အခန်း ၇၆
Vol. 8 Ch. 76
အခန်း ၇၆: ယင်စစ်သည် ကျားတံဆိပ်
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လုံကျွန်းယန် ရုတ်တရက် အံ့အားသင့်သွားသည်။
"လုရန်... အပြာရောင်ဂိုဏ်း ဘိုးဘေး... မင်းက အပြာရောင်ဂိုဏ်း ဘိုးဘေး လုရန်ပဲ..."
လုံကျွန်းယန် အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားတော့သည်။
အပြာရောင်ဂိုဏ်းဘိုးဘေး၏ နာမည်သည် မိုးကြိုးပစ်ခတ်သံတစ်သံအလား တုန်ခါသွားပေ၏။
အပြာရောင်ဂိုဏ်း တပည့်များ ရှိနေကြောင်း သိနေသူတိုင်း အပြာရောင်ဂိုဏ်းဘိုးဘေး လုရန်၏ နာမည်နှင့် ရင်းနှီးကြသည်။
တခြားသူများကဲ့သို့ပင် လုံကျွန်းယန်သည်လည်း လုရန်အကြောင်းကို သိရှိထားသော်လည်း သူ့ကို တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ အလေးအနက် မထားခဲ့ချေ။
နှစ်ပေါင်းတစ်သိန်းကြာ အောက်ဘုံတွင် ပိတ်မိနေခဲ့သော ဘိုးဘေးအိုကြီးတစ်ဦးသည် အထက်ဘုံသို့ တက်လှမ်းပြီးနောက်တွင်လည်း အသေးအမွှားလေး တစ်ဦးသာ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သည်။
ထို့ပြင် လုံကျွန်းယန်ကိုယ်တိုင်သည်လည်း အပြာရောင်ဂိုဏ်းနှင့် ယခင်က အဆက်အသွယ် မရှိခဲ့သဖြင့် သူ များစွာဂရုမစိုက်ခဲ့ချေ။
သို့သော် ယခုအချိန်၌ သူသည် လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်ကမှ အထက်ဘုံသို့ တက်လှမ်းလာခဲ့သော ဘိုးဘေးအိုကြီးတစ်ဦးဖြစ်သည့် အပြာရောင်ဂိုဏ်း ဘိုးဘေးနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့ရလေပြီ။
ဤသည်က အလွန်အမင်း ကြောက်စရာကောင်းလှသည်။ သူ အထက်ဘုံသို့ တတ်လှမ်းလာသည်မှာ ရက်အနည်းငယ်မျှသာ ရှိသေးသည် မဟုတ်လော။
စိတ်ဝိညာဉ်နယ်မြေတွင် ပါရမီ မည်မျှထိ ကောင်းမွန်စေကာမူ တစ်စုံတစ်ယောက်သည် အင်မော်တယ်သခင်နယ်ပယ်သို့ ကျင့်ကြံရောက်ရှိရန် နှစ်ပေါင်းသောင်းနှင့်ချီ၍ အချိန်ယူရသည် မဟုတ်လော....
ထိုသို့ဆိုသည့်တိုင် အပြာရောင်ဂိုဏ်းဘိုးဘေးသည် အထက်ဘုံသို့ တက်လှမ်းပြီးနောက် ဆယ်ရက်ကျော်လေးအတွင်းမှာပင် လိုက်မီသွားခဲ့သည်။
သူ လိုက်မီသွားရုံသာမက ကောင်းကင်ကို အံတုနိုင်သော ဤနည်းလမ်းများသည် အင်မော်တယ်သခင်များအားလုံးကို လုံးလုံးလျားလျား ခြေမွှလိုက်ခြင်းပင်။
ရက်အနည်းငယ်ဆိုသည်မှာ အင်မော်တယ်နယ်မြေ၏ နှစ်ပေါင်းသောင်းနှင့်ချီသော ရှည်လျားသည့် ကျင့်ကြံမှုများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက မျက်စိတစ်မှိတ်စာမျှသာ ကြာမြင့်သည်။
သေချာသည်မှာ မဟာချန်ဧကရီ လော့လော့သည် အမှန်အားဖြင့် အပြာရောင်ဂိုဏ်းတပည့်တစ်ဦး ဖြစ်နေလိမ့်မည်ကိုလည်း လုံကျွန်းယန် လုံးဝမျှော်လင့်မထားခဲ့ချေ။
"ငါတို့က ရိုင်းစိုင်းမိတယ်... မဟာချန်ဧကရီကလည်း အပြာရောင်ဂိုဏ်း တပည့်တစ်ယောက် ဖြစ်နေတာကိုး... ဒါက အထင်လွဲတာပါ... ဒါတွေအားလုံးက အထင်လွဲတာပါ... ငါတို့ တပ်တွေကို အခုချက်ချင်း ရုပ်သိမ်းပါ့မယ်..."
လုံကျွန်းယန်က ပြောလိုက်သည်။
ဤသည်က လုရန်၏ ရှင်းထျန်း ဓမ္မပုံရိပ်ယောင် ကိုးပါးကြောင့်သာ မဟုတ်ပေ။
မလှမ်းမကမ်းတွင် ရွှေရောင် သံချပ်ကာဝတ် နတ်ဘုရားလည်း ရှိနေပြီး သူသည် လက်ခြောက်ဖက် ကောင်းကင်အလောင်းကောင်ဘုရင်ကို လုံးလုံးလျားလျား အပိုင်းပိုင်းအစစ ဆုတ်ဖြဲကာ အပိုင်းအစများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲပစ်လိုက်လေပြီ။
"ဘာ အထင်လွဲစရာမှ မရှိဘူး... သိုင်းနတ်ဘုရား မဟာမိတ်အဖွဲ့က ဘယ်သူမှ ထွက်သွားလို့ မရဘူးလို့ ငါ ပြောခဲ့တယ် မဟုတ်လား..."
လုရန်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်သည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏မျက်လုံးများသည် လန်ကျီးထံသို့ မရည်ရွယ်ဘဲ ရွေ့လျားသွားပုံရသည်။
ဤအလှလေးထံမှ ယောင်မျိုးနွယ် စစ်တပ် တစ်သန်းကို မည်သို့ ထုတ်ယူရမည်အား သူ တွက်ချက်နေခြင်းပင်။
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လုံကျွန်းယန်နှင့်တခြားသူများ၏ မျက်နှာအမူအရာများသည် အလွန်အမင်း ပျက်ယွင်းသွားပေ၏။
သူက အံ့ကြိတ်ပြီး ပြောဆိုသည်။
"ရန်ငြိုးကို သိမ်းထားတာထက် ဖြေရှင်းလိုက်တာ ပိုကောင်းတယ်... ငါတို့ရဲ့ သိုင်းနတ်ဘုရား မဟာမိတ်အဖွဲ့က အလျှော့ပေးလိုက်ပြီလေ... မင်း သဘောမတူရင် တိုက်ခိုက်ဖို့ကလွဲပြီး ဘာမှ မရှိတော့ဘူး..."
ထိုသို့ပြောဆိုပြီးနောက် သူ၏စကားများက မလုံလောက်သေးဟု ခံစားရသည့်အလား သူက အလျှင်အမြန် ထပ်ဖြည့်ပြောလိုက်သည်။
"မင်းရဲ့ ခွန်အားကို ငါ အသိအမှတ်ပြုပါတယ်... ဒါပေမဲ့ ဒီမဟာချန် တော်ဝင်မြို့တော်က မရေမတွက်နိုင်တဲ့ ပြည်သူတွေကို မင်း ကာကွယ်နိုင်မလား... ငါတို့ အားလုံးက အင်မော်တယ်သခင်တွေပဲ... ငါတို့ တိုက်ခိုက်ရင် မြို့ကို သတ်ဖြတ်ဖို့ လုံလောက်တဲ့ စွမ်းအားထက်တောင် ပိုရှိသေးတယ်..."
ခြိမ်းခြောက်နေတာလား...
လုရန်က ရယ်မောပြီး ပြောဆိုသည်။
"မင်းမှာ အဲ့ဒီလိုစွမ်းရည်မျိုး ရှိမယ်လို့ ငါ မထင်ဘူး..."
မည်ကဲ့သို့ နောက်ပြောင်မှုမျိုး ဖြစ်သနည်း...
မြစ်ဝါမြစ် ကွေ့ကိုးကွေ့ ဝင်္ကပါက တော်ဝင်မြို့တော် တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံထားပေသည်။ ထိုဝင်္ကပါအတွင်း၌ အင်မော်တယ်တစ်ပါးပင်လျှင် သေမျိုးအဖြစ် ပြန်လည်၍ ပြောင်းလဲသွားပေလိမ့်မည်။
အင်မော်တယ်သခင်အနည်းငယ်မျှဖြင့် မြစ်ဝါမြစ် ကွေ့ကိုးကွေ့ ဝင်္ကပါ အသက်ဝင်လာသည်နှင့် တပြိုင်နက် သူတို့ထံတွင် မည်သည့် စွမ်းအားမျှ ကျန်ရှိတော့မည် မဟုတ်ချေ။
"မင်း..."
လုရန်၏ အထင်သေးမှုကြောင့် ဒေါသထွက်သွားကာ လုံကျွန်းယန်က အော်ဟစ်လိုက်သည်။
"သိုင်းနတ်ဘုရား မဟာမိတ်အဖွဲ့က ဒီတစ်ကြိမ်မှာ ငါတို့ လူနည်းနည်းလေးပဲ ခေါ်လာတာ မဟုတ်ဘူး... မြို့ပြင်မှာ စစ်သား တစ်သန်း ရှိသေးတယ်... ပြီးတော့ ယောင်မျိုးနွယ် စစ်တပ် တစ်သန်းလည်း ရှိတယ်... မင်း..."
လုံကျွန်းယန်ကို ကြည့်ရင်း လုရန်၏မျက်လုံးများ တောက်ပသွားသည်။
အမှန်တကယ်ကို ယောင်မျိုးနွယ် စစ်တပ် တစ်သန်းအတိအကျပင်။ ထိုအရာသည် သူ လိုချင်နေသောအရာ ဖြစ်ပေ၏။
မြန်မြန်လေး...သူတို့ကို ဆင့်ခေါ်လိုက်ပါတော့...
လုံကျွန်းယန်၏ အသံ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။ သူ စကားပြောဆိုနေစဉ် လုရန်၏ မျက်နှာအမူအရာက မည်သည့်အတွက်ကြောင့် စိတ်လှုပ်ရှားပုံ ပေါက်လာရသနည်း။
လုရန်က သူ၏မျက်လုံးများကိုမှေးပြီး မြို့ပြင်သို့ ကြည့်လိုက်သည်။
အမှန်တကယ်ကို သိုင်းနတ်ဘုရား မဟာမိတ်အဖွဲ့၏ စစ်သားတစ်သန်းသည် အနီးသို့ ချဉ်းကပ်မလာဘဲ မြစ်ဝါမြစ် ကွေ့ကိုးကွေ့ ဝင်္ကပါ အပြင်ဘက်တွင် ရှိနေဆဲပင်။ သူတို့သည် မြို့အတွင်းသို့ဝင်ပြီး သတ်ဖြတ်ရန်နှင့် မဟာချန် တော်ဝင်မြို့တော်ကို သိမ်းပိုက်ရန် ရည်ရွယ်ထားပုံရသည်။
လုံကျွန်းယန်နှင့် တခြားသူများသည် မြို့အတွင်း၌ လွတ်လပ်စွာ သတ်ဖြတ်နိုင်သော်လည်း ကြီးမားသော လှုပ်ရှားမှုများသည် အဆောက်အအုံ အမြောက်အများကို လွယ်လင့်တကူ ပျက်စီးသွားနိုင်သည်။ မဟာချန် တော်ဝင်မြို့တော်က နှစ်ပေါင်းများစွာ စုဆောင်းလာခဲ့သည့် အဆောက်အအုံများကို သူ သိမ်းပိုက်ချင်နေဆဲပင်။ မြို့တစ်မြို့ကို အစမှနေ၍ ပြန်လည်တည်ဆောက်ရခြင်းမှာ အချိန်ကုန်ပြီး လူပင်ပန်းလှသည်။
စစ်သား တစ်သန်း ရှိနေသရွေ့ ယောင်မျိုးနွယ် စစ်တပ်တစ်သန်းကို လွယ်လင့်တကူ ဖြန့်ကျက်မည်မဟုတ်ကြောင်း လုရန်က တွေးတောလိုက်သည်။
ထိုသို့ဆိုလျှင်...
လုရန်က သူ၏လက်ကောက်ဝတ်ကို လှုပ်ခတ်လိုက်ရာ သူ၏လက်ချောင်းထိပ်များကြားတွင် အနက်ရောင် အရာဝတ္ထုတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။
ယင်စစ်သည် ကျားတံဆိပ်...
ဤရုတ်တရက် လှုပ်ရှားမှုက လုံကျွန်းယန်နှင့်တခြားသူများကို ထိတ်လန့်တကြား ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်။
ဤအပြာရောင်ဂိုဏ်းဘိုးဘေးတွင် တခြားလှည့်ကွက်များ ရှိနေသေးသလော...
သူတို့ ကောင်းကောင်းမွန်မွန် စကားပြောနေကြသည်ကို သူက မည်သည့်အတွက်ကြောင့် ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားရန် ပြင်ဆင်နေသနည်း။
"မင်းတို့ရဲ့ သိုင်းနတ်ဘုရား မဟာမိတ်အဖွဲ့ စစ်သား တစ်သန်းကို မေ့လိုက်တော့... မြို့ကို သတ်ဖြတ်ဖို့ မင်းတို့မှာ တခြားနည်းလမ်းတွေ ရှိရင် လွတ်လွတ်လပ်လပ် စမ်းကြည့်ပါ..."
လုရန်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်သည်။
ထို့နောက် သူသည် သူ၏လက်ချောင်းများကို ညင်သာစွာ လှုပ်ခတ်လိုက်၏။
သူ၏လက်ထဲရှိ ယင်စစ်သည် ကျားတံဆိပ်မှ ရုတ်တရက် အနက်ရောင် အလင်းတန်းတစ်တန်း ပွင့်အံ့ထွက်လာသည်။
လုရန်က လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ အနက်ရောင်အလင်းတန်းသည် လျှပ်စီးကြောင်းတစ်ခုအလား ပျံ့လွင့်သွားသဖြင့် လုံကျွန်းယန်နှင့်တခြားလူများအားလုံး ကာကွယ်ရေး အနေအထားများသို့ အလျှင်အမြန် ပြောင်းလဲလိုက်ကြသည်။
သို့သော် အနက်ရောင်အလင်းတန်းသည် သူတို့ထံသို့ ချဉ်းကပ်မလာခဲ့ချေ။ ထို့အစား ထိုအရာသည် သူတို့ကို ရှောင်ကွင်းသွားပြီး အနောက်ဘက်ရှိ စစ်သား တစ်သန်းဆီသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ပျံသန်းသွားတော့သည်။
ဤလူများကို မည်သို့ပင်ဖြစ်စေကာမူ သတ်ရမည်ဖြစ်ပြီး သူတို့သည် မြစ်ဝါမြစ် ကွေ့ကိုးကွေ့ ဝင်္ကပါထဲတွင် မရှိသောကြောင့် သူတို့ကို သတ်ရန် ဝင်္ကပါကို သူ အသုံးပြု၍ မရနိုင်ပေ။ ထို့ကြောင့် အခြေအနေများ မရှုပ်ထွေးမီ သူတို့ကို ယခုချက်ချင်း သတ်ဖြတ်လိုက်ခြင်းက ပိုကောင်းပေလိမ့်မည်။
အနက်ရောင်အလင်းတန်းသည် အသံသဲ့သဲ့လေးနှင့်အတူ လေထုအလယ်တွင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။
လုံကျွန်းယန်နှင့်တခြားသူများသည် မျက်လုံးအပြူးသားဖြင့် စောင့်ကြည့်နေခဲ့ကြ၏။ ဤသည်မှာ မည်သည့်အရာမျှ ဖြစ်မလာခဲ့သလော...
စစ်သားတစ်သန်းသည်လည်း တော်ဝင်မြို့တော်ဆီသို့ သိချင်စိတ်ဖြင့် ကြည့်နေကြပြီး ရလဒ်မှာ မည်သို့ ဖြစ်လာမည်ကို တွေးတောနေကြသည်။
သူတို့သည် ဝေးကွာနေသဖြင့် အသံများကို မကြားနိုင်သော်လည်း ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နိုင်သည်။
အမျိုးမျိုးသော ဓမ္မပုံရိပ်ယောင်များ၊ လက်ခြောက်ဖက် ကောင်းကင်အလောင်းကောင်ဘုရင်၊ ရွှေရောင် သံချပ်ကာဝတ် နတ်ဘုရားနှင့် စစ်နတ်ဘုရား ရှင်းထျန်း ဓမ္မပုံရိပ်ယောင် ကိုးပါး....
အရာအားလုံးကို သူတို့ ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နေရသည်။
တော်ဝင်မြို့တော်ရှိ အခြေအနေသည် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း သိသာထင်ရှားလှ၏။
သို့သော် ထိုအချိန်မှာပင် အနက်ရောင် အလင်းတန်း ပျောက်ကွယ်သွားသော နေရာတွင် လေဟာနယ်သည် ဖြည်းညှင်းစွာ စတင်၍ တွန့်လိမ်လာတော့သည်။
ဤသည်က တလိမ့်လိမ့်ထနေသော အပူလှိုင်းများနှင့် တူညီလှသည်။
မကြာမီ အပြာရောင်ရင့်ရင့် လေဟာနယ် အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခု လေထဲတွင် ပေါ်လာပြီး တဖြည်းဖြည်း ကျယ်ပြန့်လာသည်။
လုံကျွန်းယန်၏နှလုံးခုန်နှုန်း တစ်ချက်မှားသွားသည်။ လေဟာနယ်ကို ဆုတ်ဖြဲနိုင်စွမ်းရှိသည့် နတ်ဘုရားစွမ်းရည်တစ်ခု ဖြစ်နေသလော...
အက်ကွဲကြောင်းသည် မိစ္ဆာလက်တစ်စုံက လေဟာနယ်ကို ဆုတ်ဖြဲနေသည့်အလား တစတစ ပို၍ကြီးမားလာသည်။ ထိုလေဟာနယ်၏ အခြားတစ်ဖက်တွင် မှိုင်းညို့ကာ သွေးရောင်ကောင်းကင်နှင့် ချိုင့်ခွက်များ ပြည့်နှက်နေသော ခြောက်ကပ်ကပ်ကမ္ဘာတစ်ခု ရှိနေသည်။
အဖြူရောင်တစ္ဆေများ ထိုနေရာအတွင်းတွင် လှည့်လည်သွားလာနေသည်ကို မြင်တွေ့နိုင်ပေ၏။
သရဲတစ္ဆေနယ်မြေ...
တဝုန်းဝုန်းထနေသော ကြယ်လေပြင်းများကြားတွင် စိမ်းပြာရောင် မရဏချီများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသော ယင်စစ်သည်များသည် ပျားအုံတစ်အလား အက်ကွဲကြောင်းမှ အလုံးအရင်းဖြင့် ထွက်ပေါ်လာကြတော့သည်။
အမှန်တကယ်ကိုပင် သူတို့သည် အလုံးအရင်းဖြင့် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
ဆင့်ခေါ်ခံရသည့်အလား ကြီးမားကာ သိပ်သည်းပြီး မရေမတွက်နိုင်သော ယင်စစ်သည် အမြောက်အများသည် အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာကြ၏။
ထို့အပြင် သူတို့၏ ပစ်မှတ်မှာ သိုင်းနတ်ဘုရား မဟာမိတ်အဖွဲ့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သော စစ်သားတစ်သန်းပင်။
ရုတ်ချည်းဆိုသလိုပင် စစ်တပ်၏တန်းစီစုဖွဲ့ထားမှုများပရမ်းပတာ ဖြစ်သွားတော့သည်။
ယင်စစ်သည်များသည် နာကျင်မှုကို မခံစားရသလို ရိုးရှင်းသော အသိစိတ်သာရှိကာ သတ်ဖြတ်ရန် ဗီဇအသိ ယုံကြည်ချက် တစ်ခုသာ ရှိပြီး သေခြင်းတရားကို လုံးဝမကြောက်ရွံ့ကြပေ။
ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ငရဲတစ္ဆေချီများဖြင့် ရစ်ပတ်ထားကာ သူတို့သည် နေရာတိုင်းတွင် ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်ကြသည်။
သိုင်းနတ်ဘုရား မဟာမိတ်အဖွဲ့ စစ်တပ်တစ်ခုလုံးသည် ပရမ်းပတာဖြစ်ကာ ရှုပ်ထွေးသွားသည်။
လုံကျွန်းယန်နှင့်တခြားသူများသည် ကူညီရန် လက်တစ်ဖက်မျှပင် မအားလပ်နိုင်ကြဘဲ သူတို့၏ မျက်နှာအမူအရာများ အလွန်အမင်း ပျက်ယွင်းနေတော့သည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အပြာရောင်ဂိုဏ်းဘိုးဘေး၏ စွမ်းရည်များနှင့် ပတ်သက်၍ နားလည်မှုအသစ်တစ်ခုကို သူတို့ ရရှိသွားကြ၏။
တိုက်ပွဲတွင် ကူညီရန် ရွှေရောင်သံချပ်ကာဝတ် နတ်ဘုရားတစ်ပါးကို ခေါ်ယူနိုင်သော အဆောင်လက်ဖွဲ့ တစ်ခု...
လောကကြီးထဲသို့ ယင်စစ်သည် တစ်သန်းကို ဆင့်ခေါ်နိုင်သော လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းမှု...
ထို့ပြင် စစ်နတ်ဘုရား ရှင်းထျန်း ဓမ္မပုံရိပ်ယောင် ကိုးပါးသည်လည်း သူ၏နောက်တွင် ခမ်းနားကြီးကျယ်စွာ ရပ်တည်နေသည်။
လုံကျွန်းယန် ငိုကြွေးမိလုနီးပါး ဖြစ်နေတော့သည်။ သူသည် မည်သည့်အတွက်ကြောင့် မဟာချန်ကို လာရောက် တိုက်ခိုက်ရလောက်အောင် မိုက်မဲခဲ့ရသနည်း။
တောရိုင်းနယ်မြေမှ ကြောင်ယောင်မျိုးနွယ်နှင့် မြောက်ပိုင်းနယ်စပ်၏ မရဏအိမ်တော်တို့ကို ပေါင်းစပ်လိုက်ခြင်းဖြင့် မဟာချန်ကို အလွယ်တကူ သိမ်းပိုက်နိုင်မည်ဟု သူက မောက်မာထောင်လွှားစွာဖြင့် ယုံကြည်ထားခဲ့ပေ၏။
ဤသည်က အလွန်ရယ်စရာ ကောင်းလှသည်။
"မင်းတို့သိုင်းနတ်ဘုရား မဟာမိတ်အဖွဲ့ရဲ့ စစ်သား တစ်သန်းတော့ မရှိတော့ဘူး... မင်းဆီမှာ တခြား ဘာလှည့်ကွက်တွေ ရှိသေးလဲ..."
လုရန်က မေးလိုက်သည်။
"ငါ့မှာ ပြောစရာ ဘာမှမရှိတော့ဘူး... သိုင်းနတ်ဘုရား မဟာမိတ်အဖွဲ့... ရှုံးသွားပြီ..."
လုံကျွန်းယန်၏မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ် တွေဝေမိန်းမောနေသည်။
ဤအချိန်တွင် သူ့ထံ၌ တိုက်ခိုက်လိုစိတ် အနည်းငယ်မျှ ကျန်ရှိမနေတော့ချေ။
လုရန်က မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများ လန်ကျီးထံသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသည်။ ဤအလှလေးသည် နားလည်သဘောပေါက်ခြင်း မရှိသေးသလော...
သေခြင်းတရားက နီးကပ်နေလေပြီ။ ထိုသို့ဆိုလျှင် သူမသည် ယောင်မျိုးနွယ် စစ်သားတစ်သန်းကို မည်သည့်အတွက်ကြောင့် ဆုပ်ကိုင်ထားသေးသနည်း။
"ဒါပေမဲ့ မင်းကိုယ်မင်း အထင်မကြီးနဲ့ဦး... ငါ့ရဲ့စစ်သားတွေ မရှိတော့ပေမဲ့ ငါတို့ချည်းသက်သက်နဲ့ ဒီမဟာချန်ကို သတ်ဖြတ်ပြီး ဖျက်ဆီးပစ်ဖို့က လက်ဝါးလှန်သလို လွယ်တယ်... အချိန်တန်ရင် မင်းက နာမည်ခံသက်သက်ဖြစ်တဲ့ အခွံဗလာ မဟာချန်ကိုပဲ ရလိမ့်မယ်..."
လုံကျွန်းယန်က ထပ်ပြောလိုက်သည်။
သူ၏ အသက်ကို ကယ်တင်ရန်သာ သူ ဤသို့ ပြောဆိုနေခြင်းဖြစ်ပေ၏။ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရလျှင် ဤသည်မှာ အပေးအယူတစ်ခုပင်။
မင်း ငါ့အသက်ကို ချမ်းသာပေးရင် မင်းရဲ့မဟာချန် တော်ဝင်မြို့တော်ကို ငါ မထိခိုက်စေရဘူး...
လုရန် အနည်းငယ် ဆွံ့အသွားတော့သည်။
"မင်း မပြောရင် ငါတောင် မေ့လုနီးပါးပဲ... ဒါပေမဲ့ ဒီနေရာကို လွှဲပြောင်းယူမှာက ငါ တစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ဘူး... အပြာရောင်ဂိုဏ်း လေ..."
လုရန်က ပြောလိုက်သည်။
ထို့နောက် အတွေးတစ်ချက်ဖြင့် သူသည် တည်နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း ဝင်္ကပါကို အသက်သွင်းရန် ရွေးချယ်လိုက်၏။
မဟာချန် တော်ဝင်မြို့တော်၏ အထက်ရှိ လေဟာနယ် စတင်၍ တွန့်လိမ်လာတော့သည်။
သူ၏နံဘေးတွင် ရပ်နေသော လော့လော့က အံ့အားသင့်စွာဖြင့် မေးမြန်းသည်။
"ဆရာ... ဒါက..."
လုရန် တခစ်ခစ် ရယ်မောလိုက်ပြီး ပြောဆိုသည်။
"အပြာရောင်ဂိုဏ်း ခရမ်းစံအိမ်လေ..."
သူ၏နောက်တွင် လုံကျွန်းယန်သည် နောက်သို့ ဆုတ်သွားပြီး လန်ကျီးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်၏။
သူက အသံကို နှိမ့်ကာ ပြောဆိုသည်။
"ယောင်မျိုးနွယ်တွေကို လွှတ်ပြီး မြို့ထဲကလူတွေကို သတ်... သူ့ကို ဟန့်တားထား..."
အဒေါ်သုံးယောက်ကလည်း လန်ကျီးကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ယခု အသက်ရှင်ရန်အတွက် သူတို့သည် လုရန်ကို အချိန်ဆွဲထားရန် ယောင်မျိုးနွယ်စစ်တပ်ကို တော်ဝင်မြို့တော်တလျှောက် ဖြန့်ကျက်ရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။
လန်ကျီးသည် တွေဝေရာမှ သတိဝင်လာပြီး သူမ၏ လက်ဝါးကို ဖြန့်လိုက်ရာ နတ်ဆိုးစေတီမှ မရေမတွက်နိုင်သော အလင်းတန်းများကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။