အခန်း ၉၇

အခန်း ၉၇:အပြာရောင်ဂိုဏ်း ရှပြည်နယ်ကို ပေါင်းစည်းခြင်း

လုရန်၏မျက်နှာအမူအရာ ချက်ချင်းသုန်မှုန်သွားတော့သည်။

ဤသည်မှာ လုရန် အမှတ်ရရန် အနည်းဆုံးဆန္ဒရှိသည့် တစ်ခုတည်းသောအရာပင်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုကိစ္စအတွက် သူ့ထံတွင် အဖြေမရှိသောကြောင့်ပင်။

သို့သော် လင်းပေါင်အာသည် ထိုအခြေအနေနှင့် ကြာမြင့်စွာကတည်းက ကျင့်သားရနေလေပြီ။ အဘိုးအို၏စကားကို ကြားသောအခါ သူမသည် သူ့ကို ချိုမြိန်သောအပြုံးတစ်ခု ပြုံးပြလိုက်၏။

ထို့နောက် သူမက အဘိုးအိုပေးသောအရာများကို ဆက်စားနေလိုက်သည်။

ထိုအချိန်မှာပင်...

အင်မော်တယ်ဧကရာဇ် အဘိုးအိုက ရုတ်တရက် ပြောဆိုသည်။

"ရှပြည်နယ်မှာ လီမျိုးနွယ်ဝင်တွေအတွက် ကောင်းမွန်တဲ့အဖြေ တကယ့်ကို မရှိဘူး... ဒါပေမဲ့ ရှေးဟောင်းကြေးဝါတံခါးက ပွင့်တော့မယ်... အလယ်ပိုင်းပြည်နယ်ကို ရောက်သွားရင်တော့ ပိုလွယ်သွားမှာပါ..."

အို...

လုရန်၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားပြီး အဘိုးအိုကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်ပြီး မေးလိုက်သည်။

"အလယ်ပိုင်းပြည်နယ်မှာ လီမျိုးနွယ်ရဲ့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြဿနာတွေကို ဖြေရှင်းဖို့ နည်းလမ်း ရှိတာလား..."

အဘိုးအိုက ခေါင်းညိတ်ပြပြီး ပြောဆိုသည်။

"ဟုတ်တယ်... ဒါပေမဲ့ တိကျတဲ့ နည်းလမ်းနဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့ ငါ သေချာ မပြောနိုင်ဘူး... လီမျိုးနွယ်ဝင်တွေနဲ့ ငါ သိပ်ပြီး အဆက်အသွယ် မရှိခဲ့ဘူး..."

ဒါက...

လုရန် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားတော့သည်။ ဘာမှမသိလျှင် ဤစကားမှာ အဓိပ္ပာယ်မရှိချေ။

အဘိုးအိုက လုရန်၏အတွေးများကို ထွင်းဖောက်မြင်နိုင်ပုံရသည်။ သူက ပြောဆိုလိုက်၏။

"တိကျတဲ့ အသေးစိတ်အချက်အလက်တွေကို ငါ မသိပေမဲ့ အလယ်ပိုင်းပြည်နယ်မှာ လီမျိုးနွယ်ရဲ့ လွှမ်းမိုးမှုက အရမ်းကြီးမားတယ်... သူတို့ရဲ့ မသေနိုင်တဲ့ ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ ပေါင်းစပ်လိုက်ရင် သူတို့က အလယ်ပိုင်းပြည်နယ်က အထူးအင်အားစု အနည်းစုထဲက တစ်ခုလို့ သတ်မှတ်လို့ရတယ်... သူတို့ရဲ့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြဿနာတွေကို သူတို့ ကျော်လွှားနိုင်တယ်ဆိုတော့ နည်းလမ်းတစ်ခုခုတော့ ရှိရမယ်..."

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လုရန် အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားတော့သည်။

ထိုသို့တွေးကြည့်လျှင် ထိုစကားမှာ မှန်ကန်ပေ၏။

လီမျိုးနွယ်ဝင်များသည် အလယ်ပိုင်းပြည်နယ်တွင် အမှန်တကယ်ကို စုဝေးနေကြခြင်းပင်။

သို့သော် လီမျိုးနွယ်၏ ထူးခြားသော ခန္ဓာကိုယ်များကြောင့် ပြင်ပအင်အားစုများသည် သူတို့၏ အသိုင်းအဝိုင်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ရန်လည်း ခက်ခဲလှသည်။

ထို့ကြောင့် အဘိုးအိုသည်လည်း တိကျသော နည်းလမ်းကို မသိခဲ့ချေ။

"ကောင်းပြီ... အလယ်ပိုင်းပြည်နယ်ကို ရောက်မှပဲ အဲ့ဒီအကြောင်း ပြောကြတာပေါ့..."

လုရန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ လင်းပေါင်အာအတွက် အချိန်များစွာ ကျန်ရှိနေသေးပြီး လုရန်သည် နောက်တစ်လတွင် အလယ်ပိုင်းပြည်နယ်သို့ ရှေးဟောင်းကြေးဝါတံခါးကို ဖြတ်သန်းသွားပေမည်။

သို့သော်...

လုရန်သည် တခြားမေးခွန်းတစ်ခုကို သိချင်လာခဲ့ပေ၏။

"လီမျိုးနွယ်ဝင်တွေမှာ မသေနိုင်တဲ့ ခန္ဓာကိုယ်တွေ ရှိတယ်... သူတို့ရဲ့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြဿနာတွေကိုပါ သူတို့ ကျော်လွှားနိုင်မယ်ဆိုရင် ကောင်းကင်အောက်မှာ ပြိုင်ဘက်ကင်း ဖြစ်မသွားဘူးလား... လီမျိုးနွယ်ဝင် တစ်စုက သူတို့ ဆန္ဒရှိတဲ့ ဘယ်သူ့ကိုမဆို တိုက်ခိုက်နိုင်တယ်လေ... တခြားအင်အားစုတွေက သူတို့နဲ့ ဘယ်လို ပူးတွဲနေထိုင်ကြမလဲ..."

လုရန်က သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

သို့သော် သူ စကားပြောဆိုပြီးသည်နှင့် တပြိုင်နက်...

လုရန်က ရုတ်တရက် နားလည်သဘောပေါက်သွားပြီး ပြောဆိုသည်။

"ငါ မေ့သွားလုနီးပါးပဲ... မဟာအင်မော်တယ်ဧကရာဇ် အဆင့်မှာ နိယာမတွေရဲ့ စွမ်းအားကို အသုံးပြုလို့ ရတယ်..."

နိယာမများ ရှိနေသဖြင့် လီမျိုးနွယ်၏ မသေနိုင်သော ခန္ဓာကိုယ်သည် အသုံးမဝင် ဖြစ်သွားမည် မဟုတ်လော...

အဘိုးအိုသည် ထိုစကားများကြောင့် ဆွံ့အသွားပြီး လုရန်ကိုကြည့်ကာ မေးမြန်းလေ၏။

"လီမျိုးနွယ်ဝင်တွေက လူသားမျိုးနွယ်မှာ ပါဝင်တယ်လို့ မင်း ထင်မထားဘူး မဟုတ်လား..."

ထိုစကားကိုပြောဆိုနေစဉ် အဘိုးအို၏မျက်နှာအမူအရာမှာ အလွန်ထူးဆန်းနေသည်။

လုရန်က ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။

လင်းပေါင်အာ စိတ်လွတ်သွားသည်ကို သူ မြင်တွေ့ဖူးသည်။ သူမသည် သားရဲလူသားတစ်ဦးနှင့် ပို၍တူညီပေ၏။ ထို့ပြင် ပေါင်အာ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို စစ်ဆေးရန် ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်မျက်လုံးကို သူ အသုံးပြုခဲ့ချိန်တွင် ထိုခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း လူသားအခြေအနေတွင် ရှိမနေခဲ့ချေ။

သို့သော် သူမသည် ယောင်မျိုးနွယ် သို့မဟုတ် အလားတူ တစ်ခုခုလည်း သေချာပေါက် မဟုတ်ချေ။

"လီမျိုးနွယ်ဝင်တွေကို နိယာမတွေနဲ့ သတ်လို့မရဘူး... ဘယ်လိုနည်းနဲ့မှ လီမျိုးနွယ်ဝင်တစ်ယောက်ကို မသတ်နိုင်ဘူး... သူတို့ကို ကန့်သတ်ထားတာက အသက် ဒါမှမဟုတ် သေခြင်းတရား မဟုတ်ဘူး... ဒါပေမဲ့... ဟူး... ဒါကို မင်းကို ဘယ်လို ရှင်းပြရမလဲ..."

လုရန်ကို သူ ပြောပြချင်သောအရာသည် စကားလုံးများဖြင့် ရှင်းလင်းစွာ ရှင်းပြရန် အလွန်ခက်ခဲနေသည့်အလား အဘိုးအိုသည် နက်နက်နဲနဲ စဉ်းစားနေပေ၏။

ထိုအချိန်မှာပင်...

ရှားယီယီ ပြန်လာခဲ့သည်။

သူမသည် လုရန်ထံသို့ လျှောက်လှမ်းလာပြီး ပေါင်အာကို ပြုံးပြလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူမက လုရန်ဆီသို့ လက်ဆန့်တန်းကာ ပြောဆိုသည်။

"ရော့... ဒါက နင့်အတွက်..."

ရှားယီယီ၏ လက်ထဲတွင် တုန့်ထျန်းမြို့တော်ရှိနေသည်။

လုရန်က လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ မလှမ်းမကမ်းတွင် ကောင်းရွှမ်သည် မြေကြီးပေါ်တွင် ဒူးထောက်နေပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ် ပျော့ခွေနေကာ သွေးများသည် မြေကြီးပေါ်တွင် နေရာအနှံ့အပြားသို့ ပက်ဖြန်းခံထားရသည်။

မြင့်မြတ်သွေးကြော ကျောက်စိမ်းအရိုးကို ရှားယီယီက ထုတ်ယူသွားပြီဖြစ်ကြောင်း သိသာရှင်းလင်းသည်။

လုရန်သည် အစောပိုင်းက အဘိုးအိုနှင့် စကားပြောရာတွင် အလွန်နစ်မြုပ်နေခဲ့သဖြင့် ရှားယီယီကို အာရုံမစိုက်မိခဲ့ပေ။

ဤသည်မှာ ရှားယီယီအတွက် ကောင်းရွှမ်ကို သတ်ခြင်းသည် မည်သည့် စိန်ခေါ်မှု သို့မဟုတ် စိတ်ဝင်စားမှုမျိုးမျှ လုံးဝမရှိသောကြောင့်လည်းဖြစ်သည်။

ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် မြင့်မြတ်သွေးကြော ကျောက်စိမ်းအရိုးကို ထုတ်ယူခြင်းအား စောင့်ကြည့်ခြင်းက စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာထိခိုက်မှုကိုပင် ဖြစ်စေနိုင်ပေ၏။

လုရန် ရှားယီယီနှင့် ဤမျှထိ နီးကပ်စွာ ရှိနေခြင်းမှာ ဤသည်က ပထမဆုံးအကြိမ်ပင်။

မဟာအင်မော်တယ်ဧကရာဇ်တစ်ယောက်၏ အရှိန်အဝါကို သူ လုံးဝမခံစားနိုင်ချေ။ အကယ်၍ လုရန်တွင်သာ ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်မျက်လုံး မရှိခဲ့ဘဲ ရှားယီယီ၏ စွမ်းရည်များကို မသိခဲ့ပါက သူ၏ရှေ့ရှိ မိန်းကလေးငယ်လေးကို မဟာအင်မော်တယ်ဧကရာဇ် တစ်ယောက်နှင့် သူ မည်သို့မျှ ဆက်စပ်တွေးမိမည် မဟုတ်ချေ။

သူ လက်ဆန့်တန်းကာ ရှားယီယီ၏လက်ထဲမှ တုန့်ထျန်းမြို့တော်ကို ယူလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက မေးမြန်းသည်။

"မင်း ငါ့ကို ဘာလို့ မသတ်တာလဲ..."

ဤမေးခွန်းမှာ အလွန်ပွင့်လင်းလှ၏။

ရှားယီယီ ဆွံ့အသွားပြီး ထိုအကြောင်းကို တွေးတောနေစဉ် သူမ၏ခေါင်းကို တိမ်းစောင်းလိုက်သည်။ သူမက ခေါင်းခါယမ်းပြီး ပြောဆိုသည်။

"နင် ကို သတ်လို့ မရဘူး..."

လုရန် အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားတော့သည်။

ဒါက ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ။

သတ်လို့ မရဘူးလား...

လုရန် ဆက်မေးချင်ခဲ့သည်။

သို့သော် ရှားယီယီသည် ဆက်လက်၍ အချိန်ဆွဲရန် ရည်ရွယ်မထားခဲ့ချေ။

သူမက လက်ခုပ်တီးပြီး ပြောဆိုလိုက်၏။

"အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်တွေကို အမဲလိုက်တာက ပြီးလုနီးပါးပဲ... နင့်မှာ လုပ်စရာ ဘာမှမရှိတော့ရင် ရှေးဟောင်း ကြေးဝါတံခါးကို သွားတော့... ငါ ပစ္စည်းတချို့ ထုပ်ပိုးရဦးမယ်... အဲ့ဒီရောက်မှ တွေ့မယ်..."

ထိုသို့ပြောဆိုပြီးနောက် သူမက နောက်သို့ပြန်လှည့်ကာ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

သူမနှင့်အတူ လုရန်၏နံဘေးရှိ အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်အဘိုးအိုသည်လည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

လုရန် အနည်းငယ် ဆွံ့အသွားပေ၏။ သူ့ထံတွင် အဖြေမရသေးသော မေးခွန်းများစွာ ရှိနေဆဲပင်။

သို့သော် လောလောဆယ်တွင်...

ရှပြည်နယ်၏ နယ်နိမိတ်များအတွင်း အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်တစ်ယောက်မျှ မကျန်တော့ချေ။

ဒေသခံ အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်သည် တုန့်ထျန်းမြို့တော်၏သခင်ဖြစ်သော မျိုးဆက်ဟောင်းမှ မိုးပြာဧကရာဇ် ဖြစ်သင့်သော်လည်း သူသည် လီတောင်တွင် ကြာမြင့်စွာကတည်းက သေဆုံးသွားခဲ့လေပြီ။

တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရလျှင် ယခုချိန်၌ ရှားယီယီမှလွဲ၍ ရှပြည်နယ်တစ်ခုလုံးတွင် အစွမ်းထက်ဆုံးသူမှာ လုရန်ပင်။

သေချာသည်မှာ လုရန်သည် ဘုရင် သို့မဟုတ် ကြီးစိုးသူအဖြစ် ဆောင်ရွက်ရန်အတွက် ရှပြည်နယ်တွင် ဆက်နေ၍ မဖြစ်နိုင်ချေ။ သူ၏ဇနီးကို ရှာဖွေရန် အလယ်ပိုင်းပြည်နယ်သို့ သွားရပေမည်။

ထို့ပြင် ယခုအချိန်၌ အရေးကြီးဆုံးမှာ သူ မဟာအင်မော်တယ်ဧကရာဇ်နယ်ပယ်သို့ အရင်ဆုံး တက်လှမ်းရန်ပင်။

ရှားယီယီ၏ စွမ်းအားကို မြင်တွေ့ပြီးနောက် လုရန်သည် ယခုအချိန်၌ အလယ်ပိုင်းနယ်မြေနှင့် ပတ်သက်၍ အသိပညာအသစ်တစ်ခု ရရှိခဲ့သည်။ မဟာအင်မော်တယ်ဧကရာဇ်များသည် နေရာတိုင်းတွင် မရှိနိုင်သော်လည်း အလုံးစုံကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာ များစွာပို၍မြင့်မားနေပေမည်။

အကယ်၍ သူသာ အလယ်ပိုင်းနယ်မြေသို့ မသွားမီ မဟာအင်မော်တယ်ဧကရာဇ်နယ်ပယ်သို့ မရောက်ရှိခဲ့ပါက လုရန်သည် လုံခြုံမည်မဟုတ်ဟု ခံစားခဲ့ရသည်။

သူ၏လက်ထဲရှိ တုန့်ထျန်းမြို့တော်ကို သူ တစ်ချက် ကြည့်လိုက်၏။

ရှပြည်နယ် ဧကရာဇ်တံဆိပ်ပြားဖြင့် ထိုမြို့တော်ကို ဖွင့်ရန် သူ အလျင်မလိုခဲ့ပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်နယ်ပယ် နဝမအဆင့်သို့ မရောက်သေးသောကြောင့်ပင်။ အကယ်၍ သူ ယခုဝင်သွားပါက သူ နိယာမတစ်ခုကို ရှာတွေ့လျှင်တောင်မှ ထိုနိယာမကို အသုံးပြုနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။ ဤသည်က သူ၏ ကြိုးစားအားထုတ်မှုများကို အလဟဿ ဖြစ်စေပေလိမ့်မည်။ အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်နယ်ပယ် နဝမအဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီးမှ ဤမြို့တော်သို့ ဝင်ရောက်ခြင်းက ပိုကောင်းပေမည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် တုန့်ထျန်းမြို့တော်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် သိမ်းဆည်းထားလိုက်၏။

ထို့နောက် သူ ပြန်မသွားဘဲ ကောင်းကင်ဆင်းသက်ခြင်း မြင့်မြတ်နယ်မြေရှိ ဤနေရာတွင် အပြာရောင်ဂိုဏ်း ခရမ်းစံအိမ်ကို သူ ဆင့်ခေါ်လိုက်သည်။

အပြာရောင်ဂိုဏ်းတပည့်များအားလုံး မျှော်လင့်တကြီး စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။

လုရန် ပြန်လာသည်ကို မြင်သောအခါ သူတို့အားလုံး အလျှင်အမြန် စုရုံးလာကြ၏။

"ဆရာ... ဒါက ကောင်းကင်ဆင်းသက်ခြင်း မြင့်မြတ်နယ်မြေလား... ကောင်းရွှမ်က ဘယ်မှာလဲ..."

ရှောက်ယင်းက မေးမြန်းသည်။

လုရန်သည် အောက်ဘက်ရှိ ခန်းမဆောင်အတွင်းရှိ ကောင်းရွှမ်၏ ပျော့ခွေနေသော အလောင်းကို လက်ညှိုးညွှန်ပြကာ ပြောဆိုသည်။

"အဲ့ဒါ ကောင်းရွှမ်ပဲ... သူ သေသွားပြီ..."

သူ များစွာရှင်းမပြတော့ချေ။ ထိုအစား သူသည် တပည့်များအားလုံးကို အတူတကွ စုစည်းလိုက်၏။

သူက ပြောဆိုသည်။

"နောက်လာမယ့် ကာလတစ်ခုအတွင်းမှာ ငါ ကျင့်ကြံတော့မယ်... ငါ့မှာ ရှင်းပြစရာ ကိစ္စတချို့ ရှိတယ်..."

"တစ်လနေရင် ငါ အလယ်ပိုင်းနယ်မြေကို သွားမယ်... အပြာရောင်ဂိုဏ်း ခရမ်းစံအိမ်က ကန့်သတ်ခံရမလားဆိုတာတော့ ငါ သိပ်မသေချာဘူး..."

"ဒါ့ပြင် အလယ်ပိုင်းနယ်မြေက အန္တရာယ်တွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေတယ်... လောလောဆယ် အပြာရောင်ဂိုဏ်းကို အဲ့ဒီနေရာဆီ ငါ ခေါ်မသွားချင်သေးဘူး..."

"ရှပြည်နယ်ရဲ့ နယ်မြေကိုးခုထဲမှာ ငါတို့က ချန်နယ်မြေမှာ ရှိနေတုန်းပဲ... ပြီးတော့ ချန်နယ်မြေရဲ့ အကွာအဝေးအတွင်းမှာရှိတဲ့ အပြာရောင်ဂိုဏ်း တပည့်တွေကိုတောင် အပြည့်အဝ ငါတို့ မစုစည်းရသေးဘူး..."

"မင်းတို့ နောက်ဆက်လုပ်ရမှာက ရှပြည်နယ်ကို ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းပြီးတော့ တခြားနယ်မြေကိုးခုက အပြာရောင်ဂိုဏ်း တပည့်တွေ အားလုံးကို စုစည်းဖို့ပဲ..."

"အင်မော်တယ်ဧကရာဇ် နယ်ပယ်မှာ ရှိတဲ့သူတွေကို ရှားယီယီက ရှင်းလင်းသွားအောင် အမဲလိုက်ပြီးသွားပြီ... ငါ ထွက်သွားပြီးရင် အမြင့်ဆုံးနယ်ပယ်က အင်မော်တယ်သခင်ပဲ ဖြစ်တော့မှာ..."

"ပြီးတော့ အပြာရောင်ဂိုဏ်း ခရမ်းစံအိမ်မှာ မိုးပြာရေနဂါးလိပ် ရှိနေတော့ အဆင်ပြေမှာပါ... မင်းတို့က အစစအရာရာ သတိထားရမယ်..."

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ မိုးပြာရေနဂါးလိပ်သည် နတ်ဆိုးသူတော်စင်တစ်ပါးပင်။

ဤသည်က အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်နယ်ပယ်နှင့် ညီမျှသည်။ ရှားယီယီသည် မြင့်မြတ်သွေးကြော ကျောက်စိမ်းအရိုးကို လိုချင်သဖြင့် စိတ်ဝိညာဉ်သားရဲများနှင့် အလားတူအရာများကို သူမ စိတ်မဝင်စားချေ။

ထို့ပြင် ရှပြည်နယ်ကို အပြာရောင်ဂိုဏ်းက လုံးလုံးလျားလျား အုပ်ချုပ်ပေလိမ့်မည်။ နေရာအနှံ့အပြား၌ ပြန့်ကျဲနေသော အပြာရောင်ဂိုဏ်း တပည့်များကိုလည်း အတူတကွ စုစည်းပေလိမ့်မည်။

ဤနည်းဖြင့် အလယ်ပိုင်းနယ်မြေသို့ အပြာရောင်ဂိုဏ်းကို ဆင့်ခေါ်သည့်အချိန်၌ လုရန် စိတ်အေးချမ်းသာ ရှိပေလိမ့်မည်။

သူ၏ညွှန်ကြားချက်များကို အဆုံးသတ်ပြီးနောက် လုရန်သည် လင်းပေါင်အာနှင့်အတူ ကျင့်ကြံရန် ဝင်ရောက်သွားတော့သည်။

သူ၏ကျင့်ကြံခြင်းသည် အချိန်အကြာကြီး မကြာခဲ့ဘဲ ကိုးရက်သာ ကြာခဲ့သည်။

ဒသမမြောက်နေ့၏ နံနက်စောစောတွင်...

လုရန်သည် တုန့်ထျန်းမြို့တော်ကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး တက်ရောက်စာရင်းသွင်းခြင်းကိုပင် မပြုလုပ်ဘဲ ရှပြည်နယ် ဧကရာဇ် တံဆိပ်ပြားကို တိုက်ရိုက်ဆွဲထုတ်လိုက်၏။

ဟူး...

လုရန်က သက်ပြင်းတစ်ချက်ချပြီး တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။

"စိတ်ဝိညာဉ်နယ်မြေကို တက်လှမ်းလာတာ ရက်တွေမနည်းတော့ဘူး... ဒီနေ့တော့ မဟာအင်မော်တယ်ဧကရာဇ် နယ်ပယ်ကို ငါ တက်လှမ်းရမယ်..."