အခန်း ၅၇

အခန်း ၅၇:အင်မော်တယ်သခင်အဖြစ် တက်လှမ်းခြင်း

ခုနစ်ရက်အကြာတွင်....

'ဒီနေ့က သတ္တမမြောက်နေ့ပဲ... ပြီးခဲ့တဲ့ ခြောက်ရက်လုံးလုံး တက်ရောက်စာရင်းသွင်းတာတွေ အားလုံး အလဟဿ ဖြစ်သွားခဲ့တယ်...'

လုရန်သည် သစ်ပင်ပင်စည်ကိုမှီပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ တွေးတောလိုက်၏။

စိတ်ဝိညာဉ်နယ်မြေသို့ ရောက်ရှိလာခြင်းက တက်ရောက်စာရင်းသွင်းခြင်းများအတွက် အမြင့်ဆုံးရမှတ် ဖြစ်နိုင်ခြေကို တိုးစေမည်ဟု မူလက သူ တွေးထင်ထားခဲ့သည်။ သို့သော် သူတို့သုံးဦးသည် ဤမြစ်ငယ်လေးနံဘေးတွင် နေလာခဲ့သည်မှာ ခြောက်ရက်ရှိနေလေပြီ။ နေ့စဉ် တက်ရောက်စာရင်းသွင်းမှုတိုင်း သာမန်သာ ဖြစ်ခဲ့သည်။ ရရှိသော ဆုလာဘ်များသည် အခြေခံဆေးလုံးများနှင့် ကျင့်ကြံမှုတိုးတက်မှုကိုသာ ပေးစွမ်းသည်။ သာမန် နတ်ဘုရားစွမ်းရည်များကိုပင် ထုတ်မပေးတော့ပေ။ ယခင်က ပေးခဲ့သော မြေလျှိုးအင်မော်တယ်နည်းစနစ်သည် သာမန်နတ်ဘုရားစွမ်းရည် တစ်ခုဖြစ်သော်လည်း လက်တွေ့တွင် အလွန်အသုံးဝင်ပေ၏။

"ထူးဆန်းတယ်... ငါ့ရဲ့ အတွေ့အကြုံတွေနဲ့များ သက်ဆိုင်နေမလား..."

လုရန်က ခန့်မှန်းလိုက်သည်။

ကံကြမ္မာသည် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်စွာ အလုပ်လုပ်သည်။ စနစ်သည် ကူးပြောင်းလာသူများကို ကူညီရန် တည်ရှိနေသည်မှာ သံသယဖြစ်ဖွယ် မရှိပေ။

သူ၏ မကြာသေးမီက အတွေ့အကြုံများကို ပြန်ကြည့်လျှင်...

လုရန်သည် တချို့သော အဖြစ်အပျက်များကို ကြုံတွေ့နေရချိန် သို့မဟုတ် ကြုံတွေ့ရတော့မည့် အချိန်များတွင်သာ တက်ရောက်စာရင်းသွင်းခြင်းမှ ပစ္စည်းကောင်းများထုတ်ပေးသည့် အမြင့်ဆုံးရမှတ်များကို ရရှိခဲ့သည်။ ဥပမာအနေဖြင့် ဓားအမိန့်နန်းဆောင်ကို ရင်ဆိုင်ရတော့မည့် အချိန်၌ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်က လုရန်၏စွမ်းအားသည် မလုံလောက်ခဲ့ပေ။ ရွှေအင်မော်တယ်တစ်ဦးကို တိုက်ခိုက်ရန် သူ့အတွက် ခိုင်မာသော အရာတစ်ခုခု လိုအပ်ခဲ့ပေ၏။ ထို့ကြောင့် ရွှေအင်မော်တယ်နှင့် တိုက်ပွဲမတိုင်မီ သူ အမြင့်ဆုံးရမှတ်နှစ်ခု ရရှိခဲ့သည်။ တစ်ခုသည် ရွှေအင်မော်တယ်များ၏တိုက်ခိုက်မှုများကို ကာကွယ်ပေးနိုင်ပြီး နောက်တစ်ခုက ရွှေအင်မော်တယ်များကို ချက်ချင်း သတ်ဖြတ်နိုင်သည်။

ထိုကဲ့သို့ ပစ်မှတ်ထားသည့် ဆုလာဘ်များနှင့်အတူ တက်ရောက်စာရင်းသွင်းခြင်းမှ ပေးအပ်သော ပစ္စည်းများသည် ကျပန်းမဟုတ်ကြောင်း လုရန် သံသယမဝင်ဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။

ယခုလည်း ထပ်တူထပ်မျှပင်။

လုရန်သည် ဤတောတွင်းရှိ မြစ်ကမ်းဘေးတွင် ခြောက်ရက်တိုင်တိုင် ဘာမှမလုပ်ဘဲ အချိန်ဖြုန်းနေခဲ့ရာ တက်ရောက်စာရင်းသွင်းခြင်း ဆုလာဘ်များမှာ အလွန်သာမန်ဆန်နေသည်။

"တကယ်လို့ အဲ့ဒီလိုသာဆိုရင် ငါ အင်မော်တယ်သခင်အဖြစ် တက်လှမ်းတော့မယ်... အဲ့ဒီနောက် ကျုံးယွန်ရှန်းနဲ့ ပြဿနာ သွားရှာမယ်... ဒီနေ့ တက်ရောက်စာရင်းသွင်းတာက သာမန်တော့ ဖြစ်မှာမဟုတ်ဘူး..."

လုရန်က ထိုကဲ့သို့ ခန့်မှန်းလိုက်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အောက်ဘုံရှိ တက်ရောက်စာရင်းသွင်းခြင်း နှစ်ပေါင်း တစ်သိန်းအတွင်း ထိုအရာများသည် အမှန်တကယ်ကို ကျပန်းဖြစ်ခဲ့သောကြောင့်ပင်။ ထို့ကြောင့် ဤသည်က ခန့်မှန်းချက်တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်ပေ၏။ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ စိတ်ဝိညာဉ်နယ်မြေရှိ တက်ရောက်စာရင်းသွင်းခြင်းများသည် အောက်ဘုံရှိ အရာများနှင့် ကွာခြားနေနိုင်သည်။

သို့သော် လုရန်သည် တက်ရောက်စာရင်းသွင်းရန် စိတ်မလောခဲ့ချေ။ ထိုအစား သူသည် အင်မော်တယ်သခင်အဖြစ် တက်လှမ်းပြီးနောက် တက်ရောက်စာရင်းသွင်းရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သည်။

ပေါင်အာသည် လုရန်ကိုမှီ၍ သူမ၏မျက်လုံးများကိုမှေးကာ တစ်ရေးအိပ်နေသည်။ တစ်ဖက်တွင်မူ ထန်ယင်းရော့သည် ပတ်ဝန်းကျင်မှ တောင်ပေါ် သစ်သီးဝလံများနှင့် တောကောင်အချို့ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ပြီး လုရန် စားရန်အတွက် ရိုးရှင်းစွာ ချက်ပြုတ်နေပေ၏။

အောက်ဘုံ၌လည်း ထိုအတိုင်း ဖြစ်ခဲ့သည်။ သူမသည် အောက်ဘုံတွင် ဆာလောင်ခြင်း အဆင့်ကို ကြာမြင့်စွာကတည်းက ကျော်လွန်ခဲ့ပြီးဖြစ်သော်လည်း လုရန် အစားအသောက် ကြိုက်ကြောင်း သူမ သိထားသည်။

"ဆရာ... ကျန်းကော် မြို့စားစံအိမ်တော်ကို ရှင်းလင်းပြီးရင် ကျွန်မတို့ အပြာရောင်ဂိုဏ်းကို ပြန်သွားကြမလား..."

ထန်ယင်းရော့က အမည်မသိငှက်တစ်ကောင်ကို ကင်ထားကာ ငှက်ပေါင်အား လုရန်ထံ လက်ကမ်းပေးလိုက်သည်။

လုရန်က ထိုအရာကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ယူလိုက်ပြီး တစ်ကိုက် ကိုက်လိုက်၏။ သူက ခေါင်းယမ်းလိုက်ပြီး ပြောဆိုသည်။

"အရသာက နည်းနည်းလိုနေတယ်... နောက်မှ လျှို့ဝှက် ဟင်းချက်နည်းတစ်ခု မင်းကို ငါ သင်ပေးမယ်..."

ဤသည်က နောက်ပြောင်နေခြင်း မဟုတ်ချေ။ လုရန်၏ဟင်းချက်စွမ်းရည်သည်လည်း အမြင့်ဆုံးအဆင့်တွင် ရှိနေသည်။

သူ၏ပါးစပ်ထဲရှိ အစားအစာများကို မြိုချပြီးနောက် လုရန်က ဆက်ပြောသည်။

"ကျန်းကော် မြို့စားစံအိမ်တော်ကို ရှင်းလင်းပြီးရင် မင်းကို အပြာရောင်ဂိုဏ်းဆီ ငါ ပြန်ပို့ပေးမယ်... ငါက အလယ်ပိုင်းပြည်နယ်ကို သွားဖို့ လိုသေးတယ်..."

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ထန်ယင်းရော့ ရုတ်တရက် စိုးရိမ်လာတော့သည်။

"ဒီလောက်မြန်မြန် ထွက်သွားတော့မလို့လား... ဆရာ... ဆရာ့ရဲ့ စွမ်းအားနဲ့ နယ်ပယ်က အရမ်း မြန်မြန် တိုးတက်နေတာကို... မထွက်သွားခင် ဆရာ့ရဲ့ နယ်ပယ် လုံလောက်အောင် မြင့်လာတဲ့အထိ ဘာလို့ မစောင့်တာလဲ..."

သူမသည် လုရန်နှင့် ခွဲခွာရမည်ကို ဝမ်းနည်းနေပေ၏။ ထန်ယင်းရော့၏သဘောထားကို လုရန် အကြမ်းဖျင်း ခန့်မှန်းမိသည်။ သူက ခေါင်းယမ်းလိုက်ပြီး ပြောဆိုသည်။

"စောင့်နေစရာ မလိုဘူး... အပြာရောင်ဂိုဏ်းနဲ့ ပတ်သက်လို့တော့ အဲ့ဒီဂိုဏ်းက ရှပြည်နယ်မှာ ထာဝရ ရှိနေမှာ မဟုတ်ဘူး... အချိန်တန်ရင် မင်း နားလည်လာလိမ့်မယ်..."

လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်အတွင်း လုရန်သည် စိတ်ဝိညာဉ်နယ်မြေသို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် သူ၏ အတွေ့အကြုံများအကြောင်း ထန်ယင်းရော့ကို ပြောပြခဲ့သည်။ ထိုအကြောင်းအရာများတွင် သူမ၏ ဂိုဏ်းတူမောင်နှမများ ထွက်ပေါ်လာခြင်းနှင့် အပြာရောင်ဂိုဏ်း တည်ထောင်ခြင်းတို့ ပါဝင်သည်။

ထန်ယင်းရော့သည် အလွန်မျှော်လင့်နေပေ၏။ အပြာရောင်ဂိုဏ်းသို့ ပြန်သွားရန် အခွင့်အရေး ရလိမ့်မည်ဟု သူမ မျှော်လင့်နေသည်။ သေချာသည်မှာ ထိုဂိုဏ်းသည် လုရန်၏ဦးဆောင်မှုအောက်ရှိ အပြာရောင်ဂိုဏ်းပင်။

ထန်ယင်းရော့နှင့် ပတ်သက်၍မူ သူမ၏ဇာတ်လမ်းမှာ များစွာပို၍အဖြစ်ဆိုးလှသည်။ သူမ အထက်ဘုံသို့ တက်လှမ်းလာချိန်တွင် သူမထံ၌ အားကိုးစရာ မရှိခဲ့ချေ။

လမ်းတစ်ဝက်တွင် သူမသည် သူမ၏ အလှကို တပ်မက်ပြီး သူမကို ဖမ်းဆီးခဲ့သော ကျိုးဝေ့နှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။ ကျုံးယွန်ရှန်းက လမ်းခရီးတွင် ထန်ယင်းရော့၏ ပါရမီကို စိတ်မဝင်စားခဲ့ပါက သူမ၏ ကံကြမ္မာကို တွေးကြည့်နိုင်ပါသည်။ သို့သော် ထိုအဘိုးကြီး ကျုံးယွန်ရှန်းသည်လည်း လူကောင်း မဟုတ်ကြောင်း နောက်ပိုင်းတွင် သူမ တွေ့ရှိခဲ့သည်။ လုရန်သာ သူမကို လာမကယ်ခဲ့ပါက သူမ၏ အဆုံးသတ်သည် ကျိုးဝေ့၏ လက်ထဲတွင် ရှိနေခြင်းထက် များစွာ ပိုကောင်းမည် မဟုတ်ချေ။

"မဟာပေါင်းစည်းခြင်းအင်မော်တယ်နယ်ပယ် နဝမအဆင့်ရဲ့ အထွတ်အထိပ်... မကြာခင် ရောက်လာတော့မယ်..."

လုရန်သည် သူ၏ကိုယ်ပိုင်နယ်ပယ်ကို စစ်ဆေးရင်း တီးတိုးရေရွတ်လိုက်၏။

သူသည် နာရီဝက် သို့မဟုတ် တစ်နာရီအတွင်း အဆင့်တက်နိုင်မည်ဟု သူ တွေးထင်မိသည်။ သို့သော် လုရန်သည် အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေဆဲပင်။ အထက်ဘုံသို့ တက်လှမ်းခြင်းသည် ကောင်းကင်တာအို အခွင့်အရေးနှင့် ဉာဏ်အလင်းပွင့်မှု လိုအပ်ပြီး သူသည် နှစ်ပေါင်းတစ်သိန်းကြာ ပိတ်မိနေခဲ့သည်။

မဟာပေါင်းစည်းခြင်းအင်မော်တယ်နယ်ပယ်သို့ တက်လှမ်းရန်မှာ ဓမ္မပုံရိပ်ယောင်တစ်ခုလိုအပ်ပြီး ထိုဓမ္မပုံရိပ်ယောင်ကို သူကိုယ်တိုင် သိမြင်နားလည်ခြင်း သို့မဟုတ် မဟာပေါင်းစည်းခြင်း အင်မော်တယ် တစ်ပါး၏အကြွင်းအကျန်များမှ ရယူခြင်းတို့ လိုအပိသည်။ အင်မော်တယ်သခင်အဖြစ် တက်လှမ်းရန် မည်သည့်အရာကို လိုအပ်မည်နည်း။ အကယ်၍ တစ်ခုခုကြောင့် သူ ထပ်မံ၍ပိတ်မိသွားလျှင် ရှက်စရာ ကောင်းပေလိမ့်မည်။

ယခုအချိန်တွင် အနီးအနားတွင် မေးစရာ အင်မော်တယ်သခင်မရှိသဖြင့် သူသည် သူ၏ကံကို စမ်းသပ်ပြီး မည်သို့ဆက်ဖြစ်လာမည်ကို စောင့်ကြည့်ရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။

နာရီဝက်ခန့်အကြာတွင် လုရန်နှင့် မိန်းကလေးနှစ်ဦးတို့ စကားပြောနေကြသည်။

ရုတ်တရက် လုရန်၏အသံ ရပ်တန့်သွားပြီး သူသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အံ့အားသင့်စွာ ငုံ့ကြည့်လိုက်၏။

"ဆရာ... ဘာဖြစ်လို့လဲ..."

လုရန်၏ ထူးဆန်းသော တုံ့ပြန်မှုကို မြင်သောအခါ ထန်ယင်းရော့က မမေးဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။

"ကြည့်ရတာ..."

ဝီ...

သူ စကားမဆုံးခင်မှာပင် သူ၏အနောက်ရှိ သစ်ပင်ပင်စည် ရုတ်တရက် အပိုင်းပိုင်းအစစ ဖြစ်သွားတော့သည်။ သူ၏ဓမ္မပုံရိပ်ယောင်သည် မည်သည့်သတိပေးချက် မရှိဘဲ ထွက်ပေါ်ပေ၏။ စစ်နတ်ဘုရား ရှင်းထျန်း၏ ဧရာမခန္ဓာကိုယ်ကြီးသည် မိုးထိလုမတတ် မြင့်မားနေပြီး ခမ်းနားထည်ဝါကာ အံ့အားသင့်ဖွယ်ကောင်းသည်။

သူနှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင်ရှိနေသော ထန်ယင်းရော့သည် ဓမ္မပုံရိပ်ယောင်မှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသော ဖိအားကြောင့် အတော်ဝေးဝေးသို့ တွန်းထုတ်ခြင်းခံလိုက်ရသည်။ သူမသည် လုရန်ကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်လိုက်၏။

ပေါင်အာကမူ ကံမကောင်းသူ ဖြစ်ခဲ့သည်။ သူမသည် လုရန်၏နံဘေးတွင်ကပ်ကာ မှီနေခဲ့သည်။

ဓမ္မပုံရိပ်ယောင် ပေါက်ကွဲထွက်လာသည့် အချိန်အခိုက်အတန့်တွင်..

ဝှစ်...

ပေါင်အာ တိုက်ရိုက်လွင့်စင်သွားတော့သည်။ သူမသည် မလှမ်းမကမ်းရှိ မြစ်ငယ်လေးနံဘေးတွင် မျက်နှာအပ်လျက် ကျသွားပြီး ရွှံ့များကို တစ်လုတ်စာ စားလိုက်ရသည်။ ထို့နောက် သူမသည် လုရန်ကို ကြက်သေသေသောအကြည့်ဖြင့် ကြည့်နေလေ၏။

"ဆရာ..."

"အစ်ကိုကြီး..."

"ဘာလုပ်နေတာလဲ..."

မိန်းကလေး နှစ်ယောက် အကြီးတစ်ယောက် အငယ်တစ်ယောက်တို့က လုရန်ကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်နေကြသည်။

"ငါလည်း မသိဘူး... ငါ အဆင့်တက်တော့မယ် ထင်တယ်... ပြီးတော့ ငါ့ရဲ့ ဓမ္မပုံရိပ်ယောင်ကို ငါ ထိန်းချုပ်လို့ မရတော့ဘူး..."

လုရန်က တည်ကြည်လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ထိုမျှသာမက လုရန်၏ခန္ဓာကိုယ်ပင်လျှင် လေးလံလာကာ အနည်းငယ် တောင့်တင်းနေတော့သည်။ သူ မတ်တတ်ရပ်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း ဤမျှထိ ရိုးရှင်းသော လှုပ်ရှားမှုလေးတစ်ခုကပင် သူ၏ခွန်အားကို အစွမ်းကုန်အသုံးပြုရန် လိုအပ်နေပေ၏။

"ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ..."

လုရန်က အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သွားသည်။

ဒါက အင်မော်တယ်သခင်အဖြစ် တက်လှမ်းဖို့ ပုံမှန် လုပ်ငန်းစဉ်လား...ဒါမှမဟုတ် တခြား ပြဿနာ တစ်ခုခုများ ရှိနေလို့လား...

လုရန် မသိသလို သူ၏မေးခွန်းများကို ဖြေပေးမည့်သူလည်း မရှိပေ။ လုရန် တစ်ခုခု လုပ်ချင်သော်လည်း ဤအချိန်တွင် တောင့်တင်းမှုက ပို၍ဆိုးရွားလာသည်။ သူ လှုပ်ပင်မလှုပ်နိုင်တော့ချေ။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏နောက်ရှိ ရှင်းထျန်း ဓမ္မပုံရိပ်ယောင်သည် တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေလေ၏။ ထိုဓမ္မပုံရိပ်ယောင်သည် မလှုပ်ရှားသော်လည်း အတားအဆီးတစ်ခုကဲ့သို့ အထူးစက်ကွင်းတစ်ခုသည် တဖြည်းဖြည်း ကျယ်ပြန့်လာပြီး မကြာမီ ထန်ယင်းရော့နှင့် လင်းပေါင်အာ နှစ်ဦးလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားတော့သည်။ သို့သော် သူတို့နှစ်ဦးလုံးသည် မည်သည့်အရာကိုမျှ သတိမထားမိပုံရပေ။ လုရန် တစ်ယောက်တည်းသာ ထိုအရာကို ခံစားနိုင်သည်။

"ဒုက္ခပဲ... ငါ လှုပ်လို့ မရတော့ဘူး..."

လုရန် အနည်းငယ် ဆွံ့အသွားတော့သည်။

အင်မော်တယ်သခင်အဖြစ် တက်လှမ်းသည်က ဤကဲ့သို့ ဖြစ်မည်မှန်း သိခဲ့လျှင် သူ ဝေးကွာသောနေရာသို့ ထွက်ပြေးမိပေမည်။ သို့ရာတွင် ယခု၌မူ ဤသည်က နောက်ကျသွားခဲ့လေပြီ။ အကယ်၍ ဤအရာက မဟာချန်ဧကရီနှင့် ကျုံးယွန်ရှန်းတို့ကဲ့သို့သော အင်မော်တယ်သခင်များ၏ အာရုံစိုက်မှုကို အမှန်တကယ် ဆွဲဆောင်မိပြီး သူ့ကို လာရောက်သတ်ဖြတ်လျှင် ကိစ္စများ အလွန်ဆိုးရွားသွားပေမည်။

သို့သော် လုရန်၏ စိုးရိမ်မှုသည် အမှန်တကယ် ဖြစ်မလာခဲ့ပေ။ သူ၏ လက်ရှိတည်နေရာသည် တောင်တန်း၏ အနောက်ဘက်ခြမ်းတွင် ဖြစ်ပြီး မဟာချန်မှ လီရှစ်ရာကွာဝေးကာ ကြားတွင် တောင်တန်းများ၏ ပင်မတောင်ကြော ရှိနေသဖြင့် မြင်ကွင်းကို ပြီးပြည့်စုံစွာ ပိတ်ဆို့ထားသည်။ မဟာချန်၏ အာရုံစိုက်မှုကို ဆွဲဆောင်မိမည်အား သူ စိတ်ပူရန် မလိုပေ။

သို့သော် မမျှော်လင့်ဘဲ သူသည် တခြားလူတစ်စု၏ သတိပြုမိခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။ တောင်ခြေမှ လီနှစ်ဆယ်အကွာတွင် လေးလံသော ခေါင်းစွပ်ပါသည့် အနက်ရောင်ဝတ်ရုံများကို ဝတ်ဆင်ထားသော လူတစ်စုသည် မြေပြင်နှင့် ကပ်လျက်နီးပါး ပျံသန်းနေပြီး အလွန်လျှင်မြန်စွာ ရွေ့လျားနေကြ၏။ ရှင်းထျန်းဓမ္မပုံရိပ်ယောင် ထွက်ပေါ်လာသည့် အချိန်အခိုက်အတန့်မှာပင် ဤလူအုပ်စုက သူတို့၏ ခြေလှမ်းများကို ချက်ချင်းရပ်တန့်လိုက်ကြသည်။

သူတို့က အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။ ဦးဆောင်လာသော အနက်ရောင်ဝတ်ရုံဝတ်လူသည် အံ့အားသင့်သွားပေ၏။ ထို့နောက် သူက အံ့အားတသင့် ပြောလိုက်သည်။

"တစ်ယောက်ယောက်က ဟိုဘက်မှာ အင်မော်တယ်သခင်အဖြစ် တက်လှမ်းနေတယ်..."

သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများက သတိထား၍ ပြောဆိုသည်။

"တပ်မှူးချန်... အဲ့ဒါက မဟာချန်က လူတစ်ယောက်များ ဖြစ်နေမလား..."

ခေါင်းဆောင်အမျိုးသားက စဉ်းစားဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"အင်မော်တယ်သခင်အဖြစ် တက်လှမ်းဖို့ အရည်အချင်းပြည့်မီတဲ့ မဟာချန်က ဘယ်သူ့ကိုမဆို ဒီတောရိုင်းထဲကိုလာပြီး အဲ့ဒီလိုလုပ်ဖို့ ဧကရီက ဘယ်တော့မှ ခွင့်ပြုမှာ မဟုတ်ဘူး... ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒါက ငါတို့ သိုင်းနတ်ဘုရား မဟာမိတ်အဖွဲ့က လူတစ်ယောက်တော့ သေချာပေါက် မဟုတ်ဘူး..."

စက္ကန့်အနည်းငယ်ကြာ စဉ်းစားပြီးနောက် ခေါင်းဆောင်အမျိုးသားက ပြောလိုက်သည်။

"သူတို့က မိတ်ဆွေလား ရန်သူလားဆိုတာ သွားကြည့်ကြရအောင်... စစ်နတ်ဘုရား ရှင်းထျန်း ဓမ္မပုံရိပ်ယောင်ရဲ့ အင်မော်တယ်ပိုင်နက်နယ်မြေ နိုးထလာတဲ့အချိန်မှာ ဘယ်လောက်တောင် ကြောက်စရာကောင်းမလဲဆိုတာ ငါ စိတ်ကူးလို့တောင် မရဘူး..."

သိုင်းနတ်ဘုရား မဟာမိတ်အဖွဲ့နှင့် မဟာချန်တို့သည် လက်ရှိတွင် မီးနှင့် ရေကဲ့သို့ သဟဇာတမဖြစ်နိုင်အောင် ဖြစ်နေကြသည်။ ဤအရေးကြီးသော အချိန်တွင် ထိုကဲ့သို့ သူတစ်ဦး ပေါ်လာခဲ့သည်။ ဤသည်မှာစစ်နတ်ဘုရား ရှင်းထျန်း ဓမ္မပုံရိပ်ယောင်ပိုင်ရှင်သည် အင်မော်တယ်သခင်အဖြစ် တက်လှမ်းနေခြင်းပင်။

'တကယ်လို့ သူက မဟာမိတ်ဖြစ်ရင် ငါတို့အတွက် ကျားတစ်ကောင်ကို တောင်ပံတပ်ပေးလိုက်သလိုပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်... တကယ်လို့ သူက ရန်သူဖြစ်နေရင် အဲ့ဒီလူကို သေချာပေါက် သုတ်သင်ရှင်းလင်းရမယ်...'

သူတို့ တွေးတောလိုက်ကြသည်။