အခန်း ၃၀

အခန်း ၃၀:ဦးလေးက လူဆိုး မဟုတ်ပါဘူး

တတိယမြောက်ဆေးလုံးသည် သူ့ကို စိတ်ဝင်စားမှု အများဆုံး ဖြစ်စေသောအရာပင်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ ဆေးလုံးအနီးသို့ ပထမဆုံး ရောက်ရှိချိန်တွင် ထိုအရာအတွင်း၌ ပုန်းကွယ်နေကာ ပေါက်ကွဲထွက်ရန် အဆင်သင့်ဖြစ်နေသော အစွမ်းထက်သည့် ဆေးစွမ်းအင်ကို သူ ခံစားနိုင်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

သူ မျက်လုံးမှေး၍ ကြည့်လိုက်ရာ ဆေးလုံးပေါ်တွင် ချောမွေ့စွာ စီးဆင်းနေသော တောက်ပသည့် အလင်းတန်း အနည်းငယ်ကိုပင် သူ မြင်တွေ့နိုင်ပေ၏။

"ပစ္စည်းကောင်းပဲ..."

လုရန်၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားသည်။

သူက ထိုဆေးလုံးကို ကြည့်ရန်အတွက် ကောက်ယူရန် ဟန်ပြင်လိုက်သည်။

သို့သော် နောက်တစ်စက္ကန့်မှာပင်...

ဝှစ်...

သူ၏ရှေ့ရှိ ဆေးလုံးကို သူ မကိုင်နိုင်မီမှာပင် ထိုအရာသည် ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေကာမူ လုရန်သည် ရွှေအင်မော်တယ်တစ်ဦးပင်။ သူ ခေါင်းကို ဆတ်ခနဲ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ဆေးဂိုဏ်းခန်းမဆောင် အဝင်ဝ၏ အစွန်းကို ဖြတ်သန်းသွားသော အရိပ်တစ်ခုကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။

ခိုးတာလား...

အမြန်နှုန်းက တအားမြန်တာပဲ...

အတွေးတစ်ချက်နှင့် လုရန်၏ခန္ဓာကိုယ် ဖျတ်ခနဲ လှုပ်ရှားသွားပြီး သူ ရပ်နေသောနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

မကြာမီမှာပင်...

ဆေးဂိုဏ်း၏ ဆေးပင်တစ်ရာဥယျာဉ် အနောက်ဘက်ရှိ တောင်စောင်း၌....

ထူထပ်သော သစ်တောထဲတွင် ထိုပုံရိပ်သည် ရပ်တန့်သွားပေ၏။

ကောင်းကင်တွင် ပျံသန်းနေသော လုရန်သည် ဤသည်မှာ အမှန်အားဖြင့် အသက် ဆယ့်နှစ်နှစ် သို့မဟုတ် ဆယ့်သုံးနှစ်အရွယ် မိန်းကလေးငယ်လေး ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

သူမသည် စိမ်းပြာရောင် ဝတ်ရုံရှည်ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး သူမ၏ အနက်ရောင် ဆံပင်ရှည်များသည် နောက်ကျောတွင် ဖြာကျနေကာ သူမ၏ မျက်နှာလေးမှာ ဖောင်းမို့နေသည်။

ယေဘုယျအားဖြင့် သူမသည် သူခိုးတစ်ယောက်နှင့် မတူပေ။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် သူမသည် ချစ်စရာကောင်းပြီး တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်ပေ၏။

အရေးကြီးဆုံးအချက်မှာ ဤမိန်းကလေးငယ်လေး၏ နယ်ပယ်သည် ရွှေအမြုတေနယ်ပယ်တွင်သာ ရှိသေးကြောင်း လုရန် တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် သိနိုင်ခြင်းပင်။

ဤကိစ္စက အလွန်ထူးဆန်းလှသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုမိန်းကလေးငယ်လေး ယခုလေးတင် ပြသခဲ့သော အမြန်နှုန်းသည် ရွှေအမြုတေနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူ မဖြစ်နိုင်သောကြောင့်ပင်။

ဤအချိန်တွင်....

မိန်းကလေးငယ်လေးသည်လည်း အလွန်သတိထားနေပြီး သူမ ရရှိထားသော ဆေးလုံးကို ဂရုတစိုက်ထုတ်ယူခြင်းမပြုမီ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်ရှုနေသည်။

သူမက ထိုဆေးလုံးကို လက်ထဲတွင် လှန်လှောကြည့်ပြီးနောက် သူမ၏ အိတ်ကပ်ထဲသို့ ပြန်ထည့်ရန် ရည်ရွယ်လိုက်၏။

သို့သော် ထိုအချိန်မှာပင်...

သူမ၏နောက်မှ ရုတ်တရက် ပျင်းရိသော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ကောင်မလေး... ခိုးတဲ့အကျင့်က သိပ်မကောင်းဘူးနော်... ဟုတ်တယ် မဟုတ်လား..."

ထိုမိန်းကလေးငယ်လေး အံ့အားသင့်သွားပြီး လုရန်ကို အလျင်အမြန် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူမသည် တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ သူမသည် ခြေဦးတည်ရာသို့ ထွက်ပြေးတော့သည်။

သူမ၏အမြန်နှုန်းမှာ အလွန် မြန်ဆန်နေဆဲဖြစ်သော်လည်း ဤတစ်ကြိမ်တွင် လုရန်က သူမကို မည်သည်ကြောင့် ဆက်ပြေးခွင့်ပြုနိုင်မည်နည်း။ ဤသည်က အချိန်ဖြုန်းလွန်းရာ ကျပေလိမ့်မည်။

လုရန်သည် မိန်းကလေးငယ်လေးနှင့်အတူ ဤနေရာတွင် အချိန်ဖြုန်းရန် ဆေးဂိုဏ်းသို့ လာခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပေ။

ထို့ကြောင့် သူက လက်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

မီတာတစ်ရာ အကွာအဝေးအတွင်း၌ အစွမ်းထက်သော ကန့်သတ်ချက်တစ်ခု ချက်ချင်းလွှမ်းခြုံသွားသည်။

မိန်းကလေးငယ်လေးသည် ကန့်သတ်ချက်ကို ခေါင်းနှင့် အရှိန်ပြင်းပြင်း ဝင်တိုက်မိပြီး ပြင်းထန်စွာ ပြန်ကန်ထွက်သွားသည်။

သူမက နောက်ထပ် အကြိမ်အနည်းငယ် ကြိုးစားသော်လည်း ပြင်ပသို့ မထွက်နိုင်ချေ။

သူမသည် ထိတ်လန့်နေသော ခွေးပေါက်လေး တစ်ကောင်နှင့် တူညီနေသည်။

လုရန် ဤသည်ကို ရယ်စရာကောင်းသည်ဟု ထင်သော်လည်း သူ အချိန်မဖြုန်းလိုသဖြင့် မိန်းကလေးငယ်လေးဆီသို့ လျှောက်လှမ်းသွားလိုက်၏။

တစ်ဖက်လူသည်လည်း လုရန်၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို သတိထားမိပုံရသည်။

သူမသည် အံ့ကြိတ်ပြီး ဆေးလုံးကို လွှဲပြောင်းမပေးရုံသာမက သူမ၏ အိတ်ကပ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။

လုရန်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

ဒီကောင်မလေးက ဒီလောက်တောင် ငါ့ကို အရေးမစိုက်တာလား...

သို့သော် နောက်တစ်စက္ကန့်မှာပင်...

လုရန် မမျှော်လင့်ထားသော မြင်ကွင်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

မိန်းကလေးငယ်လေးသည် ရုတ်တရက် သူမ၏ လက်များကို ဖြန့်ကာ ကျားလက်သည်းများအလား ပြုလုပ်လိုက်ပြီး ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော မျက်နှာအမူအရာကို ပြသလိုက်သည်။ သူမ၏မျက်နှာလေး ရှုံမဲ့နေပြီး လုရန်ကို ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်စွာ ကြည့်နေလေ၏။

"ဒါက ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ... ငါ့ကို ခြောက်ဖို့ ကြိုးစားနေတာလား..."

လုရန် ဆွံ့အသွားသည်။

ဒါကြောင့် ကလေးတွေက ကလေးတွေပဲလို့ ပြောကြတာပေါ့...

ဒီအရာက တစ်ယောက်ယောက်ကို ခြောက်လှန့်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်နေတာလား...

သို့သော် ထို့နောက် မိန်းကလေးငယ်လေး၏ ထူးဆန်းသော လှုပ်ရှားမှုများသည် လူတစ်ယောက်ကို ခြောက်လှန့်ရန် ကြိုးစားခြင်းလောက် ရိုးရှင်းခြင်း မရှိကြောင်း လုရန် တွေ့ရှိခဲ့သည်။

ဝီ...

မိန်းကလေးငယ်လေးကို ဗဟိုပြု၍ မြေကြီးမှ ထူးဆန်းသော စွမ်းအားအတက်အကျတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထို့နောက် လုရန်၏ အံ့အားသင့်နေသော အကြည့်အောက်တွင် မိန်းကလေးငယ်လေး၏အရှိန်အဝါ စဉ်ဆက်မပြတ် မြင့်တက်လာတော့သည်။

"တစ်ယောက်ယောက်ရဲ့ အလားအလာကို ပွင့်အံ့ထွက်လာစေတဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်လား..."

လုရန်က ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာလိုက်သည်။

ထိုကဲ့သို့ နည်းစနစ်များစွာ ရှိသော်လည်း လုရန်က များစွာအသုံးမပြုခဲ့ပေ။

အောက်ဘုံတွင် ရှိနေစဉ်ကပင် သူ ထိုအရာများကို အသုံးမပြုခဲ့ချေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တစ်စုံတစ်ယောက်သည် သူ၏ အလားအလာကို ပေါက်ကွဲစေခြင်းမှ ပေးစွမ်းသော တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအား တိုးတက်မှုသည် ကန့်သတ်ချက် ရှိသောကြောင့်ပင်။

ဤသည်မှာ နယ်ပယ်များကို ကျော်လွန်သည့် စွမ်းအားများကို ပွင့်အံ့ထွက်လာစေနိုင်သော ရှားပါးသော နည်းစနစ်တစ်ခုပင်။

ထို့ပြင် ထိန်းချုပ်မှုမရှိသော စွမ်းအားပေါက်ကွဲမှုများသည် တစ်စုံတစ်ယောက်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ မရီဒါန်းများနှင့် နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ်အပေါ် ကြီးမားသော ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတစ်ခု ဖြစ်စေသည်။

ဆိုလိုသည်မှာ နောက်ဆက်တွဲ ဆိုးကျိုးများ ရှိနေနိုင်ခြင်းပင်။

ဤမိန်းကလေးငယ်လေးသည် ရွှေအမြုတေနယ်ပယ်တွင်သာ ရှိနေသည်။ သူမ၏အလားအလာကို ပွင့်အံ့ထွက်လာစေလျှင်ပင် မည်မျှထိဝေးဝေး သွားနိုင်မည်နည်း။

အခြေတည်စဝိညာဉ်လား...

အလွန်ဆုံး ငါက မင်းကို စိတ်ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းခြင်းနယ်ပယ်လို့ သတ်မှတ်ပေးမယ်...

ဒါပေမဲ့ ငါ့ရဲ့ မျက်စိထဲမှာတော့ အဲ့ဒါက ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်ပဲ မဟုတ်လား...

သို့သော် လက်တွေ့မှာမူ ထိုမျှမကပေ။

မိန်းကလေးငယ်လေး၏ အရှိန်အဝါသည် ဆက်လက် ၍မြင့်တက်နေပြီး အခြေတည်စဝိညာဉ်နယ်ပယ်ကို လျင်မြန်စွာ ကျော်လွန်ကာ စိတ်ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းခြင်းနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိသွားသော်လည်း ဤသည်မှာ ရပ်တန့်မသွားသေးပေ။

ထိုအစား ဤသည်က ပို၍မြန်ဆန်လာကာ လေဟာနယ်သန့်စင်ခြင်း၊ မဟာယာန၊ ကပ်ဘေးဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းကို ကျော်လွန်သွားပြီး အစစ်အမှန် အင်မော်တယ်နယ်ပယ်သို့ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ရောက်ရှိသွားတော့သည်။

လုရန် အံ့အားသင့်သွားသည်။

ဒါက ဘယ်လို ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ နည်းလမ်းလဲ...

ရွှေအမြုတေအဆင့်က မိန်းကလေးငယ်လေး တစ်ယောက်က စွမ်းအားပွင့်အံ့ထွက်မှုတစ်ကြိမ်နဲ့ အင်မော်တယ်နယ်ပယ်ကို တိုက်ရိုက်ရောက်သွားတာလား...

ဤတိုးတက်မှုက လုရန်ကို သူ မနိုးသေးဘဲ အိပ်မက်မက်နေသလောဟုပင် တွေးတောမိစေသည်။

ဤသည်မှာ ခေါက်ဆွဲထုပ်တစ်ထုပ်မှ အဆောက်အအုံတစ်လုံးသို့ ပြောင်းလဲသွားသည့်အလားပင်။

သို့သော် ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် အစစ်အမှန် အင်မော်တယ်နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် မိန်းကလေးငယ်လေး၏ အရှိန်အဝါ တိုးတက်မှုသည် တဖြည်းဖြည်း အားနည်းလာပြီး နောက်ဆုံးတွင် ရပ်တန့်သွားတော့သည်။

ဤအချိန်တွင် မိန်းကလေးငယ်လေး၏ အသွင်အပြင်သည်လည်း ပြောင်းလဲသွားပေ၏။

သူမ၏ ဘယ်ဘက်နှင့် ညာဘက် ပါးပြင်များတွင် ခရမ်းရောင်အစင်းကြောင်း သုံးကြောင်း ပေါ်လာပြီး သူမ၏ပါးစပ်လေးသည် ကြမ်းတမ်းစွာ ပွင့်ဟလာကာ သူမ၏ အစွယ်နှစ်ချောင်းသည်လည်း အတော်လေး ရှည်ထွက်လာသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မိန်းကလေးငယ်လေး၏ လက်များနှင့် သူမ၏ လည်ပင်းရှိ ပေါ်လွင်နေသော အရေပြားများပေါ်တွင် သေးငယ်သော စိမ်းပြာရောင် အကြေးခွံငယ်လေးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည်။

"ယောင်လား..."

လုရန် အံ့အားသင့်သွားသည်။

မိန်းကလေးငယ်လေး၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အစင်းကြောင်းများသည် ရှောက်ယင်း ကလေးဘဝက ပထမဆုံးအကြိမ် အသွင်ပြောင်းစဉ်က ပုံစံနှင့် အတိအကျ တူညီနေသည်။ ထိုအရာများသည် နတ်ဆိုးသားရဲ အမှတ်အသားများပင်။

ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒါလည်း မဟုတ်သေးဘူး...

ထိုအချိန်က ရှောက်ယင်းသည် မြေခွေးလေး တစ်ကောင်မှ ပထမဆုံးအကြိမ် အသွင်ပြောင်းရန် နှစ်ငါးရာ အချိန်ယူခဲ့ရသည်။

ထို့ပြင် ထိုအချိန်က ရှောက်ယင်းသည် ကျော့ရှင်းသော အမျိုးသမီးငယ်လေး တစ်ဦးအဖြစ် ကြီးပြင်းလာခဲ့ပြီး သူမ၏နယ်ပယ်သည် စိတ်ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းခြင်းနယ်ပယ်နှင့် ညီမျှနေလေပြီ။

ရွှေအမြုတေအဆင့်က ယောင်တစ်ကောင်က အသွင်မပြောင်းနိုင်ပါဘူး...

ပြီးတော့ စွမ်းအားပွင့်အံ့ထွက်မှုတစ်ကြိမ်ဖြင့် အင်မော်တယ်နယ်ပယ်ကို ရောက်ရန်မှာ ပို၍ပင် မဖြစ်နိုင်ချေ။

"ထူးဆန်းတဲ့ ကလေးမလေးပဲ..."

လုရန်က တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။

အောက်ဘုံရှိ နှစ်ပေါင်း တစ်သိန်းအတွင်း လုရန်သည် ယောင်များနှင့် များစွာထိတွေ့ခဲ့ရပြီး သူ၏ တပည့်များထဲတွင် မရေမတွက်နိုင်သော ယောင်များ ပါဝင်ပေ၏။

သို့သော် ဤကဲ့သို့သော အရာမျိုးကို သူ ကြုံတွေ့ရခြင်းကမူ ဤသည်မှာ ပထမဆုံးအကြိမ်ပင်။

ထို့အပြင် လုရန်သည် ဤမိန်းကလေးငယ်လေးကို ယောင်တစ်ကောင်ဟု မထင်ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမ၏အရှိန်အဝါမှာ အခြေခံအားဖြင့် ယောင်မျိုးနွယ် မဟုတ်ဘဲ လူသားမျိုးနွယ် ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင် သူမ၏စွမ်းဆောင်ရည်မှာ သူမသည် ယောင်တစ်ဝက် အသွင်ပြောင်းခြင်းနှင့် တူနေသည်။

သူ တွေးတောနေစဉ်မှာပင်...

ဝှစ်...

မိန်းကလေးငယ်လေးသည် ရှေ့သို့ပြေးဝင်လာပြီး လုရန်ဆီသို့ ကြမ်းတမ်းစွာ ခုန်အုပ်လိုက်၏။

ထိုအမြန်နှုန်းမှာ အလွန်မြန်ဆန်လွန်းသဖြင့် လုရန်၏ မျက်နှာအမူအရာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤအမြန်နှုန်းသည် အဆင့်မြင့် အင်မော်တယ်တစ်ဦးနှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သောကြောင့်ပင်။

စွမ်းအားပွင့်အံ့ထွက်မှုတစ်ကြိမ်ဖြင့် အင်မော်တယ်နယ်ပယ်သို့ တိုက်ရိုက်ရောက်ရှိသွားပြီး အမြန်နှုန်းမှာ အဆင့်မြင့်အင်မော်တယ်တစ်ဦးနှင့်ပင် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သည်။ ဤသည်မှာ မည်ကဲ့သို့ ကောင်းကင်ကို အံတုသော နည်းလမ်းမျိုး ဖြစ်သနည်း။

လုရန် စဉ်းစားရန် အချိန်မရှိပေ။

အကွာအဝေးမှာ တိုတောင်းပြီး မိန်းကလေးငယ်လေး၏ အမြန်နှုန်းမှာ အလွန်မြန်ဆန်သည်။ ထို့ကြောင့် လုရန်သည် ကာကွယ်ရန်အတွက် သူ၏ ရှေ့တွင် လက်တစ်ဖက်ကို မြှောက်ရန်သာ အချိန်ရလိုက်ပြီး သူ၏ ချီလုံ စိတ်ဝိညာဉ်ရတနာ သံချပ်ကာကိုလည်း ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် အသက်သွင်းထားရသည်။

ရွေးချယ်စရာ မရှိဘူး...

ဒီကလေးမလေးက အရမ်းထူးဆန်းတယ်...

လုရန်သည် သူ မခန့်မှန်းနိုင်သော အရာများအပေါ် မိုက်မဲစွာ စွန့်စားမည် မဟုတ်ပေ။

မိန်းကလေးငယ်လေးသည် အပြေးအလွှား ရောက်ရှိလာပြီး လုရန်၏လက်ဖျံကို ကြမ်းတမ်းစွာ ကိုက်လိုက်သည်။

ခရက်....

အနက်ရောင်နဂါးအကြေးခွံတစ်ခုသည် အသံမြည်ကာ ထွက်ပေါ်လာပေ၏။

သို့ရာတွင် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင်...

ဘုန်း...

နဂါးအကြေးခွံသည် အပိုင်းပိုင်းကွဲသွားပြီး အကာအကွယ်သည်လည်း စက္ကူကဲ့သို့ ဖြစ်သွားကာ မိန်းကလေးငယ်၏သွားက သူ၏အသားထဲသို့ ကိုက်ဖောက်သွားတော့သည်။

လုရန် အံ့အားသင့်သွားသည်။

ပထမဆုံးအကြိမ် အသုံးပြုသည့် စိတ်ဝိညာဉ်ရတနာဖြစ်သော ချီလုံသံချပ်ကာ၏ ကာကွယ်မှုသည် ဤမိန်းကလေးငယ်လေး၏ တစ်ချက်ကိုက်ဖြတ်မှုတည်းဖြင့် ခြေမွှခံလိုက်ရသည်။

ရွှေအင်မော်တယ်နယ်ပယ် အကာအကွယ်ကလည်း တောင့်မခံနိုင်ဘူး...

ဒါ တကယ်ပဲ အစစ်အမှန် အင်မော်တယ်လား...

ရွှေအင်မော်တယ်တစ်ယောက်ရဲ့ ကာကွယ်မှုကို တစ်ကိုက်တည်းနဲ့ ချိုးဖျက်နိုင်တယ်လား...

သူ၏ အသားထဲသို့ ကိုက်ခံလိုက်ရသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လုရန်သည် သူ၏လက်ဖျံမှ ပျံ့နှံ့လာသော စပ်ဖျင်းပြီး ထုံကျဉ်သော ခံစားချက်ကို ချက်ချင်းခံစားလိုက်ရသည်။

အဆိပ်ရှိတယ်...

ဤသည်မှာ လုရန်၏ ပထမဆုံးတုံ့ပြန်မှုပင်။

သူက တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ သူ၏လက်ကို ခါယမ်းလိုက်၏။

ဘုန်း...

မိန်းကလေးငယ်လေး၏ ခန္ဓာကိုယ် နောက်သို့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် လွင့်စင်သွားသည်။

ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံကြီးနှင့်အတူ သူမသည် တောင်စောင်းကို ဝင်တိုက်မိသွားသည်။

လုရန်သည် သူ၏ လက်ဖျံကို ငုံ့ကြည့်လိုက်၏။ မူလက သူသည် မယုံနိုင်လောက်အောင် အစွမ်းထက်သော အဆိပ်တစ်ခုခု ထိမှန်သွားသည်ဟု တွေးထင်ခဲ့သည်။

သို့သော် လက်တွေ့တွင် ထိုစပ်ဖျင်းပြီးထုံကျဉ်သော ခံစားချက်သည် လျင်မြန်စွာ ရောက်လာပြီး လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

သို့သော် တစ်စုံတစ်ခုသည် သူ၏ သွေးကြောများနှင့် အသားများထဲသို့ ဝင်ရောက်လာပြီး သူ၏ဒန်တျန်အတွင်းသို့ အလွန်လျင်မြန်သော အမြန်နှုန်းဖြင့် ပြေးဝင်လာပုံရသည်။

လုရန် တားချင်လျှင်ပင် မတားနိုင်ပေ။

ထိုအရာသည် သူ၏ဒန်တျန်အတွင်းသို့ ပေါင်းစည်းသွားသည်ကို ကူကယ်ရာမဲ့စွာဖြင့် ကြည့်နေရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။

"ဒုက္ခပဲ... ဒါ ဘယ်လို မကောင်းဆိုးဝါးမျိုးလဲ... သောက်ကျိုးနည်း... ငါ ရေမြောင်းထဲမှာတော့ မှောက်မသွားလောက်ပါဘူးနော်..."

လုရန် ဆွံ့အသွားသည်။

မိန်းကလေးငယ်လေးတစ်ယောက်သည် ဤမျှထိ ကြောက်စရာကောင်းလိမ့်မည်ဟု မည်သူက တွေးထင်ထားမိမည်နည်း။

ဒန်တျန်သည် လူတိုင်း၏ ကျင့်ကြံမှု အဓိကနေရာဖြစ်ပြီး သူတို့၏ အားနည်းချက်လည်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ဒန်တျန် ဖျက်ဆီးခံရပါက အကျိုးဆက်များကို တွေးတောကြည့်နိုင်သည်။

သို့သော် နောက်တစ်စက္ကန့်မှာပင်...

ထိုအရာသည် သူ၏ ဒန်တျန်အတွင်းသို့ ပေါင်းစည်းသွားပြီးနောက် သူ မသေရုံသာမက သူ၏ ဒန်တျန်မှ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ ပြောင်းလဲသည့် အမြန်နှုန်းမှာလည်း ရုတ်တရက် မြန်ဆန်လာကြောင်း လုရန် တွေ့ရှိခဲ့သည်။

ဤသည်က ယခင်ကထက် သုံးဆကျော် ပို၍မြန်ဆန်နေသည်။

လုရန်သည် အကြိမ်ကြိမ် စစ်ဆေးကြည့်ကာ တခြား နောက်ဆက်တွဲ ပြဿနာများ မရှိကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက် သူ၏မျက်လုံးများ ချက်ချင်းတောက်ပသွားတော့သည်။

ဒါက အဆိပ် လုံးဝမဟုတ်ဘူး... ဒါက အင်မော်တယ် ဆေးလုံးထက်တောင် အံ့သြစရာကောင်းသေးတယ်...

သူ မော့ကြည့်လိုက်သည်။

တောင်စောင်းရှိ မှောင်အတိကျနေသော အပေါက်အတွင်းမှနေ၍ ယောင်တစ်ဝက် ပုံစံဖြင့် မိန်းကလေးငယ်လေးသည် ပြင်ပသို့ ပြန်ထွက်လာခဲ့လေပြီ။

လုရန်က သူမကို လွှင့်ပစ်လိုက်ပြီး တောင်ကိုပင် အပေါက်ဖြစ်သွားအောင် ဝင်တိုက်မိသော်လည်း သူမသည် အမှန်တကယ်ကို အထိအခိုက်မရှိချေ။

လုရန်ကို ကြည့်ရင်း သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး ကြမ်းတမ်းသည့် ရိုင်းစိုင်းမှုများ ပြည့်နှက်နေဆဲပင်။

လုရန်က ပြုံးလိုက်ကာ တတ်နိုင်သမျှ အညင်သာဆုံးလေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်မလေး... မကြောက်ပါနဲ့... ဦးလေးက လူဆိုး မဟုတ်ပါဘူး..."

အရှက်မရှိလိုက်တာ...

နှစ်ပေါင်း တစ်သိန်း သက်တမ်းရှိတဲ့ ရှေးဟောင်း ပစ္စည်းကြီးက သူ့ကိုယ်သူ ဦးလေးလို့ ခေါ်နေတယ်...

Book 3 end.