အခန်း ၇၄

အခန်း ၇၄:ဆရာ လှုပ်ရှားပြီ

လော့လော့သည် ယခုအချိန်အထိ အနည်းငယ် တွေဝေနေဆဲပင်။

သူမကိုယ်တိုင် တည်ဆောက်ခဲ့သော မဟာချန်အင်ပါယာ ပျက်စီးတော့မည်ကို ကြည့်ရင်း သူမ လုံးဝ မျှော်လင့်ချက်မဲ့နေချိန်မှာပင် သူမ တောင့်တနေခဲ့သော သူသည် သူမ၏မျက်စိရှေ့တွင် အမှန်တကယ် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

အရာအားလုံးသည် အိပ်မက်တစ်ခုနှင့် တူညီနေပေ၏။

သူ၏ကျောပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေသော လင်းပေါင်အာကို သူမ ရုတ်တရက် သတိပြုလိုက်မိကာ ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ဆရာ... ဒါက..."

လော့လော့၏စကား မဆုံးခင်မှာပင် သူမ၏နံဘေးရှိ ယင်းယွဲ့သည် ရုတ်တရက် လက်ဆန့်တန်းကာ သူမကို ဟန့်တားပြီး ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။ ယင်းယွဲ့၏ မျက်လုံးများထဲရှိ သတိထားမှုနှင့် စိုးရိမ်မှုတို့ကို သိသာထင်ရှားစွာ မြင်တွေ့နိုင်ပေ၏။

လုရန်လည်း အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။ လင်းပေါင်အာသည် လီမျိုးနွယ်ဝင်များထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း ဤအမျိုးသမီးက သိနေပုံရသည်။

"လီမျိုးနွယ်က လင်းပေါင်အာလေ... သူ့ကို မထိနဲ့..." လုရန်က ပြောလိုက်သည်။

လီမျိုးနွယ်.....

လော့လော့ အံ့အားသင့်သွားသည်။ မဟာချန် ဧကရီအနေဖြင့် ဤထူးခြားသော မျိုးနွယ်စုအကြောင်းကို သူမ သဘာဝကျကျ သိထားသည်။ သို့သော် လုရန်သည် လီမျိုးနွယ် မိန်းကလေးတစ်ဦးနှင့် ဤမျှထိ နီးကပ်စွာ ရှိနေသည်ကို မြင်ချိန်၌ သူမ ပို၍ပင် အံ့အားသင့်သွားတော့သည်။ တစ်စုံတစ်ဦးက လီမျိုးနွယ်ဝင်တစ်ဦးကို ဤမျှထိ ရဲရဲတင်းတင်း ထိတွေ့ပြီး အနည်းငယ်မျှ အကျိုးသက်ရောက်မှု မရှိသည်ကို သူမ မြင်တွေ့ရခြင်းက ဤသည်မှာ ပထမဆုံးအကြိမ်ပင်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အမျိုးသမီးက လော့လော့ကို နောက်သို့ ဆွဲခေါ်သွားသည်ကို မြင်ခြင်းက လုရန်၏ သံသယကိုလည်း အတည်ပြုပေးလိုက်သည်။ လော့လော့၏နံဘေးရှိ အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသမီးသည် လီမျိုးနွယ်မှ မဟုတ်ချေ။

နှစ်သောင်းနှင့်ချီသော အချိန်များ ကုန်လွန်သွားပြီးနောက် ဆရာနှင့်တပည့်တို့ နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည်ဆုံတွေ့ခဲ့ကြ၏။ လော့လော့၏စိတ်နှလုံးသားထဲတွင် လုရန်ကို ပြောပြချင်သော စကားများ အပြည့်ရှိနေသည်။ သို့သော် ယခုအချိန်မှာ ဤသို့ပြုလုပ်ရန် အချိန်မဟုတ်ပေ။

သိုင်းနတ်ဘုရား မဟာမိတ်အဖွဲ့မှ အုပ်စုသည် သူတို့ကို ကျားများကဲ့သို့ စောင့်ကြည့်နေဆဲဖြစ်ပြီး လက်ခြောက်ဖက် ကောင်းကင်အလောင်းကောင်ဘုရင် သည်လည်း ထိုနေရာတွင် ရှိနေဆဲပင်။

"ဒီလူက ဘယ်သူလဲ..."

လီယွီဖုန်းက သံသယဖြင့် မေးလိုက်သည်။

သူ၏ ချွန်ထက်သော မေးစေ့နှင့် မျောက်ကဲ့သို့ မျက်နှာသည် ယခုအချိန်၌ ရှုံမဲ့နေလေ၏။ သူသည် များစွာပို၍ သတိထားနေလေပြီ။ လက်ခြောက်ဖက် ကောင်းကင်အလောင်းကောင်ဘုရင်သည် လော့လော့ကြောင့် ဒဏ်ရာရသွားပြီးနောက် သူ အထူးသတိထားလာခဲ့သည်။

"သူက ငါတို့ရဲ့ မှတ်တမ်းတွေထဲမှာ မရှိဘူး... ဖြစ်နိုင်တာက အဲ့ဒီလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ အမျိုးသမီးလိုပဲ သူက ဧကရီ ပြုစုပျိုးထောင်ထားတဲ့ လျှို့ဝှက် ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ယောက် ဖြစ်နိုင်တယ်..."

လုံကျွန်းယန်က ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာလိုက်သည်။

သူ စကားပြောနေစဉ် လုရန်၏လက်ထဲရှိ ဓားရှည်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုအရာသည် စောစောက လက်ခြောက်ဖက် ကောင်းကင်အလောင်းကောင်ဘုရင်နှင့် ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်နိုင်ခဲ့သည် မဟုတ်လော။ ထို့ပြင် ထိုဓားက လက်ခြောက်ဖက် ကောင်းကင်အလောင်းကောင်ဘုရင်ကိုပင် နောက်သို့ လွင့်စင်သွားစေခဲ့သည်။

ထိုအချိန်မှာပင် သူ၏နံဘေးရှိ လန်ကျီးက ရုတ်တရက် ဝင်ပြောလိုက်သည်။

"ဧကရီက အသစ်ရောက်လာတဲ့သူကို 'ဆရာ' လို့ ခေါ်တာ ငါ ကြားလိုက်တယ်... ဧကရီရဲ့ ဆရာက ဘယ်သူလဲ... သူ့အကြောင်း အချက်အလက် တစ်ခုခု ရှိလား..."

ကြောင်ယောင်မျိုးနွယ်၏ အကြားအာရုံသည် အာရုံခံနိုင်စွမ်း မြင့်မားသည်မှာ သိသာထင်ရှားလှ၏။

အို...

လုံကျွန်းယန် အံ့အားသင့်သွားသည်။

ဧကရီရဲ့ ဆရာလား...

ထိုကဲ့သို့ လူတစ်ဦးအကြောင်း သူ တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ မကြားဖူးခဲ့ပေ။

"သူ ဘယ်သူပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီကို ရောက်နေပြီဆိုမှတော့ သူ့ကို သတ်လိုက်... လီယွီဖုန်း... မင်းရဲ့ လက်ခြောက်ဖက် ကောင်းကင်အလောင်းကောင်ဘုရင်ကို အရင် တိုက်ခိုက်ခိုင်းလိုက်... ငါတို့အားလုံး အတူတူ တိုက်ကြမယ်... အချိန်မဆွဲနဲ့..."

လုံကျွန်းယန်က အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

မိန်းကလေးငယ်လေး တစ်ဦးကို သယ်ဆောင်လာသော ဤလူ ထွက်ပေါ်လာကတည်းက သူသည် ပို၍ပို၍ စိတ်မအေးမချမ်း ဖြစ်လာခဲ့သည်။

အမှန်အားဖြင့် လီယွီဖုန်းသည် အနည်းငယ် တွန့်ဆုတ်နေပေ၏။ လက်ခြောက်ဖက် ကောင်းကင်အလောင်းကောင်ဘုရင်သည် ဒဏ်ရာရထားပြီးဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူတို့ ဆက်လက် တိုက်ခိုက်ပြီး ထိုအရာ ထပ်မံ၍ ဒဏ်ရာရပါက ဆုံးရှုံးမှုများ ကြီးမားပေလိမ့်မည်။

သို့သော် သူတို့သည် အရေးကြီးသော အချိန်သို့ ရောက်ရှိနေလေပြီ။ အကယ်၍ သူတို့ မတိုက်ခိုက်ပါက သိုင်းနတ်ဘုရား မဟာမိတ်အဖွဲ့သည် မဟာချန်ကို သိမ်းပိုက်နိုင်ချေ ရှိနေဆဲပင်။ သို့သော် သူ၏ မရဏအိမ်တော်ကမူ မည်သည့်အကျိုးအမြတ်မျှ ရရှိတော့မည် မဟုတ်ချေ။

ထို့ပြင် လီယွီဖုန်းသည် အကျိုးအမြတ်များထက် ပို၍ လိုချင်နေသည်။ သိုင်းနတ်ဘုရား မဟာမိတ်အဖွဲ့ကို မဟာချန်အင်ပါယာအား သိမ်းပိုက်ရန် ကူညီပေးခြင်းနှင့် မြောက်ပိုင်းနှင့် အရှေ့ပိုင်း နယ်မြေများကို ပေါင်းစည်းခြင်းဖြင့် ကျန်ရှိနေသော နယ်မြေနှစ်ခုကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန် များစွာပို၍ လွယ်ကူသွားပေလိမ့်မည်။ သူသည် ချန်နယ်မြေ၏ နယ်မြေလေးလုံးကို စုရုံးလိုသည်။ သူ၏ရည်မှန်းချက်မှာ ကြီးမားလှ၏။

ထို့ကြောင့် လီယွီဖုန်းက အံ့ကြိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ... သူ့ကို သတ်ကြစို့..."

ထိုသို့ပြောဆိုပြီးနောက် သူသည် လက်စည်းသင်္ကေတတစ်ခုကို ဖော်ထုတ်လိုက်ရာ လက်ခြောက်ဖက် ကောင်းကင်အလောင်းကောင်ဘုရင်၏ တုတ်ခိုင်သော ခန္ဓာကိုယ်သည် ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်သန်းကာ ရှေ့သို့ပြေးဝင်သွားတော့သည်။ အလောင်းကောင်၏ လက်ခြောက်ဖက်သည် လက်သီးများအဖြစ် ဆုပ်ထားပြီး လုရန်နှင့်လော့လော့တို့၏ နေရာဆီသို့ မိုးရွာချသည့်အလား ခွဲခြားမှုမရှိဘဲ တိုက်ခိုက်လာတော့သည်။

လုံကျွန်းယန်နှင့်တခြားသူများသည် ထပ်ချပ်မကွာ လိုက်ပါလာကြ၏။ ဓမ္မပုံရိပ်ယောင်တစ်ခုပြီးတစ်ခု သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှ ခွဲထွက်ကာ တိုက်ပွဲတွင် ပါဝင်လာကြတော့သည်။

"ဆရာ... သတိထား... အဲ့ဒီလက်ခြောက်ဖက် ကောင်းကင်အလောင်းကောင်ဘုရင်က မယုံနိုင်လောက်အောင် အစွမ်းထက်တယ်..."

လော့လော့၏စိတ်နှလုံးသား မွန်းကြပ်သွားပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

သူမ အော်ဟစ်ပြီးနောက် လုရန်သည် လွန်ခဲ့သော ဆယ်ရက်ခန့်ကမှ အထက်ဘုံသို့ တက်လှမ်းလာခဲ့ကြောင်း သူမ ရုတ်တရက် သတိရသွားသည်။ လက်ခြောက်ဖက် ကောင်းကင်အလောင်းကောင်ဘုရင်ကို သူ မည်သို့ အနိုင်ယူနိုင်မည်နည်း။

သူမသည် သူမ၏ရှေ့ရှိ ဆရာ၏လွှမ်းမိုးချုပ်ကိုင်နိုင်သော စွမ်းအားကို ကျင့်သားရနေပြီး သူ အထက်ဘုံသို့ တက်လှမ်းလာခဲ့သည်မှာ မကြာသေးကြောင်းကို သူမ မေ့လျော့လုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ သို့သော် လုရန်က ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် လက်ခြောက်ဖက် ကောင်းကင်အလောင်းကောင်ဘုရင်ကို နောက်သို့ လွင့်စင်သွားစေခဲ့သည့် အခိုက်အတန့်လေးက မြင်ကွင်းကိုလည်း သူမ မေ့သွားခဲ့ပေ၏။

"ရပါတယ်... ငါ ကိုင်တွယ်လိုက်မယ်..."

လုရန်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူ နောက်သို့ပြန်လှည့်လိုက်ရာ သူဆီသို့ ပြေးဝင်လာသော လက်ခြောက်ဖက် ကောင်းကင်အလောင်းကောင်ဘုရင်နှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင် ဖြစ်သွားတော့သည်။

ဝှစ်...

သူ၏ လက်ထဲရှိ ရွှမ်ယွမ်ဓား အောက်ဘက်မှ အထက်သို့ ခုတ်ပိုင်းသွားသည်။

သာမန်ဖြစ်ပြီး ထူးခြားမှုမရှိသော ဓားချီလှိုင်းတစ်လှိုင်းသည် သက်တန့်ရောင်ဖဲကြိုးတစ်ခုအလား ပျံ့လွင့်သွားပေ၏။

ခရက်...

လက်ခြောက်ဖက် ကောင်းကင်အလောင်းကောင်ဘုရင်၏ လက်များထဲမှ သူ့ဆီသို့ အရင်ဆုံး ရောက်ရှိလာသော လက်တစ်ဖက်သည် ပြင်းထန်စွာ ဖြတ်တောက်ခြင်း ခံလိုက်ရတော့သည်။

ဧရာမလက်ကြီးသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားပြီး တော်ဝင်မြို့တော်၏ အဆောက်အအုံ အများအပြားကို ခြေမွှဖျက်ဆီးလိုက်သည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်မှာပင် လက်ခြောက်ဖက် ကောင်းကင်အလောင်းကောင်ဘုရင်သည် အမြှီးကိုအနင်းခံလိုက်ရသော ကြွက်တစ်ကောင်အလား ခုန်ပေါက်ကာ နောက်သို့ဆုတ်သွားတော့သည်။

သေချာသည်မှာ ထိုအရာကို လီယွီဖုန်းက ထိန်းချုပ်ထားခြင်းပင်။

သူ၏နှလုံးသားထဲတွင် သွေးထွက်နေသကဲ့သို့ ခံစားနေရလေပြီ။ ယခင်က အသေးစား ဒဏ်ရာလေးတစ်ခုသည် ကိစ္စမရှိပေ။ အလောင်းကောင်ကို သန့်စင်ပြီး မူလအခြေအနေသို့ ပြန်ရောက်အောင် သူ လုပ်နိုင်စွမ်းရှိသည်။ သို့သော် ယခုချိန်၌ လက်တစ်ဖက်လုံး ပြတ်တောက်သွားသည်။ ဤသည်မှာ ခွေးတစ်ကောင် ခြေထောက်ဖြတ်ခံရသကဲ့သို့ ပြန်ပြင်၍မရနိုင်သော ထာဝရဆုံးရှုံးမှုကြီးပင်။

"သောက်ကျိုးနည်း... တိုက်ခိုက်လေ... မင်းတို့ကောင်တွေ ဘာလို့ မတိုက်ကြတာလဲ... ငါ့ရဲ့ လက်ခြောက်ဖက် ကောင်းကင်အလောင်းကောင်ဘုရင်က လက်တစ်ဖက် ပြတ်သွားပြီ... မင်းတို့ အားလုံး ဘာလုပ်နေကြတာလဲ..."

လီယွီဖုန်းက​ အော်ငေါက်လိုက်သည်။

သို့သော် သူသည် လုံကျွန်းယန်နှင့် တခြားသူများကို အထင်လွဲခဲ့ခြင်းပင်။ သူတို့ မတိုက်ခိုက်ခြင်း မဟုတ်ပေ။ သူတို့၏ တိုက်ခိုက်မှု လမ်းတစ်ဝက်တွင် လက်ခြောက်ဖက် ကောင်းကင်အလောင်းကောင်ဘုရင်၏ လက်တစ်ဖက် ပြတ်သွားသည်ကို သူတို့ မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီး သူတို့၏ ဓမ္မပုံရိပ်ယောင်များအားလုံး တပြိုင်နက်တည်း အေးခဲတောင့်တင်းသွားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သူတို့၏ ဓမ္မပုံရိပ်ယောင်များမှ စွမ်းအားသည် လက်ခြောက်ဖက် ကောင်းကင်အလောင်းကောင်ဘုရင်နှင့် ယှဉ်နိုင်မည်ဟု သူတို့ မထင်ခဲ့ကြချေ။

လုံကျွန်းယန် ဆွံ့အသွားတော့သည်။

ဤမဟာချန်သည် လွယ်ကူသော ပစ်မှတ်တစ်ခုဟု တွေးထင်ရသည်။ ကျုံးယွန်ရှန်း သေသွားကာ တုရှုရှန်း ဘယ်ရောက်နေမှန်း မသိရချေ။ လျှောင်ဝမ်ရှန်းလည်း သေဆုံးသွားပြီး ဖူကျန်းလုံ တစ်ယောက်တည်းပဲ ကျန်တော့သည်။ ထိုအင်ပါယာကို သိမ်းပိုက်ရန် အဆင်သင့် ဖြစ်နေသင့်သည်။

သို့သော် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ခွန်အားရှိသည့် အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသမီးတစ်ဦး ရုတ်တရက် ပေါ်လာခဲ့သည်။ ထို့ပြင် ယခုအချိန်၌ ဧကရီ၏ဆရာလည်း ထပ်မံ၍ ထွက်ပေါ်လာပေ၏။

သူသည် ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် လက်ခြောက်ဖက် ကောင်းကင်အလောင်းကောင်ဘုရင်၏ လက်တစ်ဖက်ကို ဖြတ်ချလိုက်ခြင်းပင်။ ဧကရီ၏ အလားအလာပေါက်ကွဲမှုက လက်ခြောက်ဖက် ကောင်းကင်အလောင်းကောင်ဘုရင်ကို ဒဏ်ရာရစေနိုင်ပြီး သူမ၏ ဆရာက လက်တစ်ဖက်ကို တိုက်ရိုက်ဖြတ်တောက်ပစ်နိုင််ခံ့သည်။ သူတို့သည် တကယ့်ကို အရည်အချင်း တူညီသူများပင်။

"ဒီအသစ်ရောက်လာတဲ့သူကို သတိထား... မင်းတို့အားလုံး.. သူ့ကို အာရုံစိုက်ပြီး ဖိနှိပ်သတ်ဖြတ်ကြစမ်း... ထိပ်တိုက် ရင်မဆိုင်ကြနဲ့..."

လုံကျွန်းယန်က တည်ကြည်လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

လက်ရှိအခြေအနေအရ မည်သူကမျှ ပြိုင်ဘက်၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို တိုက်ရိုက်ရင်ဆိုင်၍ တောင့်ခံနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ သူ၏ကာကွယ်ရေးမှာ သာမန်သာ ဖြစ်ရန် သူတို့ ဆုတောင်းနိုင်ပြီး ပြင်းပြင်းထနမထန် တိုက်ခိုက်မှုများဖြင့် သူ့ကို သတ်ရန် ကြိုးစားရုံသာ ရှိတော့သည်။

ထို့ကြောင့် လုံကျွန်းယန်၏ အကြံပြုချက်အရ အင်မော်တယ်သခင်ဆယ်ယောက်သည် သူတို့၏ ဓမ္မပုံရိပ်ယောင်များကို ပြန်လည်၍ ထိန်းညှိလိုက်ကြ၏။ သူတို့၏ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်အစစ်များသည် ရှေ့သို့ မတက်လိုကြချေ။ ထိုအစား သူတို့သည် သူ့ကို ဖိနှိပ်သတ်ဖြတ်ရန်အတွက် အင်မော်တယ်ပိုင်နက်နယ်မြေအတွင်းရှိ သူတို့၏ဓမ္မပုံရိပ်ယောင်များကို ထိန်းချုပ်ရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။

လုရန်ထံတွင် ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်မျက်လုံး ရှိသော်လည်း ဤလူများ၏ အင်မော်တယ်ပိုင်နက်နယ်မြေများ မည်သို့ဖြစ်ကြောင်း သူ မဆုံးဖြတ်နိုင်ပေ။ သို့သော် သူ ဂရုမစိုက်ချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ၏ကိုယ်ပိုင် အင်မော်တယ်ပိုင်နက်နယ်မြေသည် မီတာဝက် အချင်းဝက်အထိ ကျုံ့သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။ ဖျက်ဆီး၍မရနိုင်သော ခန္ဓာကိုယ်၏ နိယာမစွမ်းအားသည် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့လေပြီ။ မြင့်မြတ်သွေးကြော ကျောက်စိမ်းအရိုး၏ အထောက်အပံ့နှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်ချိန်၌ သူသည် ပြိုင်ဘက်ကင်း ဖြစ်သွားပေ၏။

လုံကျွန်းယန်၏နံဘေးတွင် တိုက်ပွဲဝင်ရန် အရည်အချင်း မပြည့်မီသော လန်ကျီးက ထိုမြင်ကွင်းကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။ ရုတ်တရက် လုရန်၏ အကြည့်သည် သူမဆီသို့ ကျရောက်လာကြောင်း သူမ ခံစားလိုက်ရသည်။

လန်ကျီး၏နှလုံးခုန်နှုန်း တစ်ချက်မှားသွားတော့သည်။ ဤနေရာတွင် အင်မော်တယ်သခင် အများအပြား ရှိနေသဖြင့် သူမသည် အရေးမပါသော အသေးအမွှားလူတစ်ယောက်သာ ဖြစ်သည်။ ထိပ်သီးပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက်က သူမကို ပစ်မှတ်ထားရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ချေ။

သို့သော် သူမ မသိခဲ့သည်မှာ လုရန် မျက်စိကျနေသောအရာမှာ သူမ၏ အသင်္ချေနတ်ဆိုးစေတီအတွင်းရှိ နတ်ဆိုးစစ်တပ်တစ်သန်းပင်။ နတ်ဆိုးသန့်စင်ခြင်းအိုးက ဆာလောင်နေလေပြီ။

သို့သော် လုရန်သည် မည်သည့်အရာကိုမျှ မပြသခဲ့ပေ။ သူ၏အကြည့်သည် သူမကို ကျော်လွန်သွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် ထိုဓမ္မပုံရိပ်ယောင်များနှင့် နတ်ဆိုးဧကရာဇ်သုံးယောက်အပေါ်သို့ ကျရောက်သွားတော့သည်။

ထို့ပြင် သေချာသည်မှာ လက်ခြောက်ဖက် ကောင်းကင်အလောင်းကောင်ဘုရင်ပင်။

"ဒီကောင်က နည်းနည်း အနှောင့်အယှက် ဖြစ်တယ်... သူ့ကို ဒီတိုင်း ထားလို့မရဘူး..."

လုရန်က တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူသည် လက်တစ်ဖက်ဖြင့် လက်သင်္ကေတတစ်ခုကို ဖော်ဆောင်လိုက်ပြီး ဟင်းလင်းပြင်အတွင်း၌ သူ၏လက်ချောင်းဖြင့် ရေးဆွဲလိုက်သည်။ ထူးဆန်းသော မှော်စာလုံးများကို ရေးဆွဲလိုက်ပြီး သူ၏ရှေ့တွင် ထွက်ပေါ်လာသည်။

လီယွီဖုန်းက အံ့အားသင့်စွာကြည့်ရင်း အော်ဟစ်လိုက်၏။

"အဆောင်လက်ဖွဲ့လား... ဒီလူက အဆောင်လက်ဖွဲ့တွေကိုလည်း သုံးတတ်တာလား..."

လုရန်သည် အလွန်လျှင်မြန်စွာ ရွေ့လျားသွားသဖြင့် ထိုအရာသည် မည်သည့် အဆောင်လက်ဖွဲ့ အမျိုးအစားဖြစ်ကြောင်း လီယွီဖုန်း မခွဲခြားနိုင်ချေ။

အသက်ရှုချိန် အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် အဆောင်လက်ဖွဲ့ကို ရေးဆွဲနေသော လုရန်၏ ညာဘက်လက်သည် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီးနောက် သူသည် အဆောင်လက်ဖွဲ့ပေါ်တွင် လက်ချောင်းဖြင့် ညင်သာစွာ တောက်လိုက်သည်။

ဝှစ်...

အဆောင်လက်ဖွဲ့တစ်ခုလုံးသည် ရွှေရောင် အလင်းတန်းတစ်တန်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ကောင်းကင်သို့ ပျံသန်းသွားကာ တိမ်တိုက်များထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

"လက်ရှစ်ဖက် ထျန်းဖုန်း... မင်းရဲ့ စွမ်းအားကို ပြသပြီးတော့ အဲ့ဒီလက်ခြောက်ဖက် ကောင်းကင်အလောင်းကောင်ဘုရင်ကို ကိုင်တွယ်နိုင်မယ်လို့ ငါ မျှော်လင့်တယ်..."

လုရန်က တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။

ဒီအင်မော်တယ်သခင်တွေရဲ့ ဓမ္မပုံရိပ်ယောင်တွေနဲ့ အဲ့ဒီနတ်ဆိုးဧကရာဇ်သုံးယောက်နဲ့ ပတ်သက်လို့တော့..

.

စစ်နတ်ဘုရားရှင်းထျန်း ကိုယ်ပွားကိုးခုဆိုလျှင် သူတို့ကို ကိုင်တွယ်ရန် လုံလောက်သည်ထက်ပင် ပိုနေပေမည်။