အခန်း ၂၂၅
Vol. 23 Ch. 225
အခန်း ၂၂၅။ သုတေသန အဖွဲ့စည်း
တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုများကြောင့် သာမန်လူများအနေဖြင့် သူဌေးဆိုသည်မှာ မည်သို့ဖြစ်ကြောင်းနှင့် ငွေရှိလျှင် မည်မျှ ထင်တိုင်းကျဲနိုင်ကြောင်းကို သိရှိသွားစေလေသည်။
ဆွန်ဖုန်း၊ ဘက်ကီနှင့် တာ့ကျီတို့ သုံးယောက်သည် အထူးဧည့်သည်တော် အခန်းအတွင်း၌ ထိုင်ကာ လေလံပွဲ လုပ်ငန်းစဉ်များကို စောင့်ကြည့်နေကြသည်။
ယခုအခါ ဘက်ကီနှင့် တာ့ကျီတို့ နှစ်ယောက်စလုံးမှာ မှင်တက်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။ ငွေရှိသူများ ဤသို့ ကစားကြသည်ကို သူတို့ နောက်ဆုံးတော့ နားလည်သွားကြလေပြီ။
သူဌေးကြီး တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက်သည် လက်ထဲမှ နံပါတ်ပြားများကို ဝှေ့ယမ်းကာ တစ်ဦးထက်တစ်ဦး ပိုမိုမြင့်မားသော ဈေးနှုန်းများကို အပြိုင်အဆိုင် အော်ဟစ်နေကြသည်။ အကယ်၍ သူတို့သာ ထိုသို့ ဈေးခေါ်ရမည်ဆိုပါက ရင်တုန်လွန်း၍ သေသွားနိုင်သည်ဟုပင် တွေးမိကြသည်။
"အိုး... ဘုရားရေ... ဟိုမှာ ဝီလျံမင်းသား မဟုတ်လား... သူပါ ဒီလေလံပွဲကို လာတက်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး... ကြည့်စမ်း... သူ မြကွင်းကို ဈေးအမြင့်ကြီးပေးပြီး ယူသွားပြီ"
"တာ့ကျီ... ဟိုအလှလေးက ရော့ခ်ဘုရင်မလေး မဟုတ်လား"
"ဝါး... ငါ့ရဲ့ အိုင်ဒေါပါ လာတာပဲ... မဖြစ်ဘူး... ခဏနေရင် သူ့ဆီက အမှတ်တရ လက်မှတ် သွားတောင်းရမယ်"
ဤလူနှစ်ယောက်မှာ ဆွန်ဖုန်း၏ ဘေးတွင် တစ်အံ့တစ်သြဖြင့် ရယ်စရာ ကောင်းနေကြသည်။ ဆွန်ဖုန်းကတော့ အလွန် တည်ငြိမ်နေသယောင် ပြသနေသော်လည်း စိတ်ထဲတွင်မူ အလွန် လှုပ်ရှားနေလေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤလူများ ဈေးများများ ပေးလေ သူ ပို၍ အမြတ်ရလေ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။
ထိုအချိန်တွင် လူးဝစ်ကင်း ဆိုသော အဘိုးကြီး ဝင်လာပြီး မျက်နှာတွင် ပန်းပွင့်ကြီး တစ်ပွင့်ပွင့်နေသကဲ့သို့ ပြုံးရွှင်နေလေသည်။
"ဟားဟား... မစ္စတာဆွန်... လက်ရှိ အခြေအနေအရ ကြည့်မယ်ဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ ကျင်းပတဲ့ လေလံပွဲက တော်တော်လေး အဆင်ပြေနေတယ်... ကျွန်တော်တို့ ကုမ္ပဏီကလည်း တကယ် လေလံဆွဲချင်တဲ့ ဖောက်သည် အများအပြားကို ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့တယ်... အခု သွားနေတဲ့ အရှိန်အရ ဆိုရင် နောက်ထပ် သုံးရက်လောက်ဆို ဒီရွှေရတနာတွေကို အကုန် လေလံတင်လို့ ပြီးသွားနိုင်တယ်"
လူးဝစ်ကင်း သည် ဆွန်ဖုန်း၏ ဘေးတွင် ထိုင်ကာ ဆေးပြင်းလိပ်ကြီး တစ်လိပ်ကို မီးညှိရင်း ပြောလိုက်သည်။
"မစ္စတာဆွန် သောက်မလား"
"ကျေးဇူးပါပဲ... ကျွန်တော် ဆေးပြင်းလိပ် မသောက်ဘူး... ဒီလိုဆိုရင်တော့ အကောင်းဆုံးပဲ... ဒီတစ်ကြိမ် ဈေးကောင်း ရပါစေလို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"
ဆွန်ဖုန်းက ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။ အမှန်တိုင်းပြောရလျှင် ယခုအချိန်တွင် ဆွန်ဖုန်းသာမက လူးဝစ်ကင်း၏ စိတ်ထဲတွင်ပါ အနည်းငယ် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ရှိနေလေသည်။ လေလံဈေး ပိုရလေ သူတို့ ကုမ္ပဏီ နှစ်ခု၏ ဝင်ငွေ ပိုကောင်းလေ ဖြစ်မည်။ လက်ရှိတွင် ကုမ္ပဏီ နှစ်ခုလုံးမှာ လှေတစ်စင်းတည်း စီးနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။
"မစ္စတာဆွန်... ဒီတစ်ကြိမ် အရောင်းအဝယ် ကောင်းပေမယ့် နောက်တစ်ကြိမ် ကျန်တဲ့ တစ်ဝက်ကို လေလံတင်တဲ့ အခါကျရင်တော့... ဒီလောက် အရှိန်အဟုန် ကောင်းမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ခန့်မှန်းရတယ်... ခင်ဗျားလည်း ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားသင့်တယ်"
လူးဝစ်ကင်းက သတိပေးလိုက်သည်။ သင်္ဘောပျက် ဆယ့်ခုနစ်စင်းစာ ရွှေရတနာများ ဆိုသည်မှာ အမှန်တကယ် များပြားလွန်းလှသည်။ နောက်တစ်ကြိမ် ဒုတိယအသုတ်ကို လေလံတင်ချိန်တွင် စိတ်ဝင်စားမှုမှာ အနည်းငယ် ကျဆင်းသွားမည်မှာ သေချာပေသည်။
"အင်း... ကျွန်တော် သိပါတယ်... ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ကျွန်တော် မရှုံးပါဘူး... ဒီရတနာတွေက ကျွန်တော့်ဟာမှ မဟုတ်တာ... ကျွန်တော်က ဆယ်ယူရုံ သက်သက်ပါ... အခုလို ဒေါ်လာ ဘီလီယံချီပြီး အမြတ်ရတာကိုပဲ ကျွန်တော် တော်တော်လေး ကျေနပ်နေပါပြီ"
ဆွန်ဖုန်းက ပြောလိုက်သည်။
"ဟားဟား... မစ္စတာဆွန်က တကယ်ကို သဘောထား ကြီးတာပဲ"
သုံးရက်ဆိုသော အချိန်မှာ လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။ နေ့စဉ် လေလံပွဲကို မွန်းတည့် ဆယ့်နှစ်နာရီမှ ညနေ ငါးနာရီအထိ ကျင်းပခဲ့သည်။ ထို့နောက် ည ခုနစ်နာရီမှ ည ဆယ်နာရီအထိ ပြန်လည် ကျင်းပခဲ့သည်။
သုံးရက် ဆက်တိုက် ကျင်းပပြီးနောက် ဤတစ်ကြိမ် ရွှေရတနာများ၏ အများစုကို လေလံတင်နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ကျန်ရှိနေသေးသော လက်ကျန်များကို လေလံတင်ရန် နောက်ထပ် တစ်ရက် နှစ်ရက်ခန့် အချိန်ယူရဦးမည် ဖြစ်သည်။
နှစ်ရက်ကြာပြီးနောက် ဤသမိုင်းဝင် လေလံပွဲကြီးမှာ နောက်ဆုံးတွင် အောင်မြင်စွာ ပြီးဆုံးသွားခဲ့လေသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် တော်ဝင် လေလံရုံမှ နောက်ထပ် နှစ်လ အကြာတွင် ရွှေသင်္ဘောစု၏ ဒုတိယပိုင်း လေလံပွဲကို ဆက်လက် ကျင်းပမည် ဖြစ်ကြောင်း ကြေညာလိုက်သည်။
ဤတစ်ကြိမ်မှာ ပထမပိုင်းသာ ဖြစ်သည်။ သတင်း ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်တပြိုင်နက် လူအများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ရရှိခဲ့ပြီး ဤတစ်ကြိမ် လေလံပွဲသို့ မလာရောက်နိုင်ခဲ့သူ အများအပြားမှာ ဒုတိယပိုင်း လေလံပွဲကို မျှော်လင့်လာကြသည်။
ဤတစ်ကြိမ် လေလံပွဲမှ စုစုပေါင်း အမေရိကန် ဒေါ်လာ ၁.၉ ဘီလီယံ ရရှိခဲ့သည်။ တော်ဝင် လေလံရုံသို့ ကော်မရှင် အဖြစ် ဒေါ်လာ ၁၄၂ သန်းခန့် ပေးချေပြီးနောက် ဆွန်ဖုန်း အနေဖြင့် စုစုပေါင်း ဒေါ်လာ ၁.၇၅၈ ဘီလီယံကို ရရှိခဲ့လေသည်။ သေချာတာကတော့ အခွန်ဆောင်ပြီးလျှင်ပင် ဆွန်ဖုန်း အနေဖြင့် ဒေါ်လာ ဘီလီယံချီသော ဝင်ငွေကို ရရှိလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
ဤကိစ္စကြီးမှာ နောက်ဆုံးတော့ အဆုံးသတ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ဆွန်ဖုန်း သည်လည်း ဘက်ကီ၊ တာ့ကျီ နှင့် စက်ရုပ် ကိုယ်ရံတော် အယောက်တစ်ရာကို ခေါ်ဆောင်ကာ ကနေဒါသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။ ဆွန်ဖုန်း သည် ဗန်ကူးဗားရှိ အိမ်သို့ အရင်ပြန်ကာ ဟယ်မင်ယီ အပါအဝင် မိန်းကလေးများကို သွားရောက် တွေ့ဆုံပြီး ရက်အနည်းငယ် နေထိုင်ခဲ့သည်။
ထို့နောက် နယူးဖောင်လန်၏ စိန့်ဂျွန်မြို့သို့ ပြန်လာခဲ့သည်။ ကုမ္ပဏီသို့ ပြန်ရောက်သည်နှင့် စူးမေးကို ချက်ချင်း ခေါ်လိုက်လေသည်။
"သူဌေး... ဘာကိစ္စများ ရှိလို့လဲ... အခု ရှင် ပိုက်ဆံတွေ အများကြီး ရနေပြီဆိုတာ ကျွန်မ သိတယ်... အိတ်ကပ်ထဲမှာ ဒေါ်လာ ဘီလီယံချီ ထပ်တိုးလာတာ ဆိုတော့... ရှန်းဖုန်း ရေနံမြေရဲ့ တူးဖော်ရေးကို တိုးချဲ့မလို့လား... ဒါမှမဟုတ် ကမ္ဘာကြီး တုန်လှုပ်သွားလောက်မယ့် ကိစ္စမျိုး လုပ်ဖို့ ပြင်နေတာလား"
စူးမေးသည် တင်ပါးကြီးများကို လှုပ်ခါကာ ဆွန်ဖုန်း၏ အနားသို့ လျှောက်လာပြီး သူ၏ နားထင်များကို နှိပ်နယ်ပေးရင်း မေးလိုက်သည်။
စူးမေး ဤသို့ မေးရခြင်းမှာ ဆွန်ဖုန်း အနေဖြင့် ဘဏ်ထဲတွင် ငွေများစွာကို ဒီအတိုင်း ထားပြီး မှိုတက်ခံမည် မဟုတ်ကြောင်း သူမ သိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ တကယ်တမ်း အောင်မြင်သော စီးပွားရေးသမား တစ်ယောက်သည် အပိုငွေ အမြောက်အမြားကို ကိုင်ထားလေ့ မရှိပေ။
သူတို့သည် လက်ထဲရှိ ငွေများကို အမြဲတမ်း ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုများတွင် အသုံးပြုတတ်ကြသည်။ ဘဏ်ထဲတွင် ဒီအတိုင်း ထားခြင်းမှာ အမိုက်မဲဆုံး လုပ်ရပ်ပင် ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ငွေတန်ဖိုးက နေ့စဉ်နှင့်အမျှ ကျဆင်းနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
"ဟား... ငါ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် အတွင်းရေးမှူးမလေး ပီသပါပေတယ်... ငါ ဘာလုပ်ချင်တယ် ဆိုတာကို မင်း အကုန် သိနေတာပဲ... ငါ့ ဗိုက်ထဲက သန်ကောင်လေးကျနေတာပဲ"
ဆွန်ဖုန်းက စူးမေး၏ တင်ပါးကြီးကို လက်ဖြင့် တစ်ချက် ရိုက်ကာ နောက်ပြောင်လိုက်သည်။
"ဘယ်သူက ရှင့် သန်ကောင်လဲ... ဟိုဘက် သွား... ကျွန်မ ထပ်ပြောမယ်... ကျွန်မ ရှင့် အတွင်းရေးမှူး မဟုတ်ဘူး"
စူးမေးက ရှက်သွေးဖြာစွာဖြင့် အော်လိုက်သည်။ သူမသည် ဆွန်ဖုန်း တစ်နေ့လုံး သူမအား လက်ဆော့ကာ အခွင့်အရေးယူနေခြင်းကို အမုန်းဆုံး ဖြစ်သည်။ ရိုက်လိုက်တိုင်း ဆီးသွားချင်စိတ် ပေါ်လာတတ်သဖြင့် အလွန် ရှက်ဖို့ကောင်းလှသည်။
"ဟင်... ကိုင်လို့ ကောင်းသားပဲ... အတွင်းခံ မဝတ်ထားဘူးလား"
ဆွန်ဖုန်းက စမ်းသပ်ကြည့်ရင်း လူဆိုး အပြုံးဖြင့် မေးလိုက်သည်။
"ရှင်သာ မဝတ်တာ... ရှင် နေ့တိုင်း မဝတ်ဘူး"
စူးမေးက ဆွန်ဖုန်းကို မျက်စောင်းထိုးကာ ပြောလိုက်သည်။ ဒီနေ့ သူမ T-string အတွင်းခံ ဝတ်ထားကြောင်းကိုတော့ သူမ ဘယ်တော့မှ ထုတ်ပြောမည် မဟုတ်ပေ။ အရာမထင်သော အမျိုးအစား ဖြစ်ရာ သူ ဘယ်လိုလုပ် ခံစားသိရှိနိုင်မည်နည်း။
"ကောင်းပါပြီ... ကောင်းပါပြီ... ဆင်ခြေတွေ ပေးမနေပါနဲ့တော့... မဝတ်လည်း မဝတ်ဘူးပေါ့... ငါက မင်းကို ဘာမှ ပြောမှာမှ မဟုတ်တာ"
ဆွန်ဖုန်းက နှုတ်ခမ်းမဲ့ကာ ပြောလိုက်သည်။
"ဟွန့်"
စူးမေးက အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး တစ်ဖက်သို့ သွားထိုင်ကာ ဆွန်ဖုန်းကို စိတ်ကောက်နေလေသည်။
"ကဲပါ... စိတ်မဆိုးပါနဲ့တော့... ငါ့ရဲ့ အလှပိုင်ရှင် ဥက္ကဋ္ဌမလေးရဲ့... အလုပ်ကိစ္စ ပြောရအောင်... ငါ သုတေသန ဌာန တစ်ခု ဖွဲ့စည်းဖို့ စီစဉ်နေတယ်... အင်း... စီးပွားရေး သုတေသန ဌာနပေါ့... နာမည်တောင် စဉ်းစားပြီးပြီ... ဖုန်းရွေ့ သုတေသန ဌာန လို့ ခေါ်မယ်... သူ့ရဲ့ အနာဂတ် ရည်ရွယ်ချက်က ငါ့ရဲ့ ဖုန်းရွေ့ စက်မှုလုပ်ငန်းစုကြီး အတွက် ဝန်ဆောင်မှု ပေးဖို့ပဲ"
ဆွန်ဖုန်းက ပြောလိုက်သည်။ ဤအစီအစဉ်ကို ဆွန်ဖုန်း အနေဖြင့် သေချာ စဉ်းစားသုံးသပ်ပြီးမှ ဆုံးဖြတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် သူ တစ်ဆင့်ပြီးတစ်ဆင့် အောင်မြင်လာသောအခါ သူ၏ လက်အောက်ရှိ ကုမ္ပဏီများ အားလုံးကို ပေါင်းစပ်ကာ စူပါ စီးပွားရေး လုပ်ငန်းစုကြီး တစ်ခု ဖြစ်သည့် ဖုန်းရွေ့ စက်မှုလုပ်ငန်းစု အဖြစ် ဖွဲ့စည်းမည် ဖြစ်သည်။ ဤနာမည်ကို ကြားရုံဖြင့်ပင် အလွန် ခမ်းနားလှသည်။
"သုတေသန ဌာန ဟုတ်လား... သူဌေး... ရှင် ဘာတွေ လုပ်ချင်နေတာလဲ... ပိုက်ဆံတွေ များနေလို့ သုံးစရာ နေရာ မရှိတော့ဘူးလား... သုံးစရာ မရှိရင် ကျွန်မကို သန်းရာချီလောက် ပေးလိုက်လေ... ရှင်လည်း ကောင်မလေးတွေ အများကြီး ထပ်ထားလို့ ရတာပဲ"
စူးမေးသည် ဆွန်ဖုန်း၏ အစီအစဉ်သစ် ဆိုသည်ကို ကြားသောအခါ နဖူးကို ပွတ်လိုက်မိသည်။ မိမိ သူဌေး ဘာစိတ်ကူးပေါက်နေသည် မသိ၊ သုတေသန ဌာန ဖွဲ့စည်းမည်တဲ့။ အာကာသယာဉ်တွေ တီထွင်မလို့လား။ ဒါမှမဟုတ် တိုက်လေယာဉ်တွေ တီထွင်မလို့လား။
"ဟေ့... နောက်မနေနဲ့... ငါ မင်းကို အတည် ပြောနေတာ"
ဆွန်ဖုန်းက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။
"သူဌေး... ကျွန်မ ပြောနေတာလည်း အတည်တွေချည်းပါပဲ... ဒီလို သုတေသန ဌာန ဖွဲ့စည်းမယ့် အစား ရှန်းဖုန်း ရေနံမြေမှာ ရန်ပုံငွေတွေ ထပ်ထည့်ပြီး တူးဖော်ရေး အရှိန်မြှင့်လိုက်တာကမှ ပိုကောင်းဦးမယ်... ဒါမှမဟုတ်လည်း ရေနံမြေသစ်တွေ ထပ်ရှာပြီး ရင်းနှီးမြှုပ်နှံလိုက်... အကောင်းသားကနေ သုတေသန ဌာန လုပ်ရအောင် ဘာဖြစ်နေတာလဲ"
စူးမေးက အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။
သုတေသန ဌာန ဆိုသည်မှာ ငွေကြေး အမြောက်အမြား ရင်းနှီးမြှုပ်နှံရမည့် အပြင် သိပ္ပံပညာရှင်များလည်း လိုအပ်ကြောင်း စူးမေး သိထားသည်။ ယခု ဘာကို သုတေသန ပြုလုပ်မည် ဆိုသည်ကိုပင် သေချာ မသိရသေးဘဲ သုတေသန ဌာန ဖွဲ့စည်းမည် ဆိုသည်က ရယ်စရာပင်။
ထို့အပြင် သုတေသန ဆိုသည်မှာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံတိုင်း အကျိုးအမြတ် ရရှိမည်ဟု မသေချာပေ။ ဒေါ်လာ သန်းရာချီ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံလိုက်သော်လည်း ဘာရလဒ်မှ ထွက်မလာသည်လည်း ဖြစ်နိုင်သည်။ ဤသည်မှာ ငွေကို ရေလို သုံးပစ်ခြင်းနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သည်။
"မင်းကလည်း အလောတကြီး ကန့်ကွက်မနေပါနဲ့ဦး... ငါ ဘာကို သုတေသန လုပ်ချင်တယ် ဆိုတာကို အရင် နားထောင်ကြည့်ပြီးမှ ကန့်ကွက်လို့ မရဘူးလား"
ဆွန်ဖုန်း မှာ ဘာပြောရမှန်း မသိအောင် ဖြစ်သွားသည်။
"ဒါဆို ရှင် ဘာကို သုတေသန လုပ်မလို့လဲ"
"အင်း... ငါ ဖွဲ့စည်းမယ့် သုတေသန ဌာနက အစပိုင်းမှာ ပင်လယ်ရေထဲကနေ ယူရေနီယမ် ထုတ်ယူမှုနှုန်းကို ဘယ်လို မြှင့်တင်မလဲ ဆိုတာရယ်... ပိုမို အဆင့်မြင့်တဲ့ ပင်လယ်ပြင် ရေနံတူးစင်တွေ အကြောင်းရယ်... ပြီးတော့ ပင်လယ်ရေထဲကနေ မဂ္ဂနီဆီယမ် ထုတ်ယူတဲ့ နည်းလမ်းရယ်... ဒီ သုတေသန ပရောဂျက် သုံးခုကို အရင် စလုပ်မယ်"
ဆွန်ဖုန်းက လူများကို လန့်သေသွားစေမည့် စကားမျိုးကို တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။
"ဖူး... သူဌေး... ရှင် ၁၂၀ ကို ဖုန်းခေါ်ပေးဖို့ လိုနေပြီလား... ရှင် ရူးသွားတာတော့ မဟုတ်ပါဘူးနော်"
စူးမေးသည် ထိုစကားကို ကြားပြီးနောက် မျက်နှာပေါ်တွင် အံ့ဩမှင်တက်မှုများ အပြည့် ဖြစ်သွားသည်။ ဤအရာများက ဘာတွေလဲ။ ဤအရာများက လက်ရှိ ဆွန်ဖုန်း အနေဖြင့် တတ်နိုင်သော သုတေသနများ ဟုတ်ပါရဲ့လား။
ပင်လယ်ရေထဲမှ ယူရေနီယမ် ထုတ်ယူခြင်း အကြောင်း ပြောရလျှင်... အမေရိကန်နှင့် ဂျပန်တို့သည် လွန်ခဲ့သော ဆယ်စုနှစ်များစွာ ကတည်းက စတင် သုတေသန ပြုလုပ်နေခဲ့ကြပြီး တိုးတက်မှု အများအပြားလည်း ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ ယခု ဆွန်ဖုန်းတွင် အခြေခံ အသိပညာ ဘာတစ်ခုမှ မရှိဘဲ သူတို့ကို သွားယှဉ်မည် ဆိုသည်က ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား။
သိပ္ပံပညာရှင် တစ်ကားလုံးစာ ငှားလာလျှင်တောင်မှ သုညမှ စတင် သုတေသန ပြုလုပ်ရမည် ဖြစ်သည်။ သူများတွေက ဆယ်စုနှစ်များစွာ သုတေသန ပြုလုပ်ပြီး တိုးတက်အောင် လုပ်နေကြသည် မဟုတ်ပါလား။ ဤသည်မှာ စူးမေး အမြင်တွင် ငွေဖြုန်းနေခြင်း သက်သက်သာ ဖြစ်သည်။
နောက်ထပ် ပင်လယ်ပြင် ရေနံတူးစင် ကိစ္စက ပို၍ ငွေကုန်ကြေးကျ များသေးသည်။ လက်ရှိ ဆွန်ဖုန်းတွင် ရှိသော ဒေါ်လာ ဘီလီယံချီကို ပုံအောလိုက်လျှင်တောင် အဆင့်မြင့်သည့် အရာတစ်ခုခု ထွက်ပေါ်လာမည်ဟု မသေချာပေ။ တတိယ တစ်ခု ဖြစ်သည့် ပင်လယ်ရေထဲမှ မဂ္ဂနီဆီယမ် ထုတ်ယူခြင်းမှာလည်း ထိုနည်းတူပင် ဖြစ်သည်။
အကယ်၍ ရေနံတူးစက်များနှင့် ပတ်သက်၍ သုတေသန ပြုလုပ်မည် ဆိုပါက စူးမေး အနေဖြင့် ထောက်ခံနိုင်သေးသည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ လက်ရှိတွင် ဆွန်ဖုန်း သည် ရေနံ လုပ်ငန်းကို လုပ်ကိုင်နေသည် မဟုတ်ပါလား။ သို့သော် ဤပရောဂျက် သုံးခုကို လုပ်မည် ဆိုသည်မှာ တုံးအလွန်း၍ မဟုတ်လျှင် ရူးနေ၍သာ ဖြစ်ရမည်။
"စူးမေး... ငါ တကယ် အတည်ပြောနေတာ... မင်း လျှောက်မလုပ်နဲ့နော်"
ဆွန်ဖုန်းက ပြောလိုက်သည်။
"ဆွန်ဖုန်း... ကျွန်မလည်း တကယ် အတည်ပြောနေတာ... ရှင် လျှောက်မလုပ်နဲ့... ကျွန်မတို့ရဲ့ ရေနံ ကုမ္ပဏီက အခုမှ စခါစပဲ ရှိသေးတယ်"
စူးမေးကလည်း ပြန်လည် ချေပလိုက်သည်။
"ငါတို့တွေ စကားပြောလို့ အဆင်မပြေတော့ဘူး"
ဆွန်ဖုန်းက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
"ကျွန်မလည်း ရှင့်ကို စကားပြောလို့ အဆင်မပြေဘူးလို့ ခံစားရတယ်... ရှင်က ရူးနေတာပဲ"
စူးမေးက နှုတ်ခမ်းမဲ့ကာ ရွံရှာဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
"ငါ…”