အခန်း ၂၄၆

အခန်း ၂၄၆ - ရှန်ကွမ်ဇီရှီနှင့် မတော်တဆ ဆုံတွေ့ခြင်း

ရက်အနည်းငယ် အကြာတွင် ဆွန်ဖုန်းသည် သူ၏ စက်ရုပ်သက်တော်စောင့် တစ်ရာကို ခေါ်ဆောင်ကာ အင်္ဂလန်သို့ ထပ်မံ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။

နောက်တစ်ပတ် တနင်္လာနေ့တွင် ရွှေသင်္ဘောစုမှ ရတနာများ၏ ဒုတိယပိုင်း လေလံပွဲ စတင်တော့မည် ဖြစ်ရာ ဆွန်ဖုန်း အနေဖြင့် အင်္ဂလန် တော်ဝင် လေလံရုံသို့ ရတနာများကို သွားရောက် လွှဲပြောင်းပေးရမည် ဖြစ်သည်။

ဤတစ်ကြိမ် ရတနာ လွှဲပြောင်းမှု လုပ်ငန်းစဉ်မှာလည်း ယခင်ကကဲ့သို့ပင် အလွန် ချောမွေ့ခဲ့သည်။

ဆွန်ဖုန်း အင်္ဂလန်သို့ ရောက်သည်နှင့် သူ၏ သိုလှောင်ခန်းထဲမှ ရတနာများကို ကြိုတင် ငှားရမ်းထားသော ဂိုဒေါင်တစ်ခုထဲသို့ အရင် ထုတ်ထားလိုက်သည်။ ထို့နောက် ထိုရတနာများကို ဘဏ်၏ လုံခြုံရေး ဂိုဒေါင်ထဲသို့ သွားရောက် အပ်နှံလိုက်သည်။

ထိုအရာများ ပြီးစီးသွားပြီးနောက် လူးဝစ်ကို လေလံရုံ၏ ယာဉ်တန်းများ ခေါ်ဆောင်လာကာ လွှဲပြောင်းရယူရန် ဆက်သွယ်လိုက်သည်။

လွှဲပြောင်းမှု လုပ်ငန်းစဉ် တစ်လျှောက်လုံးတွင် ဆွန်ဖုန်း၏ စက်ရုပ်သက်တော်စောင့် တစ်ရာက ယခင်ကကဲ့သို့ပင် အစောင့်အဖြစ် တာဝန်ယူခဲ့သည်။

သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး လမ်းကြောင်း တစ်လျှောက်တွင် မည်သည့် မတော်တဆမှုမျှ မဖြစ်ပွားခဲ့ဘဲ အင်္ဂလန် တော်ဝင် လေလံရုံ၏ ဂိုဒေါင်ထဲသို့ လုံခြုံစွာ ရောက်ရှိ သိမ်းဆည်းနိုင်ခဲ့သည်။ ယခုအခါ လာမည့် တနင်္လာနေ့တွင် လေလံပွဲ ကျင်းပရန်သာ ကျန်တော့သည်။

ကျန်ရှိနေသော လေလံပွဲ ကိစ္စရပ်များမှာ တော်ဝင် လေလံရုံ၏ တာဝန်သာ ဖြစ်သွားပြီ ဖြစ်ရာ ဆွန်ဖုန်းသည်လည်း အေးအေးဆေးဆေး အနားယူနိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။

ရတနာများကို စောင့်ရှောက်ရန် သူ၏ စက်ရုပ်သက်တော်စောင့် တစ်ရာ ရှိနေပြီဖြစ်ရာ မည်သည့် ပြဿနာမျှ ဖြစ်လာမည် မဟုတ်ကြောင်း ဆွန်ဖုန်း ယုံကြည်သည်။

အင်္ဂလန် မြို့တော်သည် နိုင်ငံတကာ မြို့တော်ကြီး တစ်ခု ဖြစ်သည်။ လွန်ခဲ့သော အကြိမ်က သေချာ မလည်ပတ်ခဲ့ရသဖြင့် ဤတစ်ကြိမ်တွင်တော့ ဤနေရာ၏ ရိုးရာ ယဉ်ကျေးမှုနှင့် ဓလေ့ထုံးစံများကို သေချာ လေ့လာ ခံစားရန် ဆွန်ဖုန်း စီစဉ်ထားသည်။

ဆွန်ဖုန်းသည် လူးဝစ်ထံမှ ကားတစ်စီး ငှားကာ ဤမြို့တော်ကြီးအတွင်းသို့ လျှောက်လည်နေလိုက်သည်။

ရက်အနည်းငယ် လည်ပတ်ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် တနင်္လာနေ့ လေလံပွဲနေ့သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ဤတစ်ကြိမ် လေလံပွဲမှာ ပထမအကြိမ်လောက် မစည်ကားသော်လည်း လာရောက်ကြသည့် သူဌေးများ၊ ရှေးဟောင်းပစ္စည်း စုဆောင်းသူများနှင့် ကျောက်စိမ်းရတနာ ဝယ်ယူသူများမှာ အများအပြား ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။ လူးဝစ်ကလည်း ဤလေလံပွဲအပေါ် အလွန် မျှော်လင့်ချက် ကြီးမားနေဆဲပင်။

အစက ဆွန်ဖုန်းသည် လေလံပွဲသို့ မသွားရန် စဉ်းစားထားသော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် စိတ်ပြောင်းကာ သွားကြည့်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ဆွန်ဖုန်းသည် တော်ဝင် လေလံရုံ၏ တံခါးဝသို့ ရောက်ရှိလာချိန်တွင် မျှော်လင့်မထားသော သူတစ်ယောက်နှင့် ဆုံတွေ့လိုက်ရသည်။

ထိုသူမှာ သူနှင့် ရင်းနှီးသူဟု ဆိုနိုင်သော ရှန်ကွမ်ဇီရှီ ပင် ဖြစ်သည်။ ဤအလှလေးက ရွှေသင်္ဘောစု လေလံပွဲသို့ လာရောက် တက်ရောက်လိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

ရှန်ကွမ်ဇီရှီက ဆွန်ဖုန်း၏ အရှေ့မှ လျှောက်သွားနေပြီး ဆွန်ဖုန်းကို မမြင်ခဲ့ပေ။ ဆွန်ဖုန်းက ဘေးဘက်မှ လျှောက်လာရင်း သူမကို သေချာ မြင်လိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

ယနေ့ ရှန်ကွမ်ဇီရှီသည် ရိုးရှင်းပြီး သပ်ရပ်သော ဝတ်စုံလေးကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး သူမ၏ ဆွဲဆောင်မှု ရှိသော ကိုယ်လုံးလေးနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ နောက်ကျောဘက်မှ မြင်ရသည်မှာပင် မျက်စိပသာဒ ဖြစ်နေသည်။

သူမ၏ ကိုယ်ပေါ်မှ ဖော်ပြ၍ မရနိုင်သော ဆွဲဆောင်မှု စက်ကွင်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်နေသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။

သူမ၏ ဘေးတွင် ယှဉ်လျှောက်နေသူမှာ အာရှသား အမျိုးသား တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး သူမ၏ သူငယ်ချင်း ဖြစ်ပုံရသည်။ ထိုအမျိုးသားက သူမကို အဆက်မပြတ် စကားပြောနေသော်လည်း ရှန်ကွမ်ဇီရှီကတော့ စကား သိပ်မပြောလှပေ။

"ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ဟယ်မင်ယီရဲ့ သူငယ်ချင်းပဲ... သွားပြီး နှုတ်ဆက်လိုက်ပါဦးမယ်..."

ဆွန်ဖုန်းက သူ့ကိုယ်သူ တွေးလိုက်သည်။ သူနှင့် ရှန်ကွမ်ဇီရှီက သာမန် သူငယ်ချင်း အဆင့်တော့ ရှိသည် မဟုတ်ပါလား။

"ရှန်ကွမ်ဇီရှီ... မင်းကော ဒီမှာ ဘာလုပ်နေတာလဲ... ရွှေသင်္ဘောစု လေလံပွဲကို လာတက်တာလား..."

ဆွန်ဖုန်းက ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ခပ်မြန်မြန် လျှောက်သွားပြီး ရှန်ကွမ်ဇီရှီ၏ ဘေးသို့ ရောက်သောအခါ မေးလိုက်သည်။

သူမ၏ နာမည်ကို ခေါ်သံ ကြားလိုက်ရသဖြင့် ရှန်ကွမ်ဇီရှီ အနည်းငယ် အံ့ဩသွားသည်။ ဤနေရာက နိုင်ငံခြား တိုင်းပြည် ဖြစ်နေပြီး သူမကို သိသူနှင့် ဆုံရသည်မှာ တကယ်ကို အံ့ဩစရာပင်။

ရှန်ကွမ်ဇီရှီ လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ပြုံးနေသော ဆွန်ဖုန်းကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် အနည်းငယ် မှင်သက်သွားသည်။

"ဟယ်... မစ္စတာဆွန်ကိုး..."

ရှန်ကွမ်ဇီရှီ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ယဉ်ကျေးပျူငှာသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

"ဟုတ်တယ်... ကျွန်မ သူငယ်ချင်းနဲ့ အတူတူ လာတာပါ..."

"ဟယ်မင်ယီ နေကောင်းရဲ့လား..."

သူမက သူ့ကို မစ္စတာဆွန် ဟု ခေါ်လိုက်သဖြင့် ဆွန်ဖုန်း အနည်းငယ် ထူးဆန်းသွားသည်။ သူမက သူနှင့် အတော်လေး သူစိမ်းဆန်ဆန် ဆက်ဆံနေသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။ သို့သော် ဆွန်ဖုန်းက သိပ်ပြီး ဂရုမစိုက်ဘဲ ပြုံးလျက်...

"သူ နေကောင်းပါတယ်... အခုတလော အိမ်မှာ ကလေးထိန်းနေတာပါ..."

"ဒီက လူက..."

ဆွန်ဖုန်းက စကားပြောပြီးသည်နှင့် ရှန်ကွမ်ဇီရှီ၏ ဘေးရှိ လူရွယ်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။ ဤလူရွယ်က ပညာတတ် သူဌေးသား တစ်ယောက်လို ပုံစံမျိုး ရှိပြီး အတော်လေး အထက်စီးဆန်သည့် ပုံစံမျိုး ပေါက်နေသည်။

"ဒီလူက ကျွန်မ သူငယ်ချင်း ရှောင်ဖန် ပါ... သူကတော့ ဟယ်မင်ယီရဲ့ ခင်ပွန်း ဆွန်ဖုန်း ပါ..."

ရှန်ကွမ်ဇီရှီက သူတို့ နှစ်ဦးကို မိတ်ဆက်ပေးလိုက်သည်။

"ဪ... နာမည်ကြီး မစ္စတာဆွန်ကိုး... ဒီမှာ လာတွေ့ရမယ်လို့ မထင်ထားဘူး... ကျွန်တော်က ဇီရှီကို ခင်ဗျား ကျင်းပတဲ့ လေလံပွဲဆီ ခေါ်လာတာလေ..."

ရှောင်ဖန်က ပြုံးလျက် ဆွန်ဖုန်းကို လက်ကမ်းပေးလိုက်သည်။

"ဝမ်းသာပါတယ်... ဝမ်းသာပါတယ်..."

ဆွန်ဖုန်းက ရှောင်ဖန်ကို ဟန်ဆောင်ပန်ဆောင် လက်ဆွဲ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

လောကအတွေ့အကြုံ များလှသော ဆွန်ဖုန်း အနေဖြင့် ဤ ရှောင်ဖန် ဆိုသူသည် ရှန်ကွမ်ဇီရှီကို လိုက်နေသည်မှန်း ချက်ချင်း ရိပ်မိလိုက်သည်။ သို့သော် ဤကိစ္စက သူ့အလုပ် မဟုတ်ပေ။ သူက ရှန်ကွမ်ဇီရှီကို နှုတ်ဆက်ရုံ သက်သက်သာ ဖြစ်ပြီး အခြား ရည်ရွယ်ချက် မရှိပေ။

"အင်း... ကျွန်တော် အထဲ အရင် ဝင်လိုက်ဦးမယ်... အလုပ်လေး ရှိသေးလို့..."

ရှန်ကွမ်ဇီရှီက သူ့အပေါ် သိပ်ပြီး အရေးတယူ မရှိသည်ကို မြင်သောအခါ ဆွန်ဖုန်းလည်း သူမနှင့် ဆက်ပြီး စကားမပြောချင်တော့ပေ။

ဒီလို အမျိုးသမီးမျိုးက မာနအရမ်းကြီးလွန်းသည်ဟု ဆွန်ဖုန်း ခံစားရသည်။ သူမရဲ့ သူငယ်ချင်း ခင်ပွန်းကိုတောင် 'မစ္စတာဆွန်' လို့ ခေါ်တယ်ဆိုတော့ သိပ်ကို သူစိမ်းဆန်လွန်းနေပြီ။ ဆွန်ဖုန်း လို့ ခေါ်တာကမှ ပိုအဆင်ပြေဦးမည်။

ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် ဆွန်ဖုန်းသည် သူတို့ နှစ်ဦးကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ ရှေ့သို့ ဆက်လျှောက်သွားလိုက်သည်။

သူ ခြေလှမ်း အနည်းငယ်မျှသာ လှမ်းရသေးချိန်တွင် ရှန်ကွမ်ဇီရှီက သူ့ကို လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။

"ဟို... ဆွန်ဖုန်း... ဒီည အတူတူ ထမင်းစားလို့ ရမလား... နိုင်ငံခြားမှာ အသိတွေနဲ့ ဆုံတုန်း လူများများလေး စားရင် ပိုပြီး ပျော်စရာ ကောင်းတာပေါ့..."

ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် ဆွန်ဖုန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ ရှန်ကွမ်ဇီရှီ ဘာတွေ စဉ်းစားနေမှန်း သူ နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်သွားသည်။

ခုနကတော့ သူ့ကို သိပ်ပြီး အရေးတယူ မရှိသလို ဆက်ဆံခဲ့ပြီး ယခုတော့ ဘာကြောင့် ညစာ အတူစားဖို့ ဖိတ်ခေါ်ရပြန်တာလဲ။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရှန်ကွမ်ဇီရှီ၏ ဘေးတွင် ရပ်နေသော ရှောင်ဖန်ကလည်း မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းစေ့ကာ ဘာမှ မပြောဘဲ နေလိုက်သည်။

ဆွန်ဖုန်း မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ ရှန်ကွမ်ဇီရှီက အပြုံးလေးဖြင့်...

"ကိစ္စက ဒီလိုပါ... ကျွန်မ မင်ယီနဲ့ အဆက်အသွယ် မရတာ ကြာပြီလေ... ဒီည ထမင်းစားရင်း သူ့ရဲ့ အခြေအနေလေးတွေ သိရအောင်လို့ပါ..." ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဒီလောက် သိသာတဲ့ အကြောင်းပြချက်ကြီးနဲ့လား... ဟု ဆွန်ဖုန်း စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်မိသည်။ သို့သော် ငြင်းရမည်မှာလည်း အားနာစရာ ဖြစ်နေသဖြင့်...

"အင်း... ရပါတယ်... အချိန်ကျရင် ဖုန်းဆက်လိုက်မယ်လေ... အယ်... ကျွန်တော့်ဆီမှာ ခင်ဗျား ဖုန်းနံပါတ် မရှိဘူး ဖြစ်နေတယ်..." ဆွန်ဖုန်းက စကားပြောပြီးမှ အနည်းငယ် အနေရခက်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်မ ဖုန်းနံပါတ်က ၁၈၃..."

ရှန်ကွမ်ဇီရှီက ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။

ဆွန်ဖုန်း ထွက်သွားပြီးနောက် ရှောင်ဖန်၏ မျက်နှာမှာ တည်ငြိမ်နေသော်လည်း ရှန်ကွမ်ဇီရှီကို ကြည့်နေသည့် သူ၏ အကြည့်များတွင်တော့ အေးစက်သော လှောင်ပြုံးတစ်ခု ဖုံးကွယ်နေသည်။

ရှန်ကွမ်ဇီရှီ၏ အကြံအစည်ကို သူ ကောင်းကောင်း သိသည်။ သူမနှင့် သူ နှစ်ယောက်တည်း အချိန်ဖြုန်းရမည့် အခြေအနေကို ဟန့်တားရန်အတွက် ကြားလူ တစ်ယောက်ကို အလင်းပြရန် တမင် ခေါ်လိုက်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

သိပ်မကြာခင်မှာပင် လေလံပွဲ ပြန်လည် စတင်ခဲ့သည်။

လေလံပွဲတွင် ရတနာ တစ်ခုပြီးတစ်ခု လေလံအောင်သွားတိုင်း ဆွန်ဖုန်း၏ ဘေးတွင် ထိုင်နေသော လူးဝစ်မှာ ဝမ်းသာလွန်း၍ ပါးစပ်ပင် မစေ့နိုင်တော့ပေ။

ယခင် လေလံပွဲက သူ့ကုမ္ပဏီအတွက် အမေရိကန်ဒေါ်လာ သန်းတစ်ရာကျော် အမြတ်အစွန်း ရရှိစေခဲ့ပြီး ယခု လေလံပွဲကလည်း ထိုနည်းတူ အမြတ်အစွန်းများ ရရှိစေမည်ဟု သူ ယုံကြည်နေသည်။

ဤမျှ များပြားသော ကော်မရှင်ကြေးမျိုးကို နောက်ထပ် နှစ်အနည်းငယ်အတွင်း ထပ်ရရန် မလွယ်ကူကြောင်း သူ သိသည်။

"မစ္စတာဆွန်... ခင်ဗျားရဲ့ ဖုန်းရွေ့ သမုဒ္ဒရာ စူးစမ်းလေ့လာရေး ကုမ္ပဏီက နောက်ထပ် ဘယ်လို သင်္ဘောပျက်မျိုးကို ထပ်ရှာဖို့ အစီအစဉ် ရှိသေးလဲဗျ... အကယ်၍ ဆယ်ယူနိုင်ခဲ့ရင် ကျွန်တော်တို့ တော်ဝင် လေလံရုံကိုပဲ လာပြီး လေလံတင်ပေးပါနော်... ကော်မရှင်ကြေးကတော့ အထူး လျှော့ပေးပါ့မယ်..."

လူးဝစ်က ပြောလိုက်သည်။

"အင်း... စိတ်ချပါ... ခင်ဗျားတို့ဘက်က ကော်မရှင်ကြေး လျှော့ပေးမယ် ဆိုရင်တော့ နောက်ပိုင်း ကျွန်တော့် ကုမ္ပဏီက ဆယ်ယူရရှိမယ့် ရတနာတွေ အားလုံးကို ဒီမှာပဲ လေလံတင်ပေးပါ့မယ်..."

ဆွန်ဖုန်းက အလိုက်သင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင်တော့ မစ္စတာဆွန့်ကို အများကြီး ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ဗျာ..."

လေလံပွဲတွင် ရှောင်ဖန်သည် ရှန်ကွမ်ဇီရှီအတွက် တန်ဖိုးကြီး ရတနာ တစ်ခုကို လေလံဆွဲပြီး လက်ဆောင် ပေးလိုက်သည်ကို ဆွန်ဖုန်း မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ယခုအခါ ဤရှောင်ဖန် ဆိုသူသည် ရှန်ကွမ်ဇီရှီကို တကယ် လိုက်နေခြင်း ဖြစ်ကြောင်း ဆွန်ဖုန်း ရာခိုင်နှုန်းပြည့် သေချာသွားပြီ ဖြစ်သည်။

"ဟဲဟဲ... စိတ်ဝင်စားစရာပဲ..."

ဆွန်ဖုန်းက ပြုံး၍ ရေရွတ်လိုက်လေသည်။