အခန်း ၂၁၆

အခန်း ၂၁၆ ရေနံ ထုတ်ရောင်းခြင်း

သုံးရက်အကြာတွင် ဆွန်ဖုန်း၏ မိဘများသည် ယန်ရွှယ်၏ အဖော်ပြုမှုဖြင့် နိုင်ငံသို့ ပြန်သွားကြသည်။ သူတို့မှာ ကျေးလက် မူလတန်းကျောင်း ဆရာ၊ ဆရာမများ ဖြစ်ကြပြီး ခွင့်ရက် အကြာကြီး ယူ၍မရပေ။ အနာဂတ် နိုင်ငံတော်၏ ပန်းပွင့်လေးများကို ပညာသင်ကြားပေးရန် ပြန်သွားရမည် ဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် ဆွန်ဖုန်းနှင့် ဟယ်မင်ယီတို့၏ မင်္ဂလာပွဲနှင့် ပတ်သက်၍ ဆွန်ဖုန်းသည် ကနေဒါတွင် လက်ထပ်စာချုပ် ချုပ်ဆိုပြီးနောက် နှစ်သစ်ကူး အချိန်တွင် အိမ်ပြန်ကာ ဧည့်ခံပွဲ ကျင်းပရန် စဉ်းစားထားသည်။

လျန်ယင် သည်လည်း ဤနေရာတွင် ရက်အနည်းငယ် အဖော်ပြုပေးပြီးနောက် မားစ် သံရိုင်းတွင်း၏ အလုပ်များကို ဦးဆောင်ရန် လီယာဒယ်ဘတ် မြို့သို့ အရင် ပြန်သွားခဲ့သည်။

သို့သော် ဆွန်ဖုန်း၏ ဤယောက္ခမကြီးကတော့ မျက်နှာပြောင်တိုက်ကာ မပြန်ချင်ဘဲ မြေးလေးကို စောင့်ရှောက်မည် ဟူသော အကြောင်းပြချက်လှလှလေး ပေးထားလေသည်။

ကောင်းပါပြီ။ ဆွန်ဖုန်းကလည်း ဤယောက္ခမကြီးကို ဂရုမစိုက်တော့ပေ။ သူက နေ့စဉ် ဟယ်မင်ယီ နှင့် ကလေးကို ပြုစုစောင့်ရှောက်ခြင်းမှလွဲ၍ အတော်လေး အားလပ်နေပြီး မိမိကိုယ်ကို အားလပ်ရက် အသေးစားလေး ပေးထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ ကုမ္ပဏီ အနည်းငယ်၏ ကိစ္စရပ်များကိုလည်း ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းစရာ မလိုတော့ပေ။

ထိုအချိန်အတွင်း စူးမေးက ဆွန်ဖုန်းထံ ဖုန်းဆက်လာပြီး ရွှေသင်္ဘောစု ဆယ်ယူရေးနှင့် ပတ်သက်၍ မီဒီယာ အချို့က မေးမြန်းနေကြောင်း၊ ရွှေသင်္ဘောစု ဆယ်ယူရေး ပြီးဆုံးပြီလား၊ သင်္ဘောပျက် ဆယ့်ခုနစ်စင်း၏ ရတနာများ စုစုပေါင်း တန်ဖိုး မည်မျှရှိသနည်း စသည်တို့ကို မေးမြန်းနေကြောင်း ပြောလာသည်။

ဆွန်ဖုန်းကလည်း ဖုံးကွယ်မထားတော့ဘဲ စူးမေးကို သတင်းစာရှင်းလင်းပွဲ ထပ်မံ ကျင်းပခိုင်းကာ လက်ရှိတွင် ဆယ်ယူရေး လုပ်ငန်း ပြီးဆုံးသွားပြီ ဖြစ်ကြောင်း၊ ရွှေနှင့် ရတနာ မည်မျှ ရရှိသည် ဆိုသည်ကိုမူ ထုတ်ပြန်ကြေညာရန် မလိုအပ်ကြောင်း အသိပေးလိုက်သည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ရွှေနှင့် ရတနာများကို တစ်လ၊ နှစ်လ အကြာတွင် လေလံတင်မည် ဖြစ်ကြောင်း ပြင်ပသို့ ကြေညာလိုက်သည်။

ဤသတင်း ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် ကမ္ဘာတစ်ဝန်းလုံး ထပ်မံ လှုပ်လှုပ်ရှားရှား ဖြစ်သွားပြန်သည်။ နိုင်ငံတကာမှ ခိုင်မာသော ကျောက်မျက်ရတနာ လုပ်ငန်းများ၊ ရှေးဟောင်းပစ္စည်း လုပ်ငန်းများနှင့် ဘဏ်များ စသည်တို့သည် ဤရွှေရတနာများအပေါ် အလွန် စိတ်ဝင်စားနေကြပြီး လအနည်းငယ် အကြာတွင် ဖုန်းရွေ့ သမုဒ္ဒရာ စူးစမ်းလေ့လာရေး ကုမ္ပဏီမှ ကျင်းပမည့် လေလံပွဲကို အလွန် မျှော်လင့်နေကြသည်။ ဤကဲ့သို့သော ရွှေရတနာမျိုးကို ဝယ်ယူ၍ သိမ်းဆည်းထားခြင်း သို့မဟုတ် ပြန်လည် ရောင်းချခြင်းတို့ ပြုလုပ်ပါက ရှုံးမည် မဟုတ်ပေ။

သတင်းဌာနနှင့် ရုပ်မြင်သံကြား အများအပြားက ဤသတင်းကို အဆက်မပြတ် ဖော်ပြနေကြရာ ဤသည်မှာ ဖုန်းရွေ့ သမုဒ္ဒရာ စူးစမ်းလေ့လာရေး ကုမ္ပဏီအတွက် လေလံပွဲမတိုင်မီ ကြော်ငြာပေးလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။ သို့သော် စပိန်ဘက်ကတော့ ဤသတင်းကို ကြားသောအခါ အလွန် ဒေါသထွက်နေကြသည်။ မူလက ဤရတနာများမှာ သူတို့ပိုင် ဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါ ဆွန်ဖုန်း၏ ကိုယ်ပိုင် ရတနာများ ဖြစ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် စူးမေးက ဆွန်ဖုန်းထံ သတင်းကောင်း တစ်ခု ယူဆောင်လာခဲ့သည်။ လက်ရှိတွင် ရှန်းဖုန်း ရေနံမြေ၌ ရေနံတွင်း ၁၂ တွင်း ရှိနေပြီ ဖြစ်ပြီး ရေနံတွင်း တစ်တွင်းလျှင် တစ်နေ့လျှင် ရေနံ တန်ချိန် ၃၀၀ ထွက်ရှိရာ တစ်နေ့လျှင် ရေနံထွက်နှုန်း ၃၆၀၀ တန် ဖြစ်သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ရေနံစိမ်း စည်ပေါင်း ၂၂၀၀၀ ဖြစ်ပြီး တစ်လလျှင် ရေနံစိမ်း စည်ပေါင်း ၆၇၀,၀၀၀ ထွက်ရှိသည်။ လက်ရှိတွင် ရှန်းဖုန်း ရေနံမြေကို စတင် တူးဖော်သည်မှာ တစ်လ၊ နှစ်လခန့် ရှိပြီဖြစ်ရာ ရေနံစိမ်း စည်ပေါင်း ၆၀၀,၀၀၀ ခန့် သိုလှောင်ထားပြီး ဖြစ်သည်။

ဆွန်ဖုန်းက ရေနံ အချို့ကို အရင် ရောင်းချသင့်ပြီဟု တွေးလိုက်သည်။ မိမိဖာသာ ငွေစိုက်ထုတ်ကာ ရေနံ တူးဖော်နေပြီး ရှန်းဖုန်း ရေနံမြေမှ ဝင်ငွေ တစ်ပြားမှ မရခြင်းမျိုး မဖြစ်သင့်ပေ။

ထို့ကြောင့် ဆွန်ဖုန်းသည် လီကျီ ထံ ချက်ချင်း ဖုန်းဆက်လိုက်သည်။ ကျင်းချန် ရေနံကုမ္ပဏီသည် ရေနံမြေ တူးဖော်ရုံသာမက ၎င်းတို့၏ လက်အောက်ခံ ကုမ္ပဏီများတွင် ရေနံချက်စက်ရုံများနှင့် အခြားသော ကုမ္ပဏီများလည်း ရှိသေးရာ ရေနံလုပ်ငန်းတွင် တစ်နေရာတည်း၌ အစအဆုံး ဝန်ဆောင်မှု ပေးနိုင်သော နိုင်ငံတကာ ကုမ္ပဏီကြီး တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့်လည်း လီကျီ က သူတို့ ကုမ္ပဏီသည်လည်း ရေနံစိမ်းကို ဝယ်ယူကြောင်း ပြောခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဟယ်လို အစ်ကိုလီ လား... ကျွန်တော် ဆွန်ဖုန်း ပါ" ဆွန်ဖုန်းက ပြောလိုက်သည်။

"ဪ... ညီလေးဆွန်ဖုန်း ကိုး... ညီလေးက အခုတလော ကမ္ဘာကို တုန်လှုပ်စေမယ့် ကိစ္စတွေ လုပ်ခဲ့တယ်လို့ ကြားတယ်... မင်းရဲ့ ဖုန်းရွေ့ သမုဒ္ဒရာ စူးစမ်းလေ့လာရေး ကုမ္ပဏီက လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ရာချီက စပိန်ရဲ့ ရွှေသင်္ဘောစု သင်္ဘောပျက်ကို ရှာတွေ့ခဲ့တယ် ဆိုပဲ... မိုက်တယ်ကွာ... မင်း အခု ဘီလီယံနာ သူဌေးကြီး ဖြစ်နေပြီပဲ... နောက်ကျရင် ငါ့ကိုလည်း စောင့်ရှောက်ပါဦးကွ" ဖုန်းထဲတွင် လီကျီ က အားကျသော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဟားဟား... ကံကောင်းတာပါ... ကံကောင်းတာပါ" ဆွန်ဖုန်းက ရယ်မောဟန်ဆောင်ကာ ပြောလိုက်သည်။ ယခု သတင်းအချက်အလက် ခေတ်ကြီးတွင် ဤကိစ္စများ ပျံ့နှံ့တာ တကယ် မြန်လှသည်။ တစ်ကမ္ဘာလုံးက သူ ရွှေသင်္ဘောစုကို ရသွားသည်ကို သိနေကြပုံရသည်။

"ညီလေးဆွန်... မင်း လုပ်တဲ့ လုပ်ငန်းတွေ တော်တော် များတာပဲ... ရေနံ၊ သံရိုင်း၊ သံမဏိစက်ရုံ... အခု သမုဒ္ဒရာ ဆယ်ယူရေးဘက်ပါ ပါလာပြီ" ဖုန်း တစ်ဖက်မှ လီကျီ သည် ဆွန်ဖုန်း အကြောင်းကို အလွန် စိတ်ဝင်စားနေသည်။

"ဟေး... ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး... မတူညီတဲ့ လုပ်ငန်းတွေမှာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံကြည့်တာပါ... ဥတွေ အကုန်လုံးကို ခြင်းတောင်း တစ်ခုတည်းထဲ မထည့်သင့်ဘူး မဟုတ်လား" ဆွန်ဖုန်းက အဆင်ပြေသလို ပြောလိုက်သည်။

"ညီလေး... မင်း အမြော်အမြင် တော်တော် ကြီးတာပဲ" လီကျီက ပြောလိုက်သည်။

"ညီလေးဆွန်... မင်း ငါ့ဆီ ဖုန်းဆက်တာ မင်းရဲ့ ရွှေတွေကို ငါ့ကို လာရောင်းဖို့တော့ မဟုတ်လောက်ဘူးနော် ဟားဟား" လီကျီ က နောက်ပြောင်သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"မဟုတ်ပါဘူး ဟား... ဒီလိုပါ အစ်ကိုလီ... ကျွန်တော့် ရှန်းဖုန်း ရေနံမြေမှာ အခု ရေနံစိမ်း စည်ပေါင်း ၆ သိန်းလောက် တူးဖော် သိုလှောင်ထားပြီးပြီ... အစ်ကိုတို့ ကုမ္ပဏီက ဝယ်မလားလို့ မေးမလို့ပါ" ဆွန်ဖုန်းက မေးလိုက်သည်။

"တစ်လကျော်လေးနဲ့ စည် ၆ သိန်းတောင် ရပြီလား... မဆိုးဘူးပဲ... အထွက်နှုန်း တော်တော် ကောင်းတာပဲ... အင်း... ဝယ်မှာပါ... ဒါပေမယ့် ငါ ဝယ်ယူရေး ဌာနဘက်ကို အရင် မေးကြည့်ရဦးမယ်... ငါက ဝယ်မယ် ဆိုတိုင်း ချက်ချင်း ဝယ်လို့ မရဘူးလေ... ငါက ဝယ်ယူရေး ဌာနက မဟုတ်ဘူးလေ" လီကျီ က ခဏရပ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ သူက ဒုတိယ ဥက္ကဋ္ဌ ဖြစ်သော်လည်း ဤဝယ်ယူရေး ဌာနကို စီမံခန့်ခွဲခွင့် ရှိသော်လည်း လုပ်ပိုင်ခွင့်ကို အလွဲသုံးစား လုပ်၍ မရပေ။

"ဟုတ်ကဲ့... ဒါဆိုလည်း ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အစ်ကိုလီ" လီကျီ၏ ဤစကားကို ကြားရသဖြင့် မျှော်လင့်ချက် ၈၀ ရာခိုင်နှုန်းခန့် ရှိသည်ကို ဆွန်ဖုန်း သိလိုက်သည်။

"အင်း... ငါ မင်းဆီ ဖုန်းပြန်ဆက်လိုက်မယ်"

"ဟုတ်ကဲ့"

ဖုန်းချပြီးနောက် ဆွန်ဖုန်းသည် ရေနံကိစ္စ အဆင်ပြေသွားပြီ ဖြစ်ကြောင်း တွေးလိုက်သည်။ နောက်တစ်ဆင့် အနေဖြင့် သူ၏ ဤရွှေရတနာများကို မည်သို့ လေလံတင်ရမည်ကို စဉ်းစားရမည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ အာရှဘက်တွင် လေလံမတင်ရန် ဆုံးဖြတ်ထားပြီး အနောက်နိုင်ငံများဘက်သို့ သွားရောက် လေလံတင်ကာ ထိုဝက်ဝံကြီးများ၏ ပိုက်ဆံများကို ရှာရမည်။

"အနောက်နိုင်ငံတွေဘက်မှာ နိုင်ငံ အနည်းငယ်ပဲ ရှိတာ... ပြင်သစ်၊ ဗြိတိန်၊ ဂျာမနီ စသဖြင့်ပေါ့" ဆွန်ဖုန်းက စိတ်ထဲတွင် စဉ်းစားလိုက်သည်။ စဉ်းစားကြည့်ပြီးနောက် ဗြိတိန်ဘက်တွင် ပိုကောင်းမည်ဟု ထင်လိုက်သည်။

"အင်း... ဒီလိုပဲ ဆုံးဖြတ်လိုက်မယ်... အချိန်ကျရင် နာမည်ကြီး လေလံရုံ တစ်ခု ရှာလိုက်ရုံပဲ" ဆွန်ဖုန်းက တွေးလိုက်သည်။ ဤလေလံပွဲကို ကြော်ငြာရန်အတွက် ဆွန်ဖုန်းက စူးမေးကို ရက်အနည်းငယ် အကြာတွင် စတင် ကြော်ငြာခိုင်းပြီး ကြိုတင် အသိပေးထားရန် စီစဉ်ထားသည်။ သို့မှသာ လေလံပွဲသို့ လာရောက်မည့် ဝယ်လက်များကို ပိုမို ဆွဲဆောင်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

အမှန်တိုင်း ပြောရလျှင် သင်္ဘောပျက် ဆယ့်ခုနစ်စင်း၏ ရွှေရတနာများကို တစ်ခါတည်းနှင့် လေလံတင်၍ ကုန်နိုင်မည်လား ဆိုတာကို ဆွန်ဖုန်း လည်း မသိပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ပမာဏက အလွန် များပြားလွန်းပြီး ဒေါ်လာ ဘီလီယံချီ တန်ဖိုး ရှိနေသောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။

တစ်ရက် အကြာတွင် လီကျီ က ဆွန်ဖုန်းထံ ဖုန်းဆက်လာသည်။ "ညီလေးဆွန်ရေ... မင်းအတွက် သတင်းကောင်း တစ်ခု ယူလာတယ်... ငါတို့ ကုမ္ပဏီက မင်း ကုမ္ပဏီရဲ့ ရေနံတွေကို ဝယ်မယ်တဲ့... အင်း... စည် ၆ သိန်းလုံး တစ်ခါတည်း ဝယ်မယ်... ဒါပေမယ့် ဈေးနှုန်းနဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့ ငါတို့ လူချင်း တွေ့ပြီး အသေးစိတ် ဆွေးနွေးရမယ်"

ဆွန်ဖုန်း ထိုသတင်းကို ကြားသောအခါ ဝမ်းသာအားရဖြင့် "အစ်ကို စိတ်ချပါ... ဈေးနှုန်း ကိစ္စက အေးဆေး ဆွေးနွေးလို့ ရပါတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"အင်း... ဒါဆိုလည်း အချိန်ကျရင် မင်း လူလွှတ်လိုက်တာ ဖြစ်ဖြစ် မင်း ကိုယ်တိုင် ဖြစ်ဖြစ် စိန့်ဂျွန်မြို့ဘက်ကို လာခဲ့လိုက်... ငါတို့ဘက်က လူတွေနဲ့ အသေးစိတ် ဆွေးနွေးဖို့... ငါက အခုတလော နယူးဖောင်လန် အရှေ့ဘက်က နံပါတ် ၂ ရေနံမြေ ကိစ္စနဲ့ အလုပ်များနေလို့ မင်းနဲ့ လာတွေ့လို့ မရဘူး ဖြစ်နေတယ်" လီကျီက ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့... ကျွန်တော် သိပါပြီ... ဒါဆို ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အစ်ကိုလီ"

"ကောင်းပြီ... ဒါဆို ဖုန်းချလိုက်တော့မယ်... အားမှ ဆက်ပြောကြတာပေါ့"

ဖုန်းချပြီးနောက် ဤတစ်ကြိမ် ဆွေးနွေးပွဲကို စူးမေး နှင့် ဝူမုန်ရှင်း တို့ နှစ်ယောက်ကို စေလွှတ်ရန် ဆွန်ဖုန်း စီစဉ်လိုက်သည်။ အချိန်ကျလျှင် သူတို့ကို အောက်ဆုံး ဈေးနှုန်း တစ်ခု ပေးထားပြီး ရည်ညွှန်းနိုင်ရန် လုပ်ပေးလိုက်လျှင် ရပြီ ဖြစ်သည်။ သူ ကိုယ်တိုင် သွားစရာ မလိုပေ။ သူက ဟယ်မင်ယီ နှင့် ကလေးကို ပြုစုစောင့်ရှောက်ရဦးမည် မဟုတ်ပါလား။