အခန်း ၈၄

အခန်း ၈၄:ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး သူတို့အားလုံးက သစ္စာဖောက်တွေ ဖြစ်နေရတာလဲ

"ဘာ..."

လော့ဆန် အချိန်တခဏကြာမျှ ကြက်သေသေသွားသည်။

သူသည် အချိန်မီ တုံ့ပြန်ရန်ပင် မလွယ်ကူခဲ့ချေ။

သူ တစ်ခုခုပြောဆိုရန် ဟန်ပြင်နေစဉ်မှာပင်...

ခရက်...

သွမ်ကျင်းဟိုင်၏လက်ထဲရှိ သံလိုက်အိမ်မြှောင်သည် ရုတ်တရက် လည်ပတ်မှု ရပ်တန့်သွားပြီး ငြိမ်သက်သွားတော့သည်။

ရုတ်ချည်းဆိုသလိုပင်...

သူတို့၏ရှေ့ရှိ ကာကွယ်ရေးဝင်္ကပါ ဆယ့်ရှစ်ထပ်သည် အနည်းငယ် လင်းလက်သွားပြီးနောက် ပူဖောင်းတစ်ခုကဲ့သို့ ပေါက်ကွဲကာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

"သွမ်ကျင်းဟိုင်... မင်းကို ငါ သတ်မယ်..."

လော့ဆန်သည် အဆုတ်များ ပေါက်ကွဲထွက်လုမတတ် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်၏။

သူက သွမ်ကျင်းဟိုင်ဆီသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ပြေးဝင်သွားသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ခေါင်းနှစ်လုံးလိပ် ဓမ္မပုံရိပ်ယောင်တစ်ခုက သူ၏နောက်တွင် ပွင့်အံ့ထွက်လာသည်။

ထိုမြင်ကွင်းကိုကြည့်ရင်း လုရန် အော်ဟစ်ရယ်မောမိလုနီးပါး ဖြစ်သွားတော့သည်။

ပန်ရှီခံတပ်မှလူများသည် ကာကွယ်ရေး ကျင့်စဉ်များကို ကျင့်ကြံခြင်းက တစ်ပိုင်းဖြစ်သော်လည်း သူတို့၏ ဓမ္မပုံရိပ်ယောင်များကပင် ရှေးဟောင်းလိပ်များ ဖြစ်နေသလောဟု သူ တွေးလိုက်သည်။

သို့သော် ဤခေါင်းနှစ်လုံးလိပ်က အလွန်ခမ်းနားထည်ဝါကြောင်းကိုမူ သူ ဝန်ခံရပေမည်။

ထိုခေါင်းနှစ်လုံးသည် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သားရဲတချို့၏ ခေါင်းများနှင့် ပို၍တူညီသည်။

ထိုလိပ်၏လည်ပင်းများ မရှည်သည့်အပြင် ဧရာမ လိပ်ခွံကြီးတွင်လည်း အပေါက်များနှင့် မညီညာမှုများ ရှိနေကာ တောင်တစ်လုံးကို ကျောပေါ်တွင် သယ်ဆောင်ထားရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

သွမ်ကျင်းဟိုင်သည် လော့ဆန်ကို အမှန်တကယ် တိုက်ခိုက်မည် မဟုတ်သဖြင့် ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် နောက်သို့ ပျံသန်းသွားတော့သည်။

သို့သော် သူ လှုပ်ရှားလိုက်သည့် အချိန်အခိုက်အတန့်မှာပင်...

လော့လင်းက နံဘေးမှ ခုန်ထွက်လာကာ ရက်စက်ကြမ်းတမ်းသော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် အော်ငေါက်လိုက်သည်။

"သွမ်ကျင်းဟိုင်... ငါတို့ပန်ရှီခံတပ်က မင်းကို ကောင်းကောင်း ဆက်ဆံခဲ့တာကို မင်းက ငါတို့ကို သစ္စာဖောက်ရဲတယ်ပေါ့..."

ထိုသို့ပြောဆိုပြီးနောက် သူသည်လည်း သူ၏ ဓမ္မပုံရိပ်ယောင်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။

ထိုအရာသည်လည်း လိပ်တစ်ကောင် ဖြစ်သည့်တိုင် ခေါင်းတစ်လုံးသာ ရှိသည်။ ယေဘုယျအားဖြင့် ထိုအရာသည် လော့ဆန်၏ ဓမ္မပုံရိပ်ယောင်လောက် ခမ်းနားထည်ဝါမှု မရှိသော်လည်း သာမန်ဆန်တစ်ခု သေချာပေါက် မဟုတ်ချေ။

လုရန် အကြမ်းဖျင်း နားလည်သွားတော့သည်။

ပန်ရှီခံတပ်မှ လူများသည် လိပ်အမျိုးအစား ဓမ္မပုံရိပ်ယောင်များကို အထူးရွေးချယ်ကြသည်။

အကယ်၍ သူတို့ ကိုယ်တိုင် လိပ်အမျိုးအစား ဓမ္မပုံရိပ်ယောင်ကို ဉာဏ်အလင်းမပွင့်နိုင်ပါက မဟာပေါင်းစည်းခြင်း အင်မော်တယ် တစ်ပါး၏ အကြွင်းအကျန်များမှတစ်ဆင့် အမွေဆက်ခံကြပေမည်။

ဤသည်မှာ သူတို့၏ ကာကွယ်ရေး စွမ်းအားကို အထွတ်အထိပ်အဆင့်အထိ တွန်းတင်ရန်ပင်။

လော့ဆန်နှင့်လော့လင်း ညီအစ်ကို နှစ်ယောက်သည် ရှေ့တစ်ယောက် နောက်တစ်ယောက် ဟန့်တားထားသဖြင့် သွမ်ကျင်းဟိုင်သည် ရုတ်တရက် လွတ်လမ်းမရှိ ဖြစ်သွားပေ၏။

သွမ်ကျင်းဟိုင်၏မျက်နှာ သိသိသာသာ ပျက်ယွင်းသွားပြီး သူ၏ကိုယ်ပိုင်ဓမ္မပုံရိပ်ယောင်ကို ထုတ်ဖော်ရန် ချက်ချင်းဟန်ပြင်လိုက်တော့သည်။

သို့သော် တစ်စုံတစ်ယောက်က ပိုမြန်နေခဲ့သည်။

ဝီ...

စစ်နတ်ဘုရား ရှင်းထျန်း ဓမ္မပုံရိပ်ယောင် တစ်ခုသည် လုရန်ထံမှ ခွဲထွက်လာပြီး လေထဲသို့ မြင့်တက်လာကာ လော့ဆန်၏ ခေါင်းနှစ်လုံးလိပ် ဓမ္မပုံရိပ်ယောင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ဆင်းသက်လာသည်။

ထို့နောက် သူ၏လက်ထဲရှိ ဒိုင်းဖြင့် ဖိနှိပ်လိုက်ပြီး တခြားလက်ထဲရှိ ပုဆိန်ကြီးသည် ခေါင်းနှစ်လုံးလိပ်၏ ခေါင်းဆီသို့ တိုက်ရိုက်ခုတ်ပိုင်းသွားသည်။

"လော့လင်း..."

လော့ဆန်၏မျက်နှာ ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် ပြာနှမ်းသွားပြီး သူ အော်ဟစ်လိုက်၏။

လော့လင်းသည် သွမ်ကျင်းဟိုင်ကို ပြတ်ပြတ်သားသား စွန့်ပစ်လိုက်ပြီး ကူညီပေးရန် ပြေးလာတော့သည်။

သို့သော် ရှင်းထျန်း နောက်ထပ်နှစ်ယောက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

သူတို့သည် လော့လင်း၏လမ်းကြောင်းကို ပိတ်ဆို့ထားပြီး နှစ်ဖက်လုံးမှ တိုက်ခိုက်ကာ သူ၏ ဓမ္မပုံရိပ်ယောင်အပေါ် ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုများကို ပြုလုပ်လိုက်ကြသည်။

ညီအစ်ကိုနှစ်ယောက်သည် ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ရှင်းထျန်းဓမ္မပုံရိပ်ယောင်များ၏ လွှမ်းမိုးချုပ်ကိုင်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပေ၏။

သွမ်ကျင်းဟိုင်သည် လုရန်၏နံဘေးသို့ အလျင်အမြန် ရောက်လာပြီး ကြောက်ရွံ့စွာဖြင့် ပြောဆိုသည်။

"ဆရာ... ဆရာသာ နည်းနည်းလေး နောက်ကျသွားရင် ကျွန်တော် သေပြီပဲ..."

"မလန့်ပါနဲ့... မင်းက အဲ့ဒီသံလိုက်အိမ်မြှောင်ကို သိမ်းထားမယ်လို့ ငါ ထင်မထားခဲ့ဘူး..."

လုရန်က နောက်ပြောင်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူက လော့ဆန်နှင့်လော့လင်း ညီအစ်ကို နှစ်ယောက်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

သူ၏အတွေးတစ်ချက်ဖြင့်...

ကြွင်းကျန်သော ရှင်းထျန်းဓမ္မပုံရိပ်ယောင်များ အားလုံး အပြေးအလွှား ရှေ့ထွက်သွားကြကာ ပန်ရှီခံတပ်မှ လူများကို စတင်၍ ခြေမွှဖျက်ဆီးတော့သည်။

ပန်ရှီခံတပ်တွင် အင်မော်တယ်သခင် အနည်းငယ်သာ ရှိသည်။ သွမ်ကျင်းဟိုင်က ဘက်ပြောင်းသွားကာ တခြားအင်မော်တယ်သခင်များသည် လုရန်နှင့် ယှဉ်နိုင်သူများ မဟုတ်ပေ။

လော့ညီအစ်ကိုနှစ်ယောက်သည် လွှမ်းမိုးချုပ်ကိုင်ခြင်း ခံလိုက်ရပြီး ကျန်သည့်သူများမှာမူ ပို၍ပင် သနားစရာ ကောင်းပေ၏။ ရှင်းထျန်း တစ်ယောက်ယောက်က နင်းမိရုံဖြင့် သူတို့ သေကြရပေမည်။

ပတ်ဝန်းကျင်နေရာတဝိုက်လုံး ပရမ်းပတာ ဖြစ်သွားတော့သည်။

"ဆုတ်ခွာပြီး ပန်ရှီခံတပ်ကို ကာကွယ်ကြ..."

လော့ဆန်သည် လိပ်ခွံပေါ်မှ ရှင်းထျန်းကို ရုန်းကန်၍ တွန်းဖယ်ပြီးနောက် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

သူ အော်ဟစ်ပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အလင်းတန်းတစ်တန်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ပန်ရှီခံတပ်ဆီသို့ ပြန်သွားလေ၏။

နောက်ဘက်တွင် သူတို့ အသုံးပြုနိုင်သည့် ကာကွယ်ရေးဝင်္ကပါ ဆယ့်ခုနစ်ထပ် ကျန်ရှိနေဆဲပင်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် ကာကွယ်ရေးဝင်္ကပါ ဆယ့်ရှစ်ထပ်လုံးကို သွမ်ကျင်းဟိုင်က ကြာမြင့်စွာကတည်းက လွှဲပြောင်းရယူထားခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။

သူတို့၏ လုပ်ရပ်များကို မြင်သောအခါ သွမ်ကျင်းဟိုင်၏လက်ထဲရှိ သံလိုက်အိမ်မြှောင်သည် ထပ်မံ၍ လည်ပတ်လာပြီး ကာကွယ်ရေးဝင်္ကပါများကို အလွှာလိုက် စတင်၍ ဖျက်သိမ်းတော့သည်။

လော့ဆန်သည် ဆယ့်ခုနစ်ခုမြောက် ကာကွယ်ရေး ဝင်္ကပါထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားချိန်မှာပင် ထိုဝင်္ကပါ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

သူ၏နှလုံးသား အေးစက်သွားပေ၏။ ကာကွယ်ရေး ဝင်္ကပါများ၏ အခွင့်အာဏာကို သွမ်ကျင်းဟိုင်ထံ သူ အမှန်တကယ် ပေးအပ်ခဲ့မိသည်ကို တွေးမိချိန်၌ သူ၏ အူများ တွန့်လိမ်သွားသည်အထိ နောင်တရသွားတော့သည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့ ဆရာ... ဒီကာကွယ်ရေး ဝင်္ကပါတွေရဲ့ အခွင့်အာဏာတွေ အားလုံးက ကျွန်တော့်ဆီမှာ ရှိတယ်..."

သွမ်ကျင်းဟိုင်က ရယ်မောလိုက်သည်။

"နှေးလွန်းတယ်... ငါ မင်းကို သင်ပေးခဲ့တာ ဒီလောက်ပဲလား..."

လုရန်က စိတ်အလိုမကျဟန်ဖြင့် ပြောဆိုသည်။

"ဟင်..."

သွမ်ကျင်းဟိုင်၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။

"ဆရာ... ဒါက နှေးတယ်လား... ကာကွယ်ရေး ဝင်္ကပါတွေအားလုံးရဲ့ အခွင့်အာဏာကို ကျွန်တော် လွှဲယူထားပြီးပြီ... အခုဆိုရင် အဲ့ဒါတွေကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဖျက်သိမ်းဖို့ပဲ လိုတော့တာ... အဲ့ဒါက သေချာပေါက် မနှေးပါဘူး..."

လုရန်သည် သွမ်ကျင်းဟိုင်၏လက်ထဲမှ သံလိုက်အိမ်မြှောင်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ယူလိုက်၏။

သူ၏ နတ်ဘုရားစိတ်အာရုံဖြင့် စစ်ဆေးပြီးနောက် သူ၏ နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ် အမှတ်အသား ရှိနေသေးကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် သူက ပြောဆိုသည်။

"ဝင်္ကပါတွေအပေါ် မင်းရဲ့ နားလည်မှုက မလုံလောက်သေးဘူး... သေချာကြည့်ထား... မင်းကို နောက်တစ်ခေါက် ငါ ပြမယ်... မဏ္ဍိုင်လေးခုနဲ့ အက္ခရာရှစ်လုံးရဲ့ လည်ပတ်မှုက ကြယ်တွေရဲ့ အထောက်အကူပြု အမှတ်တွေနဲ့ ညှိနှိုင်းဖို့ မလိုဘူး... မင်းလုပ်ရမှာက..."

လုရန် စကားပြောဆိုနေစဉ်...

သူ၏လက်ထဲရှိ သံလိုက်အိမ်မြှောင်မှ လက်တံအမြန်နှုန်း ရုတ်တရက် နှေးကွေးသွားသည်။

အချိန်တိုင်းလိုလို ကလစ်... ကလစ်... ဟူသော အသံများကို ကြားနိုင်ပေ၏။

သို့သော် အကျိုးသက်ရောက်မှုမှာ အံ့သြစရာကောင်းလောက်အောင် ပေါက်ကွဲနိုင်စွမ်း ရှိလှသည်။

ကျန်ရှိနေသော ကာကွယ်ရေး ဝင်္ကပါ ဆယ့်ခြောက်ထပ်လုံးသည် တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အစအနမကျန် ပြိုကွဲသွားတော့သည်။

ထိုအရာအားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့လေပြီ။

သွမ်ကျင်းဟိုင်၏မျက်လုံးများ ကျွတ်ထွက်လုမတတ် ပြူးကျယ်သွားတော့သည်။ သူ အာဏာကို လွှဲယူထားခဲ့သော်လည်း ကာကွယ်ရေး ဝင်္ကပါများ၏ ဖွဲ့စည်းပုံမှာ ရှုပ်ထွေးလှသည်။ ထိုသို့ဆိုသည့်တိုင် လုရန်သည် ထိုအရာများအားလုံးကို တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဖျက်သိမ်းလိုက်၏။

"ကောင်းပြီ... သေချာ မြင်လိုက်လား..."

လုရန်က သံလိုက်အိမ်မြှောင်ကို ပြန်ပစ်ပေးလိုက်သည်။

သွမ်ကျင်းဟိုင်က တံတွေးကို ဂလုခနဲ မြိုချပြီး ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။

သေချာမြင်လိုက်လားဟု ဆရာက မေးမြန်းသလော။ သူ မည်သို့ သေချာမြင်နိုင်မည်နည်း။

"သင်ယူခြင်းမှာ အဆုံးသတ် မရှိဘူး... ဆရာ... စိတ်ဝိညာဉ်နယ်မြေက ဒီဝင်္ကပါတွေဟာ အောက်ဘုံက ဝင်္ကပါတွေထက် အများကြီး ပိုပြီး စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းတယ်... ဆရာ ကျွန်တော့်ကို ဆက်ပြီး သင်ပေးရမယ်နော်..."

သွမ်ကျင်းဟိုင်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်သည်။

သူသည် ယခုအချိန်အထိ ကျင့်ကြံခဲ့ပြီး ဝင်္ကပါများတွင် သူ၏ တိုးတက်မှုသည် အခြေခံအားဖြင့် နံရံတစ်ခုနှင့် တိုက်မိသွားခဲ့လေပြီ။

သို့သော် လုရန် ဤနေရာတွင် ရှိနေသဖြင့် သူ သင်ယူစရာများများစွာ ရှိနေသေးသည်။

ဤအချိန်တွင် လော့ဆန်သည် ကာကွယ်ရေး ဝင်္ကပါများအားလုံး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ သူ၏မျက်နှာ စက္ကူတစ်ရွက်ကဲ့သို့ ဖြူရော်သွားတော့သည်။

သူ ရုတ်တရက် နောက်သို့လှည့်ကြည့်ပြီး အော်ဟစ်လိုက်၏။

"လော့လင်း... ပြန်လာပြီး ကာကွယ်... တခြားသူတွေ အားလုံး... ဆေးလုံးကို သောက်ကြတော့..."

အခြေအနေသည် အရေးပေါ်ဖြစ်နေလေပြီ။ အကယ်၍ ယခုချိန်၌ သူတို့၏စွမ်းအားများကို အစွမ်းကုန် မထုတ်လွှတ်ပါက ပန်ရှီခံတပ်သ​​ည် အမှန်တကယ်ပင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့ပေမည်။

ထိုရှင်းထျန်းကိုးယောက်သည် သိုးအုပ်ထဲ ဝင်လာသော ကျားများကဲ့သို့ဖြစ်နေကာ နေရာတိုင်းတွင် သတ်ဖြတ်နေကြ၏။

ပန်ရှီခံတပ်က သူတို့ကို အနည်းငယ်မျှ မတားဆီးနိုင်ချေ။

အင်မော်တယ်သခင် အနည်းငယ်ပင်လျှင် သူတို့ကို မတားဆီးနိုင်ပေ၏။

လော့ဆန်သည် ထိုအချိန်က သိုင်းနတ်ဘုရား မဟာမိတ်အဖွဲ့ မည်သို့ ပျက်စီးသွားခဲ့ကြောင်း အကြမ်းဖျင်း ခန့်မှန်းမိသွားသည်။

အပြာရောင်ဂိုဏ်း ဘိုးဘေး တစ်ယောက်တည်းဖြင့် သူ၏ ပင်မခန္ဓာကိုယ်ကို မလှုပ်ရှားသည့်တိုင် ရှင်းထျန်း စစ်နတ်ဘုရားကိုးယောက်နှင့်ပင် အခြေအနေကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန် လုံလောက်နေသည်။

အပြာရောင်ဂိုဏ်းဘိုးဘေးသည် တစ်ယောက်တည်း လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သော်လည်းထိုအရာက လုံလောက်သည်ထက်ပင် ပိုနေကြောင်းကို သူ ယခုမှ နားလည်သဘောပေါက်သွားပေ၏။

တစ်ဖက်လူသည် ပန်ရှီခံတပ်ကို လုံးလုံးလျားလျား အလေးအနက် မထားခဲ့ချေ။

သိုင်းနတ်ဘုရား မဟာမိတ်အဖွဲ့ကို သိမ်းပိုက်ပြီးနောက် အပြာရောင်ဂိုဏ်း ခံစားရမည်ဟု သူ တွေးထင်ထားခဲ့သော ဆိုးရွားသည့် ဆုံးရှုံးမှုများမှာလည်း လုံးဝမရှိခဲ့ပေ။

ဤစကားကို ကြားသောအခါ...

လူတိုင်းသည် ပဉ္စမအကြီးအကဲ ကောင်းမင် ပေးသော စွမ်းအားမြှင့်တင်ရေးဆေးလုံးများကို စတင်၍ သောက်သုံးကြတော့သည်။

ကောင်းမင်၏မျက်လုံးများသည် ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်နေရင်း တောက်ပလာပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် နှုတ်ခမ်းများကို သပ်လိုက်သည်။

လော့လင်းသည် လော့ဆန်၏ ခေါ်သံကို ကြားသောအခါ နောက်လှည့်ကာ အော်ဟစ်လိုက်၏။

"လက်ဝဲအစောင့်အရှောက် လက်ယာအစောင့်အရှောက်... ငါနဲ့အတူ ပြန်လာကြ... တိုက်ပွဲထဲမှာ ဝင်မပါနဲ့..."

လက်ဝဲအစောင့်အရှောက် ကောကျူးနှင့်လက်ယာအစောင့်အရှောက် လော့ကန်း...

သူတို့နှစ်ယောက်သား အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြသည်။ လော့ကန်းသည် ရှင်းထျန်းကို အရင်တွန်းဖယ်လိုက်ပြီး နောက်သို့ထွက်ပြေးရန် ချာခနဲ လှည့်လိုက်သည်။

သို့သော် နောက်တစ်စက္ကန့်မှာပင်...

ဝှစ်...

ဓားရှည်တစ်လက်က လော့ကန်း၏ဒန်တျန်ကို အနောက်မှနေ၍ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားသည်။

သတိမထားမိလိုက်သဖြင့် လော့ကန်း အချိန်မီ မတုံ့ပြန်နိုင်ခဲ့ပေ။

လော့ကန်းသည် အံ့အားသင့်စွာဖြင့် ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ကောကျူးက ဓားရှည်ကို ကိုင်ထားသည်အား တွေ့မြင်မိလေ၏။

"ကောကျူး... မင်း သောက်ရူးထနေတာလား... မင်းက ငါ့ကို ထိခိုက်အောင် လုပ်ရဲတယ်ပေါ့... ဒီအချိန်ကြီး ပန်ရှီခံတပ်ကို သစ္စာဖောက်တာ... အပြာရောင်ဂိုဏ်းက မင်းကို လက်ခံမယ်လို့ မင်း ထင်နေတာလား... မင်း သစ္စာဖောက် လူယုတ်မာ... မင်းလည်း ကောင်းကောင်း သေရမှာ မဟုတ်ဘူး..."

လော့ကန်းက အော်ဟစ်လိုက်သည်။

သူ ခုခံချင်သော်လည်း ဓားရှည်တွင် အဆိပ်သုတ်ထားကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

ထူးဆန်းပြီး အစွမ်းထက်သော အဆိပ်တစ်မျိုးက သူ၏ဒန်တျန်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာပြီး အတွင်းရှိ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို စေးကပ်စေကာ အစိုင်အခဲဖြစ်သွားစေပြီး လှုံ့ဆော်၍ မရနိုင်အောင် ဖြစ်သွားစေတော့သည်။

ကောကျူးသည် ဓားရှည်ကို ပျင်းရိစွာ နောက်သို့ ပြန်ဆွဲလိုက်ပြီး ပခုံးတွန့်ကာ ပြောဆိုလိုက်၏။

"အပြာရောင်ဂိုဏ်းက ငါ့ကို လက်ခံဖို့ မလိုပါဘူး... ငါ ကိုယ်တိုင်က အပြာရောင်ဂိုဏ်း တပည့်ပါ..."

"ဟင်..."

လော့လင်း၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားတော့သည်။ မဟာအကြီးအကဲ သွမ်ကျင်းဟိုင်အပြင် လက်ဝဲအစောင့်အရှောက်ပင် အပြာရောင်ဂိုဏ်းတပည့် ဖြစ်နေသလော။

အရှေ့တွင် ရှိနေသော လော့ဆန်နှင့် လော့လင်းတို့သည် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးများတွင် ဒေါသများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။

လော့ကန်းသည် သူတို့၏လူများထဲမှ တစ်ယောက်ပင်။

"လော့လင်း... ပြန်လာတော့... တခြားဘာမှ ဂရုမစိုက်နဲ့... ဆုတ်ခွာပြီး ပန်ရှီခံတပ်ကို ကာကွယ်... မြန်မြန်လုပ်..."

လော့ဆန်က စိုးရိမ်တကြီး အော်ဟစ်လိုက်၏။

လော့ကန်းအတွက် လက်စားချေရန် သူ ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ပေ။

ထို့ပြင် အခွင့်အရေးလည်း မရှိချေ။

လော့ကန်းကို သတ်ပြီးနောက် ကောကျူးသည်လည်း လုရန်၏နံဘေးသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။

"ဆရာ... ကျွန်တော့်ရဲ့ ချုံခိုတိုက်ခိုက်မှုက ဘယ်လိုနေလဲ..."

ကောကျူးက ရယ်မောပြီး မေးမြန်းသည်။

"မဆိုးပါဘူး... မင်း အဆိပ်တောင် သုတ်ထားသေးတယ်... အဲ့ဒါကို ဘယ်ကနေ သင်လာတာလဲ..."

လုရန်က တုံ့ပြန်မေးလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် မသုတ်ထားပါဘူး... ဂျူနီယာညီလေး ကောင်းမင်က ကျွန်တော့်ကို ကူညီပေးခဲ့တာပါ..." ကောကျူးက ပြောဆိုသည်။

ထိုသို့ပြောဆိုပြီးနောက်...

သူသည် ကောင်းမင်ကို ကြည့်လိုက်၏။

ကောင်းမင်သည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို စောင့်ကြည့်နေဆဲဖြစ်ပြီး မည်သူမှ ဆေးမသောက်သေးကြောင်း ကြည့်ရှုနေသည်။

လုရန် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ ပန်ရှီခံတပ်မှ လူတိုင်း ဆေးလုံး သောက်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရပြီး ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားတော့သည်။

သူက ခြောက်ကပ်ကပ် အပြုံးဖြင့် ပြောဆိုလိုက်၏။

"ဒါဆို ဒီဆေးလုံးတွေ အားလုံးက အဲ့ဒီကောင်လေး ကောင်းမင် ပေးတာပေါ့..."

ကောကျူးနှင့် သွမ်ကျင်းဟိုင်တို့သည် ဆန်စားနေသော ကြက်များအလား ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။

လုရန်က ပြောဆိုသည်။

"ဒါဆိုရင် ဒီပန်ရှီခံတပ်က တကယ့်ကို သနားစရာကောင်းတာပဲ... အဲ့ဒီကောင်လေး ကောင်းမင်က အရင်က ငါ တပည့်အဖြစ် လက်ခံခဲ့တာ... ဆေးဖော်စပ်တဲ့နေရာမှာ သူ့ရဲ့ ပါရမီက ကုဟိုင်နဲ့ ဆင်တူပေမဲ့ သူက အဆိပ်ဖော်စပ်တာကိုပဲ သီးသန့် စွဲလမ်းနေတာ... ဒီနှစ်တွေအားလုံးအတွင်းမှာ အဲ့ဒါကို သူက လျစ်လျူရှုမထားခဲ့ဘူးပဲ..."

ဤအချိန်တွင် လော့ဆန်သည် အခြေအနေကို မသိသေးချေ။

အင်မော်တယ်သခင်များနှင့် အပြေးမြန်သော မဟာပေါင်းစည်းခြင်း အင်မော်တယ် တချို့မှလွဲ၍ ပန်ရှီခံတပ်ရှိ အခြားသူများအားလုံး ရှင်းထျန်းပုံရိပ်ယောင်များ၏ ဖရဲသီးများ ဟင်းသီးဟင်းရွက်များကဲ့သို့ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်အား မြင်သောအခါ သူ၏နှလုံးသား တုန်ရီနေတော့သည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် လူတိုင်းသည် အလားအလာမြှင့်တင်ရေး ဆေးလုံးများကို သောက်သုံးထားပြီးဖြစ်ပေ၏။

လော့ဆန်ကိုယ်တိုင်လည်း ဆေးလုံးကို သောက်သုံးခဲ့သည်။

သူ၏ န္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ ဆူပွက်နေပုံရပြီး လူတိုင်း၏အရှိန်အဝါများသည် တစ်ဆင့်ပြီးတစ်ဆင့် မြင့်တက်လာပေ၏။

လော့ဆန်က တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။

"ကောင်းတယ်... အရမ်း ကောင်းတယ်... ပန်ရှီခံတပ်ကို နောက်ဆုံးတော့ ကယ်တင်နိုင်ပြီ... အားလုံးပဲ... သတိထားကြ... အလားအလာ မြှင့်တင်ပြီးတဲ့နောက်မှာ အပြာရောင်ဂိုဏ်း ဘိုးဘေးလုရန်နဲ့ အဲ့ဒီသစ္စာဖောက်တွေကို သတ်ဖို့ အချိန်ကို အရယူကြစမ်း..."

ထိုသို့အော်ဟစ်ပြီးနောက်...

ပဉ္စမအကြီးအကဲ ကောင်းမင်သည် နေရာတွင် မတ်တတ်ရပ်နေဆဲဖြစ်ပြီး ပြန်မလာသေးသည်ကို သူ ရုတ်တရက် မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

သူက ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် စိုးရိမ်တကြီး အော်ဟစ်လိုက်၏။

"ပဉ္စမ... မင်း ဘာလုပ်နေတာလဲ... မြန်မြန်ပြန်လာလေ..."

ကောင်းမင်က လော့ဆန်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး လက်ယမ်းပြကာ ပြောဆိုသည်။

"ငါ ပြန်မလာတော့ဘူး... ငါ့ဆရာက ငါ့ကို လာခေါ်တာဆိုတော့ မင်းတို့ဘာသာမင်းတို့ ကစားကြတော့..."

"ဟင်..."

လော့ဆန် အံ့အားသင့်သွားပြီး ရုတ်တရက် နားလည်သဘောပေါက်သွားသည်။

သောက်ကျိုးနည်း...

ကောင်းမင်သည်လည်း အပြာရောင်ဂိုဏ်းတပည့် ဖြစ်နေပေ၏။

ဒါဆို ခုလေးတင် သောက်ခဲ့တဲ့ အဲ့ဒီဆေးလုံးတွေက...