အခန်း ၂၁၁

အခန်း ၂၁၁ ထူးဆန်းစွာ ပျောက်ကွယ်သွားခြင်း

ဆွန်ဖုန်းသည် ဆယ်ယူရေး သင်္ဘောကို ဗီဂို ပင်လယ်အော်မှ မပြန်စေရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ စပိန်ဘက်က သူ့ကို ဤမျှ ချောမွေ့စွာ ပြန်ခွင့်ပြုမည် မဟုတ်ကြောင်း သူ သိနေသည်။

ထို့ကြောင့် သူက စက်ရုပ် သက်တော်စောင့် ငါးဆယ်နှင့်အတူ ဆယ်ယူရေး သင်္ဘောကို မောင်းနှင်ကာ အခြားနေရာမှ ကုန်းပေါ်သို့ တက်ရန် စီစဉ်ပြီး၊ တယ်ကျီ နှင့် ပေကျီ တို့ နှစ်ယောက်ကို ဝန်ထမ်း တစ်အုပ်နှင့်အတူ အထောက်အကူပြု သင်္ဘောဖြင့် ဗီဂို ပင်လယ်အော်မှ ပြန်သွားရန် စီစဉ်လိုက်သည်။

ဗီဂိုမြို့သို့ ရောက်လျှင် သူတို့ကို ထိုနေရာ၌ ရက်အနည်းငယ်ခန့် အပန်းဖြေခိုင်းထားရန် ဆွန်ဖုန်းက ဖျော်ဖြေရေး အသုံးစရိတ်များပါ ပေးထားခဲ့သည်။

"တယ်ကျီ၊ ပေကျီ တို့ရေ... ငါတို့ ဒီကနေပဲ လမ်းခွဲကြရအောင်... မင်းတို့ သင်္ဘောပေါ်မှာ ရွှေမရှိတော့ ဘယ်သူမှ မင်းတို့ကို အခက်တွေ့အောင် လုပ်မှာ မဟုတ်ဘူး... ဒါက အသုံးစရိတ်ပဲ... ဗီဂိုမြို့ကို ရောက်ရင် ညီအစ်ကိုတွေကို သေချာ အပန်းဖြေခိုင်းလိုက်... ပြီးရင် အဲဒီမှာ ငါ့ကို စောင့်နေ... အချိန်တန်ရင် ငါ ပြန်လာပြီး မင်းတို့ကို ရှာမယ်... ပြီးမှ အတူတူ ကနေဒါကို ပြန်ကြတာပေါ့" ဆွန်ဖုန်းက ချက်လက်မှတ် တစ်စောင်ကို ပေကျီ ထံ ကမ်းပေးလိုက်သည်။

"သူဌေး... ဘာလုပ်ရမလဲ ဆိုတာ ကျွန်တော် သိပါပြီ... သူဌေးလည်း ဂရုစိုက်သွားပါ" သူတို့ နှစ်ယောက်လုံး ဆွန်ဖုန်း ဘာကြောင့် ဤသို့ လုပ်သည်ကို သိကြသည်။ အကယ်၍ သူတို့သာ ဆွန်ဖုန်းနှင့် အတူ လိုက်သွားပါက ပို၍ အန္တရာယ် များပေလိမ့်မည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဆွန်ဖုန်းက ရွှေများကို သယ်သွားမည် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။ ယခု သူတို့ သင်္ဘောတစ်စင်းလုံး လူချည်းပဲ ပါပြီး ဘာမှ မရှိသဖြင့် ဤအတိုင်း ပြန်သွားလျှင် အန္တရာယ် ရှိမည် မဟုတ်ပေ။

"အင်း... မင်းတို့ သွားကြတော့"

"ဟုတ်ကဲ့... သူဌေး ဂရုစိုက်ပါ"

"အင်း... တကယ်လို့ တစ်ယောက်ယောက်က မင်းတို့ကို ပြဿနာလာရှာပြီး ငါ ဘယ်သွားလဲလို့ မေးရင်... အမှန်အတိုင်းပဲ ပြောလိုက်... ငါ အရှေ့ဘက်ကို ထွက်သွားတယ်လို့" ဆွန်ဖုန်းက ခဏ စဉ်းစားပြီးနောက် သူတို့ နှစ်ယောက်ကို ပြောလိုက်သည်။

"သူဌေး... ဒါပေမယ့်..." ပေကျီ မှာ အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။ သူဌေးက သူတို့ အတွက် ဤမျှအထိ ပြည့်စုံစွာ စဉ်းစားပေးပြီး မသေချာသော အန္တရာယ်များကိုပါ ထည့်သွင်း စဉ်းစားပေးထားလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။

"ဒါပေမယ့် တွေ ဘာတွေ မရှိဘူး... ငါ အဲဒီလောက် မအပါဘူး... တခြားလူတွေ ဖမ်းမိတာကို ခံမှာ မဟုတ်ဘူး"

"ဒါဆိုလည်း... ကောင်းပါပြီ"

ဤသို့ဖြင့် ပေကျီ တို့ နှစ်ယောက်သည် ဝန်ထမ်းများကို ခေါ်ကာ အထောက်အကူပြု သင်္ဘောဖြင့် ဗီဂို ပင်လယ်အော်သို့ ဦးတည် ထွက်ခွာသွားကြပြီး၊ ဆွန်ဖုန်း ကလည်း စက်ရုပ် သက်တော်စောင့်များကို ဆယ်ယူရေး သင်္ဘောကို မောင်းနှင်စေကာ အရှေ့ဘက်သို့ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။

မကြာမီ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် လူမရှိတော့သည်ကို မြင်သောအခါ ဆွန်ဖုန်းသည် သိုလှောင်ရုံကို တိုက်ရိုက် ဖွင့်ကာ နောက်ဆုံး ကျန်ရှိနေသော ရွှေများကို သိုလှောင်ရုံ အတွင်းသို့ သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။

ယခုအချိန်တွင် ညနေ ၆ နာရီကျော် နေပြီ ဖြစ်ရာ ကောင်းကင်ကြီးမှာ မကြာမီ မှောင်ကျတော့မည် ဖြစ်သည်။

"ဟူး... ဒီကိစ္စကြီး တစ်ခုတော့ နောက်ဆုံး ပြီးသွားပြီ" ဆွန်ဖုန်းသည် မောင်းနှင်ခန်းထဲတွင် ရပ်ကာ မှန်ပြောင်းမှ တစ်ဆင့် အဝေးရှိ ပင်လယ်နှင့် ကောင်းကင် ထိစပ်နေသော နေရာကို ကြည့်လိုက်သည်။

ယခုအချိန်တွင် ဆွန်ဖုန်းသည် စပိန်ဘက်က နောက်ကွယ်မှ လုပ်ကြံမည်ကို မကြောက်တော့ပေ။ ထို့အပြင် ယခု ဆွန်ဖုန်း အနေဖြင့် ပျောက်ကွယ်သွားချင်လျှင် အချိန်မရွေး ပျောက်ကွယ်သွားနိုင်ပြီး တစ်ဖက်လူ သူ့ကို လုံးဝ ရှာမတွေ့အောင် လုပ်နိုင်ပေသည်။

......

"ရေဒါ ပြစကရင် အရ... ရွှေတွေ အပြည့် တင်ထားတဲ့ ဆယ်ယူရေး သင်္ဘောက အရှေ့ဘက်ကို ထွက်သွားပြီ... ရွှေသင်္ဘောစု ဆယ်ယူနေတဲ့ နေရာကနေ ထွက်သွားပြီ ဆိုတော့ ကြည့်ရတာ သူတို့ ဆယ်ယူရေး ပြီးသွားပြီ ထင်တယ်... ဒီလောက် မြန်မယ်လို့ ငါ မထင်ထားခဲ့ဘူး... ငါက နောက်ထပ် လေးငါးရက်လောက် ကြာဦးမယ် ထင်ထားတာ" အတ္တလန္တိတ် သမုဒ္ဒရာ ပေါ်ရှိ သင်္ဘော တစ်စင်းပေါ်တွင် ထရစ်ကိုက်စ် သည် တပည့်များ၏ သတင်းပို့ချက်ကို ရရှိပြီးနောက် ဘေးရှိ ဗစ်တာ ကို ပြောလိုက်သည်။

"အင်း... ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် အခု ငါတို့ ချက်ချင်း လိုက်ရအောင်"

"အင်း... ချက်ချင်း လိုက်ကြမယ်... အမြန်ဆုံး အရှိန်နဲ့ လိုက်ပြီး ရွှေတွေကို လုယူရမယ်" ထရစ်ကိုက်စ် ၏ မျက်နှာတွင် လှောင်ပြုံးများ ပေါ်လာသည်။

"အရာရှိမင်းကို သတင်းပို့ပါတယ်... ကျွန်တော်တို့ ဗီဂို ပင်လယ်အော်နဲ့ အတ္တလန္တိတ် သမုဒ္ဒရာ ဆုံတဲ့ နေရာမှာ သင်္ဘော တစ်စင်းကို ဖမ်းမိထားပါတယ်... စစ်ဆေးမေးမြန်းကြည့်တော့ အဲဒီလူတွေက ဖုန်းရွေ့ သမုဒ္ဒရာ စူးစမ်းလေ့လာရေး ကုမ္ပဏီ အတွက် ရွှေသင်္ဘောစုကို ဆယ်ယူပေးခဲ့တဲ့ အလုပ်သမားတွေပါ... ဒါပေမယ့် သင်္ဘော တစ်စင်းလုံးမှာ အလုပ်သမားတွေပဲ ရှိပြီး ဆွန်ဖုန်း မပါပါဘူး... ပြီးတော့ ရွှေတစ်ပြားမှလည်း မတွေ့ရပါဘူး" ပင်လယ်ဓားပြ ကဲ့သို့ ဝတ်ဆင်ထားသော တပည့် တစ်ယောက်က ထရစ်ကိုက်စ် နှင့် ဗစ်တာ တို့ဆီသို့ ပြေးလာကာ သတင်းပို့လေသည်။

သူတို့ ဤသို့ ဝတ်ဆင်ထားခြင်းမှာ ပင်လယ်ဓားပြ ဟန်ဆောင်ရန်ပင် မဟုတ်ပါလား။

"ဪ... ကြည့်ရတာ ဒီဝန်ထမ်းတွေကို ဆွန်ဖုန်းက စွန့်ပစ်ခဲ့တာပဲ... သူတို့ကို ဂရုစိုက်စရာ မလိုဘူး... လွှတ်ပေးလိုက်တော့... အဲဒီ ကျိန်စာသင့်နေတဲ့ ဆွန်ဖုန်း ဘယ်ကို ထွက်ပြေးသွားလဲ ဆိုတာ ငါတို့ သိနေပြီပဲ... ဟွန့်... သူ ငါတို့ လက်ထဲကနေ လွတ်မယ် မထင်နဲ့" ထရစ်ကိုက်စ် က အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့"

မကြာမီ ဖမ်းဆီးထားသော ပေကျီ တို့ တစ်အုပ်ကို လွှတ်ပေးလိုက်လေသည်။

"တီ တီ တီ... ပိုင်ရှင်ကို သတင်းပို့ပါတယ်... ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အနောက်ဘက် ရေမိုင် ၃၀ အကွာမှာ သင်္ဘော ငါးစင်း ကျွန်တော်တို့ နောက်ကို လိုက်လာနေပါတယ်... သူတို့ရဲ့ အမြန်နှုန်းက ပိုပို မြန်လာနေတယ်" ဤအချိန်တွင် အသံလက်ထောက်က သတိပေးလိုက်သည်။

"အင်း... သိပါပြီ... စပိန်က ခွေးကောင်တွေ လှုပ်ရှားလာပြီ ထင်တယ်... အတော်လေး ကပ်လိုက်လာတာပဲ" ဆွန်ဖုန်းက ရယ်မော၍ ပြောလိုက်သည်။

"ပိုင်ရှင်... ငါတို့ ပျောက်ကွယ်သွားဖို့ အချိန်တန်ပြီ" အသံလက်ထောက်က ပြောလိုက်သည်။

"အင်း... ကောင်းပြီ" ဆွန်ဖုန်းသည် မောင်းနှင်ခန်း အတွင်း၌ ရေငုပ်ဝတ်စုံကို ချက်ချင်း ဝတ်ဆင်လိုက်ပြီး ဤစက်ရုပ် ငါးဆယ်ကို သိုလှောင်ရုံ အတွင်းသို့ သိမ်းဆည်းလိုက်ကာ ရေငုပ်ဝတ်စုံ၏ အကာအကွယ် အလွှာကို ဖွင့်လိုက်သည်။

"အကာအကွယ် အလွှာ ဖွင့်နေသည်... စတင်နေသည်... စတင် ပြီးစီးပါပြီ"

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ဤအကာအကွယ် အလွှာက ဆယ်ယူရေး သင်္ဘော တစ်စင်းလုံးကို ကာကွယ်ပေးလိုက်လေသည်။

ဆွန်ဖုန်း က အကာအကွယ် အလွှာ ဖွင့်လိုက်ချိန် နှင့် တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ထရစ်ကိုက်စ် တို့ဘက်တွင်...

"တီ တီ တီ..." ဤသင်္ဘောပေါ်တွင် တပ်ဆင်ထားသော ရေဒါ ရှာဖွေရေး စက်မှ စူးရှသော သတိပေးသံများ မြည်လာသည်။

"ဘာအခြေအနေလဲ" ထရစ်ကိုက်စ် နှင့် ဗစ်တာ တို့ နှစ်ယောက် ဤအသံကို ကြားသောအခါ ရေဒါ စောင့်ကြည့်နေသော တပည့် ထံသို့ ချက်ချင်း လျှောက်သွားကာ မေးလိုက်သည်။

"အရာ... အရာရှိမင်း... ရန်သူ့ သင်္ဘောက ရုတ်တရက် ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ရေဒါ မျက်နှာပြင်ပေါ်ကနေ ပျောက်ကွယ်သွားပါတယ်... အခု ကျွန်တော်တို့ တစ်ဖက်လူရဲ့ လမ်းကြောင်းကို ဆုံးရှုံးသွားပါပြီ" ဤတပည့်က မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"မဖြစ်နိုင်ဘူး... ဘာလို့လဲ... တစ်ဖက်လူမှာ ရေဒါကို အနှောင့်အယှက်ပေးတဲ့ စက်ပစ္စည်း ရှိနေလို့လား... မဖြစ်နိုင်ပါဘူး... မင်း မြန်မြန် ငါတို့ရဲ့ ရေဒါ စနစ်မှာ ပြဿနာ ရှိနေသလား ဆိုတာ စစ်ဆေးကြည့်စမ်း" ထရစ်ကိုက်စ် က စိုးရိမ်တကြီး ပြောလိုက်သည်။

ရုတ်တရက်ကြီး တစ်ဖက်လူက မိမိတို့၏ မြင်ကွင်းမှ ပျောက်ကွယ်သွားသဖြင့် ဘယ်လို ဆက်လိုက်ရမည်နည်း။ သူတို့ နှစ်ဖက်ကြားတွင် ရေမိုင် ဒါဇင်ချီ ကွာဝေးနေသေးသည်။ ထို့အပြင် ယခုက ညအချိန် ဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်ကြီးက လုံးဝ မှောင်ကျနေပြီ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ရေဒါဖြင့် မခြေရာခံနိုင်ပါက သူတို့ တစ်ဖက်လူကို တားဆီးရန် အလွန် ခက်ခဲသွားပေလိမ့်မည်။

မကြာမီ တပည့် အချို့က ရေဒါ စနစ်ကို တစ်ခေါက် စစ်ဆေးလိုက်ကြသော်လည်း စစ်ဆေးပြီးနောက် ထရစ်ကိုက်စ် သည် သူ့ကို လန့်ဖျပ်သွားစေမည့် သတင်း တစ်ခုကို ရရှိလိုက်သည်၊ ရေဒါ စနစ်တွင် ဘာပြဿနာမှ မရှိပေ။

"ဒီလိုဆိုတော့ တစ်ဖက်လူက ငါတို့ မျက်စိအောက်ကနေ ဒီအတိုင်း ပျောက်ကွယ်သွားတာပေါ့... ကြည့်ရတာ တစ်ဖက်လူမှာ ရေဒါကို အနှောင့်အယှက်ပေးတဲ့ စက်ပစ္စည်း ရှိနေတာ သေချာတယ်... ဒီလောက်တောင် အဆင့်မြင့်နေတာ... ဒါပေမယ့် ကိစ္စမရှိဘူး... တစ်ဖက်လူရဲ့ ဆယ်ယူရေး သင်္ဘောက အမြန်နှုန်း သိပ်မမြန်ဘူး... ငါတို့ သင်္ဘော ငါးစင်း ခွဲပြီး အရှေ့ဘက် တည့်တည့်ကို ရှာကြမယ်... အားလုံးကို အသိပေးလိုက်... သင်္ဘော အရှိန်ကို အမြင့်ဆုံး တင်ပြီး ချက်ချင်း ထွက်မယ်" ဗစ်တာ က ပြတ်သားစွာ ဆုံးဖြတ်ချက် ချကာ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့"

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဆွန်ဖုန်း သည် အကာအကွယ် အလွှာ ဖွင့်လိုက်ပြီးနောက် အနောက်မှ လိုက်လာသူများ အနေဖြင့် သူ၏ ဆယ်ယူရေး သင်္ဘော တည်နေရာကို ဆုံးရှုံးသွားပြီ ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်သည်။

ထို့ကြောင့် သူ၏ အစီအစဉ်ကို စတင် အကောင်အထည် ဖော်နိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။ မှန်ပေသည်၊ ဆွန်ဖုန်း သည် ဤဆယ်ယူရေး သင်္ဘောကို ပင်လယ်အောက်သို့ နှစ်မြှုပ်ပစ်ပြီးနောက် ရေငုပ်ဝတ်စုံကို မောင်းနှင်ကာ ဤနေရာမှ ထွက်ခွာသွားရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။ ဤသို့ဆိုလျှင် မည်သည့် သဲလွန်စမှ ကျန်ရှိတော့မည် မဟုတ်ပေ။

ဆွန်ဖုန်း သည် ရေငုပ်ဝတ်စုံကို မောင်းနှင်ကာ ဆယ်ယူရေး သင်္ဘော၏ အောက်ခြေသို့ ချက်ချင်း ရေငုပ်သွားပြီး လက်နှစ်ဖက်ကို မြှောက်ကာ လက်နက် စနစ်ကို တိုက်ရိုက် ဖွင့်လိုက်သည်။ သေမင်းအလင်းတန်း ပစ်ခတ်ခြင်း

ရေငုပ်ဝတ်စုံ၏ လက်နှစ်ဖက်က စွမ်းအင်များကို စုစည်းလာပြီး နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ဆွန်ဖုန်း သည် ဆယ်ယူရေး သင်္ဘော၏ အောက်ခြေကို အဆက်မပြတ် ပစ်ခတ် ဖောက်ထွင်းတော့သည်။

'ဖောင်း ဖောင်း ဖောင်း ဖောင်း...'

တစ်ဆက်တည်း အပေါက်ပေါင်း တစ်ရာ့ရှစ်ပေါက် ဖောက်ပြီးနောက် ငါးမိနစ် အကြာတွင် ဤဆယ်ယူရေး သင်္ဘောသည် ပင်လယ်အောက်သို့ နစ်မြုပ်သွားလေသည်။ ဆွန်ဖုန်း သည် သင်္ဘော နစ်မြုပ်သွားသည်ကို ကြည့်ပြီးမှ ရေငုပ်ဝတ်စုံကို မောင်းနှင်ကာ ဤနေရာမှ စိတ်အေးလက်အေး ထွက်ခွာသွားလေတော့သည်။