အခန်း ၂၁၀

အခန်း ၂၁၀ ဆယ်ယူရေး ပြီးဆုံးခြင်း

ဆယ်မိနစ်ကျော် အကြာတွင် ဆွန်ဖုန်းနှင့် စက်ရုပ် သက်တော်စောင့် လေးဆယ်သည် အတွင်းသို့ ဝင်လာသော ပင်လယ်ဓားပြ ရာချီကျော်ကို အပြတ်ရှင်းလိုက်ကြသည်။

ဤကဲ့သို့သော လူယုတ်မာများမှာ အသက်ရှင်နေခြင်းကပင် အပြစ်တစ်ခု ဖြစ်သဖြင့် သတ်ပစ်လိုက်ခြင်း အပေါ် ဆွန်ဖုန်း စိတ်ထဲတွင် ဘာမှ ခံစားရခြင်း မရှိပေ။

ယခုအချိန်တွင် ပင်လယ်ဓားပြ သင်္ဘောပေါ်၌ ကျန်ရှိနေသေးသော ပင်လယ်ဓားပြ ရာချီကျော်မှာ ရန်သူ တိုက်ထုတ်လာပြီ ဆိုသည်ကို သတိဝင်လာကြသည်။

ဤသည်ကို သူတို့ မယုံကြည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေကြပြီး မိမိတို့၏ ညီအစ်ကိုများ အားလုံး သေဆုံးသွားကြပြီလားဟု တွေးနေကြသည်။

မှန်ပေသည်။ ဆွန်ဖုန်းသည် စက်ရုပ် သက်တော်စောင့် လေးဆယ်ကို ခေါ်ကာ သင်္ဘောခန်း အတွင်းမှ ပြေးထွက်လာပြီး လမ်းကြောင်း သုံးခု ခွဲကာ ဤပင်လယ်ဓားပြ သင်္ဘောသုံးစင်းပေါ်ရှိ ပင်လယ်ဓားပြများဆီသို့ တိုက်ခိုက်တော့သည်။

ယခုအခါ သင်္ဘောလေးစင်းလုံး တစ်စင်းနှင့်တစ်စင်း ကပ်နေပြီ ဖြစ်သဖြင့် ဆွန်ဖုန်းနှင့် သက်တော်စောင့်များသည် သင်္ဘောဘောင်ကို လွယ်ကူစွာ ကျော်ဖြတ်ကာ မလှမ်းမကမ်းရှိ ပင်လယ်ဓားပြများကို သတ်ဖြတ်ကြသည်။

"လခွီး ဒါက ဘာအခြေအနေလဲ ဘယ်သူ သိလဲ"

ဂျွန်ဆင် က ဤအခြေအနေကို မြင်သောအခါ နေရာတွင်ပင် မှင်တက်သွားပြီး ဆွန်ဖုန်းတို့ဘက်မှ သေနတ်သံများ ထွက်ပေါ်လာချိန်မှ သတိပြန်ဝင်လာသည်။

ဆံပင်စိမ်း က ညီအစ်ကို ရာချီကျော်ကို ခေါ်ပြီး ဝိုင်းညှပ်တာကို ဒီအတိုင်း အကုန် သေသွားလိမ့်မယ်လို့ သူ လုံးဝ စဉ်းစားလို့ မရနိုင်အောင် ဖြစ်နေသည်။

"မြန်မြန် မြန်မြန် ပြန်တိုက်ကြ ပြန်တိုက်ကြ စက်သေနတ်သမားတွေ သူတို့ ဒီဘက် ကူးမလာအောင် အမြန်တား မြန်မြန် မြန်မြန်"

ဂျွန်ဆင် က ဤအခြေအနေကို မမျှော်လင့်ထားသော်လည်း သူက ထိရောက်သော ကာကွယ်မှုကို အလျင်အမြန် စတင် စီစဉ်တော့သည်။

မကြာမီ အခြေအနေကို ထိန်းသိမ်းပြီးနောက် ဂျွန်ဆင် သည် တပည့် တစ်အုပ်ကို ခေါ်ကာ ဆွန်ဖုန်းတို့ဘက်ကို ပြန်လည် တိုက်ခိုက်တော့သည်။

"ဘုန်း ဘုန်း ဘုန်း"

စက်သေနတ်ကြီးများနှင့် အမြောက်များ ထပ်မံ အားကောင်းစွာ ပစ်ခတ်လာကြပြီး ဤမျှ ပြင်းထန်သော ပစ်အား ကွန်ရက်ကြီးကြောင့် ဆွန်ဖုန်းမှာ အကာအကွယ် တစ်ခု နောက်တွင် ပုန်းနေရပြန်ပြီး ခေါင်းပင် မထောင်ရဲတော့ပေ။

"ကူညီပေးကြဦး ဟိုဘက်က စက်သေနတ်သမားတွေကို အရင်ရှင်း"

ဆွန်ဖုန်းက အသံလက်ထောက်မှတစ်ဆင့် မိမိသင်္ဘောပေါ်တွင် ကျန်ရှိနေခဲ့သော စက်ရုပ် သက်တော်စောင့် လေးယောက်ကို တိုက်ရိုက် ဆက်သွယ်လိုက်သည်။

"သဘောပေါက်ပါပြီ ပိုင်ရှင်"

"ဖောင်း ဖောင်း ဖောင်း"

ဆယ်စက္ကန့်ကျော် အကြာတွင် ပင်လယ်ဓားပြများဘက်မှ ပစ်အား ချက်ချင်း လျော့ကျသွားပြီး ရိုင်ဖယ် ပစ်သံအချို့သာ ကျန်တော့သည်။

ဆွန်ဖုန်း အချိန်တန်ပြီမှန်း သိလိုက်သဖြင့် ညာဘက်သို့ လိမ့်ထွက်လိုက်ပြီး ရှေ့ရှိ ပင်လယ်ဓားပြ အချို့ကို သေနတ်ဖြင့် ဆက်တိုက် ပစ်ခတ်လိုက်ရာ ထိုလူအချို့ ချက်ချင်းပင် ကြမ်းပြင်ပေါ် လဲကျသွားကြသည်။

"စက်သေနတ်သမားတွေရော တက်လေ တက်ကြလေ"

ဂျွန်ဆင် က ဆွန်ဖုန်းတို့ဘက်မှ လူများ ထပ်မံ တိုးဝင်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ဒေါသကြောင့် အကြောများပင် ထောင်လာပြီး ဤအတိုင်း ဆက်သွားပါက ရှုံးတော့မည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

"ခေါင်းဆောင် စက်သေနတ်သမားတွေ အကုန် သေကုန်ပြီ"

ဘေးရှိ အမြွေ က ဝမ်းနည်း ဒေါသထွက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

တစ်ဖက်မှ စနိုက်ပါသမားက အရမ်း တော်လွန်းလှပြီး တစ်ချက်ပစ်လျှင် ခေါင်းကိုချည်း ထိမှန်ကာ ရာနှုန်းပြည့် တည့်တည့် ထိနေသည်။

တစ်ဖက်က ငှားလာတဲ့ စနိုက်ပါသမားက ဒယ်လ်တာ တပ်ဖွဲ့က အထူးစစ်သားတွေလားဟု အမြွေ စိတ်ထဲတွင် တွေးနေမိသည်။

တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းက အရမ်း ကြောက်စရာ ကောင်းလွန်းလှသည်။

"ဘာ အသေခံ စနိုက်ပါသမားတွေ"

ဂျွန်ဆင် က ရိုင်ဖယ်ကို ကိုင်ကာ ရှေ့သို့ သေနတ် အနည်းငယ် ထပ်မံ ပစ်ခတ်လိုက်ပြီး ဝမ်းနည်း ဒေါသထွက်စွာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

အကယ်၍ တစ်ဖက်တွင် စနိုက်ပါသမား မရှိပါက မိမိတို့ဘက်မှ ဤမျှ ခံစစ် ဖြစ်နေမည် မဟုတ်ပေ။

တကယ်တော့ ဂျွန်ဆင်တို့ဘက်တွင်လည်း စနိုက်ပါသမား ဆယ်ယောက်ကျော် ရှိသော်လည်း တိုက်ပွဲ စတင်ပြီး မကြာမီမှာပင် တစ်ဖက်လူ၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။

"အမြွေ စက်သေနတ်သမားတွေကို ဆက်တက်ခိုင်းဦး ပြီးတော့ မင်း လူတစ်အုပ်ကို ခေါ်ပြီး တစ်ဖက် သင်္ဘောပေါ် ခိုးတက်သွား ဟိုစနိုက်ပါသမားတွေကို ရှင်းပစ် စနိုက်ပါသမားတွေ မသေရင် ငါတို့က အမြဲတမ်း"

ဂျွန်ဆင် က အောက်က စကားများကို ဆက်မပြောရသေးမီ သူ၏ ခေါင်းမှာ ကျည်ဆန် တစ်တောင့်ကြောင့် ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲသွားတော့သည်။

"ဖောင်း"

ဦးနှောက်များ ပြန့်ကျဲသွားပြီး သေဆုံးသွားသည့် ပုံစံမှာ အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး ရွံရှာဖွယ် ဖြစ်သည်။

"ဟာ ခေါင်းဆောင် ခေါင်းဆောင်"

ဘေးရှိ အမြွေ က မိမိ၏ ခေါင်းဆောင် တစ်ဖက် စနိုက်ပါသမား၏ သတ်ဖြတ်ခြင်း ခံရသည်ကို မြင်သောအခါ ချက်ချင်း ကြမ်းပြင်ပေါ် လဲကျသွားပြီး မျက်နှာတွင် သေအံ့ဆဲဆဲ အရောင်အသွေး ဖြစ်သွားသည်။

"သွားပြီ သွားပြီ အဆိပ်ငါးမန်း ပင်လယ်ဓားပြ အဖွဲ့တော့ သွားပြီ"

အမြွေ ၏ မျက်နှာ ဖြူလျော်နေပြီး မျက်လုံးများတွင် အသက်ဝိညာဉ် မရှိတော့ပေ။

မူလက ဤသည်မှာ အခက်အခဲ မရှိသော တိုက်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း ယခုမှသာ တစ်ဖက်လူက ဤမျှအထိ အစွမ်းထက်နေမှန်း သူ သိလိုက်ရသည်။

အရေးကြီးဆုံးက တစ်ဖက်တွင် လူ ဆယ်ဂဏန်းပဲ ရှိပြီး မိမိတို့ဘက်တွင် လူ သုံးရာကျော် ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။

မိမိတို့ဘက်တွင် လက်နက်ကြီးများလည်း ရှိနေပါလျက် ဘာကြောင့် တစ်ဖက်လူကို မနိုင်ရသနည်း။

တကယ်တော့ သူတို့ မသိကြတာက ဆွန်ဖုန်း၏ သက်တော်စောင့်များမှာ သေမှာ မကြောက်သော စက်ရုပ်များ ဖြစ်ကြသည်။

အဆိပ်ငါးမန်း ပင်လယ်ဓားပြ အဖွဲ့က လူတစ်ထောင် လာရင်တောင် အသုံးဝင်မည် မဟုတ်ပေ။

ဆွန်ဖုန်းဘက်မှ စနိုက်ပါသမားက အဓိက အချက် ဖြစ်သော်လည်း အကယ်၍ တစ်ဖက်လူက အလုံးအရင်းဖြင့် သင်္ဘောပေါ် တက်လာပါက ပြိုလဲသွားနိုင်ပေသည်။

သေချာတာကတော့ ပြိုလဲသွားဖို့ ဆိုတာ ဆွန်ဖုန်းဘက်မှ လူများက သွေးသား ခန္ဓာကိုယ် ဖြစ်မှသာ ရပေမည်။

ဆွန်ဖုန်း က တစ်ဖက်လူကို တစ်ဖက်သတ် သတ်ဖြတ်နိုင်ခြင်းမှာ ဤစက်ရုပ်များက သေဆုံးခြင်း မရှိသောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။

နောက်ပိုင်းတွင် အလွန် လျင်မြန်စွာပင် ဆွန်ဖုန်း၏ ဦးဆောင်မှု အောက်၌ ကျန်ရှိနေသော ပင်လယ်ဓားပြများမှာ ခေါင်းဆောင် မရှိတော့သဖြင့် ဆွန်ဖုန်း၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရတော့သည်။

ဘေးဒုက္ခ တစ်ခုက ဤကဲ့သို့ အေးဆေးစွာဖြင့် ပြီးဆုံးသွားခဲ့သည်။

ပင်လယ်ဓားပြ အုပ်ကြီးက သေလမ်းရှာခဲ့ကြပြီး နောက်ဆုံးတွင် ဆွန်ဖုန်း က ဤပင်လယ်ဓားပြ သင်္ဘောသုံးစင်းကို နှစ်မြှုပ်ပစ်လိုက်ကာ အလောင်းများ အားလုံးကို ပင်လယ်ထဲ ပစ်ချ၍ ငါးစာ ကျွေးလိုက်ပြီး အစအန ဖျောက်ဖျက်လိုက်သည်။

ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စမျိုးကို သေသေချာချာ လုပ်ဆောင်ခြင်းက ပို၍ ကောင်းမွန်ပေသည်။

အရာအားလုံး သိမ်းဆည်းပြီးနောက် ဆွန်ဖုန်းသည် ထိခိုက်မှု မရှိသော စက်ရုပ် သက်တော်စောင့် လေးဆယ်ကို ခေါ်ကာ ပျက်စီးနေသော သင်္ဘောကို မောင်းနှင်၍ ဆယ်ယူရေး သင်္ဘော ရှိရာသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။

"သူဌေး ပြန်လာပြီလား ဘာမှမဖြစ်ဘူးမလား"

ဝန်ထမ်း အားလုံး အိပ်မပျော်ကြဘဲ ဆွန်ဖုန်း ပြန်လာမည့် အချိန်ကို စောင့်နေကြရာ တယ်ကျီ သည် ဆွန်ဖုန်း ဘေးကင်းစွာ ပြန်လာသည်ကို မြင်သောအခါမှ စိုးရိမ်စိတ်များ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

"ဘာမှမဖြစ်ဘူး မင်းတို့ ထွက်လာကြတာလဲ သွားသွား အိပ်ကြတော့"

ဆွန်ဖုန်းက လူအများကို လက်ကာပြကာ ပြောလိုက်သည်။

ဝန်ထမ်းများ ဤစကားကို ကြားသောအခါ အမြန်ပင် ပြန်လည် အိပ်စက်ကြသော်လည်း သူတို့ ထိုသင်္ဘောကို မြင်သောအခါ နေရာအနှံ့တွင် ကျည်ဆန်ရာများ ရှိနေပြီး သင်္ဘောပေါ်ရှိ အဆောက်အအုံများမှာ ကျည်ဆန်များကြောင့် ပျက်စီးနေသည်ကို တွေ့ရသဖြင့် လူတိုင်း စိတ်ထဲတွင် အလွန် လန့်ဖျပ်သွားကြသည်။

"သူဌေး တစ်ဖက်က ဘယ်လိုလူတွေလဲ"

ပေကျီ က အရှေ့သို့ တိုးကာ မေးလိုက်သည်။

"ပင်လယ်ဓားပြအဖွဲ့လေ ဒါပေမယ့် ငါ ရှင်းလိုက်ပြီ ကြည့်ရတာ ဒီနေရာက ပိုပိုပြီး မလုံခြုံလာဘူး ငါတို့ ဆယ်ယူရေးလုပ်ငန်းကို အမြန်ဆုံး အပြီးသတ်ပြီး ဒီနေရာကနေ မြန်မြန် ထွက်သွားရမယ်"

ဆွန်ဖုန်း က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

ဤနေရာတွင် အချိန်ကြာမြင့်စွာ နေထိုင်လေ ပြဿနာ ပိုမို ကြီးမားလေ ဖြစ်လာမည် ဖြစ်သည်။

"သူဌေး ကျွန်တော်တို့လည်း မြန်ချင်တာပေါ့ ဒါပေမယ့် လူအင်အား မလောက်တော့ ဆယ်ယူရေး လုပ်ငန်းစဉ်က မြန်မလာဘူး"

တယ်ကျီ က သက်ပြင်းချကာ ပြောလိုက်သည်။

"အင်း မနက်ဖြန် ငါ လူအင်အား ထပ်ခေါ်လိုက်မယ် ရက်ပိုင်းအတွင်း ဆယ်ယူရေး ပြီးအောင် လုပ်ရမယ်"

ဆွန်ဖုန်း က ခဏ စဉ်းစားပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင်တော့ အကောင်းဆုံးပေါ့"

သူတို့ နှစ်ယောက်လုံး သဘောတူလိုက်ကြသည်။

ယနေ့ည အခြေအနေကို သူတို့ မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီး ဖြစ်ရာ မနက်ဖြန် အခြား ပင်လယ်ဓားပြ အဖွဲ့ သို့မဟုတ် မကောင်းသော အဖွဲ့အစည်းများ ထပ်မံ ရောက်ရှိလာခြင်း ရှိမရှိကို မည်သူမှ အာမမခံနိုင်ပေ။

ဆွန်ဖုန်း သည် ဤစက်ရုပ် သက်တော်စောင့်များကို ပင်လယ်ထဲ ဆင်းကာ ကူညီခိုင်းရန် စီစဉ်ပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အသံလက်ထောက်ကို စက်ရုပ် သက်တော်စောင့် အယောက် တစ်ရာ ထပ်မံ ထုတ်ခိုင်းလိုက်သည်။

သူတို့က ဆယ်ယူရေးတွင် ကူညီပေးမည် ဖြစ်ရာ ဤသို့ဆိုလျှင် သုံးလေးရက်အတွင်း ဆယ်ယူရေး လုပ်ငန်း ပြီးဆုံးမည်ဟု ဆွန်ဖုန်း ယုံကြည်သည်။

ဤစက်ရုပ်များမှာ မမောမပန်းတတ်ဘဲ အလုပ် လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းက အလွန် မြန်ဆန်လှသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဝန်ထမ်းများကို သင်္ဘော အချို့ ဆယ်ယူခိုင်းပြီး စက်ရုပ် သက်တော်စောင့်များက အခြား သင်္ဘောများကို ဆယ်ယူမည် ဖြစ်ရာ ဤသို့ဆိုလျှင် ဝန်ထမ်းများ အနေဖြင့် စက်ရုပ် သက်တော်စောင့်များ၏ ကြီးမားသော အလုပ်လုပ်နိုင်စွမ်းကြောင့် အံ့ဩ မှင်တက်သွားမည် မဟုတ်ပေ။

ဒုတိယနေ့တွင် စက်ရုပ် သက်တော်စောင့်များ၏ ကူညီမှု အောက်၌ ဆယ်ယူရေး လုပ်ငန်းစဉ်မှာ များစွာ မြန်ဆန်လာခဲ့ပြီး ဤနေ့တွင်ပင် သင်္ဘောသုံးစင်းစာ ရွှေများကို ဆယ်ယူနိုင်ခဲ့သည်။

ဤအမြန်နှုန်း အတိုင်း ဆိုပါက အချိန်အများကြီး ပေးစရာ မလိုတော့ပေ။

နောက်ပိုင်း ရက်နှစ်ရက်တွင် ဆယ်ယူရေး နေရာ၌ ဘာအန္တရာယ်မှ မဖြစ်ပွားခဲ့သလို အခြား ပင်လယ်ဓားပြများ လာရောက် လုယက်ခြင်းမျိုးလည်း မရှိခဲ့ပေ။

စပိန် ဘက်ကလည်း ဘာလှုပ်ရှားမှုမှ မရှိသဖြင့် ဆွန်ဖုန်း အနည်းငယ် နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်ရသည်။

"မုန်တိုင်းမလာခင် ငြိမ်သက်နေတာလား"

ဆွန်ဖုန်း သည် သင်္ဘောဦးပိုင်းတွင် ရပ်ကာ တစ်ယောက်တည်း ရေရွတ်လိုက်သည်။

လေးရက် အကြာတွင် ဆွန်ဖုန်း၏ ရွှေသင်္ဘောစု ဆယ်ယူရေး လုပ်ငန်းမှာ အပြီးသတ် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး နောက်ဆုံး သင်္ဘောပျက် တစ်စင်းသာ ကျန်တော့ရာ လက်ရှိတွင် ဆယ်ယူနေဆဲ ဖြစ်သည်။

ဤရက်ပိုင်း အတွင်း ဆွန်ဖုန်းသည် ညတိုင်း ရွှေအချို့ကို သင်္ဘောဖြင့် တိတ်တဆိတ် သယ်ထုတ်သွားပြီး ပင်လယ်ပြင်တွင် လျှောက်မောင်းဟန်ဆောင်ကာ ရွှေများကို သိုလှောင်ရုံ အတွင်းသို့ သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီးနောက် ဆယ်ယူရေး နေရာသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် လက်ရှိ ဆယ်ယူရေး သင်္ဘောပေါ်တွင် သင်္ဘောပျက် နှစ်စင်းစာ ရွှေများသာ သိုလှောင်ရုံ အတွင်းသို့ မသိရသေးဘဲ ကျန်ရှိနေပြီး သူက ယနေ့ညတွင် ဤနောက်ဆုံး ရွှေများကို သိမ်းဆည်းပြီးနောက် ဤနေရာမှ ချက်ချင်း ထွက်ခွာရန် စီစဉ်ထားသည်။

"သူဌေး နောက်ဆုံး သင်္ဘောပျက် တစ်စင်းပဲ ကျန်တော့တယ် ဒီနေ့ ညနေဆိုရင် ဆယ်ယူရေး ပြီးလောက်ပြီ"

တယ်ကျီ သည် စီးကရက် တစ်လိပ်ကို ကိုင်ကာ အေးဆေးစွာဖြင့် ဆွန်ဖုန်း၏ ရှေ့သို့ လျှောက်လာပြီး ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။

ဤရက်ပိုင်း အတွင်း တယ်ကျီ သာမက အခြား ဝန်ထမ်းများ အားလုံး စိတ်ကျဉ်းကျပ်စွာ ဖြတ်သန်းခဲ့ရပြီး ယခုအခါ ဆယ်ယူရေး ပြီးဆုံးတော့မည်ကို မြင်သောအခါ အားလုံး တက်ကြွနေကြသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤမကောင်းသော နေရာမှ မကြာမီ ထွက်ခွာရတော့မည် ဖြစ်ကြောင်း သူတို့ သိကြသောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။

"အင်း ငါတို့ ဒီနေ့ည ဒီကနေ ထွက်မယ်"

ဆွန်ဖုန်း က တယ်ကျီ၏ ပခုံးကို ပုတ်ကာ စိတ်အေးစေမည့် စကား ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းပါပြီ သူဌေး"

တယ်ကျီ အလွန် ဝမ်းသာသွားသည်။

တယ်ကျီ အလုပ် ဆက်လုပ်ရန် ထွက်သွားပြီးနောက် ဆွန်ဖုန်း သည် မှောင်မိုက်နေသော ကောင်းကင်ကြီးကို ကြည့်ကာ စပိန် ဘက်က မိမိကို ဤအတိုင်း အလွယ်တကူ လွှတ်ပေးမည် မဟုတ်ကြောင်း စိတ်ထဲတွင် ခံစားမိသည်။

တစ်ဖက်လူက မိမိ ဆယ်ယူရေး ပြီးဆုံးမည့် အချိန်ကို စောင့်ပြီးမှ အတူတူ ဝင်ရောက် လုယက်ရန် စီစဉ်နေခြင်းလား။

"ဟင်းဟင်း နှမြောစရာကောင်းတာက ငါ ရွှေအများစုကို သိမ်းထားပြီးပြီဆိုတာ သူတို့ မသိကြဘူး ပြီးတော့ သူတို့က ငါ့ကို နိုင်မယ်လို့ ဒီလောက်တောင် ယုံကြည်မှု ရှိနေတာလား"

ဆွန်ဖုန်းက လှောင်ရယ်လိုက်သည်။

ညနေစောင်း အချိန်တွင်။

"သူဌေး ဆယ်ယူရေး ပြီးပါပြီ ကျွန်တော်တို့ ထွက်ကြတော့မလား"

"ကောင်းပြီ ငါတို့ ဗီဂိုပင်လယ်အော်ဘက် မပြန်တော့ဘူး အရှေ့ဘက်ကို တည့်တည့်မောင်းပြီး တခြား ဆိပ်ကမ်းကနေ တက်မယ်"

"ဟုတ်ကဲ့"