အခန်း ၈၇

အခန်း ၈၇: မိုးပြာနယ်မြေ၏ အရှင်သခင်

မိုးပြာရေနဂါးလိပ်သည်လည်း နာကြည်းနေခဲ့သည်။

သူသည် ယောင်သူတော်စင်တစ်ပါး ဖြစ်သည့်တိုင် သယ်ဆောင်ခံရပြီး အတင်းအကြပ် တွန်းထည့်ခြင်း ခံခဲ့ရပေသည်။

ထိုမည်းနက်နေသော အိုးအဝထဲတွင် မည်သည့်အရာများ ရှိနေသည်ကို မည်သူ သိနိုင်မည်နည်း။

အကြောက်တရားကြောင့် မိုးပြာရေနဂါးလိပ်သည် ပြင်းထန်စွာ စတင်၍ ရုန်းကန်လာတော့သည်။

သို့သော် လက်ရှစ်ဖက်ထျန်းဖုန်း၏ ချုပ်နှောင်မှုသည် ရေဘဝဲတစ်ကောင်အလား ထိုရေနဂါးလိပ်ကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားပေ၏။

လော့ဆန် ထိတ်လန့်သွားတော့သည်။

မိုးပြာရေနဂါးလိပ်က လူတိုင်းကို သတ်ဖြတ်ပြီး အပြာရောင်ဂိုဏ်းကို ဖျက်ဆီးပစ်မည်ဟု သူ မျှော်လင့်နေခဲ့သည်။ သို့သော် အဆုံးသတ်တွင် ထိုသားရဲသည် မှော်ရတနာတစ်ခုကိုပင် မရှောင်တိမ်းနိုင်ခဲ့ချေ။

"အဆိပ်ကိုဖြေဖို့ ကြိုးစားမနေကြနဲ့တော့... အဲ့ဒါက ကုသလို့မရဘူး... မင်းတို့အားလုံး... တိုက်ခိုက်ကြစမ်း... တကယ်လို့ မိုးပြာရေနဂါးလိပ် သေသွားရင် ငါတို့အားလုံး သေချင်းဆိုးနဲ့ သေရလိမ့်မယ်..."

လော့ဆန်က အော်ဟစ်လိုက်သည်။

သို့သော် မည်သူမျှ မလှုပ်ရှားခဲ့ပေ။

လူတိုင်း အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြပြီး မည်သူမျှ ဂရုမစိုက်ကြပေ။

ဤသည်က နောက်ပြောင်နေခြင်း ဖြစ်သလော။ ယောင်သူတော်စင် မိုးပြာရေနဂါးလိပ်ကိုပင် ထိန်းချုပ်နိုင်သော ရွှေရောင်သံချပ်ကာဝတ်နတ်ဘုရားကို သူတို့က မည်သည့်အရာကို အသုံးပြု၍ တိုက်ခိုက်ရမည်နည်း။

ယခုအချိန်တွင် သူတို့အားလုံး အဆိပ်မိနေသည့် အခြေအနေတွင် ရှိနေ​ကာ အသက်ရှင်ရန်ပင် အလွန်ခက်ခဲနေလေပြီ။ ထိုသို့ဆိုလျှင် သူတို့ မည်သို့ တိုက်ခိုက်နိုင်မည်နည်း။

"တိုက်ကြစမ်း... မတိုက်ရင် အပြာရောင်ဂိုဏ်းက မသတ်ရင်တောင် မင်းတို့ သေချာပေါက် သေရလိမ့်မယ်... ဒီအဆိပ်ကို ကောင်းမင် တစ်ယောက်တည်းကပဲ ကုနိုင်တာ... အပြာရောင်ဂိုဏ်းကို ဖျက်ဆီးပြီးတော့ ကောင်းမင်ကို ဖမ်းမိမှသာ မင်းတို့ အသက်ရှင်ဖို့ အခွင့်အရေး ရလိမ့်မယ်... မိုးပြာရေနဂါးလိပ်က ငါတို့ရဲ့ တစ်ခုတည်းသော အခွင့်အရေးပဲ..."

လော့ဆန်က ထပ်မံ၍ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိသွားပေ၏။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူတို့ သေရမည်သာဖြစ်ရာ သူတို့ထံတွင် ကြိုးစားကြည့်ရန်မှလွဲ၍ တခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ချေ။

ထို့ကြောင့် ကုသနေသောလူများအားလုံး မတ်တတ်ရပ်လိုက်ကြသည်။

သူတို့ထဲတွင် အင်မော်တယ်သခင် အနည်းငယ်သာ ရှိပြီး ကျန်လူများသည် မဟာပေါင်းစည်းခြင်း အင်မော်တယ်များပင်။

မဟာပေါင်းစည်းခြင်း အင်မော်တယ်အောက်ရှိ သူများသည် အဆိပ်ကို မခံနိုင်တော့ဘဲ သူတို့၏ခန္ဓာကိုယ်များ ပေါက်ကွဲကာ သေဆုံးသွားခဲ့ကြလေပြီ။

ထို့နောက်....

ဓမ္မပုံရိပ်ယောင်များ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

အင်မော်တယ်သခင်များအတွက် ပို၍လွယ်ကူသည်။ သူတို့၏ဓမ္မပုံရိပ်ယောင်များသည် သူတို့၏ ပင်မခန္ဓာကိုယ်များမှ ခွဲထွက်ကာ ကူညီရန် အပြေးအလွှား သွားနိုင်သည်။

မဟာပေါင်းစည်းခြင်း အင်မော်တယ်များသည် သူတို့၏ဓမ္မပုံရိပ်ယောင်များကို သူတို့ကိုယ်တိုင် ထိန်းချုပ်ကာ အပြေးအလွှားသွားရုံသာ တတ်နိုင်ပေ၏။

"မင်းတို့က ငါ မရှိတဲ့အတိုင်း ဆက်ဆံနေကြတာလား..."

လုရန်က ပျင်းတိပျင်းရွဲလေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

စစ်နတ်ဘုရားရှင်းထျန်း ဓမ္မပုံရိပ်ယောင် ကိုးခုသည် သူ၏ရှေ့တွင် ပေါ်လာပြီး တပြိုင်နက်တည်း ရှေ့သို့ ပြေးထွက်သွားကြသည်။

သူတို့သည် လက်ရှစ်ဖက်ထျန်းဖုန်းနှင့် မိုးပြာရေနဂါးလိပ်ကို ဝိုင်းရံထားလိုက်ကြ၏။

ထိုနေရာအနီးသို့ ချဥ်းကပ်လာသူတိုင်း ချွင်းချက်မရှိ သတ်ဖြတ်ခြင်း ခံရပေမည်။

ထိုအရာများသည် အင်မော်တယ်သခင်အဆင့် ရှင်းထျန်းဓမ္မပုံရိပ်ယောင်များဖြစ်ကြောင်း သိထားရပေမည် ဖြစ်သည်။

ထိုမဟာပေါင်းစည်းခြင်း အင်မော်တယ်များသည် သူတို့၏ရှေ့သို့ ရောက်လာချိန်၌ ယင်ကောင်များနှင့် မခြားနားကြောင်း ထည့်ပြောရန်ပင် မလိုတော့ချေ။

ထို့ပြင် ပြေးဝင်လာသော ထိုအင်မော်တယ်သခင် ဓမ္မပုံရိပ်ယောင်များသည်လည်း သူတို့ကိုယ်သူတို့ လာရောက်ဆက်သနေခြင်းပင်။ သူတို့သည် ရှင်းထျန်းဓမ္မပုံရိပ်ယောင်များကို မည်သို့မျှ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

လော့ဆန်သည် ဒေါသကြောင့် မျက်လုံးများ ကျွတ်ထွက်မတတ် ပြူးကျယ်နေသည်။

သူသည် သတိမထားဘဲ ပြေးဝင်သွားရန် တွေး​တောနေစဉ်မှာပင်...

ဝီ...

မိုးပြာရေနဂါးလိပ်သည် နတ်ဆိုးသန့်စင်ခြင်းအိုး၏ အဝထဲသို့ ပို့ဆောင်ခြင်း ခံလိုက်ရပြီး ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ထိုကိစ္စ ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် လက်ရှစ်ဖက်ထျန်းဖုန်းသည် ငြိမ်သက်စွာ မတ်တတ်ရပ်နေပြီး ရွှေရောင် အလင်းတန်းအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ကောင်းကင်ဘုံကိုးထပ်သို့ ပျံသန်းသွားပြီး ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ပတ်ဝန်းကျင်နေရာတဝိုက်လုံး ချက်ချင်းတိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။

လော့ဆန်သည် ဤမြင်ကွင်းကို ငေးမောစွာ စိုက်ကြည့်နေပြီး သူ၏လက်ရှိ ခံစားချက်ကို မည်ကဲ့သို့ ဖော်ပြရမှန်းမသိ ဖြစ်နေပေ၏။

မိုးပြာရေနဂါးလိပ်သည် ဤအတိုင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

သူသည် အထဲသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခံလိုက်ရခြင်းဖြစ်ပြီး သူသည် ယောင်သူတော်စင်တစ်ပါးပင်။

ဤသည်မှာ ပန်ရှီခံတပ်၏ နောက်ဆုံး လျှို့ဝှက်လက်နက်ဖြစ်ပြီး ဤအတိုင်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သလော။

မိုးပြာရေနဂါးလိပ် မရှိတော့ဘဲ ပန်ရှီခံတပ်၏ ကျန်ရှိနေသော လူများအားလုံး အဆိပ်မိနေကြသဖြင့် သူတို့ မည်သို့ တိုက်ခိုက်နိုင်မည်နည်း။

"လုရန်... ငါတို့ပန်ရှီခံတပ်က မင်းရဲ့ အပြာရောင်ဂိုဏ်းနဲ့ ဘာရန်ငြိုးမှ မရှိပါဘူး... တကယ်လို့ မင်းက စကားပြောဖို့ လူတစ်ယောက်ကို လွှတ်လိုက်ရင် ငါတို့က လက်အောက်ခံတွေ ဖြစ်လာပြီး အပြာရောင်ဂိုဏ်းကို ကူညီဖို့ ဆန္ဒရှိမှာပါ... မင်းက ဘာလို့ ငါတို့ကို လုံးဝပျက်စီးသွားအောင် တွန်းပို့နေရတာလဲ..."

လော့ဆန်က အံ့ကြိတ်ကာ လုရန်ကို ကြည့်ရင်း မေးလိုက်သည်။

လုရန်သည်လည်း လော့ဆန်ကို ကြည့်နေစဉ် သူ၏ စိတ်စွမ်းအင်များကို နတ်ဆိုးသန့်စင်ခြင်းအိုးပေါ်တွင် အာရုံစိုက်ထားသည်။

သူ တွေးထင်ထားသည့်အတိုင်းပင်...

ထိုအရာအတွင်းရှိ မိုးပြာရေနဂါးလိပ်သည် သန့်စင်ခံနေရသော်လည်း ယခင်ကဲ့သို့ သန့်စင်သော စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားများအဖြစ် သန့်စင်ခံနေရခြင်း မဟုတ်ချေ။

ထိုအစား အဆိုပါရေနဂါးလိပ်သည် သခင်တစ်ဦးကို အသိအမှတ်ပြုနေခြင်းပင်။

လုရန်၏ နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ် အမှတ်အသားကို ရေနဂါးလိပ်၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ထည့်သွင်းပြီး သူ့ကို သခင်အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုရန် အတင်းအကျပ် ခိုင်းစေနေခြင်း ဖြစ်ပေ၏။

"ကျင့်ကြံခြင်း လောကက ဒီလိုပါပဲ... သိုင်းနတ်ဘုရား မဟာမိတ်အဖွဲ့က မဟာချန်ကို ကျူးကျော်နိုင်ပြီးတော့ ငါက ပန်ရှီခံတပ်ကို ပြဿနာလာရှာနိုင်တယ်... အနိုင်ရတဲ့သူတွေက ဘုရင်တွေဖြစ်ပြီးတော့ ရှုံးတဲ့သူတွေက ဓားပြတွေပဲ... စကားတွေ အများကြီး ပြောနေစရာ မလိုဘူး..."

ဤကမ္ဘာလောကတွင် တရားဥပဒေစနစ်များနှင့် ကိုယ်ကျင့်တရားစည်းမျဉ်းများ မရှိချေ။

လမ်းပေါ်တွင် လုယက်သူ သို့မဟုတ် ပစ္စည်းများအတွက် သတ်ဖြတ်သူများအတွက် အကြောင်းပြချက် လိုအပ်မည်လော....

ခွန်အားသည်သာ အမှန်တရားပင်။

အောက်ဘုံတွင်လည်း ဤကဲ့သို့သာဖြစ်ပြီး စိတ်ဝိညာဉ်နယ်မြေတွင်လည်း ထပ်တူထပ်မျှပင်။

လော့ဆန်၏မျက်နှာသည် ရှုံမဲ့ပြီး ကြည့်ရဆိုးနေသော်လည်း သူ မသေချင်သေးချေ။

နောက်ဆုံးတွင် သူသည် လေသံကိုလျှော့ကာ ပြောဆိုလိုက်၏။

"မင်း ငါ့ကို သတ်စရာ မလိုပါဘူး... ငါက အင်မော်တယ်သခင်တစ်ယောက်ဖြစ်ပြီးတော့ ငါ့ညီကလည်း အတူတူပဲ... ငါတို့နှစ်ယောက်လုံး အပြာရောင်ဂိုဏ်းကို လက်နက်ချလို့ ရပါတယ်..."

လုရန်က လော့ဆန်ကို အေးစက်စက်ကြည့်ကာ ခေါင်းခါယမ်းပြီး ပြောဆိုသည်။

"မလိုဘူး..."

လော့ဆန်က လုရန်၏ဆိုလိုရင်းကို ထွင်းဖောက်မြင်ပုံရပြီး အလျင်အမြန် ထပ်မံ၍ ပြောဆိုလိုက်၏။

"မင်း ငါတို့ကို မယုံဘူးဆိုတာ ငါ သိတယ်... ဒါပေမဲ့ ငါတို့ရဲ့ နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ်ကို ဖွင့်ပေးပြီး မင်းက အမှတ်အသားတစ်ခု ထားလို့ရတယ်... ပြီးတော့ ငါတို့ရဲ့ သေရေးရှင်ရေးကို မင်း ကြိုက်သလို ထိန်းချုပ်လို့ ရတယ်..."

တခြားသူများ အမှတ်အသား ပြုလုပ်ရန်အတွက် နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ်ကို ဖွင့်ပေးခြင်းသည် ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်အတွက် အရှက်ရဆုံးအရာပင်။

အကယ်၍ တခြားတစ်ယောက်ယောက်က သူ့အပေါ်တွင် နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ် အမှတ်အသားတစ်ခု ထားလိုက်ပါက ထိုလူ ပြောသမျှကို လိုက်နာရပေမည်။

ဤသည်က သူသည် ရုပ်သေးရုပ်တစ်ရုပ် ဖြစ်သွားခြင်းပင်။

အမိန့်မနာခံပါက တစ်ဖက်လူ၏ အတွေးတစ်ချက်လေးဖြင့်ပင် သူ ထာဝရ ပျက်စီးသွားပေမည်။

"ဒုက္ခများလွန်းတယ်... မလိုဘူး..."

လုရန်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်သည်။

သူတို့သည် သာမန်အင်မော်တယ်သခင်များသာ ဖြစ်ကြသည်။ အပြာရောင်ဂိုဏ်း ခရမ်းစံအိမ်တွင် စိတ်ဝိညာဉ်စမ်းရေအိုင်တစ်ခု ရှိပြီး တပည့်များ၏ တိုးတက်မှုအမြန်နှုန်းမှာ မြန်ဆန်လှသည်။ လောလောဆယ် အင်မော်တယ်သခင် အနည်းငယ်သာ ရှိသော်လည်း အနာဂတ်တွင် သေချာပေါက် ပိုများလာပေမည်။

ရုပ်သေးရုပ် အနည်းငယ်ကို ခေါ်ယူရန် သူ မည်သည်ကြောင့် ဒုက္ခခံနေရမည်နည်း။

သူတို့ တစ်ခုခုလုပ်မည်ကို သူ စိုးရိမ်ပြီး သတိထားနေရပေမည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူတို့သည် အင်မော်တယ်သခင်များပင်။ မျှော်လင့်ချက်မဲ့နေသော အခြေအနေတွင် သူတို့သည် မရေမတွက်နိုင်သော အပြာရောင်ဂိုဏ်းတပည့်များကို သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်း ရှိပေ၏။ လုရန်က သတိထားမိပြီး အတွေးတစ်ချက်ဖြင့် သူတို့ကို သတ်လိုက်မည်ဆိုလျှင်တောင် အချိန်နှောင်းသွားပေမည်။

ထို့ကြောင့် လုရန် သဘောတူရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

"မင်း..."

လော့ဆန်က အံ့တင်းတင်းကြိတ်လိုက်သည်။

သူ၏စိတ်အတွင်းတွင် အလွန်စိုးရိမ်နေပြီး ငိုကြွေးလုနီးပါး ဖြစ်နေတော့သည်။

ဤအပြာရောင်ဂိုဏ်း ဘိုးဘေးသည် မည်သည်ကြောင့် ဤမျှထိ ခေါင်းမာနေသနည်း။

တခြားဂိုဏ်းများနှင့်အင်အားစုများသည် ပါရမီရှင်များကို ငတ်မွတ်နေကြ၏။ အင်မော်တယ်သခင်တစ်ယောက် လာလည်လျှင် သူတို့ကို ဂုဏ်သရေရှိ ဧည့်သည်တော်များအဖြစ် ဆက်ဆံကြသည်။

လုရန်အလှည့်ကျမှ သူသည် သူတို့ကို အထင်သေးပြီး လုံးလုံးလျားလျား မလိုချင်သလော။

ရုပ်သေးရုပ်များဖြစ်ရန် ဆန္ဒရှိသည့် အင်မော်တယ်သခင်များကိုပင် သူက မလိုချင်သလော။

"လုရန်... မင်း ဒါကို သေချာ စဉ်းစားတာ ပိုကောင်းမယ်... မင်း ငါတို့ကို သတ်ရင်တောင်မှ မင်းရဲ့ အပြာရောင်ဂိုဏ်းက ဒီချန်နယ်မြေကို ဆက်ပြီး ထိန်းထားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး..."

လော့ဆန်က အံ့ကြိတ်ကာ ရုတ်တရက် ပြောဆိုသည်။

"အပြာရောင်နယ်မြေရဲ့ နယ်မြေလေးခုထဲမှာ အရှေ့ဘက် နယ်မြေက ငါတို့အပြာရောင်ဂိုဏ်းပိုင် ဖြစ်သွားပြီ... မြောက်ပိုင်းနယ်မြေက မရဏအိမ်တော်ရဲ့ သခင်ကိုလည်း ငါ သတ်လိုက်ပြီ... ပြီးရင် အဲ့ဒါကိုလည်း ငါ လွှဲယူမယ်... မင်းရဲ့ တောင်ပိုင်းနယ်မြေကလည်း ရှင်းရှင်းလင်းပြီးသွားပြီဆိုတော့ အနောက်ပိုင်းနယ်မြေပဲ ကျန်တော့တာ... အနောက်ပိုင်းနယ်မြေက ငါ့ကို တားနိုင်မယ်လို့ မင်း ထင်နေတာလား..."

လုရန်က ရယ်မောရင်း မေးလိုက်သည်။

သို့သော် လော့ဆန်က ခေါင်းခါယမ်းပြကာ လှောင်ပြောင်ပြီး ပြောဆိုသည်။

"အပြာရောင်ဂိုဏ်းရဲ့ အင်အားက တကယ်ကို အံ့အားသင့်စရာပဲ... ငါတို့တောင်ပိုင်းနယ်မြေက ယှဉ်နိုင်မှာ မဟုတ်သလို အနောက်ပိုင်းနယ်မြေကလည်း ယှဉ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး... ဒါပေမဲ့ မိုးပြာနယ်မြေအရှင်သခင်က နယ်မြေလေးခုထဲက တစ်ယောက် မဟုတ်ဘူး... မင်းက ချန်နယ်မြေရဲ့ အစီအစဉ်ကို ဖျက်ဆီးလိုက်တာဆိုတော့ သူက မင်းကို အလွတ်ပေးမယ်လို့ ထင်နေတာလား..."

မိုးပြာနယ်မြေအရှင်သခင်ဟု ဆိုသလော...

လုရန်က မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။ အပြာရောင်နယ်မြေ၏ နယ်မြေလေးခုသည် အချင်းချင်း တိုက်ခိုက်နေပြီး နယ်မြေတစ်ခုကို အင်အားစုတစ်ခုမှ လွှမ်းမိုးအုပ်ချုပ်ထားခြင်း မဟုတ်လော...

ချန်နယ်မြေတွင် အရှင်သခင်တစ်ယောက် ရှိနေသလော...

လော့လော့က မည်သည်ကြောင့် ထိုအကြောင်း မပြောခဲ့သနည်း။

လော့ဆန်၏ ပါးစပ်မှ ဤ 'သူ' ဆိုသည်မှာ မိုးပြာနယ်မြေအရှင်သခင် ဖြစ်နေသလော...

လုရန်၏ ဇဝေဇဝါဖြစ်နေသော မျက်နှာအမူအရာကို မြင်သောအခါ လော့ဆန် ပို၍ပင် ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားလာတော့သည်။

သူက ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောပြီး ပြောဆိုလိုက်၏။

"စောင့်နေလိုက်... စောင့်သာ နေလိုက်... သာမန် အပြာရောင်ဂိုဏ်းလေးက ချန်နယ်မြေမှာ ထင်ရာစိုင်းပြုမူနိုင်ပေမဲ့ မင်းကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းနိုင်တဲ့သူ တစ်ယောက်ယောက်က အမြဲတမ်း ရှိနေမှာပဲ..."

လုရန်က လော့ဆန်ကို အေးစက်တင်းမာစွာ ကြည့်လိုက်သည်။

အကယ်၍ ဤလူပြောသည်မှာ အမှန်ဖြစ်ပါက မိုးပြာနယ်မြေအရှင်သခင်သည် သေချာပေါက် နိမ့်ကျသူတစ်ဦး မဖြစ်နိုင်ချေ။

အနည်းဆုံးအနေဖြင့် ထိုလူသည် အင်မော်တယ်ဧကရာဇ် နယ်ပယ်တွင် ရှိနေပေမည်။

လုရန်သည် အင်မော်တယ်သခင် နဝမကောင်းကင်အဆင့်တွင် ရှိနေပြီး အင်မော်တယ်ဧကရာဇ် ဖြစ်လာရန် ခြေတစ်လှမ်းသာ လိုတော့သည်။

သို့သော် သူ့ထံတွင် မွေးရာပါ တာအိုသစ်သီး မရှိသဖြင့် သူ ပို၍ကြိုးစားအားထုတ်ရပေမည်။

သူ အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်အဆင့်သို့ အမြန်ဆုံး ရောက်ရှိရန် လိုအပ်သည်။ ထိုသို့မဟုတ်ပါက သူ ငြိမ်းချမ်းမှုကို ရရှိအုံးမည် မဟုတ်ပေ။

ဤအချက်ကို တွေးမိသောအခါ လုရန်သည် နတ်ဆိုးသန့်စင်ခြင်းအိုးကို ကြည့်လိုက်၏။ သူ၏ နတ်ဘုရားစိတ်အာရုံဖြင့် တစ်ချက်စူးစမ်းစစ်ဆေးပြီးနောက် အတွင်း၌ အိပ်မောကျနေသော မိုးပြာရေနဂါးလိပ်ကို အောင်မြင်စွာ သန့်စင်ပြီးဖြစ်ကြောင်း သူ နားလည်သဘောပေါက်သွားတော့သည်။

သူ စိတ်ကျေနပ်စွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

အတွေးတစ်ချက်ဖြင့် မိုးပြာရေနဂါးလိပ်၏ ဧရာမ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးသည် အိုး၏အဝမှနေ၍ နောက်တစ်ကြိမ် လွင့်ထွက်လာပြီး ထိုဧရာမခန္ဓာကိုယ်ကြီးသည် မြေကြီးပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ဆင်းသက်လာပေ၏။

လော့ဆန်၏ မျှော်လင့်ချက်မဲ့နေသော နှလုံးသားသည် ပြန်လည်၍ လင်းလက်လာတော့သည်။

သူက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် အော်ဟစ်ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဟားဟားဟား... အရမ်းကောင်းတယ်... အရမ်းကောင်းတယ်... မိုးပြာရေနဂါးလိပ်က ဂုဏ်သိက္ခာရှိတဲ့ ယောင်သူတော်စင်တစ်ပါးလေ... မင်းရဲ့ အမှိုက် မှော်ရတနာက သူ့ကို တကယ်ကြီး ထောင်ချောက်ဆင်နိုင်မယ်လို့ မင်း ထင်နေတာလား... ရွှေရောင်သံချပ်ကာဝတ်နတ်ဘုရား မရှိတော့ဘူး... မိုးပြာရေနဂါးလိပ်... သတ်... ဆက်သတ်စမ်း..."

သို့သော် သူ အချက်တစ်ချက်ကို သတိမထားမိခဲ့ပေ။

လုရန်ကို ကြည့်နေသော မိုးပြာရေနဂါးလိပ်၏ မျက်လုံးများတွင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှု မရှိတော့ပေ။

ကျန်ရှိနေသောအရာအားလုံးမှာ နာခံမှုနှင့် ရိုသေကြောက်ရွံ့မှုသာ ဖြစ်နေသည်။