အခန်း ၂၁၈

အခန်း ၂၁၈ မိန်းမတစ်သိုက်ကို အိမ်ခေါ်ပြန်ခြင်း

မင်္ဂလာ ဓာတ်ပုံ ရိုက်ခြင်း ဆိုသည်မှာ မင်္ဂလာဝတ်စုံ ဆိုင်တွင် အခန်းတွင်း ဓာတ်ပုံ အချို့ကို ရိုက်ကူးခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ အပြင်ထွက်၍ ရိုက်ရမည့် ဓာတ်ပုံများကိုမူ ဆွန်ဖုန်း က နောက်ရက် အနည်းငယ် ကြာမှသာ ရိုက်ရန် စီစဉ်ထားသည်။

ယခု ဟယ်မင်ယီ မှာ ခွဲစိတ်မွေးဖွားထားသည်မှာ တစ်လပင် မပြည့်သေးသဖြင့် ပြင်းထန်သော လှုပ်ရှားမှုများ ပြုလုပ်ရန် မသင့်တော်သေးပေ။

အခန်းတွင်း ဓာတ်ပုံ အချို့ ရိုက်ကူးပြီးနောက် ဆွန်ဖုန်း သည် ဟယ်မင်ယီ ကို တင်ကာ အိမ်သို့ ပြန်လာခဲ့သည်။ နောက်တစ်ပတ် အကြာတွင် ဆွန်ရွှိုက် ဆိုသော ဤကလေးလေးမှာ တစ်လပြည့်တော့မည် ဖြစ်သည်။

တစ်လပြည့်ပြီးသည်နှင့် ဆွန်ဖုန်း သည် အမျိုးသမီး တစ်အုပ်ကို ခေါ်ကာ ဇာတိမြေသို့ ပြန်တော့မည် ဖြစ်သည်။ မသိလိုက်မသိဘာနှင့်ပင် နှစ်သစ်ကူး အချိန်သို့ နီးကပ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

အိမ်သို့ ပြန်ရောက်သည်နှင့် စူးမေး ထံမှ ဖုန်းလာလေသည်။

"ဟယ်လို သူဌေးလား"

"ဟုတ်တယ် ရေနံ အရောင်းအဝယ် ကိစ္စလား"

ဆွန်ဖုန်း က အရင် စမေးလိုက်သည်။

လဝက်ကျော်ခန့်က ဆွန်ဖုန်း ၏ ဖုန်းရွေ့ သတ္တုကုမ္ပဏီ ရေနံဌာနခွဲသည် စူးမေး ၏ ဦးဆောင်မှု အောက်တွင် လီကျီ တို့ဘက်မှ ကျင်းချန် ရေနံကုမ္ပဏီနှင့် သဘောတူညီမှု ရရှိခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ရေနံ တစ်စည်လျှင် ၇၀ ဒေါ်လာဖြင့် အရောင်းအဝယ် ဖြစ်ခဲ့သည်။

တစ်ဖက် ကုမ္ပဏီက ဆွန်ဖုန်း ၏ ရှန်းဖုန်း ရေနံမြေမှ လက်ကျန် ရေနံစည် ၆ သိန်းလုံးကို တစ်ခါတည်း ဝယ်ယူခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

လက်ရှိ ဈေးနှုန်း အတက်အကျ အခြေအနေ အရ တစ်စည်လျှင် ၇၀ ဒေါ်လာ ဆိုသော ဈေးနှုန်းကို နှစ်ဖက်လုံး လက်ခံနိုင်ကြသည်။ ဤတစ်ကြိမ် ဈေးနှုန်း ညှိနှိုင်းမှုတွင် ဘာပြဿနာမှ မရှိခဲ့ဟု ဆိုနိုင်သည်။

ဆွန်ဖုန်း က ကျင်းချန် ကုမ္ပဏီနှင့် ရေရှည် အရောင်းအဝယ် လုပ်ရန် စဉ်းစားထားသဖြင့် ဈေးနှုန်း အနည်းငယ် လျော့သွားလျှင်လည်း သူ သဘောတူပေသည်။

အမှန်တိုင်း ပြောရလျှင် ဤရှန်းဖုန်း ရေနံမြေတွင် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံခြင်းမှာ ဆွန်ဖုန်း အတွက် ရေနံလောကသို့ ဝင်ရောက်ရန် ပထမဆုံး ခြေလှမ်းသာ ဖြစ်ပြီး အမြတ်ရသည်ဖြစ်စေ မရသည်ဖြစ်စေ သူ သိပ်ဂရုမစိုက်ပေ။

နောက်ပိုင်းတွင် ကြီးမားသော ငွေကြေး အရင်းအနှီး ရရှိလာသောအခါ ပိုမို ကြီးမားသော ရေနံမြေများတွင် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမည် ဖြစ်ပြီး ထိုအချိန်ကျလျှင် သူ ပင်လယ်အောက်ခြေမှ တူးဖော်လာသော ရေနံ အမြောက်အမြားကို အလျင်အမြန် ထုတ်ရောင်းနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

"အင်း ဒီနေ့ ညနေဘက်မှာ အရောင်းအဝယ် အောင်မြင်စွာ ပြီးဆုံးသွားပြီ ကျင်းချန် ရေနံကုမ္ပဏီက နောက်ဆုံး ကျန်တဲ့ ငွေတွေကို ကျွန်မတို့ ကုမ္ပဏီ စာရင်းထဲကို လွှဲပေးလိုက်ပြီ အဲဒီ ရေနံစိမ်း စည် ၆ သိန်းကိုလည်း ဒီနေ့ အကုန် သယ်ထုတ်သွားပြီ"

စူးမေး က ပြောလိုက်သည်။

"အရမ်းကောင်းတယ်"

ဤသတင်းကို ရရှိပြီးနောက် ဆွန်ဖုန်း အလွန် ဝမ်းသာသွားသည်။ ဤသည်မှာ သူ၏ ပထမဆုံးသော ရေနံ ရောင်းချမှု ဖြစ်ပြီး ကောင်းမွန်သော အစပျိုးမှု တစ်ခုဟု ဆိုရမည် ဖြစ်သည်။

"ဒီတစ်ကြိမ် စုစုပေါင်း ဝင်ငွေ အမေရိကန် ဒေါ်လာ သန်း ၄၂၀ ရရှိခဲ့တယ် အချိန်ကျရင် အခွန်တွေ နုတ်ရဦးမယ် ပြီးတော့ ရှန်းဖုန်း ရေနံမြေမှာ ရေနံတွင်း တူးဖော်ဖို့ ဒီနှစ်လကျော် အတွင်း သုံးစွဲခဲ့တဲ့ ကုန်ကျစရိတ်တွေ အရင်းအနှီးတွေ နုတ်လိုက်ရင်တောင် ကျွန်မတို့ရဲ့ ဒီရှန်းဖုန်း ရေနံမြေ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုက ပထမဆုံး ရေနံတွေ ရောင်းချပြီးတာနဲ့ ကြီးမားတဲ့ အမြတ်အစွန်းတွေ ရရှိနေပြီလို့ ခံစားရတယ် သေချာတာကတော့ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံခဲ့တဲ့ တူးဖော်ခွင့် ကုန်ကျစရိတ် ဒေါ်လာ ၁.၁ ဘီလီယံ ကိုတော့ အခုချိန်ထိ ထည့်မတွက်ရသေးဘူးပေါ့"

စူးမေး က ဝမ်းသာအားရ ပြောလိုက်သည်။

"လက်ရှိ ရေနံမြေရဲ့ ထွက်နှုန်း အရဆိုရင် နောက်ပိုင်း လစဉ် ရေနံစိမ်း စည်ပေါင်း ၆ သိန်း ၇ သောင်းလောက် ထွက်လာလိမ့်မယ် အချိန်ကျလို့ ရေနံတွင်းတွေ တိုးလာတာနဲ့အမျှ ရေနံ ထွက်နှုန်းကလည်း ထပ်တိုးလာဦးမှာပဲ ငါတို့ရဲ့ လစဉ် ဝင်ငွေက ဒေါ်လာ သန်းဆယ်ချီအောက် လျော့မှာ မဟုတ်ဘူး အဲဒီအချိန်ကျမှ တကယ့်ကို အရင်းကျေမယ့် အချိန်ပဲ"

ဆွန်ဖုန်း က ပြောလိုက်သည်။

"ရေနံမြေ တူးဖော်တယ် ဆိုတာ ဒီလိုပါပဲ ချက်ချင်းကြီး အရင်းကျေဖို့ ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူး ဖြည်းဖြည်းချင်း သွားရမှာပေါ့"

စူးမေး က ထောက်ခံလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ ဒီကိစ္စလည်း ပြီးသွားပြီ ဆိုတော့ ဒီရက်ပိုင်းအတွင်း ရှန်းဖုန်း ရေနံမြေ ကိစ္စတွေကို အတတ်နိုင်ဆုံး သေချာ စီစဉ်ထားလိုက် နောက်အပတ်ဆိုရင် ငါတို့ အားလုံး နိုင်ငံကို ပြန်ကြတော့မယ် အချိန်ကျရင် မင်း ဗန်ကူးဗားကို လာပြီး ငါတို့နဲ့ အတူတူ ပြန်မလား"

ဆွန်ဖုန်း က မေးလိုက်သည်။

"အင်း ရပါတယ် ဒါဆို ကျွန်မတို့ ခွင့်ယူတဲ့ အချိန်မှာ ရှန်းဖုန်း ရေနံမြေက အလုပ်သမားတွေကိုကော ခွင့်ပေးလိုက်ရမလား"

စူးမေး က မေးလိုက်သည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူမ ရေနံမြေတွင် မရှိပါက ဖြေရှင်းရ ခက်ခဲသော ပြဿနာ တစ်ခုခု ပေါ်လာလျှင် ဖြေရှင်းမည့်သူ မရှိမည်ကို သူမ စိုးရိမ်မိသည်။

"အင်း ဒါဆိုလည်း ခွင့်ပေးလိုက်ပေါ့"

ဆွန်ဖုန်း က ခဏ စဉ်းစားပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။ တကယ်တော့ ခွင့်မပေးလျှင်လည်း ပြဿနာ ကြီးကြီးမားမား တက်စရာ အကြောင်း မရှိပေ။

ကျောက်ဆောင် တုန်ခါမှု အလင်းလှိုင်း စက် နှင့် အပူရောင်ခြည် ဖြာထွက်မှု စက် စသည်တို့မှာ အလိုအလျောက် အလုပ်လုပ်နိုင်သော စက်များ ဖြစ်ပြီး အလုပ်သမားများ စတင် အလုပ်လုပ်သည်နှင့် ၎င်းတို့လည်း လိုက်လံ အလုပ်လုပ်ကြမည် ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ ဆွန်ဖုန်း ရှန်းဖုန်း ရေနံမြေတွင် မရှိချိန်၌ ရေနံ တူးဖော်ရေး လုပ်ငန်းများ အဆင်ပြေချောမွေ့နေရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ချားလ်စ် တို့မှာလည်း နှစ်လကျော်ခန့် ဆက်တိုက် အလုပ်လုပ်ခဲ့ရပြီး နေ့တိုင်းလိုလို အလုပ်များနေခဲ့ကာ ခွင့်ရက် သိပ်မရခဲ့ပေ။ နိုင်ငံခြားသားများတွင် နှစ်သစ်ကူး ဆိုသော အယူအဆ မရှိသော်လည်း ဆွန်ဖုန်း ကတော့ သူတို့ကို ခွင့်ပေးကာ အချိန် အတန်ကြာ အနားယူခိုင်းရန် စဉ်းစားထားသည်။

"ကောင်းပါပြီ"

"ဒါနဲ့ စူးမေး နှစ်သစ်ကူးရင် ငါ့အိမ်ကို အလည်လာမလား"

ဆွန်ဖုန်း က ပြုံးစိစိဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"အင်း အချိန်ကျမှ ကြည့်ရသေးတာပေါ့"

စူးမေး က ရယ်မောကာ ဖြေလိုက်သည်။

ရက်အနည်းငယ် အကြာတွင်။

နောက်ဆုံးတော့ ဆွန်ရွှိုက် ဆိုသော ဤကလေးလေး၏ တစ်လပြည့်သည့် နေ့သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ တကယ်တော့ တစ်လပြည့်ပွဲ ဆိုသည်မှာလည်း ထူးထူးခြားခြား မဟုတ်ဘဲ လူတစ်အုပ် အတူတူ ထမင်းစားကာ အောင်ပွဲခံခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

ဤအချိန်တွင် စူးမေး တစ်ယောက်သာ ရှန်းဖုန်း ရေနံမြေ၏ နောက်ဆုံး ကိစ္စရပ်များကို ကိုင်တွယ် ဖြေရှင်းနေရပြီး ကျန်သည့် အမျိုးသမီးများ ဖြစ်ကြသော လျန်ယင် နှင့် ဝူမုန်ရှင်း တို့ နှစ်ယောက်လုံး ရောက်လာကြပြီ ဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် စူးမေး လည်း အချိန်မီ ရောက်လာခဲ့သည်။

လူစုံသွားပြီးနောက် ဆွန်ဖုန်း သည် လူအများကို ခေါ်ကာ နိုင်ငံသို့ ပြန်မည့် လမ်းခရီးကို စတင်ခဲ့သည်။ ဘာမှ နားမလည်သေးသော ကလေးလေး ဆွန်ရွှိုက် မှလွဲ၍ လူတိုင်း၏ ရင်ထဲတွင် အိမ်လွမ်းစိတ်များ ကိန်းအောင်းနေကြသည်။

ဟိုင်ယန်မြို့ အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ လေဆိပ်။

လေဆိပ်မှ ထွက်လာသည်နှင့် ဤယောက္ခမကြီးက အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ကိုယ့်နိုင်ငံက အကောင်းဆုံးပဲကွ တောင်တန်းတွေ ရေမြေတွေ လူတွေ အကုန် ကောင်းတယ်"

"ဆွန်ဖုန်း ရေ ဒီနှစ် နှစ်သစ်ကူး အဖေ လည်း မင်းတို့ အိမ်ကို လိုက်ခဲ့မယ်ကွာ"

ဟယ်လင် က ဆွန်ဖုန်း ၏ ဘေးသို့ လျှောက်လာကာ ဆွန်ဖုန်း၏ ပခုံးကို ဖက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ တကယ်တော့ သူ၏ မိသားစုတွင် လူ သုံးယောက်သာ ရှိသည်။ သူ သူ၏ ဇနီး နှင့် ဟယ်မင်ယီ တို့ ဖြစ်သည်။

ယခု ဟယ်မင်ယီ က ဆွန်ဖုန်း နှင့် အိမ်ထောင်ကျသွားပြီ ဖြစ်ရာ အိမ်တွင် သူတို့ ဇနီးမောင်နှံ နှစ်ယောက်သာ ကျန်တော့ပြီး အိမ်က ခြောက်ကပ်ကပ် ဖြစ်နေလေသည်။ နှစ်သစ်ကူး အချိန်တွင်လည်း နှစ်သစ်ကူး အရသာ မရှိသလို ခံစားရသည်။

"ရပါတယ်"

ဆွန်ဖုန်း က ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။ ဤရက်ပိုင်း အတူတူ နေလာပြီးနောက် ဤယောက္ခမကြီးမှာ ဆွန်ဖုန်း အပေါ် ယခင်ကဲ့သို့ အထင်မသေးတော့ဘဲ အမြင်ပြောင်းလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ လက်ရှိတွင် ဆွန်ဖုန်း ၏ လုပ်ငန်းများမှာ ပိုမို ကြီးမားလာပြီး ရွှေသင်္ဘောစု တစ်ခုကို ရှာတွေ့ခြင်း တစ်ခုတည်းနှင့်ပင် သူ၏ ကြွယ်ဝချမ်းသာမှုက ဟယ်လင် ထက် သာလွန်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ဟယ်လင် ဤအဘိုးကြီးကလည်း ရှေးဟောင်း ပစ္စည်းများကို အလွန် နှစ်သက်သူ ဖြစ်ရာ ဆွန်ဖုန်း က ရံဖန်ရံခါ အဖိုးတန် ရှေးဟောင်း ပစ္စည်း အချို့ကို ထုတ်ပေးသောအခါ ဤအဘိုးကြီးမှာ ကလေး တစ်ယောက်လို ပျော်ရွှင်သွားပြီး သမက်ကောင်းလေး သမက်ကောင်းလေး နှင့် ခေါ်ကာ အလွန် ရင်းနှီးနေတော့သည်။

လေယာဉ်ပေါ်မှ ဆင်းပြီးနောက် ဟိုင်ယန်မြို့ရှိ အိမ်သို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ပြန်လာခဲ့ကြပြီး ဒုတိယနေ့ ကျမှသာ ကျေးလက်သို့ ပြန်ရန် စီစဉ်ထားကြသည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ အလွန် စည်ကားနေလေသည်။ ယောက္ခမ ဇနီးမောင်နှံ လျန်ယင် ဝူမုန်ရှင်း တို့ မိသားစု သုံးယောက် ယန်ရွှယ် နှင့် စူးမေး တို့ အားလုံး ပါဝင်သည်။

ကံကောင်းသည်မှာ ဆွန်ဖုန်း ၏ အိမ်တွင် စီးပွားရေးသုံး ကားတစ်စီး BMW i8 တစ်စီး ဖာရာရီ တစ်စီး နှင့် ပေါ်ရှေး 918 တစ်စီး ရှိနေသဖြင့် လူအုပ်ကြီး အားလုံး လုံလောက်စွာ စီးနင်းနိုင်ပြီး ကျေးလက်သို့ ပြန်ရန် ကားငှားစရာ မလိုတော့ပေ။

ဒုတိယနေ့တွင် ယောက္ခမကြီးက စီးပွားရေးသုံး ကားကို မောင်းကာ ဇနီးသည် နှင့် ဝူမုန်ရှင်း တို့ မိသားစုကို တင်သွားသည်။

ယန်ရွှယ် က BMW i8 ကို မောင်းပြီး စူးမေး က ဟယ်မင်ယီ ၏ ပေါ်ရှေး 918 ကို မောင်းလေသည်။ ဆွန်ဖုန်း ကတော့ တန်ဖိုး ယွမ် သန်းနှစ်ဆယ်ကျော် တန်သော ဖာရာရီကို မောင်းကာ ဟယ်မင်ယီ နှင့် သားဖြစ်သူကို တင်ပြီး ကျေးလက်သို့ ပြန်လာခဲ့ကြသည်။

ယနေ့ခေတ်တွင် ခေတ်စနစ်များ တိုးတက်လာပြီ ဖြစ်ရာ ဆွန်ဖုန်း ၏ ဇာတိရွာသို့ သွားသော လမ်းမှာလည်း ကတ္တရာလမ်းများ ဖောက်လုပ်ပြီး ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် အောက်ပိုင်းနိမ့်သော ဖာရာရီကားဖြင့်လည်း အိမ်သို့ ပြန်နိုင်ပေသည်။ လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ဤဇိမ်ခံကား အုပ်စုကြီးမှာ အလွန် ထင်ရှားနေပြီး လူအများ၏ အာရုံစိုက်ခြင်းကို ခံရလေသည်။

ဇာတိမြေနှင့် နီးလာလေလေ ဆွန်ဖုန်း ၏ စိတ်ထဲတွင် ပို၍ ပေါ့ပါးလာကာ ပို၍ ပျော်ရွှင်လာလေလေ ဖြစ်သည်။ ဇာတိမြေ ဆိုသည်မှာ အမြဲတမ်း မိမိအတွက် နွေးထွေးသော ဆိပ်ကမ်းလေး တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

ဆွန်ဖုန်း ချမ်းသာလာသည်မှာ ကြာပြီ ဖြစ်သော်လည်း အရင်က အိမ်ပြန်သည့် အကြိမ်တိုင်းတွင် အလွန် သိုသိုသိပ်သိပ် နေခဲ့သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တော့ ဂုဏ်ကျက်သရေ အပြည့်ဖြင့် အိမ်ပြန်လာခြင်းဟု ဆိုရမည် ဖြစ်သည်။

ဆွန်ဖုန်း ၏ အိမ်သည် ဟိုင်ယန်မြို့မှ ကားဖြင့် တစ်နေကုန်နီးပါး မောင်းရသော အကွာအဝေးတွင် ရှိပြီး နှစ်သစ်ကူး နီးလာပြီ ဖြစ်သဖြင့် အမြန်လမ်းမကြီးပေါ်တွင် ကားများ ပိတ်နေလေသည်။ ထို့ကြောင့် အချိန်ပို၍ ကြာမြင့်ခဲ့လေသည်။