဟာလော့ ဓားဂိုဏ်းကို သူ သိမ်းပိုက်နိုင်ခြေ အတော်အသင့် မြင့်မားခဲ့သည်။

ဒါပေမဲ့ အခုတော့...

လုရန် အထက်ဘုံသို့ တက်လှမ်းလာလေပြီ။ သူသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စုစည်းမှုစွမ်းအားကို ကိုယ်စားပြုပေ၏။

အပြာရောင်ကြယ်မှ အထက်ဘုံသို့ တက်လှမ်းလာသူများ အမြောက်အများ ရှိနေသည်။ ဂိုဏ်းတစ်ဂိုဏ်းအဖြစ်သာ စုစည်းမိသွားရင် သူတို့ထဲက အားအနည်းဆုံးသူပင် အင်မော်တယ်နယ်ပယ်၌ ရှိနေပေမည်။

သူတို့သာ အတူတကွ စုစည်းမိသွားလျှင် မည်မျှထိ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အင်အားစု ဖြစ်လာမနည်း...

ထိုအချိန်ရောက်ပါက စုယွဲ့လင်၏ခန္ဓာကိုယ်ကို တပ်မက်နေမိသော သူ လုချင်ရှန်းသည် သူတို့ ဆန္ဒရှိသကဲ့သို့ ခြေမွှဖျက်ဆီးခြင်း ခံရပေမည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အေးစက်သော ချွေးစေးများဖြင့် ရွှဲနစ်နေပြီး လုချင်ရှန်း၏ အသက်ရှူနှုန်း ပို၍မြန်ဆန်လာတော့သည်။

"မနေ့က တန်ကြေး ဘယ်လောက်ပဲ ပေးဆပ်ရပါစေ လုရန်ကို ငါ သတ်ပစ်သင့်တာ..."

လုချင်ရှန်း အနည်းငယ် နောင်တရမိသည်။

သို့သော် ထိုအချိန်က လုရန်၏ အထောက်အထားကို သူ အမှန်တကယ် မသိခဲ့ချေ။ ထိုသို့မဟုတ်ပါက သူ၏ စိတ်နေသဘောထားအရ သူ သေချာပေါက် သတ်ဖြတ်ရန် ကြိုးစားခဲ့မိပေမည်။

သူတို့ဂိုဏ်းကို အတူတကွ မစုစည်းမိခင်တွင် လုရန်ကို သူ သတ်ဖြတ်ခဲ့သင့်ပေ၏။

"နန်းဆောင်သခင်... ဒါဆို အခု... အခု ငါတို့ ဘာလုပ်ကြမလဲ... အဲ့ဒီအလောင်းအစားက..."

လက်အောက်ငယ်သားက သတိထား၍ မေးလိုက်သည်။

"ဘာအလောင်းအစားလဲ... အဲ့ဒါက နောက်ပြောင်ရုံသက်သက်ပဲ... ဘာလဲ... ဓားအမိန့်နန်းဆောင်ကို ငါ့ကို ဖျက်သိမ်းစေချင်တာလား... မင်းက တော်တော် ရဲတင်းတာပဲ..."

လုချင်ရှန်းက အော်ငေါက်လိုက်သည်။

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် စုယွဲ့လင်တို့လူစု၏ ခန့်မှန်းချက်များ မှန်ကန်ခဲ့သည်။

ဤလုချင်ရှန်းသည် အမှန်တကယ်ကို အရှက်မရှိချေ။

ထိုတပည့်သည် ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ဆက်လက်၍ မပြောရဲတော့ချေ။

"ရှောင်ယန်... ငါနဲ့ လိုက်ခဲ့... တခြားဘယ်သူမှ မလိုက်ခဲ့နဲ့... မဟုတ်ရင် ချွင်းချက်မရှိ ကွပ်မျက်ခံရမယ်..."

လုချင်ရှန်းက စက္ကန့်အနည်းငယ်ကြာ စဉ်းစားပြီးနောက် ရုတ်တရက် ပြောလိုက်၏။

ထို့နောက် သူသည် လုရှောင်ယန်ကို ခေါ်ကာ တောင်အနောက်ဘက်သို့ ဦးတည်သွားတော့သည်။

လမ်းတလျှောက်တွင် တခြားသူများ လိုက်လာမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် သူသည် တစ်ခါတစ်ရံ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်နေခဲ့သည်။

"အဖေ... ငါတို့ ဘယ်သွားကြမလို့လဲ..."

လုရှောင်ယန်က မေးလိုက်သည်။

သူ ယခုချိန်၌ လွတ်လပ်စွာ လှုပ်ရှားနိုင်ပြီဖြစ်သော်လည်း သူ၏မျက်လုံးများ မှိုင်းညို့ပြီး ရီဝေနေကာ သူ၏အရှိန်အဝါသည် အနည်းငယ် ပရမ်းပတာ ဖြစ်နေပေ၏။

"ပါးစပ်ပိတ်ထား... လိုက်သာ လိုက်ခဲ့..."

လုချင်ရှန်းက အေးစက်စက်လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ယခုအချိန်တွင် လုချင်ရှန်းသည် ထူထပ်သိပ်သည်းပြီး ကြာရှည်စွာ တည်ရှိနေသော ဆိုးညစ်များဖြင့် လွှမ်းခြုံနေပြီး သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ရှုံမဲ့ကာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းနေသည်။

ပြင်းထန်သော အမုန်းတရားကြောင့် သူ၏ ရင်ဘတ်သည် တစ်ခါတစ်ရံ နိမ့်ချည်မြင့်ချည် ဖြစ်နေပေ၏။

ယခုချိန်၌ သူ့ထံတွင် အတွေးတစ်ခုတည်းသာ ရှိတော့သည်။

ဤသည်မှာ လက်စားချေရန်ပင်။

မဟာလော့ ဓားဂိုဏ်းကို ယူမယ်... ယဲ့နန်ကို သတ်မယ်... မဟုတ်ဘူး... လုရန်ကို သတ်မယ်...

အချိန်အတော်ကြာ လမ်းလျှောက်ပြီးနောက် လုချင်ရှန်းသည် တောင်အနောက်ဘက်ရှိ ချောက်ကမ်းပါးတစ်ခု၏ အပြင်ဘက်တွင် ရပ်တန့်လိုက်သည်။

သူသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ လက်များဖြင့် လက်စ​ည်းသင်္ကေတများကို ဆက်တိုက် ဖော်ဆောင်လိုက်၏။ ချောက်ကမ်းပါး မျက်နှာပြင်သည် စတင်တွန့်လိမ်ပြီး ပြောင်းလဲလာကာ မကြာမီ ရာသီဥတုဒဏ်ခံထားရသော ရှေးဟောင်းဂိတ်တံခါးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

မြင့်မားသော ကျောက်တိုင်နှစ်တိုင်က ထိုအရာကို ထောက်ပံ့ပေးထားပြီး ဂိတ်တံခါးကို တင်းကျပ်စွာ ပိတ်ထားသည်။

ကျောက်တံခါးပေါ်ရှိ ရှုပ်ထွေးသော မှော်စာလုံးပုံစံများသည် အလင်းရောင်များဖြင့် စီးဆင်းနေပေ၏။ ဤသည်က အမှန်တကယ်ကို အစွမ်းထက်ပြီး ကြိုတင်ခင်းကျင်းထားသည့် ကန့်သတ်ချက်တစ်ခုပင်။

"အဖေ..."

လုရှောင်ယန် အံ့အားသင့်သွားသည်။

ဒီလူသူကင်းမဲ့တဲ့ အနောက်ဘက်တောင်မှာ ဒီလိုနေရာမျိုး ရှိတယ်ဆိုတာ သူ ဘာလို့ မသိခဲ့တာလဲ...

လုချင်ရှန်းက သူ၏လက်ကိုမြှောက်၍ လုရှောင်ယန်၏ စကားများကို ကြားဖြတ်ဟန့်တားလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူသည် ဂိတ်တံခါးဆီသို့ ဦးတည်၍ ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်လိုက်၏။

သူက နှိမ့်ချရို့ကျိုးသော လေသံဖြင့် ပြောဆိုသည်။

"တပည့် လုချင်ရှန်းက ဘိုးဘေးအိုကြီးနဲ့ ဆွေးနွေးစရာ အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စတွေ ရှိလို့ပါ... ဘိုးဘေးအိုကြီးက တွေ့ခွင့်ပေးဖို့ တောင်းဆိုပါတယ်..."