← Chapters

အခန်း ၂၀၆

Vol. 21 Ch. 206

အခန်း ၂၀၆

Vol. 21 Ch. 206

အခန်း ၂၀၆ အဆိပ်ငါးမန်း ပင်လယ်ဓားပြအဖွဲ့

"သူဌေး ဒါက နည်းနည်း စွန့်စားလွန်းမနေဘူးလား" ပေကျိ က စိုးရိမ်တကြီး ပြောလိုက်သည်။ ဆွန်ဖုန်းနှင့် စပိန်တို့ ဆက်ဆံရေး ပျက်ပြားသွားပြီဖြစ်ကြောင်း သူ သိသည်။ သူတို့ ပြန်သွားသည်မှာ မကြာသေးပေ။ ထို့အပြင် အနီးအနားတွင် ပင်လယ်ဓားပြများ စောင့်ကြည့်နေခြင်း ရှိမရှိကိုလည်း မသိရသေးပေ။ သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး လမ်းကြောင်းတွင် တစ်ခုခု ဖြစ်သွားပါက အသက်ပင် ပါသွားနိုင်ပေသည်။

"ကြွယ်ဝချမ်းသာမှုဆိုတာ အန္တရာယ်ကြားက ရှာရတာပဲလေ... အခုချိန်မှာ မင်းမှာ တခြား နည်းလမ်းကောင်း ရှိလို့လား" ဆွန်ဖုန်းက ပေကျိကို ပြန်မေးလိုက်သည်။

"ဟင်း... ကောင်းပါပြီ... သူဌေး ဂရုစိုက်သွားပါ... ဒီဘက်က ကိစ္စတွေကို ကျွန်တော်တို့ သေချာ ကိုင်တွယ်ထားပါ့မယ်" ပေကျိက သက်ပြင်းချကာ ပြောလိုက်သည်။

"အင်း... တစ်နာရီလောက်နေရင် ငါ ပြန်လာခဲ့မယ်... သိပ်မကြာပါဘူး" ဆွန်ဖုန်း ပြောပြီးသည်နှင့် သက်တော်စောင့် အယောက် နှစ်ဆယ်ကို ခေါ်ကာ သင်္ဘောဖြင့် ထွက်သွားလေသည်။ ဤနေရာတွင် စက်ရုပ် သက်တော်စောင့် အယောက် သုံးဆယ်ကို လုံခြုံရေး ယူရန် ချန်ထားခဲ့သည်။

ရွှေများ အပြည့်တင်ဆောင်ထားသော ဤသင်္ဘောမှာ မကြာမီ အားလုံး၏ မြင်ကွင်းမှ ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

"သူဌေး ဘာအန္တရာယ်မှ မဖြစ်လောက်ဘူးမလား" တယ်ကျီ က ပျောက်ကွယ်သွားသော သင်္ဘောကို ကြည့်ကာ စိုးရိမ်တကြီး ပြောလိုက်သည်။

"သူဌေးက ကံကောင်းတဲ့သူပဲ... ပြီးတော့ သူက ကိုယ်ခံပညာလည်း အရမ်းကောင်းတော့ ဘာမှ မဖြစ်လောက်ပါဘူး... ငါတို့ကသာ ဆယ်ယူရေး အလုပ်ကို မြန်မြန် ပြီးအောင် လုပ်ကြရအောင်... ဒါမှ ဒီအန္တရာယ်များတဲ့ နေရာကနေ မြန်မြန် ထွက်သွားလို့ ရမှာ" ပေကျိက ပြောလိုက်သည်။

"အင်း"

သင်္ဘောပေါ်တွင် ဆွန်ဖုန်းသည် သင်္ဘောဦးပိုင်း၌ ရပ်ကာ အဆုံးမရှိသော ပင်လယ်ပြင်ကို ကြည့်နေသည်။ "ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ရန်သူ ရှိမရှိ ကြည့်စမ်း" ဟု အသံလက်ထောက်ကို ပြောလိုက်သည်။

"ပိုင်ရှင်ကို သတင်းပို့ပါတယ်... ရေမိုင် ၃၀ ပတ်လည်မှာ ရန်သူ့ အရိပ်အယောင် ဘာမှ မတွေ့ရပါဘူး... ပိုင်ရှင် စိတ်ချလက်ချ ရွှေတွေကို သိမ်းလို့ ရပါပြီ" အသံလက်ထောက်က ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းတယ်" ဆွန်ဖုန်းသည် သိုလှောင်ရုံကို တိုက်ရိုက် ဖွင့်ကာ သင်္ဘောပေါ်ရှိ ရွှေအားလုံးကို သိုလှောင်ရုံ အတွင်းသို့ သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။ ဤရွှေများမှာ သင်္ဘောပျက် နှစ်စင်းစာ ရွှေများ ဖြစ်ပြီး ယခု တတိယ သင်္ဘောပျက်ကို ဆက်လက် ဆယ်ယူနေပြီ ဖြစ်သည်။ ယနေ့ညတွင် တတိယ သင်္ဘောပျက်ကို အပြီးသတ် ဆယ်ယူနိုင်မည်ဟု မျှော်လင့်ရသည်။

သိမ်းဆည်းပြီးနောက် ဆွန်ဖုန်းက စက်ရုပ်များကို ခိုင်းကာ ဤသင်္ဘောဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်တွင် လျှောက်မောင်းနေလိုက်သည်။ အချိန် အနည်းငယ် ကြာသောအခါ ရွှေသင်္ဘောစု ဆယ်ယူနေသည့် နေရာသို့ ပြန်လာခဲ့လေသည်။

"သူဌေး ပြန်ရောက်လာပြီလား" ဘေကျီ နှင့် တယ်ကျီ တို့သည် မိမိတို့ သူဌေး ဘေးကင်းစွာ ပြန်ရောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ဝမ်းသာသွားကြသည်။ သင်္ဘောပေါ်ရှိ ရွှေများ ပျောက်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ ရွှေများကို သယ်ထုတ်သွားပြီးပြီဟု သိလိုက်ကြပြီး သူဌေးလည်း ဘေးကင်းစွာ ပြန်ရောက်လာသဖြင့် သက်ပြင်းချနိုင်ခဲ့ကြသည်။

"အင်း... ညီအစ်ကိုတွေကို အားစိုက်လုပ်ကြဖို့ ပြောလိုက်... ဒီနေ့ တတိယ သင်္ဘောပျက်ကို အပြီး ဆယ်နိုင်အောင်လို့" ဆွန်ဖုန်းက တယ်ကျီ၏ ပခုံးကို ပုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ သူဌေး"

......

စပိန်၊ C ဌာန ရုံးချုပ်...

"မင်းတို့ ပြောတာက ဒီဆွန်ဖုန်း ဆိုတဲ့ လူက သဘောမတူတဲ့အပြင် မင်းတို့ ခြိမ်းခြောက်တာကိုတောင် မကြောက်ဘူး ဟုတ်လား" ရုံးခန်း အတွင်း ဖီးလ်မိုး က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ထရစ်ကိုက်စ် ကို မေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်ပါတယ် ဒု-ဝန်ကြီး... ကြည့်ရတာ ကျွန်တော်တို့ မြေအောက် နည်းလမ်းတွေကိုပဲ သုံးရတော့မယ် ထင်တယ်" ထရစ်ကိုက်စ်၏ မျက်လုံးထဲတွင် ရူးသွပ်မှု အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။

"အင်း... တစ်ဖက်လူက အခြေအနေကို နားမလည်ရင်လည်း ဘာမှ မတတ်နိုင်ဘူး... ဒါပေမယ့် ရွှေသင်္ဘောစုက ရတနာတွေကို တခြားလူ လက်ထဲတော့ လုံးဝ အရောက်မခံနိုင်ဘူး... ဒါဆို မင်းပဲ စီစဉ်လိုက်တော့... တစ်ဖက်လူကို စောင့်ကြည့်ထားပြီး အချိန်ကောင်း ရောက်တာနဲ့ ဒီရွှေတွေကို အကုန် ပြန်ယူလာခဲ့" ဖီးလ်မိုး က မျက်နှာသေဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ ဝန်ကြီး"

"ထွက်သွားလို့ ရပြီ"

"ဟုတ်ကဲ့"

ထရစ်ကိုက်စ် ရုံးခန်းထဲမှ ထွက်လာသည်နှင့် သူ၏ သူငယ်ချင်း ဗစ်တာက အမြန် လျှောက်လာပြီး "ထရစ်ကိုက်စ် အခြေအနေ ဘယ်လိုလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

"အထက်က ဒီကိစ္စကို ငါ့ကို အပြည့်အဝ တာဝန်ပေးလိုက်ပြီ... ဟဲဟဲ... ဒီတစ်ခေါက် စစ်ဆင်ရေးမှာ မင်း အများကြီး ကူညီပေးရမယ်နော်" ထရစ်ကိုက်စ် က ဗစ်တာ၏ ပခုံးကို ဖက်ကာ ရယ်မော၍ ပြောလိုက်သည်။

"ပြဿနာ မရှိပါဘူး... ငါ အပြည့်အဝ ထောက်ခံပေးမယ်... ဒါနဲ့ ငါတို့ ဘယ်လို စီစဉ်ကြမလဲ"

"အပြင်ပန်းကနေ လုပ်လို့ မရဘူး ဆိုတော့... ငါတို့ ပင်လယ်ဓားပြ ဟန်ဆောင်ပြီး တိုက်ရိုက် ဝင်လုကြမယ်... ဒါက အရှင်းဆုံးနဲ့ အကြမ်းဆုံး နည်းလမ်းပဲ" ထရစ်ကိုက်စ် က အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

"အင်း... ဒီနည်းလမ်း မဆိုးဘူး... တစ်ဖက်လူရဲ့ လက်နက်ကိုင် အင်အားက လူ ဆယ်ဂဏန်းလောက်ပဲ ရှိတာ... ငါတို့က သူတို့ကို ဝိုင်းထားလိုက်ရင် သူတို့ ကြောက်ပြီး ရွှေတွေကို အသာတကြည် ပေးလာလိမ့်မယ်" ဗစ်တာက ဟဲဟဲ ရယ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"လာ... ငါတို့ အခု ချက်ချင်း သွားစီစဉ်ကြမယ်... တစ်ဖက်လူကို သွားစောင့်ကြည့်ဖို့ လူလွှတ်ရဦးမယ်လို့ ကြားတယ်... တစ်ဖက်လူ ထွက်ပြေးဖို့ ကြိုးစားတာနဲ့ ငါတို့ ချက်ချင်း တားရမယ်"

"ကောင်းပြီ"

......

အတ္တလန္တိတ် သမုဒ္ဒရာ၊ အဆိပ်ငါးမန်း ပင်လယ်ဓားပြ အဖွဲ့...

ခေါင်းဆောင် ဂျွန်ဆင် သည် ဆံပင်စိမ်း ပိန်ညှောင်ညှောင် ကောင်လေး ၏ မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် ခြေကားယား လက်ကားယားဖြင့် ထိုင်ကာ သတင်းပို့သည်ကို နားထောင်နေသည်။

"ခေါင်းဆောင်... ဒီရက်ပိုင်း ကျွန်တော်တို့ ညီအစ်ကိုတွေ စုံစမ်းစောင့်ကြည့်ထားတဲ့ သတင်းတွေ အရ သေချာတဲ့ သတင်း ရလာပါပြီ... အဲဒီ ဖုန်းရွေ့ သမုဒ္ဒရာ စူးစမ်းလေ့လာရေး ကုမ္ပဏီက သင်္ဘောပျက် အချို့ကနေ ရွှေတွေကို ဆယ်ယူထားပြီးပါပြီ... ဆယ်ယူရေး သင်္ဘောပေါ်မှာ ရွှေတွေ တောင်လို ပုံနေတာပဲ... သူတို့ဆီမှာ လက်နက်ကိုင် အင်အား အများကြီး မရှိဘူး... လူ ဆယ်ဂဏန်းလောက်ပဲ ရှိမယ်... ကျန်တဲ့ ဝန်ထမ်း အယောက် တစ်ရာလောက်က သာမန် ဆယ်ယူရေး အလုပ်သမားတွေပဲ... လက်နက် မရှိကြဘူး... ဒါနဲ့... ဒီနေ့ စပိန် စစ်သင်္ဘော တစ်စင်း အဲဒီကို သွားခဲ့သေးတယ်... ဒါပေမယ့် သိပ်မကြာခင် ပြန်ထွက်သွားတယ်... ကျွန်တော် ထင်တာတော့ စပိန် ဘက်ကလည်း ဒီရွှေသင်္ဘောစုကို မျက်စိကျနေတာ သေချာတယ်... ဒါပေမယ့် အသေးစိတ် အခြေအနေကိုတော့ မသိရဘူး" ဆံပင်စိမ်း က ဒီရက်ပိုင်း ရရှိထားသော သတင်းများကို မျက်နှာချိုသွေးကာ ပြောပြလေသည်။

ဂျွန်ဆင် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အတွေးနက်သွားသည်။

"လက်ရှိမှာ တခြား ပင်လယ်ဓားပြ အဖွဲ့တွေ ဒါမှမဟုတ် တခြား အင်အားစုတွေ ရွှေသင်္ဘောစုကို ချောင်းမြောင်းနေတာ ရှိသေးလား" ဂျွန်ဆင်က ထပ်မေးလိုက်သည်။

"လောလောဆယ်တော့ မရှိသေးဘူး... ကျွန်တော်တို့ အဖွဲ့ပဲ ဒီကို အနီးဆုံး ဖြစ်နေတာ... တခြား နေရာက ပင်လယ်ဓားပြတွေ လာမယ် ဆိုရင်တောင် တစ်ရက် နှစ်ရက်လောက် ကြာဦးမယ်" ဆံပင်စိမ်းက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ဒီလိုလား" ဂျွန်ဆင် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ စိတ်ထဲတွင် လှုပ်ရှားသွားသည်။

ယခုအချိန်တွင် ဖုန်းရွေ့ သမုဒ္ဒရာ စူးစမ်းလေ့လာရေး ကုမ္ပဏီနှင့် ဆက်သွယ်ခဲ့သော စပိန်မှလွဲ၍ အခြား အင်အားစုများ မရောက်လာသေးသဖြင့် ဤအချိန်က အကောင်းဆုံး အခွင့်အရေး ဖြစ်သည်။ တစ်ဖက်လူက ရွှေသင်္ဘောပျက် အားလုံးကို ဆယ်ယူပြီးမှ ဝင်လုရန် စဉ်းစားခဲ့ဖူးသည်။ သို့သော် ထိုအချိန်ရောက်လျှင် သူတို့ အဆိပ်ငါးမန်း ပင်လယ်ဓားပြ အဖွဲ့ တစ်ဖွဲ့တည်းသာ ပါဝင်မည် မဟုတ်တော့ပေ။ အခြား ပင်လယ်ဓားပြ အဖွဲ့များကို မဆိုထားနှင့် စပိန် ဆိုသည်မှာလည်း သူတို့ ရင်ဆိုင်နိုင်သော အင်အားစု မဟုတ်ပေ။

ယခုက အကောင်းဆုံး အချိန်ပင် ဖြစ်သည်။

လက်ရှိတွင် ဤဖုန်းရွေ့ သမုဒ္ဒရာ စူးစမ်းလေ့လာရေး ကုမ္ပဏီက သင်္ဘောပျက် နှစ်စင်း သုံးစင်းခန့်မှ ရွှေများကို ဆယ်ယူထားပြီး ဖြစ်ရာ ဤရွှေများကို သူတို့ အဆိပ်ငါးမန်း အဖွဲ့က သိမ်းပိုက်နိုင်ပါက သူ၏ တစ်သက်တာလုံး စားမကုန်တော့ပေ။ လူဆိုတာ အရမ်း မလောဘကြီးသင့်ဘူး ဆိုတာ သူ သိသည်။ လောဘကြီးလွန်းပါက ကိုယ့်အသက်ပါ ဆုံးရှုံးရတတ်ပြီး ဘာမှလည်း မရဘဲ ဖြစ်သွားနိုင်သည်။

"ကောင်းပြီ... ညီအစ်ကိုတွေ အားလုံးကို အခု ချက်ချင်း အသိပေးလိုက်... ပြင်ဆင်ထားကြ... ဒီည စထွက်မယ်" ဂျွန်ဆင် က စားပွဲကို ရိုက်ကာ ဆုံးဖြတ်လိုက်လေသည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ ခေါင်းဆောင်" ဆံပင်စိမ်းသည် ခေါင်းဆောင် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ ချက်ချင်း ပြေးသွားကာ ပြင်ဆင်တော့သည်။

"ဟင်းဟင်း... ဖုန်းရွေ့ သမုဒ္ဒရာ စူးစမ်းလေ့လာရေး ကုမ္ပဏီ... ငါ လာပြီ... မင်းတို့ ကံမကောင်းလို့ ငါ့ အဆိပ်ငါးမန်း ပင်လယ်ဓားပြ အဖွဲ့နဲ့ တွေ့ရတာပဲ လို့သာ မှတ်လိုက်တော့... ဟားဟားဟား..." ဂျွန်ဆင် ၏ မျက်နှာတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

သူ၏ အမြင်တွင် ထိုရွှေများက သူ၏ ပိုင်ဆိုင်မှု ဖြစ်နေပြီဟု ထင်မှတ်နေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လူရာပေါင်းများစွာ ရှိသော သူ၏ ပင်လယ်ဓားပြ အဖွဲ့ဖြင့် လူ ဆယ်ဂဏန်းခန့်သာ လက်နက် ရှိသော ဖုန်းရွေ့ သမုဒ္ဒရာ စူးစမ်းလေ့လာရေး ကုမ္ပဏီကို ရင်ဆိုင်ရန်မှာ အလွန် လွယ်ကူလွန်းသည်ဟု သူ ထင်နေသောကြောင့်ပင်။ လက်နက်မဲ့ အလုပ်သမား ရာဂဏန်းကိုတော့ သူ လုံးဝ ဂရုမစိုက်ပေ။

ဆယ်ယူရေး သင်္ဘောပေါ်တွင် ဆွန်ဖုန်းသည် သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားများ သင်္ဘောပျက် ဆယ်ယူနေသည်ကို ကြီးကြပ်နေသည်။ သို့သော် ပင်လယ်ဓားပြ အဖွဲ့ တစ်ဖွဲ့က သူ့ကို ပစ်မှတ်ထားနေပြီ ဆိုသည်ကို သူ မသိပေ။ ဤညက သာမန် ညတစ်ည မဟုတ်တော့သည်မှာ သေချာပေသည်။

All Chapters